O cholera!
O mój Boże, przepraszam!
To był tylko odruch!
Nie! Nie!
Bez jaj!
Nate! No już.
Trzymam cię.
Pomóż! Bo spadnę!
BOSTON, 15 LAT WCZEŚNIEJ Trzymam. Dalej.
Jezus Maria. Ciszej bądź.
Której części „poczekaj” nie zrozumiałeś? Mówiłem, że z tobą pójdę.
Szukamy wystawy o Wieku Odkryć. Więc bądź cicho.
Gumę Baronówę?
To moja ostatnia. Więc się podziel.
Gnój.
Dobra, mądralo. Kto to jest?
Proste. Ferdynand Magellan. Pierwszy typ, który przepłynął glob.
Źle. Magellan nigdy nie odbył całej drogi.
Po prostu to sobie przypisał.
Ja pierdzielę. Tam jest.
Co?
Chodź tu.
Pierwsza mapa całego świata.
Wiesz, czego Magellan szukał?
Złota.
Ale nigdy nie dotarł do domu.
Całe to złoto, wszystko przepadło?
Zaginęło, nie przepadło. To jest różnica.
Jeśli coś zaginęło, można to odnaleźć.
Mamy farta, bo w naszych żyłach krąży piracka krew.
Mamy ją po sir Francisie Drake’u.
A przynajmniej...
tak mama i tata twierdzili.
Wiesz, czasem myślę, że gdzieś tam są.
Że po prostu zaginęli. Nie zaginęli.
Przepadli.
Dobra.
Ta mapa jest warta fortunę.
Huzia na józia.
Lecimy.
Wy dwaj! Stać tam.
O cholera.
Z szacunku tu przyszliśmy najpierw, siostro B. Ale to jego trzeci wybryk.
Idź spakuj swoje rzeczy, Sam.
Nie mogą go tak zabrać.
Pożegnaj się.
Co jest?
Nie dam im się zamknąć. Nie ma opcji.
Idę z tobą. Nie tym razem.
Chodź no.
Widziałeś, żebym tego nie nosił? Nie.
Więc wiesz, że nigdy tego nie zgubię.
Zawsze przy tobie będę.
„Sic parvis magna”.
„Wielkość od skromnych początków”.
Tak będzie z nami.
Chodźmy, młody.
Będę już zmykał.
Wrócę po ciebie, Nate.
Obiecuję.
Nie zapominaj, że jesteś Drake’iem. Kocham cię.
NOWY JORK CZASY OBECNE
Proszę, proszę, toż to spóźniony, genialny i dawny pracownik Nate.
Przynajmniej z tym „genialnym” trafiłeś.
Goldie, masz tu rzeczy.
Dzięki. Jak było wczoraj?
Super. Uroczy był?
Bardzo uroczy. Najs.
Hej. Cześć.
Przepraszam. Wybacz.
Co dla ciebie? Gin z tonikiem.
No błagam. Mój pierwszy drink dzisiaj, daj się wykazać.
No nie wiem. Negroni?
Ne-co?
Żartuję. Negroni.
Sporządzony po raz pierwszy w 1919 dla hrabiego Camillo Negroni,
kiedy to wymieniono wodę gazowaną w jego ulubionym drinku, Americano,
na gin.
Pierwszy raz cię tu widzę.
Nie moja okolica. Nie twoja? A skąd jesteś?
Z Greenwich. Brzmi nieźle.
Tamtejsi barmani nie uczą historii.
Cóż, barmani z Greenwich nie robią takich negroni.
Jedno czy na rachunek?
Pewnie rachunek. Tatuś przecież płaci.
Papieros.
Wynalazł go Alfonso Papierossi gdzieś w 1462.
Żartuję. Nie wiem, kto wynalazł papierosy.
Jesteś trochę dziwny. I trochę uroczy.
Cóż, jestem trochę urażony, ale i trochę pocieszony.
Masz.
No już. Wiesz co? Może to i lepiej.
Staram się rzucić. Może to jakiś znak.
Albo ty musisz sobie załatwić taką działającą.
Ta staroć?
Oj, działa.
Naiwniara od rachunku...
Dobrą wybrałeś.
Nie wiem, o czym pan mówi. Jasne, że wiesz.
Lecisz wolno, bez ryzyka, nie bierzesz za dużo naraz.
Przerwij mi, jeśli się mylę. Myli się pan.
Ponadto zamykamy, więc proszę zmykać.
Victor Sullivan. Mów mi Sully. Dziękuję.
Nie zamierzam, ale dziękuję.
Szykuję fuchę. Wielką. Potrzebna mi druga para rąk.
To pan robi? Znajduje wspólników, szlajając się po barach?
Oferuję ci bilet na wypad stąd, zobaczenie miejsc znanych ci tylko z książek.
Co ty na to?
Źle mnie zrozumiałeś, Victorze.
Nie jestem jakimś celem z baru.
I niektórzy z nas chcieliby pójść do domu, więc...
wynocha.
Niech będzie.
Papa, już.
Goldie, nalej mi piwa. Jasne.
VICTOR SULLIVAN PRZEJĘCIA PRYWATNE
SIÓDME: NIE KRADNIJ!
Pieprzony.
Wyjmij głowę z dupy. Przepraszam, nie zauważyłem.
STATKI MAGELLANA
Cierpliwość nie jest twoją zaletą. Zaskoczony wizytą?
Ani trochę. Zrobiłem ci drinka.
Świątynia Zagłady. Bardzo śmieszne.
A bransoletka? W pierwszej szufladzie w biurku.
Ale ty przyszedłeś złowić większą rybę.
Nie, ja tylko po bransoletkę.
Skończyłeś? Nie.
Wygląda na cenne. Teraz skończyłem.
Czemu mapa?
Akurat ona przykuła twoją uwagę. Bo wygląda na autentyczną.
Nie wygląda. Jest.
Ja pierniczę.
To linia ścieżki, którą Magellan podążał przy okrążaniu świata.
Pierwszy w ogóle. Znasz się na historii. Tylko że nie był pierwszy.
Magellan zmarł na Filipinach, na jakiejś losowej wysepce.
To jego kapitan, Juan Sebastián Elcano, ukończył podróż z pozostałą 17-ką.
Znani są jako „Niesławna Osiemnastka”.
Mówią, że nie chodziło mu o odkrycia,
a o znalezienie złota...
Ale to tylko historyjka.
Nie. Śmiem w to wątpić.
Takie wyprawy były niemożebnie drogie. Króla Hiszpanii nie było na nie stać.
Nie byłoby takiej wyprawy bez prywatnego inwestora.
Rodu Moncady. Nom.
Opłacali krucjaty, inkwizycje, frankistów w latach trzydziestych
i wszelkie inne okropności.
Zaoferowali Magellanowi wielką odkrywczą wyprawę, jeśli tylko wróci ze złotem.
