Bu topluluklar hayalini kuırduğumuz şey için mükemmel.
"The Walking Dead" önceki bölümlerde...
Alexandria kendi kendini idame ettirebilen
ekolojik bir topluluktu.
Planları müttefik bir topluluğun liderinden aldık,
Maggie Rhee'den.
- Bu insanlara neden güveniyorsun? - Güvendiğimizi kim söyledi?
Alexandria'nın temizlenip onarıldığını görmek güzel.
Bizimle gelmek istemediğine emin misin?
- Lance, aramız iyi mi? - Her şey yolunda.
Pamela da aynı fikirde.
Aslında, daha fazla insan götüreceğiz.
Dünyayı yeniden inşa edeceğiz.
Ne durumdayız?
Sekizden dokuza.
Yani...
hâlâ önde.
10 Saniye kadar.
Sen de mi?
Evet.
Demin Maggie ile konuştum.
Ne diyor?
Pek bir şey demiyor.
Bana bunu verdi.
En yakın Commonwealth kontrol noktasının haritası.
İnsanların fikirlerini değiştirme ihtimaline karşı asker bıraktılar.
Evet, bir sürü insan var.
Evet...
Dönersin yine,
değil mi?
Evet, sanırım dönerim.
Pekâlâ.
Hey!
Yap şu atışını!
Sana eşlik etmemi ister misin?
Neden?
Yol uzun, değil mi?
Belki canın sıkılır, bu yüzden.
Bir atlı geliyor!
Kim o?
Tanıdığımız biri değil.
Olduğun yerde kal!
Olduğun yerde kal yoksa ateş ederiz!
Vurulmuş! Yardım edin!
İblisler...
Onları katlediyorlar.
Yalancılar...
Gitmen gerekiyor...
Evet.
Çeviri: Henok İyi seyirler, sağlıklı günler.
Gitmiyoruz.
Maggie, bizden yardım dilenirken öldü.
Anlıyorum.
Ama bu haliyle bile zar zor ayakta kalıyoruz.
Onu tanıdığımız biri göndermiş olmalı.
Commonwealth veya Georgie olabilir...
Ya da belki bir tuzaktır.
Yardıma giderken Hilltop'ı saldırıya açık tutuyoruz.
Bunun bir hile olduğunu sanmıyorum.
Korkmuştu. Yalan söylemiyordu.
Öyle değilse bile,
onlarla savaşacak kadar insan olmadan
başka bir gruba karşı çıkamayız.
Bunu yapacak durumda değiliz.
Hani ihtiyacı olan birilerini içeri alıyorduk?
Sayıca üstün düşmanlar nedeniyle durduğunu hiç görmedik.
Belki de durmalıydım.
Zar zor dayanıyoruz.
Görünüşe göre bu insanlar da öyle.
Bunlar tam da annemin hedefine koyacağı insanlardeı,
ama ben yardım ettim.
Başkalarının aynı şeyi yaşamasına izin vermeyeceğim.
Yani gitmiyorsun.
Gideceğim.
Ben...
Önce bu insanlara yardım etmeliyim.
Biraz ötede sana devrederim.
Anne!
Bu sefer ne kadar sürecek?
Sana her zaman ne diyorum?
- Ne kadar sürmesi gerekiyorsa. - Doğru.
Ben yokken kaleyi sen mi koruyacaksın?
Çevreyi gözetin, tetikte olun.
- Merak etme. Bol şans. - Sağ ol.
Şunu alabilir misin?
Neden yardımlarını istemiyorsun?
Commonwealth'ın.
Çünkü onlar olmadan da idare edebiliriz.
Neden sadece "idare etmek" zorundayız?
Bu sadece geçici bir durum.
Daha kolay olan her zaman daha iyi değildir.
Dünya çökmeden önce,
annem ve babamla bir çiftlikte yaşıyordum.
Günün birinde şu büyük çiftlik şirketleri
kapımızı çalmaya başladı,
ve bizi satın almaya çalıştı.
Babam hayır deyip duruyordu.
Daha sonraki günlerde kötü bir kuraklık yaşandı.
Şirketler bir kez daha kapımıza dadandılar,
ama bu kez çiftliğin değerinin
üç katını teklif ettiler.
Borç içinde ve çaresiz hâlde olduğumuzu biliyorlardı.
