Maleficent (2014) OCR 23.976 fps runtime 01:37:28
เราจะเอานิทานเก่า มาเล่าใหม่ให้ท่านฟัง
แล้วดูซิว่า ท่านรู้จักเรื่องนี้ดีแค่ไหน
กาลครั้งหนึ่ง ยังมี 2 อาณาจักรเพื่อนบ้าน
ที่เป็นอริศัตรูกัน
ความบาดหมางอันใหญ่หลวงนี้
ว่ากันว่า มีเพียงวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่
หรือจอมมารร้ายเท่านั้น ที่จะประสานรอยร้าวได้
อาณาจักรนึง เป็นที่อยู่ ของผู้คนเช่นท่านและข้า
มีกษัตย์ผู้โหดร้าย และโลภโมโทสันปกครอง
พวกเขาไม่เคยที่จะเพียงพอ
เฝ้าริษยาความงดงาม และมั่งคั่งของเพื่อนบ้าน
เพราะในอีกอาณาจักรนึง, มัวร์
เป็นที่อาศัยของสิ่งมีชีวิต แสนประหลาดและอัศจรรย์
พวกเขาไม่ต้องการราชา หรือราชินี
มีเพียงแต่ความไว้วางใจกัน
ในต้นไม้ใหญ่ บนหน้าผาสูงแห่งมัวร์
มีสิ่งมีชีวิตนึง พำนักอยู่
ท่านอาจคิดว่าเธอ เป็นเด็กหญิง
แต่แท้จริง เธอไม่ใช่เด็กหญิงธรรมดา
เพราะเธอคือนางฟ้า
หายดีแล้วนะ
นามของเธอคือ มาเลฟิเซนท์
อรุณสวัสดิ์ คุณชอนทูเวล, ชอบหมวกท่านจัง
ไม่ ไม่, อย่าขว้างนะ
ฮ่าๆ จ้างให้ก็ปาไม่โดนหรอก!
- อรุณสวัสดิ์ค่ะ - อรุณสวัสดิ์จ่ะ
สง่ามาก สาวๆ
- มีเรื่องวุ่นวายอะไรกัน? - พวกยามที่ชายแดน
ทำไมเจ้าบอกนาง? ข้าอยากเป็นคนบอกนะ
มีกฏอยู่นะ ฟลิทเทิ่ล, ข้าเล่าครั้งนี้ เจ้าเล่าครั้งหน้า
- ยามที่ชายแดน - ไม่นะ ครั้งก่อนเจ้า
ครั้งนี้ข้า ครั้งหน้า ดิสเทิ่ลทวิต
จะเล่าอะไร?
- ก็ได้ - ขอบใจ
มาเลฟิเซนท์, พวกยามที่ชายแดน
พวกยามที่ชายแดน พบมนุษย์โจร ที่สระอัญมณี
ขอโทษจ้ะ
ถือว่าปีกใหญ่ ทำอะไรพรวดพราดได้
เจอมนุษย์ที่นี่ คงไม่เกิดสงครามอีกนะ
ข้าไม่กลัวหรอก
อีกอย่าง ข้าไม่เคยเห็นมนุษย์ใกล้ๆ แบบนี้
ออกมาเถอะ
ไม่! พวกมันจะฆ่าข้า
อีกอย่างนะ หน้าอัปลักษณ์จนไม่อยากมอง
พูดจาหยาบคายที่สุดเลย
อย่าไปฟังเค้า บัลทาซาร์ เธอหล่อมีระดับอยู่แล้ว
การขโมยไม่ถูกต้อง แต่เราไม่ฆ่าคนเพราะขโมยหรอก
ออกมา! ออกมาเดี๋ยวนี้นะ
นี่เธอโตเต็มที่แล้วรึยังน่ะ?
ยังน่ะ
ฉันว่าเค้ายังเด็กอยู่นะ
ฉันว่า เธอก็เป็นเด็กผู้หญิงสินะ
เธอเป็นใครน่ะ?
ฉันชื่อสเตฟาน แล้วเธอล่ะ?
ฉันมาเลฟิเซนท์
เอาล่ะ
เธอต้องเอามันคืนมา
คืนอะไรเหรอ?
ถ้าฉันรู้ว่าเธอจะโยนมันทิ้งละก็... ฉันจะเก็บมันไว้
ฉันไม่ได้โยนมันทิ้งนะ
ฉันส่งมันกลับบ้าน เหมือนที่ฉัน กำลังจะส่งเธอกลับบ้านไง
เธอรู้มั้ย วันหนึ่งฉันจะต้อง ไปอยู่ที่นั่น ที่ปราสาทนั่น
ตอนนี้เธออาศัยอยู่ที่ไหนล่ะ?
ในโรงนา
งั้นพ่อกับแม่ของเธอ เป็นชาวนาเหรอ?