Ile złota było?
Na dzisiejsze dolary... na luzie pięć miliardów.
Największy nieodkryty skarb w historii.
Marzyłem o tym, już jak byłem dzieckiem,
ale ty już o tym wiesz.
Kiedy Sam powiedział, że miał brata, którego też jarał Magellan,
pomyślałem: „Bez jaj”. Znasz mojego brata?
Praktycznie jesteśmy znajomymi.
To o czymś świadczy, zważywszy na to, z kim się znam.
Patrz.
No proszę. Ma brodę. Gdzie on jest? Z kiedy to zdjęcie?
Sprzed dwóch lat. San Sebastián, Hiszpania.
Byliśmy blisko grobu kapitana Elcano, gdzie Sam był pewien, że znajdzie dziennik,
a tam, że będzie lokalizacja złota. A potem zniknął.
Nie oddzwania, nie odpisuje, nic. Urwał kontakt.
Ma tak w zwyczaju.
Nie odzywał się? Sam? Nie.
Ani pocztówki?
Nie. Ani pocztówki, rozmowy, SMS-a, emaila, nic.
Nie wiem, co między wami zaszło, ale jak znajdziemy to złoto,
jest spora szansa, że znajdziemy i jego. Co ty na to?
Sam mnie opuścił, gdy miałem dziesięć lat.
Dzwonił od czasu do czasu, obiecał, że wróci, ale nie wrócił.
Sam, którego znałem, zniknął dawno temu.
Więc nie, musisz znaleźć kogoś innego.
Talent mi ucieka.
Szkoda, że cię tu nie ma, stary.
Całego świata jeszcze nie widziałeś,
ale zobaczysz.
Obiecuję.
Młody. Co tak długo?
To kiedy zaczynamy?
Będzie spora aukcja.
Największa kolekcja hiszpańskich dzieł renesansu i artefaktów tego wieku.
Będą wystawiać La Cruz de la Hermandad.
Tyle że to nie krzyż. To klucz.
Klucz do komnaty, w której Osiemnastka ukryła złoto.
Spoko, ale według legendy są dwa klucze: dla kapitana i dla załogi.
Żeby nikt nie ukradł złota dla siebie.
Jeden klucz nic nam nie zdziała.
Wychodziłeś kiedyś na boisko? Jak ty to pamiętasz?
Nie powiedziałem o jednym:
już mam klucz kapitana.
Drugi jest tam. Augustine. Dom aukcyjny.
Dla elit, ale wpisałem nas na listę.
Ty masz tylko odciąć zasilanie. To odpali główny alarm, a ja zrobię swoje.
A jak ja odetnę zasilanie?
To już ty wymyśl. Dodaj coś od siebie. Nie ma płacy bez pracy.
Skoro mowa. Nic nie wiem o wypłacie.
Zakładam pół na pół. Pół na... Czego, złota?
Posrało cię? Lata na to spędziłem.
Dziesięć procent, i to ze szczodrości.
Szczodryś, panie.
Co byś zrobił z taką kasą?
CERTYFIKAT ZWOLNIENIA MARYNARKA
ARCHIWUM STANU NOWY JORK
ZŁOTO MAGELLANA: CZY PRZEPADŁO?
PRÓBA ODNALEZIENIA STATKÓW MAGELLANA W INDONEZJI NIE POWIODŁA SIĘ
Nadal zawiązujesz?
Nie potrafię ogarnąć długości. Wychodzi mi gruby.
Dawaj.
Wiesz, co robisz?
Tata był w marynarce. Zrobię to jedną ręką, nie patrząc.
Ty też służyłeś.
Karne zwolnienie. Odrobiłeś pracę domową.
No jasne. Latałem helikopterami.
Chroniłem parę artefaktów z muzeum w Bagdadzie.
Przeciążyłem udźwig, nieźle się rozbiłem. Wkurzyli się, wywalili mnie.
Trochę przesadzili, ale co zrobisz?
Mówisz „chroniłem”,
ale chodziło ci o kradzież.
Gdybym ich nie zabrał, kto inny by zabrał.
Prosiłeś o nią. Dziękuję.
A ten kot po co? Kot? Jest dla ciebie.
Co? No. Dołujące masz życie.
Nie, nie zatrzymam tego.
Zasra mi podłogę.
Wyczują fałsz, gdy go zobaczą. Musisz wierzyć w kit, który sprzedajesz.
To twoje miejsce. Jesteś jednym z nich.
Albo zjedz sobie Gumstersztyk. Jezu. To Guma Baronówa.
Jeden diabeł. Włóż do ucha. No proszę.
Halo?
Słyszę cię. Siedzę obok ciebie.
Chyba wsadziłem za głęboko.
Tak bywa? Chodź już.
Patrz, jakie auto. Tanie to nie jest.
Kuźwa. Santiago Moncada.
Że z rodu Moncada? Tak.
Myśli, że krzyż należy mu się z urodzenia. Jak go kupi, zanim go zwiniemy,
to powiesz złotu papa.
Witam, co dla pana? Może martini.
Martini? Tak, czemu nie?
Z gumą będzie ambrozja.
Wsadź gumę do martini. Będziesz miał martini balonowe.
To nie jest zły pomysł.
Ta dziewczyna totalnie ze mną flirtuje.
Która? Tamta. Ta z Moncadą.
Patrz, flirtuje.
To nie flirt. Nie z tobą.
To Jo Braddock. Zobaczysz ją, uciekaj w drugą stronę. Mówię serio.
Idzie tutaj. Patrz. No to wiesz, co robić.
Potem podziękujesz.
Witaj, Victorze.
Skąd ta powaga? Nadal boli po San Sebastián?
Ty jesteś inna sztuka.
Jaki absurdalny plan teraz spichciłeś? Jak zdradzę, to popsuję niespodziankę.
A ty masz w zwyczaju wszystko psuć, co nie?
Nie ja pracuję dla Moncady.
Niski poziom. Nawet jak na ciebie.
Byle do złota.
Ty mnie tego nauczyłeś.
Increíble. Jezu.
Przepraszam.
Całkiem spoko, nie?
To jedyny w swoim rodzaju krucyfiks ołtarzowy ze szczerego złota.
Wykonany ręcznie w Barcelonie na początku XVI wieku,
więc... tak, jest całkiem spoko.
Zna się pan na krzyżach. Moja rodzina szuka tego od dawna.
Nie może być. Ja tak samo.
Jest pan kolekcjonerem? Amatorem.
Ja nie jestem amatorem.
Z tym krzyżem wiąże się tragiczna historia. Osiemnastu ludzi zginęło, próbując go zdobyć.
Tak dużo krwi tak niepotrzebnie rozlanej.
Panie i panowie, czy mógłbym prosić o uwagę?
Powodzenia.
