Goedemiddag, ik ben Paul Gerard, met 'De wereld is mijn keuken'.
Lekker eten in restaurants of thuis.
Japanse maaltijden zijn zowel voor het oog als voor de tong bedoeld.
Maar niet bij een eetritueel dat ordori heet, de dans van het vlees.
In Japan eet men zeebanket graag vers en rauw.
Soms zelfs levend. Garnalen bewegen nog...
als men ze in de saus doopt en met smaak opeet.
Hij laat zich niet echt leiden door goede smaak.
Alleen door geld.
Hij heeft ons wel flink geholpen. - Mij niet. Niet meer.
Voor de fugu, de Japanse kogelvis, gaat dit letterlijk op.
De tijgerfugu geldt als delicatesse, maar is ook uiterst dodelijk.
Zeer giftig, tenzij men heel secuur lever en andere organen verwijdert.
Ik hou ermee op. - Wanneer?
Vanavond.
Het is uit met hem. - Of een restje gif.
Een hemelse smaak.
Schattig.
Nu even alleen met het pak.
Ik zou niet èèn dag zonder Bon Snax kunnen.
Ja, m'n ansjovis zou wenen, m'n paté zou eenzaam zijn...
en m'n camembert ontroostbaar.
Ben je al ontroerd? - Doorgaan zo.
Hoeveel nog? - Nog eentje.
Altijd. Geef een fotograaf twintig zweepslagen en hij wil er nog eentje.
Te gek. - Genoeg. Bonjour en Bon Snax.
Hierheen, heren. - We sturen je de drukproeven.
Stuur liever een cheque.
M'n aantekeningen voor het schrijversdiner.
Hier.
Heb je het vliegveld gebeld? - Mr Ozu komt op tijd aan.
Je bent perfect. Een juweeltje. - Wat voor een?
Een saffier.
Te koud. Ik ben liever een smaragd. - Dat is dan geregeld.
Paul, mag ik je wat vragen? - Natuurlijk.
Hebben wij iets met elkaar?
Dit lijkt mij nog een voorproefje.
Dat is te gek. Waarom moet ik steeds naar de bank?
Het is nodig. - Ik haat het.
Het hoort bij je werk. - Het mag niet.
Ben je accountant? - Nee.
Ik ben ook Irene DeMilo niet. Waarom moet ik me voor haar uitgeven?
Omdat we iets met elkaar hebben.
Ik dacht dat 't een voorproefje was.
Het voorproefje is bijna voorbij.
Onze maaltijd kan bijna beginnen.
'Buona sera, signore.'
Vittorio.
Je vleit mijn povere restaurantje.
Het is juist eersteklas. Laten we samen eten, als vrienden.
Oké. Je hebt jezelf uitgenodigd, dus eten we.
Albert, m'n favoriete chef-kok Italiano.
Wat heb je daar voor ons klaargemaakt?
Agnello arrosto.
Rozemarijn, sjalotjes...
een vleugje jeneverbes... Zalig.
Nog iets, Vittorio? - Nee hoor. Je hebt je best gedaan.
Dus je gelooft niet wat ik tegen je zei door de telefoon.
Ik heb jouw lovende woorden niet meer nodig.
Je radio ook niet meer, je televisie...
geen kranten of tijdschriften.
Zoals je wilt, het is jouw restaurant. - Onze afspraak geldt niet langer.
Geen rooie cent meer. 'Capito? '
Heel lekker. - Dus geen 25 procent meer voor jou...
Mr Paul Gerard.
Mr Paul Gerard, onze beroemdheid.
Ik zal de wereld vertellen wat je bent.
Vergeet je niet iets? - Bewijzen? Heb ik.
Nee, de wijn. Wat denk je van een Cabernet?
Wat denk jij van een Margaux, maestro?
Mario, haal eens een fles Margaux. En snel.
Als ik met jou klaar ben, zul je als een bedelaar verhongeren.
Wat jammer dat het zo moet aflopen.
Ga je schrijven dat Vittorio's restaurant een zootje is?
Wat jammer. Maar ja.
Ciao.
Ouwe vriend.
Mario, ga hem achterna.
Sorry, maar wat was er aan de hand? - Wacht. Ik breng je vanavond wat bij.
Oom, wat hebt u? - Wat gebeurt er?
Lijkschouwer
Paul Gerard?
Ja. Ik moest komen.
Brigadier Burke. Wilt u hier even wachten, alstublieft?
Sorry dat ik hier zit te eten. Ik ben nog niet thuis geweest.
Chef Albert was zo aardig wat cioppino klaar te maken. Zalig is dat.
Met vers geraspte citroenschil geeft hij het nèt iets extra's.
Maar dat weet u natuurlijk wel. Het is me een waar genoegen.
Ik sla geen rubriek van u over. Ik ben inspecteur Columbo, moordzaken.
Ik ben meteen gekomen toen de politie belde.
Ik kan het niet geloven.
Vittorio dood.
Vergiftigd? - Dat denkt de arts.
