เจย์
- เจย์ - อะไร เกิดอะไรขึ้น
คุณนอนกรน
ผมเหรอ ขอโทษที ผม...
ดูมันสิ
ไม่เอาน่า เราตกลงกันแล้วนี่ ว่าไม่ให้สเตลล่าขึ้นเตียง
แต่มันเป็นแค่ลูกหมาเองนะ
คงกลัวแล้วกระโดดขึ้นมาบนเตียงเอง
งั้นเหรอ ทีตอนแมนนี่ฝันร้าย
ทำไมไม่ให้เขากระโดดขึ้นเตียงบ้างล่ะ
กลอเรีย นี่เพิ่งจะหกโมงเช้าเองนะ ไว้ค่อยคุยกันได้ไหม
ตอบคำถามก่อนสิ เจย์
ฉันจะลองดูในสัญญาเช่าบ้าน
แต่ค่อนข้างมั่นใจ ว่าการทำยาไอซ์มันผิดกฎหมาย
นายนี่ชอบชักใบให้เรือเสีย
นายกำลังทำอะไรอยู่
นายต้องชอบความคิดนี้แน่ ฉันจะกินแค่ผลไม้เพื่อคุมน้ำหนัก
รักเลย
เกลียดสุดๆ เลย เอาจริงๆ นะ
แคมที่กินดีอยู่ดี ก็อารมณ์ไม่ค่อยเสถียรอยู่แล้ว
ถ้าไปจำกัดอาหารแบบนั้น เขาจะค่อยๆ
กลายเป็นบ้าไปทีละขั้น
เริ่มจากขั้นที่หนึ่ง เก็บกวาดของ
พิษร้าย
นายคิดว่าควรเริ่มทำ สัปดาห์นี้จริงๆ เหรอ
ทำไมล่ะ
เพราะเราต้องไปงานการกุศล ที่บ้านเจ้านายฉัน
แล้วยังไง ฉันต้องเลื่อนภารกิจสุขภาพดีออกไป
จนกว่าจะถึงจุดที่เรา ไม่ต้องเข้าสังคมเหรอ
ซึ่งเป็นไปไม่ได้หรอก ก็ฉันมีเสน่ห์ซะขนาดนี้
ไม่นะ ไม่ อย่าทิ้งคุกกี้
ต้องทิ้งคุกกี้ด้วยสิ
ทำไมนายถึงอยากให้ฉันล้มเหลวตลอดเลย
ขั้นที่สอง หาเรื่องมิทเชลล์
เพราะท้ายที่สุดแล้ว ตอนที่แผนคุมอาหารของเขาพัง
จนเหลือแต่นูเทลล่ากองยักษ์
เขาก็จะหันมาโทษผม
และครั้งนี้ มันต้องไม่เป็นแบบนั้นอีก
รู้ไหม ฉันว่าฉันจะคุมอาหาร กับนายด้วย
น่าจะดีนะถ้าเราคุมไปด้วยกัน
คอยช่วยเหลือกันเหมือนเป็นทีม พวกเราต่อสู้กับอาหาร
ฉันรู้นะว่านายกำลังจะทำอะไร
และฉันซึ้งใจมากๆ
มันก็ดีกับฉันด้วยแหละ เพราะน้ำหนักฉันก็ขึ้นมาเหมือนกัน
นั่นสินะ ฉันกะจะไม่ทักอยู่แล้วเชียว
ขณะที่ตลาดหุ้นราคาตกฮวบลง
ก็มีชายกล้าหาญนายหนึ่งไต่ตึกท้าฟ้า
ท้าทายความตายถึงขีดสุด
คนเราจะเจ๋งได้ขนาดไหนกัน
เจ๋งสุดๆ เลย
ไปเปิดประตูดูหน่อย เดี๋ยวพ่อหยุดไว้ให้
- ลุค เป็นยังไงบ้าง - ดีครับ น้ามิทเชลล์
ผมไม่ว่างคุยด้วยตอนนี้ ผมกำลังดูหนังอยู่
ไม่เป็นไร น้าแค่จะเอาถุง รวมอาหารขยะพวกนี้มาให้เฉยๆ
ว่ามาครับ
แคมกับน้าอยู่ในช่วงคุมอาหาร ดังนั้นการมีของพวกนี้อยู่ในบ้าน...
ผมพอเข้าใจแล้วครับ ไว้เจอกันใหม่นะ
พอได้ดูชายประหลาดน่าอัศจรรย์คนนั้น
ทำตามความฝันในการไต่เชือก ก็ทำให้ผมคิดได้ว่า
บางทีผมควรทำตามฝัน...
