เธอบอกว่าเธอชอบเม้าท์
ฉันจำได้
นั่งคุยกับนแปลกหน้าข้างกองไฟ
คุณบอกว่ามันเป็นเหมือนกับละคร
แล้วคุณบอกว่าคุณต้องการ ทุกอย่างที่ฉันมี
และสิ่งสุดท้าย
ถ้างั้น ... นี่แหละ
หมดทุกอย่าง
นายไม่เคลียร์
นายไม่!
ไม่!
ไม่! ไม่!
นายไม่เคลียร์....
นายไม่เคลียร์...
มันไม่สำคัญว่า จะผ่านไปกี่วัน
หรือใช้เวลาไปเท่าไหร่
เราไม่ควรอยู่ที่นั่น
คุณมีมีด
คุณมีปืน
นายควจะลงมือซะ
นายควรจะทำ
นายรู้ว่นายควรจะทำ
อย่าโกหก
ฉันรู้
คุณรู้ว่า คุณควรจะทำยังไง!
Sync & corrections by honeybunny www.addic7ed.com
ฉัน..ฉันขอโทษ
ฉันขอโทษ ฉันขอโทษ
ไม่! ฉันขอโทษ
นายไม่ นายไม่ควร
นายรู้ นายไม่ควรทำ
นายยังเหมือนเดิม
ยังทำมันอยู่
นายรู้มันคืออะไร
คุณช่วยถอยไปจากแพะนั่นได้ไหม
มันไม่ใช่ของคุณ และผมก็ยังต้องการมันอยู่
ผมกำลังหาทงทำชีทน่ะ
ทำไมคุณไม่วางปืนลง แล้วมาคุยกัน
เอาหน่อยไหม ฟาราเฟล(ถั่วบดปั้นก้อนทอด)
ดูเหมือนว่าคุณจะไม่ได้กินอะไรมาพักนึงแล้ว
เอาจริงดิ... วางไรเฟิลลง แล้วมาคุยกัน
ผมว่า เราน่าจะคุยกันได้
โอเค, โอกาสสุดท้าย
ลดปืนลง และถอยไปจากบ้านพักซะ
ขอโทษ
นายชื่ออะไร
ฆ่าฉัน
นั่นเป็นชื่อที่ดูโง่นะ
มันฟังดูอันตราย
นายควรเปลี่ยนชื่อนะ
ฆ่าฉัน
ฆ่าฉันซะ
ฆ่าฉัน
ฉันชื่ออิสต์แมน
ไม่เป็นไร ทาบิธาร์
โอ ตายล่ะ
นี่ของนาย
กินซะ
ของนายหรือของเขา
ฉะนั้น กินซะ
16 ชั่วโมง บนพื้น
นายรู้ดี
นานยิงใส่ฉัน ฉันให้ข้าวนาย
ขอล่ะ อย่าทำร้ายมัน
ราตรีสวัสดิ์
ชู่ ชู่
16 ชั่วโมงบนชั้น 19
โอ
โอ๊ะ ... มัน..
โอ้ ... มันรสชาติแย่มาก
โอ้ย มัน.. พระเจ้า มันห่วย..
มันห่วยมาก
ผมตั้งใจจรออีกหน่อย ก่อนที่เราจะเริ่มคุยกัน
ผมมาจากแอตแลนตา
ผมเป็นนักนิติจิตวิทยา
รัฐจ้างผม ให้วิเคราะห์
ว่าคนบางพวกที่ทำเรื่องแย่ๆ จะทำอีกไหม
ถ้าปล่อยเขาออกมาจากคุก
นั่นแหละงานผม และตอนนี้ ผมอยู่นี
เพราะรัฐนั่นแหละ
และก็เพราะโลกแบบนี
คุณเคยทำอะไร แล้วตอนนีทำะไร
ผมเคลียร์(กำจัด)
แล้วนั่นมันหมายถึงอะไร?
วอร์กเกอร์ ผู้คน
ทุกๆอย่าง ที่เข้าใกล้ผม
ผมฆ่าหมด
ผมเคลียร์(กำจัด)หมด
ทำไม?
เพราะแบบนั้น ผมถึงยังอยู่ที่นี่
อ่า..