Proszę, zajmijcie miejsca. Aukcja niedługo się rozpocznie.
Ej, Baronówa. Skończyłeś pogawędkę z naszym arcywrogiem?
Jestem przekonany, że groził mi śmiercią. Nie dotykaj tak ucha. Wyglądasz jak debil.
Rusz się.
Idę się dostać na górę.
...jest złożona z niezwykle ekscytujących przedmiotów.
Spora część naszej kolekcji hiszpańskiego renesansu jest nieprawdopodobnie rzadka.
Twoja dziewczyna zdaje się wpieniona. Mam się o to martwić?
Po prostu się skup.
Pilnujcie go dla mnie.
Jeśli możecie, proszę zajmijcie swoje miejsca.
Bardzo dziękuję.
Przepraszam.
Zzacznijmy więc z zestawem numer jeden.
Fantastyczny olej na miedzi, „Matka Boża Dobrej Rady” Bartolomégo Péreza.
Halo?
600 tysięcy, po raz pierwszy, po raz drugi...
Sprzedane pani z tyłu. Dziękuję.
Krzyż leci następny.
Nie martw się. Ogarnę to.
La Cruz de la Hermandad.
Wielu z was wie, że wytworzono go w Barcelonie w około XVI wieku.
Doprawdy wspaniały przedmiot
i przedstawiciel złotnictwa hiszpańskiego renesansu.
Zaczniemy więc dzisiejszą licytację od dwustu tysięcy.
Czy pojawi się 200 tysięcy?
Dziękuję bardzo. Cena wywoławcza: 200 tysięcy od pana Moncady.
Okej. Lecimy. Czy usłyszę cztery?
Jak nam idzie? Idzie nam cudnie.
500 tysięcy. Czy usłyszę sześć? Mam sześć. Dziękuję, madame.
Nie mam całej nocy. Siedem? 700 tysięcy od pana Moncady.
Czy będzie osiem?
Nikt?
Przypomnę: mamy 700 tysięcy. Zatem 700, po raz pierwszy...
Nie zmuszaj mnie do tego. Po raz drugi.
I...
Mamy pana z tyłu pomieszczenia. Dziękuję bardzo. Mamy 800 tysięcy.
800 tysięcy, panie i panowie. Czy będzie dziewięć?
Wydaję kasę, której nie mam. Okej. Huzia na józia.
O Jezu!
Żeś cwonyś taki, szczowiu, to rzuca ci zara morowe szkocke przewytanie.
Na zdrowie?
Panie Moncada, wracamy do pana. 1,9.
Pan Moncada podbija do dwóch milionów dolarów, panie i panowie.
Ciuchcia już odjechała, nie? Czemu nie?
2,1. Bardzo dziękuję. Panie Moncada, teraz pan.
Przewyższy pan to?
2,5. Mamy 2,2, panie i panowie.
O Boże, idzie tutaj.
Mówiłe, żeś cwonyś taki, szczowiu, to rzuca ci zara morowe szkocke przewytanie.
Nie mam pojęcia, co ty mówisz.
Ty mały...
2,2, tyle teraz mamy. Czy będzie 2,3? Najwidoczniej.
Pan Moncada podbija do trzech milionów.
Durne drzwi.
O Jezu.
Chyba będziesz musiał kupić ten krzyż.
Przypominam: trzy miliony, po raz pierwszy...
Zrób coś. Odetnij zasilanie, sfinguj zawał, byle gówno.
Po raz drugi...
I...
Ale będzie syf!
Wracaj tu!
Ściągnąć go! No już!
To było coś.
I co tera?
Z tymi bębnami tu nie wejdziecie.
Nastąpiła drobna przeszkoda, ale zapewniam, że ją opanujemy.
Możemy zabezpieczyć krzyż? Bardzo dziękuję.
Ochrona, czy moglibyście zejść i sprawdzić sytuację?
Idzie ci świetnie. Trzymaj się tam.
O kuźwa.
O mój Boże. Nic panu nie jest?
Trent, Addison chciała, żebym to wziął do skarbca.
Dzięki.
Zachować spokój.
Gdzie idziesz? Nie zostawiaj mnie.
W tej grze jest tylko jedna zasada: nie daj się złapać.
Pan wybaczy. Musimy zadać parę pytań.
Nieco wredne. To chyba ja powinienem zadać parę pytań.
Wiecie co? Nawet rzeknem więcej. Zadzwoniem do prawnika, on zada.
Na przykład: kto montował tę barierkę? No popatrzcie.
Wracaj!
Większy absurd, niż mogłam się spodziewać. Chyba mi szło całkiem nieźle.
Zabawne. To chyba należy do mnie.
No weź. Daruj sobie.
Daruj... Dzięki Bogu.
Chciała ukraść krzyż. Proszę odłożyć walizkę i się odsunąć.
Ta, odłóż walizkę.
Się odsuń.
Zabiorę to, gdzie jego miejsce. Powodzenia.
Dobra, paniusiu. Zachowaj spokój.
Szkoda mi sukinsynów.
Uciekajmy stąd, Tony.
Hej. Zaskoczony wizytą? Znów dowiodłeś swojej wartości.
Skok na główkę. Chciałeś mnie tam zostawić.
Nic by nie wyszło za obojgiem za kratkami. Ktoś musiał dorwać krzyż.
Ja pierdzielę, masz go.
Może ja powinienem go... Nie ufasz mi?
To miał być żart?
Masz.
Tony, zawieź nas do Teterboro. Chyba że mamy cię gdzieś podrzucić.
Chciałbyś, co? Wybacz, ale w to wchodzę.
Hej, Tony. Teterboro.
Dziennik kapitana. Niesamowite.
Posrane, co nie? Niewiarygodne. To dowodzi legendzie.
Magellan znalazł tony złota na Filipinach.
Ukryli złoto w Barcelonie i powiedzieli Moncadzie, że z wyprawy nici.
Masz jakiś bystry pomysł na użycie kluczy?
Tak, tutaj. Kapitan napisał:
„Ścieżki jest początek w Barcelonie, gdzie klucze stają się sosną”.
A potem masz rysunek sosny. Tu.
Więc szukamy drzewa.
Serio? Tak.
To ma być fachowa analiza?
Dałeś mi to z godzinę temu. Co mam zrobić?
Tyle to i ja ogarnąłem. Widziałem obrazek drzewa.
Gdzie złoto? Pod drzewem jest? W drzewie jest?
Nie wiem, może. Wyjrzyj. W Barcelonie sporo drzew.
BARCELONA HISZPANIA
Chcesz czegoś w Barcelonie, Chloe Frazer to załatwi.
Nie mówiłem jej o tobie, ale będzie git.
Hej, Chlo. A ten to kto?
Nate. Znajomy Sully’ego.
Sully nie ma znajomych. A wiem to, jestem jedną z nich.
To bzdura, kochają mnie.
