Sebelum ini dalam Pretty Little Liars.
Saya nampak dia dapat kepingan gambar...
ia tersembunyi untuknya...
dan dia tahu mana nak cari.
Saya rasa dia dalam pasukan AD.
Sudahlah dan saya keluar.
Inilah yang mereka mahukan selama ini.
Kita berpisah.
- Polis ada di sana? - Ya.
Mereka ada di sini juga.
Mereka pergi ke apartmen Spencer dulu.
Saya dah buat beberapa perkara yang sangat teruk.
Saya takkan salahkan awak kalau awak serahkan fail itu...
Dengan semua yang berlaku sekarang...
kita patut lakukannya sementara masih boleh.
Isyarat permainan itu datang dari dalam apartmen.
Mona.
Saya akan siasat apa yang berlaku kepada Dunhill...
dan macam mana awak dan kawan awak terlibat.
Awak takkan telefon saya lagi, awak akan lakukannya sekarang.
Ingatkan hakim itu.
Saya perlukan tandatangan di atas waran penangkapan itu...
dan mereka tak boleh tunggu sehingga pagi.
Tak apa, saya terjatuhkan kunci saya...
dalam but dan pelepas rosak...
jadi saya telefon kawan saya yang ada...
satu set kunci saya dan mereka hampir sampai, jadi semuanya okey.
Namun, terima kasih.
Biar saya periksa. Mungkin tak perlu susahkan kawan awak.
Tak apa.
Awak tahu...
Kalau cuma ada sesuatu tersekat pada pelepas...
kita mungkin boleh longgarkannya.
Kawan saya dah nak sampai...
jadi saya tak nak bazirkan masa awak.
Sebahagian daripada kerja. Seperti selamatkan kucing di pokok.
Itu ahli bomba. Awak tak perlu...
lakukannya.
Itu dia.
- Sekarang, mari kita cari kunci itu. - Tidak! Ia...
10-7, Rosewood 6.
10-16. Lencongan Jalan Turner.
Isyarat 27. Persimpangan...
- 10-17... - Dah dapat.
- Terima kasih sangat. - Tiada masalah.
- Selamat malam. - Selamat malam.
Awak pasti tentang ini?
Mona ada permainan itu.
Dia bukan saja mempunyainya, dia juga mengaksesnya.
Awak boleh lihatnya melalui isyarat.
Itu permainan dia.
Hanna, Mona ialah AD.
Yang bagusnya kita tahu dan dia tak tahu yang kita tahu.
Mujurlah awak tak serang dia.
Kita perlu lakukan sesuatu.
Kita patut lakukannya sekarang.
Terlalu banyak celoteh dalam frekuensi polis.
Tanner betul-betul fokus. Saya rasa dia dah bersedia untuk bertindak.
Kita perlukan Mona kalau dialah AD.
Kenapa?
Jadi, dia boleh beritahu polis apa yang dia buat kepada kita.
Satu-satunya peluang kita untuk selamat ialah Mona...
jelaskan macam mana kita boleh berada di jalan itu dengan Dunhill.
Saya akan yakinkan dia.
- Tak, saya akan cakap dengan dia. - Awak tak boleh pergi seorang diri.
Aria masih tak jawab telefon.
Apa yang saya tak faham ialah macam mana awak boleh buat begini...
putuskan hubungan dengan dia begitu saja?
Ezra, awak perlu faham...
Faham apa, Spencer?
Yang dia buat silap?
Dia takut dan buat silap?
Tiada orang di dalam bilik ini yang tak pernah...
buat silap besar dan tak perlu hidup dengannya.
Awak tahu apa yang buatkan AD begitu berbahaya?
Dia tak boleh maafkan, itu saja kelebihan...
yang kamu semua ada berbanding dia dan sekarang dah tiada.
Ezra.
Saya tak berniat untuk libatkan awak sekali.
Apa salahnya?
Ia betul.
Awak cuba hubungi Toby lagi?
Ya, tapi ia terus masuk ke peti suara.
Awak nak cari Aria?
Ya.
Mungkin saya boleh tolong.
Dia ada kunci kereta lebih?
