Als je ten oorlog trekt, bent u voorbestemd
voor grote en betreurenswaardige dingen .
Ik zou naar het noorden gaan, in de richting van de Alpen.
Laten we onze mensen in veiligheid brengen.
We kunnen vanaf het Zuiden aanvallen.
Pompey kan Spartacus tegenhouden
om over de bergen te ontsnappen.
Ik zal de volgende keer niet zo aardig zijn.
Ze is ontsnapt om zich bij de opstand aan te sluiten?
Vijfhonderd van je mannen
voor het leven Tiberius...
De jongen heeft geen waarde nu.
Crassus zal toch nog ruilen.
Als je hem iets geeft wat zijn hart begeert.
Bereid de mannen voor op de mars.
Ik zou richting Spartacus gaan
en hem zijn verdiende einde geven.
Verspreid het woord aan jou soort
de ketenen van hun slaven af te doen .
Of hun huizen worden gevuld met bloed en de dood.
Wie ben jij?
Ik ben Spartacus.
Een andere villa werd aangevallen.
Hoeveel waren het samen?
Zes in minder dan een paar dagen.
Ik ben Spartacus.
Hij valt aan met snelheid
om met Mars te wedijveren.
Spartacus staat bekend als onsterfelijk mens.
Ik heb er nog geen voordeel van gehad
kan het verschil niet vinden.
U gelooft dat de rapportage vals is?
Ik geloof dat het een strategie is,
om Pompey te verwarren.
Een spook najagen van de man zelf.
Wij moesten Spartacus verslaan , Pompey niet.
Als de Thracische verdwijnen achter de berg,
zal de last van de nederlaag rusten op onze schouders.
En degenen die hun leven gaven in deze strijd.
Er was geen houtskool
in het rebellen kamp waar Tiberius gedood werd.
Verkenners zagen Spartacus met zijn leger.
Verdubbel de strijdkrachten.
Ik zou de Thracischers dwingen naar een open slagveld
bij de eerste gelegenheid.
En hem in zijn ogen staren als leven en hoop
voor altijd verdwenen waren.
Lugo. Maak het af.
Het heeft me vaak verbaasd over
de trucs van een zieke geest.
Maar dat wat je nu voorsteld overtreft alles.
We hebben Pompeius naar het noorden gestuurd,
maar Crassus gaat nog steeds richting het zuiden
met grote aantallen.
De hoop ligt in de beslissing van
de plaats van de definitieve slag.
Je maakt een sterke verdediging om dat te bereiken.
Het zal lang genoeg volhouden
voor de anderen om te ontsnappen.
Ik bid er voor.
En zou de broodnodige hulp bieden
om de verdomde Crassus op te houden.
Pak het zwaard. En houd het.
Ze hebben mij alles afgenomen.
Jij zal het gebruiken in de komende strijd.
Voor degenen die niet naar de bergen kunnen.
Keer terug naar je taak met Nasir,
en bereid je voor op de reis.
De man is meer dood dan levend.
En toch staat hij te popelen om zijn leven te geven voor uw zaak.
Mijn zaak?
Is het nog niet de jouwe?
Ik ben geen martelaar op een kruis.
Dat graag zijn leven geeft,
zodat degene die het meer verdienen blijven leven.
Ga dan,
neem vooraf afscheid.
Het lijkt een ander leven.
Dat ik voor het laatst in omhelzing stond met Crixus.
Er is ons veel weggenomen.
Binnenkort zullen we worden
geconfronteerd met de legioenen van Rome.
En we zullen tot het bittere einde vechten.
Je hebt dit gemaakt?
We zullen de hand eraan vastbinden.
Zodat het niet losgerukt kan worden
als we Romeins vlees splitsen.
Ik kan niet met de anderen vluchten naar de bergen.
Ondanks het bevel, is mijn plaats in de strijd.
Als de mijne voor altijd is aan jou zijde.
Het uur is voorbij.
Ik wil niet je armen verlaten.
Noch ik de jouwe.
Maar je moet gaan met de anderen.
Kom met me mee.
Je weet dat ik moet blijven.
Dat kun jij de bergen bereiken,
leef vrij van de Republiek daarachter.
Er is geen leven zonder jou.
Je zei mij eens dat de goden
mij stuurden om je te redden.
En je vergiste je.
Jij werd gezonden.
En ik moest gered worden.
Uw vaardigheden blijven scherp, Commandant.
Ik zou ze dodelijker maken,
voorafgaande aan de strijd tegen de brenger van regen.
Hij komt in vrede.
Ja toch?
Ja, meester.
Het is een fout beeld van de jongen die ik kende.
