.:: Pobrane z www.hqsource.org ::. .:: Ripped by ELiTE ::.
Najadłem się.
Miałaś rację z tym chlebem.
Podzielimy się deserem?
Jesteś coś nie w sosie.
Nie wiem, czego chcę.
Ja też.
Powiedzmy to razem.
Raz, dwa, trzy...
- Chcę rozwodu. - Creme brulee.
KOCHA, LUBI, SZANUJE
dla Kingi.
Nie uciekniesz!
To moja wina.
Jazda do łóżka zanim rodzice wrócą.
Nie tym wzrokiem. Myj zęby.
Będziesz milczał?
25 lat małżeństwa, a ty nie masz nic do powiedzenia?
Robbie.
- Widziałeś zadanie domowe Molly? - Wyjdź!
Zamknij drzwi!
Przepraszam. Nic nie widziałam.
Boże...
Milczysz, przez co ja się rozgaduję.
Może i tak jest lepiej, powiem to.
Przespałam się z kimś.
David Lindhagen.
Z pracy.
- Poznałeś go na imprezie świątecznej. - Skończ.
- Nigdy nie chciałam cię skrzywdzić. - Ucisz się albo wyskoczę.
To pokazało, jak źle jest między nami.
Nic ci nie jest?
Wyprowadzę się dziś. Podpiszę, co zechcesz.
Przestań tylko o tym mówić.
Dobrze.
Nie chciałem, byś to widziała.
Powinnam była zapukać.
Ale wiedz, że myślę wtedy o tobie.
Patrząc na twoje zdjęcie.
Kocham cię, Jessica.
Przestań, błagam cię.
Wiem, że masz 17 lat, a ja 13,
czyli tyle, co twój młodszy brat,
ale to przestanie się liczyć, bo...
czuję, że jesteśmy bratnimi duszami.
- Słuchaj... - Jesteśmy!
Witam, państwo Weaver. Jak było... Co się stało?
Pani Weaver chce rozwodu, a ja wyskoczyłem z auta.
- Wszystko gra? - Tato?
- Nie zauważyłem cię. - Bierzecie rozwód?
Tak.
Molly zjadła kolację?
- Wyskoczyłeś z auta? - Dokładnie.
- Grymasiła nad brokułami? - Nie.
Mi zawsze grymasi.
- Wybacz za okoliczności. - Wyskoczyłeś z auta.
Wybacz, jeśli robiła z nimi problemy.
Nie mam gotówki.
Idziemy spać, skarbie.
Odwiozę cię.
Nieważne. Naprawdę go kocham.
Mogłabym być...
matką jego dzieci.
Serio?
Z Conanem O'Brienem?
No ba!
Fuj.
Jak kumpela kumpeli - fuj.
Żyjesz na cenzurowanym.
Bzdura.
- Żyjesz. - Nie!
Nidgy nie opuściłaś LA.
Po egzaminie zostaniesz rzecznikiem patentowym?
Pewnie wyjdziesz za to ludzkie Valium, Richarda.
Boję się o ciebie.
Marnujesz się fantazjując o O'Brienie.
- Jest śmieszny! - Wygląda jak marchewka.
Kto?
Cześć.
- Kto wygląda jak marchewka? - Conan O'Brien.
Hannah twierdzi, że on jest seksowny.
Ja sądzę, że ona jest seksowna.
Nie wierzę. Ile masz lat?
Jesteś prawnikiem?
- Trochę. - Bez jaj.
Wiem.
- Jesteś? Jest? - Będzie.
Nie jesteś za stary na takie tanie teksty?
Sprzeciw.
Sugerowanie zeznań.
Myślisz, że nosząc tę sukienkę, robisz jej przysługę?
To jest tekst.
Siedziałem tam dwie godziny wpatrując się w ciebie.
Jest tu tyle pięknych kobiet, wliczając twoją koleżankę.
Kocham cię.
Ale to ty przykułaś mój wzrok.
Poważnie.
Podobasz mi się.
Czy ja tobie też?
- Tak. - Nie.
- Tak. - Tak.
- Nie. - Tak.
Nie.
- Mogę postawić ci drinka? - Nie.
- Często to mówisz, co? - Nie.
Mogę podejść do ławy?
Chcę wygłosić mowę końcową.
Proszę.
Żyjemy w świecie fizycznym.
Zestarzejesz się, tak?
Obiecuję - nie pożałujesz powrotu do domu z kolesiem z baru,
który był ogierem w łóżku.
Ale nie zagwarantuję, że nie będziesz tego nie żałować.
- To podwójne zaprzeczenie. - Czyli ty.
Mogę postawić ci drinka?
Muszę lecieć.
Z grubej rury, okej.
Mam nagraną Piłę III.
Czyim autem jedziemy? Mam podjechać?
Piłaś? Poprowadzę.
Idę.
Muszę zadzwonić do Nanny.
Nic.
Stanford?
Dobry wybór.
- Tata jest z ciebie dumny. - To prawda.
- Na pewno nic panu nie jest? - David Lindhagen.
Wybacz.
Za tamto.
Nie szkodzi.
Panie Weaver?
Jest pan najlepszym tatą, u którego pracuję.
Z wszystkich...
Miły.
Dziękuję.
Panią Weaver też lubię.
Ale musi być nienormalna, skoro chce rozwodu.
Przepraszam.
Wiem, że czuje się pan niezręcznie,
ale chyba się zadurzyłam...
Nie mów o tym rodzicom, dobrze?
Sami im powiemy.
Dzięki.
Dobranoc.
Następna żurawinowa?
- Słucham? - Dać następną?
Tak.
Mimo tylu okazji nigdy tu nie byłem.
Ładny wystrój, ładne dziewczyny.
Zgadnij, co.
- Co? - Żona spała z innym.
Przykro mi.
Miło z twojej strony.
Niedawno mi powiedziała,
więc trochę mi ciężko.
To... Okej, masz to gdzieś.
Nie miałabyś, gdybym był Davidem Lindhagenem.
Moja żona nie ma gdzieś Davida.
Ona go dyma.
Dyma.
Cal...
Mam twój zeszłoroczny bilans finansowy.
Nieźle.
Rządzisz.
Poważnie.
Dobra.
Skąd wiesz, że się rozwodzimy?
Rozwodzicie?
Amy słyszała, jak płaczesz.
Myśleliśmy, że masz raka.
Dzięki Bogu...
Tylko związek.
Bogu dzięki!
Rozwód...
- Mam farta. - Masz.
Jadę po meble.
Jedź!
Zawsze mógł to być rak!
Słyszycie? To tylko rozwód.
Dzięki. Już mi lepiej.
Chcę tylko powiedzieć...
Pomóc ci wycofać?
- Poradzę sobie. - Masz problem ze wstecznym.
Jak się urządzę, dzieci mogą mnie odwiedzić.
Chyba mam kryzys wieku średniego.
