Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Τα φασόλια κάνουν 7,5 λίρες
Άσε τα να βράσουν, άσε να χορέψουν
Κούνα τους γοφούς σου, Χαλιμά μου Σ' αγαπώ από καρδιάς
Αν με αγαπάς από καρδιάς Άσε τον άντρα σου κι έλα σε μένα
Κούνα τους γοφούς σου, Χαλιμά μου Σ' αγαπώ από καρδιάς
Αν με αγαπάς από καρδιάς Άσε τον άντρα σου κι έλα σε μένα
Βράδιασε, μα ο μπαμπάς δεν φάνηκε
Βράδιασε, μα δεν φάνηκαν λεφτά
Τα παιδιά είναι σπίτι Στα παπλώματά τους
Κούνα τους γοφούς σου, Χαλιμά μου Σ' αγαπώ από καρδιάς
Αν με αγαπάς από καρδιάς Άσε τον άντρα σου κι έλα σε μένα
Δεν είχε σωσίβια, ραντάρ, φώτα αριστερά και δεξιά και πιστοποιητικό αξιοπλοΐας.
-Ούτε μηχανή έχει το σκάφος. -Χουσεΐν. Παλιοφίδι.
Γιατί; Αλήθεια είναι. Θύματα είμαστε. Δες.
Πού πήγε το σολ; Πάει.
Φτάνει! Γλεντούσατε στη θάλασσα. Γιατί ήσασταν στον δρόμο του σκάφους;
Δεν είμαστε τρελοί. Κατά λάθος έγινε.
Δεν μπορούσε να βάλει μπρος ο Μουχαρέμ. Προσπάθησε, αλλά τίποτα.
Τι να κάνουμε; Από αυτό ζούμε.
Σωστά, από αυτό ζούμε. Δουλειά μας είναι.
Ο Ιρφάν είπε ότι θα γιορτάσουμε τον γαμπρό.
Κι ότι θα το κάναμε σε βάρκα. Πες του, Ιρφάν.
Είπα να τον γιορτάσουμε. Στο λιμάνι.
Χρειάζεσαι σωσίβια στα ανοιχτά, αλλά...
Να σε πάρει. Μας πουλάς στο λεπτό. Ούτε που έχεις δει ποτέ σωσίβιο!
-Μίλα, μη σε τσακίσω! -Φτάνει!
Εσύ, χοντρέ. Έλα μπροστά.
-Γράφε. Θύμα πρώτο. Πώς σε λένε; -Χουσεΐν Μπαντέμ.
-Όνομα μητρός; -Αϊσέ.
-Όνομα πατρός; -Αλί Ριζά, αλλά η ταυτότητα λέει Χαλίλ.
-Χαλίλ; -Είναι ο παππούς μου.
Το δικό του λέει στην ταυτότητά μου.
-Έχεις το επίθετο της μάνας σου; -Ναι.
ΤΣΑΝΑΚΑΛΕ, ΓΚΕΪΚΛΙ
-Καλημέρα, θησαυροί μου. Τι γίνεται; -Καλημέρα, Χουσεΐν.
Μη με περιμένεις απόψε. Φάε εσύ, γιαγιά.
-Τι θα κάνεις; -Έχω γάμο στο Νταλιάν.
-Πόσα δίνουν; -Εκατό στον καθένα.
Μην τα φας σε ποτά πάλι!
Δες ποιος μιλάει. Έχεις να πιεις νερό 45 χρόνια!
Και λες ότι το συκώτι σου είναι καθαρό. Σου τα κανόνισε ο γιατρός.
Είναι καθαρό. Ο γιατρός λέει ότι είναι σαν συκώτι από αρνάκι.
-Καλά. Γεια σας. -Κάτσε, μη φεύγεις. Ορίστε.
-Αποκλείεται, γιαγιά. Ας πεθάνω καλύτερα! -Έλα.
Το κάνω 30 χρόνια τώρα. Και τι κατάλαβα; Αυγό έγινα.
-Έλα. -Έλα, πιες το.
Μπράβο, λεβέντη μου.
Άσ' το να δουλέψει τώρα.
Χατσέ!
-Δώσε κάνα ψιλό. -Δώσε εσύ.
Είμαι ταπί. Πουλάω το κάρο, και σου τα δίνω.
Δεν τελειώνει ποτέ το κάρο.
Θα ψοφήσουν τα άλογα, μέχρι να το τελειώσεις.
Είσαι τόσο πεισματάρα, γυναίκα.
Στον διάολο! Κάθε πρωί τα ίδια.
Θεέ μου. Το ήξερα πως θα σε δω.
Θα έδινα τα πάντα για ένα βλέμμα σου. Γιατί είσαι τόσο αγνή;
-Γεια σου, Μουράτ Αλέμνταρ. -Γεια σου, Χουσεΐν.
-Πώς πάει; -Καλά. Τα ίδια. Έλα.
-Ένα ξύρισμα θέλω. -Έγινε.
Ρωτούσε ο αδερφός για σένα χτες. Τον ψάρεψα. Η μικρή είναι άρρωστη.
Είπε να πας να τη δεις. Το κινητό σου ήταν κλειστό.
Είπα ότι θα πας το πρωί να κανονίσεις.
Είπα ότι πρέπει να θυμόμαστε τις χάρες.
Είπα πως μια μέρα θα το ανταποδώσει. Καλά τα είπα;
Τρελός είσαι; Θα με κόψεις. Ποιος αδερφός; Ποια μικρή;
Ο Γιάκουπ.
Γιατί μιλάς έτσι; Τρελέ. Καλά, θα περάσω. Ξύριζε.
Καλά. Γύρνα να σε ξυρίσω κανονικά.
Ήρεμα, μη σε φάω.
Χαλάρωσε. Καλά. Έλα.
Μελαγχόλησε.
-Σοβαρά. -Τι να κάνω;
-Δεν τη βγάζεις έξω; -Πού;
Για ψώνια. Κοίτα. Δεν μπορεί να χέσει. Φούσκωσε. Να τη βγάλεις έξω.
Δεν περπατάει.
Εννοείται.
Έλα. Κοίτα. Τι είναι αυτό;
-Τι είναι; -Μηνίσκος.
Έπαθε ρήξη, Γιάκουπ.
Ποδόσφαιρο παίζει; Παθαίνουν ρήξη οι αγελάδες;
Δεν έχει δικαίωμα; Πώς θα λυγίζει το πόδι της;
-Ο Μουχαρέμ. -Καλωσόρισες, Μουχαρέμ.
Ευχαριστώ, παιδιά.
Γιατί δένεις τον σκύλο; Άσ' τον να γυρίσει.
-Με τίποτα. -Γιατί;
Έχει καύλες. Θα κυνηγάει όλες τις σκύλες.
Γουστάρει πολύ το σκυλί του Γκάμζε στο ξενοδοχείο.
Όλο εκεί είναι. Θα βρω μπελά.
-Τον γυναικά. -Τι τρέχει, Σαμπάν;
Ο σκύλος περνά καλύτερα .
Χουσεΐν, έχω ζόρια, γιε μου. Θα με καταλάβεις.
Ξέρεις τα χάπια που βοηθάνε; Να τα δοκιμάσω;
Είναι επικίνδυνα. Μπορεί να πάθεις καρδιακή προσβολή.
-Και τι να κάνω; -Αχινούς.
Άνοιξε τους με μαχαίρι και κατάπιε.
-Βοηθάνε; -Ναι.
Είναι βιολογικοί. Πρώτο πράμα. Και φυσικοί.
-Μην κοιτάς, θα μπλέξουμε. -Τι να κάνω; Αυτή με κοιτάει.
Εσύ μην κοιτάς.
-Φτάνει. Τι είσαι; Τσιγγάνα; -Τι τρέχει;
Κάτσε. Θα χορέψεις μετά. Κουνήσου.
Σεμά. Περίμενε, κορίτσι μου.
Πάει το κορίτσι. Σταματήστε.
Θα πνιγεί.
Σταμάτα. Θα την πνίξεις. Το κάνεις λάθος.
Χουσεΐν! Τι στον διάολο κάνεις στην αδερφή μου;
-Καλά είσαι; -Ναι.
Πόσα δάχτυλα;
-Τρία. -Τώρα;
Πέντε.
-Ποιος είναι αυτός; -Δεν τον ξέρω.
-Όχι, αυτός. -Εμένα λέει.
Ο Ιρφάν, το κτήνος. Ο βλάκας που με χτύπησε.
Καλά, ηρεμήστε.
Συγγνώμη, Χουσεΐν. Παρεξήγηση. Νόμιζα...
Τι στον διάολο νόμιζες; Της έσωσα τη ζωή.
Της έκατσε ένα ρεβίθι στον λαιμό.
Της πιέζεις το διάφραγμα. Ή τη γυρίζεις ανάποδα.
Καλά, Ιρφάν. Πήγαινε τώρα.
Όλα καλά. Έχει τις αισθήσεις του.
Χίλια συγγνώμη, Χουσεΐν.
-Μάλλον σε ενδιαφέρει η ιατρική. -Τα ζώα με ενδιαφέρουν.
Έμαθα μόνος μου θεραπεύοντας ζώα. Για χόμπι.
Η μάνα μου ήξερε από κατάγματα, όταν ζούσε. Βοήθησε κι αυτό.
Αλήθεια; Περαστικά. Θα σε δω πάλι αύριο.
-Τι ώρα; Πού; -Εδώ.
-Ναι. Παρεμπιπτόντως, είμαι ο Χουσεΐν. -Μουσγιάν.
-Χάρηκα. -Κι εγώ. Ήρεμα απόψε.
-Εντάξει. Κατευθείαν για ύπνο. -Καλά.
Θεέ μου, ελεήμονα, καταφύγιό μου, ιερέ προφήτη.
Πρόσεχε το αγόρι μου.
Κράτα τον μακριά από μπελάδες.
Χατσέ.
Τι φωνάζεις;
Μου έκοψες τη χολή. Τι κάνεις στην αυλή, διάολε;
Έφυγε η γάτα. Την ψάχνω. Την είδες;
-Όχι. Έχεις τσιγάρα, Χαλίλ; -Ναι.
Δεν έχει μάνα ούτε πατέρα. Μόνο εμάς έχει στη ζωή του.
-Με τρομάζει αυτό. -Ευτυχώς, είναι καλά.
Ευτυχώς. Αν του βρίσκαμε μια γυναίκα...
