ΕΓΚΑΙΝΙΑ
ΝΕΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ
ΠΙΟ ΝΕΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ
ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΞΑΝΑ
ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΞΑΝΑ ΜΑΝΑ
Πάμε να κάνουμε συναυλία στο γηροκομείο.
Ναι, συναυλία. Στο γηροκομείο.
-Και ναι, ήρθε η στιγμή μας! -Συναρπαστικό!
Λέγεστε Σερβιτόρος κι Αλάνια;
-Όχι. Μπόα Μπόι και Πουρέδες. -Παίζουμε με πολτοποιητές πατάτας.
Δικοί μου είναι. Δεν πειράζει.
Η γιαγιά του Ζικ γίνεται 85. Θέλω το κοινό να τα σπάει,
γιατί μας αρέσει να τα σπάμε.
Πώς τα σπάμε!
-Πάμε. Γεια. -Γεια.
Καλά να περάσετε.
Τους πολτοποιητές φέρτε.
Θα τους πετάξουμε στο κοινό, σαν μπαγκέτες, άρα όχι.
Αυτό το μπιτ δεν είναι συμβατική σοφία Είναι το ρυθμικό βασίλειο
Είναι πρόσθετο εισόδημα
Με το μετρητό Και τον πολτό ελευθερωνόμαστε
Σόλο καζού. Το αγαπημένο της γιαγιάς του Ζικ.
Δικό σου, Ζικ.
Θέλω να ακούσω να ουρλιάζετε!
Σε αγαπάω πολύ, γιαγιά!
Πουρέδες!
Παιδιά, γράψαμε μουσική ιστορία σήμερα.
Τους πέσανε οι κάλτσες συμπίεσης.
Ναι, μόνο δυο άτομα κοιμήθηκαν.
Εγγονέ της Μπέσι.
-Γεια, άτομο. -Είμαι ο Ράστι.
Θέλετε να βγάλετε εκατό δολάρια;
Ναι. Ό,τι κι αν πεις μετά.
Ναι, θέλουμε, κύριε άγνωστε.
-Δεν ξέρω. -Εγώ μέσα.
-Κι εγώ. -Ελάτε.
-Πάμε στο δωμάτιό μου. -Κι αυτό νορμάλ.
Δηλαδή πάμε όλοι... Καλά.
Τι είναι αυτό;
-Παλιό έπαθλο του λούνα παρκ. -Τότε μισούσαν τα παιδιά;
Δεν ήταν δημοφιλές έπαθλο. Το βγάλαμε Κουλάλα.
Γιατί το παίζει κουλ και είναι κοάλα.
-Βρομάει. -Ακούστε τι θέλω.
Θέλω να πάρετε τον Κουλάλα και να τον κρύψετε.
Πού; Στα σκουπίδια; Ίσως εκεί ανήκει.
-Ξέρετε την Παρκούπολη; -Παρκούπολη;
Κατοικίες του λούνα παρκ.
Όπως η Κούβα για κουβάδες.
Καλά. Εκεί θέλω να το κρύψετε.
-Να το κρύψουμε στην Παρκούπολη; -Στους μαχαιροβγάλτες;
-Γιατί; -Έμενα παλιά στην Παρκούπολη.
-Γιατί έχει χαμηλό ΕΝΦΙΑ; -Γιατί δούλευα στο λούνα παρκ.
Πριν πολύ καιρό, εγώ κι άλλοι εργάτες
το κρύβαμε ο ένας από τον άλλο.
Σαν διασκεδαστική φάρσα.
Τι γλυκό, για εργάτες.
Ναι. Μετά πήρα τα λεφτά,
την αποζημίωση που μου έπεσε το τρενάκι στο κεφάλι.
Ένα μαλακό κομμάτι.
Αλλά ναι, έφυγα και έχασα τα παιδιά από την Παρκούπολη.
Πριν λίγες μέρες, πέταγα τη σαβούρα
και βρήκα αυτό μες στον υγραντήρα μου.
-Ήταν κρυμμένο εκεί δέκα χρόνια. -Εξηγείται η μυρωδιά.
Όταν το βρήκα σκέφτηκα
ότι θα είχε πλάκα να ξανακάνω την παλιά φάρσα.
Κρύψτε το στο τροχόσπιτο του Σόνι, στο ντουλάπι της κουζίνας.