นั่นมันเป็นภาระทีหนักมากจากที่เคยได้ยินมา
นี่ อาหารเที่ยงของคุณ
มันคือPTSD (Post-Traumatic Stress Disorder:ภาวะเคียดหลังเจอเหตุร้าย
คุณผ่านเรื่อร้ายมาใช่ไหม
เห็นเลือดไหม ที่ปลายไม้ของผมน่ะ
ที่ปลายแหลมนะเหรอ
นันเลือดของชาย2คน
คงจะเป็นพ่อกับลูกมั้ง
ผมแทงคนนึงที่คอหอย
แล้วเขาก็ล้มลง ไม้ยังติดอยู่ที่คอ
พยายามจหายใจ ผ่านเลือดทีไหล
อีกคนผมรัดคอเขา ไม่ใช่เชือก บีบคอด้วยสองมือผม
แค่วันนึง ก่อนผมจะมาทีนี่
บางที
บางทีอาจจะวันเดียวกัน
ผม...ผมไม่รู้
แต่นั่นคือสิ่งที่ผมทำ
ผมทำ
คุณฆ่าคนมาเยอะเหรอ?
ใช่
พวกนั้นงข่มขู่คุณ ทำร้ายคุณ
ไม่ทั้งหมด
แล้วได้ช่วยใครบ้างไหม?
คุณช่วยผู้คน
แต่มันไร้ประโยชน์
ทุกคนเปลี่ยน(กลายร่าง)
ผมเห็นแหวนแต่งงาน
คุณมีคนที่รักใช่ไหม
มีลูกไหม?
โอ
คุณรักพวกเขา
เพราะคุณรักวกเขา คุณถึงเป็แบบนี้
คุณเห็นมันเกิดขึ้น
มันเริ่มแบบนั้น ใชไหม
มันกิดขึ้นซ้ำแล้วซำเล่าต่อหน้าคุณ
ตัวคุณอยู่นี่
แต่จิตใจคุณยังอยู่ที่นั่น
มันมีประตู คุณอยากจะก้าวผ่านมันไป
ไปให้พ้นจากมัน แล้วคุณก็ทำ
แล้วมันก็นำคุณกลับไป ณ ตอนนั้น
แล้วคุณก็องเห็นประตูอีกครั้ง
คุณรู้ว่ามันไม่ได้ผล
แต่... เชี่ยเอ้ย บางทีคราวนี้มันอาจจะได้ผล
ดังนั้น คณก็เดินผ่านประตูไป
และคุณก็กลับไปในช่วงเวลาที่โหดร้ายนั่น ทุกครั้ง
คุณยังรู้สึกถึงมันตลอดเวลา
ดังนั้น คุณควรหยุดเปิดประตูนั่น
แล้วอยู่ข้างใน
แต่ผมบอกได้เลย
ประตซักบานนึงในน้น จะพาออกไป เพื่อน
ฉันไม่ได้มี เพื่อน
ทำความรู้จักผม
โอ้ ..ผมจะฆ่าคุณ
ทำไม? เพราะผมต้องเคลียร์
นั่นแหละประเด็น คุณไม่จำเป็นต้องทำ
เราไม่ได้ถูกสร้างให้ฆ่า
เราไม่มีกรงเล็บ ไม่มีเขี้ยว ไม่มีเกราะป้องกัน
นั่นทำให้เกิดPTSD
มันจะไม่เกิดขึ้น ถ้าเรารู้สึกดีกับการฆ่า
เราไม่รู้สึกดี เราทำไม่ได้
เรามีความรู้สึก เราเชือมโยงกัน
ู้รู้ไหม ผมเคยสัมภาษณ์คนมากกว่า825 คน
ที่เคยทำเรืองเลวร้าย
แล้วผมพบแค่คนเดียวที่เลวจริงๆ
บางคนเกิดมาพร้อมสมองที่ผิดเพี้ยน
บงคนป่วยมาตลอด
ที่เหลือ ก็แค่คนที่มีปัญหา
ทรมานตัวเองกัความเจ็บปวดเหมือนคุณ แต่วกเขารักษาได้
จะรักษาได้มาก จะรักษาไดน้อย แต่พวกเขาทำได้
พวกเรารักษาได้
ผมรู้ดี
มันเป็นวงจร ทกๆอย่างจะวนกลับมา
ประตูเปิดอยู่
ประตูนั่น ประตูกรงขัง มันเปิดอยู่
ผมโยนกุญแจทิ้งแม่น้ำไปนานแล้ว
ผมไม่รั้งคุณไว้อีกแล้ว
จะไม่หยุดคุณไว้แล้ว ไปซะ ไปเคลียร์
หรือจะอยู่ หาที่นอนซะ
แล้วเราค่อยลองใหม่ หาทางรักษาคุณใหม่
ประตูมันเปิดอยู่
เปิดอยู่ตลอด
จะอยู่หรือจะไป
นั่นคือทางเลือก
ผมคงไม่ยอมให้คุณฆ่าผม
ผมไม่ยอมแน่
อย่านะ!