Ama aynı zamanda bu kuraklığın sona ereceğini
ve çiftliğin yeniden kâr eder ühâle geleceğini biliyorlardı,
tek yapmaları gereken bizi devreden çıkarmaktı.
Hayvanların yaşamasına "yardım sunmak" adına
kasalar dolusu yiyecek bırakmaya başladılar.
Babam, verandada çürüyüp gitsinler diye bu yiyecekleri öylece bırakırdı ki
sonraki sevkiyat geldiğinde görebilsinler.
Bizi sınadıklarını söylüyordu.
Ve tahmin et bakalım ne oldu?
Kuraklık bitti.
Tekrar ayaklarımızın üzerinde durmaya başladık.
Ve bu şirketler bir daha asla bizi rahatsız etmediler.
Baban neden yiyeceklerin çürümesine göz yumuyordu?
Eğer o yiyecekleri aldığımızı görmüş olsalardı,
onlara muhtaç olduğumuzu anlar
ve bir daha asla rahat bırakmazlardı.
Ama sığırlar açtı.
Hiç birini kaybetmedik.
Birbirimize bağlı kaldık ve üstesinden geldik.
Evet, "idare etmiş"siniz.
Ben...
hayatım boyunca "idare etmeye"
zorlandım.
Bana hep, "bu seni daha güçlü ve bilge yapacak," dediler.
Ama öyle olmadı.
Canımı yaktı.
Sen olsan ne yapardın?
Herkes adına karar vermek yerine
onlara ne istediklerini sorardım.
Yaptığım şey bu değil mi?
Sence Commonwealth daha mı iyi bilir?
Bunu düşünmek delice mi?
Evet.
Bu insanlar 10 yıldır rahat yaşayıp sınanmadı.
Bu insanlar oradayken, orada bulunmak ister misin?
Ben sadece...
her gün aynı rutinde yaşamak istiyorum.
Aynı fikir misin?
Çoğunlukle, evet.
Dikkat et, dur!
Tam da boyunluktan bıçağı saplamışlar.
Zırhlarının arasındaki boşluklardan vurmuşlar.
Hey!
Maggie!
Bu Aaron.
BİR HAFTA ÖNCE
Commonwealth İlk Hristiyan Kilisesi Tanrı yolu çoktan hazır etti. Şimdi seni hazırlıyor.
Ama yalnızca nefretten değil,
sevgiden, dostluktan ve korkudan da doğar.
İsa Mesih, Luke 15:12'de Zengin bir babanın uzak diyarlara bencilce çıkan
bütün servetini düşkünlük içinde ve vahşi bir hayat uğruna
çarçur eden şımarık bir oğlundan söz eder.
Ve sonra, oğul ruhunu boş buldu.
Buna gereksinimi vardı.
Babasının yanına giderek, bağışlanmak için ona yalvardı.
Ve babası onu bağrına bastı,
çünkü oğlu "ölmüştü, yaşama döndü;
kaybolmuştu, bulundu!"
Bugün hepinizden yabancı birisinin yanına oturmanızı istediğimde
bir sürü şaşkın surat gördüm,
ve ben hâlâ buradaki tertipte
pek çok acemilik görüyorum.
Bir sürü gerilmiş sırt ve koltuğa yapışmış popo görüyorum.
Neden?
Çorak topraklardan gelenler, burada bulduğunuz insanlardan,
burada güven ilişkisi
kurduklarınızdan biliyorsunuz ki
önceden burada yabancı olmanızın bir önemi yoktu,
öyle değil mi?
Birbirinizin varlığında insanlığı görmeye mecbur bırakıldınız,
ve aranızda kan bğı olmasa da,
buradaki yanbcılar arkadaştan da öte aile oldular.
Neden dışarısı öyle olsa da...
ama içerisi öyle değil?
Romalılar 3:23...
"Çünkü herkes günah işledi ve Tanrı'nın yüceliğinden yoksun kaldı."
Şimdi tekrar edeyim... "Hepimiz günah işledik."
Ve bu bizi birbirimize bağlayan iplik.
"Ne yapacağız, ben nerede yaşaycağım, ne kadar param var gibi..."
yüzeysel etiketlerden sıyrılmayı başarabilirseniz...
bu sizin aynada kendinizi
görmenizi sağlayabileceği gibi
yanıbaşınızdaki kişiyi de görmenizi sağlayacaktır.