Gaat u toch zitten.
Grote genade. Vergif... Ik heb het ook gegeten. Albert had het klaargemaakt.
Dat zei hij, ja. Mag ik vragen hoe u zich voelt?
Ik weet het niet. Ik weet het niet zeker.
Ik ben op het vliegveld geweest, thuis...
Niets gemerkt. - U bent direct hier gekomen?
Ja, ik...
U zei dat Albert dat had klaargemaakt?
Zalig. Allemaal door het basilicum en de knoflook.
Nou snap ik wat u bedoelt.
Albert, het vergif. Dat betwijfel ik zeer.
Hij reageerde zeer gepikeerd.
Hij greep mes en vork en begon overal van te eten. Hij is kerngezond.
En de jongen, Mario? - Die heeft niet gegeten.
Ik vraag me af waarom mosselen uit de winkel nooit zo lekker zijn.
Ik kook wel eens wat, maar niks speciaals. M'n vrouw...
Dat is iemand apart, met een hoop interesses.
Maar koken zit daar niet bij. Van haar krijg ik wel alle steun.
Voelt u zich al wat beter? - Ja, dank u.
Wat ik u wou vragen...
Heeft het slachtoffer...
U was op het vliegveld? - Om een vriend af te halen.
En toen bent u direct hier gekomen? - De politie kon me pas thuis bereiken.
Hoe lang hebt u erover gedaan om hierheen te komen?
Ik ben meteen gekomen. Vanaf dat ik werd opgebeld... een minuut of acht.
Is dat belangrijk? - Nee hoor. Alleen voor in m'n verslag.
Maar wat ik u wou vragen...
had u de indruk dat het slachtoffer problemen had?
Absoluut niet. - Weet u dat zeker?
Bent u niet iets vergeten?
Er kan u best iets ontgaan zijn, met al die spanning...
met al dat gif her en der?
Waarom denkt u dat Vittorio problemen zou hebben gehad?
Vooral omdat hij vermoord is. Dat hangt vaak samen met problemen.
Dat is tenminste mijn ervaring.
Inspecteur... - Albert...
kan dit allemaal waar zijn?
Vittorio was een prima kerel.
U bent een beroemd culinair recensent.
Ik ben maar een gewone kok, maar ik spreek vast namens alle koks...
als ik zeg dat ik zou willen dat u dood was geweest.
Inspecteur, u kunt nu met de jongen, Mario, spreken.
Ik ga naar huis, me verder bezatten.
Dank je, Albert.
We bellen je nog wel.
Arme man. Helemaal overspannen.
Maar dat geldt vast voor ons allemaal. Mag ik met Mario helpen?
Natuurlijk.
Zal ik u eens wat vertellen, Mr Gerard?
Ik luisterde vorige week naar de radio in m'n auto.
Ik moest door een tunnel en ik miste het eind van een heerlijk sausrecept.
Weet u de naam daarvan nog?
Bechamel misschien?
Nee, ik wou m'n vrouw ermee verrassen.
Rèmoulade? Hollandaise?
Ik kom er zo wel op. Volgens mij klonk het Frans.
Mag ik vragen wie de politie heeft gebeld?
Hij. Mario.
Hij spreekt geen woord Engels. - Maar hij is wel slim.
Hij schijnt z'n moeder in Genua gebeld te hebben...
en zij vervolgens de politie hier.
Echt opmerkelijk.
'Prego, siedi.'
'Grazie.'
U bent dus vertrokken zonder af te eten?
Ja, gelukkig wel.
Voordat het gif begon te werken? - Ja.
Ik vraag het even aan de getuige.
Ik wil weten...
wat er gebeurd is.
En geen leugens.
Ik ging naar de wijnkelder...
om een fles Margaux te halen.
Had je het vergif daarin zitten?
Nee. Toen ik terugkwam, had m'n oom de wijn geopend.
Hij liep met z'n dienblad naar het aanrecht.
Hij was nog steeds erg boos. Hij begon met de laden te smijten.
Waarom...
Waarom heb je hem vermoord?
Nee, inspecteur... - Lieg niet.
Ik hield van hem. - Moordenaar.
Nee, echt niet.
Ik heb helemaal niets gedaan, ik... - Rustig maar.
Ik geloof je.
Dank je wel.
Hij zegt dat hij van z'n oom hield. Ik geloof hem.
Waarom zou hij z'n oom vermoorden?
Wat zei hij nog meer?
Dat z'n oom heel kwaad was, en met de laden smeet.
Waarom zou hij dat gedaan hebben? Waarom trok hij ze eigenlijk open?
Hij legde het dienblad daar neer.
Er is niks verplaatst.
Waarom moesten die laden open?
Daar moet ik over denken. Kijk die prachtige pannen eens.
De jongen had het over een ruzie, veel geschreeuw. Waar ging dat om?
Om iets pietluttigs. - Zo beginnen de meeste ruzies.
Elk jaar houden culinair recensenten een prijzen-diner.
De laatste drie jaar was dat hier, bij Vittorio.
