Претходно во Живите Мртви:
Има шетачи во амбарот.
Мојата жена и посиникот се во тој амбар.
Тие не се луѓе.
Денес стори повеќе за моето девојче
отколку татко и за целиот живот.
Беше нејасен околу тоа што се случи таа ноќ.
Отис умре како херој. -Знам како тип на човек си.
Не можеме да си одиме, трудна сум.
Уште нешто што треба да знам?
Шејн и јас.
Знам, се разбира дека знам.
Каде се замисли?
Тука сум.
Дечки...
Па...
Амбарот е полн со шетачи.
Не ми вели дека се согласуваш со ова.
Против сум, но гости сме овде. Ова не е наш имот.
Ова се нашите животи! -Потивко говори.
Не може да се правиме како да не е ништо.
Не е добро. Не на подолго.
Или ќе мора да влеземе таму,
и да ги средиме работите или ќе мора да си одиме.
Веќе подолго време говориме за Форт Бенинг.
Не можеме да одиме. -Зошто, Рик? Зошто?
Затоа што ќерка ми е сеуште надвор.
Во ред.
Во ред, мислам дека е време да ја размотриме другата опција.
Нема да ја оставиме Софија.
Уште малку и ќе го најдам девојчето.
Само што ја најдов нејзината кукла пред два дена.
Ја најде нејзината кукла, Дерил. Тоа го направи. Најде кукла.
Не знаеш што зборуваш!
Само го велам она што треба да се каже.
Имаше добра трага, но само во првите 48 часа. -Шејн, доста.
Да ти кажам уште нешто, ако беше жива надвор
и те видеше како доаѓаш целиот крвав со твојата ловечка кама
и уши од наказите околу вратот, сигурно избегала на друга страна.
Тргни се! -Држи ги рацете подалеку од мене.
Оставете ме да зборувам со Хершел.
Оставете ме јас да средам. -Што има да средуваш?!
Ако остануваме, мораме да го средиме амбарот.
Морам да го наговорам на тоа. Ова е негов имот.
Хершел гледа на нив како на луѓе.
Болни луѓе. Неговата жена, посинокот.
Знаеше? -Вчера разговарав со Хершел.
И чекаше цела ноќ? -Мислев дека ќе пребродиме уште една ноќ.
Успеавме.
Чекав утринава да ви кажам.
Но Глен сакаше да биде тој. -Овој човек е луд, Рик,
ако Хершел мисли дека се живи нема што да се мислиме.
ЖИВИТЕ МРТВИ
Сезона 2, епизода 7 Прилично мртви веќе
Меги.
Меги, зборувај со мене.
Меги.
Дај ми ја твојата капа.
Ми рече дека зборувам со тебе, па зборувам. Дај ми ја капата.
Зошто го упропасти јајцето.
Мислам дека беше расипано.
Шејн мисли дека Софија е мртва?
Шеј е само исплашен.
Од шетачите во амбарот? -Да.
Мамо,
не си одам додека не ја најдеме Софија.
Не сакам да си одам ниту после тоа.
Нема да си одиме, Карл.
Сега заврши ја задачата.
Ќе и се допадне овде.
Ова место, може да ни биде дом.
Не смееш. -Добро сум.
Хершел рече дека мора да закрепнеш.
Не ми е гајле.
Мене ми е.
Рик ќе излезе подоцна да ја следи трагата.
Да, нема да седам неправејќи ништо.
Ако излезеш можеш да се повредиш уште полошо.
Не знаеме дали ќе ја најдеме, Дерил.
Не знаеме.
Јас не знам.
Што?
Не можам и тебе да те загубам.
Дали си добро? -Остави ме!
Глупава кучка.
Андреја те бара.
Фала, Глен.
Да не имаш случајно некоја капа екстра?
Не.
Фала.
Излегувам со Рик да ја бараме Софија.
Мислев дека разговара со Хершел.
Разговара. Ќе одиме после.
Во меѓувреме се упатив кај амбарот.
Шејн сака да држиме стража.
А Рик?
Зошто не би сакал?
Го земаш само твоето?
Не знам што се случува помеѓу тебе и него.
Него? -Шејн.
Дејл. -Не е моја работа.
Важно ми е само ти да си...
Можеби не го познаваш добро.
