Vorige keer in The Walking Dead...
Is hij gebeten? - Neergeschoten.
Ik moet hem open maken, het kapotte bloedvat vinden en hem hechten.
Je hebt een ademhalingstoestel nodig. Ik breng je er heen.
De gedachte aan haar, helemaal alleen. - We gaan je dochter vinden.
Ze zal het wel redden. - Onze boerderij ligt drie kilometer verderop. Kijk op de brievenbus.
De bloeddruk daalt. We kunnen niet langer wachten.
Als Shane zei, dat hij terug komt, komt hij terug.
The Walking Dead S02E03 'Save The Last One'
Quality over Quantity ®eleases Vertaling: PinkGaai
Rick, je moet op krachten blijven.
Lori, heb je...
Ik bedoel, het was vermaard.
Heb je ooit het verhaal gehoord dat Shane de auto van Kingsley stal?
De auto van de directeur, midden op de dag van de lerarenparkeerplaats.
Shane komt van de lunch en loopt recht naar de Hyundai van Kingsley.
Start hem met de draden, gaat er vandoor, rijd naar Dylan en naar de kippenboerderij.
Je hebt het al eerder gehoord, niet?
Dus hij rijdt hem in een van die grote stallen...
Kingsley zette dat ding elke maand in de was...
en liet hem elke week uitzuigen.
Shane parkeert hem in die grote stal...
met een paar honderd Rhode Island Reds.
Hij trekt 'n zak zaad op de achterbank open, zet alle ramen open...
en rent weer terug naar school.
Dat is zo'n vijf kilometer.
Hij is op tijd terug om z'n brood op te eten voordat de bel gaat.
En dan gaat de bel.
Shane staat op, en als hij Kingsley op de gang tegenkomt...
kijkt hij uit het raam en zegt:
Directeur Kingsley...
uw coupé is weg.
Coop is woord voor 'n kippenren.
Ik snap het.
Natuurlijk, doe je dat.
Je hebt het verhaal al 1000 keer gehoord.
Je had gelijk, over wat je eerder zei.
Shane zal terugkomen, met wat de dokter nodig heeft. Hij komt terug.
Hershel zei, dat je moest eten.
Het komt goed met Carl.
Alsjeblieft, voor mij.
Je moet op krachten blijven.
Ik heb mijn magazijn nu nodig.
Ik loop de weg af om het meisje te zoeken.
Ik ga ook mee.
Ik ga een stukje lopen en schijn wat licht in het bos.
Als ze daar is heeft ze iets om naar te kijken.
Denk je dat dat een goed idee is?
Die ramen... wat is er aan de andere kant?
Een val van ongeveer zes meter en niets om je op te vangen, misschien wat struiken...
en dan het sportveld. - We hebben alleen genoeg tijd nodig.
We moeten daar naar boven. We moeten ze open maken en eruit gaan.
Ik niet. Jij misschien.
Kom op man, kijk naar me. Denk je echt dat ik me door zo'n klein raam kan persen?
Ze zouden ons van alle kanten bespringen.
We maken een vuur om een voorsprong te krijgen.
Jij blijft hier. Ik spring naar beneden en lok ze weg.
Dan heb jij de kans de tribune op te komen en uit het raam te klimmen.
En waar ga jij heen? - Naar de kleedkamer beneden.
Lijkt 'n goede manier om in een val te lopen.
Het heeft ook ramen en meer van mijn grootte.
Ik ga er door, loop terug en we treffen elkaar op het veld.
Je bent een rare klootzak, nietwaar? - Ik probeer het goed te maken voor die jongen.
Vuur drie schoten en dan ga je.
Daarna schiet ik. Ik dek je. Ik zorg dat je een voorsprong krijgt.
Luiden we de klok? Het lijkt erop dat hier mensen wonen.
Dat hebben we al gehad nietwaar? Dat we daar rekening mee houden.
Heb je het hek dicht gedaan toen je binnen reed?
Ja, we hebben het gesloten. Met de klink en alles.
Hallo. Leuk je weer te zien.
We hebben elkaar eerder gezien.
We zijn hier om te helpen. Kunnen we iets doen?
Het is geen beet. Maar ik heb mezelf behoorlijk gesneden.
We zullen er naar kijken. Ik zeg ze, dat je hier bent.
We hebben pijnstillers en wat antibiotica.
