PROMETEUSZ
Zawołaj Charliego.
Doktorze Holloway!
Charlie!
Co?
Chodź! Szybko!
2089 WYSPA SKYE - SZKOCJA
- Określiłaś wiek? - 35 tysięcy lat.
Może starsze.
Chyba żartujesz.
Ta sama konfiguracja.
I to wcześniejsza od pozostałych o tysiące lat.
Chyba chcą, byśmy ich odszukali.
Tak.
NAUKOWY STATEK BADAWCZY: PROMETEUSZ
ZAŁOGA: 17
DATA: 21 GRUDNIA 2093
ODLEGŁOŚĆ OD ZIEMI: 3,27 x 10^14 KM
CEL PODRÓŻY: NIEUJAWNIONY
POŁĄCZENIE NEUROWIZORA: USTANOWIONE
Co się temu panu stało?
Umarł.
Czemu im nie pomagasz?
Nie chcą mojej pomocy.
Mają innego boga.
Dlaczego umarł?
Każdy kiedyś umiera.
Jak mamusia?
Jak mamusia.
I dokąd idą?
Każdy nazywa to inaczej.
Niebo.
Raj.
Ale zawsze jest to piękne miejsce.
Skąd wiesz, że piękne?
Bo chcę w to wierzyć.
A ty w co wierzysz, Ellie?
POŁĄCZENIE NEUROWIZORA: ZAKOŃCZONE
Dzień dobry, Davidzie.
Przekazuję wiadomość.
Brak odpowiedzi.
Ten sposób artykulacji
potwierdzony u ich indoeuropejskich potomków
jest formą czysto paralingwistyczną
fonematyczną w swej pierwotnej formie utrwalonej
przed 5 tysiącami lat lub wcześniej.
Spróbujmy z bajką Schleichera.
Powtarzaj za mną.
Doskonale.
- Panie Lawrence? - Tak?
- Bibułka. - Dziękuję.
Kiedyś się sparzysz. To tylko ciało i krew.
M. G. Hartley, filozofz ciebie.
A z ciebie dureń.
- Cholernie boli! - To oczywiste.
Na czym polega sztuczka?
Sztuczka, Williamie Potterze, polega na ignorowaniu bólu.
"Sztuczka, Williamie Potterze,
polega na ignorowaniu bólu".
"Sztuczka, Williamie Potterze,
polega na ignorowaniu bólu".
Uwaga.
Zbliżamy się do celu.
Uwaga.
Zbliżamy się do celu.
Uwaga. Zbliżamy się do celu.
Szlafrok.
Jak długo?
2 lata, 4 miesiące, 18 dni,
36 godzin, 15 minut.
Ofiary w ludziach?
Ofiary?
Ktoś umarł?
Nikt. Wszyscy są zdrowi.
No to obudź ich.
Proszę się odprężyć, dr Shaw.
Jestem David.
Pani ciało i umysł są w stanie wstrząsu
wywołanego hipostazją.
To całkowicie normalne.
Ellie.
Przetrwaliśmy, kochanie.
Już dobrze.
Proszę pić dużo wody. Dużo płynów.
Nawodnienie zwiększa masę mięśni.
Załoga, proszę pić wysokokaloryczne koktajle.
Co to, do cholery?
Gwiazdka.
Święta
pokazują upływ czasu.
Za chwilę
zebranie instruktażowe, kapitanie.
Prosimy na dół.
Jeszcze nie jadłem śniadania.
Wolne?
Millburn, biolog. Miło mi poznać.
Bez obrazy, ale...
Przespałem dwa lata.
Nie szukam tu przyjaźni.
Jestem tu dla kasy.
Jasne?
Sto kredytów, że chodzi o terraformowanie?
Nie, powiedzieliby nam.
Korporacja gówno nam powie.
- Sto. - Przyjmuję.
Wyglądasz na spiętą.
- Postaram się opanować. - Wierzę w ciebie.
Dzień dobry.
Osoby, które osobiście zatrudniłam...
miło was znów widzieć.
Jestem Meredith Vickers i mam za zadanie pilnować, byście wykonali swoje.
I dobrze. Możemy rozpocząć przedstawienie.
Korporacja Weylanda.
Budujemy lepsze światy.
Witajcie, przyjaciele.
Nazywam się Peter Weyland.
Jestem waszym pracodawcą.
Nagrywam to 22 czerwca 2091 roku. Jeśli to oglądacie,
dotarliście do celu.
A ja już od dawna nie żyję.
Niech odpoczywam w pokoju.
Jest wśród was człowiek o imieniu David.
Ktoś w rodzaju syna, którego nie mam.
Niestety, nie jest człowiekiem.
Nigdy się nie zestarzeje
i nigdy nie umrze.
Ale nie potrafi docenić tych niezwykłych darów,
bo do tego David musiałby mieć coś, czego nigdy mieć nie będzie:
duszę.
Poświęciłem całe swoje życie
szukaniu odpowiedzi na pytania:
"Skąd pochodzimy?",
"Po co istniejemy?",
"Co będzie po śmierci?".
Aż znalazłem dwie osoby, które są bliskie poznania odpowiedzi.
Doktorzy Holloway i Shaw, proszę wstać.
Oni poprowadzą tę misję.
Tytan Prometeusz zapragnął zrównać ludzi z bogami
i za to został wygnany z Olimpu.
Cóż, przyjaciele, przyszedł w końcu czas, by tam powrócił.
Bardzo proszę.
Oddaję wam głos.
O rany...
Mam przemawiać po upiorze.
Wyjaśnię wam teraz,
co tu wszyscy robicie.
Oto zdjęcia znalezisk archeologicznych z całej Ziemi.
