SERIAL NETFLIX
„NIE OŚMIELAMY SIĘ ROBIĆ WIELU RZECZY, BO SĄ TRUDNE,
A SĄ TAKIE, BO NIE MAMY ODWAGI ICH SPRÓBOWAĆ” – SENEKA
Wszystko dobrze?
Tak, po prostu na ścieżce leżał martwy kret.
Nietypowa sprawa.
Taka jest natura.
Od: Michael Laugesen Fajny tekst na 2.dk.
Wyświadczasz środowisku przysługę
„Przyjazna środowisku eksploatacja ropy
w Grenlandii miałaby mały wpływ na emisje”.
Wygląda na fake newsa.
Nie, napisał to szanowany klimatolog.
Wystąpisz z synem w Rozmowach o Danii.
O byciu rodziną polityczną. Chciałem przesunąć z powodu…
konfliktów w partii.
Właśnie dlatego nie przesuniemy.
Występ pokaże, że mam czas i energię.
W niedzielę kongres nadzwyczajny ma wyłonić nowego lidera partii.
- Wieczorem… - To nieprawda.
To głosowanie na lidera partii, a nie wybór nowego.
RZĄD: KRÓLESTWO, WŁADZA I CHWAŁA
MATKA MORZA
Domykamy rozmowy w sprawie Grenlandii,
w tym odnośnie przyszłego podziału zysków z ropy.
Zanim zaczniemy, napomknę, że po weekendzie
nie oczekuję kryzysu rządowego czy przetasowań w rządzie.
Jon zrozumie, że nie ma poparcia partii.
Będzie dobrze odebrane, jeśli zachowa tekę ministra,
choć odebrałabym mu wice w partii.
Rozumiem.
Nielsie Eriku.
Zgodnie z błyskotliwą sugestią MSZ
założyliśmy nową firmę do zarządzania chińską spółką wiertniczą.
Chiny z oporem się zgodziły. Stany przystały na to.
Rozważyliśmy różne nazwy i wybraliśmy Green Oil & Energy,
co nawiązuje do Grenlandii i naszych zielonych ambicji.
Premierka zadzwoniła wczoraj i jest oburzona.
Ale musi zaakceptować stan faktyczny.
Jutro ambasador arktyczny podpisze statut spółki w naszym imieniu.
Grenlandia odbiera to jako blokowanie niepodległości.
Musimy działać szybko.
Pozostaje pytanie, czy nie należy pójść Grenlandii na rękę.
Birgitte, jako wicepremierka, powinnaś podpisać umowę.
- Wylecieć jutro do Grenlandii? - Tak.
Ciężko zaplanować półoficjalną wizytę z takim wyprzedzeniem.
A w niedzielę kongres partii.
To byłby piękny gest, Birgitte.
Dużo o pani piszą w mediach społecznościowych.
Opowie pani naszym czytelnikom, co o tym myśli?
To irytujące, bo nie dotyczy mojej pracy,
ale mam ciekawsze zajęcia i nie daję się tym zbić z tropu.
Presja oczekiwań panią przytłacza?
Słucham?
Czy presja oczekiwań panią przytłacza?
Ale to nieodłączna część pracy.
Nadajemy na okrągło i musimy być najlepsi.
Na szczęście dziennikarstwo to moja życiowa pasja.
…tak zrobi.
Torbenie, przeanalizuj to. W obu programach.
- Jasne? - Tak.
- Zaczynajmy.
Wiemy już, jak zrelacjonujemy niedzielny kongres wyborczy?
Powinniśmy wejść tam na całego, skupić się na tym.
Potrzebny nowy panel ekspercki. Byłbym jego częścią.
Brzmi drogo.
Byłabyś w studio jako ekspertka od Nyborg.
Byle nie wyszło tak, że domagałam się bycia na wizji.
Wolałabym unikać komentarzy.
Nie od ciebie. Jasne, zrobię to.
Chciałem z tobą porozmawiać odnośnie
Rozmów o Danii. Magnus mówi, że dziś wystąpisz.
To rozsądne? Ostatnio jest trochę napuszony.
Poprosił mnie o to.
W związku z nową organizacją, New Earth.
Tak, ale musimy o niego dbać.
- Musi zadbać o siebie. - Jasne. Przyszła Ida, więc…
Cześć, skarbie. Przemyśl to.
Tak zrobię. Pa.
Cześć.
Cześć, kochanie.
Cześć, mamo.
Zjemy później kolację?
Bardzo chętnie.
- Cześć. Jestem Louis. - Cześć.
- Rozmawialiśmy przez telefon. - Tak.
- Start za dwie minuty. Gotowi? - Jasne.
Świetnie. Za mną.
Dania historycznie miała już dynastie polityczne.
