Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Noong ginawa ni Master Geppetto si Pinocchio,
wala na siyang anak.
Ilang taon na iyon bago noong panahon ko,
pero natutunan ko ang kwento.
Tapos, naging kwento ko ito.
Namatay si Carlo noong Great War.
Sampung taon lang silang nagkasama.
Pero parang kinuha ni Carlo iyong buhay ng papa niya kasama niya.
-Papa! -O?
-Hulaan n'yo ang nakita ko. -Ano?
-Hulaan n'yo! -Wala akong ideya.
-May nakita akong eroplano! -Talaga? Mabuti.
-Ano'ng ginagawa n'yo ngayon, Papa? -Hulaan mo!
-Sundalo? Salamangkero? Mangkukulam? -Hindi.
Hindi, maghintay ka para makita mo, Carlo!
Lahat ng magagandang bagay, kailangan ng pasensya.
Wala silang ibang kailangan.
Sa ngalan ng Ama, ng Anak at ng Espiritu Santo.
Basta magkasama lang sila.
At ang matandang bruha, binalaan ang maliit na hedgehog,
"Huwag kang magsinungaling,
o hahaba ng hahaba ang ilong mo
hanggang dito!"
Hahaba po ang ilong niya?
Makikita agad ang kasinungalingan, anak,
kasi para silang mahahabang ilong.
Nakikita ng lahat maliban sa nagsisinungaling.
Habang nagsisinungaling ka, lalong hahaba!
Kantahan n'yo ako ng kanta ni Mama para makatulog ako. Sige na, Pa.
Sige.
Anak ko, anak ko
Ikaw ang aking nagniningning na araw
Ang aking buwan…
-Taas pa, Papa! Mas mataas! -Mga bituin…
Ang aking maaliwalas Na bughaw na kalangitan
At kung tumingin ka sa akin ngayon Magiging mabilis ang paghilom ng puso ko…
Subukan mo.
At kung hinawakan mo ako kaagad, ako ay…
Salamat po.
Mabubuo sa wakas
Sa wakas…
Para sa iyo.
-Sa akin? -Ikaw lang aking…
Tinatangi
Mas mahusay sa paglubog ng araw At tagsibol
Pinapasaya mo ako
Pinapaawit sa umaga
At sa gabi rin
Ikaw ang lahat sa akin
At mahal kita…
Hilahin mo, Carlo! Hila!
-Anak ko… -Mahusay, Geppetto.
Salamat.
Ikaw ang aking gintong araw…
Ingat ka, Carlo!
Kapag may nawalang isa, dapat lumago ang isa pa.
E, eto po?
Hindi, Carlo.
Dapat perpekto ito. Kumpleto!
Kita mo?
Nawawala iyong ibang kaliskis nito.
Aking iho
Ikaw ang
Ang nagniningning kong araw
Magandang gabi po, Papa.
Magandang gabi, anak.
Gusto ko 'yong bago kong sapatos, Papa!
Ang saya-saya ko, Carlo.
-Magsisimba po muna tayo, di ba? -Ay, oo.
Kumusta, tuta?
-Magandang umaga! -Magandang umaga.
Master Geppetto, tatapusin mo ba ang krus ngayon?
Kakayanin namin.
-Mga binibini. -Ganyan ang propesyonal.
Modelo talaga siya.
Napakabuti pang tatay.
Carlo, magandang sapatos. Saluhin mo!
Salamat po, sir!
-Gandang umaga. -Kumusta po!
Magandang umaga, Doktor!
Uy, Carlo.
Geppetto.
Oo…
Ang ganda po, Papa.
Malapit na ba tayong umuwi?
Malapit na! Akin na 'yong pula, Carlo.
Ay! Nakalimutan kong ipakita sa inyo ito.
Ano 'yon, anak?
Makikita n'yo rin.
Ta-ran!
Pinakamagandang pine cone.
Kumpleto pa ang kaliskis!
Naisip ko pwede ko pong itanim tapos papanoorin ko'ng lumaki.
Tapos mag-uukit ng mga laruan. Parang kayo po.
Palagay ko maganda iyan sa lahat ng naisip ng isang bata, Carlo.
Hindi po ba?
Ano'ng tunog 'yon, Pa? Eroplano po ba?
Ayusin mo 'yong mga gamit.
Bilis.
Uuwi tayo, magpapainit, hihigop ng mainit na sabaw.
-Pati po mainit na tsokolate? -Oo naman.
Tila mainit na tsokolate na uri ng araw, di ba?
Ah, oo. Sige.
Papa! Ano po 'yon?
Wala. Wala iyan…
Ay, teka. 'Yong pine cone ko po!
Napag-alaman na di naman naging target 'yong bayan ni Geppetto.
Na pabalik sa base mga eroplano,
nagpakawala lang ng mga bomba para gumaan 'yong ballast nila.
Carlo!
Hindi…
Carlo.
Hindi umalis si Geppetto sa tabi niya. At iyon na.
Hindi siya masyadong nagtrabaho. Hindi masyadong kumain.
Hindi rin natapos ang krus ng simbahan.
Lumipas ang mga taon.
Nagpatuloy na ang mundo…
pero hindi si Geppetto.
At dito na ako papasok.
Alam mo, manunulat ako.
Matagal na akong naghahanap ng lugar para gawin
'yong sikat, at nakakatuwang kuwento ng buhay ko sa papel.
Hanggang sa wakas,
nakahanap din ako.
Ang santuwaryo ko.
Bahay ko.
Dito, masusulat ko mga kuwento ko. Ang gandang kuwento n'on!
Nakatira ako sa fireplace ng abogado sa Sardinia,
naglayag sa Adriatic gamit ang bangka.
Nagpahinga ng taglamig sa Perugia kasama ang sikat na iskultor.
Mga Huni ng Aking Kabataan
ni Sebastian J. Cricket.
Napanaginipan kita, Carlo.
Nanaginip ako na bumalik ka rito sa tabi ko.
Anak ko.
Hay, naku.
Kung pwede lang sana kitang ibalik.
Patawad.
Nakita ko 'yong matandang umiiyak, naawa ako.
Hindi lang pala ako 'yong nanonood sa kanya.
Sa dami ng napuntahan ko sa mundong ito,
nalaman kong may mga matatandang espiritu na naninirahan sa bundok, sa kagubatan,
na di sinasali 'yong sarili nila sa mundo ng tao.
Pero minsan, ginagawa nila.
Sana bumalik ka na, Carlo.
Dito.
Sa tabi ko!
Bakit ayaw mong pakinggan 'yong mga panalangin ko?
Bakit?
Nasaan na nga tayo?
Ah, oo. Perug…
Ano ba iyan?
Ibabalik ko siya.
Gagawin ko ulit si Carlo.
Ano… Hoy!
Galing sa pine na ito!
Ano ba?
Huwag!
Bahay ito ng katatakutan!
Tatapusin kita bukas.
Tama, bukas.
Hoy! Umalis ka diyan. Alis!
Umalis ka.
Huwag. Bahay ko ito!
Bawal pumasok. Alis.
Umalis kayo. Alis!
Iyan, tama iyan.
Maliit na batang kahoy.
Nawa'y bumangon ka sa araw at lumakad sa lupa.
Paumanhin, may matutulong ba ako? Bahay ko ang pinag-uusapan dito.
Maaari ko bang itanong, sino ka sa mundo?
Sa Mundo?
Guardian ako.
Inaalagaan ko ang maliliit na bagay.
'Yong mga nakalimutan na.
'Yong mga nawawala.
Ako nga pala si Sebastian J. Cricket, may-ari ng bahay.
At may karapatan akong konsultahin sa mga balak at pakana mo
tungkol sa pag-aari ko.
Buweno, dahil nabubuhay ka na sa puso ng batang kahoy,
baka matulungan mo ako.
Tulungan sa ano?
Para bantayan siya.
Gabayan mo siyang maging mabuti.