Twory kultur Egipcjan, Majów, Sumerów, Babilończyków,
te na końcu z Hawajów i Mezopotamii.
A to nasze ostatnie odkrycie.
Malowidła naskalne sprzed 35 tysięcy lat w grocie na wyspie Skye.
Różne starożytne cywilizacje. Dzieląje wieki.
Nie kontaktowały się między sobą, a jednak...
Ten piktogram...
ludzie oddający cześć gigantom pokazującym na gwiazdy...
powtarza się we wszystkich kulturach.
Jedyna galaktyka, w której jest taki układ,
jest tak oddalona od Ziemi,
że te prymitywne cywilizacje nie miały prawa o niej wiedzieć.
Ale tak się składa,
że ten układ
ma słońce
podobne do naszego.
Ustaliliśmy także, że może tam być planeta.
Samotna planeta z księżycem,
na której może rozwijać się życie.
I dziś rano na nią przybyliśmy.
Trafiliśmy tu z powodu mapy, którą znaleźliście w jaskini? Zgadza się?
- Nie. - Tak.
Nie, to nie mapa. To zaproszenie.
Od kogo?
Nazwaliśmy ich "Inżynierami".
Inżynierami?
A jaką się też oni
zajmowali inżynierią?
Tą, dzięki której istniejemy.
Pierdoły.
Macie coś
na poparcie tej bajeczki?
Jeśli chcecie zdyskontować
trzy stulecia darwinizmu, to...
Skąd wiecie?
Ja nie wiem.
Ale chcę w to wierzyć.
Doktorzy...
panna Vickers chce zamienić słówko przed rozpoczęciem przygody.
Ładnie tu.
To oddzielny moduł z własnym systemem podtrzymania życia.
Powietrze, jedzenie.
Wszystko, co umożliwi przetrwanie w nieprzyjaznym środowisku.
Mieszka w szalupie ratunkowej.
Tak,
to prawda.
Lubię minimalizować ryzyko.
Davidzie, zrobisz gościom drinka?
Dla mnie wódka. Bez lodu.
Charlie, patrz.
Moduł medyczny Paulinga.
Wyprodukowali ich tylko dwanaście.
Panno Shaw...
Proszę o słowny opis urazu.
Proszę tego nie dotykać.
To bardzo drogi sprzęt.
Wszczepia bypassy. Na co to pani?
Chyba nie do końca się rozumiemy.
Zrobiliście wrażenie na Weylandzie,
ale dla mnie wasi Inżynierowie to tylko
gryzmoły jaskiniowych dzikusów.
Załóżmy jednak, że spotkacie tam te istoty.
Nie nawiązujecie kontaktu,
nie rozmawiacie,
nie robicie nic, poza zdawaniem mi relacji.
Panno Vickers, czy misja ma cel,
o którym nie wiemy?
Moja firma
zainwestowała w wyprawę bilion dolarów.
Gdyby to pan ją finansował,
z radością realizowalibyśmy pańskie cele.
Ale tak nie jest.
Jest pan podwładnym.
Nie możemy się kontaktować?
Więc po co było nas tu ściągać?
Weyland był przesądnym człowiekiem.
Chciał mieć na pokładzie kogoś wierzącego.
Zdrowie.
Brak odpowiedzi?
Niestety.
Może nie zrozumieli.
Jak twoje lekcje, Davidzie?
Poświęciłem dwa lata na dekonstrukcję starożytnych języków
aż do rdzeni. Wierzę,
że się z nimi porozumiem,
zakładając, że wasza teza jest słuszna.
"Zakładając...". Dobre.
Dlatego nazywająją tezą, doktorze.
Czemu się uśmiechasz?
Panie Ravel, panie Chance, siadamy.
- Jasne. - Tak jest.
Wytyczam tor.
I jak?
Świetnie.
Dobra, szefie.
Do wszystkich,
mówi dowódca.
Wchodzimy w atmosferę.
Tak jest.
Ty też, Vickers.
Wszystkie układy
w gotowości.
Skład atmosfery?
Atmosfera to
71 procent azotu,
21 procent tlenu
i ślad argonu.
Niezła pogoda.
Jak w domu.
Przy rurze wydechowej.
CO2 - 3 procent.
2 minuty bez skafandra i po tobie.
Szczyt z lewej.
Rany, 16000 metrów!
Dorosły brat Everestu.
Dobra, obleć górę.
Spróbujemy tam usiąść.
Mamy dane topograficzne.
Jest parę twardych miejsc.
Może to metal.
Ani fal radiowych, ani cieplnych.
Nikogo nie ma!
"Na pustyni nie ma nic
i nikt niczego nie potrzebuje".
Co to było?
Cytat z filmu, który lubię.
Przez tę przełęcz.
Zmniejsz prędkość o 100 węzłów.
Przechodzimy. Płynnie i powoli.
Równo, chłopaki.
Tam.
Nie, co robisz?
Doktorze Holloway, proszę usiąść!
Tam. Bóg nie buduje
pod linijkę. Z prawej, ta dolina!
Damy radę tam siąść?
Inaczej byłbym nic nie wart.
Panie Ravel, 90 stopni w prawo.
- Jedna mila, prawa burta. - Jedna mila, prawa burta.
Procedura Iądowania.
Przechodzę na ręczne.
Spokojnie.
Tak, skarbie, tak!
Siadamy za pięć...
cztery...
dwie... spokojnie.
Niech badacze przebiorą się w skafandry
i zbiorą się przy śluzie.
Za 6 godzin zajdzie słońce,
- zostawcie to do rana. - Nie, nie.
Jest Gwiazdka
i chcę rozpakować swoje prezenty.
Ty, mały,
idziesz z nami.
Z rozkoszą.
Uwaga: rampa otworzy się za 5 minut.