เอ้านี่ พวก
ผมจะเดินไต่เชือก
อย่างนั้นแหละ พ่อทำได้ พ่อต้องทำได้
- จดจ่อเข้าไว้ กระหายขึ้นอีก - ลูกยังสติดีอยู่ใช่ไหม
อะไรนะ ดีสิ ไม่สิ ไม่
ผมแค่ภูมิใจในตัวพ่อมากๆ
ในถุงนั่นมีช็อกโกแลตอยู่เยอะมาก
ฟิล ที่รัก คุณต้องพาลุคไปโรงเรียนนะ
รู้แล้ว
พ่อไม่ออกนอกเส้นเลยตั้งสามครั้ง จากสี่ครั้งที่เราซ้อมกันเมื่อกี้
บ่ายนี้ เราจะเดินบนอากาศกัน
- ใช่เลย - ใช่เลย
นั่งอยู่คนเดียวตรงโต๊ะแบบนั้น ฉันว่าฉันเคยเห็นที่ไหนมาก่อนนะ
อ๋อ ก็เห็นทุกวันนี่นะ ที่โรงอาหารของโรงเรียน
- ฉันเลือกที่จะนั่งเอง - โรงเรียนเลือกต่างหาก
เลือกพี่น่ะเหรอ
เฮลี่ย์ พูดดีๆ กับน้อง อเล็กซ์ ตอกกลับได้ดี
- แม่คะ เซ็นให้หน่อย - อะไรล่ะนี่
พวกเขาอนุมัติให้หนูเรียน คณิตระดับสูงขึ้นแล้วค่ะ
คาบสาม เรียนกับครูวอเตอร์ส
อะไรกัน แม่ห้ามเซ็นให้นะ นี่มันคาบที่หนูเรียนด้วย
เธออยู่มัธยมสาม จะมาเรียนวิชาของมัธยมสี่ทำไม
พี่อยู่มัธยมหกแล้ว ทำไมถึง ยังเรียนวิชาของมัธยมสี่อยู่ล่ะ
ไม่ใช่ "ยังเรียน" ต้องพูดว่า "เรียนซ้ำ"
อเล็กซ์ พูดดีๆ กับพี่เขาด้วย
เฮลี่ย์ ตอกกลับได้ไม่ดีเลย
กะแล้วว่ามีแต่แย่กับแย่ ที่เธอมาเรียนที่เดียวกัน
ทนเอาหน่อยแล้วกัน แค่ไม่กี่ปี
ลูกก็ได้เรียนอยู่คนเดียวแบบเดิมแล้ว ไปเถอะสาวๆ
เจย์ ดูนี่สิ
พังหมดแล้ว เพราะสเตลล่ากัด มันกัดรองเท้าฉัน
คุณต้องทำโทษเจ้าหมาโง่นั่น
- ผมทำโทษมันตลอดนะ - งั้นเหรอ
ด้วยการซื้อคัพเค้กให้มันงั้นเหรอ
นั่นไม่ใช่คัพเค้ก
มันเป็นขนมของสุนัขในรูปแบบคัพเค้ก
คุณควรจะบอกแมนนี่แบบนี้ ก่อนที่เขาจะกินมันเข้าไปนะ
ไม่เอาน่า ขนเขาไม่เคยสวย ขนาดนั้นมาก่อนเลยนะ
ถ้ามันเป็นรองเท้าคุณที่โดนกัด คุณคงไม่ตลกด้วยหรอก
ก็ผมไม่ทิ้งรองเท้าเอาไว้เรี่ยราดนี่ เพราะงั้น...
เลยเป็นความผิดของฉันเอง ที่มันมากัดรองเท้าฉันสินะ
ผมไม่ได้พูดนะ คุณพูดเองทั้งนั้น
- คุณต้องเลิกโอ๋มันได้แล้ว - ผมเปล่าโอ๋มันนะ
อะไรล่ะ
มันแค่อยากดื่มน้ำ ตลกดีออก
ห้ามมองมาทางพี่ตอนอยู่ในห้องเรียน ห้ามส่งข้อความมาด้วย
ใครจะส่งข้อความระหว่างเรียนอยู่กัน
เธอมันตัวอะไรกันเนี่ย
ลูกรัก แม่รู้ว่าสถานการณ์นี้ มันไม่ใช่อะไรที่ลูกเคยวาดภาพไว้
แต่บางครั้ง เราก็ต้องทนมันให้ได้
ว่าไงคะ
ขอโทษนะคะ แต่คุณได้สังเกตไหม ว่าตรงนี้มันเป็นเส้นเหลือง
ไม่ทันสังเกตเลยค่ะ
เส้นนี้มันแปลว่า ให้รับส่งคนได้เท่านั้น
โอเคค่ะ ฉันก็กำลังจะส่งลูกลงโรงเรียนไง
แต่ไม่เห็นมีเด็กคนไหน ออกมาจากรถเลยนะ
เรากำลังคุยกันนิดหน่อย
แหม
ก่อนที่ฉันจะทำให้คุณ ตกใจเป็นครั้งที่สามนะ
ฉันส่งลูกลงตรงนี้มาตลอด และ...
