- Apa awak buat? Menandakan jalan balik kita.
- Sebelah kiri awak! - Saya akan uruskan.
Daniel. Colton.
Bagus.
Kami mencari awak.
Nampaknya awak pun jumpa beberapa orang.
Dah berapa lama saya tidur?
Lebih kurang dua hari.
Di mana kita?
Doktor kata awak akan pulih.
Dia kata awak mungkin cedera teruk tapi awak bertuah.
Mereka nak ambil beg dengan senjata awak.
Memandangkan mereka hantu kita, saya tak membantah.
Mereka akan simpan sehingga kita bersedia untuk bertolak.
Rasanya mungkin seminggu lagi,
mungkin lebih lama,
kemudian kita boleh bertolak balik ke Alexandria.
Di mana tempat ini?
Orang di sini
menggelarnya "Kingdom."
Mereka membantu awak, jadi saya membantu mereka.
- Dah dapat? Bagus. - Hai.
Ya. Itu dia.
Awak dah beritahu mereka apa yang berlaku kepada saya,
tentang siapa kita?
Kenapa? Siapa kita, Carol?
Apa yang awak beritahu mereka?
Mereka nampak apa yang lelaki itu bual kepada awak,
dan mereka nampak apa yang saya buat kepada dia.
Kita terpisah. Awak ada masalah. Saya menjumpai awak.
Itu saja yang dia tahu.
Siapa?
Orang yang kita nak jumpa,
ketua tempat ini.
Siapa nama dia?
Morgan?
Ya. Dia...
Dia dipanggil Raja Ezekiel.
Apa?
Ya.
Raja Ezekiel.
Dia agak berbeza sikit. Awak faham?
Apa maksud awak?
Sebenarnya...
Kita dah tiba.
Ya.
Saya lupa beritahu awak bahawa
Ezekiel ada harimau.
Cukup, Shiva.
Wanita ini dah menempuhi pelbagai kesukaran.
Mereka tetamu kita.
Bertenang, S. Bertenang sikit.
Jerry, awak penjaga yang setia
tapi kata-kata awak buat saya bingung.
Saya faham kerisauan awak, Shiva.
Awak belum kenal Carol. Saya juga.
Tapi jika dia kawan Morgan,
kita akan anggap dia kawan kita
sehingga dibuktikan sebaliknya.
Dia dah sembuh sikit,
kerana jagaan awak dan orang-orang awak...
Ya.
Saya gembira melihat awak dah bangun, Carol.
Saya Raja Ezekiel.
Selamat datang ke Kingdom.
Raja bercakap dengan awak,
tapi awak senyap saja.
Awak rasa sukar nak percaya?
Mungkin awak fikir saya gila.
Mungkin bagi awak, tempat ini cuma bayangan.
Jadi, beritahu saya,
apa pendapat awak tentang Kingdom, Carol?
Apa pendapat awak tentang Raja?
Saya rasa awak sangat hebat.
Hebat.
Dan Sheba awak...
Namanya "Shiva."
Shiva.
Hebat.
Saya tentu tergamam jika saya tak bercakap sekarang.
Saya tak tahu apa yang sedang berlaku
dalam cara yang paling menakjubkan.
Seperti yang Morgan tahu, saya galakkan orang berteduh di sini
untuk menikmati hasil usaha kami
selama yang mereka mahu,
selagi mereka turut menyumbang.
Minum dari perigi, isi balik perigi itu.
Selepas; awak sembuh. - Ya.
Sudah tentu. Perigi itu sangat penting.
Sangat tepat.
Jerry...
Mana adab saya?
Silakan.
Kami ada epal, nektarin, buah delima yang enak,
semuanya ditanam di sini.
Masa untuk makan buah.
Terima kasih sajalah.
Ayuhlah. sekurang-kurangnya ambil sebiji buah delima.
Ia buah yang leceh dimakan.
Buah manis diselaputi kepahitan,
ia agak bercanggah,
tapi habuannya sangat lumayan.
Jika awak letak coklat di depan saya, tentu saya makan,
tapi buah delima bukan kegemaran saya, terima kasih saja.
Jika awak perlukan apa-apa...
Jika awak suka muzik,
kami ada pemain gitar yang sangat mahir,
dan kami ada koir kecil.
Terima kasih.
Saya cuma perlu berehat.
Dan mungkin berus rambut.