Έγινε. Έχει κρούστα.
Θες να μπούμε σε τροχόσπιτο εργάτη;
Παράνομο και τρομακτικό.
Δεν έχει άλλος πρόβλημα, οπότε κουλ.
Κουλ. Πώς θα γνωρίσουμε το τροχόσπιτο του Σόνι;
Κόκκινο, άσπρο, κίτρινο, στον τσιγαρόκηπο.
-Φυτρώνουν; -Ένα μεγάλο τασάκι είναι.
Θέλω αποδείξεις ότι το κάνατε. Αλλιώς, δεν έχει παραδάκι.
Θα βγάλουμε βίντεο με το κινητό μου.
Ο Τζέι-Τζου διασφαλίζει τα μέσα της παραγωγής.
Έλα, έλα εδώ.
Ζικ, η ρώγα μου.
Φροντίστε να μη σας δουν.
-Θα μας σφάξουν; -Ναι.
-Αλήθεια; -Πλάκα κάνω.
Θα χαλάσει η φάρσα. Εσείς είστε ασφαλείς.
-Καλά. -Φιλάκια, γεια.
Ευχαριστώ, Λίντα. Πάντα ξέρεις πότε θέλω καφέ.
Τον ρούφαγες κι είπες: "Τέλειωσα".
Με κατασκοπεύεις, Μορτ; Πάω τουαλέτα. Καλά, Μπομπ;
Γιατί ρωτάς εμένα;
Για να μην αναρωτιέσαι πού είμαι.
-Κι ανησυχήσεις. -Ούτε καν.
Γεια. Καθίστε όπου θέλετε.
Η ιστορία για τα φαγητά μας.
Πλάκα κάνω, κατάλογος είναι.
Τέντι, τι...
-Η ψυχολόγος μου, η δρ Μάρτζορι. -Αυτή είναι;
-"Μαργαρίνη" λέτε; -Ησυχία, Μορτ.
Γιατί κρύβεσαι;
Δεν πρέπει να έχουμε σχέση εκτός ιατρείου.
Υπάρχουν όρια.
Την είδα στο φαρμακείο
και τώρα πάω σε άλλο, μακριά, και δεν πειράζει,
ας πληρώνω παραπάνω κι ας μην έχει πάρκινγκ.
Θα κρύβεσαι εκεί μέχρι να φύγει;
Όχι. Θα συρθώ στην κουζίνα, να φύγω από την πίσω πόρτα.
Θεέ μου.
Άδειο φαίνεται.
Ίσως είναι στο λούνα παρκ ή σε δραστηριότητες.
Ή στο εμπορικό. Έχει εκπτώσεις.
Ο τσιγαρόκηπος. Να το τροχόσπιτο.
Κοιτάξτε τον νάνο που φυλάει τη σοδειά.
Ζικ και Τζίμι, φυλάτε τσίλιες.
Πείτε αν έρθει κάποιος.
Θα κάνουμε σήμα.
Ο Τζίμι κάνει φοβερά τον γλάρο, εγώ καλούτσικα την κίσσα.
Ούτε καν αποδεκτά, Ζικ.
Τον γλάρο τότε
και θα δουλέψω την κίσσα στο σπίτι.
-Τζίμι, δώσε το κινητό σου. -Ο κωδικός είναι 99, 99.
-Σαν τα μπαλόνια στο τραγούδι. -Εντάξει, πάμε.
Γεια, διανομή Βίβλου. Πάρ' την όσο είναι καυτή.
Μάλλον λείπει.
Ή είναι μέσα
και δεν θέλει άλλες Βίβλους.
Μόνο έτσι θα μάθουμε. Ελπίζω να μην είναι κλει...
Είναι υγιής κοινότητα.
Προχώρα, Τίνα. Κρύψε το Κουλάλα. Θα βγάλω βίντεο.
Η πόρτα όλο ανοίγει.
Θα είναι ίδια μάρκα με το φερμουάρ του μπαμπά.
Ορίστε.
-Γλάρος. -Να πάρει. Πάμε.
Δεν νομίζω να την είπαν ρόδα λόγω της Ρόδου.
Γρήγορα, από κάτω.
Εδώ είστε; Οι τσίλιες;
-Μας ήρθαν από πίσω. -Ναι.