Jangan bising. Saya sedang cuba berfikir.
Itu kesilapan pertama awak. Buat bunyi bising itu.
Kalau awak senyap, saya tak perlu periksa but...
dan saya akan terus memandu ke rumah Spencer...
dan yang lain dengan awak di belakang.
Polis akan terima maklumat tanpa nama.
Itu yang AD mahukan.
Awak dah mati. Awak tahu segalanya.
Siapa AD?
Awak memang tak membantu. Patut biarkan polis itu jumpa awak.
Mungkin saya patut buat begitu.
Mungkin saya masih boleh.
Ya, saya boleh beritahu polis yang saya bunuh awak.
Mereka akan lupakan tentang tiket itu...
apabila saya perkenalkan mereka kepada awak. Saya boleh betulkan ini.
Saya boleh.
Bagus.
Saya gembira awak setuju.
"Masa untuk pai, jemput datang."
Macam mana dengan malam pengantin?
Bukan macam sangkaan saya.
Saya janji akan ada bulan madu yang hebat.
Ya, kalau kita selamat daripada masuk penjara.
Kenapa awak halang saya?
Saya nak tengok ke mana dia pergi, awak tak nak?
Terima kasih sebab datang.
Maaf, saya ingat awak dah balik.
Saya teringat beberapa urusan yang belum selesai.
Saya ada hadiah perpisahan untuk awak.
Awak tersenyum.
Saya cuma tak terfikir untuk belikan awak apa-apa.
Bukan awak yang pergi.
Ia sesuatu untuk awak dan Alison.
Untuk Ali dan saya?
Saya nak awak terima.
Kalau saya boleh. Apa dia?
Ini.
Lost Woods?
Saya punya, percuma dan tenang.
Saya serahkannya ke atas nama awak. Awak dan Alison.
- Namun, kenapa? - Saya tahu apa yang berlaku.
Dengan polis.
Kamu perlukan wang untuk upah peguam.
Terima kasih.
Saya banyak terhutang budi dengan awak.
Seumur hidup.
Saya harap ada sesuatu yang saya boleh buat.
Sesuatu yang akan mengubah segalanya untuk awak...
dan Alison serta kawan awak.
Saya rasa tiada sesiapa boleh buat begitu.
Tak. Rasanya tak.
Pihak bank akan hantar surat ikatan esok.
Saya harap itu dapat membantu.
Itu akan membantu.
Selamat tinggal, Spencer.
Selamat tinggal.
Hati-hati.
Baiklah.
Awak juga.
Cuma sebuah lagi kereta polis.
Yang ketiga dalam sejam.
Mereka sedang memerhatikan kita.
Ya.
Mereka tak peduli yang kita tahu.
Betul cakap Ezra.
Kita patut cari Aria.
Awak lebih selamat di sini.
Kalau kita ditangkap...
- Apa akan jadi kepada bayi? - Jangan fikir tentang itu.
Belum lagi.
Mereka akan ambil dia...
dan apa yang berlaku kepada Charlotte akan berulang lagi.
Daripada keluarga, ia akan menjadi rumah...
hospital dan institusi.
Kita takkan biarkan itu berlaku.
Em...
- Kita takkan dapat menghalangnya. - Ali...
Saya ambil masa yang lama untuk bersama awak.
Okey? Saya tak nak hilang segalanya selepas harungi pelbagai perkara.
Saya janji.
Saya takkan biar mereka sakitkan awak.
- Tak apa. - Apa?
- Macam mana... - Caleb pasang pengesan suara...
pada pemancar penggera kereta awak.
- Mari kita pergi dari sini. - Tidak.
- Saya perlu lakukannya. - Lakukan apa?
Saya boleh menebus kesilapan saya.
Pertama sekali, saya tak nak awak buat...
lebih banyak pengorbanan untuk kawan awak.
Kedua, Aria, awak ada alibi dan awak tak bersalah.
Tiada apa yang kaitkan awak dengan kejadian menimpa Dunhill.
Tubuhnya dalam but kereta saya.
Emily dan Alison tak jawab telefon.
Dia masih di dalam sana?