Saya tak dimaklumkan yang saya akan menghadap raja.
Lagipun, Tuanku...
Saya patut panggil "Tuanku," bukan?
Awak boleh buat begitu.
Terima kasih, Tuanku.
Saya berbesar hati.
Saya yang rasa berbesar hati, Carol.
Semoga awak cepat sembuh.
- Hai. - Hai.
- Saya tahu. - Biar betul.
Ini agak keterlaluan. Dia agak...
Entahlah. Ia... - Hentikan semua ini.
Tempat ini macam sarkas.
Ini semua olok-olok.
Mereka sedang bermain olok-olok.
Dan awak cuma...
Saya tak boleh bual begini.
Dengar sini Carol, mereka terjumpa...
Tak, saya tak boleh, Morgan. Saya tak nak.
Saya akan tunggu.
Ketika awak tiada untuk menghalang saya,
ketika semua orang tiada, saya akan pergi.
Saya tak boleh biar awak bual begitu. Tidak.
Saya... - Awak akan buat apa?
Ikal saya seperti kumpulan serigala itu? Begitu?
Itu bukan keputusan awak.
Bukan di bilik bawah tanah dulu,
bukan di perpustakaan dan bukan sekarang.
Saya tak gaduh
jika awak fikir awak tahu rahsia hidup…
Tak, saya tak tahu. Saya belum tahu.
Saya tahu saya bersalah.
Tapi saya tak akan biar awak mati di luar sana.
Saya tak akan buat begitu.
Tak penting apa yang awak buat.
- Kita nak ke. mana? Memburu.
Memburu apa?
Haiwan yang dulu dikurung di ladang
kini berlari bebas di bandar.
- Pergi sekarang. - Cepat.
- Bagusl Richard. - Itu yang kita perlukan.
Kenapa awak perlukan perayau itu?
Kita mengejar ia masuk. Kenapa awak perlukan umpan?
Sebab saya nak perutnya diisi penuh.
Itulah sebabnya.
Kita tembak senapang di hutan, tiada apa-apa berlaku.
Kita batuk di bandar dan…
Dianne, ambil trak. Kita nak bertolak.
Ben, giliran awak.
Gunakan parang seperti dalam latihan awak.
Ya.
Seperti dalam latihan.
Jangan risau, Benjamin. Lain kali saja.
Orang di kediaman tak perlu tahu tentang hal ini.
Maksud awak khinzir yang memakan perayau?
Semuanya.
Semoga kami bebaskan awak daripada sumpahan ini nanti!
Sehingga itu, kami akan hidup bagi pihak awak.
Penuh, meriah, setia dan bebas.
Hanya separuh bebas.
Mereka nak ke mana?
Ke tempat lain.
Kemahiran awak menggunakan tongkat itu…
Dari mana awak belajar kemahiran itu?
Daripada seorang pembuat keju, dia kawan saya.
Tentu kawan awak bangga dengan awak hari ini.
Kerana menyelamatkan Ben dengan satu hentaman.
Bak pepatah, "Seorang pesimis tunduk dan terhantuk kepalanya.
"Seorang optimis mendongak dan tersilap langkah.
"Seorang realis pandang ke depan dan atur langkah yang wajar."
Saya rasa Benjamin perlukan bimbingan.
Boleh awak ajar dia sepertimana kawan awak ajar awak?
Saya tak pasti jika saya sesuai...
Benjamin tak reti gunakan pisau atau pistol.
Mungkin senjata merupakan kelemahannya,
mungkin silap gurunya,
atau kedua-dua sebab itu.
Dengar sini,
lelaki yang saya tembak untuk selamatkan Carol,
tongkat itu tak mampu selamatkan dia.
Adakah ia pernah selamatkan awak?
Ya.
Benjamin akan menjadi orang penting dalam kerajaan saya.
Saya perlukan dia…
Saya nak dia hidup.
Tolonglah.
Okey.
Kingdom gembira dengan kehadiran awak sekali lagi.
Tak guna untuk duduk dan tertanya-tanya, sayang
Walaupun kau masih belum sedar
"Minum dari Perigi, isi balik perigi itu." -R.E.
Tak guna untuk duduk dan tertanya-tanya, sayang
Tak guna juga
Ketika ayam berkokok semasa fajar menyingsing
Lihat keluar jendela dan aku dah tiada
Kau sebab aku meneruskan perjalanan
Jangan ragu-ragu Tak apa
Jangan ragu-ragu
Tak apa
Tak guna kau pasang lampu, sayang
Tak payah pasang
Lampu takkan tahu
ltu terlalu pantas, bukan?
