Simply Releases Toppers Simply the Best
Proudly Presents 'Abandoned'
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers Snowii
Het spijt me.
Het komt wel goed. Gewoon niet aan denken.
Ja, ik heb gewoon een hekel aan ziekenhuizen.
Verdomme toch. - Wat?
Ik ben mijn boek thuis vergeten. In geval we moeten wachten.
Ik kijk even in mijn handtas.
Jij bent mijn toeverlaat. - Je liet het op de tafel liggen.
Bedankt.
Jij bedankt.
Beloof me dat je niet weggaat, oké? Je gaat toch niet weg wanneer ze me verdoven?
Ik beloof het je. Ik zou nooit zo maar opstappen.
Moet het op deze manier?
Je verwacht dat ze iemand met een kruk altijd voorthelpen.
Juist, natuurlijk. Ze houden niet eens even de deur open.
Jij blijft daar, asjeblieft. Geef me even de tijd.
Ik kan tenminste al uitstappen. - Nee, laat me eerst even de kruk nemen.
Wacht, wacht.
Ik kom enkel maar rechtop. - Kom op... De beugel.
Jij bent fantastisch.
Ik hou van je. Wees voorzichtig. - Ik ook van jou, bedankt.
Ik kom zo. - In orde.
Waarom neem je deze ochtend vrij? - Kevin wordt vandaag orthopedisch geopereerd.
Wat ben jij een zorgzame verloofde.
Ik sprak je daarover. Hij is er ook altijd voor mij, hij is bewonderenswaardig.
Ik denk dat de bank wel een dag zonder mij kan.
Je kan toch voor me inspringen?
Natuurlijk.
Wanneer kan ik hem een ontmoeten?
Dat weet ik niet. - Je kent hem nu al vier maanden.
Ik ben terug, ik wil hem zien. - Dat weet ik wel.
Ik heb gewoon nog nooit een relatie gehad die in feite goed verliep.
Waarmee kan ik je helpen? - Waar vind ik de polikliniek?
Je was nog net op tijd zeker? - Hoe bedoel je?
We sluiten voor renovaties op Zaterdag.
Bijna al onze patiënten zijn overgebracht naar County West.
Voorbij die deuren, en dan de lift naar boven. - Bedankt.
Zeg hem dat hij een extra basispunt krijgt.
Als hij bezorgd is om de cijfers, en wij niet concurrerend zijn,
zeg hem dan om te kijken naar onze koersnotering.
Luister, Craig heeft deze zaak in handen. Laat hem het maar afhandelen.
Als je vragen hebt, bel dan maar naar Craig.
Oké, tot ziens.
Hé.
Hé, liefste. Moeite om te parkeren?
Nee, maar ik sprak nog met Christine die ons allen trakteert op een pizza dit weekend.
Haar woorden waren: 'Wij allemaal. '
De beste vriendin die ik nog nooit ontmoette? - Juist.
Dat is een belangrijke.
'Hartziekten?' Nee. 'Acute reuma?' Nee.
'Snurken'? - Soms.
Echt waar? - Ja.
Is alles in orde met jou, met al dat introductie gedoe aan je vriendin? Dat is een grote stap.
Nee. Elke als ik iemand aan haar voorstel, loopt het verkeerd af.
Maak je geen zorgen, want mij zal je niet verliezen.
Nooit.
'Nummer van Sociale zekerheid'? Het is een hele klus om dit alles in te vullen.
Hier, neem deze. - Bedankt.
Jij moet Kevin Peterson zijn.
Dat ben ik. - Ik ben Amanda.
Hé. - Hé, ik ben Mary.
Aangename kennismaking.
Dr. Harding komt zo, dus moet ik nog enkele dingen nakijken.
Oké. Alles is klaar. - Bedankt.
Kan jouw vrouw even buiten wachten? - Wij zijn niet getrouwd.
Ik heb geen bezwaar.
Kan ik ergens een kopje koffie drinken?
Er is een cafetaria beneden naast de lobby.
Perfect, bedankt. Redt jij het op je eentje?
Ja, ik red het wel. Laat me niet achter, beloofd?
Beloofd. Met de hand op het hart, beloof ik het. - Oké.
Zorg goed voor hem.
Hoe lang gaat het duren?
Ongeveer een uurtje. - Een uurtje, serieus?
Ja. - Wel, veel geluk dan.
Bedankt.
Tot binnen een uurtje dan.
Zeg hem dat hij persoonlijk het aanvraagformulier moet ondertekenen.
Ja, hij moet naar je toe komen.
Dat weet hij al. Doe het nu maar gewoon.
Ik zal het hem zeggen als dat moet. Het spijt me ontzettend.
Zeg hem dat ik hem deze namiddag terugbel. Ik bel je nog terug. Tot ziens.
Laat mij maar, asjeblieft. - Bedankt.
Sorry. Daar staat een vuilnisbak...
Ja. - Daarzo, en een andere dus.
Hartelijk bedankt. - Mijn verontschuldigingen.
Trouwen, ik ben Cooper. - Cooper, Ik ben Mary.
Mary. - Fijn je te ontmoeten.
Wil je wat gezelschap? - Graag.
Goed dan.
Waarom ben je...
Waarom ik hier ben opgenomen? - Zo wou ik het niet formuleren. Maar, ja.
Mijn vrouw heeft borstkanker, en ze ondergaat nu een chemokuur.
Hoe verloopt het? Het spijt me.
Een kleine verbetering. We houden onze vingers gekruist.
We zien wel wat er gebeurd. - Het spijt me.
En jij? Je ben hier toch niet voor de koffie, nietwaar?
Ik ben hier voor de polikliniek. Mijn vriendje ondergaat een orthopedische operatie.
Zijn A.C.L. is gescheurd. Wandelend een een oude voetbalblessure teruggekregen.
Hij heeft zichzelf geblesseerd, nietwaar? - Ja, ik zeg altijd dat hij rustiger moet zijn.
Jij houdt niet van ziekenhuizen, nietwaar? - Wie wel?
Buiten de dokters en verpleegsters? - Ik doe dit 2x wekelijks al zes maanden lang.
En ik kan niet wachten tot ze deze plek sluiten.
Geloof me maar. - Sorry.
Je hebt het druk daarmee. - Dat is mijn werk.