Dia masih menunggu seseorang.
Siapa?
Jenna, Sammy, Santa Klaus.
Dia nampak gelisah.
Saya boleh nampak dari sini.
Buatkan saya tertanya-tanya siapa yang dia tunggu.
Dia sendirian?
Dia datang seorang diri.
Saya rasa kita perlu masuk ke sana sebelum dia dapat sokongan.
Kalau kita buat begitu, macam mana kita nak tahu dia jumpa siapa?
Dia sepatutnya berjumpa dengan Charlotte di sini.
Ingat? The Two Crows?
Pada malam Charlotte dibunuh...
Mona telefon dia dan Charlotte tak datang.
Dia takkan muncul malam ini.
Saya cuma cakap itu apa yang dia cakap.
Saya tahu apa yang dia cakap, itu alibi dia.
Mungkin Mona bukan AD.
Mungkin dia alihkan permainan untuk pastikan polis tak menemuinya.
- Saya tak boleh percaya. - Awak yang tak nak.
Kamu berdua bergaduh macam orang dah kahwin.
Apa?
- Hei, awak ada telefon Ali dan Em? - Tak, mereka tak jawab telefon.
- Spencer, saya... - Saya baru cakap dengan Mary.
- Apa? - Saya bercakap dengan Mary.
- Saya jumpa dia. - Bila?
Malam ini dan dia bagi saya Lost Woods.
- Dia bagi awak sebuah motel? - Ya, Ali dan saya.
Kenapa?
Saya rasa saya patut cagarkannya...
untuk bayar upah peguam yang kita akan perlukan.
- Oh, Tuhan. - Beginilah, mungkin Caleb betul.
Mungkin kita patut tangkap Mona sementara boleh.
Dia dah kembali ke kereta?
Spencer...
Awak tak suka pai awak?
Tak apa.
Boleh saya makan?
Awak tunggu siapa?
Tiada sesiapa.
Mari kita pergi berjalan.
Saya tak nak ke mana-mana dengan awak.
Fikirkan sekali lagi.
Kita akan keluar dari sini dan pergi ke balai polis.
Awak akan beritahu mereka bagaimana awak buat hidup semua orang susah.
Namun, sebelum itu...
Kita akan ambil permainan itu...
supaya mereka boleh lihat hasil kerja awak.
Dah tiada lagi.
Ada orang curi mencurinya. Ada orang selalu mencuri...
permainan itu daripada saya.
- Kalau begitu, ada pada siapa? - Saya tak tahu.
Ada orang selalu curi permainan itu daripada saya.
Saya dah beritahu Hanna...
ia idea yang buruk menyentuh benda itu.
Kita tak sama...
Kita semua.
Kita berenang dalam mangkuk ikan macam kita dalam kawalan.
Sebenarnya tidak.
Sentiasa ada orang yang memerhati.
Memanipulasi.
Ini Rosewood, Mona. Bukan Kawasan 51.
Habiskan pai awak.
Saya tak nak apa-apa daripada awak.
Pintu depan di sini.
- Boleh saya pergi tandas dulu? - Boleh awak tahan?
- Apa yang awak buat? - Mona...
Saya tak boleh berdiri saja dan tak buat apa-apa.
- Mungkin dia keluar dari belakang. - Tidak tanpa mematikan penggera.
Mustahil dia bunuh diri.
Kamu semua.
"Pergi sekarang"
Begitulah dia loloskan diri.
Ya, mungkin begitulah Mona keluar pada malam Charlotte dibunuh.
- Ayuh. - Tak, bukan awak.
Saya takkan biarkan awak turun lubang lagi.
Saya takkan biarkan awak pergi seorang diri.
Saya akan ikut dia.
Bawa saja kereta awak balik ke Rosewood...
ini pasti tembus di antara sini dan bandar.
Beritahu yang lain apa rancangan kita.
Kami akan hubungi awak apabila sampai ke atas jalan.
Baiklah, jangan sesat.
Awak suka bilik air wanita?
Baunya wangi.
Panggil komander peronda.
Tiada apa yang menghalang kita di sini.
Awak terlupa sesuatu.
