We zullen Romeins bloed zien op de verdomde sneeuw!
Ik laat mijn volk niet de dood in marcheren.
En ik zal niet sterven met een Romeins zwaard in mijn rug.
Ik heb je gewaarschuwd om van mannen als mij weg te blijven.
Je hebt pijn en verlies meegemaakt.
Iets wat voor velen van ons geld.
Onder het commando van Tiberius.
Een jongen die zijn zijn zwaard verliest.
Hier staan we, en jij staat onder mijn commando.
Ik moet in Sinuessa blijven?
In deze villa.
Onder commando van Tiberius.
Ik weet hoeveel hij om je geeft.
Ze was wanhopig op zoek om met je vader te spreken.
Wat was de reden daarvoor?
Dat is het mysterie.
Werd mijn slaaf terug begeleid naar Sinuessa?
Ze heeft zich aangesloten bij de rebellen.
De rebellen hebben de muur aangevallen.
We moeten ons terug trekken!
De machtige Crassus vlucht voor ons!
Hij zal terugkeren.
Spartacus!
De Romeinen vallen opnieuw aan op de achterste positie!
Crixus!
Is dit alles wat Rome ons vandaag kan bieden?!
Ik heb mijn buik nog niet vol van bloed!
Crassus valt twee keer op een dag aan.
Maar met een handvol mensen.
Hij wil tijd winnen voor zijn legioenen
er is een te smalle kloof tussen ons,
wetende dat we zullen vertragen om
de zwakken onder ons te beschermen.
Een strategie die standvatigheid vereist.
Vertel je goden, dat Crixus op hen piest.
Crixus.
Ik zou hem willen spreken, terwijl hij nog leeft.
Hoeveel dagen marscheren heeft Crassus nodig om bij ons te komen?
Kloten lul, vuile slaaf!
Zorg dat hij mee werkt.
Vier dagen!
Vier dagen.
Alsjeblieft.
Verzamel je wapens, en we marcheren verder.
Ik gaf wat u vroeg!
Ik smeek u, spaar mijn leven!
U smeekt bij de verkeerde man.
Drie dagen geleden gedood, nu rottend en stinkend.
We verloren een dag op Spartacus.
Halt!
Is het een wonder?
De mannen hebben nauwelijks rust gehad sinds de Melia bergrug.
En dat zullen ze ook deze nacht niet krijgen.
Geef het tweede legioen het bevel de rust te stoppen,
en laat ze voorwaarts marcheren in volledige aantallen.
U zet ze sterk onder druk.
Er is nu geen tijd voor zwakte.
Ik heb het over conflicten in de toekomst.
Maar een legioen op de rand van de afgrond
is ziek bij de gedachte aan Spartacus en zijn leger.
Ieder binnen de geledingen die geen gelijke tred kan houden
word ter plekke gedood.
Was de slachting niet afschrikwekkend genoeg...
Ik zal hem niet laten ontsnappen uit onze verdomde greep!
Commandant.
Senator Metellus vraagt ​​om een onderhoud.
Metellus?
U hebt me naar Rome gezonden om te vertellen
over de onvermijdelijke val van Spartacus bij Melia bergrug,
alleen volgens recent nieuws ben ik een dwaas!
Ik vind uw toon onplezierig.
Zoals ik van veel van uw mislukte campagnes vind.
Spartacus, ziet zijn einde tegemoet.
Ga terug naar Rome en vertel deze boodschap.
Ik ben een senator van de Republiek!
En geen loopjongen voor jou
met nog meer nieuws over ingebeelde overwinningen.
U doet wat ik nodig acht.
Of bent u onze afspraak vergeten?
De belofte van een villa in Sinuessa
en munt van de belastingen!
Geassocieerd worden met de naam Crassus
bezoedeld alleen die van mij.
Niets is veranderd.
Ik zal Spartacus vernietigen
samen met zijn opstand,
zoals ik heb beloofd.