Hej, Jackson,
po co to?
Dla bezpieczeństwa.
Mam zadbać, by wszyscy byli cali i zdrowi.
To wyprawa naukowa. Nie zabieramy broni.
Dobra.
Powodzenia.
Dlaczego jesteś w skafandrze?
Słucham?
Nie oddychasz, pamiętasz?
Więc po co ci skafander?
Zostałem tak zaprojektowany.
Czujecie się pewniej w otoczeniu podobnych sobie.
Gdybym nie miał skafandra, byłbym niewiarygodny.
Dbają o podobieństwo do nas.
Oby nie za bliskie.
Uwaga! Rampa otworzy się za 15 sekund.
Rampa otworzy się za 5...
4... 3... 2... 1.
Jeden mały krok dla ludzkości.
Serio?
Gotowa? Wiem, że tak!
Fifield,
spektrografia struktury,
ustal czy jest naturalna czy sztuczna.
Tego wam nie powiem. Ale z całą pewnością,
że jest pusta w środku.
Prometeusz... widzicie to?
Tak.
Widzimy.
Gotowi?
- Tak. - Ruszajmy.
- Ty pierwszy. - Ty pierwsza.
Uważaj.
Prometeusz? Wchodzimy.
Zrozumiałem.
Co tam jest?
Jakiś korytarz.
Panie Fifield, schemat struktury.
Całego wnętrza.
Jeśli coś tam się kryje,
te zwierzątka to znajdą.
"Zwierzątka?"
Tak, zwierzątka. Moje zwierzątka.
Prometeusz, mapujemy dane jaskini.
Zrozumiałem.
A niech mnie.
Fifield, masz odczyt?
Tak.
Zwierzątka mówią: "Tędy".
Spójrzcie.
Charlie...
Jezu...
Słońce ogrzewa wodę.
Zmierzcie wilgotność.
I poziom CO2.
Na zewnątrz
trujące powietrze, a tutaj nic.
Da się oddychać.
Co robisz?
- Nie bądź idiotą. - Nie bądź sceptykiem.
Coś generuje tu atmosferę.
David?
- Dr. Holloway ma rację. - Czystsze
niż na Ziemi.
Terraformowanie...
Proszę nie zdej...
Nie chcę tego, Ellie.
Trzymaj kciuki.
Zrozumiałeś? Nie zdejmuj hełmu.
Ty walnięty gnojku.
Zmieńcie kamery,
jeśli chcecie oglądać ten cyrk. Zdejmujemy hełmy.
Zmieniam źródło przekazu.
No, wypłacaj.
- Co "wypłacaj"? - Jak to co?
Coś tu wytwarza czyste powietrze. To, kolego,
- jest terraformowanie. - Zakładaliśmy się o cel przyjazdu.
Gdybyś powiedział, że umrzyk chciał pogadać z Marsjanami...
Dawaj sto kredytów.
Sfinansuję ci za to taniec erotyczny z Vickers.
Minus 12 stopni.
Więc czemu woda nie zamarza?
Może to nie jest woda.
Może to siki Marsjan.
To jest twoja... teoria naukowa.
Serio? Panie biologu?
To na pewno struktura kolagenowa.
Może jakiś osad.
Imponujące.
Co to było?
David?
Co to?
David?
Ellie!
Co to, do cholery, było?
Dobrze, że nie mamy broni.
- No, EI. Już. - Czyj to był pomysł?
Tempo!
Szybko!
Gdzie się podział?
Jest tam! Jest.
Boże, Charlie. Znaleźliśmy ich.
Jakich "ich"?
To oni, Ellie.
Wygląda na drzwi...
a on... stracił przez nie głowę.
Psia mać.
Mieli rację.
A chciałaś, żeby się mylili?
David...
powiedz, że to odczytasz.
Może.
Nie, spadam stąd.
Fifield, dokąd to?
Co?
Słuchaj, jestem tylko geologiem.
Lubię kamienie. Kocham je!
Ale widać, że wy je macie w dupie.
Jedyne, co was interesuje, to gigantyczne trupy.
Niczego nie wniosę w temacie
zwłok olbrzymów!
Chcę wrócić na statek, jeśli można.
Ktoś się
do mnie przyłączy? Zostajesz?
Statek jest okej.
Tak, statek jest bardzo okej.
Gratuluję spotkania ze swoim stwórcą.
Dziękuję.
Weź się
w garść.
A ja myślałem, że to ty jesteś walnięty.
Masz czytnik węgla?
Dzięki.
Od dawna nie żyje?
Od plus minus
2000 lat.
Co robisz, David?
Próbuję otworzyć.
Czekaj. Nie wiemy, co tam jest.
Przepraszam.
Popatrz, Ford. To głowa.
Niesamowicie dobrze zakonserwowana.
Zabierzemy ją.
Zadziwiająco ludzka.
Piękne malowidło.
To fresk.
Stop. Nie dotykaj.
Przepraszam.
Niczego nie dotykamy.
Poci się.
Organiczny.
O nie.
Charlie, malowidła się zmieniają.
Chyba zmieniliśmy skład atmosfery.
Charlie, słyszysz?
Głowa!
Ford, pomóż mi ją zapakować!
- Szefie. - Co macie?
Zbliżający się front burzowy.
Krzemionka
i elektryczność statyczna. Niedobrze.
Widzę.
Załoga na Iądzie,
tu Janek.
Natychmiast wracajcie.
Słyszycie mnie?
Wiatr 200 km/h
i wyładowania,
które wam sfajczą skafandry.
Potrzebujemy tu więcej czasu.
Za 15 minut zablokuję
drzwi zewnętrzne.
Mam szczerą nadzieję, że zdążycie.