Mayat dalam but kereta awak?
- Tak, saya tak lupa. - Mayat itu bukan masalahnya.
Okey, mayat itu satu masalah, tapi yang paling penting...
saya tak boleh tinggalkan kawan saya.
Saya rasa mereka tak layak berkawan dengan awak.
Tidak. Saya yang buat pilihan salah.
Apabila seseorang letakkan awak dalam kotak dan tutup...
sebahagian diri awak akan sentiasa dikunci dalam kotak yang gelap itu...
takut dan menangis, tapi...
Awak tak boleh bergantung harap tanpa berfikir.
Okey, kita boleh bawa yang lain...
kita boleh tarik diri daripada bidang kuasa Tanner yang tiada gunanya...
Memudahkan kerja dia.
Mula-mula kita perlu selesaikan masalah dalam but kereta.
Bagaimana?
Saya ada ijazah sarjana dalam kesusasteraan Amerika.
Tiada apa yang saya tak boleh uruskan.
Tidak.
Dia mencari awak.
Kita perlu pergi.
Sekarang, Ali.
Ali, kami datang balik sebab awak, jadi ayuh.
Dah terlambat, dia dah sampai.
Dia betul-betul cergas bagi orang yang dah mati.
Kalaulah awak pukul dia dengan lebih kuat pada kali pertama.
Kurangkan bercakap dan teruskan menghalang pintu.
Ali!
Ali.
Apa yang berlaku?
Awak tertidur, saya pun sama.
Apa maksud awak?
- Macam mana kita boleh tertidur? - Saya tak tahu, tapi ia berlaku.
Kita tiada banyak masa.
- Tolong hentikannya. - Kita tiada banyak masa.
Kita tiada banyak masa.
Itu dia.
Mari kita keluar.
Polis.
- Ali, Emily. Buka pintu. - Aduhai...
Mona kata, dia dah tiada permainan itu.
- Dia cakap begitu dengan awak? - Dia kata ada orang curi.
- Macam mana kalau Mona ialah AD... - Saya tak pasti.
- Apa yang buat dia ubah fikiran? - Entahlah. Dia sangat takut.
Nota itu suruh dia keluar.
AD tak dapat mesej, mereka yang hantar mesej.
- Kasihan Mona. - Apa yang awak cakap?
Dia selalu nak bertanggungjawab atas semuanya.
Akhirnya dia jadi pengurus pertengahan. Tentu sakit.
Saya dan Hanna dah berkahwin.
Maksud awak, awak akan berkahwin?
Tak, maksud saya kami dah berkahwin.
- Sejak bila? - Sejak malam ini.
Patutlah awak tak nak dia turun lubang lagi.
Tahniah.
Terima kasih.
Namun, saya rasa nak minta maaf.
Kepada siapa?
Satu-satunya orang yang saya kenal guna "Siapa" dalam perbualan.
Minta maaf kepada saya? Untuk apa?
Jangan awak berani minta maaf kerana bersama saya.
Jangan awak berani melupakannya.
Saya takkan.
- "Kepada siapa?" - Diamlah.
Tiada sesiapa yang jawab.
Hanna, Spencer, Caleb, tiada sesiapa.
Cuba lagi, kita perlu pilih tempat untuk berjumpa.
Maafkan saya, Aria.
Kami minta maaf.
- Tak apa. - Tak, itu tak sepatutnya berlaku.
Kami tak patut pinggirkan awak begitu saja.
Lenyapkan awak daripada puak itu.
Sesuatu yang saya akan buat semasa sekolah menengah.
Awak panik.
Apabila seseorang panik, mereka kembali berkelakuan seperti dulu.
Apa halnya?
Saya tak tahu.
- Mungkin ini bukan tentang kita. - Saya tak berminat nak tahu.
Oh Tuhan, saya bencikan awak.
Benda ini tak berguna.
Awak tak boleh dapatkan isyarat di sini dengan telefon satelit.
Mona?
Siapa lagi?
Apa awak buat di sini?
Menunggu awak, Charlotte.
Saya bukan Charlotte. Saya Hanna.
Hanna tiada di sini.