Ve bu dünyanın çöküşünden önceki hâlimiz,
bizim ilerleme tarzımız olamaz.
Bizi birbirimize bağlayan ipliği daima hatırda tutmalıyız,
çünkü bizi mücadele etmeye zorlayan,
affetmemizi sağlayan ve tehlikelerden kurtulmamıza yol açan şey budur.
Bu bizi biz yapan...
şeydir.
Kıçıma duman üflüyormuşsun gibi geliyor.
Hayır, harikaydın.
Ben... birazcık daha
ateş ve kükürt bekliyordum,
sanırım.
Mutlu görünüyorsun.
Mutlu olabilirim.
Yukarıdakilerin hepsi öyleydi...
Hayır... tüm bunlar rol icabı değil.
Yani başlangıçta yalnızca,
yapılması gereken hareketleri yapıyordum,
sonra bir gün gerçekten de duydum.
Sanki bir düğmeye basılmış gibiydi
ve O'nu tekrar duyabiliyordum.
Evet.
Yaşadığımız cehennem,
sanki gerçek değilmiş gibi geliyor.
Sanki bir kabusmuş gibi.
Alexandria ne durumda?
Commonwealth yeniden inşa edilmesi için
daha çok insan gücü ve kaynak akıtıyor.
Ama bu işler tamamlanırken benden,
yeni göçmenlik girişimleri konusunda
yardım etmemi istediler.
İçeri girdiğimizde göçmenlere pek de hevesli görünmüyorlardı.
Öyle değillerdi.
Ama bir zamanlar bir Sivil Toplum Kuruluşu
çalıştığımı öğrendikten sonra,
benden göçmen alım politikalarını gözden geçirmemi istediler.
Şimdi yardıma ihtiyacı olan
insanlara ulaşıp getiriyoruz.
Tanrı'nın işi.
Evet.
Aslında ben...
bu yüzden buradayım.
Virginia'nın batı sınırındaki
bir apartman kompleksinde kalan
yaklaşık 40 kişilik bir grup var.
İlk teması kurup onlara yardım teklif
etmek istiyoruz.
Yukarıdakilerden bazıları,
benimle gelmenin iyi bir fikir olacağını düşündüler.
Neden ben?
Bu...
dindar bir grup, yani...
Bölgede düşman var mı?
Her ihtimale karşı yanımızda askerler olacak.
Ayrıca patronum Carlson da bizimle olacak.
O biraz...
Her neyse göreceksin...
ama yüreği doğru tarafta.
Böldüğüm için özür dilerim...
Sen hazır olduğunda Carlson da hazır.
Sağ ol, Jesse.
Yeni çocuk. Onu eğitiyoruz.
Ne diyorsun?
Bu insanlar hakkında ne biliyorsun?
İz sürücülerimize göre onlar
dost canlısı bir grup yerleşimci.
Tanrım, bunu hissediyor musun?
Acelesi var mı?
Bu dopamin ve adrenalin karışımı...
Bu yalnızca bir beklenti...
Hayatları değiştireceğiz.
Sen.
Ve sen.
Hatta sen de Jesse.
Bugün dünyayı dünki hâlinden
daha iyi bir yer hâline getireceğiz.
Bu insanların "Dost yerleşimciler" olduğunu söylemiştin sanırım.
Pek de dostça görünmüyor.
Sen öyle düşünmüyor musun?
Hayır.
Pekâlâ.
Ya değilse?
Ne dersin?
Eğer öfkelilerse,
bu, korktukları manasına gelir.
Seninle karşılaştıklarında, kızgın olmayacaklar.
Dostum, ikinizi
çalışırken izlemek için sabırsızlanıyorum.
Bizimle mi geliyor?
Evet, genelde geliyor.
Ama hiç bir konuşmayı o yapmayacak.
Ve yakınlarda destek ekibimiz olacak.
Emin misin?
Hey!
Kamp mı kuruyorlar?
Evet, öyle.
Yani bizimle gelmiyorlar mı?
Yani...
yerlileri ürkütmeseler daha iyi olur.
Ama endişelenme.
Ama bir kuş uçumu mesafedeler.