MIT zei dat 90% van de mensen die smartphones gebruiken, meer stress voelen.
Maar 90%?
Bekijk jezelf eens. Je zit in het ziekenhuis te wachten op je vriendje en intussen werk je.
Wat is er met de dagen gebeurd toen je nog kon zeggen: 'Hé ik ben niet op het kantoor, snap je?
Mijnheer, op de goede oude dagen.
Proost, Mary. - Proost.
Kevin.
Monica Hernandez, uw metgezel is in de naverzorging.
Jeanette Stevens, Mary Turner,
Uw metgezellen zijn klaar.
Kan ik je helpen? - Ja, asjeblieft.
Mijn verloofde werd geopereerd, en ik wou weten hoe lang het nog duurt.
Zeker. Wat is zijn naam? - Peterson. Kevin Peterson.
Ben je zeker? Hoe spel je die naam?
P- e-t-e-r...
s- o-n. Peterson. - Peterson, met een "O."
Er staat niemand met die naam in ons systeem. - Oké, hij werd wel degelijk geopereerd.
Weet je toevallig... - Orthopedie.
Weet je toevallig ook de kamernummer?
Ja, feitelijk achterin de hal. Op deze verdieping.
En de naam van de dokter? - Kamer 714.
Harding. Dr. Harding. - Dr. Harding is er vandaag niet.
Het spijt me. Er staat niemand in ons systeem met de naam Kevin Peterson.
Wel...
Ben je zeker dat het dit ziekenhuis was? Misschien in een ander ziekenhuis.
We nemen momenteel geen polikliniek gevallen meer aan.
Oké, Ik was hier.
We reden samen hiernaartoe.
Tijdens de voorbereidingen was ik bij hem in de kamer.
Vriendelijke verpleegster kwam hem voorbereiden. - Wat was haar naam?
Nee, wat was haar naam? Amanda.
Ken je haar? - Het zegt me niets.
Oké. Misschien de orthopedie waarbij ze hoort.
Ben je zeker dat hij niet buiten gegaan is zonder jou?
Ik heb de sleutels van de wagen.
Oké? Ik wil enkel weten waar mijn verloofde is? Kan je me helpen om hem te vinden? Bedankt.
Het spijt me. Hij zit niet in ons systeem. - Dit is belachelijk.
Wil je dat ik hem voor je omroep? - Bedankt, dat zou fijn zijn.
Kevin Peterson, kan je asjeblieft 9 bellen en naar de noodtelefoon komen?
Kevin Peterson, bel asjeblieft 9.
Kevin Peterson, bel asjeblieft 9 aan de noodtelefoon.
Hé, dit is Kevin. Geef me je melding na de beep.
Liefste. - Mevrouw je mag hier je GSM niet gebruiken.
Een paar seconden maar. - Je mag hier je GSM niet gebruiken.
Er is hier die verpleegster die me volkomen gek maakt.
Aan de verplegers balie op de verdieping die een kamer had...
kamer 714 was de laatste plaats waar ik jou zag.
Momenteel is het meer dan een uur geleden, meer weet ik niet. Het is al uren geleden...
en ik heb je hier overal gezocht maar ik kan je niet vinden.
Zodra je dit bericht hoort, bel me dan meteen, oké.
Oké, liefste. Bel me dan. Ik hou van je.
Hallo, we zagen mekaar vanmorgen. Jij zei me waar ik moest zijn voor de polikliniek.
Kevin Peterson is een patiënt hier.
Zijn dokter is Dr. Harding. - Oké.
Hij is mijn verloofde. Ik vind hem nergens.
Herken je mij nog van daarstraks? - Ja, ik herinner het me.
Je was alleen. - Inderdaad.
Ik zette hem af op het parkeergedeelte, oké. - Ik gooi alles niet door elkaar...
en mijn computer geeft me de juiste informatie. En er is geen Kevin Peterson.
Misschien is het nieuwe informatie, of is er iets gewijzigd.
Ik kijk hier naar mijn computer print-out en ik zie geen Kevin Peterson.
Ik heb je gehoord, oké. Bedankt.
Excuseer me. - Ja, kan ik je helpen?
Ja, ik zoek naar een vermiste.
Vermist. - Hij is 35, 1.85 meter, donker haar en ogen.
Ik zag niemand met die beschrijving. Het spijt me.
Hij draagt een beugel aan zijn linkerbeen. - Is alles goed met jou?
Mevrouw, is alles goed met jou? Excuseer me.
Dit is Holloway in de lobby. Ik heb hier een jonge vrouw die zoekt naar een onbekende man.
Ik ben op zoek naar een patiënt. Pas geopereerd, Kevin Peterson.
Nooit van gehoord. - Bedankt.
Hallo. - Excuseer me. Kan ik je voorthelpen?
Ja, ik ben op zoek naar Kevin Peterson, een patiënt van Dr. Harding.
Prima, ik snap het. Dit gebied is enkel voor bevoegden.
Ik denk dat hij daar terug ligt. - Ik begrijp het, mevrouw,
maar je moet deze omgeving verlaten.
Hij is patiënt uit de polikliniek. Hij is aan het bijkomen. Dit is de is verkoeverkamer.
Excuseer me, dag. - Ik heb het nu erg druk, het spijt me.
Oké.
Het spijt me, ik ben bezig met een patiënt.
Je moet deze afdeling nu dringend verlaten. Beveiliging, kan je haar meenemen, asjeblieft?
Mevrouw, het is hier enkel voor bevoegden.
Het spijt me, deze afdeling is enkel voor bevoegden. Je moet hier weg.
Kan je mij tot bij Dr. Harding dan maar? - Ja, je moet hier weg. Enkel voor bevoegden.
Dat is ze.
En dit is Miss Markham, onze ziekenhuis beheerder.
Bedankt. Hé, Godzijdank. - Waarmee kan ik je helpen?
Ik ben Mary Walsh. Mijn verloofde is hier vanmorgen geopereerd.
Hij is vermist. - Vermist?
Ja. - Ik zei haar al dat er geen Kevin Peterson in dit ziekenhuis is ingeschreven.
Hij onderging een orthopedische operatie...
A.C.L. Vanmorgen. Zijn dokter is Dr. Harding.
Klaarblijkelijk zit geen van beiden in uw systeem, en er is niemand in zijn kamer.