Verheven woorden voor een man waarvan de meest trouwe slaaf
is gevlucht naar de opstandige koning...
Houd u buiten de ruzie.
U bent gek geworden!
Ik zorg dat de Senaat u zal verbannen
voor het aanvallen van een geëerd lid...
Jij...zal doen wat ik verdomme beveel!
Marcus.
Ga terug naar Rome.
Vertel je hier ook maar iets van
dan besteed ik een fortuin om je te doden
in de duisternis van de nacht.
Zet hem op zijn paard.
En het tweede legioen gaat richting Spartacus.
Vertel ze klaar te staan voor het gewenste moment.
We moeten niet onoplettend worden.
Ik ben er geen voorstander van om te vluchten als konijnen
bij de gedachtte aan de voetstappen van de jager.
Ik ook niet.
Toch moeten we Crassus voor blijven
totdat we talrijker zijn.
Een wijs pad.
Hoewel een geplaveid pad met Romeinse
hoofden mijn verdomde voorkeur heeft.
We zullen zelf ons hoofd verliezen,
als we niet voorzichtig zijn.
Iets wat je vroeger nooit zou zeggen.
Ik spreek nu meer met de gedachten over de zwakkeren onder ons.
En toch verbruiken zij net zo veel als
een man met een zwaard of een speer.
Hij heeft het hierin niet fout.
De voorraden zijn bijna op.
Binnenkort zal er weer honger zijn, die elke stap weegt.
Gannicus.
Ga met Lugo op verkenning.
Ik wil weten als er een gelegenheid
is om graan of vlees te verkrijgen.
We kunnen niet eeuwig blijven vluchten.
Binnenkort zullen we weer moeten vechten.
Op een dag.
Je weet dat hij gelijk heeft.
Niets is zeker, in tijden van oorlog.
Is het mogelijk?
Om opnieuw uit de klauwen van Crassus te ontsnappen?
Ik wil je niet door hen gevangen zien.
Ik heb meer dan nodig,
en wil delen.
Als je het goed vind...?
Verdomme!
Zie vuur als het leven.
En weet dat mijn ogen jou in de gaten houden.
Zijn blik is vijandig.
Blijf jezelf bewijzen tegen de Romeinen,
en hij zal bij draaien.
De man hoeft daar niet bang voor te zijn.
Maar op het gebied van de liefde,
is zijn bezorgdheid gegrond.
Houd daar over op.
En spreek niet meer over dat onderwerp.
Als je onbezorgd had gelachen om mijn woorden,
zou ik hebben geweten dat mijn gevoelens misplaatst zijn.
Maar je reageerd,
door het toestaan van gevoelens.
Je vergist je in je eigen gevoelens.
En als ik voorbij kom glanzen je ogen heb ik het mis?
Of de zucht naar mijn lippen als ik nader?
Ik vreesde de nacht te moeten doorbrengen onder open hemel.
Dank.
Een kleine moeite.
Klein?
Het was maar voor korte tijd dat u vreugde had aan mijn lijden.
Denk niet dat ik daar niet aan denk.
Waarom helpt u mij dan?
Ik doe dat namens Spartacus.
Het verbijstert mij verdomme ook,
maar hij heeft een bepaalde genegenheid naar u toe.
I-ik heb er geen woorden voor...
Ik hoef ze ook niet te horen.
Spartacus heeft veel opgeofferd in zijn leven.
Hij verdient een paar kleine mate aan geluk in ruil.
Zoals zo velen verschuldigd zijn.
Excuses.
Ik heb hulp nodig.
Je moet persen.
Zo hard als je kunt.
Nog een keer.
Dat kan ik niet.
Kalmeer jezelf.
En volg de instructies.
De brenger van regen...
Als je wilt blijven leven, pers. Nu.
een mes. Snel.
Je bent gezegend met een zoon.
Kijk naar zijn lul.
hij bengeld als Jupiter zelf!
Ik bid dat hij hem gebruikt waar hij voor is.