Δεν έχουμε περισκόπιο.
Παιδιά, δείτε τι έπεσε από το ντουλάπι μου.
Πολύ γρήγορα το βρήκε.
Εγώ τα είπα για το ντουλάπι.
Νόμιζα ότι είχες πάθει πανικό.
Εντάξει. Μια καλόπιστη φάρσα είναι.
Μάλλον θα χαρούν πολύ.
Ράστι! Φανερώσου, άχρηστο ρεμάλι!
Έχω τόσα νεύρα, θέλω κάτι να μαχαιρώσω.
-Δεν μοιάζουν χαρούμενοι. -Θα μας μαχαιρώσουν.
Θα γίνει του μαχαιρώματος.
Ράστι! Φανερώσου, να σε χτυπήσω βίαια!
Έχω τόσα συναισθήματα, δεν ξέρω τι να τα κάνω.
Μπράβο που εκφράζεσαι, Σόνι.
Ευχαριστώ.
Με αυτό που έκρυψε ο Ράστι,
μου έρχεται να ξεριζώσω καμιά καρδιά.
-Από οπουδήποτε! -Θεέ μου.
Να το σκάσουμε πίσω από αυτά τα μπουκάλια.
Τζιν, όχι.
-Είναι κανείς εκεί κάτω; -Όχι. Συνεχίστε.
Μικροί άνθρωποι.
Δεν είναι εδώ η βιβλιοθήκη τελικά.
Ας πούμε δυο λογάκια.
Είμαστε φίλοι με έναν δικό σας, τον Μίκι;
-Είναι εδώ; Μίκι! -Όχι.
Είναι στη φυλακή, όπως κάνει καμιά φορά.
-Να πάρει. -Δουλεύετε για τον Ράστι;
-Είστε οι Ούμπα Λούμπα του; -Μας κολακεύεις.
Ίσα που τον ξέρουμε. Το κάναμε, γιατί μας πλήρωσε.
Τον αφήσαμε, γιατί μας αρέσουν τα λεφτά.
Γιατί είστε θυμωμένοι;
Αν θες να ξέρεις, ήμασταν φίλοι.
-Κολλητοί. -Ήμασταν τα Σκυλιά του Λούνα Παρκ.
Τρώγαμε ό,τι έμενε, όταν έκλεινε το λούνα παρκ.
-Καθόλου θλιβερό. -Είχαμε και μπλούζες με το όνομά μας.
Τώρα το έπιασα. Του λούνα παρκ.
Ναι. Μετά, αρχίσαμε να κρύβουμε αυτό το κοάλα.
Μετά, ο Ράστι πήρε την αποζημίωση κι άλλαξε.
Ξαφνικά άρχισε: "Δεν θέλω να τρώω ό,τι μένει".
-"Θέλω να χρησιμοποιώ σαπούνι". --"Έχω υγραντήρα".
Ο άτιμος.
Πήγε σε κυριλέ διαμέρισμα
με δωματιάκι για τα ρούχα.
Ρουχλάπα νομίζω το λένε.
Το χειρότερο, πριν δέκα χρόνια έπαθα έμφραγμα
κι ο αλήτης δεν ήρθε στο νοσοκομείο.
Ούτε ένα μπαλόνι δεν έστειλε, μια κάρτα που παίζει μουσική.
Είμαστε στη λάθος πλευρά.
Ευχαριστούμε που το ξεκαθαρίσατε
και τώρα την κάνουμε και καλή σας μέρα.
-Μου ήρθε μια ιδέα. -Να φάμε;
Όχι. Πιο μετά.
Θα κάνετε κάτι για μας.
-Τι κάνει τώρα; -Άρχισε να τρώει.
Γιατί δεν φεύγεις; Θα έφευγες.
Είχα περιέργεια τι θα παραγγείλει.
Τώρα τι κάνει;
Δεν ξέρω, Τέντι. Μάλλον τρώει...
Τι; Τι συμβαίνει;
Διαλύει το μπέργκερ
-κι απλώνει τα μέρη του στο πιάτο. -Τι;
Καρφώνει το πιρούνι στο μπιφτέκι και το σηκώνει.
Σαν γλειφιτζούρι;
Στρίβει το πιρούνι και τρώει τις άκρες.