- ขยับรถซะ - โอเค ตามนั้น
จะเป็นปัญหาอะไรขนาดนั้น
แม่น่าจะตอกกลับไปว่า...
ไม่ตอกกลับ การที่แม่ไม่ตอกกลับ นั่นแหละดีที่สุดแล้ว
ยังไงแม่ก็ต้องมาที่นี่ทุกวัน จะทำให้เรื่องมันแย่ไปอีกทำไม
นี่แหละสิ่งที่แม่พยายามจะบอกลูก
สถานการณ์ชวนอึดอัดใจ ไม่ชอบใจ
ทนมันให้ได้
โชคดีนะลูก
- ค่ะ - รักนะลูก
บ๊ายบาย
"แต่ไม่เห็นมีเด็กคนไหน ออกมาจากรถเลยนะ"
อยากเห็นกำปั้นฉัน ออกไปหาหน้าแกบ้างไหมล่ะ
ให้ตาย เพิ่งมาคิดได้ตอนนี้
วันที่สี่ของการกินแต่ผลไม้
ผมหิวนะ แต่รวมๆ แล้วก็ยังดีอยู่
ไม่เหมือนกับแคม เขาค่อนข้างจะมี
"ความดราม่า" เยอะหน่อย
หลังจากขั้นที่หนึ่งที่โยนอาหารทิ้ง และขั้นสองที่หาเรื่องผม
เขาก็เข้าสู่ขั้นที่สาม กลายเป็นนักแสดงละครน้ำเน่า
ฉันแค่อยากให้พี่สาวของฉัน ได้แสดงตัวตนมากกว่านี้
เธอมีความสามารถตั้งหลายอย่าง
ทำไมคนเราถึงตื้นเขินกันได้ขนาดนี้
และตามมาด้วยขั้นที่สี่ การรู้แจ้งอย่างกะทันหัน
ฉันไม่ต้องการอาหาร
ดูสิ มีสถาปัตยกรรมอันสวยงาม อยู่รอบตัวเรา
ชาวสเปนนี่ฝึกนักกีฬา ได้ยอดเยี่ยมจริงๆ
และสู่ขั้นที่ห้า ความสิ้นหวัง
พ่อจ๋า เราซ่อนแล้ว แต่พ่อไม่ไปหาพวกเราเลย
แคม
แล้วความโกรธก็เข้าครอบงำ
โอ๊ย
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
เรื่องดีก็คือ แคมไม่เคย ควบคุมอาหารได้นานขนาดนี้
แต่เรื่องแย่ก็คือ ผมไม่รู้แล้ว ว่าขั้นต่อไปจะเป็นยังไง
แต่ผมว่าคงไม่ใช่การเป็น แขกร่วมงานที่มีเสน่ห์หรอก
แคม ฉันว่าพรุ่งนี้ ฉันจะเป็นคน ไปรับหน้าให้เราที่งานเจ้านายฉันเอง
นายไม่ต้องไปงานหรอก
มันน่าเบื่อจะตาย
งานโง่ๆ คนก็เยอะแยะไปหมด
ต้องวนหาที่จอดรถ...
- แคม พูดอะไรหน่อยสิ - นายเกลียดฉันเพราะอะไร
ฉันไม่ได้เกลียดนาย
งั้นทำไมถึงพยายามผลักไสฉัน ออกจากชีวิตล่ะ
เพราะตอนนี้นายดูไม่ค่อยจะ...