Całe pokolenia tych rodzin
uświetniały korytarze parlamentu.
Może to nowa dynastia?
Magnus i Birgitte Nyborg.
- Witam. - Dziękujemy.
Dzięki za zaproszenie.
Wciąż się uczysz, ale już jesteś rozpoznawalną postacią
ruchu protestu, New Earth.
Organizacja krytykowała projekt naftowy w Grenlandii,
choć ty go popierasz, Birgitte Nyborg.
Jak znosisz krytykę polityczną ze strony latorośli?
W naszej rodzinie cenimy sobie zdrową debatę.
Magnus ma 21 lat. Większość młodych nie zgadza się z rodzicami.
Zwłaszcza gdy rodzice się mylą.
Ale nadal możecie zjeść razem kolację…
Tak, oczywiście.
Choć nazywa mnie zdrajczynią klimatu, gdy serwuję wołowinę.
Czepiasz się mamy?
Wybaczę jej mięso, jeśli wyjaśni
chęć zniszczenia świata spalaniem ropy wartej dwa biliony.
I to z Chinami!
W ciągu trzech lat zużyli więcej cementu i betonu niż USA przez sto.
Jest świetny artykuł na 2.dk, w którym ekspert klimatyczny wyjaśnia,
że eksploatacja ropy praktycznie nie ma znaczenia.
To tak, jakby ktoś chciał zbudować mały obóz koncentracyjny,
bo przecież nie umywa się do tych dużych.
Rany! Mocne porównanie…
- Skarbie, to nie to samo. - Tak.
Muszę powiedzieć, że porównanie jest niesmaczne.
Wasze pokolenie często je stosuje, bo brakuje wam wiedzy historycznej.
Może i tak, ale to dlatego, że wasze pokolenie tak zniszczyło świat,
że moje musi toczyć bój o przyszłość.
Wielu młodych używa wyzwisk
i krytykuje świat, który stworzyliśmy,
ale nie oferuje konstruktywnych sugestii, jak go ulepszyć.
Młodzi są często ambitni i studiują, a równolegle walczą o lepszy świat.
Tak robię jako rzecznik New Earth.
Pełniąc tę funkcję wyjaśniałem, że ekspert klimatyczny 2.dk
jest często krytykowany za wypaczanie danych
i szerzenie pseudonauki.
Magnusie…
Zanim zaczniesz krytykować naukowców w mediach,
powinieneś zdobyć dyplom.
Nie masz pracy. Twoi rodzice cię finansują.
Płacę za twoją wegańską pizzę i za pranie.
Moim autem jedziesz na przesłuchanie odnośnie nękania zwierząt.
Jak to się ma do zielonej krytyki paliw kopalnych?
- Nie widzisz tych podwójnych standardów? - Zostawmy to.
Teraz pomówmy o lodach. Był konkurs…
Jesteś niemożliwa.
…na najlepszy rożek.
Magnusie, spokojnie. Naucz się nie brać tego do siebie.
Przepraszam. Mogę prosić o mikrofon?
Tak.
Fønsmark nie zmieni zasad macierzyńskich.
- Podwieźć cię? - Chyba pojadę rowerem.
Haha! Mówiła: „Weźcie dzieci do pracy. Tak jak ja”.
Gustavie, nóż kładziemy po prawej…
Żądna władzy pracoholiczka!
- Ziemniaki. Skarbie? - Przygotowałaś je?
- Proszę. - Dzięki.
O której masz mecz?
Proszę.
Chyba o szóstej.
Ziemniaki są twarde.
Mamo, są zimne.
- Co? - Ziemniaki są zimne.
Nie ugotowałaś ich.
- Wybacz, już to robię. - Spokojnie, zostaw.
Na co nam węglowodany? Zjedzmy sałatkę.
To mój szef. Muszę…
- Możemy zjeść… - Chwileczkę.
Mama nie jest szefową?
No jest.
Ale zawsze jest większy szef.
- Próbowałem cię złapać, nim wyszłaś. - Urwałam się.
Moja kolej zrobienia kolacji…
Muszę cię o coś spytać.
Wydajemy publiczne oświadczenie przed negocjacjami.
Potrzebuję od was 10-15 stron dobrego tekstu.
Wiem, że jesteś zajęta, ale czy mogłabyś pomóc?
Oczywiście.
- Żaden problem. - Fajnie byłoby go dostać w poniedziałek.
Przestań już.
- To nie patrz na niego. - Dość!
Gustavie, przestań! Ile razy mam powtarzać?
Doprowadzasz nas do szału!
Przestań!
Napięcie w Arktyce sięgnęło zenitu, gdy Stany zaczęły patrolować
przestrzeń powietrzną nad Grenlandią za pomocą F-35.