Hij had het geluk met die geschoolde handen
die hem op deze wereld brachten.
Heb je dit eerder gedaan?
Vele malen, voor de slaven van mijn meester.
Ik vraag me af of ik hem misschien ken.
Hoe heette hij?
Pompo.
Een fokker van dieren in de omgeving van Campania...
Ze spreekt over Pompo.
Toch haar tekenen op haar arm zeggen
dat ze een andere meester had.
Je was slaaf van Marcus Crassus zelf?
Dat was ik.
Nog een spion, gezonden om te infiltreren.
Wat voor soort spion helpt bij de geboorte van een kind?
Èèn die gestuurd is door de man die probeert
om ons verdomde leven te beëindigen!
Hij heeft mij niet gestuurd.
Ik vluchtte uit zijn tent op de Melia bergrug.
Waarom ging je bij hem weg, tijdens kou en storm?
Vertel het.
Of je kunt nooit weer wat vertellen.
De vrouw is een vluchteling net als velen onder u,
ongeacht voor welke meester ze vluchtte.
Ze verdient bescherming,
en geen bedreigingen.
Ik verschuil me niet achter sluiers.
Noch zal een teken van mijn vijand invloed op mij hebben.
Crassus zelf heeft mij geen kwaad gedaan.
Maar zijn geëerde zoon verkrachtte me.
En zou dat blijven doen.
Mijn vrouw werd ook verkracht,
door degenen die zichzelf haar meesters noemden.
Ze is jouw verantwoordelijkheid.
Zorg voor haar.
En kom achter de waarheid over haar verhaal,
vervolgens zal ze leven.
Dank.
Ik blijf hierover bezorgd.
Laeta zei de waarheid in deze zaak.
We kunnen ons niet afkeren van een slaaf die zijn vrijheid wil.
Laat haar vrij om te verhongeren net als de rest van ons.
Zorg dat alles gereed is voor u gaat slapen.
We volgen het tweede legioen bij zonsopgang.
Ik kan me niet herinneren u geroepen te hebben.
Recente gebeurtenissen noopten mij tot dit initiatief.
Zeg wat je wilt.
Ik heb een punt van zorg.
Over je vader.
Wat zijn je gedachten?
Onberekenbaar.
Zijn optreden sinds de Melia bergrug is ...
Verontrustend.
Maar hij commandeerd met vaste hand.
Maar hij ging op de vuist met een bondgenoot.
Metellus sprak voor zijn beurt.
Hij is een dwaas, dat is waar.
Toch èèn die een verdomde senator van de Republiek is.
Dat is mijn vader ook.
Wiens optreden buiten alle proporties was.
Vooral voor een man , die zich beroemt
over de controle die hij heeft.
We zijn in oorlog, Tiberius.
Tegen een vijand die elke zwakheid zal uitbuiten,
en ons onze ondergang zal betekenen.
Vertel wat je wilt.
De geliefde zoon heeft zijn vader zijn gunst herwonnen.
Een weloverwogen raad uit uw mond
kan hem tot rede brengen.
En gedachten aan Kore verdrijven.
Die verdomde pik tussen je benen!
Dat is waarom je bij mij gekomen bent.
Om de storm van zijn toorn te kalmeren voordat
hij u wegvaagd in een stortbui.
Je vergist mijn bedoelingen.
Was jij niet degene die een
bevel negeerde om Kore naar de Melia bergrug te brengen?
Haar de kans gevende om hem te verraden?
Zij smeekte me met tranen op haar gezicht,
om te praten met je vader over zijn verdomde zoon.
Een eenvoudige truc,
bedacht om te ontsnappen op de Melia bergrug
om zich bij de rebellen aan te sluiten.
Ik geloof dat er list en bedrog was.
Toch niet door een geliefde slaaf.
Wat heb je met haar gedaan, jongen,
om haar te laten vluchten?
Dwong je je kleine pik in haar..
Jij verdomde arrogante, leugenaar!
