ความเดิมตอนที่แล้ว...
Synced & corrected by MaxPayne Translated By `ThirTeen == https://subscene.com ==
นอนหลับเป็นไงบ้าง?
สมองฉันคิดมากไปหมด
- คุณละ? - ก็ไม่ได้แย่นะ
คุณต้องเอาใบกฎหมายนี่ไปกินเป็นมื้อเย็นแน่
จ๊ะ
ไม่ล่ะ
ดีแล้วที่คุณเป็นผู้นำที่แห่งนี้
กับคุณไง
ผมอยู่ที่กับสะพานนั่น
ที่นี่สิ คุณอยู่คนเดียว
ทำให้ที่นี่ปลอดภัย
หาทางที่จะทำให้มันดีขึ้น
พูดถึง...
จูดิธมีอาการไอ
ใช่ ผมไปเช็คแล้ว
ไม่มีไข้ ดังนั้นอาจจะแค่ไอเฉยๆ
ฉันจะพาเธอไปหาซิดดิก เผื่อเอาไว้
ผมไปด้วย
เราจะต้องสัญญานะว่าเป็นวันของครอบครัว
เธอจะได้กล้าเข้าไปในสถานพยาบาล
คุณจะกลับไปดูงานมั้ย?
ผมลาหยุดได้
เราทั้งคู่เลย
จากรายงานล่าสุด อะไรหลายๆอย่างเป็นไปด้วยดี
แม๊กกี้จะไปถึงที่นั่นเร็วๆนี้ ต้องขอบคุณ คุณเลยนะ
เธอคงเอาอยู่ได้สักพักนึง
ใช่มั้ย?
มันแค่ แม๊กกี้กำลังพยายามอยู่ ฉันรู้ว่าเธอกำลังทำ
แต่เธอก็ยังคงโกรธอยู่
แดริลก็เหมือนกัน
- อาจมีคนอื่นด้วย - อยากให้ผมไปแทนรึเปล่า?
ฉันต้องการให้มันได้ผล
มันต้องได้ผล
มันต้องเป็นงั้น
ต่อให้ทุกๆคนยังไม่ลงรอยกัน
พวกเขาก็จะเข้าใจกัน
เหมือนกับที่เราเป็นไง
ใช่
โอเค
ขอบคุณ
สำหรับอะไร?
สำหรับทุกอย่างที่คุณทำไป
สำหรับทุกอย่างที่คุณกำลังทำอยู่
สำหรับตัวคุณเอง
ทำไมคุณไม่...
พักสักหน่อยล่ะ?
คุณอยากให้ฉันหยุดทำงานเหรอ?
ใช่
คุณอยากให้ฉันหยุดสร้างรากฐาน ของอารยธรรมใหม่งั้นเหรอ?
ผมคิดว่ามีทางอื่น...
ที่จะสร้างอนาคตนะ
เอาเลยนะ?
เอาเลย
โอเค
เพื่ออนาคต
ใจเย็นก่อน เพื่อนยาก
เราเป็นพวกเดียวกันแล้ว
ทำไมไม่อยู่ที่สะพาน?
เรามาตามหาเพื่อน
เขาหายไปเมื่อคืนนี้
รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้มั้ย?
ไม่เลย เพิ่งมาถึง
มีอะไรอยู่ข้างหลัง?
อาหารของครึ่งนึงของฮิลล์ท๊อปแลก กับน้ำมัน
น้ำมันที่เรายังไม่ได้
ใช่ ไอนั่นก็หายไปเหมือนกัน
พร้อมกับคนที่นำมาส่ง
รู้อะไรบ้างรึเปล่า?
ก็อยากจะรู้อยู่หรอก ฉันต้องการน้ำมันนั่น
ที่เหมือนกับที่เธอบอกไว้
ชื่ออะไร?
จะจดไว้ว่าเอาไปแล้ว
ชื่อมัด
และเธอก็คือแม่ม่าย
นั่นเจด
จดไว้ละกันว่าเอามะเขือเทศไปแล้ว ขอบคุณที่เอามาให้นะ
เราจะเอาน้ำมันมาให้ ให้เร็วที่สุด
ต้องไปแล้ว
ต้องกลับไปเข้ากะต่อไป
ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าต้อง ทำงานกับไอ้พวกบ้านี่
เราให้โอกาสพวกมัน
เฮ้ หยุดก่อน
อีกครั้งนะ
1 2 3
เจอตัวแล้ว!
ไปเลย
ไม่นะ!
เย้!
"แต่แล้วหลายชั่วโมงผ่านไป ไม่มีอะไรเลวร้ายเกิดขึ้น
เธอก็เลยหยุดกังวล และรออย่างใจเย็น
และดูว่าเหตุการณ์ข้างหน้าจะเป็นไง"
"ท้ายที่สุด เธอก็คลานไปที่พื้น
ไปจนถึงเตียงและก็นอนลง
และโตโต้ก็นอนลงข้างๆเธอ
แม้ว่าตัวบ้านจะยังโยกเยกอยู่
และเสียงลมที่พัดโหมกระหน่ำ
โดโรธี่ก็หลับตาลง และนอนหลับไป"
ดูรูปไปนะ
เขาเป็นหนึ่งในคนของเซเวีย ที่หายไป
หลายๆคนเริ่มที่จะหวาดระแวง
เขาถูกพบแล้ว แต่เป็นศพ
ดูไม่เหมือนว่าเป็นอุบัติเหตุด้วย
ใครสักคนสังหารเขาอย่างจงใจ
เดาว่าพวกเขาจะต้องประหารเรา ทิ้งทั้งหมด!
เหมือนที่จัสตินโดน!
ไม่หรอกถ้าเรามีปืน
เฮ้ พวก!
ไม่เอาน่า!
ไม่ๆ!
ไม่!
ออกไป!
เฮ้ หยุดนะโว้ย!
หยุดสิ!
เราจะหาให้ได้ว่าใครทำแบบนี้
และเราจะทำให้แน่ใจเลยว่า มันจะไม่เกิดเรื่องแบบนี้อีก
- โอเคมั้ย? - "เรา" งั้นเหรอ?
แกไม่ใช่พวกเราอีกต่อไปแล้ว
"เรา" หมายถึงพวกเราทั้งหมด
ฆ่าไอคนที่ฆ่าจัสติน!
ฉันคิดว่าแกจะเป็นผู้นำเราซะอีกนะ
พอแล้ว
กลับไปเลย ทั้งหมดนั่นแหละ
ทำไม่ได้วะ ซี
ทำไมแกไม่ดึงปืนออกมา
แล้วยิงฉันตรงนี้เลยละ?
ดีกว่ามานั่งเสียใจภายหลังไง
เราไม่ได้ต้องการแบบนี้
เราแค่ต้องการป้องกันตัวเอง
ไม่เอาปืน!
เพราะแกเป็นคนที่ฆ่าจัสตินใช่มั้ย?
ฉันว่าต้องเป็นผู้หญิงคนนี้
เอาคืนที่ไซม่อนได้ทำไว้
ไม่
มันนั่นแหละ
ไปจบเรื่องเพื่อนเราทำมาดีกว่า
เฮ้ หยุด มันชักไปกันใหญ่ละนะ
ไม่หรอก
บางทีอาจจะทั้งสองคนนั้นแหละ
มาเถอะ
ถอยไป!
เราจะไม่เอาแบบนี้
ช่างมันเถอะ
ฉันจะไปคุยกับริคให้
จะลองหาทาง
ทำให้ทุกคนปลอดภัย ดีมั้ย?
เปลี่ยนที่ทำใหม่
จับคู่กันไปเช็คบริเวณ
เกเบรียล
แอนเป็นพวกเรามาสักพักนึงแล้ว แต่ฉันต้องถาม...
นายรู้มั้ยว่าเมื่อคืนเธออยู่ไหน?
เฝ้ากะ กับผม
อยู่ทั้งคืนเลยใช่มั้ย?
ใช่
ดูเธอไว้นะ
ต่อให้เธอไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องก็ตาม
บางส่วนของพวกเขาก็คิดว่าเธอทำ
และใครจะรู้ว่าเธอจะโดนอะไร
อีกอย่าง ฉันต้องการคนที่ไว้ใจได้ คอยดูด้วย
ขอบคุณเรื่องเมื่อกี้นะ
ได้ลองไปคิดดูรึยังที่ผมขอไป?
ปืนสักสองสามกระบอกหรือ หาคนมาคุมเรื่องพวกนี้ให้ดีขึ้น
หรือทำให้มันแย่ลง
มันไม่ได้ช่วยจัสตินอยู่ดี
ไม่มีทางเลยที่ฉันจะ ให้เขาอยู่ใกล้ใคร
ห้ามเอาปืนให้ใครทั้งนั้น
มันไม่ใช่ที่ตกลงกันไว้
คุณเชื่อใจผมใช่มั้ย?
เอาเป็นเชื่อใจคนอีกสักหน่อยมั้ย คนที่กลับตัวกลับใจจริงๆ?
อย่างแรก เราจะพยายาม สืบดูว่ามันเพราะอะไร
ใครเป็นคนฆ่าจัสติน
ถ้าเราสืบไม่ได้ จากนั้นฉันจะลองเอาเรื่องนั้นไปคิดดู
โอเค
เอาจริงเหรอ?
ผมเองก็ไม่ได้ต้องการแบบนี้
แต่ข้อตกลงคุณ ทำให้แซงจูรี่
เป็นคนงานหลัก
พวกเขากำลังสร้างสะพานนี้ใหม่ สำหรับพวกเราทุกคน
มันไม่ใช่หน้าที่เราเหรอ ที่ทำให้พวกเขาปลอดภัย?
คุณคิดว่าใครทำแบบนี้?
แอน คุณเป็นไรมั้ย?
ผมได้ยินที่พวกเขาพูดกัน
ฉันไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น
ผมรู้
ดีแล้ว
ริคถามว่าผมอยู่กับคุณทั้งคืนเลยมั้ย
ผมก็ตอบว่าใช่
แต่ผมออกมาหลังจากเรา...
ผมโกหกเขา...เพื่อคุณเลยนะ
ริคถามคุณงั้นเหรอ?
คุณเห็นอะไรมั้ย ตอนคุณออกไปข้างนอก?
อะไรก็ได้
ที่พอจะอธิบายได้ว่า เกิดอะไรขึ้นกับจัสติน?
ฉันต้องไปนอนสักหน่อย มีเฝ้าอีกกะพรุ่งนี้
เห็นอะไรบ้างมั้ย?
คุณคิดว่าฉันปิดบังอะไรบางอย่างอยู่ละสิ?
เอาเลยสิ
ถามมา
รอยแผลของจัสติน...
ดูเหมือนการเจาะเข้าไป
ฉันสงสัยว่ามันมาจากมีด
แต่มันเล็ก เป็นวงกลม และเรียบร้อย
เล็กกว่าและเรียบร้อยกว่า ลูกกระสุน
มันออกจะเหมือนลูกธนูนะ
ไม่ก็ลูกดอก
เรื่องแบบนี้นายเคยทำบ่อยเหรอ?
ต้องทำเมื่อต้องทำจริงๆ
คิดว่าฉันเป็นคนทำงั้นสิ?
ไม่
แต่คนอื่นทำ
ฉันแค่มาคุยให้มั่นใจ
ถ้าฉันจะฆ่ามันนะ
ฉันฆ่าต่อหน้าตาเนี่ยแหละ
ฉันไม่รู้ว่าใครทำ
แต่ฉันรู้ว่าทำทำไม และนายเองก็น่าจะรู้
เอาคนพวกนี่มาอยู่รวมกัน
มันก็ต้องเกิดเรื่องแบบนั้นเป็นประจำ
ไม่
มันเป็นสิ่งที่ถูกต้อง
อนาคตเป็นของเราทุกคน
ทำไมพวกมันต้องได้อนาคตด้วย?
และเกลนไม่ได้?
อับราฮัมละ? ซาช่าละ?
คนของคิงด้อมที่เสียไป...
ฮิลล์ท๊อป...
โอเชี่ยนไซด์อีก?
นายเคยได้คิดเรื่องที่พวกมันต้องการรึเปล่า?
เรื่องที่พวกมันได้ทำ ถ้ามันมีโอกาส?
คิดสิ
คิดแล้ว
นานแล้วที่ฉันเองก็อยากเหมือนกัน
อาจจะมากกว่าทุกคนเลยด้วยซ้ำ
แต่ฆ่ากันเอง
เมื่อโลกทั้งใบเป็นของพวกตายไปแล้ว
มันไม่ใช่ทางออกอีกต่อไปแล้ว
เราควรจะไปเช็คบริเวณนะ
แดริล ฉันรู้ว่านายไม่เห็นด้วย
กับทุกสิ่งที่เราทำที่นี่
ทั้งหมดที่ฉันอยากขอคืออยากให้ลองหน่อย
ลองสิ
ให้ผู้คนได้เห็น
มันอาจทำให้ทุกคนลืมเรื่อง ที่เกิดขึ้นไปได้
แล้วไปจำในเรื่องที่อาจเกิดขึ้นได้ อาจจะนะ
มันอาจเป็นหนึ่งในการตัดสินใจ ที่ดีที่สุดที่นายเคยมีเลยก็ได้
อย่างเช่นไม่ฆ่าคนที่ทิ้งพี่ชายนายไว้ บนหลังคาให้ตาย
รายงานผล
กริด 1 ... เรียบร้อย
กริด 2 เรียบร้อย
3 เรียบร้อย
กริด 4 เรียบร้อย
กริด 5 เรียบร้อย
ไพเพอร์ 1 มีอะไรมั้ย?
ไม่มีอะไร
ทางเราไม่เห็นอะไร
ระวังตัวด้วย
เรามีคนหายข้างนอกนี่
มีความเคลื่อนไหว
เราจะลองไปเช็คดู
เรากำลังมุ่งไปทางคุณ
กริด 5 มาด้วย
มีบ้านอยู่ข้างหน้าเรา
น่าจะมาจากตรงนั้น
ตอนแรกเราใช้ชีวิตอยู่ที่นี่
ก่อนโอเชี่ยมไซด์
โอเค
เราต้องเอามันออกก่อนที่ มันจะล่อมามากกว่านี้
ทำตามฉันโอเคนะ?
ได้
เธอไปจัดการหลังคา
ฉันจะไปฆ่าพวกมันเอง
ทางนี้!
เฮ้
เป็นอะไรมั้ย?
ไม่เป็นไร
แค่เจอปัญหานิดหน่อย
เกิดอะไรขึ้นกับกริด 5 ?
ควรจะถึงที่นี่คู่แรกซะอีก
กริด 5 ตอบด้วย?
บี
บีตื่นสิ
เป็นไรมั้ย?
เป็นสิ
- คิดว่างั้นนะ ? - เกิดอะไรขึ้น
อารัทบอกว่าเคลียร์
และเรามุ่งหน้าไปที่ถนน และจากนั้น...
ไม่รู้สิ
มีอะไรบางอย่างมาฟาดฉันที่ข้างหลัง
แล้วอารัท?
ไม่รู้
ขอบคุณ
ใครก็ตามที่ทำ เอาตัวเธอไป
เราต้องตามหาเธอ
เซเวียรู้มั้ย?
ตอนนี้ยัง
พวกเขาคิดว่าอารัทเฝ้ากะทั้งคืน
ถ้าเช้าละก็ พวกเขารู้แน่
เธออาจจะตายไปแล้ว
ถ้าเรายังไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น
แซงจูรี่กลับหมดแน่
ถ้าเกิดแบบนั้นขึ้น
เราคงไม่ทันเสร็จก่อนน้ำขึ้น
เราจะเสียสะพาน
โย่
อยากจะบอกว่าเราเราจับคนทำมาแล้ว
จะทำไงต่อ?
ใครจะเป็นคนตัดสินว่าจะทำอะไร?
จะเป็นแบบ.."เกรเกอรี่" มั้ย หรือ...
แบบ "นีแกน"?
ไม่ว่าใครก็ตาม
เมื่อถึงเวลา พวกมันจะต้องโดนลงโทษในสิ่งที่ทำ
จับคู่กับคนที่ไว้ใจ
เราจะอยู่ข้างนอกนั่นจนกว่าจะเจอตัวเธอ
ผมรู้อยู่แล้วว่ามันจะต้องยาก แต่เรื่องพวกนี้ทั้งหมด
ควรจะให้พวกเซเวียเป็น ส่วนของเรื่องนี้มั้ย?
มันไม่ใช่ตัวเลือกของคุณหรือฉัน
พวกเขาแค่ต้องการมัน เหมือนกับพวกเรา
วันนี้ ฉันเห็นมันกำลังเกิดขึ้นอีกครั้ง
และฉันก็อยากที่จะเหนี่ยวไกละเกิน
จบมันซะก่อนที่มันจะเริ่ม
เพราะถ้าเราหาอารัทไม่เจอ
เราก็ต้องสู้แม้ว่าจะไม่อยากสู้ก็ตาม
ไม่ ผมไม่ปล่อยให้มันเป็นแบบนั้น
ไม่ได้
ทุกๆวันตั้งแต่ผมจับนีแกนขัง...
ผมก็มีอาการแบบนั้น
ตื่นมาก็รู้สึกว่า...
ผมควร...
ลงไปข้างล่างแล้วฆ่าเขาซะ
จัดการให้มันเสร็จเรียบร้อย
อาการแบบนั้น มันเป็นทุกอย่างที่ผมต้องการ
แต่จากนั้น ผมก็นึกถึงทุกคน ที่เราเสียไป...
ไม่ใช่แค่เซเวีย
แต่ทั้งหมดทุกกลุ่ม
ผมรู้ผมต้องให้เกียรติพวกเขา
เพื่อสร้าง ไม่ใช่... ทำลาย
เพราะมีเพียงแค่เรากับพวกผีดิบ
และทุกๆชีวิตมีค่าหมดตอนนี้
คุณโอเคกับเรื่องนี้เหรอ?
หรือแค่เล่นบทคนดีเพื่อนริค?
ไม่มั่นใจ
ผมเองก็ด้วย
ส่วนนึงของฉัน ก็อยากจะเห็นสิ่งต่างๆในทางของเขา
มองไปข้างหน้าและไม่หันหลังกลับ
ทุกๆครั้งที่ฉันมองเฮอเชล
ฉันคิดว่าเรื่องมันจะเป็นไง
และฉันก็สลัดมันทิ้งไม่ได้เลย
ก็ไม่ต้องสิ
ผมเองก็ไม่
สิ่งที่ริคทำมันถูกต้องสำหรับอนาคต
มันดีกว่าสำหรับเฮอเชล
จัดการให้
ได้
รู้ละใครเอาตัวอารัทไป
โหมดความถี่
นี่เจดิส
ฉันรู้ว่านายอยู่ในระยะ ฉันเห็นเฮลิคอปเตอร์เมื่อคืนก่อน
มีอะไรมาแลก?
เอ หรือ บี?
นายรึเปล่า? นายเอาพวกเขาไปรึเปล่า?
ไม่รับ แต่ข้อตกลงยังคงอยู่
มี เอ หรือ บี?
ไม่มีทั้งคู่
มีแค่ฉัน
ฉันจ่ายให้
คุณได้ชดใช้ไปแล้ว
ต้องเสียอะไรบ้าง?
เอ
พรุ่งนี้
คุณคุยกับใคร?
ตามฉันมาเหรอ?
พวกเขาพูดถูกใช่มั้ย?
คุณทำอะไรจัสติดรึเปล่า?
ไม่ใช่
งั้นคุณคุยกับใคร?
คุณทำอะไรไป?
เรื่องไม่ดี
แต่ไม่ใช่เรื่องนั้น
ผมเข้าข้างคุณ
เป็นห่วงคุณ
บอกความจริงมาเถอะ
ตอบคำถามผม
คุณแลกคน ใช่มั้ย?
ใช่
คุณจะทำแบบนี้กับผม
กับริค
ใช่
ทำไม?
เพื่อเสบียง
สำหรับพวกของฉัน
มันไม่ได้จะเป็นแบบนี้ มันแค่...
มันแค่จบลงที่นั่น
ไม่เห็นจะรู้เรื่องเลยว่ามันหมาย ความว่าไง
ฉันพยายามแล้ว
คุณก็เห็นว่าฉันพยายามแล้ว...
ที่อเล็กซานเดรีย
แต่มันเป็นเรื่องแรกที่มันแย่
และพวกเขาก็สงสัยฉัน
ริคสงสัยฉัน
และพอพวกเซเวียกล่าวหาฉัน
คนอื่นก็เชื่อ
ยกเว้นคุณ
เกเบรียล...
ไปกับฉันเถอะนะ
ว่าไงนะ?
แล้วไปที่ไหน?
ไปที่อื่น
ห่างไกลจากที่นี่
แต่ถ้าเราไปด้วยกัน เราจะไปถึงที่นั่น
มันสามารถเปลี่ยนเราได้เลย
มีเพียงอย่างเดียวเท่านั้น
คุณห้ามบอกใคร
แต่ถ้าคุณเชื่อใจฉัน...
และช่วยฉันด้วยกับข้อตกลงเล็กๆน้อยๆ...
เราก็สามารถมีชีวิตที่ คุณเองก็จิตนาการไม่ถึง
ไม่ว่าเรื่องนี้มันคืออะไร ผมทำไม่ได้
ผมต้องบอกริค
เลือกฉันไม่ได้เหรอ?
เลือกฉันแทน?
ไม่ใช่แบบนี้
ตลอดเวลาที่ผ่านมา...
ฉันคิดว่าคุณเป็น บี
วางลง! อย่า
แนะนำนะ
แกควรจัดการเลย
ไม่มีทางที่แกจะยิงฉันทัน ก่อนที่ฉันปาดคอเธอหรอก
ใช่มั้ย คุณบอสหญิง?
นายฆ่าคนอื่นๆงั้นเหรอ?
คิดงั้นเหรอ?
มั่วชิบ แกไม่มีหลักฐานอะไรเลย
เราไม่ฆ่าใครทั้งนั้น
ยกเว้นว่าเราต้องทำ
เรื่องนี้
มันเกี่ยวกับปืนต่างหาก
ดูจากการที่เราโดนล่า
บางทีมันคงไม่พอใจเท่าไหร่
ที่เราไม่ทำโปรเจ็คน้อยๆของแก
เราไม่ได้ต้องการพี่เลี้ยง
เราแค่ต้องการปกป้องสำหรับ การเดินทางกลับบ้าน
มันไม่จำเป็นต้องเป็นแบบนี้นะ
หมดเวลาคุยแล้ว
โยนปืนแกมา
เราจะปล่อยแกไป
และเราจะไปตามทางของเรา
รู้มั้ย หลายครั้งหลายครา
ที่ได้ยินนายเห่าเรื่อง ทุกๆชีวิตมีคุณค่ายังไง
ฉันต้องบอกแกเลยนะ
ฉันเอาด้วยกับแก
แต่ถ้านายไม่ยอมเรื่องปืน...
ชีวิตนังนี่จะไม่นับรวมไปแน่
นายทำแบบนี้...
จะไม่มีทางกลับมาแล้วนะ
ทุกๆอย่างที่เราทำมา จะจบลง
จบไปตั้งแต่จัสตินแล้ว
ไม่ทางย้อนกลับมาได้
ไม่ใช่สำหรับเรา
มันจบแล้ว
หมอบลง
กดเอาไว้
เราจะพาไปรักษาที่แคมป์
ทำไมไม่ฆ่าฉันทิ้งไปเลยละ?
เพราะทุกชีวิตมีความหมาย
ไปรู้จักที่นี่ได้ไง?
ฉันคิดว่ามันเป็นที่ๆ พวกเขาใช้อยู่มาก่อน
เป็นฉัน ฉันก็อยู่
เฮ้
ขอร้องสิ
ขอร้องสิ เหมือนที่แกทำให้พวกเขาขอร้อง
วางลง!
บี
ไม่เป็นไร
เธอฆ่าจัสตินด้วยไอนั่นเหรอ?
มันฆ่าสามีฉัน
แดริล ขอร้องแหละ
พวกเขามีเหตุผล?
เราทั้งหมดก็ทำพลาดกันทั้งนั้น
คนจะรู้เรื่องนี้
นังนี่เป็นคนสุดท้าย
หลังจากนี้ ก็ไม่มีแล้ว
อาจจะไม่แค่คุณ
แต่มันไม่จบหรอก
เรื่องแบบนี้มันก็จะเกิดขึ้นเรื่อยๆ
ที่นี่เคยเป็นบ้านของเรา
แม่ฉัน ยายฉัน
เจอที่นี่ไว้อยู่กับกลุ่ม
พวกเรามีกันหลายคนมากแต่ก่อน
ผู้หญิง ผู้ชาย...
เด็กๆ
แม่กับฉันสร้างสวนขึ้น
ฉันกับน้องชาย เคยเล่นกันตรงนี้
จากนั้นเซเวียก็มา
และไซม่อนต้องการสิ่งที่เรามี
เขาเตือนเราครั้งสุดท้าย
จากนั้นเราก็หนีมา
พยายามที่จะลืม
แต่จากนั้นพวกคุณก็มาขอให้เราช่วยสู้
เราเอาด้วยเพราะเราลืมไม่ลง
หลังจากริคจบเกม
เราก็เอาด้วยหมดเพราะ เราคิดว่าไม่มีตัวเลือกแล้ว
จนกระทั่งเธอแขวนคอเกเกอรี่
เราก็รู้ทันทีเลย
กฎของริคไม่ใช่เพียงกฎเดียว
เธอชี้ช่องทางให้กับเรา
มันถึงเวลาแล้ว
เธอทำลงไป...
เพราะฉันงั้นเหรอ?
พวกมันเป็นคนฆ่า...
แม่ฉัน
นังนี่ยิงน้องชายฉันตรงนี้เลย
และมันก็เอาทุกอย่างไปหมด เพราะมันอยากได้
ขอร้อง
มันไม่ใช่แบบนั้นอีกแล้ว โอเค้?
ฉันเป็นพวกคุณแล้ว
เธอทำรึเปล่า?
ไซม่อนก็จะฆ่าฉันด้วย!
แกขอให้ฉันร้องขอชีวิตน้องฉัน!
เขาร้องไห้ แต่แกยิ้ม!
ฉันบอกแกไปว่า ฉันรักน้องฉัน
ฉันต้องการเขา!
เขาอายุแค่ 11 เอง
และจากนั้นแกพูดว่าไงนะ?
ฉันจำไม่ได้
พูดมา!
ขอร้อง!
เธอพูดว่าอะไร?
"ไม่มีข้อยกเว้น"
ไม่ แดริล แม๊กกี้!
แดริล ทำงี้ไม่ได้นะ!
ฉันเปลี่ยนไปแล้ว!
ทันทีหลังจากที่เราตกลงกัน ว่าเราจะรอ
ใช้เราทำแล้ว
ซินดี้บอกว่า ฉันชี้ช่องทางให้พวกเขา
เธอได้ทำสิ่งเดียวกับที่ฉันทำ
เราให้โอกาสในหนทางริคไปแล้ว
ถึงเวลาไปเจอนีแกน
ได้เลย