6 października cały świat stracił przytomność na dwie minuty i 17 sekund.
Cały świat zobaczył przyszłość.
Uważamy, że ten człowiek jest powiązany z zaćmieniem.
Doskonale zna się na sprzęcie komputerowym.
Wydaje się też, że ma smykałkę do szachów.
Człowiek, którego nazywasz D. Gibbons naprawdę nazywa się Dyson Frost.
Cześć, Demetri. Jestem Dyson Frost.
Zaciekawiłem cię, prawda?
W mojej wizji widziałem ten symbol.
Pamiętam, co widziałem, ale nic z tego nie rozumiem.
Musisz ją znaleźć, Bryce.
Nasze dochodzenie zależy od tego, co masz w głowie.
Muszę pilnować, żebyś jej nie stracił przed 29 kwietnia.
- Byliśmy w Utah. - Funkcjonariusz ranny!
D. Gibbons wiedział, że przyjdziemy. Wykopałeś zdjęcia z Somalii,
pięć minut później, ktoś do nas strzela.
Nie wiem, kogo szukamy, ale zna każdy nasz ruch.
Mamy wtyczkę.
Zapominasz o innym aspekcie naszych wizji - nie jesteśmy w nich razem.
Kochanie.
Chcę wyjechać z tobą i Charlie.
Chcę od tego uciec. Tak, czy nie?
TRZY LATA PRZED ZAĆMIENIEM
Przepraszam. Miałam operację.
- Nic mi nie jest. - Boże. Co się stało?
Wpadłem na kulkę.
To już nie żarty. Niewiele brakowało, żeby trafiła w serce.
Wiem.
Nie wiem, czy to dłużej wytrzymam.
Byłem agentem FBI gdy za mnie wyszłaś.
Ale teraz jest inaczej. Mamy córkę.
Jeśli coś ci się stanie...
Nie chcę...
Wiem, że jesteś, kim jesteś.
Ale sytuacja się zmieniła.
Muszę wiedzieć, że rodzina jest dla ciebie ważniejsza.
Coś się musi zmienić.
Wedeck zaproponował mi przeniesienie do wydziału antyterrorystycznego.
To coś zmieni?
Głównie zajmują się obserwacją.
Dwóch facetów siedzi w samochodzie, pożera burrito i podsłuchuje rozmowy.
Nie będą do mnie strzelać.
Będę się martwił jedynie jak pokonać nudę i cholesterol.
Nie spodoba ci się to.
Ale dam sobie radę. Nie zniósłbym za to utraty ciebie i Charlie.
Nasza rodzina zawsze będzie najważniejsza. Obiecuję.
DZIEŃ OBECNY
Jakbyś czegoś chciała...
...będę u Wedecków.
Przepraszam. Nie mam pojęcia, jak to rozegrać.
Ja też nie.
Siedzi tam już 20 minut.
Zadzwonię wieczorem.
Jesteś moim nowym partnerem?
Jeśli tak, musisz się ubrać. Nie można łapać złoczyńców w piżamie.
Dokąd jedziesz?
Pomieszkam chwilę u Wedecków.
Jak długą chwilę?
Mam nadzieję, że będzie całkiem krótka.
- O co chodzi? - Zgubiłeś bransoletkę.
Będzie cię chronić przed złymi ludźmi, do czasu aż wrócisz do domu.
Założę ci ją.
Chodź do mnie.
Bardzo cię kocham, misiaczku.
PRZEBŁYSK JUTRA
Jeśli oglądasz to w roku 2010,
to globalne zaćmienie było sukcesem.
Oznacza to też, że o mało się nie spotkaliśmy w Pigeon, Utah.
Skąd to wiem?
Bo miałem setki wizji.
W niemal wszystkich moich wizjach
ginę 15 marca,
tak samo jak ty, Demetri.
Jeśli udało ci się znaleźć tę taśmę w Somalii,
wygląda na to, że nas los jest jakoś spleciony,
a ilość możliwych zakończeń tej rozgrywki zaczyna maleć.
Jeśli chodzi o końcową rozgrywkę,
następny ruch należy do Marka Benforda.
To Dyson Frost?
To autentyczne?
Tak.