Charlie! David!
Musimy spadać!
To tylko kolejny grób.
David!
Na trzy...
Idziemy!
Spokojnie. Ostrożnie.
David, wychodzimy stąd!
Szybciej!
Cholera, już wrócili.
Idziemy.
Kończy się wam czas. Powtarzam...
Idziemy. Już!
Szybciej!
Charlie, głowa!
Ellie, nie!
Co robisz?!
Blokada
- za 5 sekund. - Cholera.
Trzymaj się!
Szlag!
Zamykam drzwi.
Nie ruszaj się!
Charlie!
Chwyć moją rękę!
Nie!
Nie, Ellie!
Ellie!
Dobra!
Co to było, Ellie?
Mogłaś przekreślić całą misję. Nie mówiąc o tym,
że mogłaś zginąć.
Wszystko dobrze?
Tak.
Dzięki, David.
Do usług.
Doktorzy, świetnie,
że wróciliście, ale gdzie Millburn i Fifield?
Jeszcze ich nie ma?
Połącz mnie z nimi.
Byliśmy tu już, Fifield.
Sam nie wiem. Wszystko wygląda tak samo.
Chłopcy, tu dowódca. Słuchajcie.
Elektryczność statyczna i prędkość wiatru
nie pozwolą nam was zabrać.
Co?
Temperatura spada, nałóżcie hełmy i nie traćcie ciepła,
póki nie przejdzie burza.
Szefie,
przekażesz coś naukowcowi i jego fanatycznej babie?
Masz długopis?
Nie będzie nam potrzebny.
Niech idą się...
Zrozumiałeś?
Tak. Dobra, siedźcie spokojnie,
przyjdziemy po was rano.
Którędy teraz?
Dobra.
Którędy, co?
Próbka czysta, brak patogenów.
David.
Więc wszyscy nie żyją?
Co? Kto?
Wasi Inżynierowie.
Są martwi?
Nie wiem.
Za wcześnie na wnioski.
Skanuj.
Obchodzi cię ich śmierć?
Weylanda obchodziła.
Dr. Shaw...
proszę spojrzeć.
- To nie egzoszkielet. - Nie.
To raczej hełm.
- Zdejmijmy. - Powinien
dać się podważyć.
Jest za ciężki. David?
Ostrożnie.
W ten sposób.
Co on ma na głowie?
Wygląda na nowe komórki.
- W stanie... - Przemiany.
Tak.
Przemiany w co?
Wprowadź przewód w miejsce sinawe.
Oszukamy układ nerwowy, pomyśli, że wciąż żyje.
- 30 amperów. - Dobra.
Nie więcej.
Zrobię nacięcie.
Podnieś do 40.
Dobra, 40.
Widziałaś?
Tak. Widzisz?
Jeszcze 10.
10 w górę.
Może to za dużo.
10 w dół.
- 10 w dół. - I jeszcze 20.
Spróbuję.
Próbuję, nic.
Wyłącz. Ford,
wyłącz.
O Boże.
David, odizoluj! Już!
"Odizoluj?" Wyłącz!
Boże, ten smród!
Popatrz.
Jest coraz gorzej.
A jednak śmiertelny.
Pobierz próbkę.
Popatrzmy.
Nie, ja się tym zajmę.
Tak, oczywiście. Przepraszam.
Na szczęście ciut przedwcześnie.
Oczywiście.
Panno Vickers.
Co powiedział?
Nie chce, bym to pani powtórzył.
Co powiedział?
Niestety,
to poufne.
Przysięgam na Boga...
Znajdę kabel, który cię zasila i przetnę go.
Co powiedział?
Powiedział...
"Musicie się lepiej starać".
Herbaty, proszę pani?
Podgląd genetyczny.
Spójrzmy na jego DNA.
Wyizoluj nić.
Porównaj z próbką genetyczną.
Tak.
Nałóż na siebie.
Przetwarzam dane.
Przetwarzam.
DNA zgodne.
O mój Boże!
To my.
To wszystko.
Co ich zabiło?
"Wielkie sprawy
mają skromne początki".
Przeszkadzam?
Pomyślałem, że mogło panu zabraknąć.
- Nalej sobie, kolego. - Szkoda
go na mnie marnować.
Zapominam, że nie jesteś prawdziwym chłopcem.
Przykro mi, że wasi Inżynierowie nie żyją.
Uważasz, że straciliśmy czas?
Musiałbym zrozumieć, na co tu liczyliście.
Liczyliśmy na to, że spotkamy naszych stwórców.
I znajdziemy odpowiedzi.
Choćby na pytanie
dlaczego nas w ogóle stworzyli.
A dlaczego wasi ludzie stworzyli mnie?
Bo potrafili.
Czułby się pan zawiedziony,
słysząc to od swojego stwórcy.
Dobrze,
że nie znasz uczucia zawodu.
Tak, to naprawdę cudowne.
Mogę o coś spytać?
Proszę.
Jak daleko
posunąłby się pan, by osiągnąć cel?
Znaleźć odpowiedzi.
Co by pan zrobił?
Wszystko.
Chyba warto za to wypić.
No to cyk, kolego.
Na zdrowie.
To oni.
Są prawdziwi?
Oczywiście.
Chryste Panie.
Ale stos.
I jak wysoko leżą.
Przed czymś
- uciekali. - Dobra. Nie dotykajmy ich, dobra?
A tego tutaj coś rozdarło od wewnątrz.
Jakby wybuchł.
Jakbym patrzył na malowidło przedstawiające holokaust.
Cokolwiek je zabiło, już sobie poszło?
Millburn, Fifield,
tu Prometeusz.
Podajcie swoją pozycję.
Prometeusz, tu Millburn.