Hindi ako yaya, madam. Nobelista ako, tagakuwento.
Abala akong magsulat ng mga kuwento ko.
Buweno, sa mundong ito, makukuha mo kung ano'ng ibinigay mo.
Kunin mo ang responsibilidad na ito, at bibigyan kita ng isang kahilingan.
Pwedeng kahit ano 'yon?
Kahit ano?
Ang paglalathala ng libro ko? Kasikatan? Kayamanan?
Kahit ano.
Baka makatulong ako. Gagawin ko ang makakaya ko, 'yon ang pinakamaganda.
Ang talino noon, di ba?
Batang kahoy na gawa sa pine.
Tatawagin ka naming Pinocchio.
Nawa'y bumangon ka sa araw
at maglakbay sa mundo…
magdala ka ng saya at samahan mo ang kawawang naghihinagpis na lalaki.
Maging anak ka niya.
Punuin mo ang mga araw niya ng liwanag, para hindi na siya mag-iisa.
Sino'ng nandiyan?
Binabalaan kita!
May armas ako!
Magandang umaga, Papa!
Ano ito? Anong klaseng kulam ito?
Gusto mo akong mabuhay. Hiniling mo na mabuhay ako.
Sino ka?
Ako si Pinocchio!
Anak mo ako!
Hindi kita anak! Huwag kang lalapit sa akin!
Nagsasabi siya ng totoo, Master Geppetto!
Puro ipis dito!
Ano ito?
Lahat ng nakikita ng mata ko…
Huwag, lumayo ka sa akin!
Lahat ay bago sa akin…
Huwag! Layo! Huwag kang lalapit!
Yo dee lo dee lee
-Ano ang tawag dito, tawag dito? -Orasan ‘yan! Huwag mong hawakan!
-Ano ang gagawin dito, dito? -Humuhuni 'pag patak ng alas sais.
Yo dee lo dee lo Yo dee lo dee lo dee lee…
Huwag!
Yo dee lo dee lo Yo dee lo dee lee…
-Ano ang tawag dito, tawag dito? -Martilyo iyan.
-Ano ang gagawin dito, dito? -Pamukpok, pang-ayos, pambasag…
Gusto ko ito! Gusto ko!
Yo dee lo dee lo Yo dee lo dee lo dee dee
Lahat ay bago sa akin
Sa akin
Ang mundo ay mayaman Sa mga nakakatawang salita
Parang mga kampana Ang mga maliliit na salita na iyon
Sila ay kumikinang, sila ay kumikinang
Sumasayaw sila sa isip ko Nang sabay-sabay
Ang kalokohang salita ko
La la la eee doo La la la eee doo wooo!
-Ano ang tawag dito, tawag dito? Arinola ‘yan.
Ano ang gagawin dito, dito?
Ano, ah…
Gusto ko ito! Gusto ko!
Yo dee lo dee lo Yo dee lo dee lo dee lee
Lahat ay bago Lahat ay bago sa akin
Yo dee lo dee lo dee lo dee lee…
-Huwag… -Yo dee lo dee lo yo dee lo dee lo dee lee
Gusto ko ito! Gusto ko…
Tumigil ka na!
Lahat ay bago sa akin!
Napakasaya, Papa!
Hindi kita anak!
Ano'ng problema mo?
Papa?
Patawad po.
Ako…
Diyan ka lang. Huwag kang lalabas.
Pupunta ako sa simbahan.
-Simbahan? Sasama ako. -Diyan ka lang.
-Simbahan! -Naiintindihan mo?
Simbahan!
Hindi, sabi niya dito ka lang.
-Pupunta ako sa simbahan! -Hindi! Pakiusap, tumigil ka!
Sundin mo'ng papa mo.
Sundin?
Gawin mo'ng sinabi sa 'yo!
Pero ayoko sumunod!
Kung ganyan,
subukan mo dapat ang kaya mo, 'yon ang pinakamaganda.
Sabi nga noon ni Ama…
Pupunta ako sa simbahan!
Hi!
MANIWALA SUMUNOD LUMABAN
Sige, paalam!
Tingnan mo 'yon, Pa!
Ano 'yon?
Papa!
Nagsasalita ito!
Papa! Dito!
Pinocchio.
Ako ito!
Nagpunta ako sa simbahan.
Demonyo iyan!
Kulam!
Malocchio!
Pinocchio.
Hindi! Hindi, pasensya na!
Puppet ito!
Para manlibang!
Kung puppet siya, nasaan 'yong mga tali?
Oo nga. Sino'ng kumokontrol sa 'yo, batang kahoy?
Syempre, kontrolado ko siya…
Sino kumokontrol sa 'yo?
Walang nagsasalita ng ganyan sa Podesta.
Puppet lang siya. Puppet lang!
Hindi, ah. Gawa ako sa laman, buto, at mga piraso ng karne!
Totoong bata ako!
Halimaw!
Ito ay isang kasuklam-suklam.
-Gawain ito ng diyablo! -Tama na!
Bahay ito ng Diyos.
Ikaw, lasinggero!
Inukit mo iyan habang ang mapagpalang Kristo,
di pa tapos hanggang ngayon?
Alisin mo iyang makasalanan na iyan. Alisin mo! Ngayon na!
Opo, Pari.
-Nakakahiya ka, Geppetto! -Sunugin!
-Patawad. -Sirain iyan!
-Pasensya na. Magiging maayos lahat. -Labas!
-Pasaway ka, Geppetto! -Parurusahan siya ng Panginoon!
Labas!
-Huwag kang maglikot diyan. -Hello!
Hindi umasta ng ganito si Carlo.
Papa, bakit humaba ang ilong ko ngayon?
Nagsinungaling ka kasi, Pinocchio,
malinaw na nakikita ang kasinungalingan gaya ng ilong mo…
Habang nagsisinungaling, lalong humahaba.
Ganoon ba?
Iyan… Oo, ganoon nga.
-Heto na. -Tsokolate.
Salamat, Geppetto. Salamat sa pakikisama mo.
Candlewick, doon ka sa may apoy.
Nandito kami para pag-usapan 'yong nangyari sa simbahan kanina.
Nagulat ang lahat sa ginawa mo.
Bilang Podesta,
dapat masiguro ko na walang banta sa komunidad natin itong puppet na ito.
Ah, di naman po, walang gan'on.
Ah! Iyan ba
ang mainit na tsokolate?
Puppet ka! Di ka pa nakakain ng kahit ano sa buhay mo!
Naku, kaya siguro gutom na gutom ako!
Hay, nagugutom na ako, Papa. Sobrang gutom na ako!
Hindi!
Umupo ka sa may apoy, hayaan mo akong makipag-usap sa bisita.
Pero ayoko! Gusto ko ng mainit na tsokolate!
-Pakiusap, Papa. Pakiusap! -Sige, sige na.
O, eto.
Ayos! Salamat!
Oo, Pinocchio. Painitin mo mga paa mo sa tabi ng apoy.
Sundin mo ang papa mo.
Opo, susunod na, basta may tsokolate.
Ayos!
Nakakaaliw talaga siyang bata.
Binabantayan ng Podesta ang moral ng bayan, naiintindihan mo ba?
Di pwedeng tanungin ang pamamalakad niya…
Tama iyan! At di ako pwedeng bastusin!
Gagawin ko ang gusto mo. Pangako iyan.
Paano itong batang kahoy na ito?
Hahayaan mo na lang gumala-gala sa bayan?
Ah, hindi. Ikukulong ko siya!
Dito lang siya sa bahay.
Hindi ako pwedeng ikulong.
Babasagin ko ang mga bintana.
Kulang sa disiplina ang abnormal na batang ito.
Pero mukha siyang malakas, matibay, gawa sa magandang Italian pine.
Ah, magandang klaseng pine.
Hindi perpekto, pero, maganda.
Uy. Lapit ka pa ng konti, para uminit!
Anak. Halika rito.
-Tingnan mo'ng anak ko, Candlewick. -Oo nga.