Не мора да го правиме ова.
Јас и ти конечно... -Важно е...
Те сфатив. Не ти се допаѓа.
Не е тоа. -Тогаш што е?
Ваква ли сакаш да бидеш?
Како него?
Тој не е жртва.
Не го познаваш.
Дејл, сакам да престанеш.
Поминуваш толку многу време
чувајќи ме, грижејќи се за мене.
Сакаш да ме замолчиш секојпат кога ќе покажам грижа.
Оди слободно. Завршив.
Не те замолчувам, Дејл.
Добро сум, навистина. Работите се...
...поинакви.
Си го зема пиштолот.
Во ред.
Добро си? -Да.
Ќе сакаш да претрчаш да ми донесеш малку вода?
Само...
Ми треба секунда.
Ќе чуваш стража?
Дејл?
Да, се разбира.
Влези.
Малку светло за читање пред ручек?
Толку работам напорно во последно време,
па учам каде ќе стигнам.
Знаеш дека можеме да ти помогнеме околу работата.
Јас треба да го косам моето поле.
Откривме за амбарот.
Оставете го.
Сакам да разговараме за тоа.
Но во секој случај, твој амбар, твоја фарма, ти одлучуваш.
Не сакам да разговарам за амбарот. Не сакам да дебатирам.
Нема дебата, дискусија.
Сакам ти и твојата група да си заминете до крајот на неделата.
Зборував со Дејл.
Ти и јас си имаме наши разлики
во начинот на кој ги гледаме шетачите.
Тие луѓе,
може да се мртви, може да се живи.
Но моите луѓе, ние,
ние сме живи сега,
токму овде, точно пред твои очи.
Ако не пратиш да си одиме, тоа може да се промени.
Ви пружив безбедно прибежиште.
Мојата совест е чиста.
Оваа фарма...
Оваа фарма е посебна.
Отсечени сте од тоа што се случува надвор.
Дејл ми рече дека се сте виделе на вести.
Па, помина долго време
откако камерите престанаа со снимање.
Првпат кога видов шетач,
тоа беше само половина тело како посегнува по мене влечејќи се.
Мојата намера не беше да го убијам.
Но светот сега надвор не е она што го гледавте на ТВ.
Многу-многу е полошо и те променува.
Или во еден од нив,
или во нешто многу помалку од човекот кој си бил.
Те молам немој... немој да не праќаш таму повторно.
Мојата жена е трудна.
Тоа е или дар овде,
или смртна казна таму надвор.
Ако останеме можеме да ти помогнеме,
ќе работиме, ќе го чуваме местово.
Можеме да опстанеме заедно.
Рик, ти велам дека не можеме.
Размисли за она што го правиш. -Размислив.
Размисли повторно. -Размислив.
Размисли повторно. Не можеме да заминеме.
Што ќе биде, човеку?
Што ќе правиме?
Сеуште не знам.
Па, што ти рече?
Преговараме. -Прегов...
Часовникот отчукува, Рик.
Не, Шејн.
Амбарот... Амбарот е обезбеден.
Не ни знаевме за него до утринава.
Не, но знаеме сега.
Знаеме дека има преку десетина шетачи внатре.
Знаеме дека е на само неколку чекори
од нашиот камп, Рик. Каде што спиеме.
Слушај, ако нема да влеземе внатре и да го средиме, подобро да си одиме.
Нема да го средиме и нема да си одиме.
Во најмала рака ни е потребно нашето оружје.
Не смееме, не овде.
Зошто сакаш да останеме тука ако не е безбедно?
Ќе направиме да биде безбедно.
Како ќе го сториме тоа? -Некако, во ред?
Како ќе го направиме безбедно? -Ќе го направиме, добро?
Не, не е добро. -Шејн, Лори е бремена.
Мораме да останеме.
Ни треба нашето оружје.
Можам да го средам ова.
Добро си? -Да.
Лори ќе има бебе, човеку.
Честитки.
Благодарам.
Здраво, мила.
На Карл не му треба повеќе мојата помош.
Значи тоа е?
Рик се труди да го протурка своето.
Ќе биде тешко. Ќе мора да внимаваат.
Но тој драматизира.
Тие се цврста група. Ќе бидат добро.
Ќе мораат да заминат и да си најдат своја фарма.
