Panie, panowie Oto chwila, której każdy chciał
Błądziliście w ciemności
A pot z czoła wam się lał
KRÓL ROZRYWKI
I głęboko w kościach Ten ból poczuć wam się dał
Zapiera dech Zalewa mózg
I cały świat nie liczy się już
Nie walczcie Nadchodzi, co nieuniknione
Jest tylko ta chwila Nieważne, co po niej
To jak gorączka I jest coraz bliżej
Poddajcie się Fala sięga coraz wyżej
To płomień, swoboda Jak powódź napływa
Jak orator fanatyk I wiara szalona
Napiera na mury I cegły z nich wyrywa
Już to czujecie
Mówcie! Tego chcecie?
Świata pełnego Blasku wszystkich barw?
Którym rządzą wyrzutki i czart
Gdzie co niemożliwe Staje się prawdziwe
Hej! Co za wspaniały dzień!
Zaczynać czas Zabawimy was
Nawet słońce nie zatrzyma nas
To, co niemożliwe Staje się prawdziwe
Hej! Co za wspaniały dzień!
Bo czego więcej można chcieć?
Dla tego tylko warto żyć Tu każdy z was to może mieć
I właśnie tu pragniecie być
Bo czego więcej można chcieć?
Dziś każdy z was to może mieć
I właśnie tu pragniecie być
Bo czego więcej można chcieć?
Tu każdy z was to może mieć
I właśnie tu pragniecie być
Bo czego więcej można chcieć?
Tu każdy z was to może mieć
Rozumiem.
Dziękuję panu. Jeszcze dziś zapłacę.
Chodź.
Prędzej, pociąg nam ucieknie.
Nie garb się.
Oczyść ubranie.
Odchyl mały palec.
Łokieć w bok.
Nigdy nie siorb.
Palec odchylony, ramię na zewnątrz...
łokieć w bok.
Trzymaj prosto.
Opuść powoli.
Powtórzymy?
Palec...
ramię...
łokieć.
Z wdziękiem.
Chodź tu.
Cała sukienka...
Czy tak cię wychowaliśmy?
To moja wina.
Rozśmieszyłem ją.
Doceniam tę szczerość.
Nie zbliżaj się do mojej córki.
Jak wyszłaś?
Przez okno.
Wysyła mnie do szkoły dla panien.
Nie wiem, co ze mną będzie.
Ja wiem.
Wystarczy, że zamykam oczy
Żeby mnie inny świat otoczył
I uciekam stąd
Idę w ciemność i przez drzwi
Których nie otwierał nikt
To mój własny dom
A niech sobie mówią, że
To są bzdury
A niech mówią o mnie, że Pstro w głowie mam
Mogą nawet nazwać mnie Kompletnym durniem
Każdy z nas mieć może własny świat
Bo nocą, gdy nie mogę spać
Mam w głowie światła wszystkich barw
I nie mogę zasnąć długo w noc
I myślę, jaki mógłby być
Świat, w którym kiedyś chciałbym żyć
Bo wystarczy mi jedynie marzeń moc
I pomysł na swój świat By stworzyć go
A niech sobie mówią, że To są bzdury
A niech mówią o nas, że Pstro w głowie mamy
Charity!
A niech sobie mówią, że To są bzdury
Droga Charity
Uciec chcę w mój wymarzony świat
Bo nocą, gdy nie mogę spać
Mam w głowie światła wszystkich barw
I nie mogę zasnąć długo w noc
I myślę, jaki mógłby być
Świat, w którym kiedyś chciałbym żyć
Bo wystarczy mi jedynie marzeń moc
Nie!
I pomysł na swój świat By stworzyć go
Zdumiewające wieści ze świata!
I nie mogę zasnąć długo
W noc
I myślę, jaki mógłby być
Świat, w którym bym pragnęła żyć
Bo wystarczy mi jedynie marzeń moc
I pomysł na
Swój świat, by stworzyć go
Budujcie z nami amerykańską kolej!
Trzy posiłki dziennie i kwatera!
Bardzo godziwa płaca! Zarabiajcie z nami!
Zobaczcie amerykańskie równiny!
Czekają was wielkie możliwości!
Wiem, nie mam wiele do zaoferowania,
ale zadbam o pańską córkę i zapewnię jej równie dostatnie życie.
Pa, mamo.
Wróci.
Prędzej czy później zmęczy ją życie...
w nędzy u twego boku i przybiegnie do domu.
Bo nocą, gdy nie mogę spać
Mam w głowie światła wszystkich barw
I nie mogę zasnąć długo w noc
I myślę, jaki mógłby być
Świat, w którym kiedyś chciałbym żyć
Bo wystarczy mi jedynie marzeń moc
I pomysł na swój świat By stworzyć go
Czy będzie wielki, czy też nie
Na zawsze z tobą zostać chcę
Razem marzyć, śnić
Możesz mieć rację Lub się mylić
Lecz pozwól w każdej życia chwili
Razem z tobą być
W naszym świecie z marzeń z tobą żyć
W świecie z marzeń żyć
Bo nocą, gdy nie mogę spać
Mam w głowie światła wszystkich barw
I nie mogę zasnąć długo w noc
Nie mogę spać Nie mogę spać
I myślę, jaki mógłby być
Świat, w którym kiedyś chciałbym żyć
Bo wystarczy mi jedynie marzeń moc
I pomysł na swój świat By stworzyć go
Na swój świat, by stworzyć go
Panie Smith?
Proszę to przejrzeć.
Tak, rozumiem. Dziękuję, Chalmers.
Jestem Phineas Taylor Barnum. Jeśli można...
Stać mnie na więcej, niż wstukiwanie cyfr na maszynie.
Czytałem o Niemcu, Lilienthalu, którego wynalazek...
może unieść człowieka.
Zdumiewające.
Wykorzystanie tego w naszej branży to byłaby rewolucja.
Panowie? Proszę o uwagę.
Jesteście wolni.
Bankructwo?
Firma ma 12 statków.
Leżą na dnie morza.
Zatopił je tajfun.
Rejestr Okrętowy
-Berek! -Akurat!
Cześć.
Wcześnie wróciłeś.
Do odwołania.
-To nie była praca dla ciebie. -Jak każda inna.
Dlatego mamy ciekawe życie.
Charity.
Nie to ci obiecywałem.
Ale niczego mi nie brak.
A czary?
Spójrz na tamte dwie.
Patrzcie, kto się przypałętał!