Jesteśmy na 7-4-0-
1 -4-7-7. A co?
Coś nam piknęło kilometr na zachód od was.
Jak to, "piknęło"?
Sonda odbiera sygnał od czegoś,
co nie jest martwe.
To jakaś forma życia.
Jak to, "forma życia"?
Czy to się rusza?
Nie, nie sądzę.
Szefie,
nie widzi pan tego,
co my tu oglądamy.
Inaczej nie gadałby pan o zasranym "piknięciu".
Dobra, chłopcy,
odbieramy ten sygnał sporadycznie od początku burzy.
To niejest dla nas dobra nowina!
Czy to się przemieszcza? Rusza się?
Nie. Prawdę powiedziawszy znikło.
To pewnie usterka.
Jak to, "usterka"?
Dobra, chłopcy.
Dobrej nocy.
Nie bzykajcie się.
Kapitanie, co znaczy "usterka"?
Millburn, co on ma na myśli? Moment!
- Kilometr na zachód? - Tak.
Więc...
Nie chcemy tego sprawdzać, co?
Cholera, nie.
Dokąd teraz?
Na wschód.
Tak, na wschód.
Pieprzona usterka. "Piknięcia, usterki, formy życia". Kurwa!
Badając zachowania obiektu na nagraniach holograficznych,
usiłujemy ustalić, co doprowadziło do rozsadzenia głowy.
Zastanawiam się,
czy nie było tu epidemii.
Czy pani
- dzwoniła? - Muszę ci coś ważnego
powiedzieć. Co to?
To jest
róża, którą zamroziłem z szampanem.
Miałem ci ją dać, kiedy znajdziemy to, czego szukamy.
Znaleźliśmy.
Byli tu. A to...
Najważniejsze odkrycie w całych dziejach
ludzkości. Wiem.
To naprawdę niesamowite.
Ale... chciałem z nimi porozmawiać.
Nie chcesz wiedzieć, po co przybyli?
Dlaczego nas opuścili?
Chcę wiedzieć, skarbie.
Mieliśmy rację.
Mam dowód.
Popatrz
Ich materiał genetyczny jest wcześniejszy od naszego.
Pochodzimy od nich.
- Chyba żartujesz. - Nie.
No to możesz już zdjąć krzyżyk od ojca.
Dlaczego miałbym to zrobić?
To oni nas stworzyli.
A ich kto?
Właśnie. Nigdy się nie dowiemy.
Ale jedno już wiemy.
Nie ma nic wyjątkowego w tworzeniu życia.
Każdy to potrafi.
Wystarczy szczypta DNA i połówka mózgu.
Ja nie potrafię.
Nie mogę obdarzyć życiem.
Jak to o mnie świadczy?
Ellie, nie to miałem na myśli...
Nie mówiłem o...
Dzieciach?
O nas.
Elizabeth Shaw,
jesteś najbardziej wyjątkową osobą, jaką znam.
I kocham cię.
Ile to jeszcze potrwa?
Nie wiem.
Ja tu tylko dowodzę.
To coś rzęzi jak zdychający kot.
Wiedz, że "to coś"
było kiedyś własnością Stephena Stillsa.
Mam wiedzieć, kto to?
Wiesz...
jeśli chcesz się bzykać,
nie musisz udawać,
że wierzysz w przekręt z piramidą.
Możesz po prostu powiedzieć: "Hej, chcę się bzykać".
Mogłabym tak powiedzieć.
Ale jaki jest sens
oddalania się o pół miliarda mil od wszystkich mężczyzn świata,
jeśli chcę się pobzykać?
Zastanawiam się...
Czy jesteś robotem?
U mnie w pokoju.
Za 10 min.
Gdy nie możesz być z kimś kogo kochasz
Kochaj kogoś
Z kimjesteś
Kochaj kogoś, z kimjesteś
Co to jest to czarne?
Gazpacho.
A to tytoń?
Masz
w respiratorze tytoń?
Tak, jasne.
Tytoń.
W imieniu badaczy stwierdzam, że przynosisz nam wstyd.
Naprawdę.
Millburn!
Widzisz?
Co to mogło być? Jakieś bóstwo?
Przedmiot ich kultu?
- Nie wiem, wygląda jak... - Co to?
Co?
O mój Boże.
Uspokój się.
To nic, dam sobie z nim radę.
Malutki...
Prometeusz, zgłoś się.
Znaleźliśmy gady o wydłużonym ciele.
Jakieś 80 - 100 cm, przezroczysta skóra.
Piękny.
Mamy dwa!
Śliczności... śliczne maleństwo.
Jezu, jaki wielki. Co to takiego?
- Spokój. - Dlaczego?
Jest naprawdę piękna.
"Piękna?" Skąd wiesz, że to samica?
To dama, patrz!
Zahipnotyzowana.
Chodź tu... chodź.
No już, już.
Spokojnie...
Malutka...
Silna jesteś!
Pomóż mi!
Zabierz to!
Już!
Nie dotknę go!
O mój Boże.
- Zaciska się. - Nie dotknę!
Tnij!
Pogarszasz sprawę!
Zaciska się!
Złamie mi rękę!
Kurwa!
Odetnij to!
Odetnij!
Już!
O Boże.
O Boże! O Jezu...
Jest w moim skafandrze!
Shaw, nie śpisz?
A co jest?
Burza minęła. Nie mam kontaktu z chłopakami.
Sprawdzimy, czy da się ich wyciągnąć.
Gdzie mogą być?
Ostatni raz kontaktowali się z miejsca, gdzie znaleźliście głowę.
Już idziemy.
Dobra.
Chance, idziesz ze mną. Chodź.
Dobra, szefie.
- Ravel, naprawiłeś usterkę? - Nie,
- to sprawa hardware'u. - Jaką usterkę?