Κάθε πράγμα στον καιρό του. Όλα είναι γραμμένα στη μοίρα.
Έλα εδώ!
Κοίτα την.
Παππού, τι τρέχει;
Παππού!
Τι κάνεις;
-Καλημέρα, Χουσεΐν. Τι κάνεις; -Καλά. Τα ίδια. Εσύ;
-Τι να κάνω; -Τι γίνεται με τον τοίχο;
Έφτιαξα έναν καθρέφτη. Κοίτα. Τον κρεμάω στον τοίχο.
Τέτοια ώρα, για όνομα του Θεού;
Παππού;
Βγήκαν ροζ τριαντάφυλλα φέτος;
Έχει κι άλλα πίσω. Χρεώνω 25 λίρες το ένα.
-Και για μένα; -Ναι.
Στον διάολο! Κάθε πρωί τα ίδια.
-Πώς είσαι; -Εσύ;
-Καλά, ευχαριστώ. Πονούσες χτες βράδυ; -Ναι.
-Αναμενόμενο. -Ναι.
-Τέλος. -Ας μην τέλειωνε ποτέ.
-Τι πράγμα; -Το πρωτάθλημα εννοώ.
-Παίζεις κλαρίνο υπέροχα. -Το ελπίζω.
-Παρακαλώ; -Από την αγάπη είναι.
Αν αγαπάς τη δουλειά σου, την κάνεις καλά.
Ναι.
Αυτά. Χαίρομαι που είσαι καλά.
Εντάξει. Ευχαριστώ. Καλή σου μέρα.
-Ξέχασες το φυτό σου. -Όχι, για σένα το έφερα.
Την πάτησα. Ξέφυγε η κατάσταση. Με βοήθησες. Γι' αυτό.
-Πολύ γλυκό από μέρους σου. -Ναι.
Καλημέρα.
Και σε σένα.
Σαμπάν;
Καταστράφηκα. Με σκότωσες. Καίγομαι!
-Πόσους έφαγες; -Έναν κουβά.
Θεέ μου. Ούτε δελφίνι να ήσουν! Σκατά!
-Πού να ξέρω; Δεν είπες πόσους να φάω. -Βοήθησε;
Πάλλεται από χτες βράδυ. Σαν καμπάνα.
Είναι εδώ η νοσοκόμα;
-Τι τη θέλεις; -Να το δει.
Όχι. Πάμε στον γιατρό στο Τσανάκαλε. Είναι σοβαρό.
Έφαγε έναν κουβά αχινούς;
Λέει ότι παλλόταν όλη τη νύχτα σαν καμπάνα.
Για πες. Πώς πήγε με τους επιδέσμους;
Κάνεις ότι δεν καταλαβαίνεις;
Εννοεί ότι όλοι πάνε στο νοσοκομείο τελευταία.
Μακάρι όλοι να είχαν νοσοκόμες σαν τη Μουσγιάν!
Μη με εκνευρίζετε.
Παίζει λυπηρός σκοπός Και κλαίμε με τη Μουσγιάν
Παίζει λυπηρός σκοπός
Έχετε ξεφύγει. Κόψε ταχύτητα, Μουράτ.
Αργά πάω.
Τι λες; Όλα περνάνε σαν αστραπή.
Τι πανέμορφη. Με έχει αποσυντονίσει.
Κάνε επαναφορά εργοστασιακών ρυθμίσεων. Κάνε κλικ στις "επιλογές".
Έλα κάνε κλικ εσύ. Εύκολο είναι; Είναι εξωπραγματικό.
Η ζωή δεν έχει νόημα χωρίς έρωτα. Σοβαρά μιλάω.
Αν μου έδεναν τη γλώσσα
Και δεν μπορούσα να ξαναπώ το όνομά σου
Αν μου έκαιγαν τα μάτια Και δεν ξαναέβλεπα το πρόσωπό σου
Αν μου έδεναν τα χέρια Και δεν σου ξανακρατούσα το χέρι
-Λέτε να έχει άντρα; -Δεν την είδα με κανέναν.
-Ούτε εγώ. -Μουράτ, εσύ;
-Αφεντικό. Αδερφέ. -Τι στο καλό τρέχει;
Όχι, δεν την είδα.
Τότε, γιατί κάνεις έτσι; Θα φας καμία.
Γρήγορα θυμώνεις. Γίνεσαι εντελώς επιθετικός.
Άλλαξε η προσωπικότητά σου.
Έλα τώρα. Παρασύρθηκε. Έχει αποσυντονιστεί. Φυσικό είναι.
Ελάτε. Άσπρο πάτο.
Φτάνει. Σαν ζώα κάνουμε, όταν πίνουμε τόσο.
Γιατί πάμε στο νησί;
Θα με ευγνωμονείς μια ζωή για αυτήν τη χάρη!
-Εκεί είναι. -Θεέ μου.
-Κουνήσου. -Δεν έρχομαι.
-Έλα, Χουσεΐν. Κουνήσου! -Όχι. Σε παρακαλώ, Ιμπό.
Κουνήσου. Τι άντρας είσαι εσύ; Έλα.
Γεια σας.
Τι κάνεις;
-Μια χαρά. Εσύ; -Τα ίδια.
-Γεια σου, Χουσεΐν. -Γεια σου, Μουσγιάν.
-Πώς πάει το κεφάλι; -Καλά.
Κάτι κουνιέται μέσα, αλλά εντάξει.
Κάνεις το αγροτικό σου; Θα φύγεις μετά;
Είναι πολύ όμορφα εδώ, αλλά η ζωή είναι γεμάτη εκπλήξεις.
-Δεν κάνω σχέδια. -Ούτε εγώ. Ποτέ.
-Γιατί όχι; -Δεν βγαίνουν.
Κοίτα, πηδάνε δελφίνια.
Είναι ευλογημένα. Θα έχει ψάρια.
Πολύ όμορφα.
Θέλεις λίγο;
Όχι, ευχαριστώ.
Γιατί κάνεις γκριμάτσες;
Για το μήλο;
Το κατάλαβες. Μην το τρως. Πέτα το στα δελφίνια. Άντε.
Ιμπό.
-Νομίζω ότι ο αδερφός μου ξέρει. -Τι ξέρει;
-Για μας. -Αποκλείεται. Θα με τσάκιζε, αν ήξερε.
Αν όχι αυτός, εγώ.
Δεν το λέει η καρδούλα σου.
Κτήνος.
Χουσεΐν.
Η γιαγιά σου μου θυμίζει τη δική μου.
Όταν θύμωνα με τους γονείς μου, πάντα πήγαινα στη γιαγιά μου.
Ήταν η φίλη μου.
Έπαιρνα την τσάντα της
κι έλεγα "Πάμε εμείς. Άσ' τους αυτούς".
Όταν θύμωνα με τους δικούς μου, κοιμόμουν κατευθείαν.
Για να ονειρευτώ τον πατέρα μου. Δεν τον είδα, ούτε τον γνώρισα ποτέ.
Φανταζόμουν πως ήταν τεράστιος, σαν γίγαντας.
Με έβαζε στους ώμους του με δύο δάχτυλα
και κάναμε βόλτα στην αυλή του σχολείου.
Αλλά ήταν σαν να πετάμε. Μέχρι το όρος Ίδη.
-Έχει πεθάνει ο πατέρας σου; -Ναι.
Μια μέρα γνώρισα αυτό. Και σταμάτησαν τα όνειρα.
Φυσάω μέσα έγνοιες κι ανησυχίες και εξαφανίζονται.
Όταν παίζεις, είναι σαν να φωνάζεις.
Με άλλα λόγια, έγινα ο αυλητής του Χαμελίν.
Μην το λες αυτό. Είναι δύσκολο το κλαρίνο, έτσι;
Όλα τα όμορφα είναι δύσκολα, Μουσγιάν.
Θέλει εξάσκηση. Πεισματάρικο όργανο. Αυτό διαλέγει τον μουσικό.
Κάποιοι προσπαθούν δύο μήνες και δεν τα καταφέρνουν.
Άλλοι το πιάνουν και παίζουν με την πρώτη.
Δοκίμασε. Να δούμε αν σε διαλέξει.
-Δεν ξέρω. -Δες, είναι απλό.
Κάνεις έτσι τα χείλη σου.
Δοκίμασε.
Έτσι;
-Ναι. -Δεν μπορώ. Παίξε εσύ.
-Τι θα με πληρώσεις; -Το πρώτο κερασμένο.
Μου έσκισες την καρδιά μέσα στη νύχτα.
Το ζήτησες.
Χουσεΐν, έχεις κορίτσι;
Ναι, αλλά...
-Χουσεΐν, δώσε μου λίγα λεφτά. -Τι έγινε;
Ζητάω από τη γιαγιά, αλλά δεν μου δίνει. Σκέφτεται εσένα.
Χρειάζομαι λεφτά. Πρέπει να παραδώσω το κάρο.
-Δεν έχω για τον άξονα και για το βερνίκι. -Ούτε εγώ, παππού.
Αλήθεια;
Τι είναι αυτά; Έχεις μια περιουσία εδώ, γιαγιά.
Τι είναι αυτό;
"Αϊσέ Μπαντέμ".
"Αλί Ριζά Σεκέρ".
Έγραφε ο πατέρας στη μάνα;
Την έπιασε περηφάνια τη μάνα σου. Δεν ξέρει για σένα ο άνθρωπος.
Αρραβωνιασμένος ήταν. Την κορόιδεψε.
Ντροπιαστήκαμε. Μετακομίζαμε συνέχεια, μη μας βρει.
Σου τα έκρυψε όλα η μάνα σου. Θα σου τα λέγαμε κάποτε.
Φοβόμασταν πως θα φύγεις.
Καλά κάνατε. Θα φύγω. Πώς μου κρύψατε κάτι τέτοιο; Κι όλα αυτά που πέρασα;
Τόσες ιστορίες.
Ότι βούλιαξε το καράβι, ότι δεν έχει τάφο, ότι έκαναν θρησκευτικό γάμο.
Ας μου το λέγατε νωρίτερα. Χειρότερα τα κάνατε. Μιλήστε.
Για το καλό σου ήταν.
Σκάσε, θυμώνω πιο πολύ. Και λες ότι ήταν για το καλό μου.
Πάω να τον βρω.
Πώς θα τον βρεις; Έχεις μόνο μια φωτογραφία κι ένα όνομα.
Τα έστειλε από την Κωνσταντινούπολη. Έχουν διεύθυνση.