Dit jaar koos het comité voor Chez Duvall. Vittorio vond dat beledigend.
Ik zit in het comité. Hij beschuldigde mij dat ik hun keus had beïnvloed.
Was dat ook zo? - Ja.
Dat moet ik eerlijk bekennen.
Ik wil u bedanken voor uw hulp.
Graag gedaan.
Nog èèn ding.
De agenda van het slachtoffer.
U zou om acht uur komen eten.
De afspraak die hij daarvoor had staan, was om vier uur...
met ene M. Choy en ene M. Duvall. Zeggen die namen u iets?
M. Choy zal Mary Choy zijn, van het House of Choy.
En M. Duvall? - Max Duvall, van Chez Duvall.
Vittorio kende ze allebei. Maar is dat zo belangrijk dan?
Misschien niet...
maar Vittorio heeft het dik omlijnd, met vier uitroeptekens erachter.
Wat gek. - Wat nog gekker is...
is dat hij dat ook met uw naam gedaan heeft.
Hij heeft een cirkel en een pijl getekend...
wat u met de twee anderen verbindt.
Weet u waarom hij dat gedaan kan hebben?
Geen idee.
Ik vind het echt heel vreemd.
Het is erg laat, het is een zeer enerverende dag geweest.
Goedenavond.
Het spijt me, maar ik kan u zo niet laten gaan.
Hoezo?
Uw recept.
U dacht vast dat ik het vergeten was, hè? Het was een uiensaus.
Dan was het Soubise. Sauce Soubise.
Een simpel recept, ik zal het opzoeken. - Heel aardig van u.
Goeienavond.
Niemand is onsterfelijk, maar vergif. Aan zoiets denk je toch niet.
We hebben samen op de hotelschool in Zwitserland gezeten.
U hebt hem gisteren nog gesproken, en ik vroeg me af...
Zie ik 't goed? Is dat eendengalantine? - Van mij persoonlijk.
Ik wist dat dit bestond, maar ik heb er nog nooit een gezien.
En dat zwarte, zijn dat echte truffels? - Natuurlijk. En dat groene mozaïek?
Pistache. - En daarbinnen zit nog meer vlees.
Ham. - Een echt kunstwerkje.
Wat ik u wou vragen...
U had gisteren een afspraak met Mr Rossi. Wat was de reden daarvan?
Persoonlijk. Cocktails, ouwe vrienden onder elkaar...
U hebt hem als een van de laatsten in leven gezien. Hebt u...
Denkt u...
Zou ik dat eens mogen proberen?
Dit? Oeufs au gelèe?
Eieren in vleesgelei. Ik zou graag eens zien hoe je zoiets garneert.
Ja hoor, gaat uw gang. - Dank u zeer.
Wat ik wou vragen. De mentale toestand van het slachtoffer...
Ik ben Louis, de kok. - Het is mij zeer aangenaam.
Vittorio was mijn vriend. Ik wens u veel succes. Ik heb iets voor u.
Gevulde champignons. - Champignons farcis au crabe.
Is dat met een bechamelsaus? - Precies.
Dat wordt vast lekker smullen.
Merci, monsieur. - Dank u.
Graag gedaan.
Iedereen mocht Vittorio. We zullen hem missen.
Vertelt u eens. Gaf Vittorio de laatste keer blijk van angst?
Zei hij iets over een doodsbedreiging? - Nee, ik vond hem wel...
afwezig, in gedachten verzonken. Hij was vreemd stil.
Hij zat echt te piekeren? - Het moest tot een uitbarsting komen.
Niets wees erop dat hij eraan zou gaan. Integendeel.
Hij leek eerder zelf tot een moord in staat.
Dat leidt u allemaal af uit zijn stilzwijgen?
U hebt een enorme opmerkingsgave, Mr Duvall.
Wilt u een chartreuse? - Nee bedankt. Lichte lunch vandaag.
Wat een toeval, ik wist niet dat u hier was.
Komt u erbij zitten? - Ik heb net drie champignons op.
Gevuld met krab.
Maar ik ga toch even zitten. Alleen eten is ook maar niks.
Ik begin u al als een oude kennis te zien.
Dank u, ik begin u ook al aardig te kennen.
Wilt u wat champagne? - Nee, dank u.
U zult hier heel blij mee zijn.
Ik heb het rapport over het gif gekregen.
Ze weten nog niet waarmee uw vriend vergiftigd is.
Maar het blijkt niet in het eten te hebben gezeten.
Het zat in de wijn.
De wijn?
Wat eigenaardig.
Waarom moet ik daar zo blij mee zijn?
Daarmee kan ik u als verdachte doorstrepen.
Volgens de jongen heeft Vittorio de fles pas geopend nadat u weg was.
Ik wist helemaal niet dat u mij verdacht.
Ik vind het allemaal heel raadselachtig.
Ja, vindt u ook niet?
Die jongen, Mario, werd naar de kelder gestuurd voor een fles Margaux.
Hij heeft er zomaar een gepakt.