Vele malen per dag.
Maar hierin,weten we allebei dat ik de waarheid spreek.
Ik zal de de waarheid onthullen van wat je hebt gedaan.
En je vader zal weer tot rede komen
als zijn gewond hart hier kennis van neemt
Kore is niet degene die hem verraadde.
Het kind werd geboren in een leven van pis en stront.
Hij is vrij.
Zoals zo velen onder ons.
Zoals ik nu, dankzij jou.
Ik wilde dat je meer gezegend was dan alleen met woorden.
Een eindeloze overvloed aan voedsel.
En een goed huis die je warm houd op een koude.
Misschien zelfs een kind van ons samen op een dag..
Toch heb ik niet de kracht om je daarin te voorzien.
Jou kracht zag de mijne.
Leidde mij uit de schaduw, terug in het leven.
En een leven gekleurd door bloed en strijd.
Mijn pad is gekozen.
Niet door het lot.
Niet door de goden zelf.
Ik kies om aan jou zijde te lopen,
in dit leven en degene die volgt.
Totdat we ons bevinden aan zijn oevers...
Ik verlang alleen maar om meer verdomde Romeinen te sturen
voor ons.
Ik verdien een vrouw zoals jou niet.
Je bent de enige man die er echt toe doet.
Crixus.
Gannicus en Lugo zijn terug gekeerd.
Spartacus wil praten.
Ze zagen een vallei.
Twintig of meer villa's waren er.
Een overvloed aan vee en geiten die grazen in het land.
Laten we ze dan aanvallen,
en het bloed zien van beesten en Romeinen
tijdens de nacht.
En bij de dageraad, ga ik naar het noorden.
Naar de Alpen.
Je zou het kamp opzetten in de bergen?
Nee.
Ik trek erover heen.
En aan de andere kant,
zijn onze mensen in de wind.
Is hij helemaal gek?
Crassus voert een leger aan, die je gemakkelijk traceerd.
Duizenden slaven lopen vrij rond buiten de Republiek...?
Zelfs hij kan niet zo veel vinden
verspreid op vreemde bodem.
Alles wat we hebben gedaan.
Alles wat verloren is gegaan.
Is voor niets geweest als we nu vluchten.
Als we blijven, zal Crassus ons weer aanvallen...
Laat ze maar komen.
We versloegen hem eerder.
En misschien doen we het weer.
Maar tegen welke prijs?
Hoeveel onder ons zullen sterven?
Hoeveel vrouwen, zijn in staat om wapens te gebruiken?
Of kinderen, nieuw op deze wereld?
Ik zou ze bevrijden.
Zonder de donkere schaduw van de Republiek.
Nou, laten we dan haar hart doorboren
en zie schaduw voor eeuwig opgeheven.
Crassus leger komt vanuit het zuiden.
Als we naar het westen gaan komen we bij de poorten van Rome
voordat zijn legioenen kunnen keren om de stad te verdedigen.
Je zou Rome zelf aanvalleen?
En het zien beven.
Zoals de man die je eens was
toen Batiatus viel.
Laat ons alleen.
Je weet dat ik hogere idealen heb op dit punt.
Hoeveel Romeinen hebben we naar het hiernamaals bevorderd?
De Republiek beeft
bij de naam van Spartacus en zijn leger van slaven.
We hebben genipt aan de enkel van het beest.
Om blote tanden op zijn keel, I. ..
Ik nu bang voor de represailles.
De brenger van regen?
De Slachter van de Schaduw van de Dood? Bang?
Niet voor mezelf, nee.
Maar mijn zorgen groeien ver voorbij mijn eigene.
Ik ben moe van het vluchten.
Dan rest alleen.
Met Naevia aan uw zijde.
Nee, ze wil zich niet tegen de zaak keren.
Ik ook niet.
Tot Rome onder onze voeten valt.
Je zou ons ons einde tegemoet laten marcheren.
Ik wil dat we vrij zijn.