-Θα πάω να τον βρω. -Θα έχει πεθάνει πια.
Μουσγιάν. Θα περιμένει αυτό μάλλον.
ΣΤΑΘΜΟΣ ΕΖΙΝΕ
-Έρχεσαι; -Ναι;
-Κάθομαι στο έξι. -Εντάξει. Εδώ.
-Είναι ένας άντρας εκεί. -Για μένα λέτε;
Είπα 100 φορές να κάτσω με γυναίκα.
Καλά. Έλα, αδερφέ. Έλα μαζί μου.
-Έτσι κι αλλιώς, δεν θα χωρούσαμε. -Αγενέστατε.
Καθίστε. Εντάξει.
Άδεια θέση. Κάτσε εκεί.
Η θέση είναι δική μου.
-Ποια; -Η 13 και η 14. Τις έκλεισα και τις δύο.
Μπράβο. Γιατί δύο θέσεις;
Δεν σε αφορά.
Δεν πειράζει, αδερφέ. Πάμε πίσω. Θα σου βρούμε θέση. Έλα.
Μήπως να κατέβω;
Τι με σέρνεις πάνω κάτω;
Καλά. Πάμε πίσω.
Αδερφέ. Έλα εδώ.
Ορίστε. Κάτσε εκεί.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ
-Ραμίζ; -Χουσεΐν; Το αγόρι μου.
Καλωσόρισες. Σε περίμενα πώς και πώς!
-Τι κάνεις; Πώς είσαι; -Καλά, παιδί μου.
Τα βγάζω πέρα. Χαίρομαι πολύ που ήρθες.
Κι εγώ. Μου έλειψες.
Κάθισε.
Πόσα χρόνια πέρασαν; 1991, 2001, 2009. 18 χρόνια!
Εύκολα το λες. Περνάει γρήγορα ο καιρός. Πώς ήταν το ταξίδι;
Έχει λεωφορείο για τη γειτονιά. Ήρθα ρωτώντας.
-Ωραία. Τσάι, Χουσεΐν; -Το φέρνω εγώ.
Άντε από εκεί!
Ραμίζ. Δεν άλλαξες καθόλου. Είσαι όπως σε θυμάμαι.
Μακάρι. Μέχρι και στον κώλο έχω γκρίζες τρίχες.
Βλέπω κι εσένα. Πέρασε μια ζωή.
Γερνάω. Ήσουν τόσος κι έχεις γίνει κτήνος. Φοβερό.
Θυμάμαι που σου έραψα ρούχα για την περιτομή.
Θυμάμαι που φώναζες στην περιτομή
"Μου το κόβουν!".
Αφού το έκοβαν!
Πώς πάει η μουσική; Παίζεις ακόμα;
Θα σταματούσα; Όσο ζω θα παίζω.
Φανταστικό. Πώς είναι ο Χαλίλ; Η Χατσέ; Για πες!
Ραμίζ, γέρασαν. Ξέρεις τώρα.
Όλο τρώγονται και τα ξαναβρίσκουν.
Ωραία.
Τι τρέχει; Ποια είναι η μεγάλη αποστολή που ανέφερες;
Θα σου πω σε λίγο.
Σαν στο σπίτι σου. Πάω στην τράπεζα πριν κλείσει.
Έχω κάτι να πληρώσω. Επιστρέφω αμέσως.
-Πάω εγώ, αν μου πεις πού είναι. -Όχι, θέλουν υπογραφή.
Σαν στο σπίτι σου. Έρχομαι αμέσως.
Εντάξει.
Γεια σου, γλύκα. Λείπει ο Ραμίζ;
Ο Ραμίζ...
Απαράδεκτο. Θα αργήσω στην πρόβα.
Θεέ μου, που είναι το φόρεμά μου;
Ο Ραμίζ...
Ορίστε. Να δούμε αν μεγάλωσε το ντεκολτέ.
Κράτα το πάνω μου.
Κράτα το μην πέσει.
Όχι έτσι, παιδί μου.
Κράτα την τσάντα. Κρατάς και το μανίκι;
Δεν καταλαβαίνω έτσι.
Καλύτερα να το δοκιμάσω.
Περίμενε εκεί. Σπόρε. Δεν πιστεύω να κοιτάς;
Πώς σας ήρθε;
Άντε, αγόρι μου.
Άντε, αγόρι μου. Πάμε!
Δεν ξέρω πώς βγήκε.
Θεέ μου. Με παχαίνει;
Τι έκανε στο ντεκολτέ; Καλόγρια είμαι;
Στη σκηνή θα βγω με το φόρεμα.
Κωλόγερε, Ραμίζ. Πόσες φορές πια;
Θα κλάψω από τα νεύρα μου. Κι άργησα στην πρόβα.
Άκου. Πιάσε το ψαλίδι κι άνοιξε το λαιμό.
-Έλα. Έχω αργήσει. -Μα...
Αυτό άνοιξε, όχι το στόμα σου.
Κόψ' το. Άνοιξέ το, έλα.
Θεέ μου. Γαμώτο!
-Τι στον διάολο έκανες; -Όχι.
Να σε πάρει, σπόρε. Το κατέστρεψες!
-Να ρίξουμε κόλλα; -Να. Σου έριξα εγώ μία.
Για ποιον λόγο;
Τι βοηθός είσαι; Κατέστρεψες το φόρεμα!
Δεν είμαι βοηθός. Μουσικός είμαι.
Σολ, σολ, λα, σι, σολ, φα, σολ, ρε, μι, φα, σολ, σολ.
-Γύρισα. -Πού στον διάολο ήσουν, Ραμίζ;
-Στην τράπεζα... -Αλλού αυτά.
Πάλι για δελτία πήγες;
-Όχι. Τι δελτία; -Άσ' το. Νομίζεις ότι δεν ξέρω;
Ο σταρ, γνωστός και ως ο Ραμίζ το άλογο.
Θα σου στήσουν άγαλμα στο ιπποδρόμιο.
Ραμίζ το άλογο;
Άρα, γνωριστήκατε.
Εντυπωσιάστηκα που μου γάμησε το φόρεμα κι είπα να γίνουμε φίλοι.
-Ναι. -Μην ανοίγεις έτσι το στόμα σου.
Αν δεν σε αγαπούσα Αν δεν καιγόταν η καρδιά μου
Ποιος θα σε καλούσε; Ποιος;
Έλα!
Ποιος θα σε καλούσε; Ποιος;
Ποιος θα ήταν ο άπιστος;
Αν δεν σε δω μια μέρα Καίγομαι
Ποιος θα σε καλούσε; Ποιος;
Ποιος θα ήταν ο άπιστος;
Αν δεν σε δω μια μέρα Καίγομαι
Πάμε!
Ο Ατί στο κανονάκι.
-Έρχομαι αμέσως. -Φιρούζ.
Τρελέ. Δεν σου είπα να μην έρχεσαι εδώ;
Δεν μπορώ, Φιρούζ.
Τι δεν μπορείς;
Πόσες φορές θα το πω; Τελειώσαμε.
Τότε, θα αυτοκτονήσω.
Τράβα. Κάνε ό,τι σκατά γουστάρεις. Δρόμο!
Φιρούζ, άκου. Ρώτησαν τον Καγιάμ αν ήθελε παλάτι ή έπαυλη.
Είπε "Τι να τα κάνω, αν δεν έχει μέσα μια αγαπημένη;".
Σοβαρά; Ο Μοαζέζ Αμπατσί το τραγουδάει.
Δρόμο. Τώρα. Θα βάλω να σε πλακώσουν.
Κοίτα, Φιρούζ. Περίμενε...
Πού διάολο ήσουν, Μετίν; Πώς μπήκε αυτός;
Είναι κοιμισμένοι στην πόρτα. Είστε απίστευτοι!
Κι εσύ είσαι κοιμισμένος, Μετίν!
Κι εσύ. Ακούς;
Φιρούζ, ελέγχω το ταμείο. Να μη βγάλουμε λεφτά απόψε;
-Φιρούζ. -Συγγνώμη. Πάρτε τον. Ρεμάλι.
-Τι λες; -Αλήθεια. Έτσι είναι. Ραμίζ.
Ο πατέρας μου δεν πέθανε πριν γεννηθώ. Ζούσε.
Δεν το πιστεύω!
Ναι. Συγκλονίστηκα. Τι έκπληξη είναι αυτή;
Χαλάρωσε, Χουσεΐν. Θα βρούμε τον πατέρα σου, νεκρό η ζωντανό.
Κοίτα, Ραμίζ. Έχω μια φωτογραφία του. Έχει και τη διεύθυνσή του πίσω.
Για να δω.
Ελμάνταγκ. Εντάξει. Θα το κοιτάξουμε αύριο.
Το βρίσκω και μόνος μου.
Αποκλείεται.
Μη σου χαλάσω τις δουλειές. Νιώθω άσχημα. Σε παρακαλώ.
Αν δεν τα καταφέρω, με βοηθάς.
-Άντε. Έλα. -Εγώ θα πάω.
Πίνε.
Να σε πάρει. Τρελέ.
Θεέ μου. Τι μπελάς!
Άσε με να έρθω. Έχει παντού μαλάκες στην Κωνσταντινούπολη.
Δεν χρειάζεται. Μη σου χαλάσω τις δουλειές.
Καλά. Να θυμάσαι. Πάρε το 71Τ. Και κατέβα στην Ταξίμ.
Γυρνώντας πάρε ταξί για Μπακιρκόι από Ταλιμανέ. Είναι πιο εύκολο.
-Καλά. Καλή σου μέρα. -Κάτσε. Λεφτά έχεις;
-Ναι. -Καλημέρα, λοιπόν.
Και σε σένα.
-Καλημέρα, Φιρούζ. -Καλημέρα, γητευτή των αλόγων.
-Γεια σου, Ραμίζ. -Γεια, Μετίν.
-Πού πάει ο μικρός; -Κάνει τον ντετέκτιβ.
Έτοιμα τα κοστούμια; Θα περάσω αύριο.
Έτοιμα θα είναι.
Καλά. Πάμε. Αργήσαμε, Μετίν.
Τρίβεσαι πάνω μου; Με ακολουθείς πολλή ώρα σαν κουτάβι.
Θα σου το κόψω και θα σου το βάλω στην τσέπη. Κουνήσου.
Εδώ είμαστε. Δεν είναι κανείς εδώ;
Μετακόμισαν;
"Αρναβούτκεϊ".
