Errësirë.
Kjo është gjëja e parë që mbaj mend.
Ishte errësirë dhe ftohtë.
Dhe unë kisha frikë.
Por, papritur...
papritur pashë hënën.
Ishte shumë e madhe dhe e shndritshme.
Dukej sikur e largonte tej errësirën.
Dhe pas kësaj,
unë nuk kisha më frikë.
Se përse isha aty dhe se çfarë duhet të bëja,
asnjëherë nuk e kuptova.
Dhe ende mendoj se nuk kam për ta kuptuar ndonjëherë.
Përshëndetje! Hej, çkemi!
Mirëmbrëma, zonjë... Zonjë?
Më fal... Mund të më thuash se ku jam?
Hej...?
Unë quhem Xhek Frost.
Dhe nga e di unë këtë?
Hëna ma tregoi.
Por kjo është e gjitha që më ka treguar.
Dhe kjo ndodhi shumë...shumë kohë më parë.
Ende po pres biskotat!
Po!
Më në fund!
Sa herë të kam thënë të trokasësh?
Çfarë?!
Globi?!
Tutje me kapelkat tuaja majuce!
Pse më rrini gjithmonë pas këmbëve??
Ç'është kjo?
E keni kontrolluar boshtin? A është rrotullimi në baraspeshë?
A është e mundur...?
Dingëll!
Bëj përgatitjet!
Do të kemi shoqëri.
18 dhëmbë prerës qendrorë.
Moskë, sektori 9. 22 prerës, 18 paradhëmballë.
Parashikim për shi të rrëmbyeshem.
Di Moun, kemi një prerës në Meipëll 23.Nisuni!
Prisni! është dhëmbi i saj i parë!
A keni parë ndonjëherë një prerës të jashtëm më të lezetshëm
se ky në të gjithë jetën tuaj?
Shikoni si e ka pastruar!
Miqtë e mi Gardianë,
është detyra jonë të kujdesemi për fëmijët anembanë botës
dhe t'i ruajmë nga rreziku.
T'u sjellim mrekullira, shpresë dhe ëndrra.
Dhe kështu jemi mbledhur të gjithë këtu për një arsye,
dhe vetëm një.
Fëmijët janë në rrezik.
Një armik të cilin e kemi zmbrapsur për shekuj
më në fund ka vendosur të hakmerret.
Vetëm ne mund ta ndalojmë.
Sa ftohtë!
Nuk i ndjej këmbët! Nuk i ndjej këmbët!
Biskota? Birrë veze? Askush?
Bën mirë të jetë diçka e mirë kjo, North.
Sandi, faleminderit që erdhe.
E di, e di.
Por, me siguri që nuk do t'ju kisha thirrur të gjithëve
nëse nuk do të ishte serioze.
Kukudhi ishte këtu! Në Pol!
Terri?
Terrziu? Këtu?
Po.
Rërë e zezë mbështolli Globin.
Ç'do të thuash me "rërë e zezë"?
Dhe më pas... një hije!
Pa prit pak, prit! Kujtova se the që pe Terrin.
Epo... jo pikërisht ashtu.
"Jo pikërisht ashtu"? A besoni këtë tipin?
Po pra. E the bukur, Sandi.
Dëgjo, ai ka ndërmend diçka të keqe.
E ndjej...
në stomakun tim.
Prit, prit! Ti po më thua se më thirre këtu,
tre ditë përpara Pashkëve, për shkak të stomakut tënd?
Shoku, nëse do të ta bëja ty këtë gjë tre ditë përpara Krishtlindjeve...
Të lutem shumë, Lepur! Pashkët nuk janë si Krishtlindjet.
Ja ku filloi përsëri!
North, unë nuk kam kohë për këtë!
Më kanë ngelur edhe dy milionë vezë pa mbaruar!
Sado që e lyen, prapë vezë ngelet.
Dëgjo, shoku, unë merrem me gjëra të thyeshme.
A s'është kështu? Ti ke gjithë vitin për t'u bërë gati!
Pse lepujt janë gjithmonë kaq nevrikë?
Po ti, pse je gjithmonë kaq mburravec?
Tuth! A nuk e sheh që po përpiqemi të bëjmë sherr këtu?
Më fal. Jo të gjithë ne punojmë vetëm një nate ne vit.
A kam të drejtë, Sandi?
San Diego, sektori 2.
Hë pra shoku! Terri u zhduk me Kohët e Errëta.
Ne u siguruam për këtë.
E di që ishte ai. Ndodhemi në një situatë të vështirë.
Epo, unë ndodhem në një situatë të vështirë nga disa veze.
Burri në Hënë!
Sandi, pse nuk the më parë?
Ka kaluar shumë kohë, mik i vjetër.
Cili është lajmi i madh?
është Terri!
Hënor, ç'duhet të bëjmë?
Djema, e dini se ç'do të thotë kjo?
Ai po zgjedh një Gardian të ri.
Çfarë?! Pse?
Duhet të jetë diçka vërtetë e rëndësishme. Hënori mendon se na duhet ndihmë.
Që kur na u dashka ndihmë?
Pyes veten kush do të jetë...
Ndoshta Xhuxhi Irlandez?
Të lutem, jo Kastori! Jo Kastori!
Xhek Frost.
E tërheq çfarë thashë! Kastori ishte për mrekulli!
Deri sa t'u vijë në ndihmë fëmijëve... Apo jo?
Xhek Frost? Atij nuk i intereson aspak për fëmijët!
Në rregull? E vetmja gjë që bën është të ngrijë tubacionet
dhe të ngatërrohet me kërkimin tim të vezëve!
Në rregull? Ai është një i papërgjegjshëm, egoist...një...
Gardian.
Xhek Frost është shumë gjëra,
por ai nuk është një Gardian.
Tani kjo... kjo po që ishte qejf!
Hej, erë!
Më ço në shtëpi.
Ditë me dëborë!
Sa ftohtë!
Po!
Duket interesant. Libër i bukur?
- Në rregull! - Po!
- Ditë me borë! - Ditë me borë! Po.
Të lutem!
Djema, prisni! A do të vini në kërkim të vezëve të dielën?
Po! Karamele falas!
Shpresoj t'i gjejme vezët me gjithë këtë borë...
Këtu shkruan se janë gjetur mostra qimesh të Këmbëmadhit
dhe ADN në Miçigan!
Kjo është... shumë afër!
Ja ku filloi përsëri...
