6 października, cały świat stracił przytomność na 2 minuty i 17 sekund.
Cały świat zobaczył przyszłość.
PRZYSZŁOŚĆ KTO JESZCZE WIE
W mojej wizji badałem przyczyny tego, co się stało.
Zaczynałem rozumieć, dlaczego to się wydarzyło.
Wiem, że planowaliście atak. Mów, co się stało!
To nie my.
Ale chcieliście zabić tysiące ludzi.
Bóg nam to zrobił. Żeby nas ukarać.
Niezbyt dobrze się orientuję w chorobie Dylana. Jest autystykiem.
On nic dla mnie nie znaczy. Nie zdradzę cię.
15 marca, 2010, zostanie pan zamordowany.
14 DNI TEMU
W porządku, będzie dobrze.
Nic ci nie będzie.
Razem, na trzy,
nabierzemy głęboki wdech
Raz, dwa, trzy.
Żałuję, że nie mogłem ocalić więcej ludzi. Wypłynąłem,
doczołgałem się na brzeg i poszedłem do domu.
A potem zdałem sobie sprawę, że cały świat stracił przytomność.
To było dwa tygodnie temu. Czemu nie poszedł pan do lekarza?
Do tej pory nic mi nie było.
- Panie Ned... - Proszę mi mówić Edward.
- Edward, czy... - Albo lepiej, mów mi Ned.
Jak moi przyjaciele.
- Ned Ned? - Tak, tak.
- Jak zachowałeś taki spokój? - Nie wiem. Tak po prostu.
Podobno dostał pan morfinę.
- Czy to znaczy... - Powinni to nazwać mor-cudo.
Bo czuję się cudownie po raz pierwszy od katastrofy.
- Czemu nie przyszedł pan wcześniej? - Nie było tak źle.
Myślałem, że obiłem śledzionę, albo coś takiego.
Panie Ned... Ned. Nieważne.
Ma pan niski poziom czerwonych krwinek, no i ten ból.
Zostanie pan na obserwację i prześwietlenie.
Jak dla mnie, bomba. Naprawdę.
Dobrze. Czy po katastrofie, o ile pamiętasz...
Co widziałeś w wizji?
Nie o to chciałam spytać.
Naprawdę chcesz wiedzieć?
Nosiłem skórzane spodnie.
Nigdy takich nie miałem.
Bałem się ich, tak samo jak klownów i ruchomych schodów.
Ale bawiłem się w barze, do którego zawsze chciałem iść,
ale zawsze się bałem, że się za bardzo zdenerwuję,
po prostu zdenerwuję.
Ale nic mi nie było. Byłem szczęśliwy i zadowolony.
I byłem czarny.
Jak to? Czarny? Za pół roku?
Tak. Jak Oprah. Wiecie, Afro-Amerykanin. Czarny.
Jasne!
Panie Ned. W porządku.
- Do zobaczenia. - Dobra.
PRZEBŁYSK JUTRA
KAWIARNIA ZURIKA
To twoi rodzice,
więc ty im powiesz, że przesunęliśmy termin ślubu.
Darmowa wycieczka na Hawaje nie nadrobi tego, że nie jestem Koreanką.
Jasne.
Dokąd odleciałeś 20 minut temu?
W porządku. Praca.
Usiłuję namierzyć telefon jednego informatora.
- Wszystko w porządku? - Tak, już słucham.
Skoro o pracy mowa, mogę spytać o coś w tym temacie?
Przetrzymujecie podejrzaną?
- Nie. - Jakąś blondynkę?
Aresztowaną w dniu przebłysku?
- Bin Laden w Pradzie? - Nie potwierdzam i nie zaprzeczam.
- Właśnie to zrobiłeś. - Wypas.
Jeśli Biuro pogwałca czyjeś prawa, to nie jest fajnie.
Ale osobiście uważam, że jeśli miała coś wspólnego z zaćmieniem,
to bądź jak Dick Cheney, i wyciągnij z niej wszystko.
Panie i panowie...
Ja Jajo-Janusz
ogromnie bym chciał,
żebyś zjadła dziś owsiankę.
- Wygłupiasz się, tato. - Ja się wygłupiam? Nie słyszę "ko-ko".
Dziękuję bardzo. Chyba znasz moją mamę.
- Jajo-Janusz! - Jesteś Szekspirem
obciachowych dowcipów.
Ty możesz zagrać grzankę.
Grzankę miłości.
- Dzień dobry. - Dobry.
- Cześć, mamo. - Cześć, kochanie.
Zgadnij, kto cię dzisiaj odbierze po szkole.