พ่อกับแม่ของฉัน ท่านเสียชีวิตแล้ว
พ่อแม่ฉันก็เหมือนกัน
ไว้เจอกันใหม่นะ
จริงๆ แล้ว เธอไม่ควรกลับมา ที่นี่อีกนะ รู้มั้ย
มันไม่ปลอดภัย
แล้วถ้า...ถ้าฉันกลับมาล่ะ เธอจะอยู่รอฉันมั้ย?
ก็ไม่แน่นะ
เกิดอะไรขึ้นน่ะ?
แหวนของเธอ! เหล็กนั่นเผานางฟ้าได้
ฉันขอโทษ
ฉันชอบปีกเธอนะ
มาเลฟิเซ้นท์คิดถึงตอนที่ สเตฟานโยนแหวนทิ้ง
เขาผู้มีอยู่น้อยนิด
เพื่อที่มือพวกเขา จะแตะกันอีกครั้ง
และเธอประทับใจ
ขโมยเด็กผู้นี้ เคยหวังจะขโมยเพชรพลอย
กลับขโมยของมีค่ายิ่งกว่า
มาเลฟิเซนท์!
ผ่านมาหลายอาทิตย์ ดูสิใครกลับมา
ฉันคิดว่ามันคุ้มจะเสี่ยง
ปกติเธอชอบเล่นอะไร
สเตฟานและมาเลฟิเซ้นท์ กลายเป็นเพื่อนที่ไม่เหมือนใคร
ในขณะนั้น ดูราวกับว่า อย่างน้อยก็สำหรับพวกเขา
ความบาดหมางเก่า ระหว่างนางฟ้าและมนุษย์ ถูกลืมไป
ในเวลาต่อมา ความเป็นเพื่อน ค่อยๆ กลายเป็นสิ่งอื่น
และในวันเกิดเธออายุ 16 ปี
สเตฟานมอบของขวัญ ให้มาเลฟิเซ้นท์
เขาบอกเธอว่า มันคือจูบแห่งรักแท้
แต่มันกลับไม่ใช่
หลายปีผ่านไป
ความทะเยอทะยานของสเตฟาน ดึงเขาจากมาเลฟิเซ้นท์
ไปสู่สิ่งล่อใจ ของอาณาจักรมนุษย์
ในขณะที่มาเลฟิเซ้นท์ เป็นนางฟ้าที่แข็งแกร่งที่สุด
ขึ้นมาเป็นผู้ปกป้องอาณาจักรมัวร์
มาเลฟิเซ้นท์มักจะท่องไป อย่างโดดเดี่ยว
และบางทีก็สงสัยว่า สเตฟานอยู่ที่ไหน
เธอไม่เคยเข้าใจความโลภ และริษยาของมนุษย์
แต่เธอจะได้เรียนรู้
พระราชาแห่งมนุษย์ได้ยินถึง การขยายอำนาจ ของอาณาจักรมัวร์
และเขาต้องการทำลายมันลง
ระวัง หยุด!
พวกมันอยู่นั่น!
มัวร์ผู้ลี้ลับ และไม่มีใครกล้าเสี่ยงผจญ
ด้วยความกลัวสัตว์แห่งเวทย์มนต์ ที่สิงอยู่ในนั้น
แต่ข้าสั่งว่าทำลายมัน!
ห้ามไปต่อ!
พระราชาไม่รับคำสั่ง
จากเอลฟ์มีปีก
เจ้าไม่ใช่พระราชาของข้า
เอาหัวเธอมา
ทหาร!
โจมตี!
จงลุกขึ้น มาอยู่กับข้า!
รักษาแถว!
ปีศาจแห่งความมืด!
โจมตี!
เจ้า!
ที่พระราชา!
เจ้าจะไม่ได้อาณาจักรมัวร์ ไม่มีวัน!
เจ้า...
เมื่อข้าขึ้นครองบัลลังก์
ข้าสัญญากับประชาชน ว่าวันหนึ่ง
เราจะได้อาณาจักรมัวร์ และสมบัติของมัน
เจ้าแต่ละคนสาบาน
ความจงรักภักดีกับข้า และเพราะอย่างนั้น
ฝ่าบาท
พ่ายแพ้ในสงคราม
นี่จะเป็นมรดกของข้าหรือ?
ข้าเห็นพวกเจ้า รอให้ข้าตาย
มันอีกไม่นานหรอก แต่แล้วยังไง?
ข้าจะเลือกผู้สืบมรดก
ที่จะได้นั่งบัลลังก์ และดูแลลูกสาวข้า
ใครในพวกเจ้าที่สมควร?
ฆ่าสัตว์มีปีกนั่นซะ!
ล้างแค้นให้ข้า!