Oké, dit is waarschijnlijk een misverstand. - Dat probeer ik je uit te leggen.
Loop even mee, asjeblieft. Ik zal eens zien wat we kunnen doen.
Hoe laat zijn jij en je verloofde vanmorgen binnengekomen?
Rond 7:15hr. De operatie begon om 8:00hr.
Oké, en jij bent degene die hem begeleidde? - Dat klopt?
Oké.
Draai dat stukje eens terug.
Wacht, stop.
De tijden van deze nummers komen niet overeen.
Snel vooruit spoelen, asjeblieft.
Toen sliepen we nog. Oké, ga verder.
Oké, hierzo. We waren hier al. Bewaar dat, asjeblieft.
Oké, nu...
een beetje terug.
Wacht.
Zag je dat? Draai eens terug.
Een beetje terug. Vanaf dit punt afdraaien. Goed.
Blijven doordraaien, asjeblieft.
Pauzeren! Dat is hij. Daar. Dat is hij.
Hij draagt de groengrijs gestreepte shirt.
Kleuren zijn moeilijk te herkennen op bewakingscamera's.
Je neemt me in de maling. Dat is hij. Daar staat hij.
Miss Walsh. - Ik zie hem toch, snap je?
Hij zit misschien niet in je computer, maar staat toch daar op de bewakingscamera.
Heb je een kopie voor de afspraak in dit ziekenhuis?
Nee, die had hij bij zich.
Mijn God.
Het zit misschien in zijn computertas, in de auto.
Ik laat mijn ploeg naar hem zoeken, maar ik ben wel onderbemand door de verhuizing.
Waar ga jij naartoe?
Ik ga iemand bellen die me hier werkelijk mee kan helpen.
Ik denk dat er daar niets overtuigend op stond. Doe wat je kan, maar...
Komt in orde, Miss Markham. - Bedankt.
Ja, ik luister.
Inademen... uitademen, inademen... uitademen.
Hoe staat het ervoor, Doc? - 160 over 100.
Neem je de medicatie nog steeds? - Elke dag.
En je werk? - Wat is er daarmee?
Ik weet het niet, Rich. lets als dit heeft tijd nodig, je mag het niet forceren.
De hemel verhoede het.
Ik verhoog toch de dosis. - Oké, bedankt.
Maar je moet het echt rustig aan doen, man. - Tot uw orders, Doc.
In orde. Ik zie je donderdag dan?
Ik zou het niet willen missen. - Oké, verzorg je.
Met Franklin. - Dit is de centrale. Er is een aangifte van vermissing in het County Memorial.
- Ben jij daar nog in de buurt? - Ja, ben ik.
Welke verdieping?
Toen ik terugkwam, was hij niet in zijn kamer. Dus ging beneden naar de wachtkamer...
en wachtte daar enkele uurtjes. Ik begon me meer en meer ongerust te maken.
en ging terug naar zijn verdieping en sprak daar de hoofdzuster...
en hoorde toen voor de eerste keer dat hij niet in het computerbestand stond.
We hebben het nagekeken en er was geen Kevin Peterson gepland...
vandaag, voor niets. zelfs geen algeheel medisch onderzoek.
En die verpleegster dan, die Amanda? - Er is niemand bij ons personeel met die naam,
en de dokter voor de afspraak, is met vakantie. - Dr. Harding.
Als je nu eens even Kevin's verzekeringsgegevens opvraagt.
Het spijt me, dat kan ik niet doen. - Waarom niet?
De verzekeringsmaatschappij geeft enkel gegevens vrij aan de familie van de houder.
Oké, maar dit is een noodgeval. Hij is vermist.
Het spijt me. Het ziekenhuis geeft geen informatie vrij,
aan een vreemde voor de familie zonder gerechtelijk bevel.
Inspecteur... Ik ben echt bezorgd dat er iets ergs met hem gebeurd is.
Kan je mij asjeblieft helpen? - Oké, allereerst,
ik kan pas ingrijpen na 24 uren. - 24 uren?
Ik zal eerlijk tegen je zijn, Miss Walsh, Meestal krijgen we een melding over een partner,
of een verloofde vermist is, meestal zijn ze gewoon weggegaan.
Heb je de mogelijkheid al overwogen, dat jouw verloofd je verlaten heeft?
Ik zie wel dat jullie beiden dat denken, maar dat ligt niet in zijn aard, nee.
Hoelang zijn jullie al samen? - Vier maanden.
Geen lange tijd om iemand goed te leren kennen.
Misschien was jullie relatie niet datgene, wat je er van dacht.
Nee dat was wel zo. Ik vertrouw hem.
Heb je een foto van hem?
Misschien, wacht even.
Nog even, ik denk het wel. - Ja, hier.
Kan jij er iets uit halen? - Nee.
Het is wel niet een duidelijke foto.
Maar het is toch iets. - En een beschrijving?
Hij is 1.85 meter ongeveer.
Ongeveer 85 kg. Bruin haar.
Bruine ogen. Hij droeg een groengrijs gestreepte shirt vandaag. En een korte broek.
Omdat hij een grote beenbeugel droeg. En hij gebruikte een kruk.
De shirt was met lange mouwen.
De veiligheidsdienst doorzocht het ganse ziekenhuis, en...
vond niemand met die beschrijving. - Ik zal zien wat ik kan vinden.
Tussentijds moet jij hier blijven zitten.
Ik vind het ongelegen om niets te ondernemen en enkel hier te blijven.
Miss Walsh, Hoe beter we samenwerken, des te vlugger kan dit opgelost worden voor iedereen.
Goed zo? Oké?
Oké. - Bedankt.
Jij bedankt. - Als je iets verneemt, bel me dan.
Ik doe al het mogelijke om je te helpen. - Bedankt.
Bedankt.
Het spijt me. - Mij ook.
Wil je me even excuseren? - Ja, natuurlijk.
Zag jij een man met donker haar, tussen de 30 en 40, donkere korte broek en groene shirt?
Excuseer me, herinner jij je een man midden de dertig jaar,
met grijs gestreepte sweater en korte broek?
Nee. - Oké, bedankt.
Kan jij me zeggen waar de polikliniek is? - Ja, op het einde van de gang,
daar stap je er zo naar binnen.
Kan ik je voorthelpen, sir?