Modelo ng diktador na kabataan. Kapuri-puri, matapang.
Matikas, gaya ng tatay niya.
'Yong mga ngipin niya, magaganda. Walang palatandaan ng hepa.
Papa? Papa!
Parang uminit 'yong paa ko. Parang tsokolate.
Tingnan mo!
Ano?
Apoy! Nasusunog ang bahay ko!
Uy! Tingnan mo ako!
Tingnan mo! Nasusunog ako!
Yehey!
Tingnan mo'ng ginawa mo, Papa. Sinira mo'ng ilaw sa paa ko.
Ganyan pag walang disiplina sa isip.
Dapat pumasok sa paaralan ang batang iyan.
Sa paaralan? Si Pinocchio?
Oo. Bukas.
Paaralan.
Hay, ano ba namang araw ito.
Matulog ka na.
Papa, gusto ko ang lumang binti ko. At gusto ko sila sa apoy.
Pinocchio, kung matutulog ka,
gagawan kita ng bagong pares ng binti sa umaga.
Gaya noong sa dati?
Mas maganda kaysa sa dati.
Mas maganda? Pwede 'yong sa kuliglig? Pwede mo ba akong gawan ng apat?
Hindi, dalawa lang.
Dalawa lang, tama na.
Magandang gabi, Papa.
Magandang gabi, anak…
Magandang gabi, Pinocchio.
Sebastian?
Bakit, Pinocchio?
Sino si Carlo?
Batang lalaki si Carlo.
Nawala siya ni Geppetto nang matagal na.
Saan niya siya inilagay?
Paano mo mawawala ang isang buong tao?
Ibig sabihin, namatay siya, Pinocchio.
Hindi na siya buhay.
Masama ba iyon?
Oo. Malaking pasanin ito sa tatay na mawalan ng anak na napakabata.
Ano'ng pasanin?
Masakit na bagay na kailangan mong dalhin.
Kahit sobrang sakit sa 'yo.
Marami akong sinulat nang gabing 'yon. Ang dami kong gustong sabihin.
Di tungkol sa buhay ko, para maiba naman,
pero tungkol sa mga di perpektong tatay at mga anak.
Tungkol din sa pagkawala. Saka sa pag-ibig.
Kahit noong gabing 'yon lang, lahat kami, nakalimot.
Tama ka, Papa!
Mas maganda 'yong mga binti na ito kaysa dati!
Tingnan mo ako! Kaya kong maglakad paatras.
Saka tumalon pasulong!
Hindi ko ito nagagawa dati!
Ay, Papa! Nakikita mo ba ito?
Kamukha ko siya.
Ano iyan?
Pinocchio! Halika. Bilisan mo.
Ayos! Gusto ko itong mga bagong binti ko, Papa.
Pwede ba tayong pumunta sa karnabal?
Siguro, Pinocchio. Siguro.
Ngayon, may trabaho tayo.
Trabaho? Gusto ko ng trabaho!
Papa, ano 'yong trabaho?
Ah, Pinocchio. Huwag ka nang magtanong.
Bwisit na unggoy!
HUWAG ABALAHIN
Nandiyan na!
Ano? Ano'ng ginagawa mo rito?
Sabi ko maglagay ka ng poster, manghikayat.
Babagsak na ang karnabal na ito! At ikaw!
Hindi mo ba nakikita kung gaano ka desperado ang sitwasyon?
'Yong ano?
Buhay na puppet? Sigurado ka ba talaga?
Kikita tayo ng malaki ulit!
Pwede tayong maging hari ulit!
Dati kaming naghari
Pwede ba kaming maghari ulit?
Naliligo kami sa gatas Naglaro para sa mga diamante at seda
Noon, pero gusto naming maulit!
Ang aking palabas ay isang magnet Para sa karamihan
Walang makaalpas sa korona ni Volpe
Ngayon ang mga bata
Ngayon ang mga may asawa
Mas gusto si Garbo, Gardel, Valentino
La voce di Caruso
Jazz sa radyo
Dati kayong naghari
Diyos ko, ang saya!
Dati kayong mga kabalyero ng gabi Puno ng kaluwalhatian at kapangyarihan
Kaya ulitin natin!
-Maniwala sa iyo! -Dati kaming naghari
Maniwala sa akin!
Ngayon, pakibaba ito.
Sige pa. 'Ayan.
Konti pa. Tigil na.
'Ayan.
Magaling, anak. Magaling.
Papa, mayroon akong hindi maintindihan.
Ano 'yon, Pinocchio?
Gusto siya ng lahat.
Sino?
Siya.
Lahat sila, kumakanta sa kanya.
Gawa rin siya sa kahoy.
Bakit siya 'yong gusto nila, di ako?
Halika rito, Pinocchio.
Minsan natatakot ang mga tao sa mga bagay na di nila alam,
pero makikilala ka nila, at gaya mo, at para doon…
Handa ka na bang mag-aral?
May mga gusto pala akong ibigay sa 'yo.
Ta-ran!
Gusto ko ito, Papa!
Gusto ko ito!
Ano ito?
Isang aklat-aralin.
Napaka-espesyal na aklat-aralin.
Para sa napaka-espesyal na batang lalaki.
Kay Carlo. 'Yong batang nawala mo?
Napakabait ba niya, Papa?
Oo.
Minahal mo siya nang sobra?
Minahal ko siya.
Mahal ko.
E, di gagayahin ko na lang si Carlo!
Susunod ako at mag-aaral, ako 'yong magiging pinakamagaling
sa… kahit anong gawin nila doon.
Ipagmamalaki mo ako!
Papunta sa paaralan, sa paaralan
Papasok sa paaralan, papasok sa paaralan Papunta na ako sa paaralan
Totoo nga siya!
Ah, 'yong panaginip na ito, buhay ang kababalaghan na ito!
Ikaw, maganda at matalinong unggoy!
Dapat makuha ko siya.
Papunta sa paaralan, sa paaralan Papasok sa paaralan, papasok sa paaralan
Sa paaralan! Ayos!
Ano'ng natutunan mo sa paaralan, G. Cricket?
Magbasa saka magsulat.
Matututunan mo ang multiplication tables!
Ano'ng "mulplitication" tables?
Sabihin nating may apat na cart ka, bawat isa, may 27 na mansanas.
Wala akong paki sa table. Wala ako mansanas, ayokong magsinungaling!
Hindi. Math lang 'yon!
I-multiply mo ang apat sa pito… apat sa pito? Magiging…
Nalilito ako.
Parang ayoko na ng paaralan, Sebastian.
Ah! Nahanap na natin siya!
Tingnan mo, Spazzatura! Ang milagro natin!
-'Yong mahiwaga! -Hoy, ingat ka!
'Yong bida namin!
Sino? Ako?
Tama, aking bida!
Ako si Count Volpe! Napili ka!
Sumama ka sa masaya, mapantasya, at malayang buhay sa karnabal
bilang bida sa puppet show ko!
'Wag kang makinig, Pinocchio!
Nangako ka sa papa mo na papasok sa paaralan!
Ay, oo. Nangako ako kay Papa na papasok ako sa paaralan.
Kita mo? Binigay niya sa 'kin 'yong libro ni Carlo.
Libro ni Carlo? Oo nga!
Isang klasikal, kanonikal na gawain.
Sa nakikita ko, intelektwal ka talaga!
Pero ngayon, di na maikukumpara iyan sa panonood
ng sariling mata mo sa hinahangaan na stage.
Dapat makita mo ang lahat ng mga bansa ng sarili mo
habang yumuyuko sila sa harap mo.
'Yong bago kong paa!
Hindi! Hoy, teka!
Papasok ka sa paaralan!
Ah. Pwede ba iyan bukas?
Sayang pero hindi na.
Hanggang ngayong araw lang
bibisitahin ng maingay na karnabal namin itong lugar n'yo,
pero kung papasok ka sa paaralan, e, di pumasok ka!
Halika na, Spazzatura.