และเมื่อข้าตาย เจ้าจะได้มงกุฎ
มาเลฟิเซนท์
ไง ชีวิตกับพวกเขามนุษย์ เป็นเช่นไรบ้าง
มาเลฟิเซนท์ ข้ามาเพื่อเตือนเจ้า
พวกนั้นจะมาฆ่าเจ้า
พระราชาเฮนรี่ จะไม่มีวันหยุดแน่
ได้โปรด เจ้าต้องเชื่อข้า
พวกเขาคุยกันหลายเรื่อง
วันเวลาจางหายไป
และเธอยกโทษให้สเตฟาน ความโง่ และความทะเยอทะยาน
และทุกอย่างที่เกิดขึ้น เมื่อนานมาแล้ว
เจ้าหิวน้ำรึเปล่า?
มาเลฟิเซ้นท์
นี่อะไร?
ข้าล้างแค้นให้ท่าน ฝ่าบาท
เธอพ่ายแพ้แล้วหรือ?
โอ้ เจ้าทำได้ดีมาก ลูกข้า
เจ้าได้ทำในสิ่งที่คนอื่นล้มเหลว
เจ้าจะได้รับรางวัล
ข้าจะทำให้ดีที่สุด
เพื่อเป็นผู้สืบทอดที่สมควร
ฝ่าบาท
ได้ตัวแล้ว!
- ไอ้นกร้าย - จงเป็นมนุษย์
มันเป็นปีศาจ!
เจ้าทำอะไร กับร่างกายของข้า
หรือเจ้าจะอยากให้ข้า ปล่อยมันตีเจ้าจนตาย
- ข้าไม่.. - งั้นก็หยุดพูดมากซะ
ท่านช่วยชีวิตข้า
โปรดอภัยด้วย
- เจ้าชื่ออะไร - เดียวาล
เพื่อตอบแทนที่ช่วยข้า ข้าจะเป็นข้าทาสของท่าน
ท่านต้องการสิ่งได้
ปีก
ข้อต้องการให้เจ้าเป็นปีกของข้า
ข้าพเจ้าขอเสนอ พระรัชทายาท
พระราชาสเตฟาน
เขาทำอย่างนี้กับข้า
ก็เลยทำให้เขาเป็นกษัตริย์
เอาอย่างไรต่อ นายหญิง
นาง!
ปีกของนาง!
ได้ธิดา
พระเจ้า ธิดา ได้ธิดา!
- ไง - คือ ข้าไม่พบอะไรเลย
- เว้นแต่.. - อะไร?
ทารก
ราชาสเตฟานและราชินี ประสูตรพระธิดา
จะมีพิธีศีลจุ่ม
พวกเขาบอกว่า จะมีการฉลองใหญ่
งานฉลองยิ่งใหญ่ สำหรับทารก
ช่างเหมาะเจาะยิ่งนัก
ทุกคนในเมือง ต่างมาร่วมเฉลิมฉลอง
แม้แต่ 3 นางฟ้า ผู้มองหา
ที่จะสนับสนุนสันติ และความดี
ดูทารกนั่นสิ! รักทารก!
ตั้งใจหน่อย! ฉันจะไม่เตือนเธออีก
กราบบังคม ฝ่าบาท
ข้าชื่อ นอตกราส จากอาณาจักรมัวร์
ข้าชื่อ ฟลิตเติ้ล ท่านประมุข
และข้าชื่อ ทริสเติ้ลวิต ฝ่าพระบาท
พวกเขานำของขวัญมาให้ลูกสาวเรา
นี่ไม่ใช่แค่ของขวัญเก่า
ท่านเห็นไหม พวกเรามีเวทย์มนต์!
และเข้ากับเด็กได้ดี
ดีแล้ว
ออโรราที่น่ารัก
ข้ามอบให้เจ้า ของขวัญแห่งความงาม
ส่วนของข้า เจ้าจะไม่มีวันเศร้า
มีแต่ความสุข ทุกวันในชีวิต
ทารกผู้น่ารัก
ส่วนของข้า เจ้าจะได้พบ...
มาเลฟิเซนท์
แหม แหม
ช่างเป็นงานที่ระยิบระยับเสียจริง ราชาสเตฟาน
มีทั้งราชวงศ์, เหล่าขุนนาง
ชนชั้นสูง และ
ช่างน่าประหลาดใจ
แม้แต่พวกชั้นต่ำ
ต้องบอกเลยว่า ข้ารู้สึกปวดใจมาก
ที่ไม่ได้รับ แม้แต่การเชื้อเชิญ
ที่นี่ไม่ต้อนรับเจ้า
อุ้ยตาย
พูดแบบนั้นก็เสียศูนย์แย่เลย
ท่านไม่ขุ่นเคืองใช่มั้ย?