Η ψυχολόγος μου τρώει σαν νήπιο;
Περίεργο νήπιο.
Τι διάολο!
Θέλετε να κρύψουμε το Κουλάλα στο δωμάτιο του Ράστι;
-Απάντηση στη φάρσα; -Όχι.
Οι φάρσες είναι για φίλους.
Του στέλνουμε μήνυμα ότι τελειώσαμε μαζί του. Για πάντα.
-Έχει πεθάνει για μας. -Εννοείς...
-Σπαγκέτι; -Ναι.
-Θα του κάνουμε κρύα σπαγκέτι. -Φίλε!
Κρύα σπαγκέτι;
Όταν ένας δικός μας μας προδίδει, όταν έχει πέσει τόσο χαμηλά
που δεν αξίζει τη βίαιη οργή μας, του κάνουμε σπαγκέτι.
Γιατί σπαγκέτι;
-Δεν καταλαβαίνω την ερώτηση. -Άσ' το.
Μήπως καλύτερα να του μιλήσετε;
Δεν χωράνε κουβέντες στη φάση κρύα σπαγκέτι.
Θέλουμε να το κάνουμε.
Αν σας δίναμε την ευκαιρία να μας πληρώσετε να το κάνουμε;
Αν δεν θυμώνετε.
Τι λέτε για εισιτήρια για το λούνα παρκ;
Που φυσικά επιτρέπεται να έχουμε σπίτι.
-Ναι! -Με χίλια!
Ας φτιάξουμε σπαγκέτι να τα βάλουμε μες στο κοάλα.
Πόσες φορές να το έχουν πει σε εκπομπές μαγειρικής;
Είμαστε σαν διπλοί πράκτορες που προσπαθούν να μην τα χάσουν.
-Διχασμένοι. -Ναι.
Πώς θα βγει από το δωμάτιο;
-Να τος. -"Κοινωνική πουτίγκα".
Τούρτα και πουτίγκα την ίδια μέρα;
Ακαθησία θα πάθουν οι γέροι.
Ακούστε. Θα του δείξουμε το βίντεο, θα πάρουμε τα λεφτά
και θα τον αποσπάσετε, ενώ εγώ κι ο Τζιν
θα κρύβουμε το κοάλα στο δωμάτιό του.
Θα τον ρωτήσω αν όλα είναι όπως παλιά.
Είμαι περίεργος.
Κι εδώ βάζω το κοάλα με επιτυχία στο ντουλάπι.
-Όλο ανοίγει το ντουλάπι. -Όχι, έτσι μοιάζει.
Τέλεια. Το κάναμε. Θες να πληρώσεις την αδερφή μου;
Βαριά μού έπεσε η πουτίγκα. Και στον Τζιν.
-Πάμε στο μπάνιο, φιλαράκι; -Ναι.
Δεν την αγοράζεις την πουτίγκα, τη νοικιάζεις.
Ράστι, θα βγάλεις το πορτοφόλι σου; Ή έναν σάκο με σήμα δολαρίου πάνω;
Πώς κουβαλάτε λεφτά στην ηλικία σου;
Έχω το πορτοφόλι στο δωμάτιο.
-Πάμε να το πάρουμε; -Όχι! Δηλαδή...
Περνάμε τέλεια στην κοινωνική πουτίγκα.
Και λίγα λες.
Ναι, πλάκα έχει.
Περιμένετε, πάω να φέρω το πορτοφόλι κι έρχομαι.
Κάτσε. Ράστι, σου έγραψα ένα τραγούδι. Άκου.
ΕΟΡΤΑΖΟΥΣΑ
-Λατρεύω αυτόν τον ήχο. -Ευχαριστώ, γιαγιά.
Ο Ράστι πάει στο δωμάτιο να πάρει το πορτοφόλι του.
Απλώς το φωνάζω. Για πλάκα.
Τι κάνετε εδώ;
Πηγαίναμε για το μπάνιο
και σκεφτήκαμε: "Η ζωή είναι μικρή".
Και παρτάρουμε εδώ μέσα από τότε.
Κάτσε, πού πα...
Θεούλη μου, κι άλλο περίεργο κοάλα; Πώς βρέθηκε εδώ;
Σας έβαλαν να το κάνετε αυτό; Απίστευτο. Μου έκαναν κρύα σπαγκέτι.