Czy kobiety mogą go mieć?
We filmach tylko faceci go mają i kupują żółte porsche,
- ale normalni faceci... - Muszą być nawożone.
Tak młodo się pobraliśmy.
Mam już 44 lata.
Nie sądziłam, że tylu dożyję.
Tam jest zawór od spryskiwaczy.
Pamiętasz, jak powiedziałam, że zostanę w pracy?
Poszłam wtedy na nowy Zmierzch.
Nie wiem czemu.
Był beznadziejny.
Jak będzie padać, wyłącz zraszacze.
Od dawna nie ma już "nas".
Nie pamiętam, kiedy to nastąpiło.
A ty?
Może gdy puściłaś się z Lindhagenem.
Wybacz za spóźnienie. Byłem po coś w Macy's.
- Nic się nie stało. - Chardonnay.
Cieszę się, że jesteś.
Nie wiem, jak do tego doszło.
Kilka dni...
Niczego się nie spodziewając...
Claire zabroniła mi kumplować się z tobą.
- Co? - Kazała mi wybrać - ty czy Emily.
Wybrałem ciebie.
Ale ona się nie zgodziła.
Woda kolońska.
Bernie...
Już nie jesteśmy kumplami?
W środku jest bon.
Kojarzysz to stare określenie "rogacz"?
Ja nim jestem.
David Lindhagen przyprawił mi rogi.
Spał z moją żoną, a ja nic nie wiedziałem.
Oto definicja "rogacza".
Lindhagen odebrał mi żonę i przespał się z nią.
Myślałem, że wszystko gra.
Żona, dzieci, dom.
Ale stałem się rogaczem.
David Lindhagen przyprawił mi rogi.
Zostawisz mnie z nim na chwilę?
Ciekawe.
- Witam. Jacob Palmer. - Cal Weaver.
Postawię ci drinka.
- Mam już. - Siadaj i pozwól mi go postawić.
- Żona ma romans z Davidem... - Lindhagenem.
Wiem.
- A skąd? - Nie wiem.
Skąd obca osoba miałaby znać tak intymne rzeczy o twojej żonie?
- Czyżby posuwał też twoją żonę? - Nie.
Chcesz wiedzieć?
Bo wciąż o tym mówisz.
Po co męczysz ludzi tą debilną historią?
- Odwal się... - Siadaj.
Wiem, byłem ostry.
Ale musisz wiedzieć, że taka jest prawda.
Wyjmij tę słomkę.
Na czas rozmowy. Wyglądasz, jakbyś ssał paróweczkę.
Chcesz tak wyglądać?
Chcesz, by tak cię odbierano?
- Nikt tak nie myśli. - Serio?
Mogę być szczery?
A nie byłeś?
Siedzisz w przylizanych włosach, pijąc babską, żurawinową wódkę,
ubrany w za dużą marynarkę.
Nie wiem, czy ci pomóc, czy zabić.
Masz ładną twarz, niezłą czuprynę.
Wydajesz się spoko.
Pomogę ci.
Zrobię cię na powrót mężczyzną.
Kojarzysz, kiedy przestałeś nim być?
Wiele przemawia za 1984.
Odkryjemy go na nowo.
Obiecuję.
Obiecuję też,
że po wszystkim,
twoja żona
będzie przeklinać dzień, w którym cię rzuciła.
Oto moja oferta.
Wchodzisz w to?
Czemu to robisz?
Bo może mi kogoś przypominasz.
Wchodzisz w to?
Wchodzę.
Buźka, idziemy?
Przy restauracjach w centrum. Czwartek o trzeciej.
Dobranoc, buźka.
Przeklnie ten dzień.
Postawiłem wam przekąski, włączyłem telewizor.
Trzymasz się?
Tak. A ty?
Mogę coś powiedzieć?
Miłość jest do dupy.
Zakochałeś się?
Skoro pytasz...
Cześć. Fajnie, że wpadłaś.
Co ona tu robi?
Muszę lecieć na chwilę.
Mama jest zajęta puszczaniem...
Co?
Ładnie tu.
Dzięki za ten życzliwy przymiotnik.
Nie potrzebuję niańki.
Jest tylko cztery lata starsza. Oboje o tym wiecie.
Wiem.
Duży chłopak mi rośnie.
Dasz wiarę, że już jest zakochany?
Molly, pożegnasz się?
Dokąd idziesz?
Na zajęcia.
Świetnie.
To ciężki okres, musi się pan otworzyć.
Na zupełnie nowe doznania.
Wychodzę.
Moja księżniczka. Dzięki, pa.
- Ale tato... - Na razie!
Cześć... tygrysku.
Szaleję za tobą.
Co ja wyprawiam?
Co ja robię?
Przepraszam, mógłbym...
Dziękuję.
Chcę wznieść toast, dziękując wam
za przyjście na pożegnanie Hannah Banana.
Za moją Hannah Banana.
Ucz się ile wlezie, bym miał pewność,
że rozpykasz ten egzamin na cacy.
- Profesor od prawa powiedział kiedyś... - Zlituj się, Panie. Zdrowie!
Jak Hannah zda, będziemy oblewać coś jeszcze.
Przyjdź, bo będzie to wyjątkowa noc.
- Słyszałaś? - Co?
"Wyjątkowa noc".
Oświadczy się?
W El Torito Grill? Oby nie.
A co, chcesz?
Jest słodki.
Słodziak pełną gębą.
Spójrz na siebie.
Jak ty tak nisko upadniesz, to co dopiero ja?
To dolinujące.
Nie będę ci matkować.
Serio? Dobra, nie wtrącam się.
Lecę.
Jak co to dzwoń. Pa!
Jesteś okropna. Pa!
Dzięki, że wpadłaś!
- Spóźniony. - Przepraszam.
- Pizzę? - Nie, dzięki.
Ile możesz wydać dziś na ciuchy?
- Masz chore nogi? - Czemu?
To moje adidasy.
Pokaż.
Wiele razem przeszliśmy.
- Jesteście parą? - Mogłeś kogoś trafić.
- Jesteście? - Nie.
Jesteś Steve Jobs?
- Jesteś tym miliarderem z Apple? - Nie.
To pożegnaj się z tymi adidasami.
Jedną z niewielu zalet twojego wieku, bierz więc ją pod uwagę,
jest to, że możesz zmienić swój image 16 rzeczami.
Karta.
Co?
Problem w tym, że masz nieproporcjonalną głowę.
Te podkrążone oczy wyglądają jak wór Hugh Hefnera.
Faktycznie.
Gdzie portfele?
- Zostanę przy dżinsach. - O nie.
- Te są dobre. - Nie są.
Masz babciny tyłek.
Nie możemy pójść do Gap?
Są tam...
Co robisz?
Bądź lepszy od Gap.
Powtórz.
Jestem lepszy od Gap.
Przestań mnie policzkować.