Tata!
Masz prezent?
Jaki prezent?
-Urodzinowy. -Co?
-Dla mnie. -Dzisiaj?
No dobrze, mam prezent.
I to nie byle jaki.
To najwspanialszy prezent na świecie.
Maszynę tę...
wynalazł 400 lat temu Leonardo da Vinci.
Lecz plany zaginęły,
aż w zeszłym tygodniu fale wyrzuciły wrak pirackiego okrętu
na wybrzeżu Nantucket.
Znaleziono w nim szkielety i skarby.
A nie kto inny, jak sam J.W. Mercantile wydobył z niego te plany.
Tylko na nie zerknąłem,
ale wszystko pamiętam.
I o ile nic nie pokręciłem...
Sto lat, Caroline.
To maszyna życzeń.
Wystarczy je wypowiedzieć,
a przechowa je, aż się ziszczą.
Będą tam nawet wtedy, gdy o nich zapomnicie.
A ja mogę?
Proszę bardzo.
Chciałabym wyjść za Świętego Mikołaja.
Doskonałe życzenie.
Chcę... baletki.
To też jest wspaniałe.
A ty, mamo?
Chciałabym...
żebyśmy zawsze byli tak szczęśliwi.
Ty i ty...
i wasz tata.
Nudy.
Dlaczego?
Od kiedy szczęście jest nudne?
Nocą, gdy nie mogę spać
Mam w głowie światła wszystkich barw
I nie mogę zasnąć długo w noc
I myślę, jaki mógłby być
Świat, w którym chciałybyśmy żyć
Bo wystarczy nam jedynie marzeń moc
I pomysł na
Swój świat, by stworzyć go
Kozie mięso drożeje, więc boczek tanieje.
Chodź, Charles.
Tu pożyczają tylko bogatym.
Czego, bałwanie?
Pan Barnum?
Pański projekt jest ryzykowny i dość... dziwaczny.
Ale wart rozpatrzenia.
Nikt się nie przyzna,
ale ludzi fascynuje egzotyka i makabra.
Zawsze się gapią.
Bank wymaga solidnego zastawu.
Oczywiście. To zrozumiałe.
Oto tytuł własności floty statków handlowych.
Pożyczyli nam 10.000?
Dałem im zastaw.
-Nic nie mamy. -Ależ mamy.
W morzu.
-Jak to w morzu? -I to bardzo głęboko.
I co za to kupiłeś?
"Muzeum Osobliwości Barnuma".
Co tam jest?
Całkiem inny świat.
Gdzie można zobaczyć niesłychane cuda.
-Figury woskowe? -Tak.
W Europie robią furorę.
Głowa Marii Antoniny, Napoleon...
Chodźcie. Widzicie?
To najsłynniejsi ludzie w historii.
I nie tylko z wosku.
Oto wielki O'Malley.
Król iluzji o zręcznych rękach.
Jest pan magikiem?
Kradnę.
I to jak.
Prawie mi zwinął zegarek.
-Słoń! -Nie byle jaki.
Wszystko skombinuję.
Dzięki.
To dziesięciotonowy okaz, prosto z równin Afryki.
A patrzcie tutaj.
Najwyższa żyrafa świata.
Mogę na nią wejść?
Wykluczone.
Wiem, jak to wygląda.
Inaczej bym się bała.
Wystarczy trochę pracy.
-To comiesięczne raty. -Znajdziemy klientów.
-Setki. -Przyjdą.
Witamy u Barnuma. Wystarczy godzina,
a odmienimy wasze życie. Pokazy co godzinę!
Piękna suknia.
To nie dla mięczaków, ale pan będzie zachwycony.
Zniżka za cylinder!
Czyli dla pana!
Witamy w Muzeum Barnuma.
Bzdury.
Witamy wszystkich gości...
Ile?
-Trzy. -Trzy...
Wydatki Zakupy - Szkoła
Tato?
-Sprzedałeś dziś więcej biletów? -Kilka.
Wszyscy biegli do domu, jak to w piątek.
TOMCIO PALUCH
Ale kilka poszło.
W twoim muzeum jest chyba za dużo nieżywych rzeczy.
Tak?
Ma rację. Musisz mieć coś żywego.
Śpijcie już.
Coś fantastycznego.
To mocne słowo.
Twoje.
Coś, co nie jest wypchane.
-Jak syrena. -Albo jednorożec.
Nie są prawdziwe.
Tak samo jak syreny.
Pani Gertrude Stratton? Szukam pani syna.
Nie mam syna.
Z akt wynika, że tak.
Charles. Lat 22?
Charles!
P.T. Barnum, do usług.
Zbieram zespół...
i szukam gwiazdy.
Żeby się ze mnie śmiali.
I tak się śmieją, więc niech chociaż płacą.
Widzę żołnierza. Generała.
Wjeżdża na scenę z szablą i pistoletami...
w przepięknym mundurze.
Wszyscy zechcą go zobaczyć i wcale nie będą się śmiać...
tylko salutować.
POSZUKUJEMY NIEZWYKŁYCH OSÓB
BRAWUROWE WYSTĘPY
I jak?
Szukacie dziwolągów?
Wiem o jednym.
Serio?
Chodźcie.
Witam.
Wyjdźcie stąd.
Kto tak śpiewa?
To pani?
Idźcie sobie.
Ma pani wielki talent...
Niezwykła.
Wyjątkowa.
Wręcz piękna.
Proszę pana...
Proszę dać mi spokój.
Kiedyś panią docenią.
Co za kolejka...
Dobry Boże! Niebywałe!
Państwo Anne i W.D. Wheeler. Rodzeństwo?
Tak jest.
Wasza specjalność?
Trapez.
Trapez. Świetnie.
Ludzie mogą być nam przeciwni.
Liczę na to.
NAJLEPSI AKROBACI
Ma pan to na...
Całym ciele.
Doskonale. Wierzę.
ŻYWY TATUAŻ
Tak!
CZŁEKOPIES
Mogę spytać, ile pan waży? Wie pan?
-Wolę nie mówić. -Tak między nami.
230 kilo.
-340, powiada pan? -Zgadza się!
NAJCIĘŻSZY NA ŚWIECIE
Pańska godność?
Wasilij Palvos, proszę pana.
To się zmieni.
Irlandczyk?
IRLANDZKI OLBRZYM
Mamy to!
Dobre. Ale chcę pięć razy większe.
Wszędzie!