"Αριθμός 35".
Δεν έχει θυρωρό; Θα ρωτήσω εκεί.
Ποιος είναι;
Γεια. Κάλεσα για θυρωρό, αλλά...
Γιατί πατάς κουδούνια, αν δεν ξέρεις ποιου είναι;
Συγγνώμη. Το κτήριο δίπλα είναι άδειο;
Ναι, άδειο.
Συγγνώμη. Να ρωτήσω. Ποιο διαμέρισμα είναι του θυρωρού;
Δεν έχει θυρωρό αυτό το κτήριο.
-Ποιος το προσέχει; -Κοίτα τη δουλειά σου γαμώτο!
Μη βρίζεις, φίλε. Είναι ντροπή.
Ποια ντροπή; Εσύ με κάνεις και φωνάζω τέτοια ώρα.
Εσύ φταις. Γιατί φωνάζεις;
-Πάτησες το κουδούνι μου. -Και; Εσένα πάτησα;
-Κάτσε εκεί. Βγαίνω. -Βγες. Τι με νοιάζει;
Στέκεσαι εκεί και φωνάζεις.
Βούλωσε τα αυτιά σου.
Είναι τρελός. Τρέξε.
-Τρελός; -Ναι, τρελός. Τρέξε!
Βλέπεις αυτόν με τους αναπτήρες; Ξέρει την περιοχή.
Είναι από παλιά εδώ. Ρώτα εκείνον. Αυτός είναι τρελός. Τρέξε.
-Δεν τα βάζουμε με τρελούς. Έφυγα. -Τρέξε.
Τρέξε.
Γεια σου, παππού. Λένε πως ξέρεις όλη τη γειτονιά.
Ψάχνω κάποιον. Να δούμε αν τον ξέρεις.
-Ποιος είναι; -Ο Αλί Ριζά Σεκέρ.
-Είναι ο Αλί Ριζά Σεκέρ. -Σωστά. Αυτός είναι.
-Είναι μουσικός. -Παίζει σαξόφωνο.
-Πού είναι τώρα;
-Έμαθα ότι ζει εδώ.
Ζούσε παλιά.
Έφυγαν όλοι. Άδειασαν το κτήριο.
Έσκασε μια φιάλη αερίου. Πέθανε ο Κεμάλ, μια κοπέλα έχασε το χέρι της.
Τι;
Το χέρι της πετάχτηκε μέχρι το μαγαζί του μανάβη.
-Ο πατέρας μου; -Ποιος είναι;
Ξέρεις, ο Αλί Ριζά.
Ο Αλί Ριζά. Πληρώθηκε 2.000 λίρες.
Δες. Έκανε γατάκια. Έλα, γατούλα.
Θεέ μου.
ΠΑΡΚΟ
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
-Πονάει πολύ αυτό. -Μπήκε μέσα το νύχι.
Το είδα. Χάλια είναι. Αϊτέν, πρόσεχε, σε παρακαλώ.
Ήρθε ο Φατίχ σου.
Φιρουζάν.
Δεν είναι δικός μου.
Φιρουζάν. Ξέρω πως είσαι μέσα. Σε είδα, γλυκιά μου.
-Άσ' το. -Έλα έξω να μιλήσουμε.
Φιρουζάν, ήρεμα. Θα φύγει σε λίγο.
Φιρουζάν.
Φτάνει με αυτόν, Μέτο. Χτες βράδυ με έπαιρνε μάτι.
Ο ερωτευμένος κάνει τα πάντα!
-Να πάρουμε την αστυνομία; -Μη με τσατίζεις, Μέτο.
Φιρούζ. Ποιος θα σε αγαπάει τώρα;
Ποιος θα είναι ο πάνθηράς σου, όταν κάνεις έρωτα;
Αυτό ήταν!
Φιρουζάν!
-Φιρούζ. -Μαλάκα.
-Φιρούζ. -Έλα εδώ, αγάπη μου. Συγχώρεσέ με.
-Τι θέλεις από μένα; -Μη σκοτώσεις τον πάνθηρά σου.
Γαμώ τον πάνθηρά σου.
-Φιρουζάν. -Φιρουζάν, μη.
Μην το κάνεις.
Μην απογοητεύεσαι, Χουσεΐν. Κι αύριο μέρα είναι. Πήγαινε ψάξε ξανά.
Ευχαριστώ, Ραμίζ. Καληνύχτα.
Καληνύχτα. Πάω για ύπνο.
Μη μου πεις; Πάλι κλειστά;
-Χαίρετε. -Χαίρετε.
Πότε λες να ανοίξουν;
Η Ροζά θα λείπει για μία εβδομάδα.
Μία εβδομάδα;
Έτσι κάνει. Έχει κι εκεί μαγαζί.
Δεν το πιστεύω. Τι θα κάνω μία εβδομάδα στην Κωνσταντινούπολη;
Μην απογοητεύεσαι. Κάτσε να δούμε.
-Ναι, Μετίν; -Γεια σου, Ραμίζ.
Έχω πολλή δουλειά. Στέλνεις τα κοστούμια στη Φιρουζάν;
Πού είναι;
Ναι. Τα στέλνω αμέσως. Καλημέρα.
Ευχαριστώ. Γεια.
Μετίν, βάλ' το στο αθόρυβο. Ξεκινάμε. Γρήγορα.
Έρχομαι, δάσκαλε.
Πάμε με τα βασικά.
Στο πλάι. Περισσότερη ενέργεια!
Χουσεΐν. Έχεις τα φορέματά μου;
Ευχαριστώ. Όλα στραβά πάνε σήμερα.
Πρώτη μου συνέντευξη, κι ο Μετίν είναι άφαντος.
Καταλαβαίνεις; Έτοιμη να εκραγώ είμαι. Είναι θεματική φωτογράφηση.
Ναι.
Χουσεΐν. Είσαι ελεύθερος σήμερα;
Δεν έχω σχέδια. Καθόμουν.
-Εξυπηρέτησέ με. -Τι να σου κάνω;
Δεν εννοώ κάτι πονηρό. Θα με βοηθήσεις με τη φωτογράφηση;
Αν μπορώ, φυσικά.
Έτσι, αγόρι μου. Ήρωας είσαι. Πάρε αυτά. Κρέμασε τα να μείνουν ίσια.
Έχω άγχος. Πεινάω. Από το άγχος είναι. Να φάμε κάτι.
Κάτσε εκεί. Ας χαλαρώσουμε. Πρώτα τρώμε και μετά δουλειά.
Βάλ' τα εκεί μην τσαλακωθούν. Έρχεσαι λίγο, γλύκα;
-Ναι; -Μην μπλέκουμε με καταλόγους.
Τι έχετε γρήγορο;
Οι σπεσιαλιτέ...
Μην το παρακάνουμε. Δεν θέλουμε κάτι τέτοιο.
Θέλουμε κάτι σε μεζέ.
Λοιπόν, έχουμε θαλασσινά, μαύρο ριζότο με καλαμάρι
και φιλέ μινιόν.
Καλά. Εντάξει το φιλέ μινιόν. Όμως, δεν τρώω κοτόπουλο.
Το φιλέ μινιόν είναι κόκκινο κρέας.
Ήταν με κοτόπουλο στο Ντίσελντορφ.
Καλά, το κάνετε αλλιώς εσείς. Είπες και ριζότο;
Ναι, μαύρο ριζότο αλά καλαμάρι.
Καλά. Έχει καλαμάρι, έτσι;
Ωραία, αυτό θα πάρουμε. Δύο τέτοια.
Εντάξει. Τι θα πιείτε;
-Νερό. -Νερό. Εντάξει.
Ευχαριστώ.
Σου αρέσει το καλαμάρι, έτσι;
Από το Τσανάκαλε είμαι. Το τρώμε συνέχεια.
Καλό ακούγεται. Τραγανιστό. Ορίστε. Ας δούμε πώς το κάνουν εδώ.
-Τι είναι; -Μαύρο ριζότο με καλαμάρι.
-Πού είναι το καλαμάρι; -Εκεί μέσα.
Το πάτησε φορτηγό; Τι είναι αυτό;
-Είναι νόστιμο. -Τι είναι το μαύρο;
Μάλλον το μελάνι από το καλαμάρι.
-Το τρώμε αυτό; -Ναι.
Αυτό το πετάει το ζώο όταν φεύγει χεσμένο.
Έλα, τρώγε.
-Γεια σας. Γεια σου, Φιρουζάν. -Γεια.
Συγγνώμη που άργησα. Είχε κίνηση. Ξέρετε πώς είναι.
Ναι.
Κάνουμε τη συνέντευξη πρώτα; Και μετά τη φωτογράφηση.
-Έγινε. Ζαλέ, έτσι; -Ναι.
Καλωσόρισες. Χουσεΐν, κάνεις λίγο χώρο για τη Ζαλέ;
Είστε πρώτο όνομα στην Κωνσταντινούπολη.
Δεν έχετε βγάλει δίσκο, αλλά δουλεύετε περισσότερο από καλλιτέχνες
που έβγαλαν.
Το μυστικό σας;
Κι η Σεζέν Αξού είναι καρκίνος.
Είμαστε συναισθηματικοί τύποι, γεμάτοι συναίσθημα, νιώθουμε.
Και η φυσικότητα είναι πολύ σημαντική.
Περνάει στο κοινό.
Στο ρεπερτόριό μου προτιμώ τα δημοφιλή τραγούδια.
Είμαι καλή στη σκηνή. Έτσι λένε.
Ελπίζω ότι ο δίσκος θα κάνει θραύση σύντομα.
Έχω μερικά τραγούδια της Γιλντίζ.
Έχω και δικά μου.
Γράψατε και τους στίχους;
Ναι, έγραψα κάποιους στίχους.
Βρήκα νέο άντρα Πιο πιστό από σένα
Περπατάμε στον Βόσπορο Αυτός είναι τόσο διαφορετικός
Δεν με πληγώνει όπως εσύ Το αμάξι του έχει δερμάτινα καθίσματα
Δεν με αφήνει συνέχεια Είναι τόσο διαφορετικός αυτός ο άντρας
Και μετά λέει.
Ονειρεμένος Ο άντρας αυτός είναι τόσο διαφορετικός
Θα παντρευτούμε το καλοκαίρι Οι μάντισσες έχουν δίκιο
Είναι καλύτερο.