Pięknie.
Lubi mnie policzkować.
- Co robisz później? - Nie wiem.
Ja wiem.
- Czyżby? - Owszem.
Serio? Ot tak zaprosiłeś ją na randkę?
I to działa?
Tak.
Trochę mi głupawo, ale...
Proszę, proszę.
Czuję się, jakbym jechał w góry.
Przespałabyś się z nim?
Raczej tak.
Tak?
Co ty wygadujesz?
Widzisz?
Parę słów, a Tiffany zaczęła wątpić, czy się z tobą prześpi.
To najpodlejsze słowa, jakie słyszałem.
Nie. Te są.
Żona cię zdradziła, bo przestałeś być jej mężczyzną, mężem i kochankiem.
Fakt, to podlejsze.
Z iloma kobietami byłeś?
W łóżku?
Nie, na ringu.
Z jedną.
Nie na raz.
Łącznie.
Dobra, nie mów.
Poznaliśmy się w liceum.
Żartujesz.
Jedna? Brawo.
Emily jest piękna.
- Wierzę. - Jest zarówno słodka
jak i seksowna.
Na koniec szkoły trochę się ochłodziło, ale...
Przestałem słuchać od "Emily".
Zajmijmy się kobietami. Gotów?
Tęsknię za nią.
- Jak się masz? - Dobrze, a ty?
Świetnie.
Jacob. A ty?
Amy Johnson.
Jacob Palmer.
- Jak się masz? - Świetnie.
- Jestem Cal. - Za wcześnie.
Sorka.
Postawić ci drinka?
Zajmiesz się nią na chwilę?
Daj znać, jak zacznie się dobierać.
Nie zrobiłbym tego,
jeśli byłoby to kwestią życia.
- Jak masz na imię? - Cal. Weaver.
Niespokrewniony z Dennisem Weaverem.
McCloud.
Taki serial z lat 70.
Chyba nie gadał ci o McCloudzie?
Zdrowie. Za ojczyznę.
Mam czwórkę sióstr.
Nuda.
Nie dla sióstr,
ale u mnie to nie przejdzie.
Mam kolegę,
który mylił się mówiąc, że nie jesteś interesująca.
Spadamy?
Pewnie.
No to lecimy.
Nie zanudzam cię?
Jak to robisz, że jesteś zarówno seksowna i słodka?
Ciekawe. Spadamy?
Molly miała sześć lat.
Nie mogła znaleźć Pana Bobo.
Szuka wszędzie, a on w kuchni.
Cały czas tam był.
Spadamy?
Dobranoc.
Spadajmy.
- Spadajmy. - Koniecznie.
ŁĄCZNIE: 837,57 $
ROZWÓD DLA OPORNYCH
Cholera.
Masz chwilę?
David. Nie, jestem zawalona.
- Unikasz mnie. - A skąd.
Pobiegłaś wczoraj w drugą stronę, kiedy mnie zobaczyłaś.
Masz tempo.
Biegałam w liceum.
Pewnie dlatego.
Przykro mi z powodu Cala.
- Kłamiesz. - Kłamię.
Podobasz mi się.
Nawet nie wiesz, jak bardzo.
Serio mam dużo roboty.
Nie miałem zamiaru spotykać się z mężatką.
Aż tu nagle jemy razem lunch
i zaczynam chętnie wstawać do pracy.
Księgowym to się nie zdarza.
Pytałem.
Bardzo cię lubię.
Doceniam, że zauważyłeś, że skróciłam włosy.
Ale wierz mi,
ratuję cię przed katastrofą. Pakujesz się na Titanica.
Jesteś tego świadom?
Czy jestem?
Twój raport jest gotowy.
Dziś omówimy
Szkarłatną literę
Nathaniela Hawthorne'a.
Romans dziejący się w XVII wieku.
Mówi o grzechu.
SIEMA. DEMI MOORE NIE PRZESZKADZA, ŻE ASHTON JEST 15 LAT MŁODSZY.
KOCHAM, ROBBIE.
...nosiła "C" jako cudzołożnica. PRZESTAŃ. CZUJĘ SIĘ NIEZRĘCZNIE.
"C" Dimmesdale'a odnosi się do niego poprzez...
Panie Weaver?
Przeszkadzamy?
Chce pani porozmawiać o szkarłatnej literze?
Noszona przez nich litera
oznacza raczej "ciul".
Czemu?
Bo się zakochali.
A miłość jest dla ciuli.
To powieść o ciulach,
co jak ciule się zakochali
i jak ciule zginęli.
Przepraszam za wyrażenie.
Może też pomóc słoik na przekleństwa.
Ćwiartka za przekleństwo.
- Spróbujemy. - Oby pomogło.
- Dziękuję. - Dzięki.
Poważnie?
Sorka.
Poczekasz na mnie, aż skończę pracę.
Dobra.
Wciąż musicie to czytać?
Wciąż nikt nie napisał czegoś lepszego?
Powinnam je zdjąć.
Jak chcesz.
Co u niego?
W sensie...
Nieważne.
- Nie było pytania. - Często wychodzi.
Często?
Jak często?
Często.
No i dobrze.
Wyskoczymy dziś gdzieś?
Ale smutno mu.
Widać to, mimo że
wygląda lepiej,
to nie jest
szczęśliwy.
No wiesz...
Mi też jest smutno.
Wiem.
Słyszałem, jak płakałaś w nocy.
Nie wiedzałem, co robić.
Bo jesteś za młody.
Próbowałem wygooglować.
- Serio? - Tak.
Co wpisałeś?
"Mama płacząca w łóżku".
I co pokazało?
Jakieś filmiki
z mamami w łóżku.
Nic już nie mów.
Czy ta ochrona rodzicielska w ogóle działa?
Dla mnie tak.
Bo jesteś zboczonym nastolatkiem.
Bill chce z tobą porozmawiać.
David, Robbie - poznajcie się.
Pracujemy wspólnie.
Jak leci, młody?
Zostaniesz na chwilę?
Dzięki, David.
Słyszałem, że lubisz futbol.
Słyszałem, że rozbiłeś małżeństwo moich rodziców.
- David Lindhegen, tak? - Lindhagen.
- Wiedz jedno, Lindhegen. - Hagen.
Sragen.
W końcu i tak wróci do taty.
Nie dorównasz mu w niczym.
Mama wciąż go kocha.
On jej nie odpuści,
tak jak ja nie odpuszczę wysyłania Jessice niezręcznych SMS-ów.
Idziemy?
Zjemy chińszczyznę?
Pewnie.
Spakuj się.
- Pa, David. - Na razie.
Rano nie ruszysz ręką.
Poradzę sobie.
Zrozum, Cal.
Wygraliśmy wojnę płci.
Wygraliśmy w momencie, gdy kobiety zaczęły trenować taniec na rurze.