ไม่หรอก
และเพื่อแสดงว่า ข้าไม่ขัดเคือง
ตัวข้าเองก็จะอำนวยพรให้ แด่องค์พระธิดา
ไม่ เราไม่ต้องการของขวัญจากเจ้า
- ไปให้พ้นจากเจ้าหญิงนะ - ใช่ไปไกลๆ เลย
ฟังคำข้าให้ดี พวกเจ้าทุกคน
เจ้าหญิงน้อยจะเติบใหญ่
ศิริโฉมงดงามดั่งพร
เป็นที่รัก ของผู้ที่ได้ยลโฉม
เป็นของขวัญที่น่ารักมาก
อย่าทำลูกข้านะ
แต่ว่า
ก่อนที่ดวงอาทิตย์จะอัสดง ในวันเกิดปีที่ 16 ของนาง
นางจะถูกเข็มทอผ้า แห่งเครื่องปั่นฝ้ายตำนิ้ว
และจะเข้าสู่ห้วงนิทรา ดุจคนตาย
คำสาปนี้จะ ทำให้นางจะหลับไหล ไม่มีวันตื่น
มาเลฟิเซนท์ อย่าทำแบบนี้ ข้าขอร้อง
ข้าชอบที่เจ้าขอร้อง
ขอร้องอีกสิ
ข้าขอร้อง
งั้นก็ได้
เจ้าหญิงจะตื่นจาก
การหลับไหลชั่วนิรันด์ได้
ก็ต่อเมื่อได้รับ
จุมพิตจากรักแท้
คำสาปนี้จะอยู่ไป จนชั่วกาลนาน
ไม่มีอำนาจใดบนโลก สามารถลบล้างได้
พระราชาสเตฟาน สั่งคนของท่าน
ให้ทำลายจักรเย็บผ้าทุกอัน ในอาณาจักร
จักรถูกทำลายและเผาทิ้ง
เพื่อให้ใช้การไม่ได้อีก
และถูกโยนลงไป ในห้องใต้ดินของปราสาท
เขาหวังลับๆ ว่าจะฝากความปลอดภัยของเด็ก
ใว้กับเวทย์มนต์ของนางฟ้า
ผู้ที่จะพาเธอ ไปซ่อนในที่ห่างไกล
เป็นเวลา 16 ปีและอีก 1 วัน
สเตฟานเก็บตัว อยู่หลังกำแพงปราสาท
ในขณะที่คนของเขาท่องไปทั่ว
เพื่อไปจัดการมาเลฟิเซ้นต์
แต่เธอสร้างกำแพงของเธอเอง
เพื่อที่อาณาจักรมัวร์จะไม่มีวัน
ทุกข์ตรมจากน้ำมือมนุษย์อีก
และเธอสุขสมในความทุกข์
ที่คำสาปเธอนำมาให้
เหล่านางฟ้าเริ่มหน้าที่
ที่จะเลี้ยงดูออโรรา ในกระท่อมเล็กๆ อันอบอุ่นภายในป่า
โอ้ไม่! อะไรนี่?
ดูแย่มาก
มาเถอะ
เราต้องการทารกตัวเล็กกว่านี้
หรือร่างที่ใหญ่ขึ้น
ไม่ สิ่งที่เราต้องการ คือการปลอมตัวที่เหมาะสม
เจ้าหมายความว่าอะไร?
เราต้องการกลมกลืน ใช่ไหม?
เราต้องตัวใหญ่พอ ที่จะดูแลทารกนี้
งั้น มารวมตัวกัน สาวๆ
เตรียมพร้อม
1.. 2.. 3. ขยาย!
โอ้ ทำได้ดี ดูดีนะ
ตอนนี้ จะไม่มีคำถามอีก เราไม่ใช่นางฟ้าแล้ว
เราคือสาวชาวบ้าน 3 คน เลี้ยงเด็กกำพร้าคนหนึ่ง
ในป่า ฉะนั้นห้ามบินอีก
- ห้ามบิน? - ไม่ ไม่
- และห้ามใช้เวทย์มนต์ - ห้ามใช้เวทย์มนต์?
- ใช่ เจ้าได้ยินแล้ว - แต่เราอยู่ในที่ห่างไกล
ไม่มีใครมาเจอเราหรอก
อยู่นี่เอง ทำไมเธอซ่อนตัวอยู่เรื่อย?
มาเถอะ มากัน
นังอัปลักษณ์ เห็นแล้วข้าเกือบจะเวทนา
ข้าเกลียดเจ้า อัปลักษณ์
บางทีพวกนางฟ้า อาจไม่เหมาะกับงานนี้
ทำไมเธอร้องไห้?
เธออาจจะหิว
งั้นก็หาอะไรให้เธอกินซะ!
นางต้องอดตาย เพราะพวก 3 ตนนี้ ที่ดูแลเธอแน่ๆ
- อะไร? - เจ้าโกง!
- ฉันเห็น - เอาใหม่เถอะ
ตามสบายเถอะ
เจ้าแพะตะกละตัวพอง
แพะตัวพอง!
หยุดนะ
ฉันไม่ได้ทำอะไรนะ
- งั้น บางคนทำ - ไม่ใช่ฉัน
เธอสองคนรุมฉัน และฉันจะไม่ทน...