Maghanap tayo ng iba
kakain ng ice cream, popcorn at mainit na tsokolate natin.
-Mainit na tsokolate? -Patay na.
Oo, syempre!
Lahat ng mainit na tsokolate at laro na pwede mong laruin.
Ayos iyan!
Baka ayos lang kung medyo mahuhuli ako sa paaralan?
Oo, ayos lang. Wala naman makakapansin.
Huwag kang makinig, Pinocchio!
Ah, mayroon lang kaming ipapagawa sa 'yo.
Pumirma ka rito, rito, at dito. O, eto panulat.
Hindi, Pinocchio! Huwag!
Ganito ba?
Magaling! Ngayon, papasikatin na kita!
Sundan mo ako, bata!
Aw, ang sakit.
Napakasakit ng buhay.
Master Geppetto, pwede ka bang bumaba?
Sa wakas!
Naayos na ang tagapagligtas natin.
Ah, pasensya na.
Hindi nagpakita sa paaralan 'yong anak mo ngayon.
Pero umalis siya kaninang umaga. Pinapunta ko siya roon.
Halata naman, medyo matigas ang ulo ng puppet.
Masasabi kong may sariling isip.
-Oo. -Hanapin mo siya.
Tiwala akong makikita namin ang batang kahoy bukas sa paaralan.
Bukas? Ah, oo. Oo naman.
Hay, ang ganda nga sa karnabal.
Popcorn pa?
Ah, di ko na kaya, G. Diavolo.
Buti pa pumasok na ako sa paaralan.
Dito ka muna, Pinocchio.
Patawad at pinaghintay kita, aking puppet.
Ayokong tinatawag akong puppet.
Bata. Ang mga puppet ang pinakamagagaling sa lahat.
Pinakamagaling! Itaas mo ang braso mo.
Ginagalang ang puppet kahit anong panahon ng buhay.
Akala ko, maganda maging normal na bata.
Hindi, ah. Gustung-gusto ng mga tao ang mga puppet.
Parang si Il Diavolo, Columbina, Punchinello.
Syempre, may puppet na hari nilang lahat…
Ayos, gusto ko siyang makilala.
Si Pinocchio!
Teka. Ako 'yon, ah!
Tama iyan. Kamangha-mangha ka! Isa kang milagro.
Mamahalin ka nila!
Sino?
Les Idiots!
'Yong mga bata sa buong mundo!
Itaas mo binti mo. Mamahalin ka nila, tatawagin ka nila!
Pinocchio!
Pinocchio, ang buhay na puppet!
Isa, dalawa…
Ang gum ko, ang gum ko
Pinaputok ko ang bubblegum ko
Sumigaw ako
Umiyak ako
Para sa ice cream at para sa pie
Pinocchio!
Hindi.
Libro ni Carlo ito!
Ano?
Doon.
'Yong kantang 'yon.
Paano niya nalaman 'yong kantang 'yon?
Malaya ako gaya ng hangin
Hindi, lumilipad ako!
Sunod-sunod na bangungot, hay.
Kain, ihip, kain
Ang anak mo, anak mo Ay masaya na magkaroon ng…
Kasiyahan!
Yey! Pinocchio!
Salamat!
Lahat ng mga treats na 'yon, binebenta sa karnabal.
Salamat!
Pinocchio? Ano itong mga ito?
Ano'ng ginagawa mo?
Papa!
Bida na ako, Papa! Bida!
-Mahal nila ako! Tanggap nila ako! -Ah, ano'ng…
Tama na iyang kalokohan na iyan. Dapat nasa paaralan ka.
Paano mo nga pala nalaman 'yong kantang 'yon?
Ikaw, unggoy ka!
Ang aking bida!
Nasaan 'yong bida ko?
Sinira mo ang libro ni Carlo tapos di ka pumasok sa paaralan! Bakit?
Nangako ka sa 'kin, gagayahin mo si…
Si Carlo.
Oo.
Pupunta sana ako, Papa, pero…
O, Pinocchio. Ano?
Sampung bandido ang lumabas sa halamanan, kinuha ang…
…galing sa halamanan, kinuha nila 'yong libro.
Ah, sige.
Tapos ano'ng nangyari?
May palakol sila, gusto nila ng tsokolate.
Mainit na tsokolate!
Pinocchio, di ka dapat nagsinungaling sa 'kin.
Ako ang papa mo!
Pero totoo ang sinasabi ko!
E, bakit humahaba iyang ilong mo?
Hindi naman, ah!
Nagsisinungaling ka na naman!
Hindi ako nagsisinungaling!
Tingnan mo nga sarili mo?
Umalis kayo!
Hindi ito palabas!
Pero palabas ito!
Bitawan mo'ng carissimo ko, lasinggero…
Klepto ka!
Huwag mo siyang hawakan!
Ginawa ko siya!
Ako ang nakadiskubre sa kanya!
Hindi mo siya puppet. Akin siya!
-Baka pwedeng… -Mali ka doon!
Aktor siya. Artista ko siya.
Ibigay mo siya!
Hindi pwede!
Hala siya.
Ang saya n'on, Papa!
Hindi!
Naku po…
Pinocchio.
Bigla siyang sumulpot.
Hinayaan mo kasing gumala iyang anak mo!
Patay na si Pinocchio.
Malinaw iyan sa kahit sinong matalas pumansin.
Pero napagtanto ko, hindi pa katapusan ang kamatayan.
Wala ka na
Ang iyong buhay ay umalis
Lahat ngayon ay mananaghoy Sa iyong kamatayan…
-Narinig mo 'yon? -Sino iyan?
-Akala ko patay na siya. -Patay na nga. Nakita ko 'yong papel.
-Wala nang laman… -Hello?
And no more bone
Wala nang problemang iiyakan
O, nasaan na tayo?
Kaninong deal?
Sa akin, di ba?
Boys, eto na.
-Ano nga ulit 'yong limit? -Hanggang 20 lang, tanga.
Mayroon ka diyan, di ba?
Malamang may leibedik six.
Ha-ha. Nakakatawa.
Naglalaro ka ba?
Flush!
Gusto ko maglaro! Pakiusap, pwede maglaro?
Ssan banda ang di mo maintindihan, schmendrick?
Nakakabagot dito. Ayaw kong maging patay.
'Ayan na nga, nagawa mo na.
Ano iyan?
Processing.
Puntahan mo si boss, bata.
Pumasok ka doon.
Makikita mo siya.
Hoy, bigyan mo ako ng ace!
Hello?
Sino ka?
Pakiramdam ko nandito ka na dati.
Ako si Pinocchio. Bata ako.
Naiisip ko baka patay na ako.
Ah, oo. Ganoon nga.
Ang batang kahoy na may hiram na kaluluwa.
Kalokohan ng kapatid ko.
Sentimental na tanga 'yon, e.
Binigyan ka niya ng buhay, Pinocchio, kahit di naman dapat.
Kahit anong bagay, di dapat.
Bilang resulta, di ka totoong mamamatay.
Ayos!
Ayos 'yon, di ba?
Buweno, ibig sabihin noon, di ka magiging totoong bata
gaya ni Carlo.
Kita mo, kaya nagiging importante at makabuluhan ang buhay ng tao,
kasi maiksi lang ito.
Lilinawin ko lang, mamamatay ka pa rin.
Nang maraming beses.
Gaya nito.
Pero di talaga kamatayan.
Maghihintay ka lang.
May mga patakaran, kita mo?
Kahit binabalewala sila ng kapatid ko.
Maghihintay tayong dalawa na maubos ang buhangin.
Dito ka kasama ko nang medyo matagal tuwing tatawid ka
hanggang matapos ang panahon.
E, paano pag naubos na 'yong buhangin?
Pababalikin kita lagi, ganoon lang.
Ah, sige.
May itatanong pala ako sa 'yo.
Kita tayo ulit.
Hindi.
Ah, Pinocchio.
Niente. Wala na tayong magagawa.