Stopień zużycia taśmy magnetycznej
plus data nagrania oznaczają, że to autentyk.
Jedynym wyjaśnieniem, chociaż to nieprawdopodobne,
jest to, że Frost miał w 1991 wizję naszej teraźniejszości,
i widział nas w Somalii.
W 1991 nagrał taśmę, którą wiedział, że znajdziemy.
Skok o 19 lat do przodu.
A 15 marca to dzień, w którym umrze w przyszłości...
To dzień, w którym mam zostać zamordowany.
Może to ten splątany los, o którym mówił.
Frost mówił o zmniejszającej się liczbie możliwych rozwiązań,
co oznacza, że wizje, które widzimy...
...to tylko możliwości.
- Może nas ostrzega. - Przed czym?
Będzie kolejne zaćmienie.
Co?
Jak? Kiedy?
Musimy założyć, że to kolejny ruch agenta Benforda:
musi to wykryć i temu zapobiec.
Akcja musi być bezbłędna.
Znajdźmy Dysona Frosta... wczoraj.
Doskonała robota.
Obwody zbudowane na podstawie szkiców, które wykonałem w wieku 13 lat.
Jak skończysz się sobą zachwycać, możemy zająć się pracą?
Wiele przeszedłem, żeby to znaleźć, nie mówiąc, o tym co zaszło w piwnicy.
Tak, wiem, straciłeś palec. straszliwa strata.
Znalazłeś coś w dokumentach z Somalii?
Tak, kilka rzeczy.
Kilka odniesień do tachionicznej ciemnej materii.
W 1991? Jak to możliwe?
Istniały już teoretyczne podstawy.
- Ale eksperyment się nie udał. - Bo potrzebowali nas.
Nie zauważyłeś, co to oznacza.
Zaćmienie to nie nasza robota.
To nie nasza wina. Frost wywołał wizję w 1991 roku,
używając technologii, której myśmy nie wymyślili.
Flosso mówił, że nasz eksperyment zwiększył siłę zaćmienia.
Tego nie zmienimy.
- Znalazłeś jeszcze coś ciekawego? - Widziałem wzór,
w mojej wizji...
...zapisany na lustrze.
Dokładna odwrotność naszych wczesnych obliczeń w NLAP.
Może to wzór na odwrócenie efektów zaćmienia?
Opierasz się na czymś, co widziałeś w wizji?
Nie wiem, ale widziałem wzór, i coś jeszcze...
...co było zapisane na lustrze,
i te rzeczy są ze sobą jakoś powiązane.
Musimy mieć ten wzór, który widziałeś na lustrze Benfordów.
Idź do swojej dziewczyny.
Czas leci.
Nic. Zapuściłem program rozpoznawania twarzy w każdej dostępnej bazie danych.
Frost sfingował swoją śmierć w 1990, więc nie ma ani jednego zdjęcia,
nikt go nie widział. Nic.
Jest dokładny, lubi złożone problemy, jak szachy.
Jest też arogancki, lubi pokazywać, że wygrywa.
Przejrzałem listę członków klubów szachowych przed rokiem 1990.
AMATORSKI KLUB SZACHOWY
Frost był trzeci w lidze amatorów w 1987.
Człowiek, którego pokonał mieszka w San Francisco.
Nazywa się Ian McKinnon.
McKinnon był mistrzem, do czasu, gdy Frost go pokonał.
HISTORYCZNA ROZGRYWKA FROST WYGRYWA
PRZESZUKIWANIE DANYCH
Znalazłem go i zadzwoniłem.
Gdy wspomniałem o Froście, rozłączył się.
Jedziemy. Musimy lecieć do San Francisco, żeby z nim pogadać.
Tak, ale jest coś jeszcze.
To ostatni turniej: Frost gra z McKinnonem.
Wykonał bardzo ryzykowny manewr: poświęcenie hetmana.
Wygląda jak pewna przegrana, ale to bardzo skuteczna zagrywka.
- I co z tego? - Wiedział, że przejrzymy jego partie.
To kolejna wiadomość z 1991.
Zapis partii z turnieju.
Nad każdym ruchem myślał dwie, lub cztery sekundy, nigdy inaczej.
W trzech partiach wykonał 50 ruchów, po czym zrezygnował.