Blijvend met gefronste wenkbrauwen
en dringende problemen.
Een reflectie van zijn vader,
van gezicht en karakter.
Hij was niet altijd zo. Nee toch?
Nee, meester. Hij was niet altijd zo.
De jaren verharden een man
tot het simpele plezier van het leven.
Totdat alles wat overblijft een ding van steen is,
koud en meedogenloos.
Ik wens niets meer dan
een ander pad.
Geef een stem aan de slaaf die hem vermoordde.
Een oude man.
Met littekens van zijn meester geëtst in zijn vlees.
Wilde dat hij dood was,
zodat Tiberius misschien nog leefde.
Excuses voor de onderbreking.
We hebben bericht van de scouts.
Spartacus?
Een deel van zijn mannen gingen naar het noorden.
Geef bevel om het kampement op te breken
en te marcheren.
Commandant.
De oorlog loopt eindelijk ten einde.
Zoals bij alles,
geboren uit misplaatst menselijk verlangen.
De bewakers zullen je terugbrengen.
waar je thuishoort.
U hebt nog niet gevraagd waarom ik bij u wegliep.
Je kunt het met de tijd beantwoorden?
Of het geheugen wissen van de diepste wond?
Nee.
Maar ik zou mijn leven geven
voor uw vergeving.
Voor alles wat ik heb gedaan.
Als maar ik moet zo verder.
Eenmaal buiten het kamp, ​​ verdelen jullie je.
Het geeft een betere kans op het bereiken van de bergen
zonder ontdekking door Pompeius.
Ik zou een fortuin betalen voor meer zekerheid,
en dat jij ons leid.
Crassus moet worden tegengehouden.
Zodat jij en de anderen kunnen ontsnappen.
Wij zullen dan op je wachten, aan de voet van de bergen.
Maar ik wil dat niet.
Ben ik niet vrij, om mijn eigen keuzes te maken?
Zoals je vaak zei.
Toch waag niet je leven,
in de hoop bij het vasthouden van het mijne.
Je zult niet sterven in de strijd tegen Crassus.
Je hebt de macht om
in de toekomst te kijken?
Ik houd me vast aan het geloof.
In een man als geen ander.
Dank. Voor uw woorden.
En voor de troost die je aanwezigheid heeft gegeven.
Ga.
Je doel is duidelijk?
Het was nooit duidelijker.
Toch zullen Nasir en ik niet onder degenen zijn
die richting de bergen gaan.
Wij hebben gesproken over dat onderwerp.
Je kunt niet vechten...
Hij heeft de weg van de
liefdevolle handen gevonden.
Vraag mij niet niets te doen in de komende strijd.
Ik ben getuige geweest van de vele gevallenen
die ik broeder noemde.
Jij bent de laatste nog levende
die samen met mij tegen het huis Batiatus vochten
en te gronde richten.
Je eert mij,
door ​​weer aan mijn zijde te staan in de laatste strijd.
Ze worden klaargemaakt voor de reis.
Mijn vrienden.
De tijd van ons afscheid is gekomen.
Weet dat er sterk aan je word gedacht
als we Crassus en zijn legioenen onder ogen komen.
Zullen velen van ons sterven.
Er is geen strategie of bedrog mogelijk
om het onvermijdelijke lot om te buigen.
Weet dat ons bloed...
zorgt voor de nodige kans
voor jullie om de bergpaden te bereiken.
Buiten de kaken van Rome
die ons met de dood dreigden...
en ellende.
Ga verschillende wegen.
En leef vrij.
Dank. Voor alles wat je hebt gedaan.
Dank. Dank, Spartacus.
Dank. Dank Spartacus.
Mogen de goden je zegenen
Mogen de goden je zegenen.
Dank...
Dank.
Spartacus!
Romeinse scouts hebben ons gezien
In het zuiden van de vallei!
Welke markeringen droegen ze?
Een stier op de borst.
Crassus.
Het kloten aas heeft toegebeten.
Ga op pad, en keer nooit weer om!
Ga!
Ik zal bidden voor het
einde van Crassus.
En de overwinning voor Spartacus.
Ik heb mijn buik vol van woorden en afscheids tranen.
Ik verlang naar bloed,
en kreten van onze vijand.
Laten we dat dus doen.
Halt!
Vuur apparaat klaar!
Begin niet eerder dan ik het commando geef!
Maak je klaar!
Speren.
Ik zoek geen ruzie!
Breng alleen een bericht van Commandant Crassus !
Speren.
Vertel wat je te zeggen hebt.
En bid tot uw goden dat ik ze van waarde vind.