Matigas na ang katawan niya.
Talaga namang matigas siya. Gawa siya sa kahoy.
Kahit patay na siya, kaya ko pa siyang i-book.
Ang kapal ng mukha mo, sir!
Konting respeto naman.
Irespeto mo ako pati ang tatluhang-buwang kita ko!
Kayong dalawa, pakiusap. Hindi ito oras para sa mga hinaing n'yo.
Paano mo didispatsahin 'yong bangkay…
Bangkay? Saan?
Pinocchio! Buhay ka!
Imortal siya!
Mabuhay ang arts!
Himala ito.
Dahan-dahan lang, anak.
Sumandal ka sa 'kin.
Uuwi na tayo.
Sandali lang.
Mayroon akong legal na kontrata.
Pinirmahan ng parehong artist at management.
Pwede siyang magtanghal, o may utang kang sampung milyong lira!
Aba, kalokohan iyan.
Nakangiting araw lang ito!
Pirma pa rin niya iyan, di ba?
Ako ang gumuhit niyan.
Dapat magbayad kayo base sa batas
kasama ang transportasyon, pagpapabagu-bago, lahat ng susunod na…
Bansa muna natin.
Hindi pwedeng patayin ang batang ito. Magaling siya na sundalo.
Dapat maisama siya sa mga kampo ng kabataan ayon sa batas.
Matututo kang lumaban,
at magpapaputok ng armas at maging tunay na Italyano.
Aalis na kami.
Kailangan talaga naming umalis.
Mag-uusap tayong lahat sa susunod, sigurado iyan.
Hindi sa akin, sir. Kausapin mo ang mga abogado ko!
Ano ba namang araw ito.
Ang saya kaya!
Ano'ng gagawin natin?
'Wag ka mag-alala. Pupunta ako sa digmaan. Parang masaya 'yon.
Matututo akong lumaban, magpaputok ng armas, magma-martsa…
Hindi, Pinocchio.
Hindi masaya ang digmaan!
Hindi mabuti ang digmaan. Ang digmaan…
Kinuha sa akin ng digmaan si Carlo.
Hindi na ako pupunta.
Pero kailangan mong pumunta. Batas 'yon.
Kahit na masama?
Oo, dapat sumunod tayo sa batas gusto man natin o hindi.
Bakit?
Wala akong oras o pasensya para ipaliwanag ko sa 'yo iyan…
Malaki 'yong utang na loob ko sa kanya.
Ikaw, dadalhin ka sa malayo, isasama ka sa kampo ng kabataang militar.
Ngayon, tingnan mo kung ano'ng ginawa mo sa 'kin.
Ginawa kitang gaya ni Carlo.
Bakit di mo kayang maging gaya ni Carlo?
E, kasi di ako si Carlo.
Ayokong maging si Carlo.
-Si Carlo-- -Tama na!
Pabigat ka lang sa 'kin.
Hindi humahaba ang ilong niya.
Ano 'yon?
Nang sinabi niyang pabigat ako, di humaba 'yong ilong niya.
'Yon talaga ang nararamdaman niya.
Ayokong maging pabigat.
Ayokong saktan si Papa, ayoko rin siyang pasigawin gaya noon.
Hay, Pinocchio.
Minsan nade-desperado ang mga tatay gaya ng iba.
May mga nasasabi sila,
'yong mga masasabi lang nila noong panahon na 'yon.
Pero habang tumatagal, natututunan nila na…
na di pala nila sinasadya.
Naiintindihan mo ba?
Hoy. Hoy, saan ka pupunta?
Alam ko na gagawin ko.
Pinocchio, ano'ng ginagawa mo?
Makikita mo rin!
Pupunta ako sa karnabal.
Matutulungan ko na si Papa, di pa ako sasama sa giyera.
Mag-iiwan ako ng sulat, magpapaliwanag ako.
Hindi, Pinocchio, 'wag mong gawin iyan.
Ah, iyan naman ang…
Hindi!
Hindi, 'wag mong gawin iyan!
Sabihin mo, papadalhan ko siya ng pera.
Pakisabi rin mahal ko siya.
Saka di na ako magiging pabigat.
Huwag!
Ano 'yon? Gabing-gabi na, ano'ng…
O, mahal kong bida!
May maitutulong ba ako?
Kung magtatrabaho ako sa 'yo, kakalimutan mo 'yong pera sa papa ko?
Oo naman, mahal kong anak.
Ipapadala mo ba sa kanya 'yong kita ko?
Malinaw na partehan iyan.
Fifty-fifty, sa gitna hahatiin.
Bumangon na kayong lahat!
Aalis na tayo!
Aray.
Pinocchio. Anak.
Gusto ko lang sabihin…
Pinocchio!
Uy, kuliglig.
Wala na siya! Nasa karnabal!
Pinocchio!
Ano ba ito…
Paano ko siya mahahanap?
O. Ngayon gusto mo siyang hanapin?
Pagtapos ng sinabi mo. Pagtapos mo siyang tawagin na pabigat!
Pabigat?
Bakit di mo makita?
Hindi mo talaga nakikita!
Mahal ka ng bata.
Marami pa siyang dapat matutunan, pero mahal ka niya kung sino ka.
Mamamatay ka ba kung gagawin mo 'yon?
Maging tatay ka sa kanya. 'Yong tunay na tatay.
Hindi matandang sutil na kambing na laging umiiyak dahil nawalan siya…
"Ako, ako na kawawa!"
Hindi niya makita ang pagmamahal na mayroon siya!
Baka nga insekto ako, sir,
pero mayroon akong ituturo sa 'yo… Hoy!
Saan ka pupunta?
Sa anak ko!
Ano… Kung pwede, baka dapat… Teka!
Ciao, Papa…
-Sandali! -Mio Papa
Oras na para magpaalam
Hanggang saan ako maglalakbay? Malayo ba?
Walang nakakaalam, walang makakapagsabi
Kung mawawala ako ng mahabang panahon
Mag-iimpake ako Ng isang magandang piraso ng ningning
Ang huni ng mga ibon na may mga kuliling
Mga guhit ng mga plum Dalawang bag ng mga shell
Ang amoy ng tinapay, isang patak ng alak
Ang iyong alaala, ama ko
Paalam, o Papa
Ciao, papa
Mio papa
Oras nang magpaalam
Handa akong umalis, malayo ang pupuntahan
Ngayon alam ko na ito ay maayos
Mawawala ako ng mahabang panahon
Pipili ako ng maraming Mga bundok na akyatin
Baka makakita ako ng umiiyak na kamelyo
Mapanganib na mga pirata Na may pasa sa mata
Umulan man o umaraw, isasaisip ko
Ang iyong alaala, ama ko
Paalam, o Papa…
MANANALO TAYO SA GIYERA!
At habang tumatalon ako Sa aking mahaba at mahabang pag-akyat
Pinanghahawakan ko Ang ating magagandang ala-ala
Mga mata sa ulan, pilit kong tinatago
Ang mga luha ng batang hindi dapat umiyak
Habang buhay, aking isasaisip
Ang iyong alaala, ama ko
Paalam, o Papa
Ipinaglalaban ko ang lupain
Lumalaban sa ibayong dagat
Ipaglalaban ko hanggang dulo Luwalhati sa Italya!
Ang watawat para sa amang bayan
Il Duce, Il Duce Umaawit kami at nagdarasal
Ang abot-tanaw sa paningin
Tumayo, sundin ang liwanag
Parang agila na pumailanglang Kahanga-hanga at libre
Magmamartsa ako Magmamartsa sa landas tungo sa tagumpay
Matapang tayo!
Bata tayo!
Italya, maging masaya
Italya malakas tayo!
ANG LIDER NATIN MUSSOLINI
Salamat!
Viva Benito Mussolini, nostro duce!
Viva!
Isang hinto na lang.
Huwag mo kalimutang ipadala 'yong parte ko kay Papa.
Hindi ko naman nakakalimutan.