To jakiś szyfr. Zaraz.
To alfabet Morse'a.
Dwa sekundy to kropki. Cztery sekundy to kreski.
50 ruchów to 50 liter.
Ale to jakieś przypadkowe litery.
Nie litery. Cyfry w alfabecie Morse'a mają pięć znaków.
50 podzielić na pięć... dziesięć cyfr.
Numer telefonu?
Komórka na kartę.
Naprawdę widział przyszłość.
Doskonale. Zostaw wiadomość.
Dyson Frost? Tu agent Benford.
Twój ruch.
Teraz pojedziemy.
OTWARTE
ANGIELSKI
Może coś zjesz?
Nigdy nic nie jesz.
Po angielsku proszę.
Wiem, że lubisz halibuta. Dostaliśmy go dziś rano.
Nie, dziękuję. Zjadłam płatki.
To za mało. Musisz jeść białko.
Jesteś miła, ale nie mogę.
To za dużo kosztuje.
Szukamy kelnerki...
Jeśli nie masz wizy, mogą ci płacić gotówką.
Dziękuję.
Ale nie przyjechałam aż do Los Angeles, żeby pracować w restauracji.
Chcę... zacząć od nowa.
Nowa miłość.
Mogę?
Uwierz.
- Zupę miso? Trochę ryżu? - Dobrze.
Dobrze.
Nie dzisiaj.
Często tu przychodzisz?
Zaczynam się czuć jak stały klient.
Nie masz nic lepszego do roboty, musisz się kręcić na onkologii?
Bryce, jesteś moim przyjacielem.
Chyba nie sądzisz, że zostawię cię z tym samego.
Doceniam to, ale nie chcę, żebyś oglądała mnie w tym stanie.
- Jesteś dumny? - Trochę tak.
Przyklejałeś do ścian monety z moją stukniętą matką.
Chyba oboje widzieliśmy się od najgorszej strony.
Zresztą za 24 godziny będziesz się koszmarnie czuł.
Więc dzisiaj się zabawmy.
Dobra.
Zapraszam cię na kolację.
- Rozmawiałeś z lokalną policją? - A jak sądzisz?
Za tobą.
- W czym mogę pomóc? - Agent Benford. Agent Noh.
Detektyw John Smith. Tak, naprawdę się tak nazywam.
- Pomóc wam w czymś? - Co się tu stało?
Jakiś szachista dostał dwie kulki w tył głowy.
Niech zgadnę, Ian McKinnon?
Tak, Ian McKinnon. Jesteście nim zainteresowani?
Już nie.
Ian McKinnon miał pecha - rozegrał kilka partyjek szachów w latach 80-tych.
A teraz nie żyje. Mógł nas doprowadzić do Frosta,
ale nasz kret zrobił z niego ofiarę zabójstwa.
Biuro w San Francisco zajmie się śledztwem, ale nie spodziewam się wiele.
Ile czasu minęło między pierwszym kontaktem a czasem zgonu?
Najwyżej osiem godzin.
Z tego wynika jeden wniosek.
Wtyczka, która naraziła bezpieczeństwo
śledztwa w sprawie Mozaiki, jest w naszym biurze.
To nie koniec.
Jest w naszym zespole.
Mam wam udzielić wsparcia, być dodatkową parą oczu,
i tym podobne brednie.
Masz pomysł?
Mój tata zna faceta, który łowił ryby na dynamit.
Wrzucał laskę dynamitu do wody i patrzył, jak ryby wypływają na powierzchnię.
Obrzydliwe, ale skuteczne.
Do dzieła.
Nie zapominaj, kim są twoi przyjaciele.
Nie przyjmuję do wiadomości, że ktoś z nich jest moim wrogiem.
Proszę odejść od biurka.
Co się dzieje?
Wszyscy proszeni są o udanie się do sali konferencyjnej.
- Czyj to rozkaz? - Przepraszam, dyrektorze Wedeck.
- Rozkazy. - Czyje rozkazy?
Nie mogę tego ujawnić.
Nie zgadzałem się na to w ramach umowy międzyagencyjnej.
Żadnych telefonów. I proszę o pana komórkę.
- Nie dotykaj mnie. - Proszę o pana telefon.