Omnibusy, wagony...
wózki, skrzynki, butelki, gdzie nie spojrzą!
Amerykańskie Muzeum Barnuma!
Pędzicie wciąż przed siebie Nie podnosząc głów
Pod smutnym, szarym niebem
Jak w labiryncie tłum
Dwa.
Zmorzył was sen
Czas się obudzić już
Bo jak martwi krążycie I wyjścia nie widzicie
Lecz to się zmienić da Rozświetlić mroczne życie
A kiedy słońca blask Obudzi barwy wszystkie
I gdy nadejdzie brzask Na zawsze się zmienicie
Odżyć czas Odżyć czas
W waszych duszach światło Niech zapłonie jasno
Sięgnąć czas aż do nieba
Bo już się otwiera Siła was rozpiera
Gdy świat się zamienia w baśń Wszystkich was na więcej stać
Bo to sen jest Lecz na jawie śnicie
I nie cofnie się już żadne z was Z tamtym życiem skończyć czas
Bo to sen jest Lecz na jawie śnicie
I to jest życie!
Lettie!
-Czekają! -Na co?
-Na ciebie. -Nie.
Jeszcze nie wiedzą,
ale cię pokochają.
Wierz mi.
Tomciu!
Wskakuj!
W waszych oczach lęk
Mówi jasno, że Ukryć gdzieś wolicie twarz
Wciąż boicie się
Ryglujecie drzwi
Nie musi się tak dziać
Nie chcę dłużej się ukrywać Co, że mówią o mnie "dziwak"?
Raz to zrozum Więcej już nie będziesz taki sam
Jak piorunem uderzony
I jasnością porażony
Siłę za dziesięciu masz
Nie wolno ci się bać
Odżyć czas Odżyć czas
W naszych duszach światło Niech zapłonie jasno
Sięgajmy do nieba
Już się otwiera Siła nas rozpiera
Gdy świat się zamienia w baśń Wszystkich nas na więcej stać
Bo to sen jest Lecz na jawie śnimy
I nie cofnie się już żadne z nas Z tamtym życiem skończyć czas
Bo to sen jest Lecz na jawie śnimy
I to jest życie!
Wspaniałe!
Bis!
Niedobrze.
Cyrk Blagi
"Okropny". "Poniżający".
"Cyrk". Dobre.
Wynoś się, grubasie!
Bronisz brodatej?
-Dosyć! -Cudaki!
Walterze!
Do środka!
Już wieją!
-Nie chcemy was tu! -Wynocha!
Tak, odmieńcy! Do nogi!
Wystarczy.
Nie ma na co patrzeć.
Do usług.
Przedruk w każdej gazecie.
Z tą recenzją zniżka.
BILETY ZA PÓŁ CENY DO MUZEUM BARNUMA
WYPRZEDANE
Zapraszamy Zapraszamy
Każdego, kto odwagę ma, by śnić
KSIĄŻĘ BLAGI
Zapraszamy Już czekamy
Na wszystkich, którzy pragną Wreszcie wolni być
I żyć I żyć
Gdy świat się zamienia w baśń Wszystkich nas na więcej stać
Bo to sen jest Lecz na jawie śnicie
I nie cofnie się już żadne z nas Z dawnym życiem skończyć czas
Bo to sen jest Lecz na jawie śnimy
Gdy świat się zamienia w baśń Wszystkich was na więcej stać
Bo to sen jest Lecz na jawie śnicie
I nie cofnie się już żadne z nas Z dawnym życiem skończyć czas
Bo to sen jest Lecz na jawie śnimy
I to jest życie!
Tak, to jest życie
Orzeszki! Prażone orzeszki!
Gorące prażone orzeszki!
Dla mnie i dla tej pani.
O'Malley?
Pan Bennett z Heralda.
Stęsknił się pan?
Panie Barnum,
nie dręczy pana myśl, że okłamuje pan ludzi?
Uśmiechy nie kłamią.
Grunt, że radość jest prawdziwa.
Jest pan filantropem?
Lekka przesada to nie zbrodnia.
Brak wyobraźni jest gorszy niż nadmiar.
Dewiza oszusta.
Kiedy ostatnio pan się uśmiechał?
Albo naprawdę zdrowo pośmiał?
Krytyk teatralny, którego teatr nie cieszy.
Kto tu jest oszustem?
Panie Bennett?
To słowo, którym pan nazwał mój program?
Wpada w ucho.
CYRK P.T. BARNUMA
Teraz tędy.
Już i tak ślepo ci ufam.
Tak jest zabawniej.
Jeszcze kawałek.
Gotowa?
-Naprawdę? -Tak.
Chodź.
Pchajcie!
Helen, to dla ciebie.
A to dla ciebie, Caroline.
Tu jest szkoła baletowa.
Tuż za domem twoich rodziców.
Kupiłeś dom tylko po to, żeby im utrzeć nosa?
Nie, nie tylko.
Takie życie ci obiecałem.
Pozwolisz?
Phin, tu jest pięknie, ale nie potrzebujemy aż tyle.
Zajęło mi to 25 lat, ale... witaj w domu, Charity Barnum.
Wiesz, kto to taki?
Phillip Carlyle.
Ponoć skandalista.
Wystawił sztukę w Londynie.
Ludzie płacą...
za patrzenie, jak ktoś gada dwie godziny,
a to mnie zwą oszustem.
Co tak śmierdzi? Czujecie?
Rzeczywiście cuchnie.
Już wiem. Orzeszki.
Już to widzę.
"Najmłodsza primabalerina w dziejach baletu".
Mam dość.
Dlaczego rezygnujesz?
Za późno zaczęłam, nie mam szans.
Byłaś dziś najlepsza.
Mam oko do talentów.
Balet wymaga lat ciężkiej pracy. To nie cyrk.
Tu nie oszukasz.
Nie może się poddać.
Tylko czuje się nieswojo.
I dobrze.
Same nadęte primadonny.
Ale dla niej to teraz najważniejsze na świecie.
Uodporni się jak ja.
Nie powinna.
Nie przyjmą nas w towarzystwie.
Najpierw musieliby się wziąć za siebie.
Nie chodzi o mnie.
Tym razem wyjątkowo nie?
Chcę, żeby była dumna z tego, kim jest.
Jest dumna.
Nie musimy być jak Carlyle'owie.
Panie Carlyle? Pan to wystawił?
Tak, zgadza się.
Kasa zwraca za bilety.