Ονειρεμένος Ο άντρας αυτός είναι τόσο διαφορετικός
Πάμε Μαλδίβες για μήνα του μέλιτος Έχουν δίκιο τα πρωτοσέλιδα
Είναι αναφορά σε εσάς, εκεί που λέει "πρωτοσέλιδα".
Στις συνεντεύξεις καλλιτεχνών για το περιοδικό μας
παίρνουμε συνέντευξη και από το συνεργείο.
Αν δεν είναι πρόβλημα.
-Φυσικά, ορίστε. -Το αγαπημένο πράγμα της Φιρουζάν;
Το μαύρο καλαμάρι.
-Κάτι που την τρελαίνει; -Αν σκιστεί το φόρεμά της.
Αν έπρεπε να την περιγράψετε με μία πρόταση, τι θα λέγατε;
Η άσχημη πλευρά της είναι χάλι. Όμως, κατά βάθος, είναι καλός άνθρωπος.
-Ωραία. Πάμε για τη φωτογράφηση. -Έγινε.
Ανεμιστήρα!
Μισό λεπτό.
Μας δίνεις έναν πιο θηλυκό καρκίνο;
Φανταστικά. Λίγο πιο σέξι.
Πάλι.
Τι κάνεις;
-Ιδρώνει. Το σκουπίζω. -Εντάξει. Αν δεν σε πειράζει...
Εντάξει. Ωραία. Συνεχίζουμε.
Συνέχισε. Ωραία. Φανταστικά!
Πάμε από χαμηλές γωνίες λήψης. Να δω δόντια.
Τι κάνεις;
Θα τη βοηθήσει να μην αγχώνεται.
Ας φωτογραφήσουμε απλώς.
Δεν μπορώ να συγκεντρωθώ.
Δώσ' το. Έτσι μπράβο.
Πιο θηλυκή. Κουνήσου.
Φιρουζάν. Θέλεις την ουρά ταύρου; Να τη φέρω;
Δεν ξέρω. Αν τη θέλουν.
-Όχι. Δεν τη θέλουμε. -Τότε, είμαι έτοιμη.
Κοίτα σε μένα.
Πολύ ωραία.
Ωραία.
Μπούρδες. Δεν είναι έτσι οι ταύροι. Πότε είδες ταύρο να κάνει έτσι;
Αν πας σε δεμένο ταύρο, θα ξεφύγει και θα σε σκοτώσει.
Χουσεΐν, δεν μπορώ να συγκεντρωθώ.
Να δω το προφίλ σου τώρα. Πιο άγριο βλέμμα.
Ναι. Ξανά.
Αν είναι δυνατόν!
Ναι.
Τη βάζεις να ανοίγει το στόμα της; Δεν κάνουν έτσι οι ταύροι. Πλάκα κάνεις;
Ποιος ταύρος ανοίγει έτσι το στόμα του;
Πίνει από γούρνα; Τι κάνει; Δεν κάνουν έτσι οι ταύροι. Κοίτα εδώ...
-Σκάσε. -Τη ντροπιάζεις τη γυναίκα.
Έχει λιώσει στον ιδρώτα. Κι ο κάβουράς σου σκατά ήταν.
Βιάζεσαι. Δεν κάνουν έτσι οι κάβουρες. Για σένα το λέω, Φιρούζ.
Τι κάβουρας είναι αυτός;
Οι κάβουρες κρύβονται στην άμμο και πάνε έτσι.
Φεύγουν πίσω και θάβονται. Είναι όλο λάθος.
Εξαιτίας σου. Βιάζεσαι.
Ταύρος είναι; Οι ταύροι γυρνάνε κι ανοίγουν το στόμα;
Να κάνεις μια ταινία πορνό με τον ταύρο σου!
Άκου, σπόρε. Μου τέλειωσε η υπομονή. Εντάξει;
Στη θέση σου. Μη με τρελαίνεις.
Αυτό είναι. Υπέροχα!
Φτάνει με τα λιοντάρια. Δεν έχει τελειωμό. Έλιωσε στον ιδρώτα.
-Φτάνει. Θα αρρωστήσει. -Καλά. Τελειώσαμε.
Συγγνώμη. Άργησα λίγο.
Πού ήσουν, Μετίν;
Πού ήσουν;
Κανόνισα αυτά που μας χρωστούσαν.
Παραμύθια. Σιγά μην κανόνισες!
Ψοφήσαμε εδώ. Έχει κάνει όλα τα ζώα.
Σερνόταν στο πάτωμα. Πήγαινέ μας σπίτι.
Χουσεΐν, έγινες σαν τους ντόπιους!
Έφυγες καλά και γύρισες κομμάτια!
Ρεζιλεύτηκα.
-Πιες αυτό. -Θα κάνω εμετό, Ραμίζ, αν το πιω.
Πιες το, μη σου δώσω καμία.
Όποτε πίνω ουίσκι, έτσι καταλήγω.
Με εκνεύρισε ο φωτογράφος. Γι' αυτό ήπια.
Πίνε.
Αδιέξοδο, Ραμίζ. Πέρασε μία εβδομάδα.
Πήγα παντού. Στην αστυνομία, στον δήμο, στο ληξιαρχείο.
Κανένα ίχνος του τύπου. Δεν έχει νόημα.
Μόνο το κατάστημα αργυροχοΐας έμεινε. Θα δω κι εκεί.
-Να τυπώσουμε φυλλάδια; -Είναι παλιά φωτογραφία.
Θα έβαζα αγγελία στην εφημερίδα, αλλά είναι παλιά.
Είμαι τελείως ταπί.
Εδώ είμαι.
Άσ' το, Ραμίζ. Αρκετά σε απασχόλησα.
Μη μιλάς έτσι, μη σε δείρω.
Σου άλλαζα πάνες. Σχεδόν πατέρας σου είμαι.
Μακάρι να ήσουν. Είσαι πολύ εντάξει τύπος.
-Πάρε αυτά. -Αποκλείεται.
Πάρ' τα.
-Πάω στην τράπεζα. -Τι; Πάλι;
Χουσεΐν;
-Γεια σου. -Παίζεις απίστευτα.
Ευχαριστώ, προσπαθώ.
Τι εννοείς; Είσαι αστέρι.
Βέβαια, παίζω από παιδί.
Θεέ μου. Με τρέλανες πρωινιάτικα, σπόρε.
Από παιδί, όποτε στεναχωριόμουν έπιανα αυτό.
Άρα, είσαι χάλια τώρα.
Έτσι είναι.
Βλέπεις, Φιρουζάν, συνήθισα να είμαι μόνος.
Και μου είπαν πως είχα πατέρα. Ήρθα ως εδώ.
Σας ενόχλησα όλους. Αναστάτωσα τον Ραμίζ.
Γίνονταν άλλα πράγματα στην πατρίδα.
-Τι εννοείς; Πώς τη λένε; -Μουσγιάν.
Είπες το όνομά της και φώτισαν τα μάτια σου.
-Μάλλον είσαι ερωτευμένος. -Ναι. Είμαι ερωτευμένος.
-Γεια σας. -Γεια σας.
-Πάλι καλά! -Συγγνώμη;
-Δεν είναι γνωστή φυσιογνωμία. -Μα έχω αυτήν τη διεύθυνση.
Ήταν πριν από 30 χρόνια. Εμείς είμαστε εδώ οκτώ.
Ναι.
-Τι λέτε να κάνω; -Στο ίντερνετ κοίταξες;
Στο ίντερνετ κοίταξες;
Γιατί δεν το σκέφτηκα; Σωστά. Δεν κοίταξα ποτέ.
Έχει ίντερνετ καφέ πίσω.
Καλά. Πάω να δω. Ευχαριστώ για τον κόπο σας.
-Παρακαλώ. Καλή τύχη. -Αντίο.
Το δαχτυλίδι;
-Τιρκουάζ. Ωραίο; -Πανέμορφο.
Ίδιο χρώμα με τη θάλασσα στην πατρίδα.
-Πόσο κάνει; -Σου το δίνω με 275 λίρες.
Με προκαταβολή το κρατάτε;
-Ναι. Αλλά δεν θέλω προκαταβολή. -Αλήθεια;
Καλά, γεια σας.
Τον έξυπνο μας κάνει;
"Μήπως εννοούσατε αυτό;" Ναι, αυτό εννοούσα!
Γεια, Μετίν. Ήμουν στο μπάνιο. Τι τρέχει;
Πώς παραιτήθηκε; Παίζουμε απόψε.
Τι; Δεν κατάλαβα. Τρελάθηκες τελείως;
Έχω μείνει απλήρωτη, για να πληρωθεί αυτός. Τι αχάριστος!
Είναι απαράδεκτο. Κάνε ό,τι θέλεις. Δεν ξέρω.
Δεν βγαίνω στο Ζαρίφι με τρία σάζι.
Θα γελάει ο κόσμος. Καλά; Κανόνισέ το.
Καλά, δεν θα ερχόταν ο Ιμπό να παίξει ένα βράδυ;
Γιατί; Δεν το δέχομαι. Όχι, εγώ...
Καλά. Κανόνισε το.
Κάτσε! Οι αφίσες είναι έτοιμες;
Καλά. Γεια σου.
Όλη την ώρα βλακείες.
Ναι; Ποιος είναι;
Μετίν; Ποιος Μετίν;
Ο μάνατζερ της Φιρουζάν; Καλά. Τι κάνεις;
Απόψε; Δεν έχω διάθεση.
Έχουμε οικογενειακό θέμα. Προσωπικό.
Ναι. 250 λίρες;
Τι να κάνω; Θα έρθω να παίξω.
Κάθε ερωτική σχέση είναι ψέμα
Πάντα τελειώνει με καημό
-Είμαστε παράτονοι. -Εξαιτίας σου.
-Τι; -Εξαιτίας σου.
Μόλις ήρθες. Θα κάνεις και τον μάγκα τώρα;
Κάτσε. Τι εννοείς, Χουσεΐν;
Αν το πεις σε αυτήν την κλίμακα, ας βάλει ο Θεός το χέρι του.
Σε βάζει στην κλίμακα της Σερτάμπ. Δεν είσαι σοπράνο. Είσαι άλτο. Σε έπιασα.
Θα φωνάζεις σαν τον Ταρζάν όλη νύχτα.
Παίξε σε λα να δούμε πώς θα πάει.
Καλά, κάν' το.
Κάθε ερωτική σχέση είναι ψέμα
Πάντα τελειώνει με καημό
Κι αν η μοναξιά είναι το μόνο που μένει Το αξίζεις
Φιρούζ. Ήρθε ο Χαλντούν Εσκιτσιλέρ.