Echt vrij.
Gelooft je werkelijk dat Crassus zal stoppen
als je eenmaal over de bergen bent?
Dat de Republiek ons rustig laat wegglippen?
We hebben hun kwetsbaar laten zien.
We hebben hun laten zien dat een trillende hand
een vuist kan worden.
We hebben het idee uitgedaagd
dat een slaaf altijd zijn plaats moet weten,
stokken en zwepen accepteren omdat hij
werd onderwezen om het te accepteren.
Wij bouwden hun machtige Republiek.
Met onze handen en ons bloed en ons leven.
En we kunnen het laten vallen, tegen dezelfde kosten.
Je opende mijn ogen daarvoor, Spartacus.
Vraag me niet ze nu te sluiten.
Het was eenvoudiger tussen ons.
Toen de band alleen bestond door haat.
Die dagen zijn helaas voorbij.
Maar met of zonder jou
Zal ik marcheren naar Rome.
Met hen, die dezelfde wraak delen.
We hebben gevochten voor de keuze om onze eigen weg .
Ik zal jou niet langer in de weg staan.
Bij het aanbreken van de dag .
Zullen we eindelijk uit elkaar te gaan.
Crixus.
Er is nog een laatste wens die ik je wil vragen.
De vallei is ingenomen!
Laten we de buit van de oorlog delen!
En houdt een feest voor Crixus,
en degenen die de ongeslagen Galliër volgen!
Het brandt in de keel.
Dat doet alle goede drank.
Misschien moet je het bij water houden
en zuivere gedachtes.
Of misschien moet je een andere nemen.
Deze is leeg.
Herinner me wanneer het ochtend is
dan doe ik wat je zegt.
Ben je nu met dat kleine ding ?
Excuses.
Ik wilde je niet kwetsen.
Je zal het kleine ding verpesten met drank en jouw soort manieren.
En je zal weer mijn bed vinden.
Je deelt niet in de drank?
Ik wil helder zijn.
Wanneer de zon opkomt,
en Crixus richting Rome gaat.
Ik heb vaak de degens gekruist met de Galliër.
Toch zal zijn verdomde aanwezigheid worden gemist.
Ik zal hem niet missen.
Je haat de man nog steeds?
Ik zal zijn aanwezigheid niet missen.
Omdat ik niet bij hem weg zal zijn.
Je gaat weg van Spartacus en marcheerd met Crixus?
Spartacus is als een broer.
Maar in deze zijn we geen gelijkgezinden.
Er is geen leven voor mij achter de Alpen.
Ik ben geen herder noch bewerker van land.
Bloed en strijd zijn alles wat ik ooit heb gekend.
Het is dan geregeld.
Morgen gaan we naar Rome met Crixus.
Om zulke woorden te horen maakt me blij.
Toch zou ik je graag bij Spartacus hebben.
Mijn plaats is voor altijd bij jou.
Maar niet in deze.
Je zwoor eens bij de goden zelf
dat niemand mij uit je armen kon worstelen.
En nu verdomme zet je me weg?
Mijn hart zal nooit slaan voor een ander.
Toch zou ik het mijzelf niet vergeven,
als ik je in mijn ondergang mee sleep.
Ik ben een krijger.
Èèn waar ik het meest trots op ben.
Zet je vaardigheden in om Spartacus te helpen,
en help degenen die minder in staat zijn naar ware vrijheid.
Vraag me niet om me van je af te wenden.
Ik vraag alleen dat je leeft.
En toon wat vreugde in de resterende dagen .
Crixus.
Ik wil met je praten.
Ze zullen er een harde dobber aan hebben,
als ze proberen zijn ideeen te veranderen.
Ik zou samen willen drinken.
Met een zeer waardige man.
Iets wat niet altijd gezegd is.
Ook niet altijd verdiend.
Door niemand van ons.
Ik ben bekend met het tegendeel, bij gelegenheden.
Een talent wat je hebt net als vele andere.