อยู่กับร่องกับรอย
อยากรู้ไหมว่าฉันคิดอะไรอยู่
นายควรเลิกกังวลเกี่ยวกับฉัน
แล้วเอาเวลาไปสนใจตัวเองเถอะ ว่าคืนพรุ่งนี้จะใส่อะไรดี
เพราะฉันเห็นชุดที่นายจะใส่แล้ว
แต่ฉันว่านายคงไม่ชอบสารรูปตัวเอง ตอนถ่ายรูปออกมาหรอก
ฉันยังไม่ได้ตัดสินใจสักหน่อย
เธอชูมือขึ้นแทบจะทุกๆ ห้าวินาที
แถมยังเตือนครูวอเตอร์สด้วย ว่าต้องสั่งการบ้าน
ทุกคนคงปลื้มตายล่ะ รู้ไหมว่าหนูอายแค่ไหน
ไม่อายเท่าฉัน
ตอนที่พี่บอกว่าแปด เป็นจำนวนเฉพาะหรอก เลขแปดเนี่ยนะ
พอแล้ว แม่ว่า
เดี๋ยวแม่จะโทรไปที่โรงเรียน ให้เขาเปลี่ยนตารางเรียนพวกลูก
แต่อยากให้รู้ไว้นะ ว่าแม่เสียใจมากกับเรื่องที่เกิดขึ้น
แม่คิดว่าลูกสองคนจะเข้าใจ
ว่าการที่ลูกได้เรียนด้วยกัน มันดีกับลูกทั้งสองคนแค่ไหน
อเล็กซ์คอยช่วยสอนหนังสือเฮลี่ย์
เฮลี่ย์คอยช่วยอเล็กซ์ ให้เข้ากับคนอื่นในห้องให้ได้
ทั้งๆ ที่ลูกสองคนควรจะกลายเป็น คู่หูดันฟีแสนยอดเยี่ยม
แต่ลูกกลับกลายเป็นอะไรรู้ไหม ดันฟีครึ่งๆ กลางๆ ที่ดีแต่เถียงกัน
แล้วแม่ก็กลายเป็นคนโง่ ที่หวังสูงกว่านั้น
- ก็เธอ... - เธอไม่เคยฟัง...
แม่ไม่อยากฟังแล้ว ขึ้นไปบนห้องเลย ขึ้นไป
โอ้โฮ อะไรกันล่ะนั่น
การเลี้ยงลูกชั้นเซียนไง
ตอนนี้ ลูกสาวของเราก็กำลังตกลง หาข้อสรุปที่พวกเธอคิดว่าคิดได้เอง
แต่จริงๆ แล้วเป็นความคิดที่ฉัน เป็นคนป้อนให้อย่างมีชั้นเชิง
ซับซ้อนมาก แคลร์
เดินหมากได้อันตราย แต่ผมชอบนะ
- นั่นมันอะไรกันคะ - อุปกรณ์ไต่เชือก
อยากไปงานเต้นรำ ก็ต้องเลือกรองเท้าให้ถูกคู่
ลุค ไปเอากล้องมาเร็ว
ลุค
ผมไม่ได้หลับนะ
ที่รัก นั่นมัน รองเท้าเต้นแจ๊สไม่ใช่เหรอ
ไม่ใช่ นี่รองเท้าไต่เชือก
ได้มาจากซุ้มขายของเลหลัง มันถูกใส่ไปแค่ครั้งเดียวเอง
มันไม่ใช่จุดรับประกันว่า...
ฟิล ที่รัก
ระวังหน่อย นั่นแหละ
ระวังประตูด้วย
นี่ ข้อสามตอบอะไร
ถ้าฉันบอกพี่เลย พี่ก็ไม่ได้เรียนรู้สิ
แล้วถ้าฉันมีอะไรให้เธอ เป็นการตอบแทนล่ะ
เช่นอะไร
ให้เธอคุยกับฉันในคาบเรียนได้
พาฉันไปกินข้าวเที่ยงที่โต๊ะเด็กเจ๋ง
งั้นก็ต้องแลกกับคำตอบของทุกข้อ
งั้นพี่ต้องพาฉันไปกินทั้งสัปดาห์
- งั้นต้องขอลอกสอบย่อยด้วยแล้วล่ะ - ทั้งเดือน
- ข้อสอบกลางภาคด้วย - ตกลง
ดูดีเลยครับ พ่อ
ด้วยย่างก้าวนี้ ฉันก็จะก้าวผ่านขีดจำกัด...