หยุดนะ!
นี่เป็นความผิดแก!
โอ้ ไม่เอาน่า มันสนุกจะตาย
เมื่อวันเวลาผ่านไป สเตฟานมืดมนลง
ถูกความหวาดระแวง และความแค้นครอบงำ
ดึงลง คบเพลิง!
ไฟ!
เตรียมพร้อม!
ปล่อย!
เจ้าผิดพลาด
กำแพงไม่สามารถถูกเผาลง
มันไม่สามารถทำลายได้
ไม่มีอะไรทำลายไม่ได้ !
ไม่ใช่กำแพง ไม่ใช่มาเลฟิเซ้นท์!
ไม่แม้กระทั่งคำสาปของเธอ!
พาช่างทำเหล็กมาให้ข้า
โอ้ ดูสิ ยัยอัปลักษณ์กำลังจะตกหน้าผา
อะไร
หวัดดี
ไป ไปสิ
ไปสิ
ข้าไม่ชอบเด็กนะ
อุ้ม อุ้ม
ไปสิ ไป ไปได้แล้ว
อย่างที่มาเลฟิเซ้นท์เคยกล่าว
ออโรราเติบโตอย่างงามสง่า
นกน่ารัก
ห่างไกลจากปราสาทอันสูงส่ง ที่เธอลืม
และเมื่อฤดูเปลี่ยนผ่าน
และดอกไม้เติบโต
เธอก็เช่นกัน
สวัสดี
อย่างนั้น
เธอสงสัยในโลก รอบตัวเธอ
และอะไรที่อยู่เหนือกำแพงหนามอันน่ากลัว
นังอัปลักษณ์ช่างสอดรู้สอดเห็น
เธอไม่ใช่คนเดียวที่หวังจะผ่านไป
นั่นใช่มาเลฟิเซ้นท์รึเปล่า?
ไม่รู้สิ
ไปพาเธอมา
อ่อ แค่เด็กสาวชาวบ้าน
นั่นเธอ นั่นเธอ!
- ท่านทำแบบนี้กับข้าได้อย่างไร? - เจ้าเคยบอกว่าอะไรก็ได้!
ใช่ แต่ไม่ใช่หมา!
- หมาป่า ไม่ใช่หมา - มันเหมือนกัน!
พวกมันสกปรก ดุร้าย และชอบล่านก!
ได้ คราวหน้าข้าจะเปลี่ยนเจ้าเป็นหนอนนก
- ดี ข้ายินดีเป็นหนอนนก - อะไรก็ได้ ยกเว้นตัวเหม็บสาป...
ข้าสงสัยจัง
ข้ารู้ว่าท่านอยู่ตรงนั้น
อย่าได้หวาดกลัวไปเลย
ข้าไม่ได้กลัว
งั้นออกมาเถอะ
งั้นเจ้าจะได้กลัว
ไม่ ไม่หรอก
ข้ารู้ว่าท่านเป็นใคร
งั้นหรือ?
ท่านคือนางฟ้าแม่ทูนหัวของข้า
- อะไรนะ? - นางฟ้าแม่ทูนหัว
ท่านเฝ้ามองข้ามา ตลอดทั้งชีวิต
ข้ารู้ว่าท่านอยู่ใกล้ๆ เสมอ
ยังไง?
เงาของท่าน ติดตามข้ามา ตั้งแต่ข้ายังเล็ก
ไม่ว่าข้าจะไปที่ใด เงาของท่าน จะติดตามไปด้วยเสมอ
ข้าจำเจ้าได้ เจ้านกน้อย
นี่คือ เดียวัล
สวัสดี ออโรร่า
ข้ารู้จักเจ้า ตั้งแต่เจ้ายังเล็ก
มันเป็นอย่างที่ข้า จินตนาการไว้ทุกอย่าง
โอ้ มันช่างสวยงามเสียจริง
ข้าอยากจะมาที่นี่โดยตลอด
ราตรีสวัสดิ์ ยัยอัปลักษณ์
เจ้าเยาะเย้ยข้า
ข้ารู้ว่าเจ้าทำอะไร
ข้ารู้แน่...ว่าเจ้าทำอะไร
ฝ่าบาท พระราชินีมีรับสั่งให้เข้าเฝ้า
ออกไป
ฝ่าบาท พระนางไม่สบาย
พยาบาลกลัวว่าพระนาง จะไม่รอดพ้นคืนนี้
เจ้าไม่เห็นหรือ ว่าข้ากำลังสนทนาอยู่?