Ben je ooit getuige geweest van zoiets?
Zoveel harten,
slaan in de richting van het onvermijdelijke einde?
Waarom vroeg je me hier, Crassus?
Om dezelfde reden dat u kwam.
Nieuwsgierigheid.
Nou heeft het voldaan?
We hebben elkaar gedurende vele maanden bestreden.
Beiden leden zware verliezen.
Toch hebben we nooit met elkaar gesproken.
Het maakt toch geen verschil.
Misschien.
Toch zou ik graag met u spreken.
Laat ons alleen.
Commandant...
Volg het bevel op.
Het is bekend , is het niet?
Dat u deze strijd niet kunt winnen.
Iets wat velen dachten.
Van alle Romeinen die ik heb gedood
die dat dachten.
Mijn zoon was onder hen.
Excuses Commandant Ik heb geen spijt van uw zoons dood.
Van de soldaat die Crixus van het leven beroofde.
De Gaul overleed op het slagveld.
Een eer die Tiberius werd ontzegd.
Het is niet wat ik bevolen had.
Maar de vrouw was grof behandeld door uw zoon,
en haar eigen geclaimde wraak.
Zoals de mijne is ter nagedachtenis aan mijn zoon.
En de uwe voor uw vrouw...
Denk niet dat uw verlies
gelijk staat aan de onze.
Uw zoon nam de wapens op voor de Republiek
dezelfden die mijn onschuldige vrouw doden
en veroordeelden haar tot de slavernij en de dood.
En nu wilt u duizenden leiden
om haar te vergezellen .
Wat er ook gebeurt met mijn volk
het gebeurt omdat we er voor kozen.
Wij gaan over ons lot. U niet.
Niet de Romeinen.
Zelfs niet de goden.
U kiest maar de tijd van de reis is ten einde.
Beter om door het zwaard te sterven
dan door de zweep van de meester.
En zal het de etterende wond helen?
Als de Brenger van regen wonderen aankondigt
en Crassus en zijn legioenen verslaat,
zal hij zich terugtrekken uit de Republiek?
Omdat hij gerechtigheid bracht?
Er is geen rechtvaardigheid.
Niet in deze wereld.
Eindelijk.
Iets waar we het over eens zijn.
Als we elkaar weer ontmoeten, zal ik u vermoorden.
Nee, u gaat het proberen.
Het is alles wat een vrij man kan doen.
U kunt Spartacus woorden niet vertrouwen.
Welke reden zou hij hebben
om te liegen over dit onderwerp?
Ik pretendeer het niet te weten
van de verdomde gedachten van een wilde.
Vertel me nog eens.
Wie Tiberius doodde?
Iemand die behoorlijk oud was,
zoals ik al zei...
Spartacus sprak van een vrouw.
aangezet door wraak.
Hij probeert ons tegen elkaar op te zetten
met zijn leugens.
De dreiging van uitroeiing gaat boven een dergelijke bedrog,
wat u zegt.
Maar slechts in de waarheid
is hoop op vergeving.
Het was mijn hand die Tiberius doodde.
Was mijn behandeling zo wreed?
Dat je mijn edele zoon zou doden?
Spreek!
Terwijl je nog een keel hebt om te spreken!
U plaatst de schuld bij het slachtoffer!
Uw "nobele" verdomde zoon verkrachte haar.
Èèn van de vele handelingen die leiden tot zijn verdiende lot.
Nog meer leugens!
Het is de waarheid!
Zijn liefde voor u werd haat
In het kielzog van de afslachting.
En hij sloeg terug naar u op de enige manier die hij kon.
Hij wist dat het een diepe wond zou toebrengen.
Waarom heb je het me niet verteld?
Ik heb het geprobeerd, op de Melia bergrug.
Er is geen misstap die een vader niet zou
vergeven aan zijn dierbare zoon.
We wilden u geen verdere pijn berokkenen
zonder reden, Marcus. Dat was de reden dat we
de waarheid niet vertelden.
Laat ons alleen.
Een zoon is een reflectie van de vader.
Is dit wie ik ben?
Gek en grotesk?!
U bent degene die u altijd was.
Een goed mens. Die doet wat hij moet doen.
Excuses.
Excuses voor alle leed.
Weet dat het zal eindigen wanneer Spartacus is verslagen.
En ongelukkige gebeurtenissen van de oorlog
betreden het pad van verre herinnering.
Het is een zware last.
Het einde van de oorlog nadert. En de bittere kosten ervan wegen.
Je gelooft niet dat we Crassus verslaan?
Je bent voor altijd geroepen het onmogelijke te doen.