ตาเถรตกหกคะเมน
อย่ามองพ่อแบบนั้น
- แม่คะๆ - มีอะไรๆ
แม่โทรคุยกับโรงเรียนแล้วหรือยัง
ยังเลย กำลังจะโทรพอดี
โอ๊ย ให้ตายเถอะ
ดีค่ะ เพราะพวกเราตกลงกันแล้วว่า ให้พวกเราเรียนด้วยกันน่าจะดีกว่า
จริงเหรอ คือลูก แม่ไม่แน่ใจเลย
- ขอร้องล่ะค่ะ ให้เราลองดูเถอะ - คู่หูดันฟีแสนยอดเยี่ยมไงคะ
พ่อถือไปด้วยไม่ได้
ให้เวลาอีกหนึ่งสัปดาห์ก็แล้วกัน
ขอบคุณค่ะแม่
ไม่รู้สิ ก็มีซุปหนึ่งถ้วย สลัดค็อบบ์
ใช่ โรยเบคอนด้วย
แคม ฉันไม่ว่างมาอธิบายว่าฉัน กินอะไรไปบ้างให้คุณฟังทั้งวันหรอกนะ
เลิกกินของของฉันสักที เจ้าหมาโง่
เปล่า แคม ไม่ใช่คุณ เดี๋ยวฉันโทรกลับนะ
หมานิสัยเสีย
อยากกัดของมากใช่ไหม
โอเคๆ
นี่ไง
เห็นรองเท้าผู้ชายน่าอร่อยนี่ไหม กินเลยสิ
มาเถอะน่า กัดเลย
อร่อยนะ
กัดมันสิ
กัดรองเท้าสิ ไม่เอาน่ะ กัดเลย
แบบนี้ไง ดูสิ
อร่อยมากๆ
แม่
ปล่อยเดี๋ยวนี้
- คือฉัน... - ขอโทษนะที่เธอต้องมาเห็นอะไรแบบนี้
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ คุณนายดันฟี
ดิฉันชื่อโรสนะคะ จากห้องผู้อำนวยการ
- ถือสายรอ ผอ.เวลเลอร์สักครู่นะคะ - ค่ะ
ไม่นะ
- สวัสดี แคลร์ - ว่าไง จอห์น ลูกฉันทำอะไรอีก
คราวนี้เป็นลูกของคุณ ทั้งสองคนเลยล่ะ
ทั้งสองคนเลยเหรอ
อเล็กซ์ให้เฮลี่ย์ลอกการบ้าน
- แล้วครูวอเตอร์สจับได้ - ฉันไม่เชื่อหรอกนะ
ผมกำลังจะเข้าไปคุยกับพวกเขา พวกเขาคงออกไปหาคุณช้าหน่อยนะ
ฉันต้องขอโทษด้วยนะจอห์น ขอโทษจริงๆ
ฉันเป็นแม่ที่ดีกว่านี้ได้จริงๆ นะ
คุณเคยพูดแบบนี้แล้ว
เอาจริงเหรอ
เอาจริงเหรอ นี่ คุณ
ขอโทษทีนะ
นี่มันบ้าอะไรกัน
บริเวณนี้ใช้สำหรับรับส่งคนเท่านั้น ไม่ใช่เพื่อคุยโทรศัพท์
ใช่ ฉันรู้ แต่ฉันกำลังคุยกับ
ทางโรงเรียนว่าลูกของฉัน ใกล้จะออกมาแล้ว เพราะงั้น...
คุณรู้ไหมว่าบริเวณนี้ มีระยะเวลาจอดจำกัด
ไม่ ไม่รู้
ว้าว
ตอนนี้ฉันอยากจะปลดปล่อย อะไรออกมาบ้างแล้วล่ะ
ฉันรู้ว่าคุณเป็นคนประเภทไหน
ชีวิตมันไม่ยุติธรรมเลยสินะ มันคงทำให้คุณรู้สึกตัวเล็กนิดเดียว
แล้วพอวันหนึ่ง มีคนเอาชุดตำรวจปลอม
พร้อมตราของเล่นกับเน็กไทตลกๆ นี่ให้ คุณก็คิดว่าได้เวลาแก้แค้นแล้วสินะ
ฉันมีเรื่องจะบอกล่ะ คุณหน่วยบังคับใช้กฎหมายการจอดรถ