Charlotte pernah ada.
Pada malam Charlotte dibebaskan?
Pada malam awak telefon dia?
Kenapa dia nak jumpa awak di sini?
Dia terpaksa.
Awak bawa bunga?
Itu sebab awak nak jumpa saya? Untuk mengalu-alukan saya pulang?
Saya tak boleh bagi awak di hospital.
Alison tak benarkan.
Kenapa awak nak lawat saya?
Alasan yang sama awak datang ke sini.
Untuk lihat kalau ada apa-apa yang perlu dirisaukan.
Saya tak lawat, tapi saya perhatikan awak.
Saya perhatikan selama lima tahun.
Lima tahun awak menjadi doktor...
sangat bijak dengan semua kemajuan yang awak capai.
Awak permainkan mereka.
Mahkamah, peguam dan kakak awak sendiri.
Namun, awak tak boleh permainkan saya.
Awak sentiasa pintar, Mona, bukan Spencer.
Sekarang awak dah bebas dan awak fikir awak boleh sakitkan orang lagi?
Saya takkan biarkan itu berlaku.
Siapa nak halang saya, awak?
Ya.
Awak masih nampak dia apabila awak tengok cermin?
Yang kalah dan baju sejuk yang tak berfesyen.
Saya nampak dia.
Saya nampak dia sekarang.
Tiada seorang pun yang pasti. Apabila melihat cermin.
Tiada sesiapa yang betul-betul pasti siapa awak.
Saya yang buat.
Saya merampasnya daripada awak...
sama macam semuanya dirampas daripada saya.
Sekarang, saya kembali.
Semua yang berlaku sebelum ini.
Itu akan rasa macam perkelahan.
Saya takkan biarkan awak buat begitu kepada kawan saya.
Tiada sesiapa akan percayakan awak.
Bukan saja awak kalah dalam permainan ini...
tapi awak juga hilang kisahnya.
Semuanya milik saya.
Oh Tuhan, saya benci bandar ini.
Rasanya saya juga perlu buat sesuatu tentang itu.
Saya patut takut dengan awak?
Awak kata tiada sesiapa akan percayakan saya.
Bagusnya Mona.
Awak tiada keberanian.
Mari kita tengok.
Orang akan fikir awak bunuh diri pada malam pertama awak di rumah.
Macam mana?
Lompat.
Lompat atau saya akan tolak awak.
Saya beri awak lebih banyak peluang berbanding yang awak pernah beri.
Mungkin awak akan mendarat dan hidup.
Ada beberapa tulang patah dan awak boleh hantar saya ke penjara.
Ada kemungkinan.
Awak sedang pertimbangkannya.
Macam-macam yang awak fikirkan. Bukan?
Kali ini awak takkan permainkan saya.
Mona bunuh Charlotte.
- Kita akan bawa dia kepada polis? - Tidak.
Bukan dalam keadaan begini.
Saya suka suai gambar.
Kita patut serahkan dia kepada polis.
Bukan begini.
Dia bunuh Charlotte dan cuba bunuh Hanna.
Dia tak kenal siapa saya.
Saya takkan serahkan dia kepada Tanner begini.
Soal siasat yang lebih mendalam dan Mona mungkin pergi selamanya.
Mungkin itu sudah berlaku.
Kenapa dia berpakaian begitu?
Dia kembali ke tempat yang selamat.
Satu-satunya tempat sebelum semuanya jadi teruk...
di mana yang dia paling perlu risaukan ialah awak bersikap jahat...
terhadap dia di kafeteria.
Kita boleh telefon Dr. Sullivan.
Dia patut bawa Mona ke balai polis, dia boleh jelaskan.
Idea yang bagus.
- Dapat? - Ya, saya letak di kabin.
Emily sedang memerhatikannya.
Boleh awak duduk di sini dengan Ezra dan perhatikan Mona?
Sudah tentu.
Maknanya kita menang?
Kami dapat kepingan itu selepas Hanna dapat tahu...
yang Mona bunuh Charlotte.
"Tahniah!"
"Tuntut Hadiah Utama!"
Mayat itu.