Edhe ti e pe videon, Klaud. Ai është diku atje.
Ashtu the dhe për alienët.
Dhe Lepurin e Pashkëve!
Lepuri i Pashkëve është i vërtetë.
është i vërtetë që ç'ke me të!
Shumë acarues, shumë i ngrysur dhe shumë mendjemadh.
Hajde pra! Ju djema keni për t'i besuar të gjitha.
Lepuri i Pashkeve, hop, hop, hop!
Mami, Sofia u rrëzua prapë!
Je mirë, Sof?
Xhejmi, kapuçin!
Nuk duam që Xhek Frost të të ngrijë hundën.
Kush është Xhek Frost?
Askush, shpirt. është thjesht një shprehje.
Hej!
"Kush është Xhek Frost?"
Në rregull, kush e hodhi?
Epo, nuk ishte Këmbëmadhi, djalosh.
Xhejmi Benet, me hile!
Ti gjuajte e para!
Falas për të gjithë!
Në rregull, kush do municione?
Shikoje pak atë!
Mos! Gjuajta Kapkejk!
- Gjuati Kapkejk. - Gjuajte Kapkejk?
- Ti e hodhe atë? - Jo.
Nuk isha unë!
Pak rrëshqitje...
Xhejmi, kujdes!
- Mos, është rruga! - Ndal! Ka trafik!
Mos u shqetëso, Xhejmi. Jam me ty. Mbahu!
Gjithçka do të shkojë mirë!
Pas meje, djalosh! Kthehu majtas!
Hej, ngadalëso!
Prit... Jo, jo, jo, jo!
Xhejmi Benet është ai?
- Ja ku po shkon! - Jo, jo!
- O Zot i Madh! - Po!
- Duket si diçka e rëndë... - Xhejmi, a je në rregull?
A e patë atë, djema? Ishte e mrekullueshme!
Bëra një saltro dhe rrëshqita nën një...
Hata fare! Një dhëmb!
- Shoku, i thonë para! - Para të Zanës së Dhëmbëve!
- Oh, jo! - More picirruk fatlum!
Duhet ta vendos këtë nën jastëk!
Pa prit një minutë! Hë pra! Pa prit, prit njëherë...
Po gjithë ai qejf që sapo bëmë?
S'ishte Zana e Dhëmbëve, isha unë!
Po më ngrijnë veshët!
Ç'duhet të bëjë një si puna ime që të tërheqë pak vëmendje këtu?!
Ishte një rrip akulli.
Nuk e kuptoj si mbërriti këtu.
Dua të them, Pashkët vijnë së shpejti.
...Ishte hata!
Kështu, më pas rrëshqita nga një malore
dhe ishte si...midis makinave
dhe më pas slita u përplas me një gjë...
dhe më pas shkoi lart në ajër!
Dhe më pas...BAM! Kolltuku u përplas pas meje...
Uau!
...dhe shiko, më ra dhëmbi!
Në rregull... Dhëmbi poshtë jastëkut?
Po, jam gati!
Mos rri zgjuar për ta pare atë, Xhejmi,
sepse ndryshe nuk vjen.
Por unë mund t'ia dal kësaj here! Do të më ndihmosh, Sof?
Mund të fshihemi që të shohim Zanën e Dhëmbëve!
Fshiu, fshihu, fshihu, fshihu!
Drejt e në krevat tani, zotëri.
Mami!
Nëse ka ndonjë gjë që po e bëj gabim,
mund të më thuash se çfarë është?
Sepse jam përpjekur të bëj gjithçka
dhe prapë askush nuk më ka parë ndonjëherë.
Ti më solle këtu.
E pakta që mund të bësh, është të më thuash...
Të më thuash pse.
Tamam në kohë, Sandman.
Kujtova se dëgjova trokëllimat e një njëbrirëshi.
Çfarë ëndrre e lezetshme!
Pa vështroje pak!
Fëmijë i shtrenjtë...
Sa bukur...!
Plot me shpresë dhe mrekulli.
Por... mungon vetëm një gjë:
Pakëz frikë...
Asnjëherë nuk vjetërohet...
Ndieje frikën! Hajde... Hajde pra, kështu!
Po, çfarë makthi i vockël e i bukur!
Tani,
dua t'i thuash të tjerëve që pritja ka mbaruar.
Mos më shih ashtu, mik i vjetër.
Duhet ta kishe ditur se kjo ditë do të vinte.
Makthet e mia më në fund janë gati.
Por...A janë Gardianët e tu?
Çkemi, shoku!
Ka kaluar shumë kohë. Ngrica e '68-ës, në mos gabohem?
Pashkë në ditën e diel, apo jo?
Lepur! Nuk të ka ngelur akoma hatri, apo jo?
Po.
Por kjo ka të bëjë me dicka tjetër...
Djema?
Hej!
Më ulni poshtë! Çfarë...
Unë?
As mos t'ju shkojë ndërmend. Shihemi në Pol!
Erdhi!
Qetësi!
Hej! Ja ku është!
Xhek Frost!
Uau!
Po talleni, më duket.
Hej, hej!
- Më ulni poshte! - Shpresoj që Jetit të të kenë trajtuar mirë.
Oh, po!
Vdes të më fusin në thes dhe të më flakin në një portal magjik!
Oh, bukur! Ishte ideja ime.
E njeh Lepurin, me sa duket.
- Me sa duket... - Dhe Zanën e Dhëmbëve.
Përshëndetje, Xhek! Kam dëgjuar shumë rreth teje.
Dhe dhëmbëve të tu!
Dhe...çfarë?
Prit pak të shoh! A janë aq të bardhë sa thonë?
Po!
Me të vërtetë shkëlqekan si bora e sapo rënë!
Vajza, mblidheni veten!
Mos ta turpërojmë veten!
Dhe Sandman.
Sandi?
Sandi? Zgjohu!
Hej,do më thotë ndonjë se përse jam këtu?
Nuk është një ndihmë dhe aq e madhe,
por gjithsesi, faleminderit, burrë i vogël!
Duhet të kem bërë diçka me të vërtetë të keqe që të kem bashkuar të katërt ju.
Mos jam në listën e të pabindurve?
Në listën e të pabindurve?!
Ti mban rekordin!
Por, s'ka rëndësi. I rishikojmë këto gjëra.
Tanimë po i lajmë hesapet.
E si kështu?
Pyetje me vend.
Si kështu? Ta them unë si...