เมื่อคำสาปล้มเหลว มาเลฟิเซ้นท์จะมาหาข้า
และในวันนั้น...ข้าจะพร้อม
พวกมันสวยงามเหลือเกิน
ข้าขอถอนคำสาป
อย่าได้มีคำสาปอีกต่อไป
ข้าขอถอนคำสาป
อย่าให้มีคำสาปอีกต่อไป
ข้าขอถอนคำสาป
อย่าได้มีคำสาปอีกต่อไป
ข้าขอถอนคำสาป
อย่าได้มีคำสาปอีกต่อไป
คำสาปนี้จะอยู่ไปตราบชั่วกาลนาน
ไม่มีอำนาจใดบนโลกจะทำลายล้างได้
นางฟ้าทุกคน มีปีกงั้นเหรอ?
เกือบทุกคน
งั้นทำไม ท่านถึงไม่มีละ
นางฟ้าตนอื่นบินได้
ครั้งหนึ่ง ข้าเคยมีปีกนะ แต่มันถูกขโมยไปจากข้า
ข้าคงพูดได้เพียงเท่านี้แหละ
มันสีอะไรงั้นเหรอ?
มันใหญ่โตมั้ย?
มันใหญ่โตมาก มันติดตามข้าทุกก้าวที่เดิน
มันแข็งแกร่งมาก
มันพาข้าโบยบิน ไปบนท้องนภา ผ่านลมเย็นบนอากาศ
และมันไม่เคยวอกแวก
ไม่เคยแม้ครั้งเดียว
ข้าใว้ใจมัน
เธอกำลังมา
คนงานของแกอยู่ไหน?
บนเตียง ฝ่าบาท
ให้พวกเขา กลับมาทำงานทันที
พวกเขาเหนื่อย ฝ่าบาท
แต่ข้าจะให้พวกเขา กลับมาทำงานในแสงแรก
ข้าต้องการให้ทำเดี๋ยวนี้
ตอนนี้เป็นเวลาดึก
อ่อ
ตอนนี้เป็นเวลาดึกจริง
ฉะนั้นปลุกพวกเขา
ท่าน?
ฉะนั้นปลุกพวกเขา!
และให้พวกเขา กลับมาทำงานเดี๋ยวนี้!
เรามีเวลาจำกัด เร็วเข้า!
ออโรร่า
มานี่
นั่งลงสิ
มีบางอย่าง ที่ข้าต้องบอกเจ้า
อะไรเหรอคะ?
ในโลกนี้ มีปีศาจร้าย
ข้าไม่อาจปกป้องเจ้า จากสิ่งเหล่านั้นได้
ข้าจะอายุ 16 แล้วนะ แม่ทูนหัว
ข้าดูแลตัวเองได้
ข้าเข้าใจ
- แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ข้า กำลังจะบอกเจ้า - ข้าคิดออกแล้ว
เมื่อข้าโต ข้าจะมาอยู่ที่นี่ ที่เมืองมัวร์กับท่าน
เราก็สามารถดูแลกันและกันได้
เจ้าไม่ต้องรอให้เจ้าโตก็ได้
เจ้ามาอยู่ที่นี่เลยก็ได้
งั้นข้าขออยู่เลยนะ
ข้าจะหลับไหลใต้ต้นไม้ กินลูกเบอร์รี่ และนัทสีดำเป็นอาหาร
มีภูตินางฟ้าเป็นเพื่อน
ข้าจะมีความสุข ตลอดชีวิตที่เหลือ หลังจากนี้
ข้าจะไปบอกป้าพรุงนี้
จนกว่าวันพรุ่งนี้
โอ้ ข้าตื่นเต้นเหลือเกิน
ท่านป้า
หนู 16 แล้ว ปล่อยให้หนู มีชีวิตของตัวเองเถอะ
ไม่! ฉันรักเธอมากๆ
แต่ตอนนี้ถึงเวลา ที่ต้องพูดว่าลาก่อน
พวกท่านดีกับหนูมาก
ยกเว้นตอนที่เผลอ ป้อนแมงมุมให้หนูกิน
สวัสดี
ผมขอโทษที่รบกวนคุณ
คือผมกำลังเดินทางไปปราสาท ของพระราชาสเตฟาน
และผม...หลงทางอย่างหมดหวัง
คุณช่วยผมได้ไหม?
ผมขอโทษ ความผิดผม ผมรีบเข้าไป...
ขออภัย
ไปทางนั้น
ปราสาท
- คุณชื่ออะไร? - ชื่อฟิลิป
สวัสดี ฟิลิป
- เธอชื่ออะไร - ออโรร่า
สวัสดี ออโรร่า
เอ่อ ยินดีที่ได้พบคุณ และขออภัยอีกครั้ง
สำหรับความงุ่มง่าม
- ฉันให้อภัย - ดีมาก
งั้นผมควรไปแล้ว
ลาก่อน
คุณจะกลับมาทางนี้ไหม?
ไม่มีอะไรหยุดผมได้
งั้นใว้เจอกัน เร็วๆ นี้
ลาก่อน ฟิลิป
ลาก่อน...สำหรับตอนนี้
หยุดนะ
ไง
เด็กหนุ่มคนนั้นคือคำตอบ
- ไม่ เดียวัล - ใช่สิ
จุมพิตจากรักแท้ ท่านจำไม่ได้หรือ? มันสามารถล้างคำสาปได้
จุมพิตจากรักแท้
นี่เจ้าไม่เข้าใจใช่ไหม?
