Blake?
Blake!
Sorry, sergeant.
Kies iemand en breng je uitrusting mee.
Ja, sergeant.
Niet treuzelen. -Nee, sergeant!
Krijgen we eten? -Nee, alleen post.
Myrtle heeft jonkies.
Heb jij iets gekregen? -Nee.
Ik rammel van de honger. Jij niet?
Ik dacht dat we hier goed zouden eten.
De enige reden waarom ik niet voor het priesterschap koos.
Wat heb je daar?
Ham en brood.
Hoe kom je daaraan? -Ik heb mijn methodes.
Hier.
Het smaakt naar 'n oude schoen.
Ach, volgende week om deze tijd eten we kip.
Ik niet.
Mijn verlof is afgezegd. -Zeiden ze ook waarom?
Geen idee.
Het is makkelijker om helemaal niet terug te gaan.
Er is iets gaande. Heb jij iets gehoord?
Zal wel om het offensief gaan, hè?
Ik wed om 10 shilling dat we gaan aanvallen.
Die weddenschap neem ik niet aan.
Hoezo? Omdat ik gelijk heb? -Nee, omdat je dat geld niet hebt.
Haast u vooral niet, heren.
Is er nog nieuws, sergeant? -Nieuws waarover?
De grote aanval. Die zou weken geleden plaatsvinden.
We zouden met de kerst thuis zijn.
Sorry dat we je drukke schema verstoren...
de hoge pieten zagen die sneeuw niet zitten.
Jammer, ik had wel trek in kalkoen. -We zullen je ongenoegen doorgeven.
Wat staat er dan te gebeuren?
De moffen zijn iets van plan. -Enig idee wat?
Nee, maar ze gaan wel ons weekend verpesten.
Luister, Erinmore is binnen dus zie er 'n beetje netjes uit.
Wellicht wordt jullie naam nog gunstig genoemd...
als je het niet verknalt.
Vast iets groots als de generaal er is.
Korporaals Blake en Schofield, sir.
Wie van jullie is Blake? -Sir.
Jij hebt een broer, luitenant in 2nd Devons?
Joseph Blake. Is hij... -Hij leeft. Voor zover ik weet.
En met jouw hulp houd ik dat graag zo.
Sanders vertelt me dat je goed kunt kaartlezen. Klopt dat?
Goed genoeg, sir.
Dus wij zitten hier.
2nd Devons rukken hier op. Hoe lang duurt 't voor jij daar kunt zijn?
Ik volg u even niet.
Dat terrein is in Duitse handen.
De Duitsers zijn weg. Maar juich niet te vroeg.
Het lijkt 'n strategische terugtrekking.
Ze hebben een nieuwe linie gecreëerd, 14,5 km deze kant op.
Kolonel Mackenzie leidt het 2nd.
Hij meldde dat hij de terug- trekkende Duitsers wil opjagen.
Hij is ervan overtuigd dat ze aan het vluchten zijn.
Dat als hij de linie breekt, het tij zal keren.
Hij vergist zich. Mackenzie kent de luchtfoto's van deze linie niet.
Kom hier, heren.
4,8 km verderop, Duitse versterkingen en artillerie...
zoals we nimmer tevoren hebben gezien.
Men wil morgen kort na zonsopgang aanvallen...
maar ze weten niet wat hen te wachten staat.
We kunnen ze niet waarschuwen. De vijand sneed onze telefoonlijnen door.
Jullie dienen het 2nd bij het Croisilles bos te waarschuwen, vlakbij Écoust.
Overhandig dit aan Kolonel Mackenzie. 'n Direct bevel om de aanval af te blazen.
Als jullie falen, wordt het een bloedbad...
en verliezen we twee bataljons, 1600 man, waaronder je broer.
Denk je daar op tijd te komen? -Ja, sir.
Vragen? -Nee, sir.
Neem het maar over, luitenant.
Voorraden, heren.
Kaart, fakkels, granaten en enkele lekkernijen.
Vertrek onmiddellijk, neem de meest westelijke loopgraaf.
Van daaruit noordwest, langs Paradise Alley bij het front...
dan verder langs de frontlinie tot je onze Yorks vindt.