Sepse ti tashmë je një Gardian!
Ç'po bën? M'u hiq!
Kjo është pjesa më e bukur!
Ç'të bën të mendosh se dua të jem një Gardian?
Po sigurisht që do të jesh!
Muzikë!
Jo muzikë!
Kjo është vërtetë emocionuese, por
ju nuk kërkoni një si mua.
Ju jeni punëtorë dhe të përpiktë,
ndërsa unë jam për topa dëbore dhe qejf.
Unë nuk jam një Gardian.
Po. Pikërisht çfarë thashë unë.
Xhek, nuk besoj se e kupton se ç'bëjmë ne.
Çdonjëra prej këtyre dritave është një fëmijë.
Një fëmijë që beson.
Dhe...të mirë apo të këqinj, të bindur apo të pabindur,
ne i mbrojmë.
Tuth! Hiqi duart!
Më fal. Janë shumë të bukur!
Në rregull. T'i lemë gjepurat.
Terri është atje tej duke bërë kush e di çfarë!
Do të thuash "Kukudhi"?
Po! Kur Terri na kërcënon,
ai kërcënon ata gjithashtu.
Një arsye më tepër për të caktuar dikë më me përvojë.
Për të caktuar?! Ti mendon se ne i caktojmë?
Jo, ti u zgjodhe... Ashtu siç u zgjodhëm dhe ne.
Nga Burri në Hënë.
Çfarë?!
Mbrëmë, Xhek, ai të zgjodhi ty.
Ndoshta.
Burri në Hënë... Ju flet dhe juve?
Dëgjo, nuk mund të thuash "jo". është e shkruar.
Por pse nuk mundi të ma thoshte vetë ai?
Pas 300 vjetësh, kjo është përgjigja e tij?
Të kaloj përjetësinë si ju djema,
i mbyllur brenda duke menduar për mënyra të reja për të mashtruar fëmijët?
Jo, jo. Kjo nuk është për mua! Pa ju ofenduar.
Si nuk është kjo ofenduese?
E di çfarë mendoj?
Mendoj se ne i kemi shpëtuar rrezikut.
Dua të them... çfarë di ky klloun
rreth të bërit të lumtur fëmijët, në fund të fundit?
A ke dëgjuar ndonjëherë për ditë me dëborë?
E di që s'është si një nga vezët e tua të ziera, por fëmijëve u pëlqen se çfarë bëj.
Por askush prej tyre nuk beson në ty, apo jo?
Shiko, ti je i padukshëm, shoku.
është sikur të mos ekzistoje fare.
Lepur! Mjaft!
Jo, kanguri ka të drejtë.
Kush? Çfarë më quajte?
Nuk jam kangur, shoku.
Oh, dhe unë gjithë këtë kohë kam menduar se ishe...
Nëse nuk je një kangur, çfarë je atëherë?
Jam një lepur. Lepuri i Pashkëve.
Njerëzit besojnë te mua.
Xhek. Eja me mua.
Asgjë personale, North.
Por çdo gjë që bëni, nuk është për mua.
Burri në Hënë thotë se është punë për ty!
Do ta shohim.
A mundesh të ecësh më ngadalë? Kam dashur të hyj këtu për vite.
- Dua ta shoh më mirë. - Ç'do të thuash me "kam dashur të hyj"?
Mos u shqetëso. Nuk kam arritur të kaloj përtej Jeti-ve.
Çkemi Fil!
Më ndiq, Xhek, më ndiq!
Gjithmonë kam menduar se elfët i bënin lodrat.
Ne i bëjmë ata të besojnë këtë.
Shumë bukur! Vazhdoni kështu!
Nuk më pëlqen. Ngjyrose të kuqe!
Më shpejt!
Kek me fruta?
Jo, faleminderit.
Tani, të futemi drejt e në temë...
Drejt e në...
Kush je ti, Xhek Frost?
- Çfarë ke brenda teje? - Brenda meje?
Nëse Burri në Hënë të zgjodhi që ti të ishe një Gardian,
atëherë duhet të kesh diçka me të vërtetë të veçantë brenda teje.
Ja.
Kështu më sheh, apo jo?
Shumë i madh, i frikshëm.
Por, nesë do të më njihje pak më shume... Epo, vazhdo.
Ti je gazmor në brendësi?
Po jo thjesht gazmor!
Jam gjithashtu misterioz,
dhe i patrembur,
dhe i dhembshur!
Dhe në brendësi?
është një bebe e vogël prej druri.
Shiko më me vëmendje. Çfarë sheh?
Ke sy shumë të mëdhenj.
Po! Sy të mëdhenj. Shumë të mëdhenj.
Sepse ata sy janë plot me mrekulli.
Kjo është çfarë unë jam në brendësi.
Kjo është gjëja me të cilën kam lindur.
Sy që gjithmonë kanë parë mrekullinë në çdo gjë.
Sy që shohin drita në pemë dhe magji përreth.
Kjo mrekulli është ajo çfarë unë i jap botës.
Dhe me çfarë unë i mbroj fëmijët.
Kjo më bën mua një Gardian.
është brendësia ime.
Po jotja?
Nuk e di.
Shoku, kemi një problem. Trazira ne Pallatin e Dhëmbëve.
North! North!
Ju thashë që nuk do vij me ju djema!
Në asnjë mënyrë unë nuk do të hipi në një vjetërsirë...
slitë?
Në rregull. Një xhiro, por jo më shumë.
Kushdo e pëlqen slitën!
Lepur, ç'po pret?
Mendoj se tunelet e mia janë më të shpejta dhe më të sigurta.
Futu!
Lidhni rripat e sigurimit!
Ku janë rripat e sigurimit?
është thjesht një shprehje. Jeni gati?
Bukuri. Le të nisemi! Në rregull!
Hiqmu sysh!
Oh, jo!
Ngadalë! Ngadalë!
Shpresoj t'ju pëlqejnë kthesat!
Shpresoj të të pëlqejnë karrotat.
Ja ku po shkojmë!
Nisje!
Hej, Lepur!
Pa shiko këtë peizazh!
North! Ai...
Oh...Ty të vjen keq...
Zhduku, more mistrec!
Mbahuni të tërë! Di një rrugë të shkurtër.
Mos! E dija që duhet të kisha marrë tunelet.
Unë them : "Pallati i Dhëmbëve".
Çfarë?!
Ç'janë ata?
Po marrin zanat!