P.T. Barnum.
Z cyrku?
Tak. Był pan?
Skądże. Ale widziałem te tłumy.
Wychodzą dużo weselsi, niż wchodzą.
Zupełnie inaczej niż u mnie.
Ale pan zawsze ma komplet.
Bo sprzedaję kulturę.
Napijemy się?
Chciałbym przyciągnąć wyższe sfery.
Pokazać coś poważniejszego, zainteresować snobów.
Potrafią być koszmarni.
Zapraszam do nas.
Ma pan talent.
Pomoże mi pan ze sztywniakami.
-Poważnie? -Owszem.
Nie mogę uciec z cyrkiem.
Nie intryguje to pana?
O wiele wygodniej...
podziwiać was z daleka.
Wygoda to wróg postępu.
Kontakty z wami mogą mnie kosztować majątek.
Znacznie więcej. Zaryzykowałby pan wszystko.
Z drugiej strony mógłby pan wreszcie zasmakować wolności.
Tu, teraz, dziś Wybór daję ci
Bez ogródek mówię wprost Wiem, że rozumiesz
Chodź ze mną i Uwolnij swoje sny
Wyrwij się z kieratu To proponuję ci
Zamień, co zwyczajne Na coś wielobarwne
Wreszcie zaszalej I popatrz dalej
Rozegraj to rozważnie Zachowaj się poważnie
Lub możesz wszystkie mosty spalić
Nie chcesz się wyzwolić Z wciąż tej samej, zawsze nudnej roli?
Pomóc mogę ci Więc ze mną chodź i ruszaj tam
Gdzie czeka na nas inny świat
Bo możesz żyć jak ja Albo siedzieć tu
Zostać w klatce, lub Wreszcie znaleźć klucz
I patrz! Lecisz wolny niby ptak
Zabiorę cię w ten inny świat
Mój drogi, cóż Zdecydowałem już
Bardzo przykro mi Lecz nie chcę w życiu burz
Dziękuję, nie Czas na mnie, zbieram się
Bo lubię ten mój mały świat co ponoć więzi mnie
Podziwiam cię Zapał i plany te
Bo są wspaniałe I niebywałe
Ale żyję w wielkim świecie A nas nie obchodzą śmieci
Takie rzeczy pozostawię wam
Dobrze mi, jeśli pozwolisz W starej, nudnej, wielkopańskiej roli
Mam tu to, czego chcę I nie chcę z tobą ruszać tam
Gdzie czeka jakiś inny świat
Ty możesz żyć jak chcesz Ja wolę zostać tu
Nie jestem w klatce Niepotrzebny mi klucz
Bo patrz! Dobrze mi wiedzie się
Inny świat nie pociąga mnie
Naprawdę tak Resztę dni przeżyć chcesz?
Po przyjęciach Teatrach dalej włóczyć się?
Gdy ktoś zobaczy nas razem Pośmiewiskiem się stanę
Rodzina się mnie wyprze I nędzarzem zostanę
Ale się wreszcie zaczniesz śmiać Nie musisz się bać
Pozwól sobie na własne marzenia A obudzisz się
Wyrwij się z cierpienia Wreszcie wyjdź na słońce z cienia
To chyba warte rozważenia?
Ale decyduj o tym sam
Tak, to ciekawe Lecz i ryzyko niebywałe
A jakie by w tym Przypadały mi udziały?
Rozumiem cię Każdy by chciał mieć jak najwięcej
Masz 7 procent I uściśnijmy sobie ręce
Nie jestem tak naiwny Daj 18 i gotowe
Widzę, żeś niegłupi I ze mną chcesz się targować
-Piętnaście -Raczej 8
-Dwanaście -Dziewięć może?
Dziesięć
Wygląda na to, że znalazłeś wspólnika.
Raczej mocno zakompleksionego ucznia.
Masz ochotę uciec gdzieś
-Całkiem -Nowej
Roli oddać się
-Bo mam -Czego chcesz
Więc ze mną chodź i ruszaj tam Gdzie czeka inny świat
Gdy chcesz jak ja żyć
Nie chcę tutaj tkwić
Umiemy klucz Dorobić, żeby z klatki wyjść
I patrz! Każdy wolny niby ptak
Tam na nas czeka inny świat
-Chcesz jak ja żyć -To inny świat
-Chcesz jak ja żyć -Czeka na nas inny świat
Bo jeśli tak
Tam czeka na nas inny świat
Kto to jest?
Tu nie handlujemy! Idźcie od frontu!
W.D., Anne, to nasz nowy nabytek. Phillip Carlyle.
-Miło mi. -Wzajemnie.
Jaką pan ma specjalność?
Nie mam żadnej.
Każdy jakąś ma.
Panie Barnum!
Tak?
Niech pan zobaczy.
Chodź, Phillipie!
Paskudne typy.
Jak zwykle.
BOJKOT
Tłum przyciąga tłum.
Precz z miasta!
Wynocha, odmieńcy!
Cudaki!
"Wstyd dla miasta".
"Pan Barnum propaguje wyuzdanie i bezwstyd".
Wyuzdanie i bezwstyd. Bo się zarumienię.
Ja też!
-Obchodzi cię to? -To bigot.
I snob.
I czytają to snoby w całym mieście. Myśli za nich.
Przecież kontrowersje nam służą.
No tak, ale...
Myślałeś o tym?
Tak się składa, że tak.
Przestań.
"Ochmistrz Dworu w imieniu Królowej zaprasza pana Phineasa T. Barnuma...
i jego trupę na audiencję do Pałacu Buckingham".
Królowa Wiktoria? Naprawdę?
Postarałem się.
Jeśli mają was zaakceptować,
to dlaczego nie zacząć od samej góry.
Zapraszają wszystkich?
Musimy uprzedzić Królową, że będziemy wszyscy...
albo nikt.
Królowa Anglii!
Lepiej być nie może.
-Nie mamy fraków? -Występujemy.
Pan się nie przebrał.
Wasza Wysokość, pan Phineas T. Barnum...
i jego... Amerykańskie Osobliwości.
Nie do wiary...
Wasza Wysokość.
Przedstawiam pana Barnuma.
Jestem zaszczycona.
Znajomi Amerykanie...
mówili mi o waszym małym pułkowniku.
Generale.
Mniejszy niż sądziłam.
No cóż, ty też nie sięgasz do sufitu, złotko.
Dobrze poszło.