Po co te gierki? Czemu tutaj?
Sprawdzałam, czy nie masz ogona. Myślisz, że nie ogarnę, że mnie śledzą?
Typie, chodzę za tobą od lotniska. Serio? Od lotniska?
Dobra, nieważne. Ten tu po co?
Czemu ja? A czemu ty? Widać, że mu nie powiedziałeś.
Chloe ma drugi krzyż. Co?
Nie wspomniałem? Nie.
Na pewno? Jest mój praktycznie.
Każdy tutaj jest partnerem. Tak będzie, więc przywyknij.
Nie, nie jestem.
Słowo durności: wszystko, co wyłazi z jego gęby,
to przesada, półprawda albo czyste kłamstwo.
To nieprawda.
Miłego, Sully.
No weź, Chlo.
Wróci. Musi.
Chyba nie wraca. No i?
Gdzie krzyż? W plecaku.
Sprawdź plecak. Teraz. Kuźwa.
Dałeś jej zabrać? Dałeś jej zabrać.
Lepiej go odzyskaj!
No bez jaj. Błąd świeżaka.
Mógłbyś trochę wolniej? Mam chorą kostkę. Nie mogę tak biegać.
O kuźwa!
Ruchy! Z drogi mi! Już, już!
Ruchy!
Słuchaj! Nie wiesz, gdzie iść z tymi kluczami!
Szukasz drzewa, prawda? Spieprzaj.
Posłuchaj mnie.
Osiemnastka mogła czekać latami na złoto. Nie wybraliby drzewa jako znacznik.
Wzięliby coś bardziej trwałego. Sralis-mazgalis.
Puść ją. Wie, gdzie użyć kluczy, nie potrzebuje nas.
Z łaski mojej, wynocha stąd. Dziękuję.
Pa.
Jeśli nie drzewo, to co?
Moncada nazwał to na aukcji „krucyfiksem ołtarzowym”.
Wtedy na to nie wpadłem, ale krzyż miał w założeniu stać na ołtarzu.
W kościele.
W którym kościele? Matko, wy tak cały czas?
Jeśli chcemy dorwać złoto, musimy ogarnąć, jak sobie zaufać.
Daj mi więc klucz.
W którym kościele?
Santa María del Pí. Matki Boskiej Sosnowej.
To musi być to.
Chyba jesteś genialny. „Genialny” to przesada.
Tak? To spójrz. Teraz już wiesz, po co tu jest.
Okej. Dobra robota.
Zobaczę, kiedy możemy zajrzeć do środka.
Nawet o tym nie myśl.
Co? Musisz szybciej łapać. Nie ufaj jej.
Znasz ją dwie minuty, już ci ukradła krzyż.
Wraca.
Dzisiaj będzie pasterka, więc rano możemy pogrzebać.
Masz sprzęt w domu, co nie? Ta, chodźcie.
SIEDZIBA FUNDACJI MONCADÓW
Ojcze.
Mówiłeś, że to przedyskutujemy.
Zmieniłem zdanie. Mam prawo.
Ród Moncady oddaje fortunę
Oddajesz nieswoje.
Nie dołożyłeś się do niej, tylko oni.
Mamy krew na naszej fortunie. A oddanie jej ma zmyć ten smród?
Powinienem był cię odciąć od dostępu do niej już lata temu.
Pani Braddock.
Witamy w Barcelonie, jaką znali moi przodkowie.
Niczego sobie, prawda? Doprawdy imponujące wykopaliska.
Ten pani rywal, Victor Sullivan...
Może jego powinienem był zatrudnić.
Victor Sullivan to kłamca i oszust. Zawarta z nim umowa jest nic niewarta.
Możliwe.
Powiedziano mi jednak,
że widziano go w Barrio Gótico.
Może pani... powinna się temu przyjrzeć.
Tak jest.
Świetnie.
Znalazłam mój krzyż w genueńskiej krypcie,
ale nie wiedziałam, że to klucz do większego skarbu.
Sully tak.
Nie napisali, co będzie po przekręceniu kluczy.
„Zaufaj bliźniemu swemu,
jako iż jedno trafi do nieba, a drugie do piekła”.
Cóż, sroga ironia,
zważywszy, że dwa klucze były dlatego, że Osiemnastka sobie nie ufała.
Dobrze, że nie ufali, inaczej byśmy tu nie byli.
Jak jedna wielka, szczęśliwa rodzinka.
Toast? Okej.
W górę, na dół, na środek i do środka.
Młody, zwolnij. To stara rioja, okej?
Posmakuj lepiej, delektuj się.
Albo...
wydój do dna jak w gimnazjum. Tak i tak.
Rozgryzłam cię.
Sully.
Co?
To brat Sama, co nie?
Na tropie tajemnicy. Brawo.
Wie, co się stało? Jeszcze nie. Ale mu powiem.
Kiedy? Kogo jeszcze suszy?
Znalazłem trochę czerwonego. Myślisz, że z nią w porządku?
Z kim? Z moim kotem.
Ty masz kota?
Typ z apki miał ją nakarmić, ale nie odpisuje.
Nie wiem, co jest słodsze:
twoja troska czy to, że powiedziałeś „typ z apki”.
Weź.
Przyszedłeś, żeby mi zepsuć to jedno miejsce, w którym odnajduję spokój?
Ojcze,
nie możesz mi tego odebrać.
Powiedz, że mam jeszcze czas.
Nie zmienisz mojego zdania.
Szykuję uzgodnienia.
To całe poszukiwanie skarbów? Koniec z tym.
Czy ty naprawdę we mnie nie wierzysz?
W Niego naprawdę wierzę.
Kim ty, cholera, jesteś? Wyjdź z mojego auta!
Santiago, co ty wyczyniasz?
Wybacz mi, Ojcze.
O super.
Zakonnice. Czemu zawsze one?
Rozdzielmy się i znajdźmy miejsce na te klucze.
Nie sądziłem, że znowu wyląduję w kościele, ale ten jest wyjątkowy.
Hej, Sully. Co?
Nic.
Ludzie. Tutaj.
Patrzcie.
„JSE”.
Juan Sebastián Elcano. Osiemnastka tutaj była.
Jeśli to jest ta katedra,
to to muszą być schody,
a te prowadzą...
o tam.
No i, ołtarzeń-szeń?
Caelum. To.. po łacinie „niebo”.
Pisali, żeby zaufać bliźniemu swemu,
jako iż jedno trafi do nieba, a drugie do piekła,
więc jeśli niebo jest tutaj, to piekło musi być gdzieś blisko.
Chyba.
Mam szkielet ze skrzydłami anioła.
Coś pomiędzy niebem a piekłem, nie?
Czy Maryja nie wygląda wam jakoś dziwnie?
No. Bez jaj.
Dalej, otwieraj.