Hej, vogëlushe, a je mirë?
Merre, drejtoje ti.
Po vjedhin dhëmbët!
Xhek, kujdes!
Tuth! A je mirë?
Ata... Ata morën zanat e mia.
Dhe dhëmbët! Të gjitha!
Çdo gjë u zhduk!
Çdo gjë...
Oh, falë Zotit! Një nga ju është shëndoshë e mirë!
Duhet ta pranoj se kjo është tepër, tepër emocionuese.
Katërshja e Madhe, të gjithë në të njejtin vend.
Jam pak i trullosur.
Të pëlqeu shfaqja në Glob, North?
Ju mblodha bashkë, apo jo?
Terr! Ke 30 sekonda që të më rikthesh zanat!
Ose çfarë pastaj? Do më vendosësh çerekshe poshtë jastëkut?
Pse po e bën këtë?
Ndoshta dua atë që ju keni.
Që të besojnë në mua.
Ndoshta jam lodhur duke u fshehur nën krevate!
Ndoshta atje të takon të rrish!
Zhduku, lepur!
Pa prit... Xhek Frost është ai?
Që kur jeni kaq dashamirës?
Nuk jemi.
Bukuri. Një i paanë.
Atëherë do të më duhet të të injoroj.
Por ndoshta je mësuar tanimë.
Terr, ti hajdut i lig hijesh! Eja këtu!
Hej! Ngadalë, vajzë, ngadalë!
Të duket e njohur, Sandman?
M'u desh pak për ta bërë si duhet këtë truk të vogël.
Kthimi i ëndrrave në makthe.
Mos u nevrikos.
Vetëm sa i inatos më tepër. Ata e ndjejnë frikën, e dini?
Ç'frikë thua? Nga ty?!
Asnjë s'ka pasur frikë prej teje që nga Kohët e Errëta.
Ah...Kohët e Errëta.
Të gjithë të frikësuar...të mjeruar.
Sa kohë të lumtura për mua! Fuqia...që zotëroja.
Por, më vonë, Burri në Hënë
zgjodhi ju që të zëvendësoni frikën time me mrekullinë dhe dritën tuaj.
Lumturonit zemrat e tyre dhe u jepnit shpresë.
Ndërkohë, të gjithë më menduan si thjesht një ëndërr e keqe.
"Nuk ka asgjë për t'u frikësuar...
"Nuk ka një gjë të tillë si Kukudhi!”
Epo, kjo ka për të ndryshuar.
Shikoni.
Po ndodh tashmë.
Çfarë është duke ndodhur?
Fëmijët po zgjohen dhe po kuptojnë
se Zana e Dhëmbëve nuk erdhi.
Dua të them, është një gjë kaq e vogël...por te një fëmijë...
Ç'po ndodh?
Ata...Ata nuk besojnë më te mua.
Nuk të kanë thënë, Xhek?
është bukur të jesh një Gardian.
Por ka një hile.
Nëse ka mjaftueshëm fëmijë që nuk besojnë më,
çdo gjë që miqtë e tu mbrojnë,
mrekullitë, shpresa dhe ëndrrat...gjithçka venitet.
Dhe pak nga pak... edhe ata.
S'ka Krishtlindje apo Pashkë,
apo zana të vogla që vijnë natën.
S'do të ketë asgjë përveç frikës dhe errësirës.
Dhe unë.
është radha juaj që të mos besojnë te ju.
U zhduk!
Në rregull, e pranoj.
Kishe të drejtë për Terrin.
Më vjen keq për zanat.
Duhet t'i kishe parë. Luftuan me shumë trimëri.
Pse Terri mori dhëmbët?
Nuk ishin dhëmbët ajo çfarë donte.
Ishin kujtimet brenda tyre.
Ç'do të thuash?
Ja pse ne mbledhim dhëmbët, Xhek.
Ato mbajnë kujtimet më të rëndësishme të fëmijërisë.
Zanat e mia dhe unë kujdesëmi për këtë.
Dhe kur dikush ka nevojë të kujtojë së çfarë është e rëndësishme
Ne e ndihmojmë atë.
Ne kishim këtu dhëmbët e të gjithve.
Të tuat, gjithashtu.
Kujtimet e mia?
Nga kur ke qenë i vogël.
Përpara së të bëheshe Xhek Frost.
Por unë isha askushi përpara se të bëhesha Xhek Frost.
Sigurisht që ishe!
Të gjithë kemi qenë dikush përpara se të zgjidheshim.
Çfarë?
Duhet ta kishe parë Lepurin!
Të kam thënë të mos e përmendje!
Natën kur isha në liqen, unë thjesht mendova...
Po thua që...
Ti po thua që kisha një jetë pëpara kësaj,
me një shtëpi dhe një familje?
Me të vërtetë nuk e mban mend?
Gjithë këto vitë, përgjigjet kanë qenë pikërisht këtu.
Nëse i gjej kujtimet e mia, atëherë do ta di se përse jam këtu.
Do të më tregosh!
Nuk mundem, Xhek. Terri i ka ato.
Atëherë duhet të shkojmë t'i marrim!
Oh, jo!
Fëmijët!
Jemi tepër vonë!
Jo! Jo!
Nuk ka një gjë të tillë si të qenit "vonë"!
Prit, prit, prit, prit!
Një ide!
Ne do t'i mbledhim dhëmbët.
Çfarë?
Ne marrim dhëmbët, fëmijët vazhdojnë të besojnë në ty!
Po flasim për shtatë kontinente dhe miliona fëmijë!
Të lutem shumë!
Ti e di sa lodra shpërndaj unë në një natë?
Dhe vezë që unë fsheh në një ditë?
Dhe Xhek...nëse na ndihmon,
ne do të t'i gjejmë kujtimet.
Në rregull.
Shpejt! Shpejt!
Nxito, lepur! Kam pesë dhëmbë më shumë se ti!
Po pra. Shiko, do të të thoja të më hiqeshe nga sytë,
por, ç'vlerë do të kishte?
Sepse ti nuk do mundesh të ma kalosh, gjithsesi.
Mos ishte një sfidë kjo, bisht-pambuk?
Nuk do të doje të bëje garë me një lepur, shoku.
Një garë? Mos është një garë?
Kjo do të jetë hata!
Katër paradhëmballë atje! Një prerës dy blloqe në lindje.
Mos është kjo një dhëmballë? Janë gjithandej!
A je mirë?
Jam në rregull, më fal.