Wasza Wysokość.
Phillipie.
Panna Jenny Lind.
Jest zjawiskowa.
Kto to?
Ta śpiewaczka.
Śpiewaczka?
Najsławniejsza w Europie.
Często śpiewa w La Scali.
O Francji nie wspominając.
Co robisz?
Idziemy, przedstawisz mnie.
Nie znam jej!
Podobno każdy ją zna.
Tak się nie robi!
Nie? My tak robimy.
Panno Lind.
Jestem Phillip Carlyle.
A ten niezwykły jegomość obok...
Phineas Taylor Barnum.
Miło mi.
Tak, ten pan z Ameryki. Chyba o panu słyszałam.
Skoro słyszano o mnie aż tutaj, to nieźle nam idzie.
Albo wręcz przeciwnie.
W tym świecie to niewielka różnica.
Tak może twierdzić tylko łobuz.
Zaledwie kuglarz, panno Lind.
Najlepszy za Atlantykiem.
To pan tak mówi.
Owszem. Ale nie muszę.
Nie.
Jest najlepszy.
Jesteś miły. Panno Lind...
zabrałbym panią do Nowego Jorku.
Jeśli się pani zgodzi, będzie sławna na całym świecie.
A czy pan mnie słyszał?
-Oczywiście. -Nie słyszałem.
Ale sława poprzedza panią jak mnie,
a temu wierzę bardziej niż swemu gustowi, więc...
Nie byłam w Ameryce.
Czeka na panią najlepszy teatr i orkiestra w najpiękniejszym z miast.
"Jenny Lind.
Tylko raz". Może dwa.
I dam pani 20% ze sprzedaży biletów.
Większość mojej gaży oddaję na wdowy i sieroty.
"Głos Słowika, Serce Anioła".
Genialne. Świetna historyjka dla prasy.
To nie historyjka.
Mogę o coś spytać?
Proszę.
Dlaczego ja?
Ludzie przychodzą do mnie, żeby dać się omamić.
Raz chcę im dać coś prawdziwego.
Panno Lind.
Patrz, wszyscy przyszli. Nawet Winthropowie.
Jesteś szczęśliwy?
Będę, jak się uda.
Oby umiała śpiewać.
Na co ona czeka?
Wciąż się schodzą.
-A właśnie. -Tak?
-Są już Tomcio, Lettie i reszta. -Co?
Mają iść do loży?
Nie, będzie ich widać.
Słucham?
Jaskółka ma lepszą akustykę. Niech idą tam.
-Panna Lind jest gotowa. -Dzięki Bogu.
Tu jest wspaniale.
Pięknie, prawda?
Ładne kotary.
Dziękuję państwu za cierpliwość.
On tutaj?
Co tu się dzieje?
To Barnum?
To nie cyrk!
Miałem niedawno zaszczyt usłyszeć najbardziej niebiański głos...
na świecie.
Też mi koneser.
Wiem, to brzmi jak bujda Barnuma,
ale stawiam sto butelek szampana,
że to nie pospolita atrakcja.
Przedstawiam...
Szwedzkiego Słowika...
pannę Jenny Lind.
Próbuję wstrzymać dech
Niech ta chwila trwa
Niech to nie kończy się
Ty budzisz we mnie marzenie
Coraz głośniej brzmi
Słyszysz jego echa brzmienie?
Rękę daj
Czy zechcesz ze mną iść?
Bez ciebie, kochany
Całe światło lamp tysięcy
Wszystkich gwiazd na nocnym niebie
To dla mnie nie dość wciąż
Dla mnie nie dość wciąż
Złote wieże to za mało
Ty możesz wstrzymać świat
Ale to wciąż nie będzie dość
Nie będę miała dość
Nie ja
Nigdy, nigdy
Nigdy, nie ja
Nie ja
Nigdy dosyć
Nie ja
Całe światło lamp tysięcy
Wszystkich gwiazd na nocnym niebie
To nie dość dla mnie wciąż
Dla mnie nie dość wciąż
Złote wieże to za mało
Ty możesz wstrzymać świat
Ale to wciąż nie będzie dość
Nie będę miała dość
Nie ja
Nigdy, nigdy
Nigdy, nie ja
Nie ja
Nigdy dosyć
Nigdy, nigdy
Nigdy dosyć
Nigdy, nigdy
Nigdy dosyć
Nie ja Nie ja
Bis!
Cudowna!
Bis!
Wspaniała!
Moja żona, Charity, i córki.
Dużo o was słyszałam.
Podobno uwielbiasz balet.
Tak, uczę się tańca.
Naprawdę?
-Oczywiście. -Tak jest.
A ty, Helen?
Jest pani jak księżniczka.
Przyznaję...
jest... wybitna.
Ucieszyła najbardziej ponurego krytyka?
Pod opieką prawdziwego impresaria
mogłaby tu wiele osiągnąć.
Szkoda, że trafiła na pana.
Już wolę pana czytać,
choć sam w to nie wierzę.
-Panie Barnum, muszę ją poznać. -Oczywiście.
Za chwilę.
Phineasie?
Odniosłeś...
sukces.
Dziękuję.
Przedstawię państwa.
Jenny, pozwoli pani? To są rodzice Charity.
Państwo Hallett.
Witam.
-Bardzo nam miło. -Wzajemnie.
Mamo?
Kochanie.
A to są...
Tak, wasze wnuczki.
Nie tutaj.
Nie?
Bo zawstydzę twoich rodziców przy ich znajomych?
Raczej nie zdołam.
Człowieczek bez znaczenia skazany na nic nie znaczące życie.
Mimo majątku wciąż wyłazi z ciebie krawczyk.
Wynocha.
Phineasie...
Uprzedzałam, że darmowy szampan to recepta na katastrofę.
Charity?
Proszę wszystkich o wzniesienie kieliszków.
Za pana Barnuma
który udowodnił,
że człowieka ogranicza tylko...
jego wyobraźnia.
-Zdrowie Barnuma! -Dziękuję.
Dziękuję.
Trudno docenić majątek i przywileje,
gdy się z nimi rodzisz.
Ja też czasem czuję się tu obco.
Pani?
Jestem z nieprawego łoża
i przyniosłam hańbę rodzinie.
Życie wciąż mi przypomina, że na świecie nie ma dla mnie miejsca.
A tej pustki nie wypełnią żadne owacje.
Szefie!
Boże, ależ ona śpiewa!
Wiem.
Lubi mundurowych?