Има многу слободни, да ги бираш.
Нема. Сите во близина
се или изгорени или преполни со шетачи.
Шетачи?
И што ќе ги држиме тука вечно?
Зошто се моја одговорност?
Ви наложувам друга заповед:
„Сакајте се еден со друг, како и јас вас.“
Таа ми го кажа тоа.
Бев лута поради мама.
Лута на тебе што се ожени со Анет.
Имав 14 години и бев грозна,
кон тебе највеќе.
Се што сакав е да пушам и да крадам по продавници.
Сакајте се еден со друг. Тоа ми го рече.
Меги.
Тоа беше поинаку.
Не.
Ти си поинаков.
Сум.
Но нашиот однос не е.
Те сакам.
Тоа е дел од нас.
Ова е поради тебе и Азијатското момче?
Сакаш ли да му... -Не.
Неговото име е Глен.
Ми го спаси животот вчера кога еден од луѓето
за кои мислиш дека се болни се обиде да ме убие.
Како ти се чини ова за драматизирање?
Нештата не се како што мислиш дека беа.
Не се.
Не го прави ова.
Добро? Не заради мене и Глен.
Не заради мене и тебе.
Заради тебе.
Заради тоа каков си и каков ќе станеш.
Хершел!
Се случи повторно.
Исто ни покажува дека можела да се упати по овој пат јужно.
Ако Софија продолжила во тој правец,
може да излегла од шумата и да влегла на некој имот, фарма.
Значи, одиме горе по 74-от од Ајви Роуд,
потоа се спуштаме пешки јужно, низ шумата, додека да стигнеме до Кристофер,
одиме источно уште неколку километри и после по истиот пат бргу назад.
Рик. -Хершел.
Го земавме оружјето дека ќе одиме да ја бараме Софија.
Пред да појдете, ако можеш да ми помогнеш во нешто.
Сметај и на мене.
Фала, но ми треба само Рик.
Долу сум кај амбарот, ќе чувам стража додека да се вратиш.
Мислев дека е мртов. -Шејн, немој...
Потоа се врати, во тој момент, тогаш,
сакав да е мртов.
Не затоа што немаше да бидеш моја,
туку затоа што знаев дека порано или подоцна тој ќе умре.
Гледаш Рик,
не е создаден за во овој свет,
не за овој каков што е сега.
Грешиш. Грешиш.
Лори, колку пати сум ти го спасил животот?
Само сакам да знам колку пати. Бидејќи според мојата пресметка,
сум ти го спасил во четири различни прилики. А тука влегува и Карл.
И затоа сакам да те прашам колку пати Рик ти го спасил животот?
Ноќта во кампот. Ноќта во кампот кога пржевме риба.
Не, не, не. Гледаш, не.
И тоа бев јас.
Рик се појави доцна,
бидејќи замина во самоубиствена мисија за ништо.
Да, се појави,
но гледаш, немаше да биде во таа ситуација
ако не заминеше беспотребно за да спаси дилер на дрога.
И така ја загубивме Ејми и го загубивме Џим.
Ги загубивме...
Рик ми кажа.
Ти кажал што?
Знам дека причината што не си ми рекла
е бидејќи знаеш дека е мое.
На Рик е. -Во ред.
Знаеш, малку се занесовме
пред да се врати Рик, Лори. Мое е. И ти знаеш.
Грешиш. Грешиш.
Жалам. Жалам.
Но дури и да е твое, нема да биде твое.
Никогаш нема да биде твое и нема ништо што можеш како би го променил тоа.
Немам потреба.
Еј, Шејн.
Може да зборувам со тебе на кратко?
Добро си?
Да.
Знам дека мислиш дека Софија е мртва
и дека треба да престанеме да ја бараме.
Но тоа е срање. -Пази како зборуваш.
Ќе останеме тука додека да ја најдеме.
Мислиш дека тоа треба да го направиме? -Знам дека треба.
Тогаш ќе останеме.
Тоа значи дека мора да направиме
се што треба како би ја нашле.
Како обавување на обврските?
Како обавување на обврските.
Карл.
Дојди тука на минутка.
Оди види што сака мајка ти.
Ајде.
Карл?
Да не сум те чул да зборуваш така уште еднаш.
Што има?
Курвин син.
Виде каде замина?