Odbieramy sygnał od jakiejś formy życia.
Pojawia się co godzinę
na parę sekund, a potem znika.
Mogę odszukać sondę i ją naprawić.
A proszę cię bardzo.
Uważajcie, doktorzy.
Fifield!
Millburn!
Schodzimy.
David... jesteś sam?
Tak, panno Vickers.
Przekieruj sygnał do mojego pokoju.
Zrozumiałem.
Ty sukinsynu.
Odciąłeś mnie.
Co to?
Potknąłem się.
Jesteś chory!
To nic, skarbie.
Fifield?
Millburn?
Ej, Chance. Na twoim miejscu
bym nie ruszał.
Dr. Shaw?
Tak?
Mamy jakieś pojęcie o tym,
co cieknie z tych wazonów?
Nie. Przedtem nie ciekło.
Kapitanie?
Co?
Kto to?
- Który to? - Millburn.
- Ellie. - Nie dotykaj go.
Ellie, skarbie.
Charlie, co jest?
Musisz na mnie spojrzeć.
Znasz się na infekcjach,
co widzisz?
Nie jest dobrze.
Mów, co widzisz.
O Boże.
Ford, chodź tu.
Spokojnie. Janek?
- Co? - Spadamy!
Co widzisz?
Kochanie, mów.
Holloway jest chory, kiepsko z nim.
Coś mu się rusza
w przełyku.
Jest dobrze.
Janek!
Chodź mi pomóc!
Ford, chodź tu!
- W porządku. - Chodźmy!
Pomóż mi.
Zabieramy cię. Wyniesiemy cię stąd.
Prometeusz,
zgłoś się!
- Uwaga na głowę. - Jest dobrze.
Do góry.
Prometeusz, zgłoś się.
Jest tam kto?
Tu Vickers.
Wyślij ekipę medyczną do śluzy.
Pełna, bezpieczna kwarantanna.
Holloway zachorował.
Na co?
- Załatw to. - Przenieśmy go na statek.
Charlie?
Przebieram się.
Charlie, mów do mnie.
- Co to było? - Szybko!
Ruszać się! Musimy się sprężać!
Kiepsko wygląda.
Złapał tam coś? Zdjęliśmy hełmy.
Nie wiem.
Prometeusz, tu Janek. Otwórzcie tylne wejście.
Takjest.
Boże... tak mi przykro.
Szybciej!
Błagam!
Prometeusz, dlaczego nie otwieracie drzwi?!
Vickers, to rozkaz!
Otwórz drzwi!
- Spójrz na mnie. Za późno. Jestem chory. - Nie jest za późno.
Idziemy!
Pomóż mi!
Śluza, tu Janek.
Natychmiast otwórzcie!
Nie otwierać!
Prometeusz,
słyszysz?
Otwierać, do cholery! To rozkaz!
Otwierać!
A to co?!
Nie wpuszczę go.
Jest chory!
Dlatego nie wejdzie
na mój statek!
Chance, chodź tu!
Ratujmy go!
Ratuj siebie. Wszyscy prócz Hollowaya na pokład!
Nie opuszczę go!
To zostań!
Zaraz!
Dajmy go do kapsuły medycznej.
Nie róbcie tego!
Spokojnie, Ellie.
Vickers!
Co robisz?
Kocham cię.
Nie!
Odejdź!
Zrób to!
Odejdź!
Nie, Charlie!
Zrób to.
Nie!
Charlie!
Moje najgłębsze kondolencje.
Muszę to zabrać.
Może być skażony.
Jeśli jest tam patogen, wszyscy się z nim zetknęli.
Od każdego, kto był w piramidzie, trzeba pobrać krew.
Tak, oczywiście.
Tak?
Wiem, że to pytanie
jest bardzo nie na miejscu,
zważywszy na okoliczności,
ale zarządziła pani kwarantannę,
więc mam obowiązek spytać,
czy między panią a dr. Hollowayem doszło ostatnio do zbliżenia?
Łączyła was
tak silna więź...
Staram się
być sumienny...
Ojoj...
Ciąża.
Co?
Trzeci miesiąc.
Nie, to... niemożliwe.
Nie mogę być w ciąży.
Czy odbyła pani stosunek z dr. Hollowayem?
Tak...
ale dziesięć godzin temu.
Nie ma możliwości, żebym była w 3. miesiącu.
Cóż...
nie jest to zwyczajny płód.
Chcę zobaczyć.
To zły pomysł.
David, chcę go zobaczyć.
Pani doktor...
Chcę go zobaczyć.
Usuńcie mi go.
Niestety, nie dysponujemy
odpowiednim personelem.
- Radzę... - Chcę to usunąć.
Poddać się kriostazie
aż do powrotu na Ziemię.
Wyjmij to ze mnie!
Wyjmij!
Proszę.
To na pewno bolesne.
Podam coś pani.
Już dobrze.
Niebawem ktoś się po panią zjawi
i zabierze na kriopokład.
Czuje się pani opuszczona przez Boga.
Co?
Po śmierci
dr. Hollowaya. Pani ojciec zmarł w bardzo podobnych okolicznościach.
Co go zabiło?
Ebola?
Skąd o tym wiesz?
Oglądałem pani sny.
Dr. Shaw?
Mamy panią ubrać
w sterylny skafander i zabrać na kriopokład.
Lulu spać.
Dr. Shaw?
Odurzona. Przygotować ją.
Rozpoczynam procedurę ratowniczą. Proszę o słowny opis urazu.
Trzeba mi zrobić cesarkę.
Błąd. Kapsuła medyczna jest dla pacjentów
płci męskiej i nie oferuje
wymienionego zabiegu. Proszę poszukać pomocy...