หยุด!
หยุด
ผมให้ทางเลือกคุณ
เอ้ย เชี่ยล่ะ
ฆ่าผม
ผมให้คุณ 2 ทางเลือก
ประตูหรือโซฟา
นั่นคือ ไอดิโด้
เพราะงี้ผมถึงล้มคุณได้
นั่นเป็นวิธีที่ผมใช้แก้เรื่องยุ่งให้คุณ
ผมประเมินนักโทษในคุกให้รัฐ
เรื่องราวที่ผมได้ยิน
เรื่องที่คนพวกนี้ทำ
คืนนึง ลูกสาวอายุ 5 ขวบของผม
เจอผมร้องไห้ในโรงรถ กินเบียร์ไป8ขวด
ผมบอกเธอ ผมรู้สึกแย่มาก
เธอให้สิ่งนี้กับผม
เธอเล่นเกมชนะได้มันมาจากเทศกาลที่โรงเรียน
เธอบอกว่า มันจะนำโชคมาให้ และผมจะรู้สึกดีขึ้น
เช้าวันต่อมา ผมเจอใบปลิวสอนไอคิโด้
มันได้ผล
เมียกับลูกคุณ...
พวกเขาตายแล้ว
เพราะไอคิโด้
มันช่วยได้
และคุณก็ต้องการการช่วยเหลืออย่างยิ่ง
ถ้าเราจะออกเดินทาง
คงมีแค่ผมกับคุณไม่ได้
คุณเป็นคู่สนธนาที่แย่มาก
และผมก็ออกเดินทางคนเดียวไม่ได้ด้วย
เดินทาง ไปไหน?
ผมก็ไม่รู้
ราตรีสวัสดิ์
กลิ่นยังกะหญ้าเทียม
แต่มันก็ควรจะเป็นแบบนั้นแหละ
มันควรจะเป็นแบบนั้นเสมอ
ที่ไหนมันมีชีวิต มันก็ควรเป็นแบบนั้น
ผมเป็นมังสวิรัติ มาพักนึงแล้ว
ผมว่าเพราะแพะตัวนั้นแหละ ทำให้ผมเป็นมังสวิรัติ
ผมไม่ฆ่า แต่ผมก็ไม่เลิกกินชอคโกแลตเร็วๆนี้หรอก
อาจจะสังเกตได้ ผมก็เลิกกินGoo Goo Clustersด้วย(ขนมยี่ห้อนึง)
มันจะอยู่ในเมนู
น่าจะลองกินนะ มันอร่อย
เอาน่า คุณยังไม่ตาย ยังมีชีวิต
เราควรออกไปข้างนอก
เรามีของเยอะแล้ว
แต่เราควรจะไปหาเพิ่มเพื่อการเดินทาง
คุณจะไปด้วยไหม?
จะเฝ้าทาบิธาให้ไหม? ตอนผมไม่อยู่
คุณช่วยผมได้ไหม
คุณทำแปลงมะเขือเทศเละหมด
แต่ เหมือนว่าคุณจะช่วยแพะไว้ได้นะ เพื่อน
เฮ้
ขอบคุณ
มีความก้าวหน้า
รอแปร๊บนึง
A แล้วก็ B
A คุณพังรั้วสวน
ทำลายแปลงมะเขือเทศ
แก้ไขซะ
ฺฺB ตามผมมา
ซ่อมไม้ของนายซะ
มันเป็นเรื่องของการปรับทัศนคติ
ก็แค่เลี่ยง
จริงๆมันคือการใส่ใจสวัสดิภาพของคนที่นายจะสู้ด้วย
คุณห่วงจะห่วงเรื่องตัวเอง
คุณต้องเชื่อว่า ชีวิตคุณมีค่า
ทุกชีวิตมีค่า
คุณควรปรับความคิดนั่นใหม่
ประวัติศาสตร์ได้ให้บทเรียนไว้
เมื่อเราตาย มันก็จบ
พวกเรากำลังเลี่ยงความเจ็บปวด ด้วยการเดินต่อไปข้างหน้า
ด้วยการที่จะไม่ทำมันอีก
เพื่อชดเชยให้กับมัน
เพื่อยอมรับ สิ่งที่เราเคยเป็น
เฮ้
เพื่อยอมรับทุกคน
เพื่อปกป้องทุกคน
และด้วยการนั้น เพื่อปกป้องตัวเอง
เพื่อสร้างสันติ
ทำไมคุณถึงมีกรงขังในบ้านพัก?