Çavuş Crowe, duyuyor musunuz?
Tamam.
Anlaşıldı, efendim.
Tamam.
Görüyor musun?
Her şey yolunda!
Evet, bunu yapmayacağım.
Böyle mekânlarda genellikle bahçesine dalan
bir avanağı vurmak için bahane arayan
elinde pompalı tüfeğiyle bekleyen yaşlı bir emmi olur.
Pratik bir şekilde "rahatsız etmeyin" diye bağırır.
Evet.
Kabul Ediyorum.
Hey! Her şey yolunda mı?
Bundan o kadar da emin değiliz.
Onlaı kendi hâline bırakmak daha iyi olacak gibi.
İptal mi?
Müsabaka öncesi gerginlikler yüzünden mi?
Hayır, çünkü boktan bir planın var
ve ölmek istemiyorum.
Hepsi bu kadar.
Daha önce de yaptım.
Tekrar yapacağız.
Bulduğun en büyük grup hangisi?
Dört.
Orada 40 kişi mi var?
Yani?
Yanisi şu: bunca insan varken,
gerekli olan tek şey, tetik parmağı kaşınan
asabi bir adamın bir şeyleri tetiklemesidir.
-Takdir ettiğini sanmıyorum... -Hayır, hayır, hayır, dur hele.
Adam haklı. Bunu hiç olmamış sayıyoruz. Oyun bitti.
Beyler, bu tartışmaya açık bir konu değil.
Ne yaptığımı biliyorum ve buna güvenmenizi istiyorum.
Bu yüzden gidelim.
Güzel.
Hey, onu çıkarma.
Bu senin kostümünün
bir parçası.
Bunu takmadan devam edeceğiz.
Merhaba!
Ben, Aaron!
Commonwealth adlı bir topluluktan geliyoruz.
Dostluk ilişkilerimizi genişletmek istiyoruz.
Bizimkiler...
bunları bulacağınız bir yere bıraktılar.
Hepsi alınmış olduğuna göre, bunu sizin yaptığınız varsayıyorum.
Tavuk biraz lastik gibi ama...
iş görüyor.
İsterseniz kampımızda çok daha fazlası var.
Konuşabileceğim biri var mı?
Yüz yüze?
Silahlar.
Oh. Uh...
O kaltağı çıkarmak biraz zor.
Sadece dördünüz müsünüz?
Yakınlarda bizim kontrol etmemizi
bekleyen barışçıl bir güç bekliyor.
Kulağa korkutucu geliyor.
Artık çok güvende olamayacağız, değil mi?
Sağdaki son kapı.
Aşağıda ne var?
Sandalyelere oturun.
Ben Aaron.
Dışarıda da söylediğim gibi,
Commonwealth adlı bir topluluktan geliyoruz.
Ve Commonwealth...
eski dünyanın hâline benziyor.
Elli bin insan yaşıyor orada.
İşleyen bir hükümetimiz,
koruyucu duvarlarımız, herkes için konutlarımız,
restoranlarımız, iki de sinema salonumuz var...
Askerler?
Ve kilisler de var sanırım.
Değil mi, Peder?
Yakalığını mı kaybettin?
Ne olduğumu öğrenmeden evvel
kim olduğumu görmeni istedim.
Pekâlâ.
Diyelim ki burası...
tıpkı eski dünmya gibi bir yer,
ve kiliseleri var,
o zaman fahişeleri de olmalı.
Doğru mu? Peki ya kumar?
Uyuşturucu bağımlılarının
kaçaklarla iğne değiş-tokuşu yaptıkları şehrin lağım tarafı.
Bunların tümü de var, değil mi?
Bunların hiçbirini görmedim.
Çantamı geri alabilir miyim?
Size bir şey göstermek istiyorum.
Yaşadığımız yer orası.
Bu fotoğrafı kime gösterdiysek,
onlar da orada yaşamayı istediler.
Bizi öylece içeri alır mıydınız?
Bu kadar kolay mı?
Hayır, aslında hiç de kolay değil.
Bir inceleme süreci var...
Seçme süreci.
Dans ayakkabılarımı alayım.
Nerede şu..
Commonwealth topluluğu?
Bunu size söyleyemez.
Neden?
Sen öyle dediğin için mi?