Ka kaluar shumë kohë që kur kam qenë jashtë.
E sa kohë kanë kaluar?
440 vjetë, afërsisht.
Binjakë!
Xhekpot!
Si duket qenke paksa i lëvizur, apo jo, shoku?
është shumë e lehtë!
Ai është dhëmbi im! Sandi! Sandi!
Me ngadalë, kampion!
është një nga ne! Pjesë e sektorit Europian...Gjithçka në rregull?
Mos!
Po!
Jo!
Uau! Ju djema mblidhni dhëmbë dhe lini dhurata
aq shpejt sa zanat e mia.
Keni lënë dhurata, apo jo?
Dritat...
Pse nuk po fiken?
Po mbledhin dhëmbët?
Pushoni ose do t'ju bëj jastëk!
Mirë. Gëzoni sa keni mundësi.
Sepse nesër,
të gjitha përpjekjet tuaja do të shkojnë dëm.
Prerës i sipërm në të majtë,
i rënë gjatë një aksidenti të çmendur me slitë.
Pyes veten se ç'mund të ketë ndodhur, Xhek.
Fëmijët, apo jo?
Kjo është pjesa që më ka pëlqyer më shumë.
Të shihja fëmijët.
Pse nuk e bëra më këtë gjë?
ështa paksa ndryshe kur je afër, apo jo?
Faleminderit që je këtu, Xhek.
Sikur të dija rreth kujtimeve të tua...
Do të të kisha ndihmuar.
Po, epo...
Dëgjo, të merremi më ty njëherë.
Pastaj vjen radha e Territ.
Ja ku qenkeni!
Ç'ndodhi, ngordhalaqë?
Si ndihesh Tuth?
E besuar.
Kjo ishte ajo që doja të dëgjoja.
E shoh si qenka puna... Të gjithë punojnë së bashku
që të sigurohen që lepuri të arrijë i fundit.
Ti mendon se m'u desh ndihmë që të mundja një lepur?
Pa shiko, Piter Bishtpambuku.
Ti e quan atë një thes me prerës?
Ky po që është një thes me dhëmbë.
Zotërinj, zotërinj. Kjo ka të bëjë me Tuth.
Nuk është një garë.
Por dhe po të ishte, unë do të fitoja!
Oh, jo...
Babagjyshi i Vitit të Ri?!
Lepuri i Pashkëve?
Sandman?
Zana e Dhëmbëve! E dija që do të vije!
Surprizë! Ja ku erdhëm!
Ai mund të na shohë?
Shumicën prej nesh.
Djema...ai është ende zgjuar.
Sandi, vure në gjume.
Me rërë ëndrre, more kokëtul!
Jo, mos! Ai është Lepuri i Pashkëve!
Ç'po bën Abi? Ulu!
Në rregull, asnjë mos të trembet.
Ai është një qen gjahu.
A e di ti se ç'i bëjnë lepujve këta?
Mendoj se është tepër e sigurt, madje vë bast se nuk ka ndeshur ndonjë lepur si unë.
Një e tetëdhjetë e pesë,
nerva çeliku.
Mjeshtër i tai-çi dhe artin e lashtë të...
E marrtë e mira!
Ndalo! Ulu!
Ulu, vajzë, ulu!
Sandi!
është e tërbuar! Ma hiqni sysh këtë qen!
Oh, jo.
Shkopinj të ëmbël...!
Sikur të kisha një kamera tani!
Sandi, eja! Mund të gjejmë Terrin!
Sa bukur!
Lepuri, hop, hop, hop!
Çfarë...?
Po!
E kapa!
Sandi!
Sandi, a e pe?
Pa shikoje këtë gjënë.
Frost?
E di, për një të paanshëm,
ke qëndruar si shumë me këta të çuditshmit.
Kjo nuk është lufta jote, Xhek.
E bëre luftën time kur vodhe ato dhëmbë!
Dhëmbë?! Pse të interesojnë dhëmbët ty?
Ja, ky është ai që po kërkoja.
Më kujto të mos të të mërzis.
Në rregull, me ngadalë. Nuk mund të më vësh fajin që u përpoqa, Sandi.
Ti nuk e di si është të jesh i dobët dhe i urryer.
Ishte budallallëk nga ana ime që të ngatërrohesha më ëndrrat e tua.
Ja ç'po të them...
Mund t'i marrësh përsëri.
Ti merru me ata në të majtë...
dhe unë me këta në të...djathtë?
Eja!
Ndoshta duhet të shmangesh.
Duhet të ndihmojmë Sandi-n!
Jo!
Xhek!
Mos lufto me frikën, njeri i vogël!
Nxito! Nxito, Xhek!
Do të thoja "ëndrra të bukura", por s'paska ngelur më asnjë.
Sandi?
Jo!
Xhek!
Xhek, si e bërë atë?
Nuk e dija që mundesha.
Më në fund!
Dikush që di si të bëjë qejf!
A je mirë?
Unë thjesht...
Do të kisha dashur të bëja diçka.
Të kishe bërë diçka?
Xhek, ti u përballë me Terrin. Na shpëtove!
Por Sandi...
do të ishte krenar me atë që bëre.
Nuk e di cili ke qenë në të shkuarën...
Por në këtë jetë, ti je një Gardian.
Po si mund ta di se ç'jam, derisa nuk e gjej se ç'kam qenë?
Do ta gjesh.
E ndjej...
në stomakun tim.
Shiko sa shpejt po fiken.
është frikë.
Ai prishi baraspeshën.
Hej, gëzohuni, ju turinj-varur!
Mund ta kthejmë siç ishte!
Pashkët janë nesër.
Dhe dua ndihmën tuaj. Unë them të përpiqemi deri në fund
dhe të bëjmë ato drita të vockla të shkëlqejnë sërish.
Lepuri ka të drejtë.
Sado që më vjen keq ta them, miku im i vjetër,
këtë radhë, Pashkët janë më të rëndësishme se Krishtlindjet.
Hej, a e dëgjuat të gjithë?
Duhet të nxitojmë për në strofull. Të gjithë! Në slitë!
Oh, jo, shoku. Strofulla ime, rregullat e mia. Vini rripat e sigurimit!
Shostakoviç!
"Vini rripat e sigurimit!" është gallatë.
Mirëseerdhët në strofull!
Diçka paska ndodhur...
Sofi?
- Elf, elf, elf! - Ç'do ajo këtu?!
Globi i dëborës.