มันไม่ใช่ความผิดของฉัน
- ผมขอโทษจริงๆ ครับพ่อ - ไม่เป็นไร
ใครๆ ก็อ้วกที่โรงเรียนกันทั้งนั้น
ถ้าพ่อได้หนึ่งเหรียญ ทุกครั้งที่อ้วกที่โรงเรียน
รู้ไหมว่าพ่อจะมีเงินแค่ไหน
สามสิบห้าเซนต์
ถูกเผงเลย ตอนนี้ก็ไปอาบน้ำซะ พ่อจะโทรหาหมอให้
เดี๋ยวครับพ่อ ไม่ต้องโทรบอกหมอหรอก
ทำไมล่ะ
วันก่อน น้ามิทเชลล์ เอาถุงอาหารขยะมาให้
เพื่อที่น้ากับน้าแคมจะได้กินแต่ไม้
- กินแต่ผลไม้หรือเปล่า - ผมว่าน้าพูดแค่ว่ากินไม้นะ
ช่างเถอะ ผมก็เลยเอาถุงนั่นมาซ่อน แล้วกินมันทั้งหมด
ไม่นะ พวก
ผมควบคุมตัวเองไม่ได้ ผมอ่อนแอ อย่ามองแบบนั้นสิ
ไม่เป็นไรน่ะ
ไม่เป็นไร ลูกก็ได้บทเรียนแล้วไง
บทเรียนที่แสนเจ็บปวด
พ่อว่าเราได้ทั้งคู่เลย
พ่อหมายความว่ายังไง
พ่อมองตัวเองว่าเป็นชายที่สามารถ โบยบินอยู่กลางฟ้า เต้นรำอยู่บนเชือก
แต่จริงๆ แล้วแค่อยู่ให้สูงจากพื้น มากกว่าฟุตครึ่งก็ยังทำไม่ได้
ปัญหาอาจอยู่ตรงนั้นก็ได้นะพ่อ
สาเหตุที่พ่อร่วงลงมาเรื่อยๆ อาจเป็นเพราะพ่อรู้ว่ายังร่วงลงมาได้
ถ้าเชือกมันสูงกว่านั้นมากๆ พ่ออาจไม่ตกลงมาอีกก็ได้
แหม ลุค
ลูกนี่มันอัจฉริยะชัดๆ
มาเถอะ เรามีงานต้องทำกัน
- ไปกัน แต่ผมขอกินโดนัทก่อนได้ไหม - ได้สิ ได้เลยลูก
มาจนได้ คู่เทพดันฟีของแม่
- พวกเราขอโทษค่ะ แต่เราแค่... - ลูกไม่มีสิทธิ์พูดอะไรทั้งนั้น
วันนี้ลูกมีโอกาส ที่จะเป็นคนที่ดีขึ้นกว่าเดิม
ลูกจะได้เข้าสังคมเป็น ส่วนลูกก็จะได้เป็นนักเรียนที่ดีขึ้น
ลูกสามารถทำให้สกุลเราดีเลิศยิ่งขึ้น แต่ลูกกลับเลือกที่จะทำให้มันมัวหมอง
เพราะงั้นก็ ขอแสดงความยินดีด้วยนะสาวๆ
ที่ลูกได้ดึงครอบครัวเรา ให้ตกต่ำลงไปอีก
- แม่คะ คือแม่... - ใช่ เต็มๆ เลย
และแม่ก็อยากจะแก้มัดมันเหมือนกัน ถ้าแม่ทำได้นะ
- เราจะมีปัญหาอะไรเพิ่มอีกไหม - ไม่ค่ะ ไม่มี
อุ๊ย แคลร์ ให้ฉันขับรถไปส่งเด็กๆ ให้ไหม
ไม่เป็นไร เจเน็ต ไม่เป็นไร
รีซอตโตชีสนมแพะปั้นก้อนครับ
ไม่ล่ะ ขอบคุณ
แน่ใจเหรอครับ มันอร่อยมากนะ
ไปไกลๆ เลย
การรับมือกับแคมมันยากมากอยู่แล้ว แม้กระทั่งตอนที่ผมมีพลังงานเต็มที่
ผมก็คุมอาหารมานานเท่ากับเขา
เพราะงั้น ตอนนี้ผมก็ไม่มีแรง จะมาต่อกรกับคนบ้าจอมจู้จี๋...