Αστειεύεσαι.
Τι νύχτα κι αυτή! Δεν το πιστεύω. Το στομάχι μου με έπιασε.
-Έλα. Δεν ετοιμάζεσαι; -Ναι, εντάξει.
Παιδιά, ζεστάνετε τον κόσμο.
Πάμε, παιδιά.
-Ποιος είναι ο Χαλντούν Εσκιτσιλέρ; -Του ανήκει η Κωνσταντινούπολη.
-Τι έπαθε η φωνή σου; -Από το άγχος είναι. Έλα.
Είναι μαφιόζος δηλαδή;
Με κάθε ανάσα με τραβάς μέσα σου Ολόκληρη και με αφήνεις να μείνω
Κάθε ερωτική σχέση είναι ψέμα
Πάντα τελειώνει με καημό
Κι αν η μοναξιά είναι το μόνο που μένει Το αξίζεις
Να σας ακούσω.
Κάθε ερωτική σχέση είναι ψέμα
Πάντα τελειώνει με καημό
Κι αν η μοναξιά είναι το μόνο που μένει Το αξίζεις
Ευχαριστώ! Να είστε καλά! Περνάμε ωραία;
Στην υγειά μας! Ευχαριστώ.
Είδα. Καλωσορίσατε.
Ο κύριος Χαλντούν μάς τιμά με την παρουσία του.
Ευχαριστούμε πολύ. Και ζήτησε ένα τραγούδι.
Σας ευχαριστούμε ξανά. Να ελέγξουμε την κλίμακα.
Δεν το ξέρω το τραγούδι.
-Τι θα γίνει; -Δεν ξέρω τα λόγια.
-Τι λέει; -Το ξέρεις;
Ξέρω τους στίχους, αλλά πρέπει να τους γράψω.
Ξέχνα το, δεν έχουμε χρόνο. Το ξέρεις το τραγούδι;
-Ξέρω τους στίχους. -Το επίθετό σου;
Μπαντέμ.
Σας έχουμε μια έκπληξη.
Θα παίξουμε το τραγούδι του κυρίου Χαλντούν, φυσικά.
Αλλά θα το πει ο διάσημος τραγουδιστής και μουσικός,
γέννημα θρέμμα του Τσανάκαλε, ο Χουσεΐν Μπαντέμ.
Πάμε, μαέστρο. Ακούμε. Χουσεΐν Μπαντέμ. Ένα χειροκρότημα.
Πρώτα από όλα, θέλω να...
ευχαριστήσω τη Φιρουζάν για την ευκαιρία αυτή.
Τα φύλλα δεν πέφτουν Αν το θελήσει ο Θεός
Ο άνθρωπος δεν πεθαίνει Αν το θελήσει ο Θεός
Τα φύλλα δεν πέφτουν Αν το θελήσει ο Θεός
Ο άνθρωπος δεν πεθαίνει Αν το θελήσει ο Θεός
Είσαι ο Θεός; Γιατί με σκότωσες
Έκανες φίλους κι οικογένεια Να γελούν μαζί μου
Είσαι ο Θεός; Γιατί με σκότωσες
Έκανες φίλους κι οικογένεια Να γελούν μαζί μου
Άκου τη συνείδησή σου Τι σου λέει;
Η καρδιά αυτή πεθαίνει για σένα
Άκου τη συνείδησή σου Τι σου λέει;
Η καρδιά αυτή πεθαίνει για σένα
Στην υγειά μας, αδερφέ Χαλντούν.
Έχεις τάσεις αυτοκτονίας; Γιατί τον αποκάλεσες αδερφό;
-Τι να έλεγα; -Τι εννοείς;
Κάνατε φαντάροι μαζί; Τα γάμησες για τα καλά.
Αν μιλούσαμε από κοντά, θα κρατούσα μια απόσταση.
Όταν είσαι στη σκηνή, δεν πειράζουν αυτά.
Είσαι εντελώς ηλίθιος.
-Φιρούζ. -Καλησπέρα.
-Από τον κύριο Χαλντούν.
-Ευχαριστώ. -Μετά από εσάς.
-Για σένα είναι. -Για μένα;
"Από την Ψαμάθεια για το Τσανάκαλε. Και σε καλή μεριά, φίλε".
Μου έστειλε λεφτά.
Να τα μοιραστώ με την ορχήστρα, έτσι;
Εντάξει.
Μπορούσα να πάρω ταξί.
Σταμάτα. Ο Ραμίζ μένει πολύ κοντά μου. Θα σε πάμε.
Έβγαλες λεφτά και σε τρώει ο κώλος σου.
-Το κυκλοφορικό είναι. -Τι;
Καμιά φορά σε φαγουρίζει ο κώλος.
-Ή το χέρι σου. -Και;
Τα αγγεία σου το προκαλούν.
Όταν μπαίνει απότομα το αίμα στις φλέβες, σε πιάνει φαγούρα.
Τα πουλιά δεν τσιμπολογάνε τα φτερά τους;
-Τα αγγεία φταίνε; -Όχι. Αναγκάζονται.
Είσαι τελείως τρελός, σπόρε. Σοβαρά. Γουστάρω τους τρελούς.
Καλό αυτό.
Τι τρέχει, Χουσεΐν;
Δεν ανοίγει. Πηγαίνετε, θα βρω ξενοδοχείο.
-Χτύπα το κουδούνι. -Δεν έχει ονόματα.
Δεν μπορώ να ξυπνάω κόσμο τέτοια ώρα.
Στον προτελευταίο δεν είναι;
Έχει δύο σπίτια κάθε όροφος. Πώς θα ξέρω ποιο είναι;
Είναι ρώσικη ρουλέτα. Αγχώθηκα.
Δεν ξέρεις κανέναν στο κτήριο;
-Όχι. -Καλά, τότε. Μπες.
-Πού; -Σε εμένα.
Να σε πάρει.
-Ακόμα κοιτάς. Μπες μέσα, μικρέ. -Να έρθω;
Έλα. Αν είναι δυνατόν. Τέτοια ώρα!
"Να έρθω;"
Μετίν, τα λέμε. Γεια.
Ορίστε, βάλε αυτά. Ελπίζω να σου κάνουν.
-Ευχαριστώ πολύ, Φιρουζάν. -Εντάξει, καληνύχτα.
Φιρουζάν.
Γιατί έχει παντού κουκλάκια;
Δεν ξέρω. Έκανα συλλογή από παιδί. Δες την.
-Τι τρέχει; Σε τρομάζουν; -Δεν το περίμενα.
Κάποιοι φοβούνται τις κούκλες.
Νομίζουν πως ζωντανεύουν τη νύχτα.
Τις μπερδεύουν με τη μαγεία. Κατάλαβες;
-Ναι. -Μη φοβάσαι.
Τι στο καλό κάνεις;
Ολόκληρος άντρας και πόσο τρόμαξες!
Καλά, καληνύχτα. Άκου.
Υπάρχουν τέτοιες ιστορίες. Ξέρεις για το στρατιωτάκια;
Ο Κέναν Ντογλού το έλεγε;
Θεέ μου, σπόρε. Πήγαινε για ύπνο.
Χουσεΐν, σήκω.
Για το όνομα του Θεού. Τι τρέχει;
-Χουσεΐν, ήρθε ο Φατίχ. -Ποιος Φατίχ;
Άσ' το αυτό τώρα. Απλώς κρύψου κάπου. Φωνάζει ο τρελός.
Πού να κρυφτώ;
Τι στον διάολο θέλεις;
-Φύγε. Είναι... -Γιατί δεν άνοιγες;
Έρχεσαι τέτοια ώρα και με ντροπιάζεις στους γείτονες.
Φύγε από τη μέση.
Θα πάρουν την αστυνομία πάλι.
-Φατίχ. -Πού είναι ο μαλάκας;
Ποιος;
-Να σε πάρει ο διάολος. -Φέρνεις άντρες σπίτι σου;
Δεν φέρνω κανέναν σπίτι. Να σε πάρει, Φατίχ!
Έλα εδώ, είπα.
-Πού στον διάολο είσαι; -Δεν είναι κανείς.
Θεέ μου.
Ποιος είσαι;
-Και φοράς τη φόρμα μου. -Να τη βγάλω.
Θα σε πνίξω.
Μην το κάνεις. Θα τον σκοτώσεις.
Σταμάτα. Θα τον σκοτώσεις.
Δεν ξέρεις ποιος είμαι; Μαλάκα!
-Δεν θα πεθάνει, έτσι; -Όχι. Δεν παθαίνει ποτέ τίποτα.
Παίρνω τον Μετίν να έρθει να τον μαζέψει.
Ή τον βγάζουμε έξω από την πόρτα. Θα συνέλθει με τον καθαρό αέρα.
Έγινε. Ας το κάνουμε.
Γαμώ την αρκούδα ή τον ελέφαντα. Συγγνώμη.
Ευτυχώς, τέλειωσε τώρα. Θα μπορούσε να πάει χειρότερα.
Με έπνιγε ο τύπος.
Δες. Έχω μελανιές.
Φτάνει, Χουσεΐν. Δεν κατεβαίνει μπουκιά.
Έχω φοβερές τύψεις. Εγώ φταίω.
Εσύ πώς φταις;
Πάω στην τράπεζα.
Αν κερδίσεις, το πάμε συνεταιρικά.
-Πρέπει να σε αγαπούσε πολύ. -Τι;
Για τον άντρα λέω. Πήγε να με πνίξει. Θα σε αγαπάει πολύ.
Με αγαπούσε. Γι' αυτό πήδηξε την τραγουδίστριά μου;
Απαράδεκτο. Και τελείως λάθος με άτομο από τη δουλειά.
Μην το παρακάνεις, καλά;
-Ακόμα ψάχνεις τον μπαμπά σου; -Ναι.
Αν πάμε σε πρωινή εκπομπή, θα τον βρούμε αμέσως.
Στην τηλεόραση δεν βγαίνω. Θα γίνω ρεζίλι.
Να στέκομαι σαν τον Πινόκιο. Πώς θα γυρίσω στο Τσανάκαλε;
-Τι λες για αγγελία στην εφημερίδα; -Είναι λίγο ακριβή.
Ίσως αργότερα.
Να δω τις διευθύνσεις που βρήκα στο ίντερνετ πρώτα.
-Καλά. Θα έρθω μαζί σου. -Δεν χρειάζεται.