Operacja...
Rany kłute...
jamy
brzusznej.
Ciało obce.
Zaczynaj.
Rozpoczynam zabieg chirurgiczny.
Badania diagnostyczne.
Szybciej.
Wyciągaj to! Już!
Błagam!
O Boże.
- Już! - Podaję narkozę.
Błagam!
Rozpoczynam zabieg chirurgiczny.
O Boże.
Boże.
Boże!
Szybciej!
Mostek
do hangaru.
- Słucham? - Widzicie to, co ja?
Włączył się monitor Fifielda.
Co? Gdzie?
Z tego, co widzę,
na zewnątrz statku.
Barnes, otwórz drzwi!
Fifield, zgłoś się.
Fifield?
Sekundę.
Wallace!
Popatrz!
Fifield?
Co się tam do cholery dzieje?!
Schodzę tam.
Chance, skafander!
Nie wpuszczać go na statek!
Zabij go!
Trafiłem go!
Dawać!
- Gotów, Chance? - Tak.
Szybko!
Do wozu!
Uciekamy stąd!
Już!
Co to?
Spał pan.
Cały czas był pan na statku? Dlaczego?
Zostało mi tylko parę dni życia.
Nie chciałem ich marnować,
nie mając pewności, że zrobiliście swoje.
Poznaliście mojego stwórcę.
Gotowe.
- Czyściutkie. - Mówiłeś mu, że nie żyją?
Nie wszyscy, doktor Shaw.
Jeden wciąż żyje.
Właśnie się do niego udajemy.
Co?
Odwróć mnie.
To ty mnie przekonałaś, że...
Jeśli one nas stworzyły,
to z pewnością mogą nas też ocalić.
Laska.
A przynajmniej mnie.
Ocalić pana przed czym?
Przed śmiercią.
Postaw mnie.
W porządku.
Tak jest.
Pan nie rozumie...
pan jeszcze nie wie.
Tu nie jest tak, jak zakładaliśmy. Oni nie są
tacy, jak myśleliśmy.
Pomyliłam się.
Pomyliliśmy się.
Charlie...
Dr. Holloway nie żyje.
Musimy się ewakuować!
A co by zrobił Charlie,
teraz, kiedy jesteśmy już o jeden krok
od uzyskania odpowiedzi na najistotniejsze pytania
ludzkości?
Czy możemy odejść,
nie wiedząc, kim oni są?
A może straciłaś wiarę, Shaw?
Wejść!
Dokąd się wybierasz, do cholery?
Wiesz, czym jest to miejsce?
Ci Inżynierowie? To nie ich dom.
To placówka. Może nawet militarna.
Na odludziu,
by nie robić broni masowej zagłady u siebie.
To jest ten szajs, który znaleźliśmy w wazonach.
Stworzyli go.
Ale go nie opanowali i zwrócił się przeciwko nim. Koniec.
Czas wracać do domu.
Jeden z nich wciąż żyje.
Nie chcesz wiedzieć, co mają do powiedzenia?
Wisi mi to.
No tak.
Ty tu tylko dowodzisz.
Zgadza się.
Ale musi ci na czymś zależeć.
Bo jeśli nie, to co tu robisz?
Może ujmę to tak.
Cokolwiek się tutaj stanie,
nie mogę tego zawlec na Ziemię.
Nie pozwolę na to.
I zrobię to, co będę musiał zrobić,
by temu zapobiec.
Więc zadbaj o to.
Więc jednak przyszłaś.
Nie chcesz tego?
Tak ci zależało, bym tu nie przyjeżdżał,
więc dziwi mnie to.
Zostaw nas samych.
Tak jest.
Jeśli
tam zejdziesz, umrzesz.
Bardzo negatywne podejście.
Właśnie dlatego powinnaś była zostać.
Myślałeś, że latami będę zasiadać w radzie zarządu
i spierać się, kto ma rządzić
kiedy ty będziesz szukał cudu
na jakiejś zapomnianej przez Boga dryfującej w kosmosie planecie?
Król
panuje przez określony czas, po czym umiera.
To nieuniknione.
Taka
jest naturalna kolej rzeczy.
Coś jeszcze?
Nie...
ojcze.
To wszystko.
Nie sądziłem, że masz w sobie to coś.
Przepraszam,
niefortunny dobór słów.
Niezwykły instynkt przetrwania, Elizabeth.
Co będzie, kiedy Weyland
przestanie cię programować?
Chyba stanę się wolny.
Chcesz tego?
"Chcieć?"
To obce mi pojęcie.
A czyż nie każdy
życzy swoim rodzicom śmierci?
Ja nie życzyłam.
Dr. Shaw!
Miło, że do nas dołączyłaś.
Może pan zdjąć już hełm.
Co?
Powietrze jest zdatne do oddychania.
Na pewno?
Tak.
Zaraz. Wciąż nie wiemy, jak zaraził się Holloway. Jeśli wziewnie...
Nie.
Skąd wiesz?
Pachnie dobrze.
- Możemy? - Proszę.
Przed nami mostek.
Co to?
Luk transportowy.
Janek? Widzisz to?
Ile ich tam jest?
Tysiące.
Co u diabła...?
Ravel, daj mi te schematy.
Przerzucam je na stół.
Zdejmij kopułę.
Wyizoluj teren i wyodrębnij.
Wyodrębniam.
Powiększ.
Obróć.
To statek.
Chryste...
Pieprzony statek.
To wyższy gatunek, nie ma wątpliwości.
Ich komory do hipersnu
mogą robić wrażenie, jak mniemam.
A więc
- podróżowali? - Odtworzyłem z grubsza wydarzenia.
To oczywiste, że szykowali się do startu,
zanim nastąpił chaos.