Geef dit aan Majoor Stevenson, hij verdedigt onze linie in niemandsland.
Jullie steken daar over.
Bij daglicht zien ze ons.
Je ontmoet daar geen tegenstand.
Zijn wij maar met zijn tweeën?
'Naar Gehenna, de Troon van Steen, hij die het snelst reist, reist alleen.'
Nietwaar, luitenant? -Zeker.
Veel succes.
Laten we dit even doorpraten. -Waarom?
Blake!
We moeten dit even overdenken. -Hoezo? Het gaat om m'n grote broer.
Laten we wachten tot 't donker is. -We moesten meteen vertrekken.
Erinmore kent niemandsland niet. We halen niet eens 10 meter.
Als we wachten... -Je hoorde 'm. De mof is weg.
Kregen we daarom granaten mee?
Kijk uit waar je loopt. -Sorry.
Ik wil alleen maar even wachten. -Omdat het niet jouw broer is, hè?
De laatste keer dat ik hoorde dat de moffen weg waren, liep 't slecht af.
Jij weet 't niet, want je was er niet bij.
Pardon!
Je gaat tegen de looprichting in! -Op bevel van de generaal.
Stel dat de moffen weg zijn, hoe lang moeten we dan lopen? 6 uur?
8, hooguit. Dus hebben we tijd tot 't donker wordt.
Het is vijandelijk gebied. We weten niet waar we tegenaan lopen.
Als we niet slim zijn, bereikt niemand je broer.
Ik wel.
We zijn er. De voorste linie.
Nu moeten we de Yorks vinden.
Kijk uit waar je loopt! -Opzij!
Wat denk je wel, gewonde soldaten opzij duwen!
Laat me los!
Die lul liep tegen onze gewonde sergeant aan!
Het spijt me!
We hebben 'n speciale opdracht. Op bevel van de generaal.
Ga opzij.
Best, maar kijk uit waar je loopt.
't Is stil hier.
Was 't al zo vóór Thiepval?
Weet ik niet meer. -Herinner je je de Somme niet meer?
Niet echt. -Pas op!
Je hebt 't overleefd. Je zou je lintje moeten dragen.
Ik heb 'm niet meer.
Ben je die onderscheiding kwijt? -Bukken, jongens.
Blijven graven!
Bukken hier.
Voorzichtig hier. Je loopt over de doden.
Dat is onze sergeant. We zouden ze beter met water kunnen wegspoelen.
Weet jij waar de Yorks zijn? -Voorbij de volgende bocht...
de meesten liggen onder de modder. Ze lagen eergisteren zwaar onder vuur.
Yorks? -Ja, korporaal.
Waar is Majoor Stevenson?
Gesneuveld, 'n paar nachten terug. Luitenant Leslie voert nu 't bevel.
Waar vinden we die? -Bij de volgende commandopost.
Hier.
Sir?
Luitenant Leslie? -Wat is er?
We hebben een bericht van generaal Erinmore.
Komen jullie ons ondersteunen? -Nee, sir.
Wanneer komt die verdomme? -Geen idee. Wij moeten hier oversteken.
Dat is de Duitse linie. -Dat weten we. Pak de brief aan.
Qua weddenschap: Wat voor dag is het? -Vrijdag.
Nou, lekker dan. Deze idioot dacht dat 't dinsdag was.
Sorry, sir.
Zijn ze gek geworden?
Eén rustige avond en zij denken dat de mof naar huis is?
Hebben ze ongelijk volgens u?
We verloren een officier en drie man, twee nachten terug.
Aan flarden geschoten bij het prikkel- draad. We sleepten ze nog terug...
De generaal zegt dat de vijand zich terugtrekt. Volgens luchtfoto's...
Houd je kop. We hebben hier voor elke centimeter geknokt...
geven ze nu ineens kilometers op? Dat is een valstrik.
Maar je krijgt er vast 'n lintje voor. Dat troost de weduwe altijd enorm.
Goed dan.
Waar is de dichtstbijzijnde doorgang?
Ons prikkeldraad is behoorlijk stuk, maar er is 'n soort pad.
Rushworth, laat 't ze even zien.