Nie ma mowy, jesteśmy w kościele. Trochę szacunku.
A siostruni już się boisz? Nie poznałaś siostry B...
Potrzymaj.
Masz.
No, mamy piekło.
Ja pierdzielę, masz je.
Na co ci to wygląda? Na dziurkę od klucza.
W którą obrócić? Lewo czy prawo? Nie wiem. Co jest w dzienniku?
O, tu mam.
Oboje prawoskrętnie i jednocześnie.
Trzy, dwa, jeden.
Skręt.
Kuźwa!
Dzięki wielkie. Prawie mnie zabiliście. Prawoskrętnie?
Wybór A lub B, zgadywałem. Zgadywałeś? Mogliśmy umrzeć!
Widać, mogliście skręcić w lewo. Młody, nie mam okularów.
Gówno przeczytam. No, widać.
Uważajcie.
Bo zabijecie kogoś. Dobra, teraz lewoskrętnie.
Po prostu się odwróć.
Gotowa? Lecimy.
Trzy, dwa, jeden.
Skręt.
No proszę.
Za drugim razem już zgadłem. Jakieś wejście.
Zechcesz pomóc?
Pilnuję tyłów. Bo siostra po ciebie przyjdzie.
Chloe?
Brawo wy.
Robimy jakiś postęp. Chodźmy.
Chwila. Moment. Co jest w dzienniku?
Piekło, niebo. Jedno idzie na dół, drugie na górę.
Nom. Idę na dół. Ja z tobą.
Serio? Co?
Szybko poszło. O czym ty mówisz?
Połazisz za nią jak szczeniak? A co, mam trzymać cię za rękę?
Niech będzie. Daj mi krzyż. Nie dam ci go. Po co?
Pewnie będę go tam potrzebował. Masz krzyż swojej dziewczyny.
Po co ci oba?
Słusznie. To daj telefon. Nie.
Dawaj telefon. Po co?
Co, nie ufasz mi? Nikomu. Nie wiesz już tego?
Dziękuję. Miałem cię za rozsądnego.
O mój Boże.
Tyle otwartych aplikacji. Co jest z tobą?
Tinder? Serio? Bez żalu.
Okej. Możesz nas śledzić.
Postaraj się być nad nami. Proszę.
Miłego w nawiedzonym tunelu. Bawcie się.
O to się nie martw.
Ale super.
Jesteśmy tu pierwszymi osobami od 500 lat.
Znajdźcie oboje. Ja ogarnę Sully’ego.
Aj.
Strzałka tam kieruje.
Oko Opatrzności. Idziemy z Bogiem.
Ale tu jest dosłowna strzałka.
Krzyżyk na drogę.
Ale strzałka...
Ja pójdę tędy.
Dobra, pójdziemy twoim.
Świetnie. Znowu to samo. Wykonasz swoją sztuczkę?
To kiedy postanowiłaś zostać Indianą Jonesem?
Kiedy byłam mała, lubiłam sobie zwiedzać.
Pewnego dnia odkopałam pod mostem brązową statuetkę z klejnotami.
Nie zapomnę tego uczucia.
Pobiegłam z nią do ojca. Myślałam, że odda to do muzeum.
A on ją sprzedał.
Pieniądze wziął dla siebie. Nigdy go już nie zobaczyliśmy.
Kiepsko. Współczuję. Czemu? Wyszło na dobre.
Okej. Mam dobre narzędzie.
Widziałaś?
Nie było obok złej, niedobrej zakonnicy.
Wygląda ci na wiarygodne?
Nie wiem za bardzo, jak ma wyglądać ścieżka do starego skarbu.
Bardziej staro? Chyba.
Sully, widzisz na górze coś dziwnego?
Musisz podać konkrety.
Słyszałeś to?
Co to jest?
Co się tam dzieje?
To nie może tu, co nie?
Nie słyszę ani jednego słowa.
Chodźmy.
To nie wygląda dobrze. Patrz, nad barem.
Infernum. To nie „piekło” po łacinie? Owszem, tak. Chodź.
Wsparcie Braddock. Co?
Nie zatrzymujmy się.
Co ty robisz? Wtapiam się.
To nie jest zły pomysł.
Słuchaj, żaden ze mnie tancerz.
Lecimy. Okej.
Dwie Wspólnoty Narodów.
Co ty robisz?
Odwracam uwagę.
Rany Boskie.
Kolejna zagadka?
Cokolwiek to jest, rozgryź szybko. Załatwię nam nieco czasu.
Jaki drink dla ciebie? Gin z tonikiem, por favor.
To nie jest gin z tonikiem, za to na koszt firmy.
Gracias.
Niech zgadnę.
Pina colada?
Oko.
Masz się za komika, skarbuńku? Dobra, wiem.
Sex on the Beach.
Nate!
A kuźwa.
Nate, to nie chwila na szoty. Rusz się!
Matko, jak ja ich nie lubię.
Gdzie my, cholera, jesteśmy?
Krynica bez zdroju.
Szukaj wyjścia.
Chyba znalazłem.
Prawie trafiłem.
Masz ten klucz? Ta.
Woda. Dużo wody.
O mój Boże.
To musi być test.
Musieli zbudować wyjście. Co jest w dzienniku?
„Zaufaj bliźniemu swemu, jako iż jedno trafi do nieba, a drugie do piekła”.
„Zaufaj bliźniemu swemu...”.
Sully! Sully! Sully!
Musi być druga dziurka do otwarcia tych drzwi!
Jakby, dosłownie jestem w Papa John's.
Sully, czas nam się kończy!
Mam ją.
Pardon.
Potrzebna mi chwilka. Sully, my nie mamy chwilki!
Oddaj mi to, Victor.
Kuźwa!
Dawaj krzyż.
Błagam, Jo. Wiesz, że nie mogę.
Nie powiedziałaś „proszę”. Już.
Nie słyszałaś? Mówi się „proszę”.
Błagam. Po wszystkim, co przeszliśmy?
Sully! Szybciej!
Zamknij się. Pracuję nad tym. Zamknę się, kiedy nas stąd wyciągniesz.
Kuź...
Co się tam dzieje?!
Jeśli nie przekręcisz tego klucza, to utoniemy.
To zajmie nieco dłużej, niż sądziłem.
Musisz mi pomóc. Spróbujmy podnieść tę kratę.
Nie wierzę, że mnie porzuciłeś, sukinsynu.
A co? Brakowało ci mnie?
Teraz albo nigdy! Wyczerpują nam się opcje!
Nate, spójrz na mnie.
Uda się nam. Okej, uda się nam.
Głębokie wdechy.
Tęskniłeś za tym, Victor?
Chloe!
Proszę. No już!
Już dobrze. Dobra, podniosę cię.
Ludzie. Powiedzcie coś. Że żyjecie.
Jesteśmy cali.
Nadal żyjemy.