Apa saja yang Tanner ada, dia tiada mayat itu.
Jadi, ia di mana?
"Mata Memerhatikannya"
- Apa itu, kartun terbalik? - Ia realiti yang diperbesarkan.
Itu bukan jawapannya.
Mak Cik Carol.
Mak Cik Carol saya?
Kami dah pergi ke tempat itu.
Di mana awak nak sorokkannya di sana?
"Charles"
Kubur simbolik dan buatnya betul-betul.
Mata untuk ironi.
Mata sebab betul-betul sakit.
Kita bawa dia keluar, hapuskan dia dan itu saja.
Tunggu sekejap.
Tunggu untuk apa?
Kita betul-betul nak buat?
Tiada sesiapa mahu lakukannya, Aria, tapi kita terpaksa.
- Yakah? - Apa yang awak cakapkan?
Saya tak boleh buat begini lagi. Saya dah tak tahan.
Setiap kali kita lakukannya, kubur yang dikorek ialah kita punya.
- Apa patut kita buat? - Pergi dari sini.
Serahkan Archer Dunhill kepada cacing.
Bukankah kita perlu pastikan yang dia ada di bawah situ?
- Apa kita nak buat kalau dia tiada? - Awak tak nampak?
Ia tak berakhir.
Kalau kita nak hentikan kegilaan ini, kita perlu berhenti berkelakuan gila.
Gila dan takut.
Betul cakap dia.
Kalau kita tak pergi sekarang, kita juga mungkin...
- merangkak ke bawah bersama dia. - Awak serius?
Kalau kita tak pergi, kita akan jadi macam Mona.
Kamu perlukan bantuan?
Ezra dan Caleb akan tertanya-tanya apa yang berlaku...
mereka akan mula mencari kita.
Tak susah nak cari kita.
Apa kita nak buat?
Beritahu perkara sebenar.
Bagaimana beritahu hal sebenar akan buat kita dikeluarkan?
Kita takkan keluar.
Jadi, ini dia?
Mungkin apabila mereka dengar tentang Mona, kita akan dimaafkan.
Polis hanya berminat dengan keadilan.
Ya. Keadilan memang buta.
Mayat di ladang telah dikenal pasti...
sebagai Archer Dunhill.
Buatlah macam rumah sendiri. Saya perlu uruskan sesuatu...
dan kemudian...
Kita akan berbincang.
"Buatlah macam rumah sendiri?"
Oh Tuhan, dia kejam.
Dia buat apa di sini?
Entahlah.
Saya ada salinan bertaip kenyataan awak.
Saya nak semak maklumat utama sekali lagi.
Sudah tentu.
Sebenarnya...
Saya bunuh Archer Dunhill.
Saya langgar dia dengan kereta yang saya curi...
dan tanam mayatnya di dalam hutan.
Kemudian saya pindahkan ke tempat yang saya cakap awak akan jumpa.
Kenapa awak bunuh Dunhill?
Dia bukan lelaki yang baik.
Dia perdayakan saya untuk bantu dia curi daripada keluarga saya sendiri.
Dia seorang penyamar.
Dia juga merancang untuk bunuh anak saudara saya.
Dia kata kalau saya cuba halang dia, dia akan beritahu polis...
yang saya bunuh kakak saya.
Awak bunuh Jessica DiLaurentis?
Ya.
Begitulah Dunhill paksa saya buat sesuatu.
Saya terpaksa bunuh dia.
Kemudian saya cuba menyembunyikannya.
Bagaimana?
Saya uruskan dengan seseorang...
untuk buat seperti Dunhill masih hidup.
Siapa rakan subahat awak?
Saya takkan beritahu awak.
Orang itu tak tahu apa yang saya dah buat.
Satu-satunya kesalahan mereka ialah membantu seseorang dalam kesusahan.
Awak tahu, kenapa anak saudara awak dan kawan-kawannya...
berada di ladang itu malam ini?
Mereka mesti tahu sayalah orangnya.
Awak dah bersedia untuk tuduh mereka.
Mereka perlu buat sesuatu.
Tolong...
Baca kenyataan awak betul-betul...