- Nicole? - Zgadza się, Nicole.
Stęskniła się. Chce znowu się tobą zajmować.
- Hura! Nicole wróciła. - Hura, Nicole wróciła.
Dzięki za śniadanie.
Po raz pierwszy od jakiegoś czasu zachowywałam się normalnie.
Wiem, co masz na myśli.
Chcesz lody?
Dokąd zabierała cię Tracy gdy byłaś mała?
Gdy poszłam do liceum zbudowali tam supermarket.
Wszystkie pieniądze, które zarabiała pilnując cię, wydawała na twoje koktajle.
Muszę iść.
To mój pierwszy dzień u Benfordów, nie chcę się spóźnić.
Mark mówił, że zniknęłaś.
Przepraszam, Aaron. Załatwiłeś mi tę pracę,
a ja to totalnie schrzaniłam.
Gdyby tak było, nie prosiliby, żebyś wróciła.
Wiesz, że nie jesteś sama, Nicole. Wszyscy są tym przerażeni.
Musimy się poddać siłom wyższym
i wierzyć, że to, co widzieliśmy, widzieliśmy nie bez przyczyny.
Kobiecie z dzwonkiem - nic doustnie. Inaczej trafi na salę operacyjną.
- Tak. - Co z prześwietleniem, które...
No nie!
POKÓJ LEKARZY
Co wykazało prześwietlenie naszego bohatera z autobusu?
Ned? Ciągle o nim myślę.
Jakim cudem ktoś może przestać
być biały i stać się czarny?
Jeśli zobaczył taką przyszłość...
Bryce, jesteś mi potrzebny w teraźniejszości. Tu i teraz.
Musisz mi pomóc: leczyć, zamawiać prześwietlenia.
Nie mam go. Na ostrym dyżurze mają kolejkę i Ned z niej wypadł.
Wpadłam na doktor Flemming.
- Na kogo? - Blythe Flemming,
psychiatra, u której masz się meldować co tydzień.
Wiem, ale miałem dyżur...
Niecały miesiąc temu stałeś na molo z bronią w dłoni.
Wiem, jak to brzmi. Ale wszystko się zmieniło.
Jeśli chcesz tu pracować, musisz chodzić na wizyty, jasne?
Przepraszam.
Psiakrew.
Cześć, kochanie.
Przepraszam.
Wiesz co? Mały Simcoe nie jest już pod tlenem,
- można go przenieść na rehabilitację. - Dostaje jeszcze antybiotyki.
- Jak tylko się da, dobrze? - Tak.
Muszę mieć prześwietlenie Neda. Zawieź go tam sam, jak będzie trzeba.
Dobrze.
Teraz chcesz jechać do Somalii?
W zeszłym tygodniu chciałeś lecieć do Niemiec z powodu jednej kartki.
Opłaciło się.
Dowiedziałeś się, że 18 lat temu w Somalii zdechły wrony.
Twoja definicja "opłaciło się" jest trochę inna niż moja.
Gdyby do zaćmienia doszło już wcześniej, byłoby to coś wielkiego.
Zgadzam się. Dlatego dziwne, że o tym nie słyszeliśmy.
Dowody! Gdzie dowody?
Jedyne, co masz to notatka i prośba o fundusze.
Wyciągam zdjęcia satelitarne regionu
z 1991 od CIA. Ale nas zbywają...
A może są troszkę zbyt zajęci
żeby wykopywać dane sprzed dekady.
Rozumiem. W Niemczech nie wyszło,
próbujecie się odkuć. Rozumiem.
Ale rozpoczynanie wojny z CIA nie jest najlepszą drogą.
Al, pamiętasz hakera, którego przymknęliśmy?
Tego, który włamał się do sieci DOD,
i chciał pojeździć naszymi automatami?
- Pan Cheeto-dust. - Właśnie.
Myślisz, że uznałby włamanie do serwerów w Langley za wyzwanie?
Byłby zachwycony. To nielegalne.
Szpiegowanie własnego kraju?
To już nie przepychanki, tylko przestępstwo federalne.
Masz rację. Gdzie Demetri?
Zabrał z aresztu terrorystkę i ją przesłuchuje.
- Czemu? - Nie wiem. Bo ładna?
Powtarzam, co już mówiłam:
nazywam się Alda Hertzog i prowadzę uczciwe interesy.
Złapaliśmy cię na tych interesach w dniu zaćmienia, pamiętasz?
Byłaś z terrorystami, którzy sprzedawali materiał nuklearny.
To mnie o coś oskarżcie.
- Nie możecie mnie tu trzymać. - Masz rację.