En daar zat nou net vergif in.
Hoe verklaart u zoiets?
Inspecteur Columbo, ik was een vriend van Vittorio.
Met m'n complimenten.
Kaviaar?
Gerookte zalm?
En foie gras.
Dank u wel, zeg.
Het ziet er echt waanzinnig mooi uit. - Veel succes.
Dat is waar ook.
M'n vrouw vroeg of ik wat te eten meenam.
Dit behoort wel niet tot m'n terrein, maar...
ik heb een theorie.
Alstublieft. Lacht u niet. - Ik zou niet durven.
Het kan ook een ongeluk zijn geweest. - Een ongeluk?
Het vergif zat per ongeluk in de fles? - Misschien bij het bottelen.
Een verdelgingsmiddel dat ongemerkt gemorst is.
Kurk erop en het werd verzonden. - Heel interessant.
Maar er zijn geen berichten bekend over gif in Franse wijngaarden.
Denkt u dat deze rijp is? Hij lijkt me nog niet zacht genoeg.
Toch wel. - Het spijt me van uw theorie.
Maar er is nog een mogelijkheid.
Dat Vittorio zelf iemand wou vermoorden.
Hij had u toch te eten uitgenodigd?
Was hij van plan om mij te vermoorden?
Laten we daar eens van uitgaan.
Stel dat Vittorio het gif in de wijn had gedaan om u het te laten drinken.
Toen u wegging...
beging hij de fatale vergissing om er zelf van te drinken.
Dat kan ik me wel indenken.
Kunt u dat echt?
Misschien kunt u het mij dan uitleggen.
Hoe kan iemand zich zo vergissen?
Ik zie niet eens waarom Vittorio u zou willen ombrengen.
Hebt u enig idee? - Natuurlijk niet.
Inderdaad, dat is een belachelijk idee.
Het was mijn idee. Maar ik verzin wel iets beters.
Hoe kwam het gif in de wijn? Dat is de vraag.
Maar geen nood, ik schrijf het op een kaartje en plak dat op m'n spiegel.
Ik ga alleen nog daaraan denken.
Ik ben een idioot. - Interessant. Hoe lang al?
Sinds ons gerotzooi op de bank. Dat hoort niet.
Wat voor bank bedoel je? - Eve, ga er nog èèn keer heen.
Hef de rekening op en pak dan je spullen in.
Ik trek bij jou in? - Je hebt een paspoort nodig.
Je volgende opdracht:
Naar Parijs, voor een nieuw boek over grote restaurants in Europa.
Ik heb 't druk, dus proef jij de hemelse gerechten maar. Later gaan we op reis.
De Middellandse Zee, Spanje... - En de Griekse eilanden?
Egoïst die ik ben. Je moet zo veel doen en ik hou je maar vast.
Dus: Eerst de rekening van DeMilo, dan Frankrijk, Italië, Spanje...
En Monte Carlo. - Om nooit te vergeten.
Heb je het bankboekje? - In m'n tas.
Ik schrijf alles voor je op. Morgen ga je.
Ik heb drie dagen nodig.
En het eten dan? - Europa roept. Ga nou maar.
Mario, kom eens.
Gerard zat nog hier, Vittorio zet net z'n dienblad op het aanrecht.
Geschreeuw, achter elkaar. Gerard gaat weg.
De kurk zit nog op de fles. Mario gaat hem achterna.
Toen zal Vittorio de fles hebben geopend.
Hij drinkt...
Mario komt terug...
Ik kan hier absoluut niet tegen.
Vittorio brengt het blad naar het aanrecht.
Hij smijt wat met de laden...
draait zich om...
'Wat nu? ', zegt hij.
'Che cosa? '
Genoeg. 'Basta.'
Waarom smeet hij met de laden?
Precies zo, die ja. Alsof hij hem stukmaakte.
Ja, die was het.
Of hij hem stukmaakte. Deze.
Ongeldige cheques.
Opgenomen van Vittorio's bank. Vijfduizend, achtduizend...
vierduizend, zesduizend...
Allemachtig, zo'n 100.000. - Restaurant Developers Association.
Die naam staat overal op, en hun stempel. Wat is dat voor iets?
Nooit van gehoord. - Maar toch...
U ziet dat ik deze in beslag neem.
Komt u er zo achter hoe het gif in de wijn kwam?
We doen het nog eens helemaal over.
Niet met mij. Ik kan er niet tegen. - Wacht even...
Hoe werkt dit?
Er moet een patroon inzitten.
Is dit...
weer een aanwijzing?
Als er vergif in zit, dan wel.
Ik wil dit meenemen naar het lab.
Misschien kunnen ze daar zien of er gif inzit.
U bent een prima speurder.
U gaat zeer grondig te werk. Zal ik nog wat voor u klaarmaken?
Nee, bedankt. Ik heb precies genoeg aan die mosselen.
Tot kijk, knul. - Praat toch Italiaans.
Zo was Vittorio: Onverzettelijk als dat nodig was...
en ook gul op de juiste momenten.