Ja, het valt me op dat er geen patiënten op deze verdieping zijn.
Ja, iedereen is verhuist naar een andere voorziening.
Gans dit ziekenhuis wordt zaterdag gesloten voor renovatiewerken.
Dan wil je zeggen dat vandaag er niemand in deze kamers was?
Nee. Zoek jij iemand?
Het gaat wel, bedankt.
Jij kent toevallig ook geen verpleegster met de naam Amanda?
Amanda? Nee, niemand. - Ben je zeker?
Ik ben de hoofdverpleegster. Dat zou ik wel weten.
Bedankt - Nog een fijne dag.
Excuseer me, ik zoek een patiënt genaamd Kevin Peterson...
Excuseer me, ik zoek een man, midden 30 jaar, hij is 1.85 meter groot. Kevin Peterson.
met gestreepte sweatshirt.
Heb je toevallig geen man gezien, midden 30 jaar, met grijs sweatshirt en korte broek.
Nee. - Kevin Peterson aangemeld, midden 30 jaar.
Ik zoek een patiënt met de naam Kevin Peterson...
vandaag ingeschreven.
Hij droeg een grijs gestreept sweatshirt... - Nee.
Luister, ik klok in en uit.
Je hebt de naam Kevin Peterson niet horen vallen vandaag? Klopt dat?
Nee.
Chris, Ik zit in de kamer van de beveiliging in het ziekenhuis.
Ik bracht Kevin binnen en nu is hij vermist. - Rustig, oké. Je maakt me bang.
Wat gebeurt er? Niemand verdwijnt zomaar. - Nee, hij is vermist.
Ik zag hem niet meer na de operatie. Ik word hier gek van.
Waarover heb je het?
Ik zag hem nog in de polikliniek, daarna was hij niet meer op zijn kamer.
Hij staat niet eens in het computerbestand. Hij is vermist.
Oké liefje, je kent Kevin pas. Misschien...
Hij heeft me niet verlaten, liefje.
Mijn God, ik beweer niet dat hij je verlaten hebt.
Ik weet wel dat we nog maar vier maanden samen zijn,
maar ik heb mijn ganse leven op hem gewacht. En niemand zal hem van mij afpakken.
Oké, moet ik naar je toe komen? Wat wil je dat ik doe?
Moet ik de politie bellen? Je maakt me bang.
Nee, ik heb de politie al gebeld. Daarom is die inspecteur hier.
Ik denk dat er iemand aankomt. Iedereen gedraagt zich raar hier. Er klopt hier iets niet.
Ik denk dat ze allemaal gek zijn. Ofwel ben ik het.
Blijf me dus regelmatig bellen en als ik niet antwoord, kom me dan zoeken, oké?
Ik heb het moeilijk om hierop te schrijven. - Leg deze er maar onder.
Bedankt.
Wat gebeurt er? - Wat aan de hand is? Wel, Miss Walsh,
Inspecteur Franklin zoekt overal naar je verloofde.
Dat is al een uur geleden. - Het is een groot ziekenhuis.
Ik denk dat ik zelf eens ga kijken.
Dat kan ik niet toelaten. Je in de gangen laten rondlopen en de andere patiënten bang maken.
Begrijp je dat?
Hé. - Ik ben op alle 7 de verdiepingen geweest en niemand heeft hem gezien.
Oké, uhm...
Dan moet ik een rapport indienen. - Ik zei dat hij 24 uren vermist moet zijn.
24 uren is te lang. Gedurende die tijd kan er van alles gebeuren.
Dien asjeblieft het rapport in. - Wat doet Kevin voor de kost?
Hij doet in verzekeringen. - Dan is hij tenminste al gedekt.
Was jij ooit op zijn kantoor? Zag je ooit iemand van zijn medewerkers?
Nee, hij werkt freelance. He werkt van thuis uit.
Maar terwijl je weg was, heb ik dit genoteerd voor je.
Wacht even, herinnerde jij je het ineens? - Ik zou het waarderen als je het nakijkt.
Ik zal zien wat ik kan doen. Is er ondertussen iemand die ik kan spreken?
Iemand die weet dat hij vandaag hier zou zijn?
En zijn familie? - Ooh! Zijn moeder.
Ze woont in Florida, maar hij ging haar nummer in mijn telefoon zetten in geval van nood.
Dat was ik totaal vergeten. Bedankt.
Oké. Wacht even.
Het nummer dat u draaide is buiten gebruik momenteel.
Er is geen nieuw nummer. - Geen geluk.
Hij moet een verkeerd cijfer hebben ingegeven. Hij had altijd al moeite elektronica.
Rotzooi!
Je hebt één of ander bewijs nodig dat dit echt is en dat hij echt bestaat.
Nietwaar?
Antidepressiva. - Ik...
Ik heb daarvoor een voorschrift, dus...
Dat verklaart alles, nietwaar? - Geef me dat asjeblieft terug.
Ik ben zo terug, Mr. Holloway. - Waar ga je naartoe?
Krijg ik mijn medicatie terug, asjeblieft?
Inspecteur Franklin, we hebben hier mensen waarmee ze kan praten.
Ik weet zeker dat Miss Markham wel iets kan regelen.
Oké, ik controleer bij de Sociale dienst. Daarna kom ik terug.
Begrepen.
Schiet op.
Wacht. Uit de weg. Kom op, je beugel.
Moet je je tas niet meenemen? - Laat hem maar achterin liggen. Het is goed zo.
Godzijdank.
Waar is hij?
Oké, wil je nu naar boven komen?
Verdomme!
Hij ligt niet onder de zetel.
Verdomme!
Wil je nu naar boven komen?
Hij ligt hier niet. - Wat ligt er niet?
Zijn tas met zijn computer erin, met al zijn informatie. Alles.
Er moet iemand in de wagen geweest zijn. - Waarom denk je dat?
Omdat de tas vanmorgen hier nog lag, en nu niet meer.
Hij lag op die plaats. - Miss Walsh, we moeten eens praten. Nu!
Ik ben de enige met de sleutels. - Nu.
We zitten midden in een grote verandering. Ik moet patiënten en uitrusting verplaatsen.
Elke minuut dat ik en mijn veiligheidsteam, jagen naar spoken op beveiligingscamera's,
of jou op verboden terrein zien rondlopen is telkens een minuut minder om onze job te doen.