- Tak apa, saya boleh ikut. - Tidak, tidak.
Terlalu pantas.
Kau memasang lampu
Aku berada di jalan gelap
Kalaulah kau bersuara atau bertindak
Untuk buat aku ubah fikiran dan tunggu
Tapi kita tak banyak bicara juga
Tapi jangan ragu-ragu Tak apa
- Di atas kepala? - Di atas kepala.
Begitu. Sekali lagi.
Ayun kembali dan naik.
Tak apa
Tiada gunanya kau memanggil namaku, sayang
Rasanya sangat enak.
Sukar nak percaya.
Maksud saya, kobler sarapan?
Itu…
Kami makan tikus saja.
Saya pula suka kobler tengah hari.
Ada kobler tengah hari juga?
Kami makan kobler untuk setiap hidangan.
Saya sangat…
Saya cuma.,..
Ya, Tuhan. Aduhai.
Awak ada tisu?
Ya, tunggu sekejap.
Aku tak kata kau tak layan aku dengan baik
Kau boleh buat lebih baik Tapi aku tak kisah
Kau membazirkan masaku
Tapi jangan ragu-ragu Tak apa
Hei, itu buku apa?
Buku falsafah.
Kita patut sambung berlatih.
Boleh saya pinjam?
Saya dah baca semua buku di sini, dua kali.
Termasuk buku panduan membaiki penyaman udara.
Untuk makluman awak,
masalah utama dengan sistem HVAC
bukan kebocoran pendingin.
Ya. Saya tak akan beritahu awak penamat cerita itu.
Boleh saya pinjam?
Nah.
Awak berdua mari ikut kami.
Kita ada hal penting untuk diuruskan.
Bawa pistol awak, Morgan.
Khinzir disembelih jauh dari Kingdom,
agar jeritannya tak menarik perhatian.
Saya merahsiakan hal ini daripada orang-orang saya.
Ada orang anggap rahsia sebagai kelebihan memerintah.
Ia adalah beban, bukan sebahagian daripada ganjaran.
Ia ialah pengorbanan.
Saya khuatir kami datang terlalu awal.
Penjanjian kita sesuatu
yang saya titik beratkan.
Kami akan mengotakan tanggungjawab kami setiap kali.
Ya, awak memang buat begitu dan akan buat begitu.
Ia nampak lebih besar daripada yang dulu. Bagus.
Saya pastikan ia disuap kenyang.
Kami hargai kemesraan awak.
Nasib baik kami bawa dua trak.
Apa kata awak bantu kami angkat muatan itu?
Mereka daripada kumpulan lain.
- Mereka gelar diri mereka... - Saya tahu siapa mereka.
Hei, boleh awak senyum sikit?
Ini bukan hal besar pun.
Kami dah bertimbang rasa.
Awak pasti awak tak silap cakap, budak?
Ya, saya pasti.
Hentikan.
Turunkan senjata awak.
Richard, lepaskan dia.
Kita tak buat benda begini.
Pukulan percuma?
Saya suka.
Gavin, suruh orang awak untuk berhenti.
-Gavin! -Jared! Jared!
Dia kata berhenti!
Lagipun dia layan kita dengan baik.
Kita dah membazirkan banyak masanya.
Richard, kita akan bincang tentang ini. Jom.
Waktu yang sama minggu depan, kan?
Itu minggu hasil tani, jadi tunjukkan hasil.
Awak ada senarai itu, tak boleh ada kekurangan.
Jika tidak, dia yang akan dibunuh dulu.
Awak pernah bertembung dengan mereka?
Kumpulan ini?
Ya.
Lelaki yang awak bunuh untuk selamatkan Carol,
dia ahli kumpulan mereka juga?
Ya.
Itu sebabnya awak nak saya berada di sini,
sebab saya boleh buat lagi jika perlu?
Tidak, Morgan.
Sebaliknya.
Hei. Awak nak ke mana?
Ini malam menonton wayang. Saya nak cari tempat duduk.
Ya, tapi awak berjanji nak habiskan makanan dulu.
Ayuhlah. Itu perjanjian kita, Dutch.
Ya.
Bagus.