Co się dzieje? Ktoś zgubił klucze?
Simon Campos?
- Tak? - Pana też zapraszam.
Nie jestem pracownikiem. Raczej gościem.
Co się dzieje? Jeszcze nie piłem kawy.
O co chodzi?
Sądząc po tym, jak przewracają do góry nogami nasze biuro,
powstała chyba komisja międzyagencyjna,
która szuka przecieku.
Możemy się rozejrzeć sami?
Tak.
Chodzi o to, że ktoś z nas jest wtyczką.
A Mark?
Już prześwietlony.
Biuro zostało przeszukane.
Pęseta.
Oto przeciek.
Wyjdź.
Aktywowany głosem.
Gdy szukają podsłuchów o czwartej rano,
nie robią hałasu, czyli nie ma transmisji.
Sprawdziliście tych ludzi?
Od czasu zaćmienia, wszyscy technicy są z agencji,
przypadkowo obsadzani.
Tak się utrzymuje bezpieczeństwo.
Nie wiedzieli, że trzeba śpiewać.
Kto ma dostęp do twojego biura, Mark?
Każdy, kto siedzi w tamtej sali.
Czas podpalić lont.
Panie i panowie, jak pewnie się domyślacie,
szukamy wtyczki działającej w FBI,
która utrudnia śledztwo Mozaika.
Czy ktoś chce się przyznać?
Nie?
Przechodzimy więc do szykanów.
Pan pierwszy, agencie Noh,
jako że brał pan udział w nieudanej próbie przesłuchania Iana McKinnona.
- Masz coś do powiedzenia? - Musimy to zrobić.
Vogel, jesteś sukinsynem. Wiesz o tym?
Może, ale dzisiaj ja pracuję z agentem Benfordem.
Cały czas byłem z tobą w San Francisco.
- Nie sądzę, że jesteś wtyczką. - Więc kto?
Ktoś, kto siedzi w tej sali.
Jeśli nie jestem wtyczką, to co tu robię?
Wtyczka musi myśleć, że podejrzewam wszystkich, nawet ciebie.
- Długo tu posiedzimy? - Dobre pytanie.
Muszą zrobić wszystko według procedury.
sprawdzić kontakty,
- akta biura, komputery. - To może potrwać kilka dni.
Przejrzą nasze pliki osobiste.
Chyba, że nie mają hasła.
- Nie dałeś im hasła? - Nie do moich osobistych plików.
Masz coś w komputerze, czego nie chcesz pokazywać?
Nie, nic takiego. Nic... drażliwego.
Jestem czysty.
Porno. Agent Curdy ściąga nagie dziewczyny w godzinach pracy?
Nic z tych rzeczy...
To tylko RPG.
- Aha. - No co?
Gra fabularna.
Gram w "Czarodziei z Avalonu".
Jestem druidem na siódmym poziomie. Nazywam się Argothic.
Masz jakieś super moce?
Pelerynę niewidzialności, młot-piorun, eliksir życia, szybkie gojenie ran.
- Robi wrażenie. - Fajna gra.
- Teraz ty, Vreede. - Pożyczysz pelerynę?
Dlaczego nie możemy wrócić do pracy i zająć się czymś pożytecznym?
Vogel znalazł mikronadajnik...
...w tym klawiszu.
Chcesz zrobić coś pożytecznego? Powiedz, kto mi to podłożył.
- Myślisz, że to ktoś z nas? - Zaczynamy od tej teorii.
"M"... jak "Mark."
Ładnie.
Chyba, że to ty, Marcie.
Możesz się zamknąć na pięć minut?
- Chcesz cukru? - Nie słodzę.
Mark? Wspieramy cię.
Wiesz o tym.
Dzięki. Jesteśmy blisko.
Znajdziemy go.
Dobrze, że los całego świata nie zależy od tego,
czy Mark Benford znajdzie wtyczkę.
Sukinsynu!
Przepraszam!
Mała Korea jest bardziej na zachód.
Nie jestem z Korei. Jestem Japonką.
Nieważne. Miłej drogi.
- Chcesz, żeby samochód tak robił? - O to chodzi.
Ja zajrzeć?
Ty zajrzeć?