Het is een wonder
dat we elkaar niet gedood hebben.
Wilde dat we de jaren konden terugdraaien.
naar een betere houvast.
Ik zou het niet anders willen zien.
We hebben het onmogelijke gedaan.
Het Huis van Batiatus te gronde gericht.
Verwoesten de arena van Capua.
Versloegen Glaber en alle andere Romeinse hordes die volgden.
Herstelden de toorn van mijn geliefde.
Als jij en ik in liefdevolle armen waren opgegroeid,
had het lot ons geleid naar een minder glorieuzer pad.
Batiatus waarschuwde me eens dat een man zijn lot moet aanvaarden
of hij zal er door worden vernietigd.
Die verdomde kut zei dat tegen iedereen.
Ik bid dat al jullie wensen uitkomen.
En dat we op een dag mekaar weer kunnen begroeten in dit leven.
Romeins bloed!
Doet het pijn?
Alle wonden helen op een dag.
Hoewel ik Metellus vrees voor de schade die ik hem berokkende
mag het nooit worden bevestigd.
Gedurende zijn resterende dagen,
zal Metellus de naam Marcus Crassus vrezen.
Degenen die onder ons staan moeten de zwaarste klappen incasseren.
Om echt te begrijpen dat we boven hen staan.
En om ervoor te zorgen dat ze ons nooit verraden.
Is deze les aan Metellus goed geleerd .
Misschien als Kore soortgelijke opdrachten had gegeven...
Noem haar naam niet.
Excuses.
Mijn hart is diep bedroefd vanwege
de pijn die ze me heeft toegebracht.
Ik gaf alles wat ik kon.
Behandelde haar alsof het woord slaaf geen betekenis had.
Waarom riskeerde ze alles om uit mijn geliefde armen te vluchten?
Ik geef mezelf de schuld.
Wat deed u wat dat veroorzaakte?
Het is wat ze niet deden.
Ik wist dat Caesar onbetrouwbaar was.
Als ik had beter op hem moeten letten,
dan was hij niet in staat geweest om haar op de bergrug te brengen
en haar de kans gaf te ontsnappen.
Caesar heeft wilde gedachten.
Toch geloof ik niet
dat hij haar gedachten kende.
En ik geloof dat veel kracht gepaard gaat
door de vele lasten, vader.
Weten wie je het beste onder hen kunt vertrouwen.
De wijsheid is goed ontvangen.
Je bent er zeker van?
Ik ben door zware beproevingen gegaan
voor de tegengestelde richting.
Iets wat ik heb opgemerkt.
Dank voor het ondersteunen van mij,
zelfs als je er niet in geloofde.
Ik geloofde in de man.
En zal dat altijd doen.
Agron.
Ik hoop dat je vindt wat je zoekt.
En je een zekere mate van rust hebt,
ondanks alles wat er is gebeurd.
Niemand verdiend het meer dan jij , broeder.
Waar is Kore?
Verpakt in de armen van de slaap.
En vol dank dat ze nog ademt.
Een vriendelijkheid door jou gegeven.
Èèn die Ik niet had verwacht om geluid te maken
voor het leven van een slaaf.
Ik mishandelde niemand binnen mijn huis,
toen ik nog meesteres genoemd werd.
Maar je hield ze als bezittingen.
Dingen om te worden gekocht en verhandeld.
Zoals ik door Crassus werd
behandeld,of ben je dat vergeten...
U hebt geleden maar voor een kort moment
van dat wat zo velen alleen maar gekend hebben.
Je verlangd om wonden te vergelijken?
Laten we ze wegen, en ze jureren.
Jou wonden moeten allemaal zijn geheeld.
Je keert terug naar de moeilijke vrouw van vroeger.
We kunnen niet vervreemden van onze ware aard.
Nee.
Dat kunnen we niet.
Ik ga terug naar de viering.
Een moeilijke reis wacht bij het aanbreken van de dag.