Evet, doğru.
O zaman neden onunla konuşuyorum?
Bana bir iyilik yapın, beyler.
Geriye dönün ve şu arka köşeye bir bakın.
Bunlar yağmacılar, katiller tecavüzcüler
ve insanı eti yiyenler.
Hepsi de sizin şu anda
oturduğunuz koltuklara oturdu.
Çoğu kuzu postu giymiş kurtlardı.
Hepsi de halkıma zarar vermek istiyordu.
Şimdi...
Bay Kurt Kafa...
siz benim nerede yaşadığımı biliyorsunuz
ama ben sizin nerede yaşadığınızı bilmiyorum,
bu durumnda gitmenize izin vermek aptalca olmaz mı?
İsminiz nedir?
Toby Carlson.
Toby...
dizlerinin üstüne çök!
Şu lanet sandalyelerden kıçlarınızı kaldırmayın!
Dizlerinin üstüne çök!
Pekâla. Sorulara cevap ver.
Evimin nerede olduğunu bildiiğin hâlde
gitmenize izin vermek aptalca olmaz mıydı?
Aptalca olurdu, tamam mı?
Aptalca olurdu.
Evet, öyle olurdu!
Biliyor musun...
Billy Johnson'a benziyorsun.
Billy birkaç yıl önce bize çok uzak bir diyarda
büyük zenginlik ve refah
vaatleriyle geldi.
Ama Billy bizi vaat edilmiş topraklara götürmeyecekti.
Billy, yağmacı grubu tamamen yok edebilsin diye
bizi açığa çıkarmak istiyordu.
Billy benim aptal olduğumu vasraydığı için
planı rafa kalktı.
Sen de benim aptal olduğumu mu düşünüyorsun?
Hayır! Hayır! Öyle düşünmüyorum.
Çünkü Billy'nin hemen yanındaki rafta
bolca yerim var!
O rafta olmak istmiyorum!
Ve senin aptal olduğunu düşünmüyorum!
Tamam mı?!
Akıncılarınızın partisinin nerede
olduğunu söyle yoksa cesetleri yere sermeye başlayacağım...
ondan başlayarak!
Hayır!
Hey!
Sana akıncı gibi mi görünüyoruz?
Kurtlar kuzu postu giymiş, yalan söylüyor.
Hiçbirinizin bu yere ve halkıma karşı
sorumluluklarımın ne olduğuna dair
herhangi bir fikri yok gibi görünüyor.
Bu insanların bana ruhlarını
emanet ettiklerini hiç
düşündünüz mü?!
Neden buraya geldiniz?!
Ne istiyorsunuz?!
Kesinlikle!
Sizde isteyebileceğimiz ne var ki?
Burası bir bok çukuru! Ne diye isteyelim ki?!
Et.
Et istiyorsunuz.
Sence biz yamyam mıyız?
Paketlenmiş gıdalarla gelen yamyamlar mıyız sence?
Bunu dmek istiyorsun?
Tek yaptığımız size yiyecek ve su vermek.
Şu anda bizim sayemizde açlıktan ölmüyorsunuz!
Bu gerçek mi? Yoksa bir yalan mı?
Başka gerçek nedir biliyor musun?
O fotoğraflardaki askerler.
Eğer geri dönmezsek,
buraya gelip hepinizi öldürecekler.
Ya da kimse ölmez. Tamam mı?
Gitmemize izin vererek
kendini ve halkını kurtar
ve bir daha da buraya gelmeyeceğiz.
Sizi asla rahatsız etmeyeceğiz.
Söz veriyorum, tamam mı?
Ne gün ama.
Ne lanet bir gün.
Buradan ayrılacaksınız.
Asla geri dönmeyeceksiniz.
Ve eğer...
Sen ne yaptın?
İşimi.
Gitmemize izin verecekti!
Kapa çeneni!
Onu rehin tutun.
Bu kapıyı kilitleyin.
Güvenli olduğunda dönerim.
Bir hafta (ve bir saat) önce
Girin.
Selam, dostum.
Beni çağırmışsın.
Ne haber?
Hayır... Gelecek ay 4 yıllık ayık olacağım.
Sorun nedir?
Milton'ı Virginia'daki bu taşra kasabalarıyla
olan ortak projeyi kabul etmeye
nasıl zorladığımdan haberin var mı?