Kita mo? Fifty-fifty…
Bawas ang gastos, pamasahe at promosyon.
Bukas pupunta tayo sa maliit na bayan sa tabi ng dagat. Sa Catania.
Magtatanghal tayo roon para sa Kanyang Kamahalan, Il Duce.
Il Dolce?
Hindi, aking bida.
'Yong matapang na lider natin, si Il Duce, Benito Mussolini!
Narinig niya 'yong ginagawa natin, pupunta siya para makita tayo!
Malapit kaming dalawa.
Heto kami sa Rome.
Siya 'yon, sa likod.
Ipagmamalaki kita, at ang iyong papa.
Ipagmamalaki.
Sandali lang, sir.
Pupunta ka ba sa Catania?
Pwede mo ba akong dalhin doon?
Sige na.
Tawid lang ng kipot.
Hindi yan ang dagat doon.
Libingan 'yon!
Diyos ko po…
May dogfish doon na bumangon galing sa ilalim ng yelo
para kunin 'yong parangal niya sa dugo at bakal.
Halimaw 'yon na 20 barko ang laki,
gutom na gutom at galit.
Tumigil ka. Mga kwentong pambata lang 'yan.
Kapitan,
nasa kabilang dagat 'yong anak ko.
Magtatanghal siya bukas.
Ito lang ang mayroon ako sa mundo.
Kunin mo na, sa 'yo na.
Gusto ko lang siyang makita ulit.
Hakbang, liko, hakbang, liko, tapos ngiti, hakbang, hakbang…
Pwede ba akong magpahinga sandali?
Hindi, nawawala ka na sa tiyempo.
Hindi pwedeng magpahinga.
Limang minuto lang, sige na.
Tatlong minuto.
Ayos ka lang ba, Pinocchio?
Nag-aalala kami.
Mukhang pagod na pagod ka na.
Magpahinga ka nang mahaba.
Pwede ka ring magpantalon saka maglagay ng tenga, kung tatanungin mo ako.
Ba't di ka umuwi at bisitahin ang papa mo?
Hindi para sa 'yo ang lugar na ito.
Hindi pwede, e.
Kailangan kong magtrabaho nang magtrabaho saka magpadala ng pera.
Oo naman…
Ang totoo,
ginagamit ka lang ni Count Volpe.
Wala siyang pinadala kahit isang sentimo sa papa mo.
Ano?
Nasa kanya lang lahat ng pera. Wala siyang pakialam sa 'yo.
Hindi ka niya paborito. Si Spazzatura ang paborito niya.
Lagi naman. Henyo kasi siya.
Hindi magagawa iyan sa 'kin ni Count Volpe.
Ako 'yong bida niya!
Inggit lang kayong lahat!
Mahanap kaya natin siya, Sebastian?
Si Pinocchio ko?
Oo naman. Kita mo…
Sabi nga noon ni Ama
"Tumalon sa tuktok ng araw
Ang mga patak ay madaling lunukin"
Sabi nga noon ni Ama--
Hanggang dito na lang!
"Punasan ang luha Pawiin ang lungkot
Para hindi malunod ang sarili Sa pagnanais…"
Ako ito!
-Uy, nandito siya! -Siya 'yon!
-Si Pinocchio ito! Kakausapin ko siya. -Salamat. Bait mo naman.
Hindi muna ngayon, patawad.
Wala kang kwenta,
gusgusin,
baliw kang unggoy ka!
Ano'ng pinagsasabi mo sa kanya?
Ngayong gabi pa bago ang pagtatanghal, pwede mong sirain sa 'kin ang lahat!
Alam mo kung sino'ng darating? May ideya ka ba, ha?
Nakita lang kita sa kulungan sa ulan.
Mamamatay ka na noon.
Walang may gusto sa 'yo, iniligtas ka.
Sinagip kita!
Dapat hinayaan na lang kitang mamatay!
Hoy! Tigilan mo iyan.
Huwag mo na siyang sasaktan!
Wala itong kinalaman sa 'yo, Pinocchio. Bida ka, mag-ensayo ka doon.
Sabi ko, tumigil ka.
Sabi mo, ako ang bida rito,
di ako papayag na ginaganito ang kasama ko.
At ano itong naririnig ko walang pera ang papa ko?
Umuwi na lang kaya ako, tatanungin ko siya.
Ano sa tingin mo?
Ikaw na lang kumanta sa Il Dolce mo.
Hindi mo yata naiintindihan, pasimuno ka.
Ako ang puppeteer.
Ikaw ang puppet.
Ako ang master.
Ikaw 'yong alipin!
At gagawin mo ang utos ko
hanggang mabulok iyang kahoy mong katawan
tapos igagatong kita sa pugon ko!
Wala ka mang mga tali,
pero kontrolado kita.
Sumunod ka sa 'kin.
Kuha mo?
Spazzatura.
Alam iyan ng anak kung buhay pa 'yong tatay niya.
Hahanapin niya tayo, kita mo.
Huwag kang mag-alala.
Madaling sabihin sa 'yo.
Maghahapunan tayo ngayong gabi.
Ang suwerte-suwerte natin!
Ah, Kamahalan!
Ginawa ko itong pagtatanghal na ito para lang sa 'yo.
Gusto ko ang mga puppet.
Uy, Spazzatura.
Dapat gawin siguro nating napaka-espesyal ang pagtatanghal
para sa pinakaimportanteng Dolce ngayong gabi.
May maganda akong naisip.
Galingan mo, puppet ko.
Pasayahin mo ang Duce at papaulanan kita ng parangal.
Bibigyan natin siya ng palabas na di niya makakalimutan.
Ipinaglalaban ko ang lupain
Lumalaban sa ibayong dagat
Para sa ututing Nanonood sa akin
-Ang dumi sa kamay sa amang bayan… -Dumi?
Opo. Dumi, Kamahalan.
Il Duce, Il Duce Amuyin mo ang mga utot mo at manalangin
Kainin mo ang mga kulangot mo Pati na rin ang sa akin
Dumi! Dumi!
Parang isang bag ng dumi Kahanga-hanga at libre
Umuutot ka, umuutot Sa banyo ng mga lalaki
Isa kang dumi!
Tayo ay bata!
Kumain ng caca, Damulag Kumain ng caca, malakas tayo!
'Yong puppet na ito, di ko gusto.
Barilin mo siya!
Sunugin mo nang buo.
Uy, kumusta! Ako ito!
Hay, siya na naman.
Hindi ako namamatay!
Alam namin.
Hindi ako mamamatay!
Doon sa pinto.
Naniniwala ka ba?
Nakalampas ako sa giyera, bala, sunog… Nasagasaan pa nga ako!
Pwede akong mapatay lagi!
Ako ang pinakamasuwerteng bata sa mundo.
Sa nakikita ko, natawag ka na pabigat.
Ha? Pabigat?
Hindi naman ganoon.
Hindi magandang sabihin iyan sa bata.
Pwede kang magdusa sa buhay.
Pwede rin magdala ng walang hanggang dusa ang buhay na walang hanggan.
Hindi naman ganoon kasama lahat 'yon.
Oo, medyo natatalo ako lagi,
pero 'pag nakabalik ako, uuwi na ako kay Papa.
Ah, pero, Pinocchio, paano kung di mo na makita 'yong papa mo?
Siyempre makikita ko.
Bakit hindi?
Kung ikaw, may buhay na walang hanggan,
'yong mga kaibigan mo, 'yong mga mahal mo sa buhay, hindi.
Bawat panahon na kasama mo sila, pwedeng pinakahuli na.
Hindi mo alam kung gaano katagal ka na may kasama hanggang sa mawala sila.
Ha? Hindi ko maintindihan.
Ipaliwanag mo pa.
Pakiusap? Huwag!
Sabi ko na nga ba! Nabuhay ka ulit.
Hi, Candlewick.
Kami, isa lang ang buhay na mabibigay para sa bayan, pero ikaw,
wala kang hangganan!