E marrtë e mira! Dikush të bëjë diçka!
Mos më shihni mua. Jam i padukshëm, ju kujtohet?
Elf! Elf!
Mos u mërzit, Lepur. Vë bast se i pëlqejnë zanat.
- Gjithçka në rregull, vogëlushe. - E bukur!
E di çfarë? Unë kam diçka për ty!
Ja ku është!
Shikoji gjithë këta dhëmbë të bukur,
me pak gjak dhe mishra në to!
Gjak dhe mishra?
Kur ishte hera e fundit
që ju djema keni qëndruar me të vërtetë pranë fëmijëve?
Hapa-dollapa!
Ne jemi tepër të zënë që t'i sjellim lumturi fëmijëve.
Ne s'kemi kohë...
Për fëmijët.
Nëse një fëmijë i vetëm mund të prishë Pashkët,
atëherë jeni më keq se ç'mendoja.
Do të lyesh vezë? Po?
- Në rregull. - Eja.
Rimski-Korsakov!
Qenkan gjithë ato vezë!
Sa kohë kemi?
Në rregull, trupa, është koha t'ia fillojmë nga puna.
Kjo do të thotë... Vezë gjithandej!
Grumbuj me vezë në çdo kodër,
fermë dhe park me trailer!
Në këpucë tenisi dhe kupa drithërash.
Oh, do të mbushen vaska me këto bukuroshe!
Në rregull, kjo qenka pak e çuditshme...
Jo, shoku.
Kjo është e adhurueshme.
Do të ketë pranverë! Në çdo kontinent!
Dhe do të sjell shpresë me vete!
Shumë për Krishtlindje, shoku. Bëji blu.
Ç'paska këtej?
është një bukuri!
Tani, e gjitha që na duhet të bëjmë është të çojmë këtë dhe shoqet e saj
në tunele dhe më pas në sipërfaqe
dhe kështu do të kemi Pashkë.
Jo keq.
Edhe ti s'ishe keq.
Dëgjo, më fal për gjithë atë...
E ke parasysh, atë punën e "kangurit".
është theksi, apo jo?
E shkreta piciruke! Pa shikoje: E mbështjellë kështu.
E adhuroj!
Mendoj se është koha që ta kthejmë në shtëpi.
Si thoni ta çoj unë?
- Xhek, jo. Terri është... - I pakrahasueshëm me këtë.
Dhe kjo është pse të duam këtu me ne.
Besomëni. Do të jem i shpejtë si një lepur.
Sofi? Ti je?
Na duhet të kthehemi.
Xhek!
Ai zë...E njoh atë zë.
Xhek!
Mos u shqetëso, ka ende kohë.
Xhek?
Bebe Zanë, eja!
Duhet ta gjej se ç'është.
Uleni zërin!
Do t'ju nxjerr që këtej sapo të...
Xhek?
Xhek!
...sapo të mundem.
Po kërkon për diçka?
Mos ki frikë, Xhek. Nuk do të lëndoj.
Frikë? Nuk kam frikë nga ti!
Ndoshta jo. Por ti ke frikë nga diçka.
- Ashtu mendon? - Unë e di.
Është e vetmja gjë që unë di.
Frikërat më të mëdha të njerëzimit.
Ti ke frikë se asnjë nuk do të besojë te ty.
Dhe më e keqja...ti ke frikë se nuk do ta kuptosh pse-në.
Pse ti?
Pse u zgjodhe të bëheshe kështu?
Epo, mos ki frikë...
Sepse përgjigjja është pikërisht këtu.
A i do këto, Xhek? Kujtimet e tua?
Gjithçka që ke dashur të dish... në këtë kuti të vogël.
Pse përfundove kështu? I padukshëm.
Në pamundësi të komunikosh me dikë.
Di i do kaq shumë këto përgjigje. Do t'i rrëmbesh
dhe të fluturosh larg që këtej me këto. Por ti ke frikë
se çfarë do të mendojnë Gardianët.
Ti ke frikë se mos i zhgënjen.
Epo, më lejo të të qartësoj për një gjë:
Ata kurrë nuk kanë për të të pranuar...Jo dhe aq.
Pusho! Pusho!
Në fund të fundit... ti nuk je një prej tyre.
Ti nuk e di se ç'jam!
Po sigurisht që e di! Ti je Xhek Frost.
Ti shkakton rrëmujë kudo që shkon.
Dhe ja...Po bën pikërisht këtë tani.
Ç'bëre?
Drejt e në temë, Xhek...Ti...çfarë bëre?
Zanë e Vogël!
Gëzuar pashkët, Xhek!
Jo...
Nuk paska asnjë vezë.
- S'ka asgjë këtu. - Unë dorëzohem.
- Ai nuk erdhi. - Nuk e kuptoj.
Ndoshta i ka fshehur më mirë këtë vit.
- Fëmijë...Hej! - Kërkova gjithandej. Nuk ka asgjë.
Po, ka! Ka!
Dua të them, këto nuk janë vezët më të bukura që kam bërë,
por bëjnë, gjithsesi.
Nuk mund ta besoj.
E di.
Nuk ka një gjë të tillë si Lepuri i Pashkëve.
Çfarë? Jo.
Gabim! E pavërtetë!
- Jam përpara teje, shoku. - Pse nuk erdhi?
Ata nuk më shohin.
Nuk më shohin.
Xhek, ku ishe?
Makthet sulmuan tunelet.
Ata thyen çdo vezë, shkatërruan çdo shportë.
Asgjë nuk arriti të dilte në sipërfaqe.
Xhek.
Ku e gjete atë?
Unë isha...Është...
Ku është Zana e Vogël?
Xhek, ç'ke bërë?
Kjo ishte arsyeja pse nuk ishe këtu?
Ti ishe me Terrin?
Jo, dëgjoni, dëgjoni!
Më falni. Nuk doja që kjo të ndodhte.
- Ai duhet të shkojë. - Çfarë?
Nuk duhet të të kishim besuar.
Pashkët janë për fillimet e reja, jetën e re.
Pashkët janë për shpresën...
Që tani nuk është më.
Le të kontrollojmë parkun përsëri.
- Me të vërtetë e ke? - Për kë? Lepurin e Pashkëve?
Djema, ju thashë. Unë e pashë atë!
Është më i madh se ç'mendoja.
dhe ka këto gjëra të hatashme si punë bumerangu!
- Rritu, Xhejmi. - O Zot! Seriozisht?!