To na co czekacie? Ruszcie się.
Dziękuję. Dałabyś radę.
Okej? Tak.
Nadal tam jesteś?
Tak. A co?
Nic szczególnego. Ciemno jak w nosie.
Zawsze chciałem to zrobić.
Porzuciłbyś to wreszcie.
No błagam.
Tylko tego chcę. Odrobiny wiary.
Widzę światło. To wy?
Tak, to my.
Jesteśmy w jakimś
rzymskim przedsionku.
Masz ten klucz?
Dziękuję.
Nie pasuje.
Sully.
Sully, brakuje nam czegoś. Znajdź na górze coś, co się przyda.
Nie podniosę tej kraty. Zapomnij o niej, szukaj.
Widzę coś.
Jakąś drabinę czy coś.
Chyba łapię.
Dwa klucze złączone razem. Co?
Mówię, że dwa klucze razem. Zrzuć tutaj klucz!
Myślicie, że mnie oszukacie?
Chcesz ten durny klucz czy złoto? To tutaj. Zrzucaj to.
Zejdę z tym na dół. Słyszycie?
Mnie nie ogracie.
Typowy Sully. Od złota wolałby...
Dziękuję.
To ci wygląda na drabinę? Tak.
Gotowa? Trzy, dwa, jeden.
Widziałaś?
Na co czekasz?
Co jest...
Co się dzieje? Mamy to.
Jest tam złoto? Mówcie żeż. Jesteśmy w rzymskiej skarbnicy.
Ma co najmniej dwa tysiące lat i są tu duże urny, mają z jakieś...
ćwierć metra. Nienaruszone?
Idealnie zachowane. Na co czekacie? Otwierajcie i bierzcie złoto.
Podsadź mnie.
Lecimy. Trzy, dwa, jeden. Już.
Okej. Jest okej? Ta.
W porządku? Ta.
Widzisz coś?
Chloe?
Sól.
Chloe? Chyba mamy problem.
Chloe?
Soli używano do konserwowania jedzenia, ale...
Nie wiem, po co ją...
Co się dzieje? Nie. To musi tu być.
Inaczej po co te sztuczki?
Mówcie, no. Co macie? Złota tu nie ma.
O mój Boże. Co? Co masz?
Nie przywieźli go.
Droga do złota zaczyna się w Barcelonie, ale kończy się gdzieś we Wschodnich Indiach.
Hej, Chloe.
Daj mi to.
To żart, tak?
Teraz nie dam się orżnąć.
Podnieś mapę i mi ją daj.
Nate, co się tam dzieje?
Powoli. Mów, co się dzieje.
Sully, dam radę.
Nie musisz tego robić. Nie...
próbuj nawet.
Mnie możesz ufać.
Odłóż tę broń.
Nie masz pojęcia, kto jest twoim partnerem.
Nie masz pojęcia, kto nie miał farta. Jakiego farta, kto?
Sam.
A kto inny? O czym ty mówisz?
Spytaj Sully’ego. Nie, nie, nie.
Powiedz, co się stało mojemu bratu.
Proszę.
Dobry z ciebie typ.
Zbyt dobry.
Hej, Nate.
Budź się.
Załatwiła cię na czysto.
Ostrzegałem cię, ale ty nie słuchałeś.
Co się stało mojemu bratu?
Nie wymyślaj kolejnego kłamstwa.
Gdzie Sam?
Mogłem ci wcześniej powiedzieć.
Ale twój brat...
On przepadł, młody. Nieprawda, powiedziałeś, że urwał kontakt.
Przepadł. Nie urwał kontaktu.
Zeszliśmy razem po dziennik do grobu kapitana.
I był tam. Tam, gdzie Sam powiedział, że będzie.
Wychodziliśmy, a Braddock i jej ekipa na nas wpadli.
Zaczęli strzelać i...
i trafili Sama. Więc zostawiłeś go na śmierć.
Zobaczyłem wyjście, uciekłem. Więc zostawiłeś go na śmierć.
Miałem też dać się postrzelić? Nic nie mogłem zrobić.
Czemu mi tego nie powiedziałeś?
Gdybym ci powiedział, nie poszedłbyś ze mną. A czemu to dla ciebie takie ważne?
Czemu ja tu stoję, a nie kto inny?
Twój brat był pewien, że jest ostatni kawałek. Ostatnia sztuczka Osiemnastki.
Myślałem, że coś ci powiedział czy wysłał. Ciągle o tobie ględził.
O to ci chodziło. Ściągnąłeś mnie tu, wmawiałeś mi, że znowu zobaczę brata,
bo myślałeś, że o czymś wiem?
Tak.
A wiesz?
Ty naprawdę to powiedziałeś?
Mówiłeś, że kasa zmienia ludzi.
Że robią się chciwi, samolubni. Myślę, że po prostu opisałeś siebie.
Nigdy nie było lepszej wersji ciebie.
Cokolwiek by to nie było, mam już dość.
Młody.
Panie Moncada.
Natrafiliśmy na pewne trudności.
Złota nigdy nie było pod miastem. Wiem.
Dosyć to niezręczne.
Wierzymy, że na dole była wskazówka, i wiemy, że posiada ją pani Chloe Frazer.
Moi ludzie jej szukają... Mówisz o...
wielkim typie, co nie mówi, i jego przydupasie Nieśmiertelnym?
Nie znaleźli mnie.
Zróżnicowana inwestycja.
Zatrudniłem panią Frazer tego samego dnia co panią.
Oczywiście, to ona teraz poprowadzi akcję.
Nie zapomniałem o obietnicy.
Pamiętaj: jeśli coś zaginęło, można to odnaleźć.
Wiem, dokąd zabrała mapę.
Do Moncady.
Nie? Jakby, pomyśl.
Kto inny da jej to, czego potrzebuje?
A Braddock i jej oprychy tak przypadkiem nas znaleźli?
Musiał mieć jakiegoś kreta.
Nie cierpisz mnie. Rozumiem.
Też bym siebie nie cierpiał. Ale Braddock?
Po tym, co zrobiła twojemu bratu?
Ona go zastrzeliła. Nie możemy jej dać...
Czy chociaż przez pięć minut mógłbyś nie próbować udawać?
Przez lata wmawiałem sobie, że Sam wróci.
Że nie przepadł, że po prostu zaginął.
Ale zamiast tego trafiłeś mi się ty, więc zrobimy tak.
Skończę to, co brat zaczął, a potem każdy idzie w swoją stronę.
Okej. Umowa stoi, młody.
Uważajcie przy załadunku. Nie chcę rys.
Tak jest.
Ładne.
Tak.
Mój ojciec dał mi to auto na osiemnaste urodziny.
Od tego czasu przynosi mi szczęście.
Mapa.
Wiesz...
Sprzeczne myśli są normalne.
Dokonałaś trudnej decyzji, ale i słusznej.