Ik zal u iets vertellen wat u vast nog niet weet.
Hoe gul hij was voor mij en voor z'n neef Mario.
Hij heeft ons beiden z'n restaurant nagelaten. Onder èèn voorwaarde:
Dat ik Mario hetzelfde bijbreng als Vittorio gedaan zou hebben. Ofwel:
Ik zal Mario net zo'n groot man als z'n oom laten worden.
Een groot chef-kok, en een groot bedrijfsleider.
Onverzettelijk en gul.
Oké, Vittorio.
Dit beloof ik je.
Beste vrienden, voor jullie gaan... Jullie hebben het druk...
maar jullie moeten weten dat de man die de moord onderzoekt, onder ons is.
De man die de moordenaar zal grijpen, inspecteur Columbo van de politie.
Inspecteur, we staan allen achter u.
En zolang u met deze zaak bezig bent, hoeft u geen honger te lijden.
'Arrivederci, Vittorio.'
De opener, die patroon...
wat zeiden ze op het lab?
Het is een gewone patroon. We weten nog niets over het gif.
Als het uw rust kan veraangenamen...
ik denk dat ik heel veel aan die cheques zal hebben.
Zo'n dim sum hadden we thuis ook.
Thuis?
We woonden bij Chinatown in de Italiaanse wijk.
Ik at meer loempia's dan cannelloni.
Zegt dit u iets?
Het is een cheque. Ik zag dat u hem verscheurde bij het graf van Rossi.
Ik vind het best, hoor.
Ik heb nog een hele stapel.
Voor honderdduizend dollar.
Ik gaf hem door om te zien wie erop reageerde.
Dat waren er maar twee:
U...
en Mr Duvall.
Wat slim van u.
Mr Rossi was penningmeester van de Restaurant Developers Association.
Mr Duvall was er vice-voorzitter van. - En ik voorzitter.
Precies.
Waarom is dat genootschap opgericht?
Om veelbelovende restaurants aan succes te helpen.
Het is een enorme flop geworden.
Weet u waarom Mr Rossi die cheques uitschreef?
Geen flauw idee.
We hebben het geld nooit ontvangen, en ons banktegoed is maar 175 dollar.
Dat is nogal een verschil, 175 dollar of 100.000 dollar.
Waar is de rest van dat geld?
U denkt toch niet dat die arme Vittorio iets lelijks van plan was?
Als het maar geen zelfmoord was.
Nee, absoluut niet, niet eens aan gedacht zelfs.
Mag ik u hartelijk bedanken voor deze lunch?
Ik vond het overheerlijk.
Ik laat de boeken van het genootschap wel ophalen.
Natuurlijk.
U vergeet uw gelukskoekje.
Ik kan wel wat goed nieuws gebruiken.
Kop op. Er zwemmen meer vissen in de zee.
Zoiets krijg ik nou altijd.
Werd me maar eens rijkdom en verre reizen beloofd. Eèn keertje maar.
Tot ziens, inspecteur.
Wonderschoon. Kom erbij. We zijn heel blij dat je vanavond bij ons bent.
U moest nog even Tokio proeven voor u de Amerikaanse restaurants afgaat.
Thuis denken ze dat ik hier hotdogs en grutten eet.
Hebt u wel eens grutten gegeten? Niets gemist.
En nu het pièce de résistance.
Fugu sashimi?
Ongelooflijk.
Is dat echt fugu?
Zelf klaargemaakt, zoals u het me geleerd hebt.
Smaakt het zoals het hoort?
Niet te geloven. Fugu sashimi in Los Angeles.
Ik ga wel. - Ik ben er echt niet. Voor niemand.
Goedenavond. Inspecteur Columbo, moordzaken. Is Mr Gerard thuis?
Ik weet het niet.
Is het zo groot hier, of is hij er niet voor de politie?
Inspecteur Columbo is er.
Goedenavond. - Neem me niet kwalijk.
De jongedame zei niet dat u aan tafel zat.
Waarmee kan ik u van dienst zijn? - Ik had u...
Ik had u op de begrafenis verwacht. U was verhinderd?
Vrienden herinner ik me liever zoals ik ze voor het laatst zag.
Mr Rossi schreeuwde toch tegen u toen u hem voor het laatst zag? Of niet?
U moet het niet zo letterlijk opvatten.
Hebt u al gegeten? - Jawel.
Nogal flink ook de laatste tijd. Echt te gek.
Jammer, u had kunnen mee-eten. - Heel aardig van u. Een klein hapje?
Met heel veel genoegen.
Wil je even dekken voor onze nieuwe gast?
Gaat u zitten. Ik ben Eve Plummer, de assistente van Mr Gerard.
Mijn eminente collega uit Japan, Kanzy Ozu.
Hoe maakt u het?
De twee bescheiden meisjes zijn professionele gastvrouwen. Geisha's.
Zit u in het Amerikaanse leger? - Nee, bij de politie.
Moordzaken toch?