Baiklah, awak perlu tidur pada jam 10, tak boleh lewat.
Tapi saya boleh membaca?
Ya, awak boleh membaca.
Dia budak yang baik.
Ya.
Saya tak berapa pandai asuh dia.
Ezekiel banyak membantu.
Awak dan Raja nampak akrab.
Ya, dia kawan baik ayah saya.
Ayah saya seorang pejuang yang hebat,
salah seorang pejuang terbaik di Kingdom.
Bagaimana ia berlaku?
Lebih kurang setahun yang lalu.
Ezekiel hantar kumpulan untuk periksa satu bangunan.
Terlalu ramai yang mati dan tak cukup bantuan.
Lapan orang terkorban.
Ayah saya salah seorang daripadanya.
Tapi sekarang Ezekiel lebih berwaspada.
Dia beritahu saya...
Dia tak nak orang tahu tentang perjanjian dengan kumpulan itu
sebab dia fikir orang lain tentu nak melawan.
Dia kata kami tak akan menang jika kami melawan.
Tanpa terkorban banyak nyawa.
Awak rasa dia betul?
Kita tak patut melawan?
Entahlah. Maksud saya,
saya lak pasti jika saya begitu berpengetahuan.
Mungkin awak tahu.
Hei, ada inskripsi pada buku ini.
Tulisan tangan. Tentang larangan membunuh.
- Awak yang tulis? - Bukan.
Sebab saya juga perasan
awak cuma makan sayur ketika makan malam.
Awak mengajar saya Aikido,
jika Aikido bererti jangan membunuh, maka awak...
Ia bukan seperti yang awak sangka.
Orang boleh
cuba halakan awak ke arah yang betul,
tapi mereka tak boleh tunjukkan jalan.
Awak perlu cari jalan sendiri,
dan saya sangka saya dah jumpa jalan itu.
Betul.
Tapi saya masih sesat.
Kadangkala, kita ubah fikiran.
Awak nak tengok wayang?
Tak boleh.
Saya perlu bercakap dengan Carol.
Tapi terima kasih.
Silakan, cik adik. Ambillah satu.
Kurungan ini dibina
untuk tujuan rekreasi dan penyelidikan.
Saya menguhahsuainya menjadi taman
yang indah.
Ini tempat kegemaran saya
di seluruh Kingdom.
Saya rasa gembira
bahawa awak sempat melihat tempat ini
sebelum awak tinggalkan kami secara mendadak.
Ya, saya
minta maaf sangat. Saya cuma...
Apa saya boleh buat di sini?
Jerry, boleh awak tinggalkan kami sekejap?
Jerit jika awak perlukan saya.
Saya akan berdiri dalam jarak jeritan.
Salam.
Jika saya tak terserempak dengan awak sekarang,
apa pepatah itu?
"Jangan nak tipu seorang penipu."
Betul tak?
Lakonan awak yang berpura-pura mesra.
Sangat bijak.
Berjaya menipu saya.
Tak tonjolkan diri, biar orang percaya kepada awak,
dapatkan apa yang awak mahu daripada mereka,
kemudian awak beredar, seolah-olah awak tak wujud.
Pistol yang awak hawa ke sini di dalam beg awak,
ia milik kumpulan Savior.
Apa yang awak tahu tentang Savior?
Malangnya, terlalu banyak.
Mereka hampir membunuh awak.
Tapi awak bukan saja melawan mereka, Carol.
Awak menang.
Dan terlantar di sini?
Kelakarkah?
Awak bagaikan jenaka. Tempat ini juga.
Itu yang kita buat dengan jenaka, ketawa.
Di luar sana baru dunia sebenar.
Saya pernah ke tempat yang saya tak perlu
berpura-pura.
Awak menyuap mereka dengan kisah dongeng.
Mungkin mereka perlukan kisah dongeng.
Mungkin mereka perlukan percanggahan itu.
Memerintah orang
dan semua orang mengampu awak
Boleh saya duduk?
Orang mahu diketuai.
Itu sifat manusia.
Mereka nak orang yang buat mereka rasa selamat.
Orang yang rasa selamat kurang berbahaya dan produktif.
Mereka nampak seorang lelaki dengan harimau, alamak.
Mereka mula bercerita tentang
menemui harimau di hutan, menjinakkannya,
menjadikan ia binatang peliharaan.
Mereka buat lelaki itu nampak seperti wira.