Καλύτερα από παπαρδέλες;
Μου έκαναν κρύα σπαγκέτι.
-Τα καθίκια μού έκαναν κρύα σπαγκέτι. -Ναι.
Είναι καλή στιγμή να ζητήσω πάλι τα χρήματα;
Αν κρίνω από το θλιμμένο ύφος και τον αναστεναγμό, θα ξαναπεράσουμε.
Τώρα μαθαίνω πώς λειτουργεί αυτό με τα σπαγκέτι,
αλλά φαίνεται ότι το άξιζες.
Εντάξει, τα λεφτά της αποζημίωσης με έκαναν σνομπ.
Αγόραζα είδη περιποίησης και καυχιόμουνα για τον υγραντήρα μου.
Ναι, δεν τους άρεσε.
Αλλά ο Σόνι είπε ότι δεν πήγες και στο νοσοκομείο
-στο έμφραγμά του. -Ούτε έστειλες κάτι.
-Ούτε καν ηλεκτρονική κάρτα. -Ξέρω. Δεν πήγα.
Ήταν περίεργα. Πίστευα ότι δεν με ήθελαν εκεί.
-Τον πλούσιο με τη ρουχλάπα. -Ντουλάπα λέγεται.
Τι; Μα εκεί βάζεις τα ρούχα.
Καλά, ναι.
Ο κολλητός σου έπαθε έμφραγμα και δεν έκανες κάτι;
-Πλήρωσα το νοσοκομείο. -Αλήθεια;
Μάλλον να του το πεις.
Σκέψεις κάνω.
Ήλπιζα το νοσοκομείο να του πει: "Συγχαρητήρια,
ο ταπεινός, γενναιόδωρος, παλιός σου φίλος πλήρωσε".
Και μετά είχα δικά μου θέματα υγείας κι ο καιρός πέρασε...
Κι ήλπιζες ότι με τη φάρσα
-θα ξαναγίνετε φίλοι; -Ναι.
Αλλά μάλλον όχι. Ίσως όταν πεθάνω, τους λείψω.
-Μήπως αυτό να κάνεις; -Τι; Να πεθάνω;
Να νομίσουν ότι πέθανες. Κάνε ψεύτικη κηδεία.
Όσο το σκέφτομαι, είναι ο μόνος τρόπος.
-Ίσως όχι ο μόνος... -Όχι. Ο μόνος τρόπος.
Να ξεχυθούν τα συναισθήματα, να γίνει η επούλωση.
Κι αν έτσι θελήσουν να μας δώσουν 100 δολάρια
κι εισιτήρια του λούνα παρκ, ας είναι.
-Ράστι, ψήνεσαι; -Ας είναι. Τι άλλο έχω να κάνω;
Εδώ λέει ότι έχεις εγχείρηση καταρράκτη μες στον μήνα,
κάτι είναι κι αυτό.
-Θέλετε ψεύτικη κηδεία; -Ναι.
Όλοι πιστεύουν ότι αυτό θα διορθώσει τα πάντα.
-Κι έχουν δίκιο; -Θα το κάνω.
-Αλήθεια; -Δεν έχει δουλειά.
Αρκεί να μην πηδήξει έξω κάποια στιγμή και πει: "Είμαι ζωντανός".
-Αυτός είναι ο όρος μου. -Εντάξει.
Δεν φαίνεται ωραίο.
Με κάτι τέτοια, ο κόσμος δεν εμπιστεύεται πια την επιχείρηση.
-Έχετε φωτογραφία του κυρίου; -Ναι.
-Ζωντανός είναι;
Ίσως αυτός είναι καλός ψυχολόγος.
Άσ' το, πώς κρατάει έτσι το στιλό;
Σαν να τον απογοήτευσα ήδη.
Κι αυτή εδώ φοράει εφτά κολιέ. Δεν έχω ελπίδα.
Τέντι, δεν νομίζω ότι θες νέο ψυχολόγο.
Ίσως δεν χρειάζομαι καθόλου.
-Δεν είπα αυτό. -Άλλωστε, έχω εσάς.
Έχω πολλή δουλειά.
Σας έχω πει τα θέματα που έχω με το σεξ;
-Τέντι, σταμάτα. -Όχι. Σταμάτα.