Nie czuję zbytnio żalu.
Ani ja.
Wchodzimy?
Jak masz rację, to masz. Nie musisz teraz przepraszać.
Zdradziła nas, bo wiedziała, że ty ją zdradzisz.
Nadal skrywasz uczucia wobec typiary, która ci wpierniczyła?
Ruchy! Ruszać się i zamykać!
Dobra, chodź. Zaraz odlecą.
Maravilloso.
Gotowe przejść kroczkiem do historii?
Nałożyłam na mapę nowoczesny obraz satelitarny.
Zrzucimy środki z powietrza,
wylądujemy w Kiambie na Filipinach. Tam przywitają nas lokalne władze.
Powinniśmy znaleźć garniec na końcu tęczy, o, tutaj,
w Cala d’Or.
Zbliżamy się do strefy zrzutu. Opuszczamy drzwi załadunkowe.
Zwycięzca
bierze wszystko.
No już. Śmiało.
Pięćset lat temu moją rodzinę zdradzono.
Tak, mała grupka odkrywców odnalazła największy skarb na świecie.
I wiecie co? Ukryli go.
Ludzie szukali go przez wieki, trud na próżno.
To mnie powierzono
odzyskanie złota mojej rodziny.
Nikt nie sądził, że podołam.
A na pewno nie mój... mój ojciec.
Ale ten dzień...
to dzień, w którym odzyskam fortunę Moncadów.
I przywrócę honor mojemu rodowi.
I zasłużyłem na to, żeby...
Tatuś miał rację. Nie masz tego, co trzeba.
Ty umierasz, a ród Moncada z tobą.
Gdzie Frazer?
Niczego nie zostawiamy.
Najgorsze dziesięć godzin mojego życia. Chcesz się złapać, kłap dalej.
Brawo, Jo.
O kuźwa.
Trudno w tej branży o partnera. Może teraz mnie docenisz.
Znajdźmy spadochrony.
Spadochrony? Co? Jak inaczej wyskoczymy z samolotu?
Zdaje się, że Lassie czmychnęła.
Nawet o tym nie myśl. Nie mogę jej ot tak odpuścić.
To nie miejsce na porachunki.
Ja się staram cię ochronić. Załóż jedno. Lecimy.
Zabiłaś mojego brata?
ZWOLNIENIE ŁADUNKU
Pytam: czy zabiłaś mojego brata, Sama Drake’a?
Nate! No już!
O Boże!
Braddock. Coś zostawiłaś.
To się jej pozbądźcie.
O cholera!
Możemy się dogadać. Rzuć broń.
FLARY AWARYJNE
Coś chyba nie liczyłaś.
Został ci tylko jeden nabój.
SPADOCHRON
Jedno muszę ci przyznać, Frazer.
Walczysz do samego końca.
To bardzo kiepski pomysł.
A koniec nadchodzi.
Nate? Bez jaj!
Co ty odpieprzasz? Przejechałaś mnie!
Ty nie masz spadochronu? Ty nie masz spadochronu!
Za mną! Co?!
Bez jaj.
Kuźwa!
Za linkę!
Nate, no już!
Próbuję!
Trzymaj się!
GDZIEŚ NA MORZU BANDA Nie będę przepraszać, jeśli na to czekasz.
Mógłbym ci wybaczyć za Barcelonę.
Może i nawet za wywalenie mnie autem z samolotu.
Ale Braddock? Serio?
A jest jakaś różnica między nimi a tobą?
Byliście tak samo chętni do orżnięcia mnie jak oni.
Nie jestem Sullym.
Alleluja. Jeden kmiot wystarczy.
Widzisz to, co ja?
Jeśli tym, co widzisz, jest bezkresny błękit oceanu, to tak.
Ja pierdzielę.
A wam co się stało?
Wypadliśmy z auta, który wypadł z samolotu.
Mnie też coś takiego się zdarzyło.
Powodzenia.
A tu jest pańska karta, panie Sullivan. Proszę, jestem Victor.
Spędziłem z nim dziesięć godzin w bagażniku.
Pokażę wam pokój. Dziękuję.
KIAMBA FILIPINY
Forsa Moncady dała nam wszystko, co trzeba.
Dobra, do roboty.
Uszanowanie.
Hej. Co robisz?
Na pewno te wymiary są tymi z mapy?
Co do milimetra.
A co? Braddock nie znajdzie złota.
Nie tam, gdzie szuka.
Nadal mamy szansę? Kapitan zostawił ostatnią wskazówkę,
a Sully twierdzi, że Sam wiedział, czym ona była,
i próbował mi ją zdradzić.
To jedyne, co mam od Sama z ostatnich dziesięciu lat,
więc jeśli chciał mi coś powiedzieć,
to na tych pocztówkach.
Na miłość Boską, lepiej, żebyś chciał.
Chodzi o coś na zdjęciach?
Albo o coś w tekście. Jakiś anagram albo szyfr.
Robiliśmy tak za małego. Zacznijmy od zdjęć.
Kolory. Niebieski. Jest sporo niebieskiego.
Jest jedna, gdzie wszystko pisze źle.
Dziwne. Gdzie ona?
T-H-A-R...
Wzgórza. Wzgórza?
Wzgórza.
Spróbuj napisać... to.
„Szkoda, że cię tu nie ma, stary”.
I do każdej litery, jaką spiszesz, znajdź pasującą literę.
„Szkoda, że cię tu nie ma, stary”.
Ja idę spać.
Błagam. Co chcesz mi powiedzieć?
Co chcesz mi powiedzieć?
„Całego świata jeszcze nie widziałeś, ale zobaczysz”.
„"Całego świata jeszcze nie widziałeś...”.
„Nie widziałeś”.
Błagam, błagam.
„Całego świata jeszcze nie widziałeś, ale zobaczysz.
Obiecuję. Sam”.
KLUCZE TO TWÓJ KOMPAS
„Klucze to twój kompas”, „Klucz...”...
Jakiś kompas, po zbóju.
Ja pierdzielę.
Niebieski idzie tu.
A czerwony idzie tu.
O Boże.
O mój Boże. Chloe.
Nieźle.
Świetnie.
Przepraszam, Nate.
Lubię cię. Naprawdę lubię.
Ale na własnej skórze nauczyłam się, że kiedy zaczniesz komuś ufać, przegrywasz.
No, cóż...
Szkoda, że zmierzasz w złym kierunku.
Co to jest?
Zaginęło. Nie przepadło.
To jest różnica.
Jeśli coś zaginęło,
można to odnaleźć.
Udało nam się, Sam.
Udało nam się.
Goździki.
Wtedy przyprawy były warte prawie tyle, ile złoto.
Czemu mnie to nie dziwi?
Mam tyle otwartych aplikacji.
Wiedziałem, że to ogarniesz. Co?
Zagadkę pocztówek Sama.