Mimo to powinniśmy je szanować,
doceniać ich urodę, słuchać ich problemów,
- otwierać drzwi. - Możesz się ubrać?
- Przeszkadza ci to? - Wcale.
Wisi tak już od 20 minut.
Skoro nie przeszkadza, to wróćmy do tematu.
Dobra, przeszkadza.
Niech przeszkadza. Oswój się ze swoją męskością.
Bierz, co chcesz.
Nie chcesz, mów.
Biorę, co chcę.
David Lindhagen tak zrobił.
Jestem pewien,
że zaprasza teraz do auta twoją żonę.
Mdlejesz?
Ekstra.
Chyba jesteś gotów.
Na co?
By pogadać z kobitką i zaprosić ją do domu.
- Pokazać swoje klejnoty. - Odpada.
Bardziej gotów nie będziesz.
Po prostu wykorzystaj swoje zalety.
Ja jestem tajemniczy,
dobry w łóżku, a ty...
jesteś...
ustatkowany, masz pracę.
Widzisz tą na dziewiątej?
Ją mam poderwać?
Nie, ta jest moja. Za nią.
Niezła lisica, co?
Czyżby chciała napić się w spokoju? Nie, ona poluje.
Chce się ustatkować z rozsądnym, poważnym facetem.
- Chcę, byś ty nim był. - Dzięki za podbudowanie.
Ale wiedz,
że podglądanie flirtu i flirtowanie to nie to samo.
Oglądałeś Karate Kid?
Co to ma do rzeczy?
Dzieciak polerując to auto naprawdę uczył się walczyć.
Mam z kimś walczyć?
Gdy podejdę do dziewczyny, stawiam jej drinka.
Zawsze.
Nawet jeśli ona nie chce.
Czy mówię o sobie?
Nigdy. Tylko o niej.
- Bo tanie żarty... - ...ją nudzą
- ...i jesteś spalony. - Skupiasz się na niej.
Ona musi zaimponować.
Pokazać, że jest ciekawa.
To koszmarna gra.
Nie przesadzasz?
Czy pytam ją, czy wpadnie do mnie?
Nie. Oznajmiasz jej to.
Odbierasz im wybór,
a one wariują na myśl o kochaniu się z tobą.
Uczeń stał się mistrzem.
Zdejmij obrączkę i lecimy.
Nie mów o dzieciach,
pracy, Lindhagenie...
- Ani się waż. Dzięki. - Skończ już.
Witam.
Cześć.
Jak masz na imię?
Kate.
- Poznaj... - Jestem Cal.
Poradzę sobie. Miło mi poznać.
To kolega Jacob, który już sobie idzie.
Można i tak.
Napijesz się czegoś?
Nie, dzięki.
I tak postawię.
Grey Goose.
Lód, dwie limetki.
Nie piję od pięciu lat.
Co podać?
Nic. Idź i nie wracaj.
Czym się zajmujesz?
A ty?
- Byłam pierwsza. - A ja drugi.
- Pytam poważnie. - Ja też.
Serio nie piwiesz?
Jestem nauczycielką.
Nuda.
Zaciekaw mnie.
- Studiowałam na Oksfordzie. - Nuda!
Pijący belfer po Oksfordzie.
Anglia, fuj.
- Znajomi chyba przyszli. - Wybacz.
Jestem ubezpieczycielem.
Mam dzieci. Kilkoro.
Żona zdradzała mnie z Davidem Lindhagenem,
o czym też miałem nie wspominać.
- Miło mi. - A o czym miałeś wspomnieć?
Nie wiem.
Że jesteś zarówno seksowna i słodka.
Kiedyś mówiłem to żonie, teraz łapie się tym każda.
Mam na sobie tonę ciuchów.
Koszulę, krawat, sweter i zamszową kurtkę
zatrzymującą ciepło i płyny.
Jestem kompletnie spocony.
A ten sweter miał być cienki,
a czuję się jak w kombinezonie i patrzę ci w dekolt.
O co chodzi?
Jestem seksowna i słodka?
Tylko tyle zapamiętałaś?
Oto moje gówniane mieszkanie.
Nora,
w której mieszkam, odkąd żona mnie zostawiła.
- Kocham szczere wyznania. - Tak?
To coś nowego.
Chcesz więcej gorących wyznań?
Kochałem się tylko z jedną kobietą.
- Poważnie? - Tak.
Mów jeszcze.
Boję się, że masz AIDS.
Tylko trochę.
Już mi przeszło.
Ale zabawa.
Co chcesz ze mną zrobić?
Pokażę cię żonie, by wzbudzić w niej zazdrość.
Zadzwonisz, tak?
Jasne.
Skąd masz tę cudną sukienkę?
Ze sklepu w Beverly Hills.
Serio?
Piękna.
Dostałam od babci.
To Krugerrand z Płd. Afryki.
Powiedziałam mu, żeby nie był taki pewien.
Razem z Maine byłam w sześciu stanach.
- Uwielbiam Maine. - Piękny stan.
- A byłeś w Waterville? - Jasne.
Grecja, Włochy.
Serio?
Spadamy?
- Ty prowadzisz. - No pewnie.
Jestem kompletnie zaskoczony.
- Nieźle. - Wszystkie na to lecą?
Niech żyje nowoczesność.
Wczoraj poznałem taką jedną. Wciąż się wtrącała,
jakbym to robił z gośćmi z Muppetów.
- Statlerem i Waldorfem? - Wkręciłem się.
Wytykała mi, że jestem za poważny, gdy ją całuję, że nie umiem się bawić.
"Wyluzuj, bo się spocisz".
- Tak? - Cześć.
Jest ten koleś, co cię zarywał.
Uczę się.
Powinnaś studiować sufit jego sypialni.
Jem karmelowe jabłko.
Nie w tym życiu. Spadaj.
Przerwa dobrze ci zrobi.
Przerwa, czyli gdy to ciacho zajedzie cię, aż zobaczysz aniołki.
Lecz się.
- Studiuj krzywiznę jego kutasa. - Na razie.
Przesadziłam?
Dałem mu tę kolońską. Zostawmy go w spokoju.
Myślałam, że zaciekawi cię, co o nim mówią.
No co?
Okazuje się,
że pan Weaver stał się
kobieciarzem.
Co?
Niech wie. Pilnuje jego dzieci.
Jest prawie dorosła. Bywa u niego wiele młodych kobiet.
Jest na to za młoda.
Nie chcę przy niej gadać o s-e-k-s-i-e.
Oni umieją literować. Poza tym dobrze, że wybraliśmy Emily.
- Śledzisz mnie? - Mam pytanie.
O co chodzi?
To dość osobiste.
Słowem nie...
pisklę.
Słowem nie pisklę.
No to tak.
Nie chcę cię obrazić, ale nazwijmy rzecz po imieniu.
- Sypiasz ze starszymi, prawda? - Zawsze.