Elke minuut die je niet gebruikt om naar Kevin te zoeken is een verloren minuut.
Mary, Ik controleerde 7 verdiepingen van dit gebouw en elke verpleegsters balie.
Ik controleerde de spoedafdeling en de afdeling intensieve zorgen.
En de vleugel die gerenoveerd word? - Ja.
En? - En niemand zag je verloofde.
Niemand kan zelfs bevestigen dat hij in dit ziekenhuis was.
Wat is er dan met hem gebeurd volgens jou?
Dat weet ik niet. - Er zijn 23 uitgangen in deze instelling waarvan 6 bemand door mijn mannen.
Acht hebben een alarm en de andere worden in het oog gehouden door camera’s.
Als iemand dit gebouw verlaten heeft op eender welke manier van dwang...
dan zouden wij het weten. - Kennelijk zoek je niet goed genoeg.
Inspecteur... - Inspecteur Franklin.
Inspecteur, wie is het? - Echt waar?
Oké, bedankt. - Wat hebben ze gezegd?
We controleerden het Sociale uitkeringsnummer dat je me gaf.
Goed, oké, wat is de volgende stap?
Het hoort toe aan een 50 jarige Afro-Amerikaanse vrouw.
Wel, dat is waarschijnlijk een foutje. - Niet van ons.
Ik gaf het nummer door dat jij ons gaf. - Nee, dat is onmogelijk.
Oké, kijk het opnieuw na, asjeblieft? - Dr. Bensley, bedankt dat je ons wil vervoegen.
Ik wil je aan iemand voorstellen.
Hallo, Mary. - Hallo.
Dr. Bensley is onze ziekenhuis psychiater.
Ik heb geen psychiater nodig. - Kreeg je het voorschrift dat ik je stuurde?
Inderdaad. Een redelijk zware dosis, Mary. Wil je even met me meekomen?
Ja, in feite wel. - Het hoeft niet vrijwillig, Miss Walsh.
Excuseer me. Excuseer me! - Deze kant op, asjeblieft.
Langs hier.
Oké. - Kom op.
Dus ben je al eens psychiatrisch behandeld, Mary?
Geef antwoord op de vraag, Miss Walsh. Ik...
Ik heb mezelf aangemeld toen ik 22 was.
Ik ging afstuderen aan de universiteit en stond onder zware druk.
Ik was daar 3 dagen. Dat is alles. Ik zie de relevantie er niet van in.
Waarom gebruik je antidepressiva?
Ach, Jij denkt dat ik dit allemaal verzin.
Denk jij dat mijn ingebeelde verloofde plots vermist is?
Jij bent een enig kind. Je vader verdween toen je nog jong was.
Je moeder overleed eerder in dit jaar. In een ziekenhuis.
Ja, Februari.
Ze ging er binnen voor een routine onderzoek en is nooit meer buitengekomen.
Ze had een bloed infectie.
Het is dus niet verassend dat uw onderbewustzijn een ziekenhuis zou uitkiezen als verzinsel...
Niets is mijn onderbewustzijn. Mijn God toch. Dit is echt.
Hij was er voor mij. Ik herinner me haar begrafenis nog.
Hij was erbij. - Kevin? - Ja, Kevin.
Ik weet dat het hard is om iemand te verliezen waar je veel om geeft, Mary.
Het is zeer begrijpelijk hoe iemand in uw toestand geestelijk zou kunnen instorten.
Je werkt vele uren. Uw emotioneel verdedigingssysteem is weg. Je voelt je alleen.
Het is gewoon natuurlijk voor het brein om een houvast te zoeken.
Hij reed ons hiernaartoe. Dat is zo.
En ik ken de rit uit mijn hoofd. Hij kauwde aan het deksel van zijn koffiebeker.
Dat was een zenuwtrek van hem. - Sorry.
Ik weet dat het allemaal echt leek. - Omdat het dat ook is!
Ik herinner me de wandeling door het parkeergedeelte.
Het geheugen is een intense en sterke sensatie, Mary.
Het is echt! Deze ganse toestand is echt. En hij hier. Hij was hier,
en hij nu momenteel ergens in dit ziekenhuis, en we verkwisten tijd!
De verpleegster raadde me aan om koffie te gaan drinken. Ze zei dat de operatie een duurde.
Na 25 minuten was hij verdwenen.
Het was echt.
Het is al goed, Mary. - Mag ik een momentje voor mezelf?
Neem alle tijd die je nodig heb, lieverd. Ik ben hiernaast in mijn kantoor.
Oké.
Mary, ik...
Beveiliging.
Wil je wat gezelschap?
Weet je dat ik hier enkel voor een algemeen onderzoek was vandaag?
De dokter zei me dat ik het rustig aan moest doen.
En dan bel jij.
Ik moet je zeggen dat dit werk soms een zware tol van je kan eisen.
Je gezondheid, je huwelijk. - Ben jij getrouwd?
Was.
Een huwelijk kan grappig verlopen, weet je?
Je vertrouwt jezelf, je hand en je hart toe aan iemand maar...
het lijkt altijd aan de kleine dingen te liggen die het blijven laten afbrokkelen.
Kleine onenigheden. Zij...
Ze haatte het feit dat ik een smeris was. En weet je wat?
Misschien had ze wel gelijk. Ik weet het niet.
Ik was betrokken bij een schietpartij tussen bendes in Glassell Park,
en mijn partner en ik vonden de schutter terug in het huis van zijn vriendin.
Hij hield zich daar al een paar weken schuil.
We hadden het kind buiten schot gekregen, dus gingen we binnen,
hij was ongewapend en gaf zich onmiddellijk over.
Maar we wisten niet dat zijn vriendin ook aanwezig was.
Het laatste wat ik me nog herinnerde, voor mijn black-out...
was de blik van mijn partner...
zijn donkere levenloze ogen, voordat hij op de vloer viel.
En kijk nu naar mij. Ik doe kantoorwerk en heb een hoge bloeddruk,
en een dokter die me verteld hoe ik mijn leven moet leiden.
Wat ik...
wat ik probeer te zeggen, is dat...
Ik begrijp wat jij nu doormaakt.
Kan je Dr. Bensley asjeblieft vertellen, dat...
hij gewoon kan doen wat hij moet doen, oké?