Τρελός είσαι; Έχω φοβερές τύψεις. Άσε με να βοηθήσω.
Ευχαριστώ.
Μία από τις διευθύνσεις είναι αυτή. Τυριά Σεκέρ. Αλί Ριζά Σεκέρ.
Κοίτα.
Μου μοιάζει.
Λες να είναι ο αδερφός σου; Βρήκαμε τον πατέρα σου επιτέλους.
-Θεέ μου. -Έλα, πάμε.
Περίμενε. Δεν είμαι έτοιμος.
Τι τον θέλω τον αδερφό τώρα;
Κόφ' το. Έλα, πάμε.
-Ναι; -Χαίρετε.
Χαίρετε.
-Τι θέλετε; -Έχετε τυρί από το Εζινέ;
Το καλύτερο.
-Σου αρέσει; -Το λατρεύω. Δοκίμασε, αδερφέ.
Αδερφέ;
-Ωραίο. -Πόσο θέλετε;
Βάλε ένα κιλό. Έλα, ρώτα.
Φίλε. Να σε ρωτήσουμε κάτι.
Ψάχνουμε κάποιον Αλί Ριζά Σεκέρ.
-Ο μπαμπάς λείπει. -Ο μπαμπάς;
Ναι, ο μπαμπάς. Είμαι ο Φουάτ Σεκέρ. Τι τρέχει;
Ξέρει από σαξόφωνο;
-Τι; -Ξέρει από σαξόφωνο ο μπαμπάς σου;
-Αν ξέρει από σεξ; Πρόσεχε τι λες. -Ρωτάω. Σαξόφωνο παίζει;
Ψάχνεις για μπελά.
Φίλε, κατάλαβες λάθος.
Ψάχνουμε τον Αλί Ριζά Σεκέρ. Είναι μουσικός. Παίζει σαξόφωνο.
Βγάλε τη φωτογραφία.
Αυτός στη μέση είναι.
Δεν είναι ο πατέρας μου. Είμαστε αγρότες. Είναι χατζής. Να τος.
Με τσατίσατε πρωινιάτικα.
Γιατί τσατίστηκες;
Εσύ φταις. Μοιάζεις σε μένα. Και όχι στον μπαμπά σου.
Εσύ φταις. Και το τυρί σου είναι χάλια. Δεν το παίρνουμε.
Το τυρί της γιαγιάς μου είναι καλύτερο.
Έλα. Πάμε.
Χουσεΐν. Όλο πας γυρεύοντας.
Τι έκανα τώρα;
Πώς ρωτάς έτσι; "Ξέρει από σαξόφωνο ο μπαμπάς σου;"
Αυτός κατάλαβε λάθος. Τι να κάνω;
Θεέ μου.
Ο μπαμπάς μου έπαιζε σαξόφωνο. Πώς να το λέω;
Είμαι χάλια. Νόμιζα ότι τον βρήκαμε. Νιώθω απαίσια.
Έλα, πάμε. Θα βάλουμε αγγελία στην εφημερίδα.
Γυρνάμε σπίτι και περιμένουμε.
Όχι. Θα πάω και στην τελευταία διεύθυνση.
Αμάν πια.
Καλά, μην κάνεις μούτρα. Θα πάμε.
Έρχεσαι; Τον λογαριασμό.
-Όχι, παρακαλώ. -Τέλος πάντων...
Τρελοί είναι. Ένα τοστ και δύο φλιτζάνια τσάι κάνουν 26,5 λίρες;
Σφάζουν κατσίκι με τόσα λεφτά στο Γκέικλι.
Εδώ είναι Κωνσταντινούπολη. Με άλλα 500, σφάζουν άνθρωπο.
-Έλα, πλήρωσε. -Έλα εδώ.
Αυτό είναι. Κοίτα. Ακίνητα Σεκέρ.
Αν αποτύχουμε, βάζουμε αγγελία καλά;
-Καλά. -Πάμε, λοιπόν.
ΑΚΙΝΗΤΑ ΣΕΚΕΡ
Κοίτα, Αλί Ριζά Σεκέρ. Δεν είπαμε πως θα αγοράζαμε το κτήμα;
Δεν το πούλησα. Το ορκίζομαι. Δεν φταίω εγώ.
Σκάσε. Πας να μου τη φέρεις, μαλάκα;
Δεν το πούλησα. Ορκίζομαι. Θα σου βρούμε άλλο.
Άλλο; Για πάρε αυτό.
Λοιπόν...
Ψάχνουμε...
να νοικιάσουμε σπίτι χωρίς σκάλες.
Μας είπαν πως θα βρούμε εδώ.
Δυστυχώς, δεν βλέπουμε. Καλά ήρθαμε;
Ναι, δεν βλέπουμε τίποτα. Έχουμε πρόβλημα.
Θέλουμε διαμέρισμα με κήπο. Μας είπαν πως θα βρούμε εδώ.
Έχουμε σκύλο κι οι γείτονες γκρινιάζουν. Έχετε κάτι με κήπο;
Λείπουν όλοι. Ξαναπεράστε.
Τι ώρα να γυρίσουμε;
Δυσκολευόμαστε πολύ να ανεβούμε αυτές τις σκάλες.
Άσ' το, αδερφέ. Ξαναπερνάμε μετά.
Αλλά πότε;
Θα δούμε. Γεια σας.
Έλα. Πού ήταν η πόρτα;
Να τη. Εδώ είναι.
Γιατί κοιτάς πίσω;
-Βλέπουν. -Θεέ μου!
ΦΙΡΟΥΖΑΝ
Ταξί!
-Πού πάμε; -Στον σταθμό των λεωφορείων.
-Τι; -Είναι μάταιο.
Ας γυρίσω στο Γκέικλι.
Παλιομαλάκα. Με έμπλεξες και νομίζεις ότι θα φύγεις;
Τι κάνετε; Τρελοί.
Εσύ φταις. Εσύ ήθελες να έρθεις. Δεν σου το ζήτησα.
-Κόφ' το! -Σκάσε, κόπανε.
-Κυρία, ηρεμήστε. -Πάψε.
-Τη δουλειά σου. Τι σε νοιάζει; -Σωστά.
Σου είπα να μην ψάξουμε έτσι. Τον βρήκαμε τελικά.
Δεν ήταν αυτός. Ήταν πολύ νέος.
Θεέ μου, δώσε μου υπομονή.
Μην αρχίζετε, θα σας κατεβάσω.
-Σκάσε. -Εσύ να σκάσεις, μουρλή.
Ποια αποκάλεσες μουρλή;
-Σταμάτα. -Ποια αποκάλεσες μουρλή;
-Σταμάτα! -Ποια αποκάλεσες μουρλή;
Να πάρει. Βγείτε έξω.
Έλα να σε βοηθήσω. Έλα εδώ.
Θεέ μου. Πάει το αμάξι.
-Καλύτερα το αμάξι παρά... -Σκάσε. Τρελοί!
Γιατί διαλέξατε εμένα;
-Καλά είσαι, φίλε; -Ο αυχένας μου πονάει.
Ξέρω από αυχένες.
-Τι κάνεις; -Κάτσε.
-Πονάει; -Ναι.
Κάτσε.
-Κάτσε. Τώρα; -Ναι.
-Τώρα; -Ναι.
Χαλάρωσε.
-Πώς νιώθεις; -Καλύτερα.
Καλά είναι. Έβαλα τον αυχενικό δίσκο στη θέση του.
Χτύπησες κι εσύ.
Έχασα ένα δόντι. Κοίτα, έσπασε.
-Όχι το δόντι. Το δάχτυλό σου. -Το δόντι μου είναι.
Όχι, κοίτα. Εκεί έσπασε.
-Τι έκανες; -Η δεύτερη κλείδωση πάει.
Μάτωσε το κεφάλι σου.
Τώρα δεν νιώθω τα χέρια μου.
Το νούμερο για τα ασθενοφόρα;
Θεέ μου.
ΑΣΘΕΝΟΦΟΡΟ
Μην ανησυχείτε. Από τη σύγκρουση είναι.
-Νομίζω πως έπαθε κάτι ο αυχενικός δίσκος. -Σκάσε εσύ.
Περαστικά σας.
Ευχαριστούμε. Συγγνώμη, φίλε.
Σου φέραμε καημούς. Κοίτα πώς είσαι.
Κάτσε, έχω μαζί μου. Αλλά δεν ξέρω πόσα.
Έλα, πάρε αυτά. Προσπάθησε να τα βγάλεις πέρα.
Σου γράφω τον αριθμό μου. Έχεις στιλό;
Ευχαριστώ. Τον γράφω εδώ. Εντάξει;
Ο μάνατζέρ μου θα σου φτιάξει το αμάξι. Τον έπαιρνα τώρα, αλλά δεν τον βρήκα.
Ορίστε, φίλε. Ευχαριστώ.
Ό, τι έγινε, έγινε.
Πάρε ένα μυοχαλαρωτικό. Αλλά μην πιεις αλκοόλ.
Κράτα τον μακριά μου. Μόνο αυτό ζητάω.
Κακομαθημένε. Σκέψου τον άλλο που έβαφε.
Ούτε στο νοσοκομείο δεν ήρθε. Έμεινε στη δουλειά.
Φτάνει. Ας πηγαίνουμε, Χουσεΐν.
-Βλάκα. -Έλα, πάμε.
Πολλά του έδωσες.
Καταστράφηκε το αμάξι του.
-Κύριε Ραμίζ; -Ναι;
-Έχεις ασφάλεια, σπόρε; -Όχι, τίποτα.
Δεν έχει, αν είσαι πάνω από 120 κιλά.
-Συγγνώμη. Με βοηθάτε; -Ναι;
Δεν ανεβαίνει το κρεβάτι.
-Ενημέρωσα 50 φορές σήμερα. -Ποιο δωμάτιο, κυρία;
Το δωμάτιο 106. Αλί Ριζά Σεκέρ.
Αλί Ριζά Σεκέρ. Το κοιτάω αμέσως.
Θα σας αλλάξουμε αμέσως κρεβάτι. Συγγνώμη. Αύριο βγαίνει, πάντως.
Ναι. Ευχαριστώ.
Άκουσες; Είπε "Αλί Ριζά Σεκέρ".
Τρίτη και καλή, Χουσεΐν. Κι αν μπλέξουμε, είμαστε ήδη στο νοσοκομείο. Πάμε.
Περίμενε, Ραμίζ. Φτάνει.