Pytanie brzmi więc,
jak to robisz, że nie widzą w tobie licealistki?
Po pierwsze, mam duże cycki.
- Fakt. - A ty nie.
Nie.
- Jak stary on jest? - Stary.
Bardzo?
Jest ojcem.
- Ty świntucho! - Też tak myślę.
- Czadu! - Dzięki.
- Zboczucha. - Wiem.
Przekonaj go.
Rozumiesz?
Zabaw się w paparazzi.
- Nie nadążam. - Sprośne zdjęcie.
Coś takiego.
Przestań.
Wtedy nie będzie miał cię za dziecko.
Na bank.
Co się dzieje?
Nie wiemy.
Usłyszcie!
Jessico Riley, jesteś miłością mego życia.
Naznaczyłem się dla ciebie szkarłatnym J.
Robbie, złaź.
Jestem twoją nianią i każę ci zejść!
Oszalałeś?
Podobało się rusztowanie? Miesiąc robiłem. Ma kółka.
Skończ z tym.
- Pokochasz mnie. Obiecuję. - Mylisz się.
- Bo jestem młodszy? - Bo kocham innego!
Kogo?
Jest starszy.
Rodzice nie mogą wiedzieć.
Zabiję go, jeśli cię skrzywdzi.
Wiem.
Musisz z tym skończyć.
Koniec.
Dorośnij.
Na razie.
KCB, JESSICO RILEY
Będziesz jutro z mamą na zebraniu, co?
Spokojna.
Coś taki przybity?
Nieważne.
Chodzi o...
dziewczynę.
No tak.
Lubisz ją?
Lubić mogę chipsy.
A ją...
Jest niesamowita. To moja bratnia dusza.
A ona ma to gdzieś.
Ale to twoja bratnia dusza.
Nie poddawaj się.
Ty się poddałeś.
Nieprawda.
To skomplikowane.
Zmieniłem się.
Tylko z zewnątrz.
- To nie takie proste. - Co ty pieprzysz?
- Nie przeklinaj. - Wiem, że ją kochasz.
Poważnie.
Potrzebuję inspiracji.
Odzyskaj ją.
Ile ty masz lat?
WITAMY NA WYWIADÓWCE
Świetnie wyglądasz.
Dowiedziałem się, że przez 20 lat nosiłem za duży garnitur.
Tak czy siak...
Rewelacja.
Dzięki.
- Ty zawsze tak wyglądasz. - Dzięki.
- Rozmawiałem wczoraj z Nanną. - Ja też. I co?
Martwi się o nas.
- Co to za nauczycielka? - Pani Tafferty.
Ta od ciulowej Szkarłatnej litery.
Dziwny dzieciak.
- Ale lubię go. - Ja też.
Dobrze, że podmieniliśmy noworodki.
To drugie pewnie siedzi w pace.
Jak ci się układa z Davidem?
No wiesz...
To nie był...
- To nic nie znaczyło, nawet jeśli... - Tak, wiem.
A ty masz kogoś?
Ja?
Słyszymy to i owo...
Nie.
Niezbyt. Znasz mnie.
Tęsknię za tobą.
Kiedyś starałem się o ciebie, co nie?
Mini golf, tańce. Świetnie tańczyłaś.
A ty świetnie grałeś w golfa.
Rozleniwiłem się.
Stałem się nudny.
Nie.
Jestem na ciebie wściekły
za to, co zrobiłaś.
Ale na siebie też.
Zamiast wyskakiwać z auta, powinienem był o ciebie walczyć.
O bratnie dusze się walczy.
Tak przynajmniej twierdzi nasz syn.
- Dziwny dzieciak. - Strach dupę ściska.
Tęsknię.
Państwo Weaver.
O matko z ojcem.
Co ty tu robisz?
Znacie się?
Tak. Spotkaliśmy się.
"Spotkaliśmy"?
To moja żona, Emily.
Jestem mamą Robbiego.
Znów jest twoją żoną? Sprytnie.
To może...
wejdziemy?
- Dobra. - Czemu nie.
Zaczynajmy.
Jestem w tyle, jak się poznaliście?
Niech sam opowie.
To było jakiś rok temu.
Na wywiadówce?
Przegapiłam jakąś wywiadówkę?
Być może.
Skupmy się na Robbim.
Czemu nie.
Skupmy...
...się na Robbim.
Jak wiecie, Robbie zabłysnął
rekordem w przeklinaniu wśród ósmoklasistów.
Ciul.
- Zna pani to słowo. - Tak.
- Rozmawiałam z dyrektorką. - "Ciul".
Osoba kłamiąca kobiecie, że do niej zadzwoni.
Ciul.
Osoba wykorzystująca szczerość, by zaciągnąć inną do łóżka,
lecz będąca równie gówno warta co inni.
To nie może być Robbie.
Ciul.
Osoba każąca kobiecie ssać mu 45 minut,
bo jest zestresowany?
Dobra. Prawda jest taka, że...
To alkoholiczka.
Przepraszam.
- Zaczekaj. - Zostaw mnie.
Pięć lat nie piję, ciulu!
Tak, zrobiłem to.
Przespałem się
- z nauczycielką naszego syna. - Wiem.
A ja cię zdradziłam,
- więc nie mogę się złościć. - Nie o to chodzi.
Byłaś moją jedyną partnerką w łóżku.
Teraz miałem już ich dziewięć. O Boże.
Dziewięć?
Masz się czym chwalić.
Wcale nie chcę.
Próbowałem zapomnieć.
Ale nie mogę.
Zawsze byłaś tą jedyną.
Powiedz jej, że jest zarówno seksowna i urocza,
ciulu.
Tak jej powiedziałeś?
Tak.
Kim ty jesteś?
Twoją bratnią duszą.
Piękna puenta.
Chodź no tu.
Oklaski.
Jestem z ciebie dumny.
Choć mam wątpliwości.
Mówiłem ci
o wyjątkowej nocy, kiedy zdasz egzamin.
Chciałbym więc
poprosić cię,
na oczach wszystkich znajomych,
byś została
prawnikiem
w kancelarii Watkins, Goldberg & Schmidt.
Twoje zdrowie.
Co?
O co chodzi?
Myślałam, że się oświadczysz.
To niesamowite.
- Co? - Tak, wiem.
- Zaskoczyłeś mnie. - Przepraszam.
Nie sądziłem, że tego
chcesz.
Nie bądź niemądry.
Potrzebuję czasu, by przemyśleć nasz związek.
Przyszłościowo.
Potrzebujesz czasu?
By przemyśleć nasz związek?
Skarbie?
To ci dopiero.
- Jestem następnym poziomem. Twoje? - Tak.
Skarbie?
- To gin? - Tak.
- Czysty. - Tak.
Nie cierpię ginu.
Wielkie dzięki, Richard.
Przemyślę ofertę.
Hannah Banana?