Mary's gedrag toont aan dat ze middenin een emotionele instorting zit.
En toch zag ik nog nooit iemand met zoveel overtuiging in haar misvatting.
Ze gelooft absoluut dat alles wat er gebeurd, echt is.
Ze is een emotioneel wrak.
Ja, je spreekt met Bensley.
Luister, ik wil Mary Walsh 72 uur onder observatie plaatsen.
Waarschijnlijk geestelijk ziek.
Mr. Holloway, met J.J. hier.
Ik zie haar op de gang. Ik verander naar camera 2.
Ik volg haar door de gang.
Ik zie haar. - Raak ze niet kwijt.
Sir, ze lijkt zich te begeven naar de kelderverdieping 'B', de stook en wasruimte.
We hebben maar weinig ondersteuning daar.
Ik ben nu op weg naar daar.
Dr. Bensley, waarmee hebben we hier te maken? Is ze gevaarlijk?
Dat is onmogelijk te voorspellen.
Een acute voorstelling van vervolgingswaanzin. Je weet nooit hoe zo iemand reageert.
Wanneer ze te ver gedreven is.
Nee. Nee, geen camera's.
Niet op de parkeerplaats. of de uitgangen. Nee.
Ik vind haar nergens. Er zijn daar maar enkele camera's operationeel,
Het wordt dus niet gemakkelijk. Ik blijf voortgaan met scannen.
Wacht, ik denk dat ik iets heb.
Camera 4 in de stookruimte. Ze draagt blauwe scrubs. en rent kennelijk naar het lijkenhuis.
Ze vlucht weg, ze is in beweging. Ik ga haar kwijtspelen.
Jij kon met haar praten. Gebruikt ze momenteel medicatie?
Ja, een tamelijk zware dosis.
Oké, dan heeft ze misschien een soort van psychotische reactie.
Dat zou inderdaad kunnen.
Hallo. Hallo, ik ben het.
Mijn God, Kevin. Waar ben je?
Ik weet het niet. Ergens in het ziekenhuis.
Wat gebeurt er allemaal? - Luister naar me, oké?
Vertrouw niemand.
Ik weet niet hoeveel mensen hierbij betrokken zijn. Het is zeer belangrijk, oké?
Wat willen ze? - Dat weet ik niet.
Ze moet vlakbij zijn. Heel ver kan ze niet gegaan zijn.
Controleer alle kamers in die vleugel.
Kijk om je heen? Waar ben je Waar ben je momenteel?
Ik ben ergens in een badkamer. - Ben je in orde? Zit je veilig?
Waar ben jij? - Ik weet niet... Wacht even.
Ik ben in het lijkenhuis.
Kan je naar beneden komen? - Nee, laat me met rust!
Kevin.
Kevin. Kevin!
Kevin.
Miss Walsh.
Miss Walsh, ben je hier binnen?
Ik zie haar. Ze rent naar de parking garage.
Mijn God! Is alles goed met je?
Dit is een eerste date.
We kussen nog niet op de eerste date. - De vijfde date dan.
Blijf je wachten? Dit duurt wel even.
Ik denk dat ik al het mogelijke gedaan heb.
Sorry, dat ze je zo'n wilde valse jacht heeft bezorgd.
Ja, dat gebeurt meer.
Een goede namiddag nog, Dokter. - Inspecteur.
Hé, Mary.
Hallo.
Ik hoorde wat er gebeurd is. Deze zijn voor jou.
Hé, het komt allemaal wel goed.
De dokter vond dat je wat meer tijd nodig had om te herstellen.
Ik denk dat de agent weg is. - Bedankt.
Ze denken dat ik gek ben. Dat ben ik niet. Ik ben niet gek.
Nee, je bent niet gek. Daarom kwam ik naar hier, ik wou het over de situatie met Kevin hebben,
en hoe je hem terug kan zien. Dat wil je toch, nietwaar?
Weet jij waar hij is? - Maak het jezelf nu niet moeilijk, jongedame.
Je hebt jezelf wel een groot spektakel bezorgd, Miss Walsh.
De emotionele uitbarsting, de paniek. Dat hadden we verwacht, maar het ongeluk...
Oh, mijn, Mary, ik bedoel dat je voorzichtiger moet zijn.
Mary Catherine Walsh, ongehuwd, regionale ondernemingsmanager,
voor de 'Empyrean International Bank. '
Je huurt een flat in Reseda. Uw moeder overleed vier maanden geleden,
maar de bank heeft je huis in de omgekeerde hypotheek.
Dat is waar. Hoe weet jij dat? - Ik heb mijn onderzoek grondig gedaan.
Maar je bank anderzijds, heeft pas van de federale
staat een borgtocht van 2 miljard ontvangen.
Ik heb de bonus structuur bekeken. Ze belonen de medewerkers terwijl de klanten bankroet zijn.
Jij hebt de toelating tot de onbeperkte fondsen.
Doe hem geen pijn!
Dus...
Hoeveel? - 10 miljoen dollar.
Ik heb me de vrijheid genomen om de computer van Kevin te nemen.
Hierin vindt je de rekening en de overschrijvingsnummers,
van een bankrekening op de Kaaimaneilanden. Als ik de bevestiging van de fondsen heb ontvangen,
dan laat ik je vriendje gaan.
Verdomme.
Ik heb geen Wi-Fi signaal. - Ik controleerde het zelf. Het werkt prima.
Ja, maar in deze kamer heb ik geen draadloos signaal. Ik heb een vaste lijn nodig.
Ik moet naar een andere locatie verhuizen.
Ja, ik ben het. Snij de vinger van Peterson maar af.
Nee, wacht! Laat hem het niet doen.
Kijk hier. Hierzo.
Dit is ons signaal. We hebben er geen. Ik probeerde elk netwerk,
en er komt niets door. - Wacht even.
Je moet me naar een plaats brengen, waar ik een andere computer kan gebruiken.
Ik krijg het meteen voor mekaar, oké? - Ja, goed dan.
Ik heb nog 26 minuten tot de grens, en dat is precies de nodige tijd,
voor jou om een computer te vinden, om mijn geld te bemachtigen.
Je wordt in het oog gehouden. We weten alles wat je doet.
Als jij faalt, dan sterft Kevin. Als je aan iemand verraad, sterft Kevin.
Als je het ziekenhuis verlaat dan sterft Kevin.