En ik zou niet tegen je wedden in de uiteindelijke strijd.
Toch zijn de kansen niet gunstig.
Nee, dat zijn ze niet.
Ik zou drank willen aanbieden om wat op te vrolijken,
maar ik drink niet meer .
Iets wat me ontgaan is.
Ook ik veranderde.
Toen ik bezit werd van het zuiverste hart.
Je hebt het over je vrouw?
Toen we voor het eerst samen sex hadden,
vertelde ze hoe de goden het in haar dromen hadden voorspeld.
En voorspeld hadden dat ik nooit een andere vrouw lief zou hebben.
Kwam de voorspelling uit?
Ik vond troost bij anderen.
Toch is er een leegte die nooit kan worden gevuld.
Een leegte links waar hart slaat,
toen Sura van mij werd afgenomen.
Vroeg je hoe de overwinning kan worden gedefinieerd.
Ik dacht dat het antwoord was het doden van Romeinen.
Iets wat je niet meer denkt?
Het leven is wat het definieert.
Niet de dood van Romeinen.
Noch de onze, noch die die ons volgen in de strijd.
Maar het leven van Sibyl.
Van Laeta, de moeder en haar kind,
en zo vele anderen.
Ze zijn allemaal als Sura.
En ik zou willen dat ze leven.
Een zaak die ik kan omarmen.
Als we de anderen een kans geven tegen Crassus,
moet je meer doen dan het omarmen.
Je moet leiden.
Een oude argument, Spartacus.
Èèn die nu afgewikkeld moet worden.
Ik kan dit niet zonder jou doen.
En er is niemand die deze positie meer verdient.
Wat wil je dat ik doe?
Het onmogelijke.
De mannen staan ​​er klaar voor?
Dat doen ze, Commandant.
Dank.
Voor uw trouwe dienst.
Spartacus is een dwaas,
om met zo weinigen onze legioenen tegemoet te treden.
Hij heeft zichzelf vaak bewezen.
Hij is geen dwaas.
Ze staan ​​er met velen.
Zoals bij Crixus die gedood werd.
Maar ze bieden een kans.
Te zwemmen in een zee van Romeins bloed.
Grote en onfortuinlijke dingen.
Welke betekenis hebben je woorden?
Een waarschuwing,gegeven door een liefdevolle vrouw.
Aan een ​​man die niet meer bestaat.
Binnenkort zal Crassus de opdracht geven!
En we zullen zijn legioenen in de strijd zien!
We staan ​​in de schaduw van een grotere macht!
Terwijl hun Republiek het leven van iedere man...
elke vrouw... en ieder kind...
heeft veroordeeld tot duisternis en slavernij!
Gedwongen om te zwoegen en te lijden,
zodat degene van munt en positie
hun fortuin zagen groeien boven elk doel!
Laten we hen leren,
dat iedereen die ademt gelijk zijn!
En dat degenen die hun voet
op de keel van de vrijheid zetten...
Zullen sterven in de schreeuw van vrijheid!
Geen gewonde vijand dient te worden gezegend
met barmhartigheid!
Ik wil een voorbeeld stellen aan allen die in opstand komen
tegen de glorie van Rome!
Zet de vuurgooiers en katapulten in.
Ga!
Aansteken!
Klaar! Afschieten!
Aanvallen!
Hoorblazers aanvallen !
En zie de rebellen als verre herinnering!
Aanvallen!
Neem positie in!
Wacht...
Wacht!
Aanvallen!
Boogschutters!
Nu!
De wilde bewijst nog zijn vindingrijk.
Hij vertraagt alleen de zandkorrels.
Geef het signaal om een schildpad te vormen!
Ze gaan in de voorspelde positie.
Laat het onverwachte zien.
Nu!
Geef bevel voor vuurgooiers en katapulten!
U zou uw eigen mannen doden?
Ik wil deze verdomde oorlog beëindigen!
Blijf aanvallen!
Blijf vooruit gaan!
De slaven stierven door superieure
strategie en tactiek.
zoals Romeinen onder ons commando doen.
Een ongelukkig verlies.
Maar graag aanvaard, om Spartacus te verslaan...
Rijders naderen!
Omdraaien!
Draai de vuurgooiers! Snel!
Jij daar! Verdedig de linkerflank!
Caesar!Neem de leiding van de achterste positie!
Laat ze niet in verwarring raken!
We moeten terugtrekken!
Nee! Dat is wat hij verwacht!
Luid de hoorn en val aan!
Castus!
Wou dat ik jou was...
voor èèn dag.
Agron!
Steun jouw flank!
Laat ze niet dicht bij ons komen!