Ik heb hem al wat gegeven. Als Carl iets nodig heeft...
Kom binnen. Ik maak iets te eten voor je.
We zijn hier, goed? - Dank je.
Wat je ook nodig hebt.
Als ze niet snel terugkomen moeten we een beslissing nemen.
En dat is? - Of we jullie zoon opereren zonder ademhalingstoestel.
Jij zei dat dat niet zou gaan. - Ik weet het.
Het is hoogst onwaarschijnlijk. Maar we kunnen niet langer wachten.
Denk je echt dat we Sophia zullen vinden?
Je hebt dezelfde blik op je gezicht als de anderen.
Wat is er met jullie?
We zijn net begonnen met zoeken. - Is dat zo?
Het zijn de bergen van Tibet niet. Dit is Georgia.
Ze kan zich ergens op een boerderij verschuilen.
Mensen verdwalen en ze overleven.
Het gebeurt de hele tijd. - Ze is pas twaalf.
Ik was jonger dan zij, toen ik verdwaalde.
Negen dagen bessen eten in de bossen, en m'n kont met Gifsumak afvegen.
Hebben ze je gevonden?
Mijn pa was met een serveerster aan de boemel.
Merle zat in de jeugdgevangenis.
Ze wisten zelfs niet, dat ik weg was.
Maar ik vond de weg terug.
Ik ging recht naar de keuken en heb een boterham gemaakt.
Ik heb er niet veel van geleden.
Behalve dat mijn kont vreselijk jeukte.
Het spijt me, dat is een vreselijk verhaal.
Het verschil is dat er mensen naar Sophia zoeken.
Dat zou ik een voordeel noemen.
Misschien is dit geen wereld meer voor kinderen.
Nou ja, we hebben een kind.
Carl is nu in deze wereld. - Misschien zou hij dat niet moeten zijn.
Misschien is dit, hoe het zou moeten zijn.
Dat meen je niet.
Ik kan begrijpen dat die gedachte in je op komt.
Het kwam niet even in me op, Rick. Ik kan aan niets anders denken.
Waarom willen we dat Carl in deze wereld leeft?
Om dit leven te hebben?
Zodat hij kan zien dat er nog meer mensen in stukken gescheurd worden?
Zodat hij hongerig en bang kan zijn...
voor zolang hij heeft, voordat...
Zodat hij kan vluchten, vluchten en vluchten. En als hij dan alsnog overleefd, eindigt hij...
als een dier dat niet beter weet dan te overleven.
Als hij...
als hij vanavond sterft...
eindigt het hier voor hem.
Zeg me waarom het op een andere manier beter zou zijn.
Wat is er veranderd?
Jenner heeft ons een uitweg geboden.
Jij vroeg hem het te blijven proberen. Je smeekte hem.
Voor zolang we kunnen, zei je. Wat is er veranderd?
Het was maar 'n moment maar ik vergat dat Jacqui dood was.
Ik draaide me om en wilde haar iets vertellen. Ik zei bijna haar naam.
Het was maar even, en toen wist ik het weer.
Maar toen realiseerde ik me dat ze hier niets van hoefde te zien.
De snelweg, de hordes, Sophia, Carl, die neergeschoten wordt.
Ze hoeft...
Ze hoeft niet meer bang te zijn. Hongerig, kwaad...
Het is niet opgehouden, Rick.
Het is alsof we elke dag met een mes op de keel leven.
Maar Jacqui niet. Niet meer.
En toen...
dacht ik, misschien had Jenner gelijk.
Dat accepteer ik niet.
Dat kan ik niet accepteren.
Hij heeft het opgegeven. Het maakt niet...
het maakt niet uit, wat hij zei.
Niets van dit alles.
Denk je echt dat het beter zou zijn als Carl...
als we het op zouden geven?
Zeg me, waarom het op de andere manier beter zou zijn.
Alsjeblieft.
Man, ik dacht dat ik je kwijt was.
Dat waren mijn laatste geweerkogels.
Die van mij ook. Kom op.
Waar zijn we? - Hé, kleine man.
Dat is Hershel.
We zijn in zijn huis.
Je had een ongeluk.
Het doet erg zeer.
Ik weet het, schatje.
Je had het moeten zien. - Wat?
Het hert.
Het was zo mooi, mam.
Het was zo dichtbij.
Ik ben nog nooit...