Dokąd się wybierali?
Na Ziemię.
Po co?
Czasem, chcąc tworzyć,
trzeba najpierw zniszczyć.
Gdzie on jest?
Tędy, proszę.
Na pewno jeszcze żyje?
Na sto procent.
Porozumiesz się z nim?
Sądzę, że tak.
W porządku!
Powiedz mu,
że przybyliśmy, tak jak kazał.
Spytaj, skąd są.
Co robisz?
Co jest w luku?
Co zabiło jego ludzi?
Shaw, dość.
- David... - Stworzyliście to
z myśIą o nas. Dlaczego?
Shaw, dość. Niech zamilknie!
Muszę wiedzieć!
Czym zawiniliśmy? Za co
- nas nienawidzicie? - Jeszcze
słowo i zastrzelę.
David, mów. Powiedz, po co tu przybyłem.
Nie!
Ford! Szybko!
Tam nie ma... nic.
Wiem.
Życzę dobrej podróży, panie Weyland.
Czas wracać do domu.
Panie Chance, proszę nas tam zabrać.
Nie!
Kapitanie?
Co to, do cholery?
Prometeusz!
Zgłoś się!
Shaw, to ty?
Odbiór.
Janek,
posłuchaj mnie!
Statek startuje!
- Co? - Co ona bredzi?
Nie dajcie mu odlecieć!
Zatrzymajcie go!
Niczego nie zatrzymujemy, wracamy do domu.
Jeśli go nie zatrzymacie,
nie będzie dokąd wracać.
Niesie śmierć i rusza w stronę Ziemi.
- To nie jednostka wojenna. - Wiem!
W drogę.
Wiem o tym.
Ale musisz to zrobić.
Już!
Janek, uwierz mi! Błagam!
Mówiłam: ruszaj w drogę.
Panie Ravel,
napęd jonowy.
Co takiego?
W atmosferze? To zmieni nas...
- w pocisk. I o to chodzi. - Co robisz?
To mój statek.
Zabierz nas do domu.
Vickers, odpalę twoją kapsułę.
To dwa lata życia.
Wolisz to czy zostać?
Masz 40 sekund
by do niej dotrzeć.
Odbiło ci.
Panowie,
sam sobie z tym poradzę.
Możecie dołączyć do panny Vickers.
Bez obrazy,
jest pan gównianym pilotem i potrzebuje pan rąk do pomocy.
Jeśli nie możesz być z kimś kogo kochasz
Jeśli myślisz, że już po zakładzie,
to się mylisz.
Zapłacisz mi na tamtym świecie.
Podejdź możliwie jak najbliżej.
Mamy jedną, jedyną szansę.
Kapsuły ratunkowe!
20 sekund
na ewakuację.
- Odliczanie. - Napęd
jonowy.
Dawaj!
Panowie, do dzieła!
Zderzenie.
Zabierać łapy!
Boże!
Nie! Nie!
Boże.
Ostrzeżenie. Zapas tlenu wystarczy na 2 minuty.
Ostrzeżenie. Zapas tlenu wystarczy na 30 sekund.
Śluza zamknięta.
Stabilizacja poziomów tlenu.
Elizabeth, jesteś tam?
Tu David.
Tak. Tak. Jestem.
Musisz wyjść. Natychmiast.
Idzie po ciebie.
Kto?
Rozszczelnienie śluzy.
Giń!
Przepraszam.
O Boże.
Przepraszam.
Przepraszam, Charlie, nie mogę tego zrobić.
Już nie potrafię.
Elizabeth?
Jesteś tam?
Doktor Shaw?
Słyszysz mnie?
Tak.
Tak, słyszę cię.
Bałem się, że nie żyjesz.
Nie masz pojęcia, czym jest strach.
Wiem, że się czasem spieraliśmy,
ale błagam,
muszę cię prosić o pomoc.
Czemu miałabym ci pomóc?
Bo beze mnie nigdy się stąd nie wydostaniesz.
Żadne z nas się stąd nie wydostanie.
To nie był jedyny statek.
Jest wiele innych.
Umiem nimi latać.
Dr. Shaw?
Dr. Shaw!
Tutaj.
Gdzie mój krzyżyk?
W kieszeni pasa.
Nawet po tym wszystkim
nie straciłaś wiary, prawda?
Twierdzisz, że rozumiesz ich nawigację
i mapy.
Tak, oczywiście.
Wystarczy znaleźć inny statek
i skierowanie go na Ziemię powinno być proste.
Nie chcę wracać tam, skąd przybyliśmy.
Chcę się udać tam, skąd pochodzą oni.
Myślisz, że dasz radę, Davidzie?
Tak.
MyśIę, że dam radę.
Na co liczysz, udając się na ich planetę?
Stworzyli nas.
A potem usiłowali zgładzić.
Zmienili zdanie.
Chcę wiedzieć dlaczego.
To bez znaczenia.
Czy to ważne, czemu zmienili zdanie?
Tak.
Tak, ważne.
Nie rozumiem.
Cóż...
Pewnie dlatego, że ja jestem człowiekiem,
a ty robotem.
Przepraszam.
To nic.
Ostatni raport ojednostce Prometeusz.
Statek wraz
z załogą został unicestwiony.
Jeśli odbierzecie ten przekaz,
nie próbujcie dotrzeć tam, skąd został nadany.
Terazjest tu tylko śmierć. Zostawiamją za sobą.
Dziśjest pierwszy stycznia,
roku Pańskiego 2094.
Mówiła Elizabeth Shaw,
ostatnia ocalała pasażerka Prometeusza.
Nie ustaję w poszukiwaniach.
Tekst polski: EIżbieta Gałązka-Salamon
[Polish]