Rechtdoor links, langs de dode paarden. Daar is 'n doorgang.
Handig, want in 't donker volg je de stank.
Zoek bij de tweede rij prikkel- draad die buigende gast...
er is een opening naast hem. De Duitse linie is 130 m verderop.
En de bomkraters zijn diep. Als je erin valt, kom je er niet meer uit.
Deze kant op.
Wakker worden, Kilgour.
Heb je geen moer aan.
Is er dekking om over te steken? -De overdekte loopgraaf is weg.
Vol met lichamen. Hier heb je de meeste kans.
Als je neergeschoten wordt, kruip dan terug naar 't prikkeldraad.
We komen pas als 't donker is. Mocht je 't halen...
schiet dan 'n lichtkogel af. -Die hebben we niet.
Regel dat, Kilgour. Wees 's nuttig.
Hiermee schenkt de Heer je genade en vergeeft Hij je zonden.
Deze raak ik liever niet kwijt aan de moffen.
Als ze beginnen te schieten, gooi deze dan terug. Bij voorbaat dank.
Cheerio.
Zeker weten?
Ja...
Leeftijd gaat vóór schoonheid.
Gaat 't?
Zoek dekking.
Overdekte loopgraaf.
Verroer je niet.
Die zijn van ons.
Loop door, we zijn halverwege.
Daar zit 'n doorgang... in het prikkeldraad.
Sco?
Daar! De frontlinie.
Krijg nou wat... ze zijn écht weg.
Gaat 't met je hand?
Ik ging dwars door die klote Duitser heen.
Verbind 't snel. Voor je 't weet, kun je weer rukken.
Verkeerde hand.
Ze zijn nog niet lang weg.
Niet goed.
Afgesloten.
Dit kan een doorgang zijn.
Jezus...
Kijk dan.
Gigantisch.
Dat ze dit allemaal hebben gebouwd...
Hier is onze doorgang.
Sco?
Wat dacht je hiervan?
Verdomme!
Zelfs hun ratten zijn groter dan de onze.
Wat zou er in die tasjes zitten?
Zó hongerig kun je niet zijn.
Kijk hem nou... bijdehand beest.
Dit kun je wel eten. -Wat is het?
Duits hondenvlees.
Wat zit er in de andere kisten?
Wat is er? -Alarmdraad.
Verroer je niet.
Waar zit 't?
Van hier naar de deur.
Jezus!
Sco!
Sco?
Sco!
Word wakker!
Sco!
Sta op!
Kom... sta op!
Overeind!
Kom op!
Sta op!
Alles staat op instorten!
Hou mij vast!
We moeten snel doorlopen! Kom op!
Ik kan niks meer zien!
Stop!
Een mijnschacht!
We moeten springen.
Kom op!
Je zult moeten springen.
Maar ik zie niks. -Je moet me vertrouwen. Spring!
Laat me niet los!
Ik zie licht!
Stop!
Laat me even stilstaan.
Vuile smeerlappen!
Voorzichtig, er kunnen nog meer boobytraps zitten.
Jezus...
Stof... zoveel stof in mijn ogen.
Hier, neem maar wat van mij.
Had ik die rat maar doodgeschoten.
Had liever een andere idioot uitgekozen.
Wat? -Waarom koos je mij uit?
Ik wist niet waarom ik jou koos.
Je weet nooit iets. Dat is jouw probleem.
Goed, ga dan terug.
Niets houdt je tegen. Voor mijn part ga je naar huis.
Niet doen...
Ik wist ook niet waarvóór ik je uitzocht.
Ik dacht dat we proviand gingen halen of zo.
Iets simpels. Oké?
Dit had ik nooit verwacht.
Wil je echt terug?
Schiet die lichtkogel nou maar af.
Val lekker dood, luitenant.
Weet je waar we zijn?
Écoust is richting zuidoost.
Als we die koers aanhouden, moeten we 't halen.
Kom op.
Kijk nou... ze hebben hun eigen wapens vernietigd.
Hun eigen loopgraven ook.
Wat bedoel je?
Ik denk dat ze ons die kant op- stuurden. Ze wilden ons begraven.
Smerige ratten.