Wat gebeurt er?
Niet doen. Het is een aanval.
Als je hem vasthoud kun je hem pijn doen.
Kun je het stoppen? - Hij moet het doorstaan.
Zijn hersenen krijgen niet genoeg bloed.
Zijn bloeddruk daalt. Hij heeft nog een transfusie nodig.
Goed, ik ben klaar. - Als ik nog meer uit jou haal...
kan jouw lichaam het niet meer aan. Je zou in een coma kunnen komen.
Of een hartstilstand. - Je verspilt tijd.
Kom op man. We hebben een uitweg nodig.
Laat me even op adem komen. - Kom op.
Kun je niet slapen?
Ik wacht tot ze terug komen.
Je kunt gaan slapen als je wilt.
Nee, we kunnen samen de wacht houden.
Welke kant zijn ze op gegaan?
Wat verdomme?
Ben gebeten. De koorts sloeg toe.
De wereld is naar de klote. Kan net zo goed ophouden.
Die stommerd had zich beter door het hoofd kunnen schieten.
Hij maakte een groot stuk aas van zichzelf.
En een zooitje.
Alles goed?
Ik probeer niet te braken.
Doe het maar als je moet. - Nee, ik ben oké.
Laten we het even over iets anders hebben.
Waar heb je leren schieten? - Je moet eten.
Dat is één ding, dat we met de Walkers gemeenschappelijk hebben.
Ik denk dat hij niet eerder zo dicht bij voedsel was, sinds hij veranderd is.
Hij hangt daar als een pinata.
Die andere engerds kwamen en aten het vlees van zijn benen.
Ik dacht dat we van onderwerp zouden veranderen.
Noem het maar wraak omdat je lachte om mijn jeukende kont.
Er kwam niet veel naar boven.
Laten we teruggaan.
Ga je niet...
Nee. Hij doet niemand kwaad.
Ik ga ook geen pijl verspillen.
Hij heeft zijn keus gemaakt. Hij wilde dood.
Laat hem hangen.
Wil je nu leven of niet?
Het is maar een vraag.
Een antwoord voor een pijl. Redelijk?
Ik weet niet of ik wil leven...
of dat ik het moet...
of dat het maar een gewoonte is.
Dat is een antwoord van niks.
Verspilling van een pijl.
Je hoeft je geen zorgen te maken. Ze is bij Daryl.
Als er iets gebeurt, kan hij haar beschermen. Hoor je wat ik zeg?
Sorry, ik hoorde alleen: als er iets gebeurt.
Wil je de wacht houden? - Ik weet niet hoe ik dat moet gebruiken.
Ik ben niet lang weg. Als je iets ziet, roep dan.
Ik ga niet ver weg. Ik zal je horen.
Je bent precies op tijd gekomen.
Dit had niet langer onbehandeld kunnen blijven.
Merle Dixon. Is dat jouw vriend met de antibiotica?
Nee, mevrouw. Merle leeft niet meer.
Daryl gaf ons die van zijn broer. - Ik weet niet of ik hem 'n vriend kan noemen.
Vandaag wel. Deze doxyxyxline heeft misschien wel jouw leven gered.
Weet je, waar Merle het voor nam?
Voor een druiper.
Geslachtsziekte.
Dat zei Daryl.
Ik zou zeggen dat de druiper van Merle het beste was, wat jou kon overkomen.
Daar probeer ik maar niet aan te denken.
Bid je?
Waarom besluip je ons zo vaak?
Je bent makkelijk te besluipen.
Ik was aan het bidden. Ik probeerde het.
Ben je gelovig? Bid je veel?
Eigenlijk, was dit mijn eerste poging.
Ooit?
Sorry.
Het was niet mijn bedoeling jouw eerste keer te verpesten.
God heeft waarschijnlijk de essentie wel begrepen.
Waarvoor bid je? - Mijn vrienden.
Het ziet er naar uit, dat ze nu allemaal wel wat hulp kunnen gebruiken.
Denk je dat God bestaat?
Ik heb het altijd maar aangenomen.
De laatste tijd vraag ik het me af.
Met alles wat er gebeurd is...
moet er veel gebeden zijn.
Het lijkt, dat er aardig wat onbeantwoord bleven.
Bedankt. Dat helpt echt.
Sorry. Ga je gang.
Echtwaar.
Ga je kijken?