Mimo tego ministra spraw zagranicznych Nyborg przylatuje do Grenlandii.
Podpisze umowę między Danią, Grenlandią i Chinami
w sprawie przyszłej współpracy naftowej.
Od: Philip
Musimy pogadać o wczorajszym programie. Zadzwoń!
Od: Liv Degn, rzeczniczka Ostre reakcje na twój występ. Zadzwonisz?
NAJGORSZA MAMA ROKU…
Moim autem jedziesz na przesłuchanie… Pożyczasz…
Ludzie mają zdecydowane opinie o programie.
Było aż tak źle?
Nie widzę Magnusa.
Jego profil zniknął.
Nie skasował go. Jest.
Może cię zablokował.
Zablokował?
Tak.
Rozumiem.
Wieść niesie, że uzgodniono podział wpływów z ropy,
choć nie wszystkie strony są zadowolone.
Hansie Eliassen, co jest nie tak z nową umową?
Dania wykorzystuje swoje uprawnienia w zakresie polityki zagranicznej,
by zwiększyć udział w zyskach z grenlandzkiej ropy.
Powiem tylko, że to nowa era kolonializmu.
Cześć, Tanjo.
Co tu robisz?
Mogę tu przenocować?
Moi rodzice wtrącają się do wszystkiego. Przyjaciele nie rozumieją.
Tanjo, nie możesz. Przykro mi.
Hej.
Co się dzieje? Spójrz na mnie.
Tanjo?
Dalej, Tanjo…
Nie możesz tu spać.
Co się dzieje?
Nie ma cię w ogóle.
Czemu nie jesteś w szkole?
- Nie tęsknisz za… - Jak myślisz, za kim tęsknię?
Nie zabił się. Wiem to!
Ja też.
Nie wszystko w życiu ma sens.
Nawet gdy jest trudne i okropne.
Jestem sama.
Dziś zaczyna się nowa era.
Założyliśmy Green Oil & Energy.
To początek historycznej współpracy
pomiędzy Danią, Grenlandią i Chinami.
Mam nadzieję, że…
Mam wielką nadzieję,
że to partnerstwo pomoże nam stawić czoła wyzwaniom na skalę światową,
przynosząc dobrobyt lokalnej społeczności
i wzmacniając więzi między naszymi narodami.
- Dziękuję. - Dziękujemy.
- Odpowiesz na pytania? - Nie.
Ta reakcja była niepotrzebna i dziecinna.
Umowa, którą podpisaliśmy, tylko utrwaliła
relacje między nami.
Umowa zapewni wam kosmiczną fortunę.
Zmuszono nas oboje. Odziedziczyliśmy tę sytuację, Hansie.
Czy Dania popełniła błędy? Tak. Nie jesteście gotowi na niepodległość.
Zadbaliście o to. Zabraliście nam dzieci, negocjowaliście bez Grenlandii…
Nie ma tu dość wykształconych ludzi,
by przejąć rządy.
Nie można tu studiować medycyny. Nie macie armii.
Armia nie musi być duńska.
Rosja, Chiny i USA z chęcią wam pomogą.
To naiwne myśleć, że to da wam niepodległość.
Dania pozwala chińskim firmom działać u siebie na innych warunkach.
Grenlandii nic nie wolno, bo jest tu amerykańska baza Thule.
Nie zmienię geopolitycznego położenia Grenlandii między kontynentami.
Grenlandia uczyniła z Danii ważnego sojusznika USA.
Nasza niepodległość osłabiłaby waszą globalną pozycję.
Dlatego kurczowo trzymacie się Grenlandii. Jesteśmy od siebie zależni.
Wiem.
Wszyscy to wiemy.
Ale o tym nie mówimy.
Cześć, mamo. Tu Laura.
Włącza się poczta głosowa, może nie masz zasięgu.
Widziałam wywiad z tobą i Magnusem. Przesadziłaś na wizji.
Magnus jest zły i bardzo zraniony. Mam nadzieję, że to wiesz.
To nie było w porządku.
Oliverze?
Chciałabym jak najszybciej wrócić do Danii.
Lot do Kopenhagi jest o 14.50…
Burmistrz Ilulissatu zorganizował rejs po lodowym fiordzie, by oglądać wieloryby.
A muszę?
Wyszłoby trochę arogancko, gdybyś odmówiła w ostatniej chwili.
Nie mogę…
Zauważyłaś, jak tu jest pięknie?
Jest obłędnie.
Od: Philip Birgitte, zadzwoń. Musimy porozmawiać!
Gdy byłem chłopcem, góry lodowe były znacznie większe.
Lód cofnął się o 15 kilometrów w bardzo krótkim czasie.
Widać, jak znika.
Coś się stało?
Zauważyłem fokę.
Ale zanurkowała.