ผมสร้างที่นี่กับเมีย
ตั้งแต่ก่อนที่ลูกสาวเราจะเกิด
ตอนนั้นมันยังไม่มีกรงขัง
มันเป็นแค่ด้านนึงของห้องนั่งเล่น
ตอนทำงาน ผมสัมภาษณ์คนไป ชาย800คน หญิง 25 คน
ต้องโทษจากการทำเรื่องเลวร้าย
เรื่องเลวๆจากด้านมืดของวิญญาณมนุษย์
ผมประเมินชายคนหนึ่ง
ชายที่ชื่อ คริงตัน ดัลลาส วิลตัน
ชื่อฟังดูแล้วเหมือนเจ้าของบริษัทน้ำมัน
แล้วก็ใส่หมวกใบใหญ่ๆ ... คริงตัน ดัลลาส วิลตัน
แม้จะทำเรื่องที่เลวจนพูดไม่ออก ก็ยังขอทัณฑ์บน
และเขาก็เหมือนคนอื่นๆที่ผมเคยเจอในงาน
เชาบอกว่า เขาควรได้รับการบำบัด
เขาเขียนจดหมายขอความจำนงกับทางเรือนจำให้เริ่มกระบวนการ
ปลูกดอกไม้ ในห้องพักรอ
ของโรงพยาบาลรัฐ บ้านพักคนชรา
และผมก็มองเข้าไปในตัวเขา
ผมมองเห็นว่า เขาเป็นจิตเภท
และเขาก็รู้วิธีเล่นกับจิตใจคน หลอกใช้คน
ผมสัมภาษร์เขา ที่ข้างโรงอาหาร
ที่ที่กลิ่นเหมือนโรงทำพิซซ่า
พวกเขากำลังขัดพื้น
ผมเพิ่งถามคำถามไปได้แค่ครึ่ง
และวินาทีนั้น
จำไม่ได้ว่ามันเริ่มตอนไหน
แต่ผมรู้ดี
คลิงตันก็รู้ดีว่าผมรู้ว่าตัตนเขาเป็นยังไง
ทุกอย่างๆที่เขาพูด แอบซ่อนความจริงไว้
ซ่อนตัวตนของเขา จากทุกๆคน จากตัวเขาเอง
เอาตัวรอดไปได้เสมอ...และ
และนักโทษดีเด่น 10ปีในคุก ก็เริ่ม..
ยิ้ม
และต่อยผมเข้าที่หน้า
หมัดหนักยังกะก้อนหิน
เขาขึ้นคร่อมผม และคนขัดพื้นที่ห้องข้างๆ
ก็ส่งเสียงดัง
และผม..
ผมมองหน้าเขา
ตาเขา
ปีศาจของเขา
หน้ากากได้หลุดออก
เขาจะฆ่าผม ที่ตรงนั้น เดี๋ยวนั้น
เพราะเขารู้ดีว่า ผมจะทำให้เขาไม่ได้ออกไปข้างนอกอีกครั้ง
ยกแขนป้องกัน
จากการโดนบีบคอ จากมุมที่โดนกดไว้
ไอคิโด
ผมไม่เคยอ้างว่ามันเป็นการป้องกันตัว
แต่มันก็ช่วยชีวิตผมไว้
และผมต้องทำให้มั่นใจว่า เขาจะไม่ได้ออกมาอีก
อย่างน้อยก็พยายามแล้ว
แต่เขาก็ออกมาได้
คุยกับคนที่ใช่ คนที่จะช่วยเขาได้
แล้วเขาก็หนีออกมา แต่ไม่ได้ออกมาเพื่อจะหนีไป
คริงตัน ดัลลาส วิลตัน มาที่บ้านผม
ฆ่าเมียผม ลูกสาวและลูกชายผม
แล้วเขาก็เดินไปสถานีตำรวจ
ที่หัวมุมถนน ตัวโชกเลือด
แล้วมอบตัว
บอกว่า เหตุผลเดียวที่เขาแหกคุกออกมา
มันทำลายชีวิตฉัน
หลายปีผ่านไป
เขาก็ยังคงเล่นบทเดิม
พวกนั้นยอมให้เขาเล่นบทเดิม
จากถนนออกไป 85
ปลูกดอกไม้
ผมสร้างกรงขังนั่น เพราะตั้งใจว่า
จะพา คลิงตัน ดัลลาส วิลตัน มาที่นี่
เอาเขาใส่กรงแล้วดูเขาหิวตาย
แล้วคุณทำไหม?