Γεια σας. Ευχαριστούμε που ήρθατε. Για να δω θλιμμένες φάτσες κηδείας.
-Μπαμπά, είσαι ήδη καλός. -Έχεις μόνιμη φάτσα πένθους.
Θα κάνουμε τους καλεσμένους μισή ώρα το πολύ.
Μετά πρέπει να ανοίξουμε το εστιατόριο.
-Κι εκεί νέκρα έχει. -Τζιν.
Πόσο δραματική να είμαι; Κάτι τύπου: "Γιατί;"
-Ρίξ' το στο τέσσερα. -Γιατί;
-Δοκίμασε εφτάμισι. -Γιατί;
-Αυτό είναι. -Καλό.
Ας κρυφτούμε. Θα έρθουν όπου να 'ναι.
Έχουν ρολόι κι είναι στην ώρα τους.
Θυμηθείτε, πάτε σε λίγες μέρες
και τους λέτε: "Μπέρδεμα στο νεκροτομείο.
Λάθος πεθαμένος. Συμβαίνουν αυτά.
Δεν είναι τέλειο που ζω, μέρες μετά την καλαίσθητη κηδεία μου;"
-Ωραία; -Έγινε, δρ Θάνατε.
Μη με λέτε έτσι.
Δεν το πιστεύω ότι του κάναμε σπαγκέτι και τώρα πέθανε.
Θα μπλέξουμε;
Θα ψάξουν τα νουντλ για αποτυπώματα;
Δεν ξέρω. Ας βιώσουμε τη στιγμή.
Έχω τσιμπούρι στο πόδι.
Θα το κάψω μετά. Δεν μπορώ άλλη νόσο Λάιμ.
Είμαστε εδώ για να τιμήσουμε τον Ράστι Πέρκινς.
Εργάτη του λούνα παρκ, δικαιούχο αποζημίωσης και στιλάτο.
Βλέπετε, δεν υπάρχει φέρετρο.
Η σορός είναι ακόμα στο νεκροτομείο.
Κι αυτό είναι φυσιολογικό στη δουλειά μας.
-Τα σπάει ο Μορτ. -Ναι.
Λοιπόν, ο αγαπημένος μας Ράστι πέθανε. Είναι πολύ λυπηρό.
Αν το σκεφτείτε, λυπάστε.
Ελπίζω κανείς να μην του κράτησε πικρία που τώρα τη μετανιώνει,
γιατί είναι τελείως πεθαμένος.
Αφήστε το!
Τώρα, θέλω να καλέσω οποιονδήποτε
θέλει να πει κάτι για τον φίλο του τον Ράστι.
-Θα πω εγώ κάτι. -Δούλεψε;
-Εννοώ, ωραία.
Ήταν ένα μεγάλος βλάκας που μας έτριβε στη μούρη τα λεφτά του
-και τον μισούσαμε γι' αυτό. -Εντάξει.
Αλλά πιο πριν, ήταν καλός φίλος.
Θυμάμαι αυτό που έκανε με τα κορν ντογκ.
Τα χτύπαγε πάνω σαν μικρόφωνο κι έλεγε: "Δουλεύει αυτό;"
Μπορεί να έχω τατουάζ που λέει: "Είσαι χάλιας", αλλά ξέρετε τι είναι χάλια;
Να χάνεις έναν φίλο. Από την αρρώστια που λέγεται θάνατος.
Τι όμορφο.
Εύχομαι, πιο πολύ από οτιδήποτε,
να είχα την ευκαιρία να του πω...
-Είμαι ζωντανός. -Όχι.
Παιδιά. Είμαι ζωντανός. Δεν είναι τέλειο;
-Έλεος. -Γιατί;
Δεν σε πιστεύω.
Αφέθηκα, έγινα ευάλωτος κι ανακαλύπτω ότι έκανες ψεύτικη κηδεία;
Παίρνω πίσω όλα μου τα δάκρυα. Αντίο για πάντα, Ράστι.
-Ελάτε, παιδιά. -Όχι.
Περιμένετε. Ήρθατε στην κηδεία. Θα τον νοιάζεστε κατά βάθος.
Επίσης, γεια. Μας θυμάστε;
-Γεια. -Πώς είστε;
Κοιτάξτε. Ναι, ο Ράστι σας είπε ότι πέθανε.