Co to było? Co z tego? Już mam złoto.
Nie widzę go. Jest tutaj. Fałszywe wieko.
Tak piraci robili.
Tu masz to swoje złoto.
Zadowolony?
Ja pierdzielę. Ty chyba żartujesz.
No proszę.
Więcej, niż myśleliśmy. Plus drugi statek. Plus wartość statków, które są bezcenne!
Zrobiliśmy to!
Niczego nie zrobiliśmy.
Nie ma „my”. Tylko ty.
Nie ma dla ciebie osoby, której byś dla tego nie zdradził.
Upewniłeś mnie co do tego. Nie tego chcieliśmy?
Chciałem to zrobić z moim bratem Samem, nie z tobą.
Wiem.
Przepraszam.
Ale się rozejrzyj. To twoje dzieło.
Byłby z ciebie dumny.
To Braddock. Bierzmy mało.
W twoim przypadku mniej.
Jesteś ze trzy centymetry wyższy, maks.
Chyba jednak trochę więcej. Za mną. Wiem, którędy iść.
Statki Magellana.
Piękniejsze, niż mogłabym sobie wyobrazić.
Znajdźcie złoto. Zobaczycie Sully’ego, nie dajcie mu otworzyć gęby.
Zabić jego i Drake’a od razu.
Uwaga. Same statki są warte fortunę. Podziurawicie je, ja podziurawię was.
Ja tam nie idę.
Możesz tam stać i dostać w łeb albo się tulać przez sekundę.
Ja idę. Boże.
Widzicie coś?
Czysto, sir.
Braddock.
Nie widzimy ich. Nie są na statku.
Załadowali kieszenie i uciekli. I tak uważajcie.
Przy złocie Sully to karaluch.
Wiatr: 1-5-0-1-5-9.
Utrzymać KT na 4,2.
Kto może?
Co ty masz z ciasnotą? Coś mi się wżyna w dupę.
Nie myśl o tym. Myślę o tym.
Jezus Maria.
Dobra, chodź.
Jezusie, ona leci ze statkami?
A my z nimi. Jak to, lecimy z nią?
Victoria, mówi Trynidad. Gotowi na przekaz? Odbiór.
Przyjąłem. Victoria w gotowości.
Ściągnijmy ją do domu.
Gotowy tam na górze, Scotty? Aj.
Utrzymać KT na 4,2. Dwa stopnie na południe.
Błagam. Statek jest tego pełen. Tak na wszelki.
Nie.
Pokażemy, gdzie raki zimują? Niezłe. Pokażesz?
Niezłe, co? Serio niezłe.
Kurs w normie.
Gotowy na bunt? Czemu nie?
Kuźwa.
Rozmiar dla ciebie. Uroczy.
Nie moim złotem!
Kuźwa. Leć porwij helikopter.
Krótko i na temat? Okej.
Znasz zasady? Nie musisz tego dotykać palcem.
Nie rozbij się. Tego mi trzeba.
Pozytywne myślenie. Dzięki.
Hej! Wszyscy na pokład!
Wznieś kotwicę! Refuj bukszpryt!
Te, Jack Sparrow, skup się.
Stary, czekałem na to całe życie.
Siemka.
Dasz radę. Dalej.
Spoko.
Hej, Jo.
Za tym statkiem.
Twoja dziewczyna chyba chce odzyskać statek.
Jestem świadom.
Próbujcie... Ładować!
Strzał!
Bez jaj.
Czysto! Już!
Sprawdźmy, co ta pucha potrafi.
Karwa!
Trzymaj się. Wyciągnę nas stąd.
Proch.
No proszę.
Lecimy.
Dalej, mała.
Chyba się udało. Mam to coś.
O kuźwa.
Jesteś tam? Ledwo!
Tak!
Lepiej coś zrób. Lecą do nas.
Chyba mam pomysł.
Co się dzieje? Mógłbyś się zamknąć? Pracuję nad tym!
Taki masz pomysł?
Nie.
Błagam!
Nie, nie.
O Boże!
Karwa!
Ale strzał!
Matko Święta!
I do domu. Udało ci się, młody.
Tak, Sully! Mam przegrać, to i wy.
To nie koniec.
Szlag! Co się dzieje?
Niewiele brakuje!
Kuźwa!
Nie!
Szlag!
Pozdrów ode mnie brata. Ty pierwsza.
Sully!
Sully, nie! Proszę!
Kuźwa.
Braddock!
Nate! No chodź!
Zaufaj mi.
Trzymam cię, młody.
No chodź.
Popatrz. Tego nie wycenisz.
Da się, tak właściwie. Z cztery, sześć miliardów.
Zanurkujemy tam.
Oni są szybsi.
To własność Filipin.
Chciałem tylko podziękować za to, co zrobiłeś.
Od kiedy mój brat Sam odszedł...
Słyszysz?
Teraz tak. Mówiłem, żebyśmy stąd lecieli.
Na luzie.
Dobrze widzę, kto to?
Dranie.
Mogłem jej dać ukraść złe koordynaty.
Zaczynasz łapać. Uczę się od najlepszych.
Masz serce ze złota.
Ale śmieszne, mądralo.
Za wcześnie? Zawsze będzie za wcześnie.
Może to pomoże. Mam coś.
Żartujesz sobie? Serio? Tak. I mam to.
Żartujesz. I te.
Masz więcej? Kupę tego.
Dawaj dalej. To ci się spodoba. Masz.
To wiele dla mnie znaczy.
To była moja ostatnia.
Lećmy już stąd. Dobra, w drogę.
Nate, nie wiem, czy to do ciebie trafia. Jeśli tak, uważaj na siebie. S.
WBREW POZOROM TO JESZCZE NIE KONIEC.
Spóźniłeś się. Daruj.
Po co ci mapa?
Powiem ci, jak mi powiesz, co Roman widzi w moim pierścieniu.
Wie, że ma dla ciebie znaczenie.
Dobra, załatwmy to...
A teraz
powiesz mi, czemu stara nazistowska mapa jest taka ważna.
Rzućcie, chłopaki.
Powolutku.
Co ty masz na twarzy?
Dojrzewanie za rogiem. Wyhodujesz swoje.
Masz, co chciałeś.
I ja mam, co chciałem.
Montecristo. Jestem w szoku. Będziesz martwy, zanim zapalisz.
Interesy z wami to przyjemność.
No i... Ale się mieni.
Moi ludzie są wszędzie. Tak? Już chcę ich poznać.
Miałeś tu być wczoraj.
Trzeba formularza do wniesienia zwierzaka do samolotu.
Prawie gryzłem glebę, bo ty ściągałeś kota?
Z panem Whiskers chodzę wszędzie.
Podaj mapę.
Gruba rzecz.
Gotowy? Lecimy.
O cholera.
Napisy: SztywnyPatyk