ผมจำเป็นต้องเชื่อ
ว่าทุกชีวิตมีค่า
แม้แต่กับคนแบบนั้นเหรอ?
คนที่ทำแบบนี้กับคุณ
สำหรับครอบครัวคุณ
ผมจำเป็นต้องเชื่อ
ว่าทุกชีวิตมีค่า
และเพราะงั้น เราถึงกินเบอเกอร์ข้าวโอ๊ตกัน
คุณจัดการได้ดี
ปรับทัศนคติ
เราต้องมีเกียร์
ท่อ ชะแลง
กำลังคิดว่าเราน่าจะลองไปที่เกาะนอกชายฝั่ง
ผมคิดว่าคนน่าจะมุ่งไปที่นั่นกัน
นะ อย่างน้อยที่สุด ก็ได้เห็นชายหาด
มันคืออะไร
ผมว่าเราหาทั้งหมดนั้นได้
คุณเสียใครไป
ภรรยา และ ลูกชาย ของผม
คุณเสียใครไป
พวกเขาชื่ออะไร
เจนนี่กับเดรน
ขอโทด
ไม่ต้องเสียใจ
ตั้งท่า , ตอนนี้เลย
ไม่ใช่ที่นี่
เดี๊ยวนี้
คุณจะสามารถอุ้มทารกได้อีก
ยกให้คุณเลย
บ้าเอ้ย! หลบไป!
อ๊ากกก
บอกแล้วว่าไม่ใช่ที่นี่
นั่นไม่ใช่หน้าที่คุณ
ทำแบบนั้นได้ไง มันไม่ใช่หน้าที่คุณ
คุณจะมา...
คุณจะเข้ามายุ่งไม่ได้
แล้วที่นี้เป็นยังไง
บอกสิ ทีนี้เป็นยังไง
กลับบ้านเถอะ
เราจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
คุณกลับมาได้
คุณจบมันได้แล้ว
คุณรอดมาได้แล้ว
คุณรอดแล้ว
โอ้
ฆ่าผม
บอกแล้วไม่ใช่ที่นี่
อ่าา นั่นแหละมอร์แกน
ไม่ใช่ที่นี่
ไม่
ขอบคุณ
อ่ะ มันออกไปได้
มันหาทางออกไปได้ ประตูก็เปิดอยู่
ผมยังไม่เข้าใจ
คุณต้องบอกผม
ดีใจที่คุณกลับมา
ที่นี่
เอาเหอะ นั่งลงก่อน ก่อนที่จะล้มลง
อ่าา เหมือนที่เคยบอก พวกนั้น
ปล่อยให้เขา...