Inderdaad.
We hadden een misdaadfilm in het vliegtuig. Fantastisch.
Ik heb Paul er vast mee verveeld vanaf het vliegveld.
Was dat toen Vittorio vermoord is? - Op die avond, ja.
Hebt u al een verdachte?
Ik heb iemand op het oog.
Mr Gerard, u woont hier werkelijk schitterend.
Ziet dat er eventjes goed uit.
Ik heb zoiets nog nooit gezien.
Hoe heet het?
Rauwe vis.
Fugu sashimi in het Japans. Een delicatesse.
Neemt u er toch wat van. - Hij heeft vast liever iets gekookt.
Maar er mankeert helemaal niets aan. Staat u me toe?
Fugu voor de inspecteur.
Goh, dat is gek.
Ik dacht dat fugu net als tonijn zou smaken.
Heb ik iets verkeerds gezegd?
Niet echt. Zeggen we het?
Vissen interesseren onze gast vast niet.
Eve gaat morgen naar Europa, naar alle grote restaurants daar.
Inspecteur, ze nemen u een beetje in de maling.
De vis die u net hebt gegeten, is een kogelvis.
Die is uiterst giftig.
Echt?
Behalve als een meesterkok het bereidt.
Dan is het goddelijk.
In Japan heeft een kok een vergunning nodig.
Elk jaar sterven honderden mensen die het zelf klaarmaken.
Wel alle makrelen.
Pardon?
Ik dacht aan een gelukskoekje dat ik vandaag las.
Mr Gerard, dit is zeer leerzaam geweest...
maar ik moet er nu echt vandoor. Prettige reis, mevrouw.
Nog èèn ding.
Goh, vergeet ik het u bijna te vragen. - Gelukkig denkt u er nog aan.
U weet veel van restaurants. Ik wou u vragen...
Weet u iets van de Restaurant Developers Association?
Zegt me helemaal niets.
Ik heb er nooit van gehoord. Jij?
Nee, het spijt me.
Dat geeft niks.
Zoals de Chinezen zeggen: Er zwemmen nog meer vissen in de zee.
Vittorio en ik hadden een afspraak:
Hij leende geen geld uit, wij maakten geen lasagne.
Dit was z'n favoriete koffiecake. Die kreeg hij altijd als hij kwam.
Dit is waanzinnig.
Dat vonden wij ook.
Restaurant Developers lopende rekening.
Zalig. - Ik zal wat voor u afsnijden.
Dit is de heerlijkste cake die ik ooit geproefd heb.
Ziet u, Mr Crawford? Het saldo is 175 dollar en 12 cents.
Zoals ik u al zei.
Dan nog de spaarrekening. - Wat voor rekening?
Ze hebben ook een spaarrekening.
Weet u dat mijn vrouw dat al zei?
Zij zei dat er wel twee rekeningen zouden zijn...
die door elkaar waren gehaald.
Sorry, ze zijn niet door elkaar gehaald.
Maar zo'n spaarrekening is ongewoon.
Op deze spaarrekening werden de cheques van Mr Vittorio gestort.
En ook van Chez Duvall en House of Shanghai.
Wie heeft er toegang tot die rekening?
Alleen ene Irene DeMilo.
Ik zou graag eens met haar spreken.
We hebben een postbus als adres.
Ze heeft eergisteren alles opgenomen. Ze wilde het op èèn cheque hebben.
Op drieduizend dollar na.
Drieduizend contant meegenomen? - Aan travellers cheques.
Die cake is echt onovertroffen.
Vindt u dat ik hierop lijk?
Het doet u niet bepaald eer aan.
U bent een engel. Het spijt me van Mr Gerard.
Hij is druk bezig voor het schrijversdiner.
Ik zal veel aan u denken. U komt toch op het diner?
Zeker. M'n vrouw en ik willen zo'n uitnodiging niet laten lopen.
U had er vorig jaar bij moeten zijn.
O, Mrs DeMilo... - Ja?
De bank?
Inderdaad, de bank. Alleen zou ik het liever een witwasserij willen noemen.
Volgens mij loop ik een reisje naar Europa mis.
U komt zeker met vragen?
Laten we beginnen met waar Mr Gerard z'n vis inkoopt.
Z'n vis? - Inderdaad.
Hoe is het gif in de fles gekomen?
Het banket, ja ja.
Hoe is het gif in de...
Wie is hier geweest? - Wat?
Niemand is hier geweest.
Nu gaan we naar het banket. We gaan er eens even lekker van smullen.
Is uw vrouw er niet?
Ze heeft eindexamen boekhouden, avondschool.
Ze was dolgraag gekomen, maar ze is toch maar examen gaan doen.
Beste vrienden, daar zitten we weer, met heerlijke gerechten en wijnen.
En ook dit keer zullen wij, de Restaurant Writers...
onze felbegeerde prijs van verdienste gaan toekennen.
Maar deze gelegenheid is niet zo vreugdevol als we gehoopt hadden.
Iemand die ons allen zeer na stond, is niet langer onder ons.