Na pewno. Co tu robicie?
Za godzinę pokaz.
Wychylimy po trzy kieliszki.
Chodźcie.
-Lettie? -Co?
Jest pełno ludzi i nie możecie...
Stójcie!
Kupią bilet, jeśli zobaczą was za darmo?
Powodzenia.
Wznieśmy toast!
Jenny, Ameryka jeszcze tego nie wie,
ale pokocha panią.
Zdrowie panny Lind!
Przywykłam się w ciemności kryć
Schowaj się - mówią mi
Nie chcemy cię oglądać dziś
Cały czas wstydzę się mych wielu blizn
Odejdź stąd - mówią mi
Bo cię nie kocha tutaj nikt
Lecz nie pozwolę im w piach wdeptać się
Wiem, że jest miejsce dla nas gdzieś
Każdy wspaniały jest
Kiedy chcą mnie ranić słowem złym
Ściągnę powódź, żeby ten ból zmyć
I odwagi nie brak mi
Widać tak się miało stać Oto ja!
Nadchodzę, pokonałam wstyd
Swego marszu ja wybijam rytm
Nie boję się już dziś
Na światło pora wyjść Oto ja!
Co oni tu robią?
Kolejny prosto w serce pada strzał
Lecz co mi tam
Od dziś nie będę wstydu już się bał
Teraz już nas nie zatrzyma nic
Po słońce sięgnąć czas
Wojownicy
-Tak los zmienił nas -Tak los zmienił nas
I nie dam im się wdeptać w piach
Wiem, że jest miejsce dla nas gdzieś
Wynocha!
Każdy wspaniały jest
Kiedy chcą mnie ranić słowem złym
Ściągnę powódź, żeby ten ból zmyć
I odwagi nie brak mi
Widać tak się miało stać Oto ja!
Nadchodzę, pokonałem wstyd
Swego marszu sam wybijam rytm
Nie boję się już dziś
Na światło pora wyjść Oto ja!
Na miłość zasługuje każdy z nas
Nie ma nic, czego bym nie był wart
Kiedy chcą mnie ranić słowem złym
Ściągnę powódź, żeby ten ból zmyć
I odwagi nie brak mi
Widać tak się miało stać Oto ja!
-Nadchodzę, pokonałem wstyd -Nadchodzę, pokonałem wstyd
Swego marszu sam wybijam rytm
Naprzód wciąż Przed siebie wciąż
Nie boję się już dziś Na światło pora wyjść!
Oto ja!
Kiedy chcą mnie ranić słowem złym
Ściągnę powódź, żeby ten ból zmyć
Ściągnę powódź
By ten ból zmyć
Oto ja!
Niech występuje tutaj.
-Po co to tournee? -Po co Napoleon ruszył na Rosję?
Przegrał.
Nie miał 60-osobowej orkiestry.
Jeszcze orkiestra?!
Znajdź najtańszych. Trzymaj.
A noclegi?
Małżeństwa zajmą mniej łóżek. O'Malley, to skarbonka Caroline.
Własne dekoracje? Fajerwerki?
Pod dachem?
Genialne.
Nie...
To najlepsze teatry w kraju,
trzeba je rezerwować.
Mam kredyt.
-I płacimy jej z góry? -Duży kredyt.
Zyski będą po 40 występach.
Po 41.
Wszystko ryzykujesz.
Tak to zbudowałem.
Zarobimy krocie.
-P.T.? -Co?
Nie wiesz, co się dzieje.
Frekwencja spada, a pikiet przybywa.
Ściągnij widzów.
"Kto nie był ostatnio u Barnuma, to jakby wcale nie był".
Chcą ciebie.
Twoich pomysłów.
Nowych numerów. Niezwykłości.
Pokaż im swój uśmiech. To niezwykłe.
Niech ćwiczą.
I każę cię traktować z szacunkiem.
Chociaż i tak powinni być mili.
Kogo ja widzę?
-Bez powitania? -I pożegnania.
Wybaczcie, jedzie w trasę.
Weź się w garść. Też miałeś gdzieś iść.
Anne Wheeler.
Pan Barnum miał zostawić bilet.
Przepraszam...
Myślałam, że jeden.
Nie. Dwa.
Ze mną mogłabyś nie pójść.
Kurtyna za 5 minut.
Zawsze o tym marzyłam.
To ty, Phillipie?
Mamo...
Ojcze... To jest Anne Wheeler.
Czy ty nie masz wstydu?
Że zadałeś się z tym całym Barnumem, to jedno.
Ale włóczyć się ze służącą?
Anne.
Jak śmiesz tak ją traktować?
Zapominasz się.
Ja?
Jeśli mam być taki jak wy, to serdecznie dziękuję.
Anne?
Są małostkowi.
Po co ich słuchać?
To nie tylko oni.
Na ciebie nikt nie patrzył tak, jak oni na mnie.
Jak wszyscy na nas patrzą.
Wiesz, że cię kocham
I nie ukrywam tego wcale
Ty też to czujesz
Więc nie mów, że los szans nie daje
Twierdzisz: to wróżby z kart I coś na pewno nas rozdzieli
Że to nam nie pisane A ja chcę ci serce dać
Więc co powstrzyma mnie, gdy chcę Z tobą mój związać los?
Sami zmieńmy wyrok gwiazd
Bo mi przeznaczona jesteś
I nic nas nie rozdzieli
Może szukałem właśnie ciebie?
I tylko od nas to zależy
Nikt nam nie może kazać nic
Więc sami zmieńmy wyrok gwiazd
Świat jeszcze dzisiaj Być może nasz
To takie proste?
Myślisz, że nie chcę z tobą być?
Ale są góry
I drzwi, przez które Nie wolno nam iść
Ty dziwisz się czemu, bo Teraz nie broni nikt
Być razem tu i dziś
Lecz gdy wyjdziemy stąd Jasno zobaczysz sam
Dlaczego mi nadziei brak
Nie zmienisz wyroków gwiazd
Nie mów mi, że będziesz mój
Bo tu wszystko dzieli nas
I szukasz kogoś, lecz to nie jestem ja
Wcale nie od nas to zależy
I wszyscy mówią nam to wprost
Zmienić chcesz wyroki gwiazd?
Powiedz, że świat jeszcze dziś Będzie nasz
Polecieć z tobą chcę
I upaść z tobą też
Bez reszty oddaj mi się
-To niemożliwe -To jest możliwe
To niemożliwe?