แม้แต่หลังจากที่เขาทำแบบนั้น
พวกนั้นปล่อยเขา เพราะเขามีสเน่ห์
ผมหากำหนดการเจอ
เช็คให้มั่นใจ
ผมเอาเขาใส่รถอย่างเร็ว
แล้วพามาที่นี่
ถึงพวกเขาจะจับผมได้ มันก็ไม่เป็นไร
มันดีแล้ว
แต่ผมจับเขามาที่นี่และพวกนั้นก็หาไม่เจอ
คุณต้องนั่งลง
ไม่เป็นไรๆ
ผมโอเค
ผมจับเขาใส่กรงนั่น
แล้วปล่อยเขาอดตาย
มันใช้เวลา47วัน
กว่าเขาจะตาย
ผมเคยอยู่จุดที่คุณอยู่
แล้วผมก็ไม่เคยพยายามเปิดประตูอีกครั้งเหมือนกัน
ที่ผมทำกับเขา
ไม่ได้ทำให้ผมสงบลงเลย
ผมพบความสงบ
เมื่อผมตัดสินใจจะไม่ฆ่าอีกแล้ว
ผมไม่ฆ่าอะไรอีกหลังจากนั้น
เมื่อตอนที่ผมตัดสินใจจะจบเรื่องนี้
ผมกลับไปแอตแลนต้า ไปมอบตัว
นั่นเป็นตอนที่ผมพบว่า โลกได้ถึงจุดจบแล้ว
แต่ โลกไม่ได้ถึงจุดจบ
ยังก้าวต่อไป
ลูกสาวผมวาดนี่ที่ผนังทางเดินในบ้าน
เธอกลัวว่าผมจะโกธร
ผมแค่เอามันใส่กรอบ
หลังจากที่กลับไป ตอนที่ผมรู้ว่า ผมไม่มีโอกาสจะมอบตัวแล้ว
เพราะตอนนั้น ไม่เหลือใครให้ผมมอบตัวด้วย
ผมกลับไปบ้าน เอารูปมาจากผนัง
เสียรถไประหว่างทางกลับมานี่
ผมเดิน30ไมล์ผ่านพวกคนตายนั่น
เพื่อเศษผนังชิ้นนึง
เรื่องน่ากลัวที่สุดที่ผมเคยทำแล้ว
และเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่เคยทำด้วย
คุณสามารถอยู่ที่นี่ได้
คุณจะมีอาหาร,ไฟฟ้า,ความปลอดภัยที่เพียงพอ
สำหรับชีวิตของคุณที่เหลือ คุณจะอยู่ที่นี่ก็ได้
แต่คุณไม่ควรจะอยู่ที่นี่
อย่าหวังนะ ว่าจะเจอแขกมาเยือนที่นิสัยดีแบบคุณ
คุณอยู่นี่คุณจะเดียวดาย
คุณอยู่ตามลำพัง
ทุกๆอย่างมันเกี่ยวกับคน
ทุกๆอย่างในชีวิตที่แม่งมีคุณค่า
มันไม่อาจเป็นเพียงแค่ผม มันไม่ควรจะเป็นแค่คุณ
เชี่ย ทาบิธาหนีไปแล้ว
ผมพร้อมแล้ว
ผมเก็บปืนไว้ในกล่องนอกบ้าน
มา
โอ เดี๋ยว เดี๋ยว เดี๋ยว เดี๋ยว เดี๋ยว
หวังว่ามันจะโชคดีกับคุณเช่นกัน
อะไรก็ตามที่คุณเลือก
ผมตัดสินใจแล้ว
และนั่นแหละ
หมดทุกอย่าง
คุณว่ามันจะเป็นแบบนั้นกับผมมั้ย?
ใช่
ผมคิดว่าได้
อาจจะ
รู้ปะ ผมสั่นๆนิดหน่อย
เหงื่อออกนิดๆ
โอ้ คุณ
ผมเห็นถึงความเป็นอยู่ของที่นี่
ในรูปที่ผมเจอ
ผมคิดว่าบางทีมันอาจจะมีบางอย่างที่นี่
ยาที่ใช้รักษาแผลนี่
แต่นั่นมันก่อนที่คนของพวกคุณจะชนะ
ก็นั่นแหละ ผมรู้ว่าผมอาจจะตาย
แต่ถ้าไม่...
..ผมต้องฆ่าคุณ มอร์แกน
ผมต้องฆ่าทุกคนที่อยู่ที่นี่
ทุกๆคน เด็กๆก็ด้วย
เหมือนเพื่อนนายไง ลูกๆของอิสท์แมน...
เหล่านี้คือกฎ
นั่นคือกฎของผม
ผมอยากจะบอกว่าผมเสียใจ
แต่คุณพูดไม่ใช่เหรอ?
ว่าไม่ต้องไปเสียใจ
เปิดประตู!
Sync & corrections by honeybunny www.addic7ed.com
www.thaisubtitle.com
บรรยายไทยโดย LunaticaAoi, nakithan, bankwittavin, kingmot, InterHitz
Eureka, donnakorn12, nonniesu, piglet_honeyoo, Rudy.kelvin
nickskyy, bankzxcv