Ç'ndodhi me ju djema?
Ishte një ëndërr!
Ti duhet të gëzohesh që ke ëndrra të tilla
dhe jo...
makthe.
Harroje, Xhejmi.
Nuk ka Pashkë këtë vit.
Ai me të vërtetë ekziston!
Unë e di.
E dija që kjo do të ndodhte.
Ata kurrë nuk kanë besuar me të vërtetë te ty.
Thjesht po përpiqesha të ta tregoja.
Por unë të kuptoj.
Ti s'kupton asgjë!
Asgjë? Unë nuk di asgjë se ç'do të thotë të të flakin tutje?!
Të mos jesh i besuar...
Të vuash për një familje...
Gjithë këto vitë në hije mendoja
se asnjë tjetër nuk e dinte se si ndihesha.
Por tani e shoh që gabohem.
Nuk është e thënë të jemi vetëm, Xhek.
Unë besoj në ty. Dhe unë e di se fëmijët do të të besojnë gjithashtu.
Në mua?
Po!
Shiko se çfarë mund të bëjmë.
Ç'shkon më mirë se të ftohtit dhe errësira?
Mund t'i bëjmë të na besojnë.
Do t'i japim një botë ku gjithçka...gjithçka është...
Terr i zi?
Dhe Xhek Frost, gjithashtu.
Ata do të na besojnë të dyve.
Jo, ata do të na kenë frikë. Dhe nuk është kjo ajo që dua.
Tani, për herë të fundit,
më lë rehat!
Shumë mirë. Ti do që të lë të qetë. U bë. Por, më parë...
Zanë e Vogël!
Shkopin, Xhek!
Ke këtë zakonin e keq të të futurit hundët.
Tani, sille dhe do ta lë të lirë.
Në rregull.
Tani lëre të lirë.
Jo.
Ti the se doje të të lija rehat.
Tani rri vetëm!
Jo!
Zanë e Vogël!
A je mirë?
Më fal. E vetmja gjë që bën është që të të ftoh.
Terri kishte të drejtë.
Unë bëj gjithçka rrëmujë.
Ai...!
Xhek?
Xhek!
Hë pra, Xhek,
nuk mund të bësh qejf gjithë kohës!
Xhek, zbrit që andej.
- Xhek! - Sa për të qeshur dukesh, Xhek.
Jini të kujdesshëm!
Do të jemi.
Në rregull. Gjithçka në rregull.
Mos shiko poshtë. Thjesht shih nga unë.
Xhek.
Kam frikë.
E di. E di.
Por do të jesh shëndoshë e mirë. Nuk ke për të rënë brenda.
Në vend të kësaj do të bëjmë qejf!
Jo, s'kemi për të bërë?
A do të të mashtroja unë ty?
Po! Ti gjithmon mashtron!
Epo, jo këtë herë.
Të premtoj, të premtoj. Ti do të jesh...
Do të jesh shëndoshë e mirë.
Duhet të besosh në mua.
Do të luajmë një lojë? Do të luajmë me peta!
Ashtu siç luajmë gjithnjë.
është aq e thjeshtë sa...
Një.
Dy.
Tre!
Në rregull.
Tani është radha jote.
Një...
Kjo është, kjo është!
Dy.
Tre!
Xhek!
A e pe... A e pe atë?
Isha unë!
Kisha një familje! Kisha një motër!
Unë e shpëtova atë!
Ja pse më zgjodhi.
Unë jam një Gardian.
Duhet të dalim prej këtej.
Në rregull.
Eja, Zanë e Vogël, të kam borxh.
Hë pra! Eja të shkojmë!
Si është puna?
Asnjë prej jush nuk fluturon dot?
Dritat.
Jeni të lirë të shkoni!
Nuk do të kemi më nevojë për lodra Krishtlindjesh këtë vit,
faleminderit.
...Apo kurrë ndonjëherë.
Të gjitha po shuhen.
Vetëm gjashtë kanë ngelur.
Gjashtë fëmijë të shtrenjtë
të cilët ende besojnë në Gardianët me gjithë zemër.
Bëji
pesë.
Katër
Tre!
Dy!
Një.
Xhejmi.
Në rregull, dëgjo,
ti dhe unë jemi padyshim në atë çfarë quajnë "udhëkryq".
Kështu që ja si do të jetë:
Nëse nuk ishtë ëndërr dhe nëse ti ke qenë i vërtetë,
atëherë të duhet ta provosh, ja, tani.
Kam besuar te ti për një kohë shumë të gjatë, në rregull?
Pothuaj, gjithë jetën timë, në fakt.
Kështu që... në një farë mënyre më ke borxh.
Nuk të duhet të bësh shumë, thjesht një shenjë të vogël, që unë ta di.
Çdo gjë.
Çfarëdolloj gjëje.
E dija.
Ai është i vërtetë!
Dëborë?
Xhek Frost.
Mos tha...?
Xhek Frost?
Ai e tha prapë. Ai tha...
Ti the...
Xhek Frost!
Kështu po!
Po ai jam unë! Xhek Frost! Ai është emri im!
Ti the emrin tim!
Prit. A më dëgjon?
A më...
A më sheh?
Ai më sheh! Ai më sheh!
- Ti sapo bëre të bjerë dëborë! - E di!
- Në dhomën time! - E di!
- Ti je i vërtetë? - Po!
Kush mendon se të sjell ngricën dhe ditët me dëborë?
Dhe a e mban mend si fluturove me slitë atë ditë?
- Ti ishe?! - Unë isha!
- Hata fare! - Apo jo?
Po Lepuri i Pashkëve? Dhe Zana e Dhëmbëve?
Të vërtetë, të vërtetë, të vërtetë! Secili prej nesh është i vërtetë.
- E dija! - Xhejmi, me kë po flet?
Xhek Frost?
Në rregull.
Ejani këtu!
- North, a je mirë? - është zyrtare:
Fuqitë e mia janë të padobishme.
Shiko!
Xhek!
A je mirë?
Ç'po bën këtu?
Të njejtën gjë si ju.
Drita e fundit.
Uau! Qenkeni ju! Dua të them... qenkeni ju me të vërtetë!
E dija që nuk ishte një ëndërr!
Xhek, ai të sheh.
Prisni...Ku është Lepuri?
Humbja e Pashkëve na rrënoi të gjithëve.
Lepurin mbi të gjitha.
Oh, jo.