Ναι, έκανε το μόνο πράγμα που δεν έπρεπε,
βγήκε κι είπε: "Είμαι ζωντανός".
Ναι, η Τίνα πρότεινε ψεύτικη κηδεία.
-Τι; -Αλλά, Σόνι,
ο Ράστι πλήρωσε τα πάντα, όταν έπαθες το έμφραγμα.
-Τι; -Ναι.
Πίστευα ότι το αφεντικό μας, ο κος Φισχούντερ,
μας έβαζε κρυφά ένσημα και δεν το είπε.
-Γιατί είναι ντροπαλός. -Ένσημα; Υπάρχει αυτό;
Εγώ βλέπω βίντεο πώς να φτιάχνω φάρμακα.
-Εγώ κάνω ράμματα μόνος μου. Βλέπετε; -Λοιπόν, ευχαριστώ.
-Παρακαλώ. -Τώρα μπορείτε να συμφιλιωθείτε;
Να μη μαχαιρωθεί κανείς; Να γίνετε πάλι φίλοι;
Δεν ξέρω. Ζούμε σε διαφορετικούς κόσμους.
Εμείς είμαστε εργάτες, εσύ δεν είσαι πια.
Μισό λεπτό. Τι σας λέει αυτό;
ΣΚΥΛΙΑ ΤΟΥ ΛΟΥΝΑ ΠΑΡΚ
-Έχεις ακόμα την μπλούζα; -Θα ανήκω πάντα στο λούνα παρκ.
-Έχει ακόμα την μπλούζα, Μπομπ. -Δεν καταλαβαίνω τη σημασία.
Ούτε εγώ, αλλά είναι ωραίο.
-Ράστι. Έλα εδώ. -Ναι.
-Θέλω κι εγώ αγκαλίτσα. -Ομαδικό χούφτωμα.
Έτσι θέλω να είναι η ψεύτικη κηδεία μου.
Εγώ θέλω πιο καλή.
Θέλω να έρθει ο καινούργιος Πάπας.
Μπράβο τους, ξανάσμιξαν.
Πώς μου ήρθε; Δεν μπορώ να διώξω τη δρα Μάρτζορι.
Είναι το δικό μου Σκυλί του Λούνα Παρκ. Ας τρώει σαν φρικιό.
Είναι ο πιο κοντινός μου άνθρωπος που πληρώνω να του μιλάω.
-Βασικά... -Τι;
Τίποτα.
Είναι ωραία που δεν νιώθω πια μίσος για σένα, Ράστι.
Τι στο...
Μπράβο. Το παιχνίδι αρχίζει.
Δείτε τους. Ξανά φίλοι. Εμείς το καταφέραμε.
Με την καλοσύνη μας.
Δεν με νοιάζει που δεν πήραμε λεφτά.
-Αλήθεια; -Όχι, με νοιάζει.
Ποιος θέλει μπέργκερ από το θλιβερό μαγαζί δίπλα;
Θα πούμε για τη μέρα μας, πιθανά λεφτά ή εισιτήρια.
-Ελάτε, πάμε να φάμε. -Δωρεάν.
-Όχι. -Αν φιλήσετε τον σεφ.
-Όχι, Τζιν. -Κερνάω εγώ.
Πρέπει να γυρίσουμε στο λούνα παρκ.
Επιβαίνει κόσμος σε παιχνίδια χωρίς οδηγό.
-Ανασφαλές. -Δεν παθαίνουν τίποτα.
Δεν είναι παγιδευμένοι, επιμηκύνεται η εμπειρία τους.
-Καλά λες. -Κάνω κι αληθινές κηδείες.
Πείτε το στους φίλους σας.
Το μπιτ δεν είναι συμβατική σοφία
Είναι το ρυθμικό βασίλειο Είναι πρόσθετο εισόδημα
Με το μετρητό Και τον πολτό ελευθερωνόμαστε
Σόλο καζού. Δικό σου, Ζικ.
Έγινε.
Το μπιτ δεν είναι συμβατική σοφία
Είναι το ρυθμικό βασίλειο Είναι πρόσθετο εισόδημα
Με το μετρητό Και τον πολτό ελευθερωνόμαστε
Σε αγαπάω πολύ, γιαγιά!
Απόδοση: Ναυσικά Χριστοδουλάκου