จี้ จู้จี้ หรอกนะ
แคม
อย่าหัวเสียใส่ฉันนะ แต่ฉันว่านายต้องกินอะไรสักหน่อย
อะไรกัน
นายควรจะเป็นคนที่คอยสนับสนุนฉันสิ
ไปให้ไกลจากฉันเลย จอมล่อลวง
ไม่อยากเชื่อเลยว่าฉันจะได้เรียกนาย ด้วยชื่อหยาบคายแบบนั้น
ผมเห็นแม่ทำอะไรบ้าๆ มาก็เยอะนะ แต่นี่มันอีกระดับเลย
- คุกกี้นี่เป็นแบบให้คนกินใช่ไหม - ไว้ใจได้น่า
ถ้าตอบชัดๆ ว่า "ใช่" หรือ "ไม่ใช่" จะดีมากเลยนะ
คัพเค้กนั่นทำผมฝังใจ
มีความสุขแล้วสินะ
ที่ลดค่าฉัน ให้กลายเป็นคนกินรองเท้าได้
- กลอเรีย นั่งลงก่อน - ตลกนักหรือไง
ที่มาพูดกับฉันเหมือนพูดกับหมา
ผมไม่ได้พูดเหมือนว่าคุณเป็นหมานะ
ผมแค่ขอให้คุณนั่งลง เพื่อที่เราจะได้มาคุยตกลงกันสักที
ก็ได้
เด็กดี
ไม่เอาน่า ก็คุณชงมาเอง
กลอเรีย ทำไมถึงต้องหัวเสียขนาดนั้น
มันก็แค่ลูกหมา
ไม่ใช่ลูกหมาที่ทำฉันหัวเสีย
คุณต่างหากที่ทำ
- ผมเหรอ - คุณเคยให้ความสำคัญฉันเป็นที่หนึ่ง
มันเคยเป็นฉัน ที่อยู่ในห้องอาบน้ำกับคุณ
ผมจำเป็นต้องรับรู้ด้วยเหรอ
ไม่เป็นไร แมนนี่ แม่เอง
แต่อยากให้คุณรู้เอาไว้นะ
ว่าที่ที่ฉันโตมา ผู้ชายต้องให้เกียรติผู้หญิง
ความสำคัญมันต้องเรียงจาก ภรรยา เมียน้อย แล้วก็หมา
หมาต้องอยู่เป็นอันดับสุดท้าย
อย่างที่พวกคุณรู้กัน ผมถูกขอให้ช่วย แก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อมพวกนี้เยอะมาก
ปกติแล้ว ผมก็แค่ซื้อตั๋ว
เข้าไปประมูลรองเท้าของแชคิล โอนีล
แล้วก็กลับบ้าน
แต่มันก็มีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้น
ผมชอบโต้คลื่นแบบใช้ไม้พาย
และทุกครั้งที่ผมออกโต้คลื่น ก็จะมีสิงโตทะเลตัวหนึ่ง
คอยโผล่หัวขึ้นมาทักทายผม
ผมคุ้นเคยกับการได้เจอมันมาก ผมตั้งชื่อให้มันว่า "สนอร์เกิลส์"
ให้ตาย ฉันไม่ชอบทิศทาง ของเรื่องแบบนี้เลย
จนวันหนึ่ง ผมก็ออกโต้คลื่น และได้เจอกับสนอร์เกิลส์
แต่มันมีท่าทางแปลกๆ มันหมุนตัวไปมาอยู่ในน้ำ
พระเจ้าช่วยๆ
ผมเลยพายเข้าไปใกล้ๆ จนเห็นว่ามันมีถุงพลาสติก
พันอยู่รอบคอและครีบข้างหนึ่งของมัน
ผมสติแตกไปเลย ผมพยายามใช้ไม้พายเขี่ยถุงนั่นออก
แต่มันไม่ได้ผล ผมเลยกระโดดลงน้ำ
แต่รู้ตัวอีกทีมันก็หายไปในน้ำ
แล้ว...
อย่าพูดนะ อย่าพูดมันออกมาเชียวนะ
ผมก็ไม่ได้เห็นมันอีกเลย
โธ่
นี่เป็นเรื่องเศร้าที่สุด เท่าที่ฉันเคย...