Betulkan sebarang kesilapan.
Terima kasih.
Kamu boleh pergi.
Saya minta maaf atas sebarang kesulitan.
Apa?
Mary Drake mengaku yang dia bunuh Archer Dunhill...
dan kakak dia sendiri.
Kenyataannya penuh dengan perincian yang boleh dipercayai...
tentang baiki kereta dan mandi dalam bangsal Spencer...
yang mengandungi bukti darah dan serpihan kaca.
Jadi, awak nak lepaskan kami?
Kamu tak buat salah pun.
Bukan?
Sebelum ini awak selalu fikir begitu.
Pendakwa Raya ialah lelaki biasa.
Dia suka kalau kesnya tak rumit.
Saya boleh bagi Mary Drake dan kisah logik tentang dia dan Dunhill...
atau saya boleh bagi dia kotak yang penuh dengan teori...
yang mungkin benar...
Namun, tiada sesiapa dapat buktikan.
Saya tahu versi mana yang dia nak.
Awak percayakan Mary?
Saya yakinkan yang Mary Drake bersalah...
atas sekurang-kurangnya satu homisid.
Dia yang bunuh kakaknya.
Itu dah cukup untuk hantar dia ke tempat yang dia tak boleh...
sakitkan sesiapa lagi.
Awak percaya yang dia bunuh Archer Dunhill?
Apa yang saya percaya...
Apa yang saya boleh buktikan...
Dua perkara yang berbeza.
Pergilah balik.
Awak bukan penjenayah.
Tak juga.
Cuba ingat itu.
Leftenan Tanner!
Saya nak bercakap dengan dia.
Lebih baik kalau jangan.
Dia buat semua ini untuk awak.
Jangan suruh dia jelaskan.
Kami dah telefon Dr. Sullivan...
dan dia akan berada di sini dalam beberapa jam lagi.
Awak akan okey.
Maafkan saya, Mona.
Untuk apa?
Tunjukkan permainan itu dan libatkan awak.
Namun, awak perlukan saya.
Awak tak tahu bagaimana rasanya.
Awak perlukan saya.
Sama seperti awak mahu saya menjaga Charlotte...
selepas semua perkara buruk yang dia lakukan.
Maafkan saya, saya dah rosakkannya.
Tiada apa yang berlaku seperti yang sepatutnya dengan saya.
Apa maksud awak?
Semua rancangan itu...
semua penipuan itu dan awak tak dapat apa-apa.
Apa perasaan awak?
- Tolonglah, Mona. Jangan. - "Tolonglah, Mona. Jangan."
Sekarang awak tahu bagaimana rasanya berada dalam ketakutan.
Begitulah awak buat kami rasa...
Ucap selamat malam kepada dunia, pembuli.
Dengar cakap saya.
Rasa kematian seperti rasa di dalam mulut awak.
Biasakannya.
Awak akan mencekiknya setiap hari sepanjang...
kehidupan awak yang panjang.
Saya tahu awak tak berani.
Mereka takkan sayangkan awak.
Polis tak jumpa senjata pembunuhan...
sebab mereka mencari sesuatu yang tersembunyi.
Ia tak disembunyikan.
Ia ada di sana...
Sepanjang masa...
Di dalam menara gereja...
Menunggu Charlotte untuk datang.
"Tahniah!"
Hati-hati.
Ia dah mati.
Kita yang tamatkan permainan atau Mary Drake?
Mona yang tamatkan.
Apabila dia beritahu kita apa yang berlaku kepada Charlotte.
Saya tak tahu siapa yang buat, tapi ia dah selesai.
Kita masih tak tahu ini angkara siapa.
Bukan Mona...
Mary selamatkan kita daripada AD dengan mengaku bersalah.
AD tiada kelebihan lagi...
mereka dah tiada apa-apa untuk mengugut kita.
Awak pasti?
Saya tak pasti tentang apa pun.
Itu tak benar.
Saya pasti tentang satu perkara. Saya pasti tentang kamu semua.
Okey, mari kita pergi dari sini sebelum keadaan jadi sentimental.
- Idea yang bagus. - Saya setuju.