Drie jaar lang hebben we ons diner bij Vittorio gehouden.
Het leek het comité gewenst om dit jaar ergens anders bijeen te komen.
Inspecteur Columbo, misschien had ik het eerder moeten zeggen...
maar het was een geheim, zelfs voor Vittorio.
Dames en heren, hierbij ken ik de prijs...
postuum toe...
aan de grote Vittorio Rossi.
En mag ik zijn neef Mario Di Lucca vragen om hem in ontvangst te nemen.
Hoi, vrijer.
Wat doe je hier? Je had in het vliegtuig moeten zitten.
Dat was Irene DeMilo. Eve Plummer moet blijven.
Ik ben 'tenente' Columbo, en dit is mijn vriend Mario.
Hij spreekt niet veel Engels, nog niet.
Daarom wil ik het volgende zeggen:
Ik ken de twee dingen die hij liever wil dan wat ook ter wereld.
Ten eerste wil hij het in Amerika gaan maken. U hebt hem al wat geholpen.
En hij wil dat de moordenaar van z'n oom gestraft wordt.
Ik kan hem daar vast bij helpen.
Morgen om deze tijd...
zal de persoon die Vittorio Rossi heeft vermoord, gearresteerd zijn.
Dat beloof ik u.
Mooie toespraak. Wil je de mijne horen? Ik kap ermee.
Nu de zaak bijna rond is, kunnen we niet eens samen wat gaan kokkerellen?
Wie weet wanneer we elkaar weer zien?
Vittorio's is morgen nog dicht.
We kunnen al die prachtige spullen en dat mooie fornuis gebruiken. Wel?
Komt u ook rond twaalf uur?
Als u er niet mee was gekomen, had ik het zelf voorgesteld.
Ik ben te laat. Het spijt me.
Ik hak alvast wat sjalotjes. Twee zal wel genoeg zijn.
Waarvoor?
Een recept van m'n pa. Hij kookte als m'n moeder aan het bevallen was.
Dat was een tijdlang eens per jaar.
Kalfsoesters.
Licht gekruid met zout en witte peper?
Dat past hier beter bij dan zwarte peper.
Er staan stukjes gedroogde Franse champignons te weken op de tafel.
Is uw recept niet toevallig Escalope de veau aux cèpes?
M'n pa noemde het gewoon scalopini. Zou hier een geschikte pan zijn?
Die is prima.
Ik verwarm alvast wat roomboter.
Een eetlepel ongeveer.
En een scheutje olijfolie. - Die eerst, dan bakt de boter niet aan.
Zo deden ze het waar pa vandaan kwam.
Hij kwam uit hetzelfde land als Vittorio.
Ik maak de dressing wel even klaar.
Ik heb aan de moord gedacht. We hadden het mis met dat gif.
Dat zat niet in een fles wijn uit de kelder.
De enige andere mogelijkheid is dat de dader het zelf heeft meegenomen.
Maar waarom?
Ik bak alvast wat lapjes aan.
U wilt vast het motief van de dader wel weten.
Allicht.
Hij was een stille vennoot van de Restaurant Developers Association.
Dat herinner ik me, ja.
Vittorio en de anderen betaalden hem jarenlang veel geld.
Hij kon namelijk hun restaurants via de media aan succes helpen.
Anders zou hij ze kunnen afkraken en ze volledig ruïneren.
Het bleek om een vorm van afpersing te gaan.
Wilt u wijn? De fles staat al open op tafel, schenk maar in.
Wilt u ook een glaasje? - Graag.
Komt er aan.
Ik wil ook wel...
een halfje voor m'n scalopini.
Ga toch verder met uw uiteenzetting.
Het boeit me zeer.
Vittorio en de anderen hebben lange tijd hun geld overgemaakt.
Maar op een gegeven moment wilde hij niet meer.
Misschien is hij zelf met bedreigingen gekomen. Dat was dus het motief.
Inderdaad, dat is heel interessant. Maar...
het zijn louter veronderstellingen, u weet niets echt zeker.
Nee, alleen met volle medewerking van de leden van de Association.
Precies. O, ik ben uw wijn vergeten.
Ik zal een andere fles openen.
Ik haal de lapjes eruit.
Ik doe m'n sjalotjes en champignons erin...
en laat ze een minuutje of wat pruttelen in de pan.
U voelt zich prima thuis in de keuken. Wonderlijk.
In mijn jeugd was dat de plek waar we het meeste zaten.
De zitkamer gebruikten we alleen als de meester kwam.
En bij begrafenissen.
Ik schenk de wijn erbij.
Uw wijn.
Wilt u het even neerzetten? Dan kan ik dit wat door elkaar husselen.
Zeg...
op de avond van Vittorio's dood...
wist u al van tevoren dat u niet lang zou blijven, hè?
Waarom denkt u dat? - Z'n agenda. Hij had u om 8 uur staan.
Ik was er om 8 uur.
Dan ging u later naar het vliegveld. - Voor Mr Ozu.