Ik haal nog iets te drinken voor je.
Ik weet dat het mijn zaken niet zijn en voel je vrij om in God te geloven...
maar het is zo, dat jij het op een of ander manier, goed moet maken.
Wat er ook gebeurt.
Voordat het gebeurde...
stonden we daar in het bos...
en dat hert...
dook recht voor ons op.
Ik zweer het, het stond daar...
en keek Carl recht in de ogen.
En ik keek Carl aan...
die naar het hert keek, en het hert keek naar Carl.
En dat moment...
gleed voorbij.
Het gleed voorbij.
Daar had hij het over, toen hij wakker werd.
Niet dat hij neergeschoten was of wat er in de kerk gebeurde.
Hij had het over iets moois, iets levends.
Er is nog steeds een leven voor ons, misschien op een plek zoals dit.
Het kan daarbuiten niet allemaal dood zijn. Dat kan niet.
Na alles wat we gezien hebben, moeten we sterk genoeg zijn, omdat nog te geloven.
Waarom het beter voor Carl is om te leven, zelfs in deze wereld?
Hij had het over het hert, Lori.
Hij had het over het hert.
Ik moet naar de straat, terug naar de truck.
Dat halen we niet, oké? - We moeten het proberen, man.
Kom op, sta op. - Je neemt deze tassen en je gaat.
Ik laat je niet achter.
Hoeveel kogels heb je nog? - Vier. Jij?
Vijf en één in de loop.
Hij verliest nog steeds sneller bloed dan we kunnen vervangen.
En met de zwelling in zijn buik...
kunnen we niet langer wachten of hij zal ons uit handen glippen.
Ik moet nu weten, of je wilt dat ik het doe...
want ik denk dat jullie zoon geen tijd meer heeft.
Je moet een keus maken. - Een keus?
Je moet me zeggen wat het is.
We doen het.
Goed, pak elk een hoek van het bed. Haal de lakens eraf.
Leg de zak met infuus op het laken.
Oké, op drie.
Een, twee, drie.
Rick, Lori, willen jullie naar buiten gaan.
Oh, God.
Blijf hier bij hem.
Er is nog steeds een kans.
We zeggen niets tegen Patricia.
Niet tot naderhand. Ik heb haar nodig.
Ze bleven ons bij elke bocht blokkeren.
We hadden niets meer over. We hadden nog maar tien kogels.
Toen zei hij, dat hij me zou dekken en dat ik moest blijven lopen.
Dus heb ik dat gedaan. Ik...
bleef lopen. Maar ik...
keek achterom en de...
Ik heb het geprobeerd.
Hij wilde het goed maken.
Andrea, wacht.
Wat wil je, Dale?
Ik wil je dit geven.
Ik geef om je, dus heb ik een keus voor je gemaakt... keuzes.
Ik weet waarom ik het deed, maar dit is niet mijn wapen.
Ik had niet het recht de keuzes voor jou te maken.
Maar ik kan het nog vragen, en dit is niet om je schuldig te laten voelen...
maar ik kan het nog steeds vragen.
Alsjeblieft, zorg dat ik hier geen spijt van krijg.
Ik neem de wacht wel.
Wil je me vergeven voor...
Vergeef je me?
Ik probeer het.
Ik ken Otis al van kinds af aan.
Hij runde deze boerderij al voordat mijn moeder stierf.
Wie nog meer?
Wie heb je verloren?
Jij zei dat hij iets goed moest maken.
Dat heb jij proberen te doen, nietwaar?
Welke?
Stiefmoeder.
Stiefbroer.
Hij lijkt stabiel te zijn.
Oh God.
Ik heb er geen woorden voor.
Ik ook niet. Ik wou dat ik ze had.
Hoe vertel ik het Patricia van Otis?
Ga jij naar Carl.
Ik ga met Hershel mee.
Blijf.
De badkamer is boven.
Ik heb wat kleren voor je meegenomen. - Bedankt.
Ze zullen niet goed passen. Ze waren van Otis.
Hoeveel kogels heb je nog?
Vier. - En jij?
Vijf en een in de loop.
Kom op.
Dit is mijn laatste. - Ik ook.
Het spijt me.
Geef het...
Geef!
Ik vermoord je.
Laat me los! Laat los!
Quality over Quantity ®eleases Vertaling: PinkGaai
ropo64