ที่ข้าสาปนางเช่นนั้น ก็เพราะ ไม่มีจุมพิตจากรักแท้ บนโลกนี้
ก็นั่นเป็นสิ่งที่ท่านคิด แล้วออโรร่าละ
เด็กหนุ่มคนนั้น อาจเป็นหนทางเดียวของเธอ
มันเป็นชะตาของเธออยู่ดี
เอาสิ เสกข้าเป็นอะไรก็ได้
- นก, หนอน - ฉันไม่สนอะไรทั้งนั้น
ฉันมีความสุข
เธอจะไม่ได้ไปพรุ่งนี้
พรุ่งนี้วันเกิดออโรรา ครบ 16 ปี
และสเตฟานบอกให้พาเธอกลับ หลังวันเกิด
ไม่ เขาพูดว่าในวันเกิดเธอ
ไม่! หลังวันเกิดเธอ
- ใน - หลัง
- ใน ใน ใน! - หลัง หลัง!
- ใน ใน! - หลัง หลัง!
หยุดมัน!
อะไร!
กล้าดียังไง?
ฉันต้องการคุยกับเธอ
โอ้ ได้ ที่รักว่าไง?
ฉันขอโทษ ที่จะต้องบอก
แต่พรุ่งนี้ฉันจะ 16
โอ้ ใช่ เร็ว เอามานี่
ฉันจะไปจากที่นี่
นี่ สาวน้อย
ฉันไม่ได้ใช้เวลา 16 ปี ในรูน่าเศร้านี่
กับยัยสองงี่เง่านี่...ชู่!
เพื่อที่เธอจะได้ ทำลายมันในวันสุดท้าย!
เราจะพาเธอ กลับไปหาพ่อของเธอ...
พ่อของข้า?
ท่านบอกฉันว่า พ่อแม่ฉันตายแล้ว
ฉันคิดว่าเธอ มานั่งก่อนดีกว่า
นางฟ้าแม่ทูนหัว
ข้าอยูนี่
เมื่อไหร่ท่านถึงจะบอกข้า ว่าข้าถูกสาป?
เป็นเรื่องจริงงั้นหรือ?
เรื่องจริง
ป้าข้าบอกว่า เป็นเพราะนางฟ้าชั่วร้าย
ข้า ข้าจำชื่อของนางไม่ได้
พวกเขาบอก นางชื่อ..
มาเลฟิเซนท์
ท่านเองเหรอ?
ท่านคือมาเลฟิเซนท์
ไม่ อย่าแตะต้องข้า
ท่านคือสิ่งชั่วร้ายที่สุด บนโลกนี้
คือท่านเอง
ตามหาเด็กหนุ่มคนนั้น
คนทั้งหมด ไปอยู่ปีกขวาเดี๋ยวนี้!
ไม่ควรมีคนเฝ้าประตู ข้าต้องการให้เธอเดินเข้ามา...
ขออภัยที่รบกวน ฝ่าบาท
เราพบเด็กสาวคนนี้ที่ประตู
เธออ้างว่าเป็นเจ้าหญิง
พ่อ ฉันเอง ออโรร่า!
เธอช่างดูเหมือนแม่เธอจริงๆ
พวกเขาพาเธอกลับมาเร็วไป 1 วัน ข้าสั่ง 3 ตัวนั่น!
พาเธอไปขังในห้อง
ไป.
เตรียมแห มาเลฟิเซ้นท์กำลังมา
ดีจังที่ได้กลับมาตัวเล็ก!
ดูเท้าฉันสิ ฉันรักเท้าเล็กๆ ของฉัน
สนใจหน่อย! เราต้องหาออโรรา
โอ้ว! พระราชาจะไม่มีหัว!
เดี๋ยวก่อน!
เจ้าหญิง
- ข้ากำลังตามหาหญิงสาว - แน่นอนละ
ข้าต้องการม้า
มานี้ เดียวา
เร็ว เดียวา เร็ว!
เสร็จสิ้นแล้ว
เขาถอนคนเฝ้า เขารอท่านอยู่ในนั้น
ถ้าเราเข้าไปในกำแพงนั่น เราจะไม่ได้กลับออกมาอีก
งั้น อย่ามา
มันไม่ใช่ศึกของเธอ
ดี ขอบคุณมากๆ
ฉันต้องการเธอ เดียวา
ฉันทำไม่ได้ถ้าขาดเธอ เดียวา
ฉันได้ยินเธอ
ดูเธอสิ!
ดูสิ่งที่พวกเจ้าทำสิ
เธอแค่หลับ
เธอแค่หลับ พูดมาได้ไง?
เธอแค่หลับ
เธอแค่หลับไปตลอดกาล!