Ken je dat verhaal over Wilko? Hoe hij zijn oor verloor?
Ik ben niet in de stemming. Let goed op... bovenop de heuveltop.
Hij zei jou vast dat 't een granaatscherf was.
Wat was het dan?
Je weet dat z'n vriendin kapster is, hè?
En dat ie klaagde over de wasfaciliteiten in z'n brieven?
Weet je die gore toiletten nog in Arras?
Zij stuurde 'm haarolie op.
't Rook lekker zoet. Als siroop.
Wilko is dol op die lucht, maar hij wil 't niet meedragen in z'n rugzak.
Dus hij smeert z'n haar er in één keer mee in en gaat slapen...
en hij wordt 's nachts wakker en er zit een rat op zijn schouder.
Dat beest zit aan z'n haar te likken.
Wilko raakt in paniek en springt overeind...
waarop die rat z'n oor afbijt en ermee wegrent.
Hij maakte een enorm kabaal, schreeuwend en wel.
't Mooiste was dat ie zóveel had op- gesmeerd, dat ie 't niet kon afwassen.
Hij was als een magneet. De ratten lieten ons met rust, maar hem niet.
Arme sukkel.
Ze gaan weer naar huis. Benieuwd wat ze hebben gezien.
Let goed op de heuveltoppen.
Met jouw medaille zit 't wel goed. -Hoezo?
'Korporaal Blake toonde grote moed en redde zijn kameraad van een wisse dood.'
Denk je? -Inderdaad.
Zou mooi zijn, aangezien jij de jouwe verloor.
Ik ben 'm niet verloren.
Wat is ermee gebeurd dan? -Wat kan jou dat schelen?
Waarom kan 't jou niks schelen?
Ik heb 'm geruild met 'n Franse kapitein.
Geruild? Waarvoor? -'n Fles wijn.
Waarom deed je dat? -Ik had dorst.
Wat zonde.
Je had 'm mee naar huis moeten nemen. Om aan je familie te geven.
Daar zijn mannen voor gestorven.
Ik zou een medaille wel meenemen. Waarom jij niet?
Het is een stukje tin. Je wordt er niet speciaal door.
't Maakt voor niemand verschil. -Toch wel.
En 't is méér dan tin. Er zit een lintje aan.
Ik haatte 't om naar huis te gaan. Vreselijk.
Omdat ik wist dat ik niet kon blijven...
en weer moest vertrekken, terwijl ze me wellicht nooit meer...
Jezus...
Ze hebben alles omgehakt.
Kersen.
Lamberts...
Of Dukes. Lastig te zeggen als ze niet bloeien.
Wat is het verschil?
Mensen denken dat er maar één type is. Maar er zijn vele soorten.
Cuthberts, Queen Anne's, Montmorency's. Zoete en zure.
Hoe weet jij dat allemaal?
M'n moeder heeft 'n boomgaard. 'n Paar bomen maar.
Rond deze tijd van het jaar lijkt 't wel te sneeuwen. Overal bloesem.
En in mei moeten we alles plukken. Joe en ik.
Een dag werk.
Zijn deze allemaal dood nu?
Als de pitten rotten, bloeien ze weer op. Dan krijg je zelfs méér bomen.
Ziet er verlaten uit. -Laten we 't hopen.
We moeten het zeker weten.
Ik neem de voorkant, jij de achterkant.
Zie je iets?
Niks.
Iets te eten gevonden? -Nee.
Deze plek bevalt me niet.
Volgens de kaart moet vlak achter die heuvel Écoust liggen.
Goed.
Zijn dat onze vrienden weer? -Lijkt erop.
Ze zijn in gevecht.
Wie wint er? -Wij, denk ik.
Twee tegen één.
Ze hebben 'm.
We moeten 'm uit zijn lijden helpen. -Nee, geef 'm wat water.
Het komt goed.
Beweeg je niet!
Stop!
Nee!
Klootzak!
God, nee...
Jezus, nee!
We moeten het bloeden stelpen. -Hou op!
Het komt goed!
We gaan opstaan. Goed?
Ik kan 't niet.
Je moet naar 'n veldhospitaal. -Dat red ik niet.