- Postawisz mi drinka? - Tak.
Mi nie wypada.
Ty!
- Pamiętasz mnie? - No.
- Nadal ci się podobam? - Tak.
Nadal chcesz mnie wziąć do siebie?
To idziemy.
Proszę.
Fajna piosenka.
- Masz gust. - Fakt, niezła.
Nie znałaś jej?
Uwielbiam ją.
Zdrowie.
Nie w moim smaku.
Piłam lepsze.
Zawsze tak robisz?
Co?
Włączasz nastrojową piosenkę i podajesz drinka?
A potem kochacie się.
Mam pietra.
Widzę.
W barze udawałam zdecydowaną,
ale to dlatego że byłam mokra i wyziębiona.
I chciałam wyjść przejmująco.
Trochę.
Jesteś urocza.
Jestem seksowna.
Bez cenzury.
Wiem, co stanie się tego wieczoru w wersji ocenzurowanej.
Upiję się,
zemdleję,
ty okryjesz mnie kocem, pocałujesz i dobranoc.
Ale nie po to tu jestem.
Chcę puknąć faceta, który zarywał do mnie w barze.
Jacoba.
Nadal mówi się "puknie"?
Sru. Będziemy się pukać.
Już to czuję.
- Zdejmuj koszulę. - Czemu?
Zdejmij. Nie mogę przestać myśleć...
Muszę po prostu...
Kurwa!
Co to ma być, fotomontaż?
Mogę?
Masz zimne dłonie.
Teraz ty zdejmij sukienkę.
- Nie. - Tak.
Przy takim zestawie? Zapomnij.
Możesz przygasić światło?
To co teraz?
Według planu.
- Co? - No według planu.
- Twój gwóźdź programu. - Który?
- Ten największy. - Nie powiem.
- Mów. - Nie jesteś gotowa.
- Jestem. Dawaj. - Nie jesteś gotowa.
- Gadaj! - Robię trick z Dirty Dancing.
Dirty Dancing?
Mogę usiąść?
- Mogę założyć koszulkę? - Nie.
Co, obejrzymy Dirty Dancing?
Pamiętasz ten moment,
gdy Patrick Swayze podnosi Jennifer Grey?
Umiem tak.
Mówię więc, że tak potrafię,
włączam Time of Your Life,
podnoszę je,
a potem prosto do łóżka.
- Co za głupota. - Wiem.
Ale zawsze skutkuje.
Na mnie by nie zadziałało.
To chore.
Nie zrobię tego.
To gorzej niż chore.
- Skacz. - Nie.
- Tak. - Nie, dzięki.
Dobrze, że jestem pijana.
Jedziemy.
Robimy to tu czy w sypialni?
W sypialni.
Chodźmy.
Ta poduszka
pasuje idealnie do mojej głowy.
To ta poduszka piankowa?
Ciekawiło mnie, kto je kupuje.
Ciacho z baru oczywiście.
- Jacob. - Tak, sorka.
Kontynuuj.
Ale tego durnego, no...
fotelu do masażu nie masz, co?
- Masz. - Nie.
- Masz. - Mam.
"Kto by to kupował?" Ja.
- Za ile? - Pięć tysięcy.
Zapytaj, ile razy używałem.
- No ile? - Dwa.
- Dwa i pół tysiąca za masaż. - Dwa razy.
- Gdzie stoi? - W garażu.
Pokażesz?
Beznadzieja.
Jestem totalnie uzależniony od telesprzedaży.
- Masz rozdrabniacz Slap Chop? - Mam.
- A ten nóż, co przecina monety? - Mam.
Co jeszcze?
Misie Coin Bears.
- Bujasz. - Mam cały zestaw.
- Masz 50 miśków? - Z monetą w stopie.
- Nie sypiasz po nocach. - Jestem wielce nieszczęśliwy.
Próbuję kupić szczęście,
ale nie mogę.
- Byłaś mądralą w szkole? - Trochę się rządziłam.
Raz wygrałam konkurs ortograficzny i tata się rozpłakał.
Powaga? Nieźle. Jakim słowem wygrałaś?
To było durne... Lubię mocną kawę.
Myślisz, że po niej nie można spać?
Wystarczy, by była bezkofeinowa.
A smak ma boski.
A masz te formy do pieczenia...
Mam legginsy.
Na same łydki.
Zrobisz coś dla mnie?
- Co? - Wyświadczysz mi przysługę?
Zapytaj mnie
o coś osobistego.
No dobra.
- A potem pukanko? - Tak!
Jaka jest twoja mama?
Jest...
piękna.
Próżna.
Sprytna.
Zimna.
A tata?
Umarł dawno temu.
Był przemiłym człowiekiem.
Powodziło mu się.
Przekazał mi furę pieniędzy, przez co...
mam to, co mam.
Ale był miękki.
Zbyt uczuciowy.
Nie dogadywał się z mamą...
Cześć, tu Cal.
Gdzie jesteś?
Pamiętasz tę nauczycielkę, którą poderwałem?
Niestety, ale...
Milczysz już tydzień, wszystko w porządku?
Pewnie dusisz się pod stertą kobiet.
To znowu ja.
Nagrałem się ze sto razy.
Jeśli to sprawa uczeń-mistrz, to nie pojmuję tego.
Oddzwoń.
- Byłaś w Saint Louis? - Nie.
Ja zawsze chciałem być łapaczem w St. Louis Cardinals...
Ale nie trafiałem podkręconych, więc zrobiłem co innego.
Zostałeś księgowym.
Tak. Zarobki gorsze, ale nie ma tylu wyjazdów.
Ja miałam być baleriną.
Czemu kobiety o tym marzą?
Widziałam siebie w balecie.
Nie żebym ćwiczyła, czy coś.
Nigdy nie brałam lekcji
i nie widziałam baletu.
Nie widziałaś?
Chętnie cię zabiorę.
Pójdziesz ze mną?
Nie, tylko cię zabiorę. Zostawię, a potem pójdziemy na mecz.
Świetnie się bawiłem.
Lubisz sushi?
- Bo znam taką restaurację... - Nie jadam sushi.
...do której nigdy nie pójdziemy, bo nie cierpię sushi.
Cześć, Jess.
To mój kolega z księgowości, David.
A to moja niania, Jessica.
Wszystko gra.
Arkusze kalkulacyjne.
Widzimy się w pracy.
- Jak kolacja? - Czysto służbowa.
- Piękna sukienka. - Dzięki. Ile się należy?
Wiesz, że twoje dzieci jako jedyne
czekają na tatę, kiedy wraca z pracy?
Starają się jak mogą, by nie zasnąć.
Oczywiście cieszą się też na pani powrót.
Ale mało które czeka na tatę.
- Do czego zmierzasz? - Walnięta.
- Jessico, weź... - Zabieraj tę brudną kasę.
O co chodzi?
Brudna kasa?