Ik heb mijn buik vol van wijn.
En minder gewenst gezelschap.
Je bent nog steeds een Romein.
Iets wat ik nooit kan vasthouden in mijn hart.
Het is niet je hart waarop ik uit ben deze nacht...
Het lijkt net gisteren je stond er als een Galliër,
bang om jezelf in de arena te bewijzen.
Nu volgen jou duizenden,
vallen Rome zelf aan.
Ik zou het als een zegen van Jupiter zelf zien,
als je met ons mee ging.
Mijn reis leidt naar het tegenovergesteld pad.
Er is geen grotere aangelegenheid,
dan een man uit de strijd te halen.
Zijn wij er klaar voor?
Op uw commando, gaan we naar Rome.
Een beslissing die ik nog zwaar betwijfel.
Maar als ik de goden geloofde,
Zou de de hemel splijten in de gebeden waarin ik mij vergiste.
En ik zou alles geven om te bewijzen dat je een dwaas bent.
Schouder benodigdheden!
We gaan naar het noorden van de bergen!
Spartacus...
Toen wij nog Batiatus gladiatoren waren,
sprak ik over hoe we als broers hadden kunnen zijn,
in een ander leven.
Maar niet in deze.
Weet dat ik het verkeerd had.
En zal altijd van je houden als zodanig.
Zoals ik van jou.
Spartacus verdeelt zijn krachten?
Een groter aantal gaat in noordelijke
richting naar de bergen.
Hun aantal is inclusief vrouwen en kinderen.
En de rest ?
Welke kant gaan ze op?
West.
Naar Rome?
Welke weg zou u ons laten volgen?
Er is maar èèn.
De stad moet worden verdedigd.
Anderen zullen weerstand bieden op hun weg.
En Arrius en zijn legioen houden positie buiten de poorten.
Een enkele legioen zal Spartacus kortste pauze.
Spartacus leid niet het commando over de westerse krachten,
volgens de waarneming van de exodus.
Zijn vriend Gallië leidt de aanval.
Crixus?
Een man met gelijke vaardigheden.
En een dodelijkere passie.
Niet de Brenger van de regen.
We kunnen Rome niet onbeschermt laten.
Arrius zal Crixus ophouden,
en geeft ons de tijd Spartacus en
zijn verzwakte mannen aan te vallen.
We moeten druk uitoefenen.
Volg het advies van dit kind, en Rome zelf kan vallen.
En met haar alles wat we verdomme bereikt hebben.
Ik ben het zat dat u elk woord
van mij betwijfeld.
Zeg dan iets zinvollers.
We kunnen ons niet afkeren van Rome.
We zullen in de richting gaan die mijn vader beslist.
Toen help met de juiste keuze.
Niet degene die je gelooft die hij wil horen.
Ik volg mijn eigen verlangens.
Zoals je deed toen je Kore verkrachte,
in de nacht dat je vader Sinuessa heroverde?
Ik heb je gewaarschuwd dat je daad ontdekt zou worden.
Je zou leugens fabriceren , om mij een lesje te leren.
Het spel is voorbij, jongen.
De hoer Canthara vertelde me hoe ze jou zag
uit de tent van Kore komen.
En haar daar zwaar misbruikt vond.
Ze werd gedwongen om nooit te vertellen wat ze zag.
Maar ik kan heel, erg overtuigend zijn.
Je riskeert alles voor het verhaal van een vrouw
die een hoer is?
Ik heb meer onzekere inzetten, gedaan in de afgelopen jaren.
En toch sta ik hier.
Waarom heb je het hem nog niet verteld?
Hij is naar de rand van de afgrond gebracht door ingebeeld verraad.
Ik zou hem niet willen dwingen over
de afgrond te gaan door de waarheid
en de harde realiteit.
Wat wil je dan van mij?
Wat je al hebt gevraagd.
Je kunt je vader laten luisteren.
Hem tot rede brengen,
met hem praten ik beveel het je...