Widzisz wioskę?
Tam się urodziłem.
Na skraju Oqaatsutu.
Czyli „czerwonej zatoki”, bo morze barwi wody na czerwono,
gdy zabijamy wieloryby.
- Ile wielorybów łapiecie? - Nie wiem.
Kiedyś mówiliśmy, że wszystko w rękach Sassumy Arnaa.
Matki morza.
Przysyła nam ofiarę, gdy chce być hojna.
Zabiera, gdy jesteśmy chciwi.
- To… - Tak.
To Chińczycy.
Niezłe, co?
Wysadzają całą górę.
Tak naprawdę… to po części moja wina.
Pozwoliłem im korzystać z terenu, gdzie mam chatę myśliwską.
W zamian dali mi tę łódź.
To chyba bardziej moja wina.
A tobie co dali?
Możliwość pozostania ministrą spraw zagranicznych.
Władzę.
Na mojej starej łodzi
złapałem setki fok.
Na tej ani jednej.
Matka mórz pewnie uznała, że jestem chciwy.
Nie podoba nam się wizja zerwania umowy,
bo zaszkodziłoby to reputacji Danii jako wiarygodnego partnera. Zgoda?
No i dopiero co ją podpisaliśmy.
A gdybyśmy mogli wycofać się z naszej umowy z Chińczykami?
Coś zmusiło nas do jej rozwiązania.
Musi to wykraczać poza ustawę o umowach.
Podważasz umowę, którą właśnie podpisaliśmy?
Na razie teoretycznie. Dawaj.
- Coś związanego z naturą? - Byłoby super.
Owszem, ale już to rozważaliśmy.
Humbaki, płetwale i wale grenlandzkie nie są zagrożone.
Wal grenlandzki jest na granicy, ale…
Od: Tanja Nie chcę już żyć.
Co z innymi zwierzętami?
Muszę lecieć.
No dobrze.
AMBULANS
Jestem przy tobie.
Jesteś w domu?
Wydzwaniałam do ciebie.
Miałaś wrócić jutro.
- Możemy usiąść… - Wystarczy, mamo.
Podwiozę cię, żebyś tego nie dźwigał.
Nie, dzięki.
MAGNUS, LAT PIĘĆ
CO JEDZĄ WIELORYBY?
PLANKTON. KRYL. WIDŁONOGI.
Może tylko wy dwoje.
Dobrze? Jasne. Jeśli uważasz…
Cześć, Hansię. Chciałem się pożegnać. Wylatuję.
Twoja ministra jest niesamowita.
- Zabiera 50% i gratuluje Grenlandii? - Tak.
Hansie, masz chwilę?
- Usiądź. - Dzięki.
Chciałbym porozmawiać o Maliku.
On…
Mówił, jak bardzo się cieszy, że opiekujesz się Tanją.
- Chciałem ci to powiedzieć. - To moja córka.
Oczywiście.
Spadam.
Cześć, Asgerze, dziękuję.
- Na razie. - Tak, do zobaczenia.
Emmy?
Chciałem się pożegnać.
Mam coś dla ciebie.
Knud Rasmussen. W Ameryce Arktycznej.
Dziękuję.
Co my wyprawiamy?
To najmniej romantyczna rzecz na świecie.
Niezbyt romantycznie jest też nie wiedzieć,
czy przetrwa mój związek z mężem.
On nic nie wie.
Niezbyt romantycznie
było brać pigułkę „dzień po” po naszej pierwszej nocy.
A teraz wrócisz do męża, a ja polecę do Kopenhagi.
Będzie, jak gdyby nigdy nic.
Świetnie. Czyli nie miało to konsekwencji.
Wszystko sprowadza się do braku konsekwencji.
Nic nas nie skrzywdzi. Nic nie jest konieczne, po prostu jest…
Choć to niedorzeczne, boli mnie,
gdy mówisz, że wzięłaś pigułkę „dzień po”.
No cóż…
Idealny przykład, jak łatwo wszystko zmieniamy.
- Tak już jest. - Nie, kurwa.
A jeśli to jest dobre i tego pożałujemy?
A jeśli my…
jesteśmy sobie nawzajem potrzebni?
Musielibyśmy wtedy wykazać odwagę.
Knud…
Był odważny.
Przed śmiercią wiedział, że żył.
Ale tak sobie myślę, że reszta z nas jest tego mniej pewna.
Tak.
Zwolnią dziś ministra sprawiedliwości?
Obalą ministrę spraw zagranicznych? Czy Nowi Demokraci odejdą z rządu?
Pewien mądry polityk rzekł,
że wiele można osiągnąć, jeśli tylko doceni się innych.
Dzisiaj chodzi o władzę i chwałę.
- Ładnie. - Czemu się wystroiłaś?