Δεν απαντάει ο μικρός.
-Του μοιάζει. -Ναι.
Ναι;
-Περαστικά. -Ευχαριστώ, γιε μου.
-Περαστικά. -Ευχαριστώ. Καλοσύνη σας.
Συγγνώμη.
Λέγομαι Χουσεΐν. Από εδώ η φίλη μου, η Φιρουζάν.
Ψάχνουμε κάποιον που λέγεται Αλί Ριζά Σεκέρ.
-Εσείς είστε; -Ναι.
Ναι.
Συγγνώμη για την ενόχληση.
Εσείς είστε στη φωτογραφία;
Είναι πολύ παλιά. Πού τη βρήκατε;
Είσαι ο γιος του Φετχί; Του ντράμερ;
Όχι.
Εσείς γράψατε τα γράμματα;
Μου τα άφησε η μάνα μου.
-Είσαι ο γιος της Αϊσέ; -Ναι.
Είπες ότι σου τα άφησε. Έπαθε κάτι η Αϊσέ; Δεν πιστεύω να πέθανε;
Φοβάμαι πως ναι.
Λυπάμαι που το ακούω, γιε μου. Έτσι πάει η ζωή.
Είσαι ο γιος της Αϊσέ;
Και δικός σου.
-Τι; -Και δικός σου γιος.
-Είσαι γιος μου; -Ναι.
Όταν απογοητεύτηκε η μαμά μαζί σου, ήταν έγκυος.
Σου το έκρυψε. Και οι παππούδες μου το ίδιο.
Τα βρήκα σε ένα ντουλάπι. Ήρθα ως εδώ. Η μαμά μου δεν παντρεύτηκε.
Μου έλεγαν πως ο πατέρας μου πέθανε πριν γεννηθώ.
Καλά είσαι;
Κάτι έπαθε. Δώσ' του νερό!
Καλά είσαι;
Μια χαρά, γιε μου.
Δεν σκεφτόσουν τη μαμά;
Τρελός είσαι;
Όταν γνωριστήκαμε, είχα αρραβωνιαστικιά στην Κωνσταντινούπολη.
Παίζαμε μουσική στο Λαψεκί.
Ένα βράδυ, είδα τη μάνα σου από τη σκηνή. Με μάγεψε αμέσως.
Τέλος ο αρραβώνας. Είχα ερωτευτεί.
Η ιδιοκτήτρια του κέντρου όπου παίζαμε
είπε στη μητέρα σου πως ήμουν αρραβωνιασμένος.
Δεν με άφησε να της εξηγήσω.
Θα υπήρξε και κουτσομπολιό. Δεν με συγχώρεσε ποτέ.
Είχε δίκιο.
Εγώ έγραψα τα γράμματα. Έβαλα να της μιλήσουν.
Μάταια. Έληξα τον αρραβώνα μου, αλλά δεν ήθελε να με ακούσει.
Μετά από κάποιο διάστημα, τα γράμματα γυρνούσαν πίσω.
Κι έτσι έχασα τα ίχνη της.
Τρία ή τέσσερα χρόνια μετά, ένας φίλος μουσικός την είδε στο Εζινέ.
Πήγα κι είδα την αγαπημένη μου στην αγορά.
Κουβαλούσε ένα παιδί.
Υπέθεσα πως παντρεύτηκε.
Το παιδί θα ήταν χοντρό. Εγώ θα ήμουν.
Ούτε κι εγώ παντρεύτηκα.
-Ποια είναι η γυναίκα έξω; -Αυτή; Η Σουκράν.
Γειτόνισσα και φίλη στα δύσκολα.
Μοιάζεις στη μάνα σου, μα έχεις το σκαρί μου.
-Παίζω και μουσική. Παίζω κλαρίνο. -Υπέροχα.
Να σε λέω μπαμπά;
Φυσικά, γιε μου.
Θεέ μου!
Μπαμπά. Αν δεν ήταν η Φιρουζάν, δεν θα σε έβρισκα.
Όχι, έλα τώρα.
Είναι η μοίρα μας, γιε μου. Ποτέ δεν είχα οικογένεια ως τώρα.
Ευχαριστώ τον Θεό.
-Πώς χάσαμε την Αϊσέ; -Σε ατύχημα.
-Με αυτοκίνητο; -Όχι. Με μουλάρι.
Το ζώο είχε ένα αγκάθι στο πόδι. Προσπαθούσε να του το βγάλει.
Ξαφνικά, την κλώτσησε. Την είδα να πετάει.
Αν είναι δυνατόν.
Ο Ραμίζ είναι. Συγγνώμη, επιστρέφω αμέσως.
Μέσα στις εκπλήξεις η ζωή. Να είμαστε ευγνώμονες.
Σαν να βγήκε ο ήλιος μέσα στον χειμώνα.
Να δω τι κάνει ο Χουσεΐν. Επιστρέφω.
Εντάξει.
Τι τρέχει;
Μας βρήκαν εκείνοι οι τύποι. Έχουν τον Ραμίζ.
-Αν δεν πάμε, θα τον σκοτώσουν. -Κι αν πάμε, θα μας σκοτώσουν όλους.
Είπα να πάω μόνος μου, αλλά θέλουν κι εσένα.
Ξέρεις τη γέφυρα του Κεράτιου Κόλπου;
Σε μία ώρα εκεί. Αν μιλήσουμε στην αστυνομία, θα του κόψουν τον λαιμό.
-Τι θα κάνουμε; -Κάτσε, σκέφτομαι.
-Ας πάρουμε τον Μετίν. -Θα μας σώσει ο Μετίν;
Έχεις καμιά καλύτερη ιδέα;
Ίσως φέρει κανέναν διακριτικά. Πού να ξέρω;
Σωστά. Ας μην πάμε σαν τα πρόβατα στη σφαγή.
Μισό λεπτό.
Πού είσαι, Μετίν;
Τώρα ήρθες. Φεύγεις;
Είναι σημαντικό, μπαμπά. Έμπλεξε ένας φίλος μου.
Το τηλέφωνό σου είναι;
Έβαλα τον αριθμό μου.
Πάρε με, αν γίνει κάτι. Βγαίνεις αύριο.
-Ναι. -Θα έρθω σίγουρα.
-Καλά. -Λοιπόν, περαστικά.
Γιατί δεν το σηκώνει;
Βγαίνει ο τηλεφωνητής.
Άσε μήνυμα. Έχουμε 20 λεπτά.
Χουσεΐν. Τι μου έκανες!
Είναι ασβέστης. Ούτε τα κόκαλά μας δεν θα μείνουν. Σαν μαζικός τάφος.
Χουσεΐν, θα μας σκοτώσουν.
Εντάξει, παιδιά. Φτάνει. Στην άκρη.
Σου το ορκίζομαι. Δεν θα πούμε τίποτα σε κανέναν.
Γιατί να μας σκοτώσεις;
Χουσεΐν!
Μη μας σκοτώνεις! Σε παρακαλώ.
Εγώ σας είπα να πάτε στον μεσίτη;
Δεν θέλαμε να πάμε. Έτυχε. Το ορκίζομαι!
Έψαχνα τον μπαμπά μου. Δεν το θέλαμε.
Κι εγώ τον βοηθούσα.
Μη μας σκοτώνεις. Δεν θα το πούμε πουθενά.
-Ορίστε, λοιπόν. -Ραμίζ, συγγνώμη.
Φιρουζάν, νιώθω απαίσια. Συγγνώμη.
Προσευχήσου, γιαγιά.
Θεέ μου.
Σταματήστε. Τι γίνεται εδώ;
Φατίχ.
Ήρθε ο Φατίχ σου.
Ο Φατίχ σου εναντίον πέντε.
Έλα, Χουσεΐν. Τρέξε! Πάμε!
Πάμε.
Φατίχ; Να έρθει μαζί μας.
Ξέρει τι κάνει. Θα τα κανονίσει. Τρέξε!
Ραμίζ. Βρήκαμε τον μπαμπά.
Ποιος τον γαμάει! Κουνήσου!
Κουνήσου!
Παραδοθείτε.
Καλά.
Καλά είσαι;
-Καλημέρα, μπαμπά. -Καλημέρα.
Πού ήσουν, γιε μου; Σε έπαιρνα όλη νύχτα.
Μη ρωτάς, γέρο. Μας πήραν το τηλέφωνο. Σχεδόν μας πήραν και τη ζωή.
Τι τρέχει;
Ήμασταν στο αστυνομικό τμήμα όλη τη νύχτα. Ευτυχώς, είμαστε εδώ τώρα.
Έχεις ταυτότητα; Θα σε πάω κάπου.
Πού;
Εκεί που είναι πάντα καλοκαίρι. Στο Γκέικλι.
-Δεν έρχομαι. -Πού δεν έρχεσαι;
Πώς θα αντικρίσω τους παππούδες σου; Μείνε εδώ μαζί μου.
Όχι, μπαμπά. Δεν είναι έτσι.
Έλα μαζί μου. Άκου με. Θα κάνει καλό και στην υγεία σου.
Ζουν πολλά χρόνια εκεί. Ο μέσος όρος είναι 65 ετών.
Είμαι 63.
Γενικά μιλάω. Κι ο Θεός βάζει το χέρι του.
Άντε, αγόρια. Μην καθόμαστε. Θα φύγει το τρένο. Πάμε.
Έλα.
Τι καλά! Επιστρέφουμε.
Εγώ γιατί έρχομαι, σπόρε;
Για να πας διακοπές στη θάλασσα. Είναι η εποχή της παλαμίδας.
-Συγχρονιστήκαμε. -Ναι.
Θα δω κι εγώ τη μάνα μου. Να αλλάξω παραστάσεις.
Θεέ μου. Σταμάτα.
Τι τρέχει, γιε μου;
Τι έγινε;
Κράτησα ένα δαχτυλίδι για τη Μουσγιάν. Το ξέχασα. Πάμε πίσω.
Έλα, πάρε αυτό. Δώσ' της το. Ορίστε.
Κάναμε τόσο δρόμο, δεν γυρνάμε πίσω.
Είσαι φοβερό άτομο. Σου το λέω εγώ.
Είναι και χρυσό. Πρέπει να ζητήσεις το χέρι της!
Τι;
Να ζητήσεις το χέρι της. Πρέπει να με βοηθήσεις. Μαζί ξεκινήσαμε.
Θεέ μου.
Υποτιτλισμός: Μιχάλης Webber