NIE SKREŚLAJ MNIE DAVID ROBBIE
Dzieci!
Lody!
DZWONI: EMILY
- Tak? - Cześć.
Dzwonię, bo...
jestem w piwnicy
i próbuję naprawić bojler.
Zgasł płomień i nie umiem go odpalić.
Wybacz, że robię ci kłopot.
Nie robisz.
Cieszę się, że zadzwoniłaś.
Wytłumaczę ci.
Widzisz szarą klapkę?
Przesuń ją.
Jest tam czerwony przycisk.
Z napisem "wduś".
Wduś go i przekręć w prawo.
Mam.
A teraz zapal.
Działa.
Zasuń klapkę i gotowe.
Dzięki za pomoc.
Jak co to dzwoń.
Dobra.
Jasne.
To do usłyszenia.
Jeszcze raz dzięki.
Drobiazg.
Jeszcze byś wysadziła dom.
Pa.
- Pójdziemy do McDonald's? - Nie.
Czemu?
Patrzcie.
Grają ich w radio, bo wpadają w ucho.
- Proszę. - Dzięki.
- Są z tego prześcieradła? - Cztery na osiem dla 122x190 cm.
To dla żony.
Miło.
Ma zasłony.
- Cześć, Cal. - Bernie.
- Cześć, panie Riley. - Jak leci?
Dobrze. Pogadałbym, ale organizuję coś w byłym domu.
Spieszę się.
Dzięki za kolońską.
To perkal?
- Tak? - Tu Jacob.
To żyje!
Sorka, że tak zniknąłem.
Zostawiłeś mnie w potrzebie.
Wpadłem w tarapaty.
Jak śliwka. Mam tylko ciebie.
- Poznałem dziewczynę. - No co ty?
Spędzam z nią cały czas. Nie poznaję siebie.
Serio?
- Nie wierzę. - Dziś poznam jej matkę.
Matka i córka? Sam Casanova by ci pozazdrościł.
Bądź poważny.
Jestem w kropce. Potrzebuję rady.
Będziesz musiał opowiedzieć coś o sobie.
Uśmiechać się, być czarującym.
Czyli nie bądź sobą.
To są te rady?
Wsadź je sobie.
Wypijemy...
- ...piwko za tydzień? - Zadzwoń.
Dasz sobie dziś radę.
- Gratuluję. - Narka.
Zrób z nim coś.
Idziemy.
Moja córcia...
Nie, nie.
Tatusiu.
Czego tam szukasz? Zostaw ją!
Oddaj kluczyki!
Tata się tym zajmie. Zapomnij o tym zboczeńcu.
- To moja sprawa! - Nie!
Dostajesz od niego sprośne SMS-y?
Cześć, złotko.
- Co masz na sobie? - Jest tata.
- Muszę zasłonić ci oczy. - Czemu?
- Co on knuje? - No chodź.
Co za syf!
Obym nie musiała sprzątać.
- Wolałabym... - Bądź spokojna.
- Nic nie widzę. - Trzymam cię.
Jeszcze jeden stopień.
Jesteśmy na dole.
To twój mąż, a nie terrorysta.
- Cześć, Em. - Mogę odsłonić oczy?
- Jeszcze nie. - Co to?
- Słyszę cię. - Do dzieła.
Proszę o uwagę.
Przed wieloma laty,
w korytarzu liceum Woodside
Cal Weaver ujrzał Emily Boyle.
Chcesz to zrobić w obecności dzieci?
Jak co, to mam jej puścić głośno telewizję.
Powinniśmy zaczekać na twoją córkę.
- Jest tutaj. - Tę drugą.
- Halo? - Nanna!
- Cześć. - Witaj, złotko.
O co chodzi?
To jakaś gra. Nie pozwala mi zdjąć opaski.
To on?
- Co tu robisz? - A ty?
Wy się znacie?
Co to ma znaczyć?
- Co tu robisz? - Cześć, Nanna.
Cześć, Robbie.
Cześć, słonko.
Cieszę się, że tu jesteś. Nanna dużo o tobie opowiadała.
Jaka "Nanna"?
Nie umiałam wymówić "Hannah" jako dziecko. Skąd znasz tatę?
Nie wymawiała "h".
Ktoś wyjaśni, co się tu dzieje?
To Jacob, mój chłopak.
- Nieprawda. - Chciałam go przedstawić mamie.
Nie!
- Mogę go zobaczyć? - Ale jaja.
Jak możesz mieć dorosłą córkę?
To dlatego wziąłem ślub mając 17 lat.
- Mogłeś powiedzieć. - Nie chciałeś słuchać.
- Pójdę na telewizję. - Dobry pomysł.
- Mogę też? - Nie.
Dobrze się znacie.
Do licha z tą opaską.
- Przystojniak. - Nieprawda.
A pani wygląda jak jej siostra.
Wyjaśnijmy. Jesteście parą?
- Tak. - Odpada. Zerwijcie.
- Tatusiu. - Nie mów tak do niego.
- Nie zerwiemy. - To ci dokopię!
Tato!
Cal.
- Jessica? - Bernie?
Tato, nie!
Pozwoliłem, by bawiła ci dzieci.
Zostaw go!
Ma dopiero 17 lat!
O czym ty mówisz?
Bernie, nie!
Tato!
Tato, przestań! On o niczym nie wie.
Jak plecy?
O czym nie wiem?
Powie ktoś, o co tu chodzi?
Tato, nie! On nie wie, że go kocham.
- Kogo? - Jego.
- Mnie? - Jego?
Jego?
Więc to z moim tatą się spotykasz?
- Wiedziałem! - On nie wie o tych nagich fotkach.
- Co? - Pozowałaś dla niego?
- Rozbiję ci mózg. - Przerwa.
- Ja ją kocham. - To o nią chodzi?
Emily.
Zostawiłaś w moim aucie sweter.
Kim jesteś?
David Lindhagen.
- Nie w porę? - Tak.
Wiesz, jak skrzywdziłeś mojego kolegę?
- Zostaw moją córkę! - A ty moją!
Nawet cię nie znam.
Za co mnie łapiesz?
Skończcie już.
Puść mnie!
Który to Lindhegen?
Hagen.
Zaprotokołuję, że awantura dobiegła końca.
Dziękujemy.
Wyluzujcie.
Rozwiązujcie porachunki w domu.
Wszystko w rodzinie.
Zabiję cię.
Idziemy.
- Tato? - Już.
Już!
Skarbie.
To ciemny typek.
- Bawidamek. - I kto to mówi?
Słucham?
Widziałem go w akcji.
- Nie możecie się spotykać. - Nie zabronisz mi.
W takim razie koniec tematu.
- Bądź rozsądny. - Wynocha!
To już nie twój dom.
Dopilnowałaś tego, co, skarbie?
- Cześć, Nanna. - Cześć, ptysiu.
Jest twoja.
Super.