Begrepen.
Hier zijn je kleren. Ik vond ze beneden.
Kom naar me in de kelderafdeling 'B' als je klaar bent.
Prachtig.
Miss Walsh?
Mr. Holloway, die gekke Mary Walsh zwerft weer rond in de gangen.
Ze zoekt naar een patiënt, die niet in ons bestand lijkt te staan.
Ze moet onmiddellijk buiten geleid worden.
Ik verwittig Miss Markham. - Bedankt.
We hebben beelden van Miss Walsh in de trauma recovery kamer.
J.J. toon alles op niveau 3, asjeblieft?
Bedankt. - Komt eraan.
Daar is ze dan. - Ik wou iemand aan die deur.
Spijtig genoeg is de verpleegster weggegaan.
Je denkt toch niet dat ze echt gevaarlijk is, nietwaar?
Ik neem geen risico's. Trouwens met die bles- sures is haar welzijn mijn verantwoordelijkheid.
Vertrouw me, ze is hier nog, en we zullen haar vinden.
Ik laat mijn mensen deze plaats volledig doorzoeken.
Laat me iets weten vanaf je iets verneemt. Ik ga terug naar boven.
Kom in orde, Miss Markham, bedankt.
10 miljoen dollar.
10 miljoen.
Laat het werken, asjeblieft.
Hallo.
Kevin.
Mary, Mary. - Oh, Kevin.
Ben je gewond? - Hij maakt het prima.
Laat hem gaan.
Het ontvangstbewijs. - Ik moet een confirmatie code versturen,
om de overschrijving te vervolledigen.
Dus stel ik voor dat je hem nu vrijlaat.
Vooruit!
Ik dacht dat ik je voorgoed kwijt was. - De code, komaan.
Klaar.
Kom mee, langs die trappen.
We kunnen weg hier, enkel nog die trappen op.
Ik ben blij dat je veilig aangekomen bent.
Ik begreep dat je uit Missouri komt. Klopt dat?
Ja, Kansas City.
Is dat nabij St. Louis? - De andere kant van de Staat.
Excuseer me voor een secondje.
Royal Cayman Bank & Trust. Je spreekt met Barry.
Ja, Conyers. Ja, ik ben het.
Ging het door? - Ja Sir, het is trouwens nu in behandeling.
We hebben een deal, mannen. - Bedankt, Miss Walsh.
Prima gedaan, lieverd. Ik meen het, fantastisch.
Het is precies op tijd. Want ik heb een nieuwe beugel nodig,
want van deze beugel word mijn been echt erg stijf.
Kevin, wat doe je nu?
Heb je niet goed opgelet? Er bestaat geen Kevin Peterson.
Kevin.
Mijn God, waar ben je?
Ik weet het niet. Ergens in het ziekenhuis.
Kan je naar beneden komen?
Nee, laat me met rust! - Kevin.
Er bestaat geen...
Kevin Peterson.
Kevin, Kevin!
Kevin.
Doe hem geen pijn.
Allemachtig.
Dus, hoeveel?
En de verpleegster? Die Amanda?
Jij moet Kevin Peterson zijn?
Ik ben Amanda. - E is hier niemand met die naam.
Tot binnen een uur.
Een lieve verpleegster kwam hem voorbereiden. - Wat was haar naam?
Amanda.
Mijn verloofde is Kevin Peterson... - Kom hier.
en we kunnen hem niet vinden.
Mijn vrouw heeft borstkanker. Ze krijgt nu een chemokuur.
Daar, dat is hem.
Kleuren zijn moeilijk te herkennen op bewakingscamera's.
Inspecteur Franklin, we hebben hier mensen waarmee ze kan praten.
Ik ben er zeker van dat Miss Markham wel iets kan regelen, zo nodig.
Alles is een leugen?
Alles...
alles is gelogen. - Neem dat niet persoonlijk op, Mare.
Mare knuffeltje. - Raak me niet aan.
De man waarop je verliefd werd...
bestaat niet.
Ik ben echt een idiote.
Vertelde hij je niet over zijn gevangenistijd? Daar heb ik hem ontmoet.
Geloof me, als ik jonger moest zijn, zou ik dit zelf gedaan hebben.
Nee, nee, Coop. Jij kan haar niet aan.
Het is een echte tijgerkat tussen de lakens.
Ik weet het niet, Coop. Ik denk dat je haar wel zou aankunnen.
We moesten gewoon afwachten en toezien hoe jij er onderdoor ging. Het was eenvoudig.
Mare knuffeltje, omwille van de goeie oude tijd.
Kom toch binnen. - Durf me niet aan te raken.
Raak me niet aan. - Sta me toe.
Ik denk dat het tijd is om te vertrekken.
In orde, Holloway, Je kent de procedure.
Amanda.
Ik stuur je een postkaart.
Het spijt me.
Victoria Markham's kantoor, asjeblieft.
Ik ben inspecteur Detective Franklin. Zeg haar dat het dringend is.
Hoe bedoel je dat ze verdwenen is? Waar is ze naartoe?
Luister, ik denk dat ze de waarheid verteld over haar verloofde.
Ze is ergens bij betrokken. Ik weet niet wat het is.
Ik denk dat ze in de problemen zit. Je moet ze vinden.
Vindt haar gewoon, ik kom er dadelijk aan!
Tien miljoen dollar, dat voelt goed aan, nietwaar lieverd? Schatje, kus me.
Weet je, ik voel me bijna slecht. - Ja, waarom dan?
Bijna, maar ik kan 10 miljoen redenen bedenken waarom niet.
Komaan! Naar boven!
De trappen op. Komaan! - Niet tegenspartelen!
Ja, jij bent een vechtertje, nietwaar?
Ik dacht dat Stevie ooit zei dat je een beest was in bed.
Kalm, kalm maar.
Ja.
Verdomme, wat ben je mooi.
Ik wil je iets tonen.
Is dat zo. - Ja.
Misschien moet ik je nog niet laten gaan.
Waarnaar grijp je daar beneden?
Mijn telefoon. - Wat is er met je telefoon?
De overschrijving.
Weet je dat ze het over de overschrijving hadden?
Ja, wat is daarmee gaande? - Die is nog in afwachting.
Echt? Haal je weer één van je tijger bewegingen uit? Is het dat?