Będę w telewizji.
Choć wolałabym być z wami.
MIŁOWANIE LOSU I PRACY
„Miłowanie losu i pracy”. Niezły nagłówek.
Tak mnie żegnasz?
Jest dobrze. Rób swoje, a ja będę bronić fortu.
W porządku?
Jasne.
Dobrze.
…następne spotkanie komisji. Jest też to.
- Ta końcówka. - Tak?
Przepraszam, że przeszkadzam. Dzwonił Waszyngton.
Prezydent USA chce zamienić słowo.
Prezydent?
Na bezpiecznej linii za pięć minut. Chodzi o Grenlandię.
Sprawy staną się bardzo osobiste
podczas głosowania Nowych Demokratów nad nowym liderem.
To nie jest wybór między dwójką zwykłych kandydatów.
Jon Berthelsen i Birgitte Nyborg wspólnie zakładali Nowych Demokratów.
W studiu kongresowym jest z nami redaktor polityczny TV1, Torben Friis.
- Witam. - Dzięki.
Właśnie przybyła przewodnicząca partii Birgitte Nyborg.
Ma pani poparcie większości klubu.
A co z partią?
Klub parlamentarny zwykle odzwierciedla zdanie członków,
ale gorąco wierzę, że choć przybyliśmy tu podzieleni,
wyjedziemy zjednoczeni.
Za chwilę kolejny dostojny gość.
Przyszła Katrine Fønsmark, szefowa wiadomości TV1.
Była rzeczniczką i spin doktorką Nyborg.
Katrine nie jest gotowa. Daj Benjamina.
Thomasie Meldgaard, czego pan oczekuje?
Lojalności. Takiej jak moja wobec Nyborg.
- Jest Sejrø. - Benjaminie, daj Sejrø. Przełącz.
Bencie Sejrø, pana oczekiwania po głosowaniu?
Jest mi żal, że nękają nas konflikty wewnątrzpartyjne.
Głosowanie jest konieczne.
…daj znać.
- Chwileczkę. - Tak.
Napady gorąca powinnaś czuć dopiero za dziesięć lat.
Cześć, Birgitte. Zaraz wchodzę, więc chciałam…
ochłonąć.
- Nic ci nie jest? Wydajesz się spięta. - Jest dobrze.
Zakładam, że jesteś ekspertką od Nyborg.
Mam nadzieję, że nie posuniecie się do zbyt osobistej analizy.
Oceniania mnie jako matki.
Jasne. Nie mamy takiego zamiaru.
Świetnie. Na razie.
Tak, do zobaczenia.
Dziękuję.
Drodzy przyjaciele, musicie coś wiedzieć.
Jeśli zostanę nowym przywódcą partii,
mam jedną prośbę.
I tylko jedną prośbę wobec Birgitte Nyborg.
Droga Birgitte.
Proszę, bądź znów częścią Nowych Demokratów.
Dziękuję.
- Dwie minuty. - Dzięki.
Ruszamy za dwie minuty. Katrine pierwsza, potem Torben.
Zaraz wracam.
- Sprawdźcie łącza. - Nie możesz iść!
Ku zaskoczeniu wszystkich Bent Sejrø chce przemówić.
To może być oznaka desperacji Nyborg. Być może jej ostatni sojusznik polityczny
przemówi w jej imieniu.
„Jakie mam opcje?”
Birgitte zawsze o to pytała, gdy była premierką.
Pierwsza kobieta premier.
Była też jedną z najlepszych w dziejach kraju.
Dlaczego? Bo zawsze pokazywała swoje ludzkie oblicze.
Jako pierwsza wzięła urlop, by zaopiekować się dzieckiem.
Wyprzedzała swój czas.
Pół wieku temu Machiavelli napisał,
że bezpieczniej jest budzić strach niż miłość.
Powiedział to dlatego, że nie popierał demokracji, tylko tyranię.
Z Birgitte Nyborg jest odwrotnie. Wspieramy ją, bo ją kochamy.
Ale wiecie co?
Ostatnio zacząłem się ciebie bać, moja dziewczyno.
Birgitte,
nie widzę już twojego ludzkiego oblicza.
Umknęło mi.
Czy też tobie umknęło.
Niestety, odebrałaś mi możliwość poparcia cię,
bo…
już cię nie poznaję.
Drodzy przyjaciele, dlatego dziś zagłosuję na kandydata,
którego wciąż rozpoznaję.
Na Jona Berthelsena.
- Torbenie? - Narcizo…
Wzięto nas z zaskoczenia.
Miażdżąca deklaracja Benta Sejrø,
który niezmiennie wspierał Nyborg przez te wszystkie lata w polityce.
Nyborg wciąż ma silną pozycję. Nie przegrała bitwy.