Nasir!
Naevia! Steun Gannicus!
Ga verder!
Kom!
Spartacus!
Commandant!
Bescherm de Commandant!
Crassus!
Het is een glorieuze dag!
Om zo veel Romeinen te doden!
Dat is het maar een leven die betekenis heeft.
Trek hun aandacht op het veld.
Ik zal hun aandacht opeisen.
Houd de lijn!
Kleine kruiken en gebruik ze!
Caesar!
Stuur de dokter!
Ik heb geen balsem nodig.
Wil terug naar het strijdveld
met heet rebellen bloed op het gezicht.
Plaats jezelf niet in gevaar.
Als u sterft,
zou Spartacus voordeel hebben...
Ik heb ernaar verlangd u in echte strijd te ontmoetten.
Zoals ik verlangde om je hoofd
van je nek te scheiden.
Saxa!
En weer vond ik mijzelf..
in jou armen.
Ik deed een belofte.
toen we elkaar ontmoetten
Ik zou je leven krijgen.
Kom dan.
En probeer het te nemen.
Formeren!
Dit is niet van jou, slaaf.
Nee!
Draai om!
Wacht!
Halt!
Wilde, dat u als een Romein was geboren.
En naast me had gestaan.
Ik zegen het lot...
Dat het niet zo was.
Agron!
Geef me een zwaard...
Commandant...
Sluit je bij me aan en herover de heuvel!
Doorzoek de omliggende heuvels!
Commandant!
De goden boden weer hulp aan Spartacus
om verdomme te ontsnappen.
Hij huilt van zijn duizend wonden.
En als zijn hart nog klopt,
zal hij binnenkort sterven.
Er zijn velen die hierin geloven
en zich er nog aan vastklampen.
Laat ze weten dat deze afstraffing bij Via Appia.
voor alle slaven is,
die zich tegen moeder Rome keren als hun beloning
om zich tegen de hand van de meester te keren.
Een onwaardig einde.
Voor een legende die ooit als een god in de arena stond.
Legendes zijn maar botten en vlees van dromen.
rotten in de barre zon is de werkelijkheid.
Het is een zwaar teken.
Om een geliefde te zien onder de verdoemden.
Die bekend stond als opstand.
Ik ben de redelijkheid kwijt.
Toch doe ik wat ik moet doen.
Pompey.
Prijs de goden u ongedeerd te vinden oude vriend .
Ik was bang dat Spartacus en zijn rebellen u hadden verslagen,
voordat ik ze in het noorden pakte.
Het noorden?
Hij probeerde met een rebellenleger
over de bergen te komen.
Het bericht is reeds verzonden naar Rome,
met Pompey als overwinnaar
tegen vijanden die u niet kon verslaan.
U claimt valse lauweren.
Spartacus werd verslagen...
In het noorden. Door de dappere Pompey,
held van Hispania.
U eert mij.
Ik eer Rome.
En die met soortgelijke gedachten, dat het zal bloeien.
Dan zijn we het daarin eens.
Laten we maaltijd nemen op uw terugkeer.
Na alle leed wat geleden is,
staat u toe ​​dat Pompey de triomf pakt
uit verdiende handen?
Ondersteun zijn vordering en hij word bondgenoot.
We zullen een ​​angstaanjagende triumviraat zijn,
met middelen om de loop van de geschiedenis te veranderen.
U spreekt altijd over de toekomst.
Het verleden kan niet worden gewijzigd.
De tegenwoordigheid heeft spijt en verlies.
Het is pas in de komende dagen
dat een man kan troost zal vinden.
Wanneer de herinneringen verdwijnen.
Gannicus! Gannicus! Gannicus!...
Hij leeft nog.
We kwamen over de bergen.
We wachtten op je, zoals beloofd.
Iedereen veilig?
Pompey versloeg de andere helft.
Velen werden gedood.
We moeten naar het bergpad,
voordat ook wij worden ontdekt.
Laat me liggen.
Ik zou een tijdje willen rusten.
We kunnen hier niet blijven.
Nee, dat kan niet.
Ook kan ik niet volgen.
Spartacus... Spartacus.
Spartacus.
Dat is niet mijn naam.
Ik zal eindelijk weer horen
de stem van mijn liefdevolle vrouw...
ter begroeting verlang ik ..
Vergiet geen tranen.
Er is geen grotere overwinning...
dan te sterven als...
een vrij man.
Op een dag zal Rome vervagen en afbrokkelen.
Maar jij zult altijd herinnerd worden.
In de harten van allen die verlangen naar vrijheid.
Translation; Renne Rus ; trysocio