-Ako? -Oo!
Ikaw!
Sundin mo ang utos ko, matuto kang sumunod, magiging magaling na sundalo ka.
Pero 'yong papa ko…
Uuwi kang bayani.
Kahit sinong tatay, ipagmamalaki ang ganoong anak.
Nandito na tayo.
Ano itong mga ito?
Elite Military Project para sa Special Patriotic Youth.
-Ano 'yong elite? -Tayo 'yon.
Matututo tayong maging mga elite na sundalo!
Matututo? Parang paaralan?
Para magbasa saka magsulat, saka 'yong "mulplitication"?
Nakakatawa ka.
Makinig ka.
May kalaban na eroplano sa lugar.
Pero tutuloy tayo sa mga pagsasanay bukas.
Mayroon bang takot sa kalaban dito?
-Oo. -Wala po, sir!
Mabuti naman.
Mga bata man kayo, pero mayroon kayong puso ng matatanda.
Bukas, magsanay kayo para sa karangalan ng Italy!
Bukas, ipagmamalaki kayo ng bayan natin.
Pinocchio.
Ano?
Ano'ng ibig sabihin ni papa sa eroplano?
Hindi ko alam.
Hindi ko pa rin talaga maintindihan kung ano'ng ginagawa natin dito.
Naghahanda tayong maging sundalo. Para sa giyera.
Pero sabi ng papa ko, masama 'yong giyera.
E, kasi duwag siya.
Duwag? 'Yong papa ko?
Hindi ba takot siya sa giyera?
Sabi ni papa 'pag takot kang mamatay para sa bansa, mahina ka. Duwag ka.
Natatakot ka ba?
Hindi ako natatakot.
E, ako din naman. Kahit 'yong papa ko.
-Gusto ko ng giyera. -Lalo ako!
Gusto ko 'yon maghapon-magdamag, kahit anong oras!
Hoy, ako din!
E, di tingnan natin.
Papakita ko, di ako duwag.
Magugustuhan niya rin ako.
Alam mo, lahat ng tatay, mahal mga anak nila pero…
minsan nade-desperado rin sila, gaya ng iba.
May mga nasasabi sila na masasabi lang noong panahon na 'yon.
Pero habang tumatagal, natututunan nila na di pala nila sinasadya.
Baka nga tawagin ka pa nilang "pabigat" o kaya naman, "duwag,"
pero 'yong totoo,
mahal ka nila.
Takot ka ba?
Na mamatay?
Ako? Di, ah. Namatay nga ako ng ilang beses.
Ayos lang naman.
May mga kuneho, card games, saka maraming buhangin.
Asul na buhangin.
Kakaiba ka talaga.
Walang nang mas kakaiba pa sa 'yo, pare!
Masaya ako na nandito ka.
Ako rin.
Gaya ng lahat ng dakilang imperyo,
ang kapalaran ng Italya ay huwad
sa puwersa ng mga kabataan nito.
Ngayon, makikita n'yo 'yong patikim ng giyera.
Bubuo tayo ng dalawang grupo.
Sa gitna ng field, may tore.
'Yong unang grupo na makakapaglagay ng bandila sa tuktok ng tore ang mananalo.
Tandaan n'yo,
kahit sino pa'ng nasa kabilang grupo,
kalaban n'yo sila.
Galingan n'yo,
at magdala ng karangalan sa grupo niya at dignidad sa ating lahat.
Puno ng pintura ang mga rifle na ito.
at confetti sa mga granada.
Tirahin n'yo na, mga iho.
Para sa Italya!
Hoy!
Dahan-dahan kayo!
Sandali lang!
Tara na, boys! Sugod!
-Laban. -Atake!
Ingat ka!
Bilisan n'yo! Sundan n'yo ako!
Kunin mo ito.
Pareho kayong nandito. Bakit?
Pareho po kaming nanalo, Papa!
Ah. Ganoon ba?
Paano mo naman nasabi iyan, sige nga?
Tabla iyon.
Pareho po kaming mabilis umakyat.
Magaling.
Candlewick…
barilin mo ang puppet.
Pero, Papa…
totoong baril ito, ah.
Ibalik mo ang dangal mo, anak!
Barilin 'yong puppet!
Pumosisyon kayo sa mga parapet.
Dumepensa sa gitna.
Para sa Italya!
Sinusugod tayo!
Sabi ko, barilin mo ang puppet!
Ayoko po! Hindi ko hahayaan na gawin n'yo iyan.
Buong buhay ko po, Papa, sinusubukan kitang pasayahin.
Pero di ko magagawa!
Tama po kayo.
Payat, manipis, mahina, parang mitsa lang ako ng kandila.
Laging natatakot.
Pero kahit po takot ako, tatanggi ako sa inyo.
Kaya ko pong gawin iyan.
Hindi ako takot humindi. E, kayo po?
Ikaw, salaula kang duwag ka!
Oo, mahina ka!
Hindi kita anak!
Candlewick!
Hoy, puppet!
Tumayo ka.
Huling aralin na ito.
Ngayon,
malalaman mo kung paano totoong maglingkod sa bayan!
Pinocchio!
Kumusta, batang rebelde?
Nahanap din kita sa wakas.
Nawala ang lahat sa 'kin.
Ngayon, ikaw din.
Candlewick!
Kumusta, aking bida
Hindi pwede! Nasaan si Candlewick?
Spazzatura! Pakiusap, tulungan mo ako!
Ako na lang ang mayroon sa kanya, kawawa.
Napatawad ko na siya.
Pero ikaw! Sinayang mo lahat!
Ibigay mo ang sulo, Spazzatura!
Spazzatura!
Akin na nga iyan, gusgusing unggoy!
Bitawan mo ako!
Wala bang halaga ang kontrata natin?
Gagawin ko ang parte ko,
at ikaw, masusunog ka.
Maliwanag na masusunog! Parang bituin!
Uy, ang init! Mas mainit pa sa tsokolate!
Tulong!
Pakiusap, tulong!
Tulong!
Paano mo nagawa sa 'kin ito?
Para sa puppet lang?
Nakakadiri kang halimaw ka.
Hindi mo na ako mata-traydor!
Spazzatura!
Makikita ko pa kaya si Papa?
Tingnan mo! May isla!
Langoy!
At kung tumingin ka sa akin ngayon
Magiging mabilis ang paghilom ng puso ko…
Papa? Papa!
At kung hinawakan mo ako kaagad
Mabubuo na ako sa wakas
Sa wakas…
Papa!
Buhay ka!
Pinocchio!
Pinocchio ko.
Masakit magmahal.
Magiging ayos ka rin, Papa.
'Pag magaan na ang pakiramdam mo, uuwi tayo agad. Ha?
Hindi, Pinocchio, hindi.
Walang pagtakas sa halimaw na ito.
Umaahon siya sa init ng araw kada dekada o lampas pa.
Babalik ulit siya sa kailaliman
ng pinakamadilim, pinakamalamig na karagatan kung saan siya nakatira…
isasama niya tayo.
O, Diyos ko! Heto na!
Sundan n'yo ako!
Sundan saan?
Paakyat sa parola at sa paglaya!
Ang mga butas! Pwedeng tayong umakyat doon!
Pero di tayo aabot. Masyadong malayo!
Makakatulong si Pinocchio!
Pinocchio, tingnan mo. Makinig ka. Dapat umakyat tayo…
Ano 'yon, Pinocchio?
Hay, Papa, galit ako sa 'yo!
Ano? Ano'ng ginagawa mo…
Galit din ako sa 'yo, Spazzatura. Sa 'yo rin, Sebastian J. Cricket!
Ah, sige! Kahit ngayon lang, magsinungaling ka, anak!
Oo! Magsinungaling ka!
Ang pangalan ko ay Panuccio!
Sige pa, Pinocchio!
Gusto ko ang amoy ng sibuyas!
Gustung-gusto ko… Gusto ko ng giyera!
Gusto kong makulong dito habambuhay!