Mr Ozu zei dat hij een film aan boord had.
Het enige vliegtuig met een film aan boord kwam om vijf voor negen aan.
U wilde iemand van dat vliegtuig afhalen.
U kon dus nooit een gehele maaltijd genieten...
en ook nog naar het vliegveld rijden in 55 minuten. Dus...
u wist dat u vroeg weg zou gaan. U wilde helemaal niet bij Vittorio eten.
Bravo.
Inspecteur... schuldig.
Ik wilde me gaan verontschuldigen bij Vittorio. Maar...
dat hoefde dus niet meer. U doet het heel goed, echt heel goed.
Wat hebt u verder nog?
Ik doe de lapjes in de pan.
De jongens van het lab weten eindelijk wat voor gif het was.
Het bleek gif van een Japanse kogelvis te zijn.
Dat meent u niet. Fugu?
Dat gif is te gek. De dader wist dat het niet te achterhalen was.
En onder ons gezegd, hij kon aan zulke vis komen.
In een viswinkel in Little Tokyo die het van een paar vissers aankoopt.
Maar hoe heeft de moordenaar het gif in de fles gekregen?
Neem me niet kwalijk.
Vittorio was alleen toen hij de fles openmaakte.
Inderdaad.
Vittorio was inderdaad alleen.
Daar gaat het om.
Er gebeurde iets heel geks bij de reconstructie van de misdaad.
Vlak voor u hier kwam, heeft Albert deze voor me losgeschroefd.
Ik wilde de patroon in het lab laten onderzoeken.
En wat hebben ze ontdekt?
Niks, maar nu komt het gekke:
Albert heeft er een splinternieuwe patroon voor me ingedaan.
Niemand heeft de opener gebruikt tot ik vlak voor het banket...
hier in de keuken een fles wijn probeerde te openen.
De opener was leeg, helemaal leeg.
Waaruit u afleidde...
Ik vroeg me af...
hoe een volle patroon leeg kan raken zonder dat er een fles mee geopend is.
Het antwoord was:
Iemand heeft die openers verwisseld.
Verwisseld? - Meer dan eens. Volgens mij.
En dan nog wat.
Ziet u dit?
In deze holle naald kan men een beetje gif doen.
Bijvoorbeeld via een injectiespuit. Dat heeft de moordenaar gedaan.
Hij nam net zo'n opener als Vittorio altijd gebruikte en deed daar gif in.
Hij nam de opener mee naar het diner.
Op een geschikt moment heeft hij de openers verwisseld.
Toen Vittorio alleen in de keuken was, en de jongen u uitliet...
heeft Vittorio de verwisselde opener gebruikt en z'n eigen wijn vergiftigd.
Begrijpt u dat?
Ik moet u helaas zeggen dat ik het maar al te goed begrijp.
Het zat schitterend in elkaar.
U had alleen niet de avond erop de openers moeten verwisselen...
om de gifsporen te verwijderen.
Dat was vlak nadat Albert er een nieuwe patroon had ingedaan.
Een geniale analyse.
Zullen we drinken op uw succesvolle afronding van de zaak?
Het was me niet gelukt zonder uw hulp.
Maar het is ook nog zo...
dat het bewezen moet worden.
Bewijzen kan ik niks.
Maar ik zat er wel mee dat er een tweede, identieke opener mèt gif was.
Toen ik hier vandaag kwam, heb ik een deukje in het uiteinde gemaakt.
Hier dus.
Maar u zult zien dat het deukje ontbreekt.
Ziet u? - Ja.
Het moet een andere opener zijn.
Dat lijdt geen enkele twijfel.
Dat zou ik niet doen. Niet drinken.
U hebt de openers opnieuw verwisseld.
Ik de glazen.
Dat is het vergiftigde glas, dat ik had moeten drinken.
Ik zal dit naar het lab sturen.
Dat noemen ze nou bewijs.
U moet dit even proeven. Ik wil echt graag weten wat u ervan vindt.
U bent bijzonder knap.
Daar heb ik veel respect voor.
Maar toch mag ik u niet erg.
Weet u, ik dacht hetzelfde over u.
Ik respecteer uw talent...
maar verder mag ik u helemaal niet.
De dressing is perfect.
Wanneer verdacht u me voor het eerst? - Eigenlijk...
twee minuten nadat ik u ontmoet had. - Dat kan niet.
Er was die eerste avond al geen twijfel meer over mogelijk.
Toen u besloot om meteen te komen...
nadat u hoorde dat Vittorio was vergiftigd.
Op bevel van de politie. - En u bent gekomen.
Na gegeten te hebben met iemand die vergiftigd was.
U bent niet naar een dokter gegaan. U kwam omdat de politie dat vroeg.
U bent niet naar het ziekenhuis gegaan om uw maag te laten leegpompen.
Ik ben van m'n leven nog nooit zo'n brave burger tegengekomen als u.
Wat denkt u?
Was u maar chef-kok geworden.
Dat kan ik me indenken.
DUTCH