Ky është Lepuri i Pashkëve?!
Tani dikush më sheh, të paktën.
Ku ishe një orë më parë, shoku?
Ç'i ka ndodhur?
Ai ka qenë i madh dhe i hatashëm. Dhe tani ai është...
I lezetshëm.
Sa mirë!
Ti i the ta thoshte këtë? Kaq ishte!
Eja pra! Ti dhe unë! Hajde pra!
Jo. Në fakt, ai më tha që ti je i vërtetë.
Pikërisht atëherë kur fillova të mendoj se ndoshta nuk ishe...
Ai të bëri të besosh?
Në mua?!
Hiqe Xhejmin që këtej!
Ki kujdes, Xhek.
Xhek Frost.
T'i japim fund, apo jo?
Ky truk i vockël nuk bën më punë me mua.
Këtej, këtej!
Rrugë qorre! Andej, andej!
Xhek!
Përpjekje e bukur, Xhek. "10" për mundimin.
Ai është më i fortë. Nuk e mund dot.
Gjithë kjo rrëmujë për një djalë të vogël,
dhe prapë ai nuk resht së besuari.
Shumë mirë. Ka mënyra të tjera
për të fikur një dritë.
Nëse e do, do të të duhet të kalosh përmes meje.
Pa shiko sa me push që je.
Do të doje një të kruajtur prapa veshit?
As mos të të shkojë në mendje!
Nuk mund t'ju tregoj sa të lumtur më bën
t'ju shoh të gjithve kështu.
Dukeni tmerr.
Xhek. Kam frikë.
E di, e di.
Por do të jesh shëndoshë e mirë.
Në vend të kësaj, do të bëjmë qejf.
Kjo është! Kjo është brendësia ime!
Pra, ç'mendon Xhejmi?
A beson ne Kukudh...
Tani le të gjejmë miqtë e tu.
Hata!
Xhejmi, si e bën atë?
Xhek Frost! Eja, kemi nevojë për ndihmën tënde!
Hej, mos është ai...
Xhek Frost!
- Gëzuar Krishtlindjet! - Gëzuar Pashkët!
Mos harroni të pastroni dhëmbët!
- Kapkejk?! - Çfarë?
Xhejmi, ti kishte të drejtë!
Lepuri i Pashkëve është i vërtetë!
- Dhe Zana e Dhëmbëve! - Dhe Babagjyshi!
Të gjithë janë të vërtetë!
Po!
Mendoni se ca fëmijë mund t'ju ndihmojnë? Kundër kësaj?
Janë thjesht ëndrra të këqija, Xhejmi.
Dhe ne do të të mbrojmë, shoku.
Do t'i mbroni?
Po kush do t'ju mbrojë ju?
Unë do ta bëj.
Unë.
- Unë. - Unë.
Dhe unë.
Unë do të përpiqem.
Akoma mendoni se nuk ka një gjë të tillë si Kukudhi?
Unë besoj në ty. Unë thjesht nuk kam frikë nga ty.
Po, Zanë e Dhëmbëve!
Po!
Jo! Kapini!
Bëni punën tuaj!
Po, hë pra, hë pra!
Oh, mos!
S'ka mundësi!
Jam thjesht një lepurush!
Ckemi, shoku!
Ejani!
T'i kapim!
Ejani djema! Mund t'ia dalim!
Është i gjithi për ty, shoku.
Rrofsh, Tuth.
Çati e gabuar.
Shikoje këtë!
E kuptova!
E kuptova se ç'duhet të bëj. Djema, ejani!
Mbaroi, Terr.
Nuk ka vend ku të fshihesh.
Xhek, kujdes!
Sandman!
Shoku, jam shumë i gëzuar që të shoh.
E bukur!
Brendësia jote?
M'u desh pak kohë,
por arrita ta gjej.
Të gjithë jeni në listën e të pabindurve!
Lepur, më i shkathët!
Jo.
Si guxoni të argëtoheni përpara meje?!
Unë jam Kukudhi dhe ju do të keni frikë prej meje!
Jo! Jo.
Po largohesh kaq shpejt?
Nuk the as "Mirupafshim!".
Një çerekshe?!
Dhe kjo është për zanat e mia.
Nuk mund të më hiqni qafe! Jo përgjithmonë.
Gjithmonë do të ketë frikë.
Edhe çfarë pastaj?! Për sa kohë që një fëmijë beson,
ne do të jemi këtu që të mposhtim frikën.
Ashtu? Atëherë, ç'po bëjnë ata këtu?
Ato nuk mund të jenë makthet e mia. Unë nuk kam frikë.
Duket sikur ndjejnë frikën tënde.
Jo, jo, jo. Jo!
Jo!
A je gati tani, Xhek? Për ta bërë zyrtare.
Atëherë është koha që të bësh betimin.
A do ti, Xhek Frost,
të betohesh të kujdesesh për fëmijët e botës,
t'i ruash ata me jetën tënde,
shpresat, dëshirat dhe ëndrrat e tyrë,
sepse ata janë gjithçka që kemi, gjithçka që jemi,
dhe gjithçka që do të jemi?
Po, dua.
Atëherë, urime Xhek Frost, sepse tani je
dhe gjithmonë do të jesh,
një Gardian.
Ky po që është djalë përsëmbari!
Përmbahuni, vajza.
Djema, shikoni!
- Është slita e Babagjyshit. - Uau, është e vërtetë!
A e patë këtë, djema?
Të gjithë e duan slitën!
Uau, shikoje atë!
Koha për të ikur.
është shumë e bukur.
Gëzuar Pashkët, ti piciruke!
Do të më marrë malli.
Paçim-Paçim Lepur!
Po largohesh?
Po sikur Terri të rikthehet?
Po sikur të resht së besuari? Nëse nuk do të mundem të të shoh...
Hej, ngadalë, ngadalë!
Po më thua se ti resht së besuari te hëna kur del dielli?
Jo.
Në rregull. Epo, a resht së besuari diellin
kur retë e mbulojnë?
Jo.
Ne gjithmonë do të jemi aty Xhejmi. Dhe tani,
ne gjithmonë do të jemi këtu.
Gjë që, në një farë mënyre, të bën dhe ty një Gardian gjithashtu.
Xhek!
Emri im është Xhek Frost.
Dhe jam një Gardian.
Nga e di unë këtë?
Sepse kështu më tha hëna.
Kështu, kur hëna ju tregon diçka,
besojeni.