Powiedz, możliwe
Jak wyroki zmienić gwiazd?
Jak możemy razem być?
Czy nie rozdzieli nas nic?
Bo szukaliśmy właśnie siebie?
I tylko od nas to zależy
Nikt nam nie może kazać nic
Zmienić chcę wyroki gwiazd
Niech świat od dziś będzie nasz
Wiesz, że cię kocham
I nie ukrywam tego wcale
Ale nie mogę
Rozstańmy się Los nam szans nie daje
Najpierw dom w sąsiedztwie moich rodziców.
Potem królowa.
Potem Jenny Lind i wreszcie ta kłótnia z ojcem.
Kiedy będziesz miał dość?
Robię to dla naszych córek.
Przecież mają wszystko.
-Zrozum. -Rozumiem.
Nie rozumiesz!
Jak byś mogła?
Moim ojcem poniewierali.
Mnie traktowali jak śmiecia. Moich dzieci to nie spotka.
Nie wszyscy muszą cię kochać.
Wystarczy paru dobrych ludzi.
Wiem.
Proszę.
Tato!
Tatusiu!
Niektórym w życiu brak
Spokoju i ciepła
Tego, co znane
Na morza nie gna ich
Na lądzie bezpieczniej
Tu wszystko mają
Lecz ja poszłabym
Z tobą przed siebie
Przez wielki świat
Który jest nasz
Góry i doliny I wszystko między nimi
Lądy i wody
Pokaż mi je
W marzeniach się zagubimy
Cały czas w drodze
I oddam wszystko
Żeby z tobą być
I oddam wszystko
Żeby z tobą żyć
Podałeś mi rękę
I zawsze trzymać obiecałeś
Kroczymy po linie
Pod niebem hen
A w dole leży świat cały
Kroczymy po linie
Niepewni wciąż
Od upadku dzieli krok mały
Cóż, widoki są piękne Mam udział w tej przygodzie
Gdy kroczę po linie
Przy tobie
"Jakbyśmy na nowo odkryli,
czym jest śpiew".
WIELKI SUKCES
"Panna Lind zasługuje na największe owacje w naszym kraju".
-Naprawdę... -Mamy u stóp cały świat.
Cóż, panie Barnum.
Wypijmy... za spełnienie marzeń.
Dziękuję.
Za dwie godziny występ.
Masz ten świat dzięki mnie.
Pójdę już.
Wybacz, rozpraszam cię.
-Sama dokończ tournee. -Jak to?
-Poradzisz sobie. -Więc to tak.
Słucham?
Jestem twoją kolejną sztuczką.
-Jenny... -Mam dość.
Proszę cię.
Dokończ tournee.
Muszę?
Zrujnujesz mnie.
Lekceważąc innych, sam sprowadzasz na siebie ruinę.
Postawiłem wszystko.
Ja też.
I oboje przegraliśmy.
Wszystkie gwiazdy na nocnym niebie
To dla mnie wciąż nie dość
Dla mnie wciąż nie dość
Wieże ze złota to za mało
Ty możesz wstrzymać świat
Lecz to wciąż nie będzie dość
Nie będę miała dość
Dziękuję.
Co to było?
Pożegnanie.
Dzięki za przybycie!
Zaproście znajomych!
Podobało się wam?
Opowiedzcie o nas wszystkim!
Co wieczór coś nowego!
Ty! Wodzireju!
Powinni panowie już iść.
To nasze miasto, synku.
To wy się wynoście.
Ty i te twoje dziwolągi.
Smoluchy.
Proszę pana.
Poproszę jeszcze raz.
I co?
Przestańcie!
Brać go!
Na nich!
Tata!
Tatuś!
Chodźcie do mnie!
Ależ wy rośniecie! Przestańcie!
Dlaczego już wróciłeś?
Z tęsknoty.
Znów mi tu czarujesz.
Pożar!
Z drogi!
Cyrk się pali!
Gasić!
Chodźmy. Prędko!
Trzymajcie się razem!
Wszyscy wyszli?
Nic wam nie jest?
A zwierzęta?
Wypuściliśmy!
Gdzie Anne?
Gdzie jest Anne?
Nie! Stój!
Nie idź tam!
Anne!
Phillipie!
Pompujcie!
W.D.!
Jest!
Phillip!
-Phillip! -Tato!
Tato! Nie!
Cofnijcie się!
Tatuś!
Nosze!
Dawać nosze!
Zatruł się dymem, ale oddycha.
Zabieramy go!
Sami zmieńmy wyrok gwiazd
Bo ty mi przeznaczony jesteś
I nic nas nie rozdzieli
Bo miałam znaleźć właśnie ciebie
Bierzmy się za to!
Dalej! Prosto!
Pomóżcie mi.
Chce się pan napawać? Nie radzę.
Złapali tych podpalaczy.
Pewnie chciałby pan wiedzieć.
Nie ceniłem tego cyrku.
Ale ludziom się podobał.
Wciąż tak jest.
Nie nazwałbym tego sztuką.
Oczywiście.
Ale zaprasza pan na scenę dosłownie wszystkich.
Ludzi każdej rasy, postury, wzrostu...
Tu są sobie równi.
Jakiś inny krytyk mógłby to nazwać "celebracją człowieczeństwa".
To mi się podoba.
Oby się pan odbudował.
Dzięki tournee Jenny na pewno się odkujemy.
Nic pan nie wie?
JENNY LIND ODCHODZI!
Przykro mi.
SKANDAL BARNUMA
Charity?
Na Boga...
-Ani słowa.
-Nic się nie stało.
No jasne.
Wszyscy o tym piszą.
Uknuła to! Nie kocham jej!
Ależ skąd.
Ani jej, ani mnie, ani nikogo.
Tylko siebie i cyrk.
Co robisz?
Wracam do domu.
Tu jest twój dom.
Bank...
nas eksmitował.
Dlaczego nie spytałeś?
Zgodziłabym się.
Z tobą nie bałam się podjąć żadnego ryzyka.
Tak czułem.
Użalasz się nad sobą.
Jeśli przyszliście po wypłatę, to wszystko straciłem.
-Nic nie mam. -Cicho bądź.
Nic nie rozumiesz.
Własne matki się nas wstydziły.
Ukrywały nas.
Wydobyłeś nas z cienia.
Ty też nasz porzucasz?
Może jesteś kanciarzem.
Może tylko chciałeś zarobić.