Кој? -Не ни се обидувај да ме дупиш, добро?
Што? -Дејл, Глен.
Виде ли каде замина Дејл?
Да, ме замоли да му донесам малку вода.
Рече дека ќе ме замени на стража.
И додека да се вратиш го немаше?
Да.
Мислиш дека е добро? -О, добро е тој.
Зошто ја здувал тогаш? -Да не можеш да ми кажеш каде заминал.
Не сфаќам.
Не, човеку, не сфаќаш.
Тињата на дното е како лепак.
Едноставно пропаѓаш.
Тоа е Лу Буш.
Го познаваше?
Лу е скратено од Луис.
Таа имаше фарма горе низ патот.
Воглавно слатка пченка.
За викенд работеше во барот на Хапман.
Мажот, не го познавам,
но според комбинезонот,
сум бил таму каде што работел.
Колкумина од нив имаш убиено?
Премногу за броење.
Можеш да престанеш?
Тоа се луѓе таму надвор
кои не се при себе,
луѓе за кои верувам дека можат да бидат повратени.
Не зборуваш за шетачите, нели?
Не е важно ако не ги гледаш како човечки суштества веќе.
Но ако ти и твоите луѓе имате намера да останете тука,
тоа е начинот на кој ќе мора да се однесуваш кон нив.
Моја фарма, мој амбар, моја е последната.
Го гледаш? -Гледам што?
Ќе ја најдеме.
Извини за она што се случи утринава.
Сакаше да ја бараш.
Зошто?
Сето ова време сакам да те прашам.
Затоа што мислам дека е сеуште жива.
Искрено, што ми е друго работа..
Ќе ја најдеме.
Гледам сега.
Отис рече ако успееме до половина пат останата работа ќе ја завршат сами.
Колку пати го правел ова?
Ако некој од нив залуташе на нашиот имот, Отис го носеше во амбарот.
Сега мораме ние.
Што правиме кога амбарот ќе биде полн?
Боже! -Земи го стапот!
Џими. Џими. Го имаш.
Полека. Полека, Рик. Води го.
Џими ќе гледа место нас.
Води го, води го, Рик.
Ти со морковот, не е стапот.
Ме слушна, само води го.
Ќе дојде кон тебе.
Ми рече дека лесно се справувал со нив.
За тебе ова е лесно?
Полесно е од некои други нешта.
Ајде. Ајде, овде.
Меги.
Меги, застани на секунда.
Зборуваше за тоа. Си му кажал на Дејл.
Те замолив. Ти кажав.
Само те замолив за една работа. Една работа.
Не можев.
Татко ми сега ќе ве набрка. Ми кажа.
Не, Рик ќе ја среди со татко ти.
Во ред? Морав да им кажам. -Не мораше.
Не, морав.
Сакав.
Заборавив.
Во ред? Заборавив или престанав да мислам за тоа,
или можеби не сакав да мислам на тоа.
Им дозволив да ме спуштат во бунарот како да е забавно,
како да играм Портал.
Тоа е видео игра. -Се разбира дека е видео игра.
А после се случи аптеката вчера и сфатив нешто.
Заборавив дека тие се опасни.
Не ми е гајле дали се болни или мртви луѓе,
тие се опасни.
А потоа сфатив и нешто друго.
Не сакам да бидеш во опасност никогаш повеќе.
Мразам што морав да ја откријам големата тајна на татко ти,
но преку глава ми е од тајни. Тајните те убиваат.
И попрво би сакал да си лута на мене и жива,
отколку да ме сакаш и мртва.
Затоа им кажав.
Еј, мамка за шетачи.
Не ме викај така.
Во ред, Глен.
Човече, добро место за криење.
Не сме биле многу во мочуриштава, а?
Замисли да ги вложеше своите вештини за следење
да ја најдеш Софија.
Зошто
само не ми ја дадеш таа торба, а?
Нема да го направам тоа.
Да, ќе го направиш, Дејл.
Во спротивно,
сепак имаш пушка преку рамето.
Ќе ме застрелаш како Отис?
Ќе им раскажеш уште една приказна?
Не, човеку.
По ѓаволите, кога навистина ќе погледнеш,
на ваков студен, светол ден,
прилично си мртов веќе.
Само дај ми го оружјето. Веднаш.