Ik zou dat geld kunnen inpikken en op jouw rekening plaatsen,
met maar één druk op een knop.
Wat wil je zeggen met dat ik het geld kan krijgen?
Ik zal het je hier ter plaatse bewijzen. Kijk maar.
Langzaam. Doe het langzaam. Laat me eens zien.
Mary, waar is mijn klein lammetje?
Mary! Waar hang je uit?
Mary!
Mary.
Er zijn 23 uitgangen. We hebben er 22 gecontroleerd.
Echt waar? Denk je dat ik het goed gedaan heb?
Ja, jij in het ondeugende verpleegster uniform. Dat was me wat.
Bedankt, schatje. Ik was zo zenuwachtig.
Luister, niet te opgewonden worden.
Bel Holloway even. - In orde.
Hallo, Holloway.
Je lijkt wel buiten adem te zijn.
Mare knuffeltje... ben jij dat?
Ik hoor je ademhalen.
En ik ken jouw ademhaling.
Waar is Holloway?
Je hebt Holloway toch niet vermoord, nietwaar? Ik wist niet dat je dat in je had.
Mary.
Mary, luister naar me.
Ik kom voor jou, Mary. Ik kom naar beneden.
Blijf gewoon op je plaats, lieverd. We kunnen dit wel regelen.
Ik kom je halen. Verdomme!
Holloway heeft het verpest. Ze is niet dood.
Rustig maar. Ik haal het geld, oké? We pakken het geld!
Ik dacht dat je gezegd had dat grietje kende, Steve.
Dit is zo. Ik zei je dat ze slim is.
Hallo. - Ik ben bang dat er een probleem is. de overschrijving is teruggedraaid.
Teruggedraaid, waarover heb je het? - De bank heeft het geld teruggezonden.
Dat kunnen ze niet doen.
Het is niet mijn bevel, sir. - Dat is niet goed genoeg.
Sir, ik kan niet meer doen, oké?
Ik beslis er niet meer over. Ik deed wat je me zei.
Ik deed wat je me vroeg. - Ik laat het hen intrekken.
Sir, doe wat je ook moet doen. Het spijt me.
We moeten terug. Breng ons terug naar het ziekenhuis.
Ik handel het zelf af.
Ik schiet nu een kogel door haar hoofd. Draai hier terug.
Smeerlap!
Daar loopt ze!
We zijn er, liefje. - Jij bestuurd de wagen. We zien elkaar boven.
Aan alle eenheden: Drie gewapende verdachten
gezien op de ziekenhuis parking garage rijdend met een zilveren sedan.
Alle eenheden ernaartoe.
Wacht.
Waar gingen ze naartoe? - Dat weet ik niet.
Welke kant gingen ze uit? - Ze gingen daarlangs.
Kalm aan! - Jij blijft hier. Hoor je me. Hier!
Ik heb nu ondersteuning nodig in County Hospital.
Mary schatje, Ik ga je niets aandoen.
Mare mijn knuffeltje.
Nee, raak haar niet. We hebben haar informatie nodig.
Lieverd, Mary. Het spijt hem.
Mare.
Asjeblieft, stop! Cooper, laat je wapen zakken.
Jij bent een slimme meid, Walsh. Hier is geen goede uitweg voor, wees niet dom.
Ik laat mijn wapen zakken. Ik doe het hier meteen.
Ik ga mijn weg, en jij de jouwe, oké?
Laat je pistool zakken, Cooper.
Coop...
alles goed met je?
Waar haal je een pistool vandaan, liefje?
Werp het weg en blijf waar je bent.
Schatje, ik doe het weg. Rustig maar.
Dit een volkomen ander gedaante van jou, dat ik nog nooit zag.
En wat vindt je van dit gedaante? - Ik hou ervan.
Ik hou er ontzettend van. - Ik ook.
Schatje, dit alles is uit de hand gelopen. Er mocht jou nooit iets overkomen.
Oké?
We kunnen dit oplossen. Oké, luister,
vergeet die mannen, oké?
Waarom nemen wij beiden niet gewoon het geld? Je kan het terug verzenden.
Als we het nemen kunnen we zijn wie we maar willen.
We kunnen gaan naar waar we ook maar willen. Denk daar eens over na.
Nee, het begon over geld, maar nu...
ik bedoel dat alles anders is geworden, liefste.
Ik zou het erg vinden dat jij vier maanden verloren tijd en moeite verloor.
Ik zou het ontzettend erg vinden. Het zou me pijn doen.
Juist, dat bedoel ik.
Wij kunnen het geld samen inpikken.
Nu onmiddellijk. En het zou kunnen gebeuren, met één druk op een kleine knop.
We kunnen overal naartoe waar we willen. We kunnen zij wie we willen. Denk daar eens aan.
Schatje, dat klinkt formidabel.
Jij vertelde mij altijd dat ik onbetaalbaar was. - Schatje, jij bent onbetaalbaar.
Voor mij.
Je wist alleen niet dat dit een vangst van 10 miljoen dollar was!
Nee!
Mary.
Weet je, nu moet ik je verlaten. In werkelijkheid.
Mare!
Mary, niet bewegen. Blijf daar, niet bewegen.
Ik kom naar je toe. Het komt goed, blijf daar.
Oké.
Het spijt me.
Bedankt.
Inspecteur Franklin. - Ja?
Voordat we naar boven gaan naar al die mensen...
wou ik je enkel vragen, waarom geloofde jij mij wel?
Door dit.
Je liet het achter in de kapel. - Wat is er daarmee?
Het laatste hoofdstuk. Kijk maar eens.
Alles staat daar geschreven.
Hij kon niet eens iets origineel bedenken.
Waarom hou je dit niet als bewijsstuk?
Ga jij het redden? - Natuurlijk.
Ik ga gewoon verder leven... dag per dag.
En jij? - Ik heb mijn vrouw gebeld.
Deed je dat? - Jij zette me aan het denken.
Misschien heb ik haar te gemakkelijk laten gaan.
Ik ben trots op jou, jochie. - Kom op, ik breng je naar een echt ziekenhuis.
Oké? - Dan kunnen de spelen echt beginnen.
Ter nagedachtenis van Brittany Murphy
Vertaald en sync door Simply ReleaseS Toppers Snowii. Gedownload van www.simplyreleases.com