Evet.
Bunun için bana bir sürü kaynak ayırdı.
Bazılarını erzak dolu bir
konvoy göndermek için kullandım.
Diğer şey için.
Konvoy geçen hafta giriş yapmayınca
ben de ne olduğunu görmek için gözcüler gönderdim.
Kaçırılmış
ve onu koruyan askerlerin hepsi ölmüş.
Tanrım.
Who was it?
İzler, bir apartman kompleksinde
saklanan bir gruba çıkıyor.
Liderleri general gibi giyinir.
Başka bir savaş lordu.
Takipçileri de dindar.
Ayinleri Salı ve pazar günleri.
Çok tatlı.
Artık silahlarınızı da kaptılar.
Kargoyu da ele geçirdiler.
Tamam. Neyi kaçırdım?
Sadece bir savaş lordu.
Onların icabına bakın.
En kötüsünü hesaba katın... o silahların üst katlardan
her yöne doğrultulduğunu varsayın.
Bir ekip göndersem daha kapıya ulaşmadan öldürülürler.
O zaman ekip gönderme, bir bölük gönder.
Sonra da tüm binayı yerle bir et.
Yüz asker istiyorum,
Milton'un fark etmemesinin mümkünatı yok.
"Ne oldu, Lance?
Bu çok isabetsiz oldu, Lance."
Cerrahi bir çözüm bulmam gerekiyor.
Adamım.
Artık bunu yapmıyorum Lance.
Hadi ama.
Eskiden buralardaki itaatsiz pisliklerin
kökünü kazımaya yardımcı olan
eski CIA memuruna ihtiyacım var.
Bana bir suikastçi lazım.
Dinle, emekli olmak hoşuma gidiyor.
Uyanıyorum, meditasyon yapıyorum, sonra dışarı çıkıp
yardıma ihtiyacı olan insanları bulup onlara ikinci bir şans veriyorum.
Bu tam Zen. Harika hissediyorsun.
Ve senden alınabilir.
Sen...
Yaşamaktan usandın mı Lance?
Hmm?
Ölen askerlerin çoğu 20'li yaşlardaki çocuklar.
Benim yüzümden öldüler.
Bunu düzeltmem gerek.
Tamam.
Ne düşünüyorsun?
-Aaron nasıl? -Harika biri.
Hemen insanlarla bağ kurabiliyor.
-İşimi kolaylaştırıyor. -Harika.
Rahip olan arkadaşını tanıyor musun?
Ateşleyen biri lazım.
Oh.
Tamam tamam.
Biz ilk kez temas kuruyormuşuz gibi içeri giriyoruz,
sonra da dindar oldukları için...
Rahip gardını düşürür, sizi içeri alırlar,
büyük şefi görmeye gidersiniz sonra da...
yapmanız gerekeni yaparsınız.
Peki işler tersine döner de onlara
neyin ne olduğunu söylemek zorunda kalırsam?
Hizaya gelirler.
Herkes gelir.
Arkanızı temizleyin.
Kaçırdığın silahlar ve kargolar.
Kargoları taşırken katlettiğin
askerlerim nerede?
Neden bahsettiğin hakkında en ufak bir fikrim yok.
Oradan buraya üç parça hâlinde kargolar geldi.
Tekrar denemek ister misin?
Oh.
Şu karavan.
Evet, biz... Biz de öyle bulduk.
Az önce bana yalan söyledin.
Hey! Hey! Dur! Dur!
Kelepçele onu!
Hey, siksiz.
Eğer o silahları bulduysam, sence de...
Rafı hazırlayın, savaş lorduna.
Üst raf, ölü merkezi.
Kulağa nasıl geliyor?
Billy'nin hemen üstünde.
Çüş!
Hey, nereye gittin böyle?
Bu kadar konuştuk aramızda, öyle hızlı mı ölecektin sen?
Bana öyle bakma.
O kahrolası bir hayvan.
İnsanlara yardım etmemiz gerekiyor.
Ediyoruz.
Bu da bir tür yardım.
Tehditleri bertaraf etmek.
Dünyayı böylece güvenli bir hâle getiriyoruz.
Tutun onu.
Vur onu!
Oh.
İlginç.
Hadi. Gidiyoruz.