Ganyan nga!
Akyat na! Umakyat na kayong lahat!
Dali! Tara na!
Ano ka ba…
Huwag kang gagalaw… Aba!
Naku po. Susmaryosep.
Hala. Hawakan mo.
Iyan na!
Huwag kang tumingin sa baba, Pinocchio!
Tumingin ka sa 'kin!
Tingnan mo ang papa mo!
Hahatsing na siya, bilis!
Hindi!
Kuha kita, anak.
Kumapit ka lang, anak!
Tulong!
Hindi! Pinocchio!
Papa!
Parating na sa atin! Dali kayo!
Sige, Spazzatura. Kaya mo iyan!
Bilis pa, Spazzatura!
Sandali lang!
Hindi pwede, 'wag ngayon!
Ibalik mo ako ngayon! Pakiusap!
Babalik ako para iligtas 'yong papa ko.
Alam mo mga patakaran, Pinocchio.
Dapat mahulog muna lahat ng buhangin bago ka makabalik.
Wala nang oras! Mamamatay na siya!
'Yon ang mga patakaran, kung sisirain natin,
may masamang mangyayari.
Kung babalik ka nang maaga,
magiging mortal ka.
Maliligtas mo si Geppetto,
pero mamamatay ka, Pinocchio,
ito na rin 'yong magiging huling buhay mo.
Wala akong pakialam!
Ibalik mo ako!
Gawin mo na!
Huwag ako, batang kahoy.
Labagin ang mga patakaran. Hatiin sila.
Kung sigurado ka.
Ngayon, pumunta ka na sa tatay mo, anak.
Sulitin mo na.
Nagawa natin!
Hindi ako makapaniwala!
Pinocchio.
Anak ko.
Gumising ka, Pinocchio.
Gaya noong huli.
Tumayo ka!
Ayos ka. Ikaw…
Nandito ka na.
Anak.
Hindi mo ba ako nakikita?
Buhay ka.
Malaya ka na. Ako…
Kailangan kita.
Anak.
Master Geppetto.
Gusto lang kitang bigyan ng kasiyahan.
Nagawa mo nga.
Nabigyan mo ako ng kasiyahan.
Nakakakilabot na kasiyahan.
Parang awa mo na, ibalik mo siya sa 'kin.
Para iligtas ka, naging tunay na tao siya.
'Yong mga tunay na tao, di na mabubuhay ulit.
Alam ko iyan.
Alam ko! Pero…
Hindi patas iyan!
Sa mundong ito, nakukuha mo ang binigay mo.
Ang batang ito, nagbigay…
Binigay niya lahat ng kaya niya!
Sabi mo, pag nagawa ko mga tungkulin ko at nagawa siyang mabuting bata,
nagabayan sa paggawa ng tama, tutuparin mo ang hiling ko.
Sabi ko nga iyan.
Pero nagawa mo ba ang trabahong 'yon?
Okey! Sige na nga.
Baka nga kulang pa 'yon. Baka nga din pumalpak ako ng konti o… pero…
Pero sinubukan ko ang kaya ko, 'yon na pinakamagagawa ng kahit sino.
Tinuro sa 'kin iyan ni Pinocchio.
Tinuruan ko siya, tapos tinuro niya pabalik sa 'kin.
Alam mo kung bakit? Kasi…
kasi mabait siya.
Buweno, kung ganyan, marangal na kuliglig.
Galingan mo ang pagpili.
Sus naman, buwisit!
Sana mabuhay siya ulit!
Mahusay.
Batang kahoy na gawa sa pine,
nawa'y bumangon ka sa araw
at lumakad sa lupa.
Maging anak ka niya.
Punuin ng liwanag ang mga araw niya.
Para di na siya mag-iisa.
Pinocchio.
Anak ko.
Sinubukan kong gawin kang kung sino na di naman ikaw.
Huwag ka nang maging si Carlo, o kahit sino pa.
Mamuhay ka bilang ikaw.
Ako…
Mahal kita.
Bilang ikaw.
E, di magiging si Pinocchio ako.
Ikaw magiging papa ko.
Pwede ba?
Oo naman.
Napakagandang regalo ang buhay.
At ganoon din ang naging buhay natin.
Checkmate!
Hindi na namin nakita ang Diwata ng Gubat.
Tumanda na si Geppetto.
Si Pinocchio, hindi.
Nang tumagal, namatay na si Geppetto.
Isang umaga ng taglamig, nakita ako ni Pinocchio sa may bintana.
Hindi na ako gumagalaw.
Nilagay niya ako sa kahon ng posporo,
itinago niya ako.
Sa mismong puso niya.
ANG BIDA NG ENTABLADO SPAZZATURA
Nakipagsapalaran siya sa mundo.
At 'yong mundo, sa paniniwala ko, tinanggap din siya.
Medyo matagal na akong walang balita sa kanya.
Mamamatay ba siya sa huli?
Malamang, oo.
Baka 'yon ang dahilan kaya siya naging tunay na bata.
Mangyayari ang dapat mangyari.
Pagkatapos noon, mawawala na tayo.
Dadaldal ka na lang ba o maglalaro ka?
Tutol ka ba?
Kinukuwento ko ang buhay ko!
Maganda ang buhay na 'yon!
Pwede na.
Birahin n'yo, boys!
Sabi nga noon ni Ama
"Tumalon sa tuktok ng araw
Ang mga patak ay madaling lunukin"
Madalas sabihin ni ama "Punasan ang luha At pawiin ang mga kalungkutan
Para di malunod ang kaluluwa
Na nagnanais ng mas magandang bukas"
Mag-isip ng masaya
Mag-isip ng tama
Isang bituin na bumabagsak, pababa, pababa Hindi sinisira ang gabi
Mag-isip ng masaya Anumang gawin mo
Dinadala ka ng mga anino Pababa, pababa, pababa
Pinapadilim ang mga ilaw Habang sinusubukan mong umakyat
Ang buhay sadyang di mo malaman ang takbo
Minsan aangat, tapos ay biglang Mahihilang pababa
Mali ay itama
Sulit ang magandang laban
At kung tila nalulugmok Ibuka ang mga bisig sa magandang
Mga bukas
Lumulutang ang himig sa himpapawid
Mga simpleng bagay na gusto mong ibahagi
Isang bakas ng liwanag Isang kawan ng mga maya
Anumang mataas Na gusto mong sundan
Yakapin ang magandang bukas
Na bukas
Mag-isip ng masaya
Mag-isip ng tama
Para ang puso mo Ay kumanta, kumanta, kumanta
Sa isang gabi ng tag-init
Mag-isip ng masaya
Anumang gawin mo
Sa tawag ng gitara
Sundan ang banda Bumangon at sumayaw
Maaari mong gawin itong tama
Sulit ang magandang laban
At kung tila nalulugmok
Yakapin ang mabuting
Mga umaga
Mga watercolor noong Mayo
Pagpinta ng isang lilang kalangitan
Isang panulat, isang linya, isang ilog
Tumipa sa mandolin
Na tumutugtog Ng banayad na buntong-hininga
Ito ang mga simpleng bagay na mahalaga
-Mag-isip ng masaya -Masaya
-Mag-isip ng tama -Tama
Hayaan ang puso na kumanta, kumanta
-Sa isang gabi ng tag-araw -Gabi
Mag-isip ng masaya Anumang gawin mo
Sa saliw ng kulingling
Tumatawa sa hangin Saranggola sa isang pisi
Ang buhay sadyang di mo malaman ang takbo
Minsan aangat, tapos ay biglang Mahihilang pababa
-At itama mo ito -Itama
-At ang iyong puso ay sasaya -Sasaya
Ipaalam sa mundo kung paano ito nangyayari
Buksan ang iyong mga braso sa mas mahusay
Buksan ang iyong mga braso
Buksan ang iyong mga braso sa mas mahusay
Na mga bukas
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Redelyn Teodoro Juan
PARA SA MAMA AT PAPA KO