Мислиш дека ова ќе не чува?
Не мислам, знам.
Рик се обидува со Хершел...
Дејл, само замолчи и дај ми го оружјето.
Ќе мора ли да те застрелам?
Ќе мора да те убијам? Тоа ли ќе треба?
Да.
Тоа ќе треба.
Токму тука припаѓаш, Шејн.
Каде тоа, Дејл?
Во овој свет, каков што е сега,
тука припаѓаш.
И можеби го немам она што ми треба да издржам подолго,
но во ред е.
Затоа што барем можам да кажам
дека кога светот отиде во мајчината,
не му дозволив да ме повлече со него.
Поштено.
Изгледаш како да чекаш ред во КФЦ.
Оди земи си ја капата. Ти ја исправ, во ред?
Дали знаете што се случува?
Каде се сите? -Не сте го виделе Рик?
Замина со Хершел. Требаше да тргнеме пред 2 часа.
Да требаше. Што, по ѓаволите?
Рик ни кажа дека ќе излегува.
По ѓаволите. Дали некој го сфаќа ова сериозно?!
Имаме проклета трага.
Ох, еве не почнуваме.
Што е сево ова? -Со мене си, човеку?
Да. -Време е да пораснете.
Веќе го имаш твојот -Да. Каде е Дејл?
Доаѓа наваму. -Мислев не смееме да ги носиме.
Смееме и мораме.
Гледајте, една работа е да седиме овде и збираме цветови
мислејќи дека местово е безбедно.
Но сега знаеме дека не е така.
Што е со тебе? Ќе ги штитиш твоите?
Така е. Знаеш ли ти да пукаш?
Може да престанеш? Направи го ова, подели го оружјето,
и татко ми ќе ве натера да си одите вечерва.
Мораме да останеме, Шејн. -Што е ова?
Не одиме никаде, во ред?
Сега слушајте, Хершел треба само да се вразуми.
Во ред? Ќе мора.
Сега мораме да ја најдеме Софија. Во право ли сум?
Сакам да го земеш ова.
Земи го, Карл, и чувај ја мајка ти. Направи се што треба.
Знаеш како. Ајде земи го пиштолот.
Рик рече без оружје. Не се прашуваш ти.
Ова не е твоја одлука.
Ох, гомненици.
Што е она?
-Шејн!
Што правите, по ѓаволите?
Шејн, само тргни се. -Зошто имате оружје?
Се шегуваш ли? Гледаш?
Гледате ли што држат?
Гледам кого држам. -Не, не гледаш.
Шејн, само остави не да завршиме и ќе разговараме.
За што ќе разговараме, Рик?
Овие нешта не се болни. Тоа не се луѓе.
Тие се мртви. И нема да чувствувам ништо за нив
бидејќи се што прават е да убиваат.
Овие нешта токму тука,
се истите кои ја убија Ејми.
Го убија и Отис. Ќе не убијат и нас.
Шејн, замолчи.
Еј, Хершел, да те прашам нешто.
Може ли жив човек што дише,
може ли да се извлече од ова?
Не!
Престани! -Тоа се три во гради.
Може ли некој што е жив, може ли да го издржи тоа?!
Зошто сеуште напаѓаат?
Тоа е срцето, белите дробови.
Зошто сеуште напаѓаат?
Шејн, доста беше. -Да, во право си.
Доста беше.
Доста беше ризикување на животите за исчезнато девојче.
Доста за живеење до амбар
полн со нешта кои сакаат да не убијат.
Доста е. Рик, не е како што беше порано.
Сега ако сакате сите да живеете, ако сакате да опстанете,
ќе морате да се борите за тоа!
Зборувам за борба токму тука, токму сега.
Земи го стапот.
Хершел, земи го стапот.
Хершел, послушај ме, те молам.
Земи го веднаш. Хершел!
Земи го!
Не, Шејн. Не го прави тоа. Почекај!
Не го прави тоа! -Рик!
Те молам!
Ајде. Ајде, тука сме надвор.
Ова не е начин!
Те молам!
Оди зад мене.
Ајде.
Меги. -Во ред е.
Седи позади!
Софија?
Софија. Софија.
О, не, Софија.
Софија.
Не.
Софија.
Не гледај.
Превод и обработка: НЕСТ