To był cios i leżysz na posadzce, ale możesz wrócić.
Wiem o tym. Byłem tam,
gdy wygrałaś wybory, mówiąc, że jesteś gruba i źle ubrana.
- Bent nie widzi już tej osoby. - Dlatego musisz go zdjąć.
Wbił ci nóż w plecy. Dość pieprzonego cackania się.
Masz 45 minut.
„Bencie, kocham cię. Twoje słowa są dla mnie ważne.
Dlatego zabolało mnie, gdy usłyszałam, że możesz mieć demencję”.
Musisz to powiedzieć. Nie wygrasz bez podważenia jego wiarygodności.
Daj mi chwilę.
No dobrze.
Naucz się przemowy.
Oto dzisiejsze wydanie Politiken. Na pierwszej stronie dobre podsumowanie.
Zimna i odległa Nyborg na chińskiej beczce z ropą.
Za nią rosyjskie okręty podwodne i amerykańskie myśliwce.
A tu, w rogu, topi się niedźwiedź polarny.
Lepiej, żeby nie wygłaszała tej tutaj przemowy:
„Przepraszam, Nowi Demokraci.
W czym problem?”.
WYŚLIJ
Poprosiłam o komentarz premierki.
Wraz z Katrine podnieście emocje.
- Gdzie ona jest? - Jak to?
- Nie wróciła. - Poszukam jej.
Ty też nie odchodź!
Narcizo, musisz na razie poprowadzić to sama.
- Przygotuj się. - Jasne.
Birgitte? Nie wygłaszasz zaraz mowy życia?
- Przeczytałeś mojego maila? - Chyba go nie dostałem. Moment, sprawdzę.
Jest. O co chodzi?
Pamiętasz naszą rozmowę?
Czy względy ochronne mogą zerwać umowę?
Tak.
Zgadzamy się, że w rejonie naftowym nie ma zagrożonych wielorybów, prawda?
Tak.
Co, jeśli w wodzie jest coś, czym żywią się wieloryby,
a zagraża temu wydobycie ropy?
Jak widłonogi.
Chryste, Birgitte! Arktyka to wrażliwy ekosystem
i nie mamy pojęcia, co się stanie,
jeśli wielkie tankowce tam wpłyną lub zbudujemy duże rafinerie.
Czy możemy znaleźć ekspertów w tej sprawie?
Nadia Barazani mogłaby nam w tym pomóc.
Zabawny jesteś.
Lepiej szybko poszukaj tych ekspertów.
Dla jasności. Dziś jesteśmy za czy przeciw ropie?
Wszystko jest w mailu. Przeczytaj. Jeszcze jedno…
Tak sobie myślałam.
Emmy…
Może nie była pomyłką.
Jest tutaj.
- Świetnie. Zajmę się tym. - Dziękuję.
- Dwie minuty. Muszę… - Jasne.
Lepiej tu zostań.
Nie musisz nic robić.
Posłuchaj.
Nigdzie nie idziesz.
Zadzwonię po Sørena.
Birgitte. Właśnie miałam dzwonić.
Co słychać?
Pamiętasz, jak niedawno rozmawiałyśmy
o wadze utrzymania naszych posad?
Tak.
Masz filozoficzny nastrój przed niedzielną przemową?
Wróciłam wczoraj z Grenlandii. Podpisaliśmy umowę, której nikt nie lubi.
Grenlandia czuje się oszukana, że Dania zgarnęła lwią część.
Dania ma wyrzuty sumienia z powodu Grenlandii i klimatu.
Chińczycy czują się skrępowani przez USA,
a ci latają odrzutowcami,
żeby przypilnować Rosjan i nie tylko.
Jak do tego doszło?
Moim głównym motywem było utrzymanie posady.
Skoro wzięłam się za filozofowanie, chciałam ci zadać
odwieczne pytanie: Kiedy miarka się przebierze?
- Na które masz już odpowiedź. - Tak.
Ale ci się nie spodoba.
Birgitte Nyborg wciąż nie ma, ale sala jest wypchana po brzegi.
Nie ma chyba precedensu, by przewodniczący się nie pojawił.
Zgodnie ze statutem partii przy nieobecności Nyborg
Jon Berthelsen obejmie przewodnictwo w partii.
Pytam więc,
czy możemy zmienić stanowisko, przy którym się upieramy od tygodni
i daje nam dużo prestiżu?
Normalnie byłabym na nie.
Ale zgadnij, kto dzwonił godzinę temu.
Amerykanie stracili cierpliwość.
Wybaczcie spóźnienie.
Gdy pięć lat temu straciłam ojca,
siedziałam obok Benta Sejrø na pogrzebie.
Byłam zrozpaczona, bo zmarł mój ojciec.