มิทเชลล์ เป็นอะไรไหม
เป็นสิ เป็นแน่ๆ
มันไม่มีอะไรโอเคเลยสักอย่าง
เอาล่ะ นายต้องตั้งสตินะเพราะตอนนี้ เราอยู่ที่บ้านเจ้านายของนาย
มันจมน้ำนะ แคม
เขาเป็นอะไรไหม
ไม่เป็นไร ผมว่าเขาแค่ ต้องออกไปสูดอากาศหน่อย
รู้ไหมว่าใครกันแน่ที่ต้องการอากาศ
สนอร์เกิลส์ไง
ขอโทษทีนะครับ
สนอร์เกิลส์
แกอยู่ที่ไหน สนอร์เกิลส์
- มิทเชลล์ กลับมานะ - สนอร์เกิลส์
มิทเชลล์ นายเป็นอะไรของนาย
จะให้ฉันเป็นอะไรล่ะ ฉันกำลังจะหิวตายไง
ถ้านายหิว ก็หาอะไรกินสิ
ฉันกินไม่ได้ เพราะนายจะโกรธฉัน
และเราก็ยังอยู่ ที่บ้านเจ้านายฉันอยู่เลย
ฉันไม่โกรธนายหรอก
ฉันซึ้งใจเสมอ กับสิ่งที่นายยอมทำเพื่อฉัน
ฉันเลยยอมทนทั้งหมดนี่เพื่อนาย
นายไม่จำเป็นต้องทำอะไรเพื่อฉันแล้ว
ฉันรักนายในแบบที่นายเป็นอยู่
ฉันก็รักนายในแบบที่นายเป็น
- ฉันจับตัวนายไว้อยู่ จับไว้อยู่ - โอเค ขอบคุณมาก
จับไว้อยู่
- แคม ฉันเดินเองได้ๆ - ฉันจับไว้อยู่
กับมิทเชลล์นี่เป็นแค่เพื่อนร่วมงาน กันก็น่าจะพอแล้วล่ะ
หนูทำให้พ่อกับแม่ผิดหวัง แถมที่แย่ยิ่งกว่านั้นก็คือ
หนูทำให้ครูผิดหวัง
เป็นความผิดหนูเอง ไม่ว่าหนูจะทำอะไรก็ผิดไปเสียหมด
ขอโทษค่ะแม่
หนูด้วย
แม่ก็ไม่มีสิทธิ์ จะไปว่าอะไรลูกได้หรอก
วันนี้แม่เองก็ไม่ได้เป็น แบบอย่างที่ดีสักเท่าไร
สรุปแล้ว วันนี้คงไม่ใช่วันของ ครอบครัวดันฟีเราล่ะนะ
อย่างนั้นแหละพ่อ เชื่อมั่นในตัวเองไว้
พ่อกำลังทำให้เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ ให้เป็นไปได้อยู่นะ
ฟิล คุณพระช่วย
อย่าพยายามเลย พ่อเขาจดจ่อมาก
- ไม่ได้ยินอะไรหรอก - เต็มที่เลยพ่อ
พ่อทำได้
ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา ฉันเอาแต่บอกลูกๆ
ว่าควรทำตัวยังไง แทนที่จะทำให้เห็น
แต่ฟิลไม่เป็นแบบนั้น
จริงๆ แล้วเขาสามารถพูดว่า
"อเล็กซ์ ผ่อนคลายหน่อย ไม่ต้องจริงจังกับทุกเรื่องก็ได้"
หรือ "เฮลี่ย์ ลูกต้องท้าทายตัวเอง อย่ายอมแพ้ง่ายนัก"
แต่แทนที่เขาจะพูดอะไรแบบนั้น เขากลับเดินนำให้ลูกดูเป็นตัวอย่าง
มันเป็นสิ่งที่เราควรทำ ให้กับคนที่เรารักไม่ใช่หรือ
มันยากลำบากอย่างแน่นอน
แต่ฟิลก็ทำให้มันดูง่ายนิดเดียว แค่เจ็ดฟุตจากพื้นก็เท่านั้นเอง
สุดยอดไปเลยค่ะพ่อ
ให้ตายเถอะ
กลายเป็นว่าฉันมีดันฟีคนเก่ง อยู่ใกล้ตัวมาตลอด
- เย่ - เย่
ผมคิดอะไรอยู่ ตอนที่ผมเดินไต่เชือกน่ะเหรอ
ผมคิดแค่ว่า ถ้าผมทำมันสำเร็จ
ผมก็จะมีวิธีเดินข้ามสนามหญ้า เพิ่มขึ้นอีกวิธีน่ะสิ
หนูสนุกไหม
สนุกค่ะ มันเป็นหมา ที่น่ารักที่สุดในโลกเลย
ไม่ต้องย้ำหรอก
ไปหาพ่อของหนูกันเถอะ
เราอยู่ตรงนี้
ให้ตายเถอะ คัพเค้กพวกนี้อร่อยมาก
ขอโทษที่หยิบกินตามอำเภอใจ
แต่พวกเราหิวมากๆ และมันอร่อยสุดๆ
ฉันชอบที่มันไม่หวานจนเกินไป
และรสชาติมันก็เหมือนกับปาเต้มาก
- แบบว่า... - ทำไมยังกินอยู่ล่ะ
เราอยู่ในช่วงขับผลไม้ออกอยู่
เพราะงั้นอย่าเพิ่งมายุ่ง เรื่องของเราเลย ลูกรัก
คำบรรยายโดย: ภูสุดา ยุวเลิศวาณิช