Ik draag je wel. Het is niet ver. -Haal de dokter hierheen.
Nee, we moeten samen gaan.
We gaan opstaan.
Opstaan!
Hou op! Alsjeblieft.
Leg me neer!
Leg me neer.
Je moet proberen in beweging te blijven.
Laat me gewoon blijven zitten. -Dat kan niet.
We moeten het 2nd vinden, weet je nog? Je broer. We gaan.
Ga maar vast. Ik haal je wel in. -Je kunt hier niet blijven.
We moeten doorgaan, oké?
Kom op!
Zo, ja...
Kom op.
We moeten je broer vinden.
Je herkent hem wel.
Hij lijkt op mij.
Hij is wat ouder.
Wat is dat?
Worden we gebombardeerd?
Dat zijn sintels. De schuur staat in brand.
Ik ben gewond...
Hoe komt dat?
Je werd neergestoken.
Ga ik dood?
Ja...
Ik denk het wel.
Dit? -Wat erin zit.
Wil je mijn moeder schrijven?
Dat doe ik.
Zeg haar dat ik niet bang was.
Nog iets anders?
Dat ik van ze hou...
Ik zou willen...
ik wil...
Praat tegen me.
Zeg me dat je de weg kent.
Ik ken de weg.
Ik ga zuidoost tot ik Écoust bereik.
Ik doorkruis de stad en ga oostwaarts naar het Croisilles bos.
Dan is het al donker.
Dat maakt mij niet uit. Ik zal het 2nd vinden.
Ik overhandig de boodschap en dan zal ik je broer vinden.
Lijkt op jou, beetje ouder.
Alles goed, maat?
Het is goed, het is oké.
Kom, help hem.
Jezus... wat is er met hem gebeurd?
Was het 't vliegtuig? We zagen de rook.
Ga zijn spullen halen. -Sir.
Een vriend?
Wat doe je hier?
Ik heb een dringend bericht voor het 2nd Devons.
Orders om de aanval van morgen af te blazen.
En waar zijn ze gestationeerd? -Vlak achter Écoust.
Kom met me mee.
Kom met me mee, korporaal. Dat is een bevel.
Wij gaan naar Écoust. We kunnen je 'n eind op weg brengen.
Sir!
Kom op, sergeant. Zet meer mannen onderaan!
Bij de wortels is ‘t juist zwaarder!
Het is misschien een beetje krap.
Jullie kunnen 't niet zomaar optillen. Draai de voorkant naar links.
Ze maken het er niet makkelijker op, hè?
Ze hadden zich op z'n minst wat netter kunnen terugtrekken. Smeerlappen.
U bent er niet één van mij. -Nee, sir.
Hij heeft 'n dringende boodschap voor 't 2nd Devons.
Kun je er niet gewoon voorbij? -Nee, sir.
In godsnaam... haal weg dat ding!
Er is nog wel ruimte in de soldatentruck.
Hij heeft speciale orders. -Ja, goed.
Kom op, nu kun je er wel langs.
Hoe bent u hier gekomen?
Door 't niemandsland, vlak bij Bapaume. Kostte ons de hele nacht.
We liepen tegen 'n stel moffen aan die nogal lastig werden.
Gaat u naar de nieuwe frontlinie? -Dat proberen we.
De Newfoundlands zijn naar voren opgeschoten en vroegen versterking.
Het spijt me van je vriend.
Mag ik je iets vertellen wat je misschien al weet?
Het is zinloos om er steeds aan te denken.
Nee, sir.
Stap in.
Maak een beetje ruimte.
Kom op, instappen!
Daar gaan we weer, jongens.
Welkom aan boord van de nachtbus naar god mag weten waarheen.
Is dat een dooie hond?
Heb je een peuk? -Alsjeblieft.
Butler? Ga verder met dat verhaal.
Goed. Dus toen we de trein uitstapten, kregen we een uitbrander van Beaufoy.
'Korporaal, wat je ook doet, verlies niet je normen uit 't oog!
Op dat moment komt Scott uit de latrine en veegt z'n hand af aan Beaufoy's jas.
Z'n hele achterkant onder de stront.
Moest dat Kapitein Beaufoy voorstellen? -Rot op. Alsof jij 't beter kan.