Ale jednocześnie czułam,
że mam drugiego ojca.
Ciebie, Bencie.
Kiedy powiedziałeś mi, że już mnie nie rozpoznajesz,
pomyślałam, że musiałam się sporo zmienić,
skoro nawet mój Bent mnie nie zna.
Chciałabym ci się dziś pokazać.
A wam powiem coś ważnego o władzy.
Walczymy o nią również teraz.
O prawo do decydowania.
Władza.
Władza to słowo, które dla nas, Duńczyków, jest trudne.
„Najlepiej nam, stąpając mocno po ziemi”.
Nasz współczesny sposób myślenia zrodził się z porażki.
Ale nie można być politykiem bez dążenia do władzy.
Bez władzy nie możemy wprowadzić ważnych dla nas postulatów.
Władza żyje własnym życiem.
Nagle odrywasz się od wszystkiego, w co wierzyłaś.
Jonie,
próbowałam cię umniejszyć.
Rozstawić po kątach.
Zagroziłam ci odebraniem władzy.
Ale wiecie co? Jona nie daje się rozstawić.
Dlaczego?
Bo dla Jona przekonania zawsze będą ważniejsze niż posada.
A ja doszłam do punktu, w którym powiedziałam własnemu dziecku
straszne rzeczy w telewizji, kurczowo trzymając się stanowiska.
Może się zmieniłam.
Ale mam nadzieję, że nigdy nie stracę zdolności przyznania się do błędu.
W końcu zdałam sobie sprawę, że koszty ropy w Grenlandii
są dużo większe niż korzyści.
Nawet jeśli Grenlandczycy uważają to za drogę do niepodległości.
Musimy pomóc Grenlandii uzyskać niepodległość,
ale nie róbmy tego ze szkodą dla natury,
która jest duszą Grenlandii.
Jestem tu, by przekazać wam,
że rząd nie może dłużej wspierać wydobywania ropy,
gdyż kwestie środowiskowe są ważniejsze.
Ta sprawa wywołała podziały międzynarodowe.
Spowodowała załamanie relacji z Grenlandią.
Co więcej, jest głównym powodem tego kongresu.
Drodzy przyjaciele,
nie powinniśmy już walczyć ze sobą, bo musimy walczyć o to, w co wierzymy.
Wierzę w tę partię.
Czasem życie podpowiada nam, kiedy zacząć nowy rozdział.
Dziś to ja zaczynam nowy rozdział. Jako polityczka
i jako człowiek.
Ustępuję z funkcji przewodniczącej
i gorąco wspieram
wybór Jona Berthelsena na przywódcę Nowych Demokratów.
- Co się stało? - Jestem w szoku.
Pio, gdzie jest Benjamin?
Zanim oddam Jonowi mikrofon,
chciałabym coś powiedzieć Bentowi.
Jestem tutaj!
A jeśli skończę na bezrobociu, liczę, że będę mogła zapytać ciebie,
jakie mam opcje.
Weźmiesz to?
Rząd nie upadł po tym,
jak Nyborg niespodziewanie zrezygnowała z przewodniczenia partii.
Według premierki Signe Kragh dojdzie za to do małych przetasowań.
Chiny nie komentują swojej decyzji
o zamknięciu grenlandzkiego projektu naftowego.
Jednak ze względu na brak pand w kraju
Chiny postanowiły wywieźć dwie,
zamieszkujące w zoo w Kopenhadze.
Anulowano projekt naftowy w Ilulissat,
zgodnie z zeszłoroczną decyzją o wycofaniu się z projektów naftowych.
Większość ludzi zgodzi się, że zwyciężyło środowisko.
Warto zauważyć, że Rosja i USA postanowiły wycofać myśliwce,
które przez krótki czas stacjonowały w ich bazach arktycznych.
To dobrze dla pokoju na świecie.
Jako premierka doceniam dążenia Grenlandii do niepodległości.
Jasnym tego wyrazem było zaoferowanie Nai
rekompensaty w formie zwiększonych grantów blokowych.
Od razu odrzuciła propozycję i powiedziała…
„Dziękuję, ale kompensata
nie może nas mocniej uzależnić od Danii”.
Cześć.
Nie skończyłyśmy?
Mam pomysł.
Nie idziesz z nim prosto do prasy? Żeby później mi o tym powiedzieć?
Słuszna uwaga, ale ten wymaga akceptacji premierki.
Sugeruję, żebyś mnie nominowała.
Interesujące.
Gratulacje.
Nie co dzień zamykamy projekt wart fortunę, by chronić widłonoga.
Wiesz, że ten „widłonóg” mieszka w Białym Domu?
Słyszałeś o Eliassenie?
O spotkaniu w sprawie metali ziem rzadkich i uranu?