Ty chyba nie stąd,
a już na pewno nie wyglądasz mi na mechanika.
Hydrauliczne, czy azotowe poduszki?
Hydrauliczne.
Cylinder mógł pęknąć.
Mogę ci pomóc.
Może cię zaskoczę, co?
Dobra, mała ninja.
Ale jak mi złamiesz oś, znajdę cię.
Dziękuję.
Ostro naruszasz moje zaufanie do ciebie. Wiesz o tym?
Tak, wiele przeszłaś, Janis.
Dostałam kulkę, Mark. Poważnie mnie podejrzewasz?
Musisz przyznać, że postrzał, z którego wyszłaś to idealna przykrywka.
Pieprz się, Vogel.
Na pewno miałaś powód, ale wzięłaś dużo wolnego z osobistych powodów
od czasu zaćmienia. W sumie 13 dni.
- To co? - Przez poprzednie trzy lata,
wzięłaś dwa dni wolnego.
Mark, wiesz, co widziałam w wizji.
Chodziłam do kliniki płodności.
Tak. Miałaś osiem wizyt.
- Sprawdziliśmy. - Co z tego?
Raz poszłam kupić buty.
- Daj spokój, Mark. - Gdzie byłaś?
Co jest, Janis?
Od czasu postrzału inaczej patrzę na wszystkich dookoła...
Jestem podejrzliwa. Sprawdzam ich.
- Znalazłaś coś? - On musi przy tym być?
Marcie ma brata.
- Wiemy o nim. - Jest jeszcze drugi...
...przyrodni.
Jest poważnie chory.
Umiera w Missouri w prywatnym domu opieki.
Jest drogi.
Marcie nie wymieniła go w żadnym z wniosków.
Te nieobecności... wtedy jeździłam sprawdzić kilka rzeczy.
Nie mówiłaś o tym.
- Czekałam. - Na co?
Żeby się przekonać, czy coś zrobi.
Marcie za to płaci?
Trzy miesiące temu przyszedł przelew na 50.000 dolarów...
...anonimowy.
Dobrze. Dzięki.
Nie jestem niczego pewna. Chcę tylko pomóc.
- Dobrze zrobiłaś. - Jakoś tego tak nie odczuwam.
Ufasz jej?
Wiesz co, Vogel?
Przebywanie z tobą sprawia, że nikomu nie ufam.
- Będzie padać. - Ale jesteśmy razem.
Dzisiaj robimy sobie babski dzień.
Nie chcę babskiego dnia. Chcę, żeby tatuś z nami był.
- Tatuś też by chciał tu być. - To dlaczego go nie ma?
Chodzi o to...
Tata i ja bardzo się kochamy.
Ale najbardziej kochamy ciebie.
Zawsze będziemy rodziną. To się nigdy nie zmieni.
Obiecuję.
Chodź, przejedziemy się.
- Tak? Jedziemy. - Dobra.
- Pójdziemy na młyńskie koło? - Jeśli chcesz.
Przejrzałem akta Marcie.
Wspomniała o bracie w pierwszym wniosku.
Janis mówiła, że tego nie zrobiła.
Oryginalne akta były w biurze regionalnym.
Gdy przekazano je do stolicy, założono jej nowe akta.
Łatwo to przeoczyć.
- W porządku? - Tak.
Nie.
Wyprowadziłem się z domu.
Tak.
Olivia i ja...
Nie wiem. Wyprowadziłem się.
Przykro mi.
Chodzi o to, co widziałeś w wizji?
Po części, oraz o to, co ona widziała.
- Mogę ci jakoś pomóc? - Nie.
Ale Marcie nadal jest podejrzana, więc szukaj dalej.
Dobrze.
Przepowiadam przyszłość.
Podejdź...
...w twojej przyszłości.
- Możemy jeszcze raz? - Nie, kochanie. Idziemy.
- Chodźmy. - Możemy jeszcze raz? Jeszcze raz?
Nie, kochanie.
Dlaczego nas śledzisz?
Wykonuję moją pracę.
Agent Danforth Crowley.
Pani mąż przydzielił mnie do pani osobistej ochrony.
Wasze bezpieczeństwo jest najważniejsze.
Nie mówisz dobrze po angielsku, więc na pewno nie masz wizy.