'Mannen, jullie wapentuig is een schande voor de hele krijgsmacht!'
Jullie zijn allebei afschuwelijk. -Hoezo? Jij spreekt de taal nauwelijks.
Hij snapt het beter dan jij, Cooke. -Doe jij 't eens, Jondalar.
Laat maar 's horen, Jonny.
'Rossi! Nooit in mijn 200 jaar als soldaat zag ik zo'n beroerde latrine!'
Dat lijkt nergens op.
Dat had me mijn tanden kunnen kosten. -Je kunt wel nieuwe gebruiken.
Moet je ergens speciaal zijn?
Die klootzak moet rijles nemen.
Hij moet 'm in z'n achteruit zetten.
Probeer 't eens in z'n achteruit.
Achteruit!
Stop!
Iedereen moet eruit. -Wie is dat?
Allemaal eruit!
Kom op! -Rustig maar.
Goed... één, twee, drie!
We hebben planken nodig voor onder de wielen.
Daar hebben we geen tijd voor. We moeten duwen. Kom op!
Kom op!
Alsjeblieft! Ik heb enorme haast.
Kom, jongens.
Kom op, jongens. -Eén, twee, drie.
Kom op, jongens! Nog één laatste duw. Eén, twee, drie!
Instappen... schiet op.
Alles in orde?
Chauffeur, probeer 'm dit keer 's op de weg te houden?
Rot op!
Waar ga je heen?
Ik moet naar 't 2nd Devons, voorbij Écoust.
Waarom?
Ze vallen aan bij zonsopgang. Ik heb orders ze tegen te houden.
Hoezo dat?
Ze lopen regelrecht in de val.
Hoeveel? -1600.
Jezus...
Waarom stuurden ze jou in je eentje?
Dat deden ze niet. We waren met z'n tweeën.
Dus nu is het aan jou.
Dat lukt je nooit.
Jawel.
Bedankt.
Kijk. Moet je kijken, verdomme.
Drie jaar vechten voor dát?
We hadden 't aan die smeerlappen moeten laten. Wie schiet er nu koeien neer?
Moffen met kogels te veel. -Klootzakken.
Slim. Ze weten dat als zij de koe niet neerschieten, jij 'm opeet.
Het blijven klootzakken. -Het is niet eens ons land.
Hoe lang denk je dat ze al weg zijn? -Hoezo? Bang dat we ze inhalen?
Dat zou 'n wonder zijn met deze snelheid.
Waarschijnlijk al na de volgende hoek. -Welnee. Nietwaar.
Waarom geven ze zich niet over? Willen ze niet naar huis?
Ze haten hun vrouwen en moeders. En Duitsland moet een schijthol zijn.
Ze trekken zich terug. Ze zijn al kilometers weg.
We hebben ze in de tang.
Dat hebben we helaas niet.
Gelul. Wat nou weer? -Toch niet weer een boom?
De brug is stuk. -Dat is pech.
't Ziet er naar uit dat ik er hier uit moet. Ik wens jullie geluk.
Bewaar 'n beetje geluk voor jezelf, vriend. Je zult het nodig hebben.
Succes. -Verknal het niet.
Ik hoop dat je 't haalt. -Bedankt.
De volgende brug is 10 km verderop. We moeten omrijden.
Dat zal niet gaan, sir. Daar heb ik geen tijd voor.
Natuurlijk.
Veel succes. -Dank u.
Korporaal?
Als je Kolonel MacKenzie weet te bereiken...
zorg dat er dan getuigen bij zijn.
Het zijn directe orders, sir. -Dat weet ik.
Maar sommige mannen willen gewoon vechten.
Dank u, sir.
Chauffeur! Rijden maar!
Er is niets hier.
Er is hier niets voor je. Alsjeblieft?
Engels.
Niet Duits.
Vriend. Ik ben een vriend.
Deze plek, deze stad... Écoust?
Is dit Écoust? -Ja.
Waar zijn de anderen?
De anderen?
Ik ben alleen.
Alleen ik.
Ik moet ergens zijn.
Ik moet een bos vinden in het zuidoosten.
Bomen?
De bomen?