Ponoć zwolnią go z MSZ za wieczną samowolkę.
Nie przypomina ci kogoś?
Napijecie się piwa?
Nie możemy. Za pół godziny gramy w badmintona.
Dobra. Widujecie się? Chyba wolno. Poziom macie ten sam.
Nie w badmintonie.
Rozegrajmy mecz, nim zaczniesz komentować.
- Wierzysz w to, że wygrasz? Pa. - Byłem mistrzem okręgu Herlev w liceum.
Na razie.
- Herlev? Nie jest z Hellerup? - Wtedy bym go nie zatrudnił.
Skarbie?
Hej!
Wiem, jak urządzić ci biuro w stajni.
Rozmawiałem z elektrykiem i instalacja potrwa kilka tygodni.
- Może być. - Lekarz mówił o trzech miesiącach.
Mogę ci pokazać?
Dobrze, spójrzmy.
Tu miałabyś swoje królestwo.
Przenieślibyśmy ten cały szajs, dobrze?
- Tu postawimy twoje biurko. - Po co mi królestwo?
Bo Gustaw i Molly…
- Mówiłaś, że… - Co powiedzieli?
Cóż…
Czasem, gdy jesteś pod presją w pracy,
bywa ciężko…
Jesteś najmilszym facetem na świecie.
Tak bardzo się starasz,
bo boisz się, że znów będę miała załamanie.
- Chcę, byś była szczęśliwa. - Wiem.
Dlatego mam mieć własny budynek,
by dzieci mi nie zawadzały i żebym na nie nie warczała.
Nie…
Ja…
Tak sobie myślałam.
Ty na pewno też.
Ale nie chciałeś mi tego mówić.
Chyba muszę rzucić pracę.
Napiszę do Frederika, że rezygnuję z funkcji szefowej wiadomości.
Uroczo. Dziękuję! Ja stawiam.
Musimy uczcić to, że już nie jesteś „pełniącym obowiązki”.
Nasz nowy ambasador Arktyki.
Proszę.
- Szalik Brøndby? - Tak.
Dopóki jestem podsekretarzem, w MSZ rządzi jeden klub.
Czy Birgitte zatwierdziła to w trakcie tej całej burzy?
Lubi cię.
Tak poufnie, będzie to jeden z jej ostatnich aktów jako ministry.
Wiadomo, co teraz zrobi?
Tak. Ona i Kragh mają plan.
Pewnie jedzie do królowej.
- Ja pierdykam. - Nielsie Eriku.
Tak.
Kiepska temperatura ginu z tonikiem w Kopenhadze.
Od: Emmy Ty wiesz, skąd wziąć lód.
Jasna cholera, moja była szefowa.
Czy Narciza aplikuje o moją posadę?
Tak.
Bycie białym w średnim wieku przestanie być fajne.
Co porabiasz?
Chyba napiszę książkę.
- Zdradzić ci tajemnicę? - Czemu nie? Jaki ma tytuł?
Rozważałam Władza w Danii.
Wspaniały tytuł! Coś dla mnie.
Czekamy przed pałacem,
żeby poznać nowych ministrów.
Zazwyczaj małe przetasowania rządowe nie ściągają tłumów,
ale żegnamy też poważnego gracza, Birgitte Nyborg.
Czy musi pani całkowicie rezygnować z polityki?
Nowy rozdział bywa zdrowy.
Chyba będą za panią tęsknić. Powie pani kilka słów?
Politycy powinni pamiętać o jednym. Moment odejścia to szczyt popularności.
Dziękuję. Moja rodzina!
Cześć, skarbie.
- Magnusie Nyborg? - Tak?
Zaskoczyło cię ustąpienie twojej mamy?
To cudowne, że postanowiła…
odnaleźć siebie.
Kariera i władza to nie wszystko.
- Birgitte Nyborg? - Tak?
Za miesiąc Komisja Europejska wybiera komisarza.
Kandyduje pani na najwyższe stanowisko w Komisji?
Nigdy nie odpowiadam na pytania hipotetyczne.
Dziękuję.
Masz nową pracę?
- Słonko… - Jedziesz do Brukseli?
Wciąż mam wiele do powiedzenia.
Jesteśmy gotowi.
Pogadamy później. Jestem w pracy.
Dorośnij, braciszku. Jesteś jak ona.
Wracaj na politologię.
Już się zapisałem.
Zakładam, że zorganizowałeś mi przyjęcie pożegnalne.
- Zgadza się. Z tartą truskawkową. - Tak!
Czekasz na nowego szefa?
Pozostanę równie oddany pracy.
- Świetna odpowiedź. - Ale…
Bruksela powinna się cieszyć.
Nie wiem, czy się z tobą zgodzą.
Napisy: Przemysław Stępień