Mogę ci płacić na czarno.
To twoje pierwsze zadanie.
Klient chce więcej mocy, więc próbujemy rozpracować silnik.
Znamy się tylko na silnikach gaźnikowych, więc to dla nas... japońszczyzna.
Jest niemiecki.
Podobno w Japonii byłaś super inżynierem.
Może coś tu wymyślisz.
Tak. Nie ma sprawy.
Emil, nie mówiłeś, że zatrudniłeś masażystkę.
Słuchajcie.
Wyłączcie muzykę. Muszę wam coś powiedzieć.
To Keiko.
Pracuje tutaj.
Jest teraz częścią rodziny.
Macie ją szanować, inaczej będą problemy.
Wszyscy załapali?
Rozumiem, że tak.
Dobra, do roboty.
Hej, to ja.
Chciałam ci podziękować za tego ochroniarza.
Strasznie mnie przeraził, ale to chyba dobry pomysł.
Charlie za tobą tęskni.
W każdym razie, jestem w szpitalu, więc zadzwoń jakbyś...
Olivia?
Musimy porozmawiać.
SZPITAL ANGELES
Przysięgam, że nie zawracałabym ci głowy, gdyby to nie było konieczne.
Naprawdę nie masz wyczucia czasu.
Tak. Już to słyszałem.
Czego chcesz, Lloyd?
Muszę wiedzieć, co dokładnie widziałaś w swojej wizji.
Na lustrze w twojej sypialni zapisałem wzór,
chyba ma coś wspólnego z zaćmieniem, ale nie widziałem całości.
Widziałaś go?
Tak.
Część.
Muszę zadzwonić.
Po chwili wstałam z łóżka.
Zauważyłam, że coś jest zapisane na lustrze.
Napis wykonany był szminką.
Większość była niezrozumiała, ale rozpoznałam coś.
Halotan.
To środek znieczulający.
Fizyka kwantowa i znieczulenie...
Nad tym pracowaliśmy ja i Mark w naszej wizji.
Myślałem, że QED oznacza dynamikę elektrokwantową,
ale myśmy budowali urządzenie do splątania kwantowego.
Dobrze. Teraz wszystko jasne.
- Muszę wracać na obchód. - Tak, oczywiście.
Nie myśl, że cię nachodzę.
Wiem. Chcesz ocalić świat.
Do widzenia.
Przychodzisz tu każdego wieczoru, w nadziei, że facet się pojawi?
Czasem w dzień.
Wiem.
Ale to jedyny sposób, żeby go znaleźć.
Dobra. Szacunek.
Zobaczyłaś przyszłość i robisz, co musisz.
Gdy zobaczyłam przyszłość, to był najlepszy dzień mojego życia.
Pierwszy raz pozwoliłam sobie zapragnąć czegoś, co mam w sercu.
Więc, jak mówisz, robię, co muszę.
Mogę spytać, co widziałeś?
Coś zupełnie innego niż ty.
Więcej o tym nie mówmy.
Miło, że dałeś mi pracę.
- Mamy szczęście, że się znalazłaś. - Dziękuję, Emil.
Próbowałaś morskiego ogórka?
Nie. Dobry?
Smakuje trochę jak tarczyca.
Keiko na pewno smakuje.
A jeśli to w niej się zakochałeś w swojej wizji,
- na pewno będziesz z nią to jadł. - Zaraz. To może być problem.
A jeśli ona lubi tylko sushi, nie chce jeść nic innego?
Robisz z niej Mogwaia. Nie wygłupiaj się.
Co?
- Nieważne. - Zaraz. Co to jest Mogwai?
Nie wyjaśnię ci tego.
Wyjaśnij swoją metaforę, młoda damo.
Mogwai...
Gizmo, wiesz, taki futrzasty, który zmienia się w gremlina,
jeśli dostanie coś niedobrego do jedzenia. Trzeba było pilnować ich diety. Nieważne.
- Rany. - Wiem, metafora kujona.
- Zamknij się i czytaj. - Dobra.
Nie wiem.
- Nie mam dziś ochoty na sushi. - Ale ja mam.
Dobra, wezmę warzywa w panierce.
Jesteś rozpuszczony. Wcześniej tego nie zauważyłam.