Ik neem geen bevel van jou aan!
Je moet het aanbod aanvaarden jongen.
Je vader zag je bijna gedood worden bij de slachting.
Misschien zal hij dat uitvoeren
als hij hoort wat je hebt gedaan...
Grijp hem!
Sta op!
Je zult mij nooit weer aanraken.
Nog fluisterend over mij liegen.
Je kunt mij niet doden en je van mijn lichaam ontdoen
uit het kampement zonder dat het opvalt.
Ik ben verdomme Julius Caesar.
Hou hem tegen de tafel.
Je bent dezelfde methodes als Metellus.
En moet je een zware les leren
in wie boven je staat...
Vertel ooit iets over wat je weet tegen wie dan ook...
en ik zal het verhaal van de machtige Caesar veranderen
die genomen is als een vrouw...
Dit is onze dag.
Wanneer is het dat verdomme niet?
Bereid je voor te marcheren.
Er is nog een ultiem gevecht te gaan.
Rome ligt eindelijk binnen handbereik!
Het laatste legioen geleid door de dwaas Arrius
is alles wat tussen ons in staat
voor een overwinning die een legende zal worden!
Een hele tijd geleden, toen ik nog bezit was
van het Huis van Batiatus...
mijn opleider Oenomaus eiste antwoord
van de rekruten die gingen voor glorie
in het zand van de arena.
"Wat onder je voeten ligt?"
Is heilige grond!
Bewaterd met tranen van bloed!
En deze dag...
Zal het Rome zijn die ze laat vallen!
Zullen we beginnen?!
Breng het vuur.
Halt!
Schilden!
Gebruik je verdomde schild !
Je positie is zonder bedreiging.
Bid dat het zo blijft.
Ons aantal is geen partij zonder Crixus en degenen die hem volgen,
als Crassus ons zou aanvallen.
Arrius is verslagen!
Je bent als een verdomde god.
Met Rome die voor u beeft.
Zoals Spartacus een keer beloofde.
Geef rapport.
De mannen staan klaar , Commandant.
Caesar.
Hoe komt het dat u zo ruw bent behandeld?
Ik bevond mezelf in een beschamende woordenwisseling.
Het zal niet weer gebeuren.
En de reden dat je niet te paard bent?
Ik gaf hem het bevel om te voet te gaan,commandant.
Voor de gewone man
die hem in hoog aanzien heeft.
Laten we dit tot een goed einde brengen,
en terugkeren om Spartacus te achtervolgen.
Zij zullen proberen de posities te overlopen!
Laat ze denken dat zij erin geslaagd zijn,
en val ze aan vanaf de flanken,
Jij bent de ongeslagen Gallië.
Laten we ze laten zien hoe een dergelijk naam verdiend werd.
Luid de hoorns!
Breng speren en zwaarden mee !
En verpletter ze allen.
Stuur ze naar het verdomde hiernamaals!
Vader!
Trek je terug voor een hergroepering
voor een groter voordeel!
Drink mijn verdomde pies,
jullie Romeinse kutjes...
Caesar!
Hun oostelijke flank is doorbroken!
Aanvallen!
Het zijn er te veel.
Als Crassus sterft, kunnen we deze kloten dag nog pakken!
Crixus!
Nee!
Ik laat je niet zo gemakkelijk van deze wereld gaan, Gaius.
Crixus!
Laat dat verdomde kreng haar bek houden.
Wacht!
Dit is de Galliër die Rome ten val wilde brengen.
En zijn verdomde vrouw.
Verslagen door mijn handen.
Pak je zwaard.
Het is veel te lang uit de juiste handen.
De man leeft nog.
Ik zal hem laten kruisigen.
Nee.
Ik zou de gelegenheid gebruiken om een
bericht te sturen naar Spartacus.
Zodat hij zijn diepe falen leert kennen.
En wat voor lot hem ook wacht.
Neem zijn hoofd.
Vertaling; Renne Rus trysocio