Ale stworzyłeś nam prawdziwą rodzinę.
A ten cyrk...
był naszym domem.
Chcemy go odzyskać.
Słońce straciło cały blask
Poczułem wiatru zimny wiew
Każdy wie, czy przyjaciół ma
Gdy gaśnie blichtr A mury walą się
Bo pośród gruzów
Co zostały
Przetrwa to, co prawdziwe
Wszystko straciłem
Lecz więcej zyskałem
Bo do was znów
Wróciłem
Szampana się z królami piło
Wśród polityków brylowałem
Lecz to marzenia cudze były
Obcy się sam dla siebie stałem
Goniłem za blaskiem I za poklaskiem
Pędząc przed siebie, wciąż więcej chciałem
Lecz teraz, tu
Gdy widzę was
Cel sobie przypomniałem
I teraz już
Więcej mnie światło nie oślepi
I od dziś
Już wszystko będzie szło Tylko lepiej
Już tylko lepiej
I moje słowo daję dziś
Wam poświęcę każdą myśl
Już od dziś
Wrócimy, gdzie nasz dom
Gdzie nasz dom
Wrócimy, gdzie nasz dom
Gdzie nasz dom
Wrócimy, gdzie nasz dom
Gdzie nasz dom
-Już od dziś -Wrócimy, gdzie nasz dom
Wrócimy, gdzie nasz dom
Gdzie nasz dom
-Wrócimy, gdzie nasz dom -Już od dziś
Gdzie nasz dom
-Wrócimy, gdzie nasz dom -Już od dziś
Tak!
Gdzie nasz dom
-Wrócimy, gdzie nasz dom -Już od dziś
Gdzie nasz dom
Już od dziś
Więcej mnie światło nie oślepi
I od dziś
Od dzisiaj wszystko będzie lepiej szło Od dziś!
Tylko lepiej
Moje słowo daję dziś
Wam poświęcę każdą myśl
Już od dziś
-Już od dziś -Wrócimy, gdzie nasz dom
Wrócimy, gdzie nasz dom
Gdzie nasz dom
Wrócimy, gdzie nasz dom
Gdzie nasz dom
Przyszłaś.
Już od dziś
Gdzie nasz dom
Już od dziś
Gdzie nasz dom
Już od dziś
Gdzie nasz dom
Caroline! Przyjechał!
Chcę się widzieć z żoną.
Wyszła.
Jest na plaży!
Sprowadziłem na was nieszczęście.
Ostrzegałaś...
a ja nie słuchałem.
Ja...
Wciąż było mi mało.
A ja pragnęłam tylko człowieka, którego pokochałam.
Dziś moje słowo daję ci
Wam poświęcę każdą myśl
Wielkie marzenia
Czy też nie
Już od dziś
Już od dziś.
-Odmówili? -Stanowczo.
Wielokrotnie.
Chyba już żaden bankier w tym kraju nie da mi kredytu, więc...
Znów was zawiodłem.
Daj spokój. Zdążyliśmy przywyknąć.
Wiesz...
Gdy się poznaliśmy...
miałem majątek, uznanie...
i wszędzie mnie zapraszali.
A teraz, dzięki tobie, wszystko przepadło.
Zostały...
przyjaźń, miłość i praca, którą uwielbiam.
Dałeś mi radość życia.
-Nam też. -Dobrze gada!
Gdyby brali radość w zastaw...
Oni może nie...
ale ja tak.
Wciąż mam 10%.
Znając cię,
co tydzień brałem swoją część.
Nie mogę o to prosić.
Możesz.
Teraz nagle zmądrzałeś?
Spółka.
Po połowie.
Spółka.
Tylko nie mam pojęcia, za co postawimy pawilon.
Właśnie.
Nie jest nam potrzebny.
Nieruchomości na Manhattanie są za drogie.
Przy porcie można kupić plac za bezcen.
Wystarczy namiot.
-Hej! Co za cudowny dzień! -Chodźcie!
Arena wzywa Wyrzutków nadchodzi noc
Odnaleźli w sobie moc Czeka ich królów cyrku los
Nie walczcie Nadchodzi, co nieuniknione
Jest tylko ta chwila Nieważne, co po niej
Ogłusza, oślepia Jak nic na tym świecie
Poddajcie się, już nadchodzi
Tego chcecie!
Świata skąpanego W blasku wszystkich barw
Którym rządzą wyrzutki i czart
Cuda dzieją się
Zapierają dech
Hej! Co za wspaniały dzień!
Zaczynać czas! Zabawimy was
Nawet słońce nie zatrzyma nas
To, co niemożliwe
Staje się prawdziwe
Co za wspaniały dzień!
Bo czego więcej można chcieć?
Dla tego tylko warto żyć
Tu każdy z was to może mieć
I właśnie tu pragniecie być
Bo czego więcej można chcieć?
Tu każdy z was to może mieć
Właśnie tu pragniecie być
W świecie pełnym wszystkich barw
Którym rządzą wyrzutki i czart
-Gdzie niemożliwe -Jest twój.
Staje się prawdziwe Hej! Co za wspaniały dzień!
A ty?
Wychowam córki.
-Przedstawienie trwa. -Zaczynać czas! Zabawimy was
Nawet słońce nie zatrzyma nas
To, co niemożliwe Staje się prawdziwe
Hej! Co za wspaniały dzień!
W świecie pełnym wszystkich barw
Którym rządzą wyrzutki i czart
-Gdzie niemożliwe staje się prawdziwe -Jest prawdziwe
Hej! Co za wspaniały dzień!
Zaczynać czas Zabawimy was
Teraz i ściany nie wstrzymają nas
Bo niemożliwe Staje się prawdziwe
Hej! Co za wspaniały dzień!
Wszystko, czego pragniesz Możesz teraz mieć
I niemożliwe staje się prawdziwe
I żadne ściany nie wstrzymają nas
Hej! Co za wspaniały dzień!
Tatuś!
-Hej! Co za wspaniały dzień! -Cześć!
Uwaga!
Hej! Co za wspaniały dzień!
-Hej! Co za wspaniały dzień! -Co za wspaniały dzień!
Co za wspaniały dzień!
Bo czego więcej można chcieć?
Tu każdy z was to może mieć
SZTUKA USZCZĘŚLIWIANIA LUDZI JEST NAJSZLACHETNIEJSZA - P.T. BARNUM
Tłumaczenie: A. Wichlińska-Kacprzak