Jak śmiesz? Mam raka.
Dobrze. Co robimy?
- Bryce. - Przepraszam.
Nie wiem, czemu to zrobiłem.
Wiem, czemu, ale...
Ale ty myślisz o innej kobiecie.
Nie możesz mnie całować, w dodatku w Małym Tokio.
Wiem. Przepraszam.
Ale jesteś...
...wspaniała.
Pomyłki się zdarzają.
Postaw mi hamburgera i będziemy kwita.
Dobra.
- Dzień dobry, Keiko. - Dzień dobry.
Za dużo sake?
Następnym razem idziemy na tequilę.
- Jak idzie? - To będzie szybki wóz.
Wiesz, że chcemy dodać tylko trochę mocy.
Nie chcemy wysłać go w kosmos.
- Urząd Imigracji! - Nie ruszać się!
- Ręce na głowę. - Rób to, co ja.
Ręce na głowę!
POLICJA URZĄD IMIGRACJI
Szybko! Ręce na głowę!
- Natychmiast! - Nie ruszać się!
Emil Gutierrez?
Jesteś aresztowany za zatrudnianie nielegalnych pracowników.
- Jak ci na imię? - Keiko.
Masz zezwolenie I-9?
A to niespodzianka.
Ładować ich! Jedziemy.
UWAŻAJ
Cześć. To ja. Wiesz, świetnie się wczoraj bawiłem...
Przepraszam, że cię pocałowałem.
A właściwie, to nie jest mi przykro.
Cieszę się. Więc...
Nieważne. Na razie.
Siedzą tam już 36 godzin. Masz coś?
Ludzie Vogela sprawdzili dokładnie przeszłość Marcii.
Jej konta, rozmowy telefoniczne, wszystko, co się dało.
Teraz oglądam nagrania z kamer.
Dobra technologia.
Czekaj. Wróć.
Ile razy wychodzi na kawę?
Ciągle wychodzi na kawę. A co?
Ona nie słodzi.
Pokaż mi dokładną godzinę, gdy słodzi kawę.
Za każdym razem było to dnia,
gdy wyciekała istotna informacja.
Coś takiego.
Nikt nie wiedział o wyprawie do Pigeon w Utah...
Cholera!
Ani o tym, że informacje z Somalii spowodowały atak w Waszyngtonie.
Ile razy słodziła kawę, dawała znak opiekunowi.
Marcie, co ty robisz?
Na ziemię! Wszyscy na ziemię!
- Padnij! - Padnij!
- Naprzód! - Odciąć jej drogę na schodach!
Naprzód!
Padnij!
Wstrzymać ogień.
Marcie.
Zabierzcie ją stąd.
- Chyba miałaś rację, Janis. - Bardzo mi przykro.
Mogłeś mi powiedzieć.
Nie mogłem. Rozkazy.
- Powiedziałaś Demetriemu. - Uznałem, że to konieczne.
Chciałem, żeby tam siedzieli.
Wykorzystano mnie dla wyższych celów.
Poświęcenie hetmana. Frost.
- Skąd o tym wiesz? - Każdy ma swoje sposoby, Mark.
- Benford. - Agencie Benford.
Dyson Frost. Nic nie mów, słuchaj.
Nie ujawniałem się, bo nie miałeś żadnych śladów.
Ale skoro zlikwidowałeś wtyczkę,
chętnie cię poznam. Odezwę się.
Zachowałaś się dziś jak bohaterka.
Lubię kobietę, która umie obchodzić się z bronią.
Napijemy się?
Nie jestem w twoim typie.
Zdziwiłabyś się, jaki mam typ.
Obejrzałam rentgen z sekcji zwłok twojego wujka Teddy'ego.
Udzieliłeś mu bardzo agresywnej pierwszej pomocy.
Mogła nawet być przyczyną śmierci.
Czasem wychodzi ze mnie zwierzę.
Zamordowałeś go, żeby przekazać wiadomość.
Wiadomość odebrana.
Mogłem się domyślić.
Podwójna zagrywka.
Dwie wtyczki, jakby jedna wpadła.
Genialne.
I nikt nie podejrzewa, że to ty.
Nikt.
Przecież o to chodzi, prawda?