Croiset?
Croisilles? -Ja.
De rivier...
Rivier?
Rivier. Daar.
Bomen. Croisilles.
Ga zitten.
Dank je.
Mijn kleintje.
Een meisje?
Ja.
Een meisje.
Hoe heet ze?
Weet ik niet.
Wie is haar moeder?
Weet ik niet.
Ik heb eten.
Hier.
Ik heb deze. Maar jij mag ze hebben.
Neem alles. Voor jou en het kind. Alsjeblieft.
Ze kan dat niet eten. Ze heeft melk nodig.
Melk?
Bedankt.
Hallo.
Heb jij kinderen?
Kinderen? Jij?
Het is goed.
Ze vindt je aardig.
Blijf praten.
'Ze gingen in een Zeef naar zee
in een Zeef gingen ze naar zee
ondanks wat hun vrienden zeiden
op 'n stormachtige winterochtend
gingen zij toch naar zee in een Zeef!
Ver weg en ver weg
zijn de landen waar de Jumblies wonen
hun hoofden zijn groen en hun handen zijn blauw
en zij gingen de zee op in een Zeef.'
De ochtend. De soldaten zullen je zien.
Het wordt licht.
Je moet wachten.
Blijf.
Blijf. Alsjeblieft?
Ik moet gaan.
Alsjeblieft?
Het spijt me.
Baumer?
Baumer!
Engelsen!
D compagnie vooruit!
Gaat het, vriend? Waar kom je vandaan?
Vast shellshock. -Hij is niet van ons.
Hij is doorweekt. -Laten we hem maar meenemen.
Ik moet de Devons vinden.
Wat zegt ie? -Wat zei je, man?
De Devons. Ik moet de Devons vinden.
Wij zijn de Devons.
Jullie zijn de Devons? -Ja, Korporaal.
Waarom hebben jullie nog niet aangevallen?
Wij zijn de tweede aanvalsgolf. -Wij zitten niet bij de eerste golf.
Wij zijn D compagnie. Wij hebben ons vannacht ingegraven. Wij gaan als laatste.
Gaat het wel? -Waar is Kolonel Mackenzie?
Helemaal vooraan.
Welke kant op? -Die kant. We gaan er nu heen.
Rustig, man. Waar ga je heen?
Opzij!
Laat me er langs!
Laat me er door!
Volg je pelotonscommandant. Verspreid je en wacht op zijn orders!
Waar is je bevelvoerend officier? -Vlakbij de eerste loopgraaf.
Steek je signaalvlag op of schiet je lichtfakkel af...
als jullie je sectie van de Duitse linie hebt ingenomen!
B Compagnie. Luister goed.
Bij 't eerste teken, valt A Compagnie aan. B Compagnie rukt op naar de frontlinie.
Ik heb 'n bericht van Generaal Erinmore. -Wie ben jij dan wel?
Generaal Erinmore heeft de aanval afgeblazen.
We gaan aanvallen. Ze zijn op de vlucht. -Stuur geen mannen naar voren.
Uit de weg!
Dit zijn orders van de legerleiding! Waar is Kolonel Mackenzie?
Ga maar naar de Kapitein! Ik wil dat jullie snel zijn, begrepen?
Twee handgranaten de man. NCO's verzamelen fakkels en signaalvlaggen.
Sectie 9 en 10 klaar!
Voorwaarts op 't eerste fluitsignaal!
En blijf vooral in beweging! Jullie moeten de linie doorbreken.
Waar is de kapitein? -Dáár.
Kapitein, ik heb een bericht.
De aanval is afgeblazen. U moet stoppen!
Waar is Kolonel Mackenzie?
Waar is Mackenzie?
Ga terug!
Houd stand!
Zevende peloton, één minuut!
Ik heb orders deze aanval te stoppen! Waar is Kolonel Mackenzie?
Daar verderop.
Hoe ver? -300 meter. In een tunnel.
Je moet wachten tot de eerste golf voorbij is.
Dat kan niet.
Zevende peloton, 30 seconden!
Dat haal je niet, man! Ben je gek geworden?
Wat doe je, Korporaal?
Nee, nee!
Tweede golf in positie!