Nieźle.
Wszystko albo nic, co nie?
Idź już.
JESSICA R. USUNĄĆ KONTAKT?
- Widziałaś ten nagłówek? - Który?
O tym, że powinnaś zadzwonić do taty.
A nie, że powinnam się z tym pogodzić?
Nie.
Nie zadzwonię.
Kolejnego?
Która godzina?
W pół do trzeciej.
Po południu.
Ten sarkazm był niepotrzebny, roznosicielko koktajli.
Przepraszam.
Za bycie kutasem.
Fajny dres.
Czego?
- Mogę się dosiąść? - Mam to gdzieś.
Zachowujmy się
- jak dorośli. - "Zachowujmy się jak dorośli".
Chciałbym porozmawiać.
Nadal jesteś z moją córką?
- Tak. - To nie ma o czym mówić.
- Często tu bywasz? - Czasami.
- A praca? - Mam sporo wolnego.
Masz tupet, by tu przyjść.
- Nie wypijesz? - Nie. Pewnie tam napluła.
- Twoje dzieci tęsknią. - Nimi też się zajmujesz?
Naucz Robbiego, jak szufladkować kobiety.
Wiesz, że za tydzień ma zakończenie szkoły?
- Idziesz? - Oczywiście.
Byłeś nieobecny. On też pewnie nie wie.
To chciałeś mi powiedzieć?
Jakoś przestałem być jego idolem.
Myśli, że odbiłem mu dziewczynę.
On cię ubóstwia.
Skończyłeś, tatku,
- bo jeśli tak... - Kocham ją.
Kocham.
Nie wiem, co wcześniej robiłem.
Jestem zagubiony. To nie mija
ot, tak.
- Kochasz ją? - Tak.
Powiedz, co czujesz.
Nie szukałem tego.
Patrząc na zakochanych,
na to ich niedorzeczne zachowanie, wydawali mi się żałośni.
Poważnie.
Próbowałem przerobić cię na swoje podobieństwo,
choć naprawdę chciałem...
Jednak się napiję.
Serio mam ci powiedzieć?
Hannah urodziła się, gdy miałem 17 lat.
Nauczyłem ją jeździć na rowerze.
Prowadzić auto.
Cieszę się, że się zmieniłeś.
To świetnie,
że jesteś kimś lepszym.
Ale widziałem wystarczająco.
- Wiem swoje. - Racja.
Wiem.
A Hannah
jest dla ciebie za dobra.
Wiem.
Nie zgodzę się na to.
Jesteś dobrym tatą.
Tak. Napluła.
Słuchajcie uważnie.
Trzymajcie się swoich miejsc.
Poprawcie krawaty.
Upewnijcie się, że wszystko gra.
Przepraszam.
Dzień dobry.
Witam wszystkich obecnych.
Dziś świętujemy zakończenie szkoły.
Pierwszego ucznia zapowie
panna Kate Tafferty.
Ładna.
Uczeń ten nie dość, że otwiera uroczystość,
to jest też jednym z...
najgorliwszych uczniów, których uczyłam.
Przed wami Robbie Weaver.
Witaj, roczniku 2011.
Okres gimnazjum dobiegł końca.
Nie ma co - starzejemy się.
Całe życie chciałem dorosnąć.
By inni brali mnie na poważnie.
Widziałem w tym sens.
Dorastanie, praca, ślub...
Ale...
to wszystko ściema.
A miłość?
To największa ściema.
Byłem zakochany.
Możecie się śmiać, bo mam tylko 13 lat,
ale byłem.
Wierzyłem, że...
prawdziwa miłość jest dla każdego,
i jeśli walczysz mocno o tę osobę,
to miłość zwycięży.
Kiedyś w to wierzyłem, ale...
już nie.
Prawdziwa miłość nie istnieje.
Przestań!
O kurka.
Przepraszam.
Jejku, jejku.
Co robisz?
- Co ty robisz? - Myliłem się. Miłość nie...
No to tak.
Mój syn przemawia do kitu.
Naprawdę.
Nie wiem, jaki miał cel,
ale zmierzało to w przygnębiającym...
kierunku.
Mój prawdziwy syn, nie ten tu, żyje w świecie romantyzmu.
Wierzy w bratnie dusze.
Łatwo powiedzieć nastolatkowi, że gada od rzeczy.
Że się myli.
Ale czy ja wiem?
Swoją bratnią duszę poznałem mając 15 lat.
Poszliśmy na lody.
Po tym jak tata zaczął mi docinać odnośnie pierwszej randki,
odpowiedziałem, że to żadne halo,
pójdę jeszcze na niejedną randkę z niejedną dziewczyną.
Wtedy pierwszy raz okłamałem ojca.
Swoją bratnią duszę poznałem mając 15 lat
i kochałem ją bez ustanku,
odkąd postawiłem jej miętowego loda z czekoladą.
Kochałem ją, gdy rodziła nasze dzieci.
Kochałem ją nawet, gdy jej nienawidziłem.
Tylko małżonkowie to zrozumieją.
Nie wiem, czy to przetrwa.
Nie znam przyszłości.
Nie mogę ci tego obiecać, Robbie.
Ale obiecuję,
że będę się starał.
Bo gdy znajdziesz tę jedyną,
nie poddajesz się.
Chcesz coś dodać?
Wciąż cię kocham, Jessica!
A ja ciebie, Emily.
Kocham cię, odkąd zmieniłaś pieluchę mojej siostrze.
Kocham cię, nawet gdy wchodzisz mi do pokoju bez pukania,
- a ja pod kołdrą... - Wyłącz mikrofon!
- O czym on mówi? - Wciąż się tego nie wstydzę!
Gratuluję.
Jest moja idealna dziewczyna.
Kupiłem broń palną.
Przez Internet. I nie zawaham się jej użyć.
Chodź no.
Dbaj o nią.
Szykuje się niezła zabawa.
To prawda.
- Idę do kolegów. - Tak, pogadaj z licealistami.
Jakby mnie to obchodziło.
Cieszę się, że przyszłaś.
Ja też.
Jesteś świetną nianią.
Wybacz, jeśli cię zawstydziłem.
- Co, poddajesz się? - Nie.
Wiem, że podoba ci się mój tata.
A za parę lat będę wyglądał jak on. Wtedy cię dopadnę.
Sprytnie.
Do tego czasu...
Mały podarunek na czas liceum.
Dzięki.
Powodzenia.
Urwał nać.
Wygląda na zadowolonego.
Okropna fryzura.
Wiem.
Wygląda jak owczarek.
To był ciężki rok.
Serio?
Fakt, czasem rzucało.
Wiedz tylko,
że wciąż
cieszę się, że postawiłeś mi tego loda.
Ja też.
tłumaczenie: zacharLecter <>
http://kinomania.org
.:: Napisy24 - Nowy Wymiar Napisów ::. Napisy24.pl