Peşinden gidiyor muyuz?
Efendim!
Bir dakikalığına arkamı döndüm yahu!
Zırhımı getir.
Liderlerinin dediği gibi bir kurttu.
Sence kargoların çalınması hakkında yalan mı söylüyordu?
Bilmiyorum.
Commonwealth onca silahla ne yapmayı amaçlyordu?
En iyi yol bu mu?
Evet ama...
nereden buldun bunu?
Hilltop'a giden adama vermişsin.
Hayır, vermedim.
Öyleyse kim verdi?
ON İKİ SAAT ÖNCE SALDIRI ESNASINDA
Sakin ol kızım.
Kımıldama.
Kaç kişisiniz?
12.
Ne tür silahları var.
Makineli.
Bilmiyordum.
Neye benziyor?
Çok ölü var.
Yetkili herif diğer iki kişiyle tartışıyor...
biri rahip, diğeri de kolu çivili bir adam.
Hasiktir.
Gabriel ve Aaron.
Onları tanıyor musun?
Onlar da bilmiyordu.
Biz Commonwealth denilen bir yerden geldik.
- Bunun olacağını bilmiyordum. - Kapa çeneni.
Burada bir topluluk var.
Maggie'yle konuşacaksın, başkasını değil.
Gabriel ve Aaron'ın başının dertte olduğunu söyle.
Git hadi git!
Bu da bir tür yardım
Tehditleri bertaraf etmek.
Dünyayı böylece güvenli bir hâle getiriyoruz.
Negan?
Gabe.
- İlginç. - Gelen iki kişi var.
Gitmeliyiz!
- Gitmeliyiz! - Onu bırakamayız.
Oraya gidersen hepimiz ölürüz.
Hadi.
Efendim!
Bir dakikalığına arkamı döndüm yahu!
ŞİMDİ
Kompleks Sakinleri.
Commonwealth'in düşmanı kabul edildiniz.
Sizden biri bizden hırsızlık yaptı.
Bu kabul edilemez.
Kötü haberim var. Savaş Lordunuz öldü.
İyi haber de şu ki, hâlâ işleri yoluna koyma fırsatınız var.
Bizim olanı bize verirseniz, biz de çekip gideriz.
Hepsi bu kadar.
- Silahlar nerede? - Bilmiyorum.
O zaman onlara sor... çabucak.
Gabe, bizde silah yok diyorlarsa,
onlarda yoktur.
Anlamıyorsun.
Onları çalmış olmanız için duacıyım
çünkü silahlar yoksa hepimiz öldük demek.
Hiçbirimizin buradan canlı çıkmasına izin vermeyecek.
Silahlarım nerede?
Bilmiyorum.
Gerçekten bilmiyorsun, öyle mi?
Bilmiyorum.
Tamam.
Sana inanıyorum.
Peki ya sen?
Hmm?
İnsanlarınız sizi hayal kırıklığına uğrattı!
Her bir odaya bakın.
Konuşmayan herkesi öldürün.
Anlaşıldı.
Şimdi bir arada kalmamız gerekiyor.
Teslim olmayı ya da af dilenmek için
yalvarmayı unutun.
Ian öldü.
Ama o bizim ilk liderimiz değildi.
Bizi bu kadar uzun süre bir arada tutan o değildi.
Bunu biz başardık, bir aile olarak birlikte çalışarak başardık.
Ama ailemiz şu anda bu binanın her bir yanına
dağılmış vaziyette, biliyor musunuz?
Burayı evimizdeki şu pisliklerden daha iyi tanıyoruz.
Bu işten sağ salim kurtulacağız.
Yani bu...
Bu oldukça iyi.
En iyi olanımızı elimizden aldılar.
Evet ama bunları duymaları gerekiyordu.
Hodges, içeri gir. Doğu kanadı temiz mi?
Hodges, duyuyor musun?
Doğu kanadı...
Burası işliyor çünkü herkes kendi rolünü oynuyor.
Eğer yapmazsanız veya yapamazsanız, o zaman sistem çöker.
Ve bunun olmasına izin veremeyiz.
Ya silahlarımızı buluruz ya da burayı yerle bir ederiz.
Bu insanları buradan çıkarmalıyız.
Bu kazanamayacağın bir savaş.