Kolonel Mackenzie! -Daarbinnen!
Twee minuten!
Laat me er door!
-Wat doe je?
Ik moet Kolonel Mackenzie spreken. Ik moet deze aanval stoppen!
We zien lichtfakkels. We hebben de linkerflank van de Duitse linie gehaald.
Kolonel! -Houd hem vast!
Luister! Ik heb een brief. Ik moet Kolonel Mackenzie spreken.
Jij gaat hier niet naar binnen. -Sergeant, stuur de tweede golf.
Tweede golf, bereid jezelf voor!
Kolonel Mackenzie! Deze aanval kan niet doorgaan. U dient te stoppen!
U moet stoppen! -Wie ben jij, verdomme?
Korporaal Schofield, 8ste Regiment.
Generaal Erinmore beveelt u deze aanval af te blazen.
Je bent te laat, Korporaal.
Deze orders komen van de legerleiding. U moet 't lezen.
Zullen we de aanval stopzetten?
Aarzelen is verliezen. De overwinning is slechts 500 m weg.
Alstublieft, lees de brief.
Ik heb 't allemaal eerder gehoord. Ik wacht niet op schemering of mist.
Ik trek niet terug om morgen weer op te rukken, niet nu de moffen vluchten.
Ze lopen op hun laatste benen. -De Duitsers hebben dit gepland.
Al maandenlang. Ze wíllen juist dat u aanvalt.
Lees de brief.
Majoor? -Ja, sir?
Trek de mannen terug.
Bel de hospikken. Verzorg de gewonden.
Houd de linie in stand voor 't geval ze aanvallen.
Blijf in positie!
Staakt het vuren!
Ik hoopte dat het vandaag 'n goede dag was.
Hoop is gevaarlijk.
Dat is het voor nu. Volgende week luiden de orders weer anders.
'Val aan bij zonsopgang.'
Deze oorlog eindigt slechts op één manier.
Totdat er nog maar één iemand leeft.
Laat iemand je verwondingen verzorgen.
En flikker nou op, korporaal.
Goed gedaan, jongen.
Dank u, sir.
Weet u waar Luitenant Blake is? -Blake?
We waren met z'n tweeën. Ik ben hierheen gestuurd met zijn broer.
Hem kennende, was hij bij zijn manschappen. In de eerste golf.
Hoe kan ik hem vinden?
Je kunt bij de gewonden kijken achter de frontlinie.
Anders...
Dank u, sir. -Majoor Hepburn!
Sergeant, ik moet Luitenant Blake vinden. Weet u waar hij is?
Nee!
Opzij voor de brancards!
Sir, is Luitenant Blake hier? -Geen idee.
Uit de weg, Korporaal.
Als je kunt lopen, ga dan daarheen.
Luitenant Blake!
Blake?
Heeft iemand Luitenant Blake gezien?
Hij heeft een chirurg nodig!
Amputatie! Direct naar chirurgie!
Mijn been!
Ik heb hulp nodig hier. Vlug!
Hij is in zijn been geraakt. Hij heeft veel bloed verloren.
Luitenant Blake?
Heb je medische assistentie nodig?
Nee, ik kom van het 8ste regiment. -Wat doe je dan hier?
Ik moest een bericht afleveren. -Het 8ste? Dan ken je vast m'n broer.
Ik werd met hem op pad gestuurd. -Is Tom hier? Waar is ie?
Het ging snel.
Het spijt me.
Hoe heet je? -Schofield, sir.
Sorry... wat?
Schofield, William Schofield... Will.
Je hebt eten nodig. Ga maar naar de mess-tent.
Als het mag, wil ik uw moeder schrijven...
om te zeggen dat Tom niet alleen was.
Uiteraard.
Hij was...
Hij was een goed mens.
Altijd grappige verhalen.
Hij heeft mijn leven gered.
Ik ben blij dat jij bij hem was.
Dank je, Will.
KOM TERUG NAAR ONS
VOOR KORPORAAL ALFRED H. MENDES
1ste BATALJON, KING'S ROYAL RIFLE CORPS
DIE ONS DE VERHALEN VERTELDE
Vertaling: FRED & ERIC KARREMAN