ต้องจูบเธอ?
ใช่ จูบจากรักแท้
รักแท้ไม่มีอยู่จริง!
แต่มันเป็นโอกาสเดียวที่เธอ
นาย
เราจะทำยังไงดี?
เรายอมแพ้ไม่ได้ ใช่ไหม? มาเถอะ สาวๆ?
แต่เรายังไม่รู้จะเริ่มที่ไหน!
รักแท้ไม่ได้หล่นมาจากต้นไม้นะ
ประทานโทษ
ผมอายที่จะพูดว่า ที่นี่ที่ไหน
กษัตริย์สเตฟานอยู่ในปราสาท
นี่คือที่ๆ ผมสมควรจะมา
แม้ผมจะจำไม่ได้ ว่ามายังไง
- เธอมาทำไม - พ่อผมส่งมาหาพระราชา
- ใครคือพ่อเธอ - พระราชาจอน แห่งออฟสเตด
เจ้าชาย!
ออโรร่า
เข้ารู้ว่าเธอ..
ทำไมเธอถึงหลับ
เธอถูกขังอยู่ในความลุ่มหลง
เธอสวยใช่ไหม?
หญิงสาวสวยที่สุด ที่ผมเคยเห็น
คุณต้องจูบเธอ?
มากๆ
งั้นเอาสิ
ผมไม่แน่ใจ ผมแทบไม่รู้จักเธอ เราเคยพบกับครั้งเดียว
เธอไม่เคยได้ยินคำว่ารักแรกพบเหรอ? จูบเธอ! เร็วสิ
คุณบอกว่าเวทย์มนต์เหรอ?
จูบเธอ!
เธอไม่ได้ทำอย่างถูกต้อง!
มันควรจะเป็นจูบแห่งรักแท้!
- ฉันเคยนึกว่าใช่เธอ! - คุณทำอะไรน่ะ?
พวก มองดูนี้สิ
ผมบอกคุณ
ข้าจะไม่ขอให้เจ้าอภัยให้
เพราะสิ่งที่ข้าทำกับเจ้า มันยากเกินกว่าจะอภัยได้
ข้าจมอยู่แต่กับ
ความเกลียดชัง และการแก้แค้น
ออโรร่าที่แสนงดงาม
เจ้าได้ขโมยเสี้ยวหนึ่ง ของหัวใจข้าไปแล้ว
และตอนนี้ ข้าก็จะสูญเสียเจ้าไปตลอดกาล
ข้าขอสัญญา จะไม่มีภัยใดๆ คุกคามเจ้าได้
ตราบเท่าที่ข้า ยังมีชีวิตอยู่
และไม่มีวันใดที่จะผ่านเลยไป
โดยที่ข้าไม่คิดถึงเจ้า
สวัสดีแม่ทูนหัว
ไง ลูกอัปลักษณ์
ไม่ใช่รักแท้
เธออยู่ที่นี่ ฝ่าบาท
เรากำลังกลับไปมัวร์ใช่ไหม?
ถ้าเธอต้องการ
หยุด! ถอยไป!
จงเป็นมังกร
วิ่ง! ออโรร่า
พอแล้ว!
รู้สึกยังไงล่ะ?
ที่เป็นนางฟ้าไม่มีปีก?
ในโลกที่ไม่เหมาะกับธอ!
ฆ่าเธอชะ
ยิงเธอชะ!
มันจบแล้ว
มาเลฟิเซ้นท์นำกำแพงหนามลง
และถอดมงกุฎออก
และเธอเชิญออโรรามาดูว่า มัวร์เคยเป็นเช่นไร
นานมาแล้ว เมื่อมาเลฟิเซ้นท์ยังเป็นเด็ก
และหัวใจเธอใสสว่าง
ตอนนี้ กลับเป็นอีกครั้ง
แต่นั่นยังไม่หมด
เธออยู่นั่น เร็วเข้า เขารออยู่!
รอฉันด้วย!
เราขอเสนอมงกุฎนี้ ให้ออโรราน้อยของเรา
ผู้ที่เราเคยต้องสละเวลา หลายปีให้...
ช่างมันเถอะ
ราชอาณาจักรของเรา ได้รวมเป็นหนึ่งเดียว
เจ้าได้ราชินีแล้ว!
คุณเห็นไหม เรื่องราวไม่เชิง อย่างที่คุณเคยได้ยิน
และฉันควรรู้
เพราะฉันคือคนนั้น ที่เขาเรียกว่าเจ้าหญิงนิทรา
ท้ายที่สุด อาณาจักรของฉันรวมกัน
ไม่ใช่ทั้งฮีโร่หรือตัวร้าย
ในตำนานได้กล่าวไว้
แต่บางคนคิดว่าเป็นทั้งฮีโร่ และตัวร้าย
และชื่อของเธอคือ
มาเลฟิเซ้นท์
[THAI]