Takkan saya nak hancurkan impian mereka?
Tanpa disedari, mereka melayan saya seperti raja.
Mereka mahu orang mengetuai mereka,
jadi saya mainkan peranan itu.
Saya berpura-pura hingga ada orang percaya.
Dulu saya penjaga zoo.
Shiva jatuh ke dalam parit di kurungannya.
Ia tak berisi air, doktor haiwan dalam perjalanan,
tapi kakinya koyak.
Ia akan mati akibat pendarahan.
Bunyi yang ia buat…
Ia berada dalam kesakitan.
Saya tahu risikonya.
Saya perlu cuba.
Saya ikat baju saya di sekeliling kakinya,
saya selamatkan nyawanya.
Selepas itu ia tak pernah bertindak ganas
terhadap saya.
Saya tahu memelihara harimau akan menyusahkan.
Ia makan sebanyak 10 orang.
Ia boleh tarik rantai daripada tangan saya.
Malah ia boleh tarik putus lengan saya.
Tapi ia tak buat begitu.
Ia tak akan bual begitu.
Saya kehilangan banyak, sama seperti orang lain juga.
Ketika bencana melanda, saya berada di zoo.
Shiva antara haiwan terakhir yang tinggal.
Ia terperangkap.
Lapar, bersendirian.
Seperti saya.
Ia makhluk terakhir di dunia yang saya sayang.
Ia melindungi saya.
Ia membawa saya ke sini, menaikkan darjat saya.
Dan saya mewujudkan tempat ini.
Dulu saya sering berlakon teater,
pernah memegang ramai watak raja,
Arthur, Macbeth, Martin Luther.
Tapi nama saya betul-betul Ezekiel.
Itu 100% benar.
Saya dah berterus-terang. Tiada apa untuk disembunyikan.
Saya harap awak rahsiakan hal ini demi mereka.
Dan demi saya juga.
Saya tak peduli.
Awak buat apa yang awak mahu.
Saya cuma nak pergi.
Pergi ke mana?
Carol.
Pergi dari sini.
Maafkan saya.
Untuk apa?
Untuk apa-apa perkara teruk yang awak dah lalui.
Banyak perkara teruk di luar, awak tahu tak?
Terlalu banyak.
Di luar sana terasa seperti segalanya teruk,
terutamanya ketika kita bersendirian.
Tapi hakikatnya,
bukan semuanya teruk.
Tentu tidak. Pasti tidak.
Hidup tak begitu.
Selagi ada hidup, maka ada harapan,
keperwiraan, kebaikan dan kasih sayang.
Selagi kita hidup, kita boleh hidup.
Saya harap awak tak larikan diri daripada itu.
Bagaimana jika saya buat begitu?
Mungkin awak tak perlu buat begitu.
Saya mewujudkan dunia saya sendiri di sini.
Saya berjaya mencari jalan untuk menanganinya
dengan kebaikan yang keterlaluan.
Saya cuma
menerima percanggahan itu.
Mungkin awak boleh buat begitu juga dalam cara awak.
Mungkin awak boleh pergi dan tidak pergi.
Ya, bunyi seperti saya gila. Saya faham.
Mungkin saya dah gila.
Tapi rasanya saya boleh membantu.
Jika awak biar saya bantu.
Kenapa awak nak ambil peduli?
Sebab ia buat saya rasa bagus.
Saya akan kumpulkan barang awak,
cari orang untuk tunggu awak di pagar,
agar awak dapat pergi dan tak pergi.
Kita akan lihat jika saya betul
atau cuma lebih banyak penipuan.
Apa pendapat awak?
Awak pasti ini yang awak mahukan?
Ya.
Terpulang kepada awak.
Ia sentiasa terpulang kepada awak.
Okey?
Ya.
Saya boleh uruskan.
- Tunggu di sini. - Nasib baik kita dah tiba.
Kenapa?
Sepuluh minit lagi, saya mungkin mula menyesal
setiap kali saya pernah cuba tembak dan tikam awak.
Awak orang kegemaran saya yang pernah saya tumbuk.
Antara dua atau tiga orang.
- Jaga diri baik-baik. - Baiklah.
Awak janji?
Sentiasa memerhati, sentiasa bersedia, ingat?
Ya.
Okey.
Terima kasih.
Awak betul-betul perlu cuba buah ini.
Disediakan oleh badh182@malaysub.com