มันคือการเริ่มต้นใหม่
เริ่มโอกาสที่จะสร้างอนาคตที่ดีกว่า
หลังจากสงคราม ฉันไม่มั่นใจ เลยว่าเราจะได้เรียนรู้เรื่องการไว้ใจ
บางคนต้องการแก้แค้น แต่เราก็กักตัวนีแกนเอาไว้
แต่ไงก็เถอะ เขาหนีออกมาได้
เราเสียเพื่อน คนรัก รักแท้ของฉัน
แต่ตอนนี้ 6 ปีผ่านมา
ความหวังของเขาในเรื่องของอนาคต ได้ดำเนินต่อไป
เมืองต่างๆของเราต้องกลับ รวมตัวกันแล้ว
เพื่อที่จะเผชิญหน้ากับ ศัตรูอันฉกาจที่เดินกับคนตายได้...
ล้อมมันเอาไว้...
และเสียงกระซิบ
แกต้องตาย
ไปเลย เดี๋ยวนี้
ไป ฉันคุ้มกันเอง
ตาย
ไปเร็วเข้า!
- Synced and corrected by VitoSilans - Translated By `ThirTeen -- www.Addic7ed.com --
"ครอบครัวอยู่กับหนูเสมอ"
นึกว่าคุณจะฉลาดกว่านี้ซะอีก
คงไม่สินะ
เธอไม่ยิงฉันหรอกนะ หนูน้อย
อืมม
ยิงสิ
ฉันไม่กลับเข้าไปหรอกนะ
เหนี่ยวไกเลยสิ
ถ้าเธอจะทำแบบนั้นน่ะ สาวน้อย
เอางี้ดีมั้ย?
เอาแบบฉันไปตามทางของฉัน เธอก็ไปตามทางเธอ
และเราจะไม่ได้เจอกันอีกเลยเป็นไง?
เอาแบบ ไม่ต้องพูดเยอะอะ?
รู้มั้ย ตอนที่พ่อกับแม่เธอ...
ขังฉันไว้
พวกเขาบอกว่าฉันจะมีประโยชน์ สำหรับอะไรสักอย่าง
แบบว่า ฉันจะทำให้คนได้เห็นว่า สิ่งต่างๆนั้นเปลี่ยนได้
และเขาทำได้จริงๆ
ให้ตายสิ พวกเขาแม่งทำได้จริง
ทุกคนเลยนะ ยกเว้นฉัน
ดูรอบๆสิ...
อเล็กซานเดรียนี่แม่งเมืองในฝันชัดๆ
แต่ดูฉันสิ?
มีแค่ผนังสี่มุมกับฝูกนอน
กฎเป็นกฏ
แม่หนูเป็นคนตัดสิน
แต่เธอทำได้นี่
มันก็เหมือนแบบตอนเรา คุยกันเล็กๆน้อยๆด้วยกัน
เธอไม่จำเป็นต้องปล่อยฉันไปหรอก
เธอแค่ไม่ต้องเห็นตอนที่ฉันหนีไปเท่านั้นเอง
ข้างนอกนั่นไม่มีอะไรเหลือแล้ว สำหรับคุณ
สำหรับทุกๆคน
เธอก็รู้จักฉันนี่
เธอรู้จักฉันมากกว่าทุกๆคนที่ รู้จักฉันมานานซะอีก
ฉันสัญญาเลย
ฉันสัญญาเลยว่าฉันจะไม่ทำร้ายใคร
ต่อให้พวกเขาอยากจะทำร้ายฉัน
สัญญาเลยว่า ฉันจะไม่ทำร้ายพวกเขา
แต่ ฉันต้องไป
ขอบคุณนะ
เฮ้
ไปในห้องหนูมาเหรอ?
อยากได้มันคือเหรอ?
เก็บไว้เถอะ
มันจะช่วยให้คุณหาทางไปต่อได้
แต่ถ้าหนูเห็นคุณอีกละก็ยิงแน่
ได้สิ
ฉันก็คงยิง
เราไม่ควรรออีกสักหน่อยเหรอ?
มิโชนออกไปแค่ไม่กี่ชั่วโมงเอง
มันเกือบจะครบวันแล้วนะ
ตั้งแต่ที่พวกเขาออกไปตามหา
และตามที่โรสิต้าบอก...
มาโคร?
บางทีเราต้องใช้แบบทีมสองคน
เดินวนดูรอบๆตามรอยพวกเขา
- จะได้เห็นอะไรหน่อย - โอเค เอาเลย
หนึ่งรอบ ไม่ต้องไปเสี่ยงอะไรด้วยละ
และเอาออสก้าที่เฝ้าประตูอยู่ไปด้วย เราต้องการที่สี่
ผมไปเอง
เฮ้ เอ่อ ชื่อลูคเอง
อยากได้มือเพิ่มมาอีกมั้ย?
เพราะผมมีเพิ่มอีกสองมือ
เอ่อ....ถ้าคุณต้องการให้ช่วยอะไร ผมขอช่วย
ผมจะไปเช็คกับออสก้านะ
ไม่ๆ ไม่ต้อง
คอนนี่และเคลลี่ พวกเขา... พวกเขาอยู่ในสวนแล้ว
แล้วแม็กน่ากับยูมิโกะ ก็อยู่ข้างนอก
ผมแค่อยากจะทำอะไรบ้าง
เขาไปกับผมได้นะ
แจ๋ว
อัลเดน ครับ
เฮ้ ผมลูคสองมือครับ
เฮ้
มุกกากเกิ๊น
ขอบุคณครับ
อยู่ข้างนอกก็ขอให้ปลอดภัยนะ
ปลอดภัยเสมอ
มาเร็วเข้า อาจารย์ ขึ้นอานม้า
อาจารย์งั้นรึ? ผมชอบนะ
ใครมันจะทำงี้กันวะ?
แม้กระทั่ง คิดจะทำแบบนี้?
ผมว่าใครบางคนประจำเดือนมา
ทำให้มีแรงกระตุ้นผิดปกติ และหงุดหงิดอย่างรุนแรง
พูดไปเรื่อย
คิดว่ามีพวกมันอีกมั้ย?
- มี - แล้ว จะทำไงกันดี?
ตอนนี้ เดินไปเรื่อยๆก่อน
จูดิธเจอพวกเขา
รับรองพวกเขา
ฉันเองก็ด้วย
อืม
พวกเขาจะต้องเศร้าสุดๆแน่
พาเขากลับไปสภาพนั้น
ฝังเขา
ขอโทษด้วยที่ทำแบบนั้นให้คุณไม่ได้
ฉันก็ขอโทษที่ฉัน ทำแบบนั้นไม่ได้ให้กับเราทั้งสองคน
ขอบคุณ
ที่พยายาหาศพเขานะ
และ...หลังจากนั้นด้วย
ฉันอยากจะเจอเขาก่อนหน้านี้จัง
ฟังดูเขาเป็นคนดีเลย
ใช่
ไม่ควรออกมาที่นี่เลย
ความผิดผมเอง ถ้าผมไม่...
จีซัสตัดสินใจออกมาเอง
เราทุกคนรู้ดีถึงความเสี่ยง ในการออกมา
รู้ว่าไม่ควรออกมา
บางทีเรื่องที่เกิดขึ้นมันถูกกำหนดมาแล้ว
เราได้เบาะแสแล้ว
ผีในร่างคนหรือคนในร่างผี?
ไปหาคำตอบกันดู
เจ้าหมา
วางลง!
ได้โปรด...
อย่าฆ่าฉันเลย
ขอร้อง
มีกี่คน?
ขอร้องแหละ....พวกคุณฆ่าไปหมดแล้ว
เหลือแค่ฉัน
ไม่เชื่อโว้ย
ไม่มีเวลาแล้ว เราต้องเอาตัวมันไปด้วย
ลุก
เฮ้!
ถ้าตุกติกละก็
ไม่ต้องมาแกล้งใส่แบบนี้อีกแล้ว
มาเร็ว
เฮ้ยๆ
นังนี่เหรอที่ทำ?
ไม่ใช่ เป็นหนึ่งในพวกมัน
เอามันไปขังเหรอ?
- เราต้องเค้นคำตอบจากมัน - แล้วจากนั้นละ?
ทาร่า จีซัสไว้ใจเธอน่ะ
เราทั้งหมดรอคำตอบจากเธอ
แต่ผู้คนต้องการความยุติธรรม สำหรับเรื่องนี้
และเมื่อเวลานั้นมาถึง
เราก็จะมาหาคำตอบจากเธอเช่นกัน
ฉันรู้
เข้าไปข้างใน
แดริล?
เกิดอะไรขึ้น?
จีซัสตายแล้ว
ห๊ะ?
ไม่ต้องมาตอแหลแล้ว!
ไง เจ้าหมาน้อย
ดนตรี เหรอ?
ใช่ เรื่องทฤษฎี เขียนทำนอง ประวัติศาสตร์...
อยากได้อะไรละ พวก?
มันจะมีงานที่กำลังจะเกิดขึ้น ระหว่างแต่ละเมือง
ดนตรีก็น่าจะแจ๋วอยู่นะ
เล่นได้มั้ย?
- ได้สิ - เหรอ?
ไวโอลิน กีต้า เปียโน คาซู
- แงะ? - คุณละ?
ผมก็ร้องบ้างนะบางครั้ง
แบบตอนที่เริ่มเมาหน่อยๆแล้ว ไรเงี้ย?
เยี่ยมไปเลย
เราจะโชว์เทพกันเลยที่งาน
แบบวงสองคนไง
โว้ๆ
เฮ้
มาเลย
ขึ้นมา
พระเจ้า
วงสองคน บรรเลงได้อย่างดีเยี่ยม
ไง ลองไปคิดดู
นี่มันของยูมิโกะนี่
- แน่ใจเหรอ? - ใช่มั่นใจ
หล่อนทำดอกธนูมาเป็นร้อยแล้ว
นั่นไงอีกอันนึง
โอเคๆ
หล่อนทิ้งเอาไว้ให้เราตาม
มันเป็นเบาะแส
ไม่ก็ยิงพลาดมา
เดิมพันไหมละ
เราจะหาอีกสักหน่อยและถ้ามันนำ ไปหาพวกเรา
นายจะต้องร้องเพลงที่งานนะ พวก
ได้
เห็นอะไร?
ฝูงใหญ่เลย
เดินไปทางใต้
ถ้าเราติดอยู่ผิดฝั่งละก็ ได้อยู่ข้างนอกนี่ยันเช้าแน่
โอเค เราจะกลับหรือไปต่อดี?
นายเลือกเลย
ฉันบอกไปแล้วไง...
มีพวกแกแบบนี้อีกกี่คน?
พวกเขาตายหมดแล้ว
ครอบครัวฉันตายแล้ว
หยุดเถอะ
ไม่จนกว่าแกจะตอบคำถามพวกเรา
ชื่อ เอาชื่อแกก่อนเลย
บอกไปแล้ว ฉันไม่มีชื่อ
พวกเราไม่มีใครที่มี
ไม่มีใครเรียกชื่อทั้งนั้น
ทำแบบนั้นมันไม่ได้ผล
มันได้ผลได้ไง?
ใส่หนังของพวกมันทำไม?
ตอบดิวะ
พวกเขา...
พวกเขาเคยเป็นคนดีนะ
เราเคยเป็นคนดี
มันเป็นสิ่งที่้เราทำไปเพื่ออยู่รอด
นั่นแหละคือทั้งหมดที่เราต้องการ
เพื่ออยู่รอด
โอ้ แกกำลังบอกว่าแกจำเป็นต้องทำงั้นเหรอ?
คุณคงไม่เข้าใจหรอก
ก็บอกให้เข้าใจสิ
แกทำอะไรกันอยู่?
เรา...
เราแค่พยายามจะไปดูว่า พวกเขาเป็นคนดีด้วยรึเปล่า
แต่แล้วพวกคุณก็โจมตีเรา และตอนนี้พวกเขาก็ตาย
พวกเขาตายหมดแล้ว
และฉันไม่เหลืออะไรอีกแล้ว
พวกแกรู้อะไรเกี่ยวกับเราบ้าง?
พวกมันรู้ที่อยู่ของที่นี่รึเปล่า?
- ฉันไม่รู้ - ห๊ะ?!
ไม่รู้ ฉันไม่รู้อะไรทั้งนั้น
พวกเขาไม่บอกอะไรฉันเลย
หยุดถามฉันเถอะ
ให้ฉันอยู่คนเดียวเถอะนะ
ขอร้องปล่อยให้ฉันอยู่คนเดียวเถอะ
ฉันไม่เชื่อสักคำเลยที่ออก มาจากปากนังนั่น
เราจะเค้นมันออกมา
ลองอีกทีพรุ่งนี้เช้า
เธอคงต้องทำต่อโดยไม่มีฉันละแหละ
จะเอาคนของฉันกลับไปก่อน
ปล่อยให้พวกเขารู้เรื่องพวกนี้ ที่บ้านไม่ได้
โอเค
ขอบคุณ ที่อยู่ช่วยนะ
กลุ่มคนที่เธอเอามา
ฉันจะบอกพวกเขาให้ว่า พวกเขาอยู่ได้
ฉันว่ามันคงเป็นการตัดสินใจของฉันแล้วแหละ
นั่นคงเป็นสิ่งที่เขาทำเหมือนกัน
ขอบคุณ ทาร่า
เก็บนังนั่นไว้มันเสี่ยง
นายก็รู้นะ
เราทั้งคู่รู้
อืม
ผมรู้
ผมจะทำให้มันพูดเอง
ถ้ามันไม่พูด...
รู้นะว่าต้องทำไง
เอานะ...
เข้าที่แล้ว
เห็นมั้ย ไม่แย่
นายก็พูดได้นี่
ขอโทษเรื่องที่พยายามจะกัด และจิกด้วย
ความไม่ตั้งใจที่จะทำให้เจ็บและก็อะไรทำนองนั้น
ไม่เป็นไร ผมจะไปหยิบผ้าพันแผลนะ
อีกแค่สองสามอาทิตย์ จากการพันด้วยแรงพอเหมาะ
นายก็จะหายเหมือนใหม่เลย
ทั้งคู่แหละ
เดี๋ยวไปเอาน้ำมาให้นะ
ผมกลัวแทบแย่เลย ว่าคุณจะไม่รอด
จากใจเลย
ทุกๆวินาทีที่ผมอยู่ข้างนอกนั้น
ผมรู้สึกผิดเรื่องจีซัสมาก
แต่ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับคุณละก็...
ยูจีน...
ผมคิดงั้นซ้ำไปซ้ำมา... ว่าในอีกมุมนึง
ถ้ามันเป็นผมแทนที่เขาที่โดน มีดเสียบละ
เราทั้งหมดรอและรอสำหรับ ช่วงเวลาที่เหมาะสม
ที่จะบอกว่าอะไรคือใกล้ชิดสุดและรักมากสุด
และก่อนที่้เราจะรู้
ทรายก็ไหลผ่านลงไปยัง ด้านล่างของนาฬิกาทราย
ซึ่งทั้งหมดที่ผมกำลังจะบอกคือผม...
ผมไม่ไหวแล้วที่จะรอ
ผมไม่ไหวที่จะเล่นเป็นฝ่ายแพ้ ในเกม "สงสัยจังว่าเมื่อไหร่จะถึงตาเรา"
- ผมอยากจะ... - ฉันขอโทษนะ ฉันทำไม่ได้
- เป็นไรมั้ย? - ไม่เป็นไร
เอาละ เข้าไปข้างในเลย
- ผมจะตรวจให้ - จริงๆ ฉันไม่เป็นไร
ร่างกายคุณผ่านอะไรมามากมาย สองสามวันมานี้
- คุณ... - ไม่ใช่เรื่องนั้น
เอา แล้วอะไร?
ตอนที่เรากำลังคบกันแบบสนุกๆ ก่อนหน้ากาเบรียล...
ฉันท้อง
โอเค
แอลกอฮอล์มักจะทำให้รู้สึก แย่ตลอดเลยเหรอ?
ไม่หรอก
แต่ทำให้เราทำอะไรโง่ๆน่ะใช่
ว่าแต่คิดอะไรอยู่ละ?
ผมไม่ได้คิดอะไร
อากาศสดชื่นมันช่วยได้เยอะ
อย่าชินไปซะก่อนล่ะ
อีก 2 นาที นายก็ต้องกลับเข้า ไปอยู่ที่เดิมแล้ว
ถามจริง?
เอลบอกว่านายติดอีกคืนนึง
นายก็จะต้องติดอีกคืนนึง
แดริล ผมขอโทษจริงๆ
ผมว่าผมต้องหาตัวตนของผมที่นี่
ผมรู้ว่าตัวเองเป็นใครตอนอยู่คิงด้อม
แต่ผมเป็นใครตอนอยู่ที่นี่ละ?
บ้านแสนสุข
บิ๊กริชชี่ แกรึเปล่าวะ?
ดูแกสิ
ภักดีจนถึงจุดจบ
คงจะครบแล้วแหละ
ขอบคุณ
ผมจะไปบอกซิดดิกให้เตรียม ยูจีนกับโรซิต้าให้พร้อม
โอเค
มิโชน...
คุณพูดถูก
ผมมองไม่ออกเอง
ผมไม่อยากจะรู้เอง
เรามีทุกอย่างที่เราต้องการใน อเล็กซานเดรีย
และพวกเขาก็มีทุกอย่างที่พวกเขาต้องการที่นี่
เราควร...
อยู่ข้างใน ปกป้อง...
ดูแลซึ่งกันและกัน
ขอโทษที่ผมไม่เข้าใจมันเลย จนถึงตอนนี้
ฉันก็ขอโทษด้วย
สำหรับทุกอย่าง
บอกฉันที่ว่านายไม่ได้หลับบนนั้น
หมายถึงห้องเพนเฮ้าเหรอ?
หมามันเลือกอะ
อัลเดนกับลูคควรกลับมาได้แล้วตอนนี้
อาจจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น
หรืออาจจะมีอะไรก็เกิดขึ้นก็ได้
รู้ใช่มั้ยว่าจะทำไงกับนังนั่น?
ทำไมเรื่องนี้ต้องขึ้นอยู่กับฉันด้วย?
เพราะนายเป็นผู้ตัดสินที่ดีที่สุด เท่าที่ฉันรู้จัก
ไม่มีจีซัสหรือเเม็กกี้ คนพวกนี้หวังพึ่งนาย
พวกเขาก็มีทาร่าไง
ทาร่าฉลาด แต่เธอไม่ควรทำ อะไรด้วยตัวคนเดียว
สิ่งที่้เราทำไป เอาร่างจีซัสกลับมา
มันจะช่วยให้พวกเขาก้าวต่อไป
แต่หลังจากนั้น
มันคือการทำยังไงก็ได้ ที่จะไม่ให้ต้องฝังศพใครอีก
ได้
มาเร็ว
แม่งเอ้ย
บิ๊กริชชี่
เคยคิดไว้นะว่าเราน่าจะมี อะไรที่พิเศษต่อกันตอนอยู่ที่นี่
ขอโทษทีวะ พวก
แบบนี้มันไม่ได้ผลแล้ว
แกเป็นใคร?
ตอบคำถามสิวะ
อยากตายรึไง?
แค่นั้นใช่ปะ?
- แดริล คุณเป็นอะไรเนี่ย?! - หุบปาก!
เอางั้นเหรอ?
ผู้คนเพิ่งจะฝังศพคนดีๆคนนึงไป
และพวกเขาพร้อมที่จะแขวนคอเธอแล้ว
สิ่งที่ฉันต้องทำก็แค่ลากตัวแกไปส่ง
ในกลุ่มแกมีกี่คน?
บอกไปแล้วไง...
ลุก มีเท่าไหร่?!
10 คน แต่ก่อนเรามี 10 คน
คิดว่า
เราใส่ผิวหนังเพื่อที่จะกลมกลืน
เราไม่มีชื่อ
คือ...เรามีชื่อนะ แต่เราไม่ใช่
นานแค่ไหนแล้วที่อยู่รอบๆนี่?
ไม่รู้
เราเดินไปเรื่อยๆกับพวกคนตาย
พวกผิวหนังทำให้พวกมันไม่มายุ่งกับเรา
พวกมันปกป้องเรา เราเลยปกป้องมัน
มีแคมป์รึเปล่า กำแพงละ?
กำแพงงั้นเหรอ?
กำแพงไม่ได้ช่วยให้คุณปลอดภัยหรอกนะ
ที่แบบนั้นน่ะ ไม่รอดหรอก
มันไม่มีทางอยู่รอด มันเป็นแบบนี้แหละ
แม่ฉันกับฉัน เห็นมาหลายครั้งแล้ว
ฉันแทบจะจำไม่ได้แล้วว่า โลกก่อนที่มันจะเป็นแบบนี้เป็นยังไง
แต่แม่ฉัน บอกว่ามันกำลังเปลี่ยนยังไง
เราต้องเปลี่ยนไปกับมันยังไง
เราต้องใช้พวกที่ตายและอื่นๆ มาทำให้เราปลอดภัยยังไง
เราไม่เคยโดดเดี่ยว
ทำไมคนของแกต้องฆ่าคนของเราด้วย?
บอกมา!
เราจะฆ่าพวกคุณอยู่แล้วแหละ โอเค้?!
คนเดี๋ยวนี้ก็ทำอะไรแบบนี้ทั้งนั้น
ทุกๆคนที่มีชีวิตคือภัยคุกคาม
ไม่เราก็พวกมัน
มีกี่คนในกลุ่มแก?
- บอกไปแล้ว... - เอาความจริงดิวะ!
นี่แหละความจริง!
- ไม่ต้องมาโกหก! - แม่ฉัน!
แค่แม่ฉัน
เธอเป็นคนดี
ขอร้องแหละอย่าไปตามหาเธอเลย
ขอร้อง
เธอเป็นผู้หญิงตัวคนเดียว ที่อยู่ข้างนอก
ไหนบอกว่าพวกแกไม่เคยอยู่ตัวคนเดียวไง
ตอนเธออยู่ที่สุสาร
เธอแยกตัวออกมา แค่เธอคนเดียว
โกหก บอกความจริงมา...
จริง ฉันบอกความจริงไปแล้ว!
- บอกแล้วนะว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น! - แดริล!
- หุบปาก! - บอกไปหมดแล้ว!
- ขอร้องแหละปล่อยฉัน! - แดริล หยุด!
ขอร้อง แดริล อย่าฆ่าฉันเลย
นะ
นะๆ
ฉันว่าฉันบอกแกว่าให้เงียบไปละนะ
เธอเป็นแค่เด็กเองนะ
อยากรู้มั้ยว่าตัวตนนายที่นี่คืออะไร?
ตัวตนนายอยู่ตรงที่ๆนายอยู่นั่นแหละ มันจะเป็นนานจนกว่านาย
จะคิดได้ว่าจะพิสูจตัวเองยังไง
แดริล
แดริล เดี๋ยว!
ขอบคุณนะ
ห๊ะ?
ฉันบอกว่าขอบคุณนะ
ที่ช่วยฉันไว้
ผมต้องทำ
ปล่อยให้เขาทำสิ่งที่เขาจะทำ กับเธอไม่ได้หรอก
ผมเฮนรี่นะ
ฉันลิเดีย
ยินดีที่ได้รู้จัก
เฮ้ยยย ใจเย็นก่อนไอหนู
ฉันรู้ว่าเธอบอกว่าจะยิง แต่...
บ้าเอ้ย
มีหลายคนเลยที่กำลังตาม หาคุณอยู่
บอกแล้วว่าข้างนอกนั่นไม่มีอะไร
เธอนี่มันมั่นใจเชี่ยๆเลยนะ
พูดดีๆหน่อย!
หนูเป็นเด็กนะ ไองั่ง
เออๆ
ทำไงได้ละ?
ฉันชอบพูดหยาบๆต่อหน้าเพื่อนๆ
คนทั่วๆไปก็รู้กัน
ขอบคุณที่ให้ฉันยืมนะ
คุณจะกลับไปที่อเล็กซานเดรียเหรอ?
ใช่
คุกและทุกๆอย่าง
ทำไม?
เพราะเธอพูดถูกไง
ฉันออกไปดูด้วยตาตัวเองหมดแล้ว
และมันไม่มีอะไรเหลือสำหรับฉันแล้ว
ไม่มีอีกต่อไปแล้ว
เลยกลับไปสินะ
แล้วไงต่อ?
เดี๋ยวจะบอกละกันถ้าฉันรู้
มันดูเป็นไง?
เฮ้
เฮ้ เธอเป็นพวกเราละนะ
ดีใจนะที่มีพวกเธอมาอยู่
ขอบคุณ
ขึ้นมาทำอะไรบนนี้ละ?
อัลเดนน่ะ
เขาเป็น...
ก็...
ไม่มั่นใจนะว่าจะเรียกไง
ทั้งหมดมันเป็นความรู้สึกใหม่...
ฉันเองก็มีแบบนั้นเหมือนกัน
ลูคเป็นพวกเอาชีวิตรอด
อัลเดนได้มือดีไปดูแล
นายวอมเส้นเสียงได้เลย พวก
เออ เดี๋ยวได้เห็นดีกัน
จัดการเอง
แปลกแหะ
เบาะแส หมดแล้ว
- Synced and corrected by VitoSilans - Translated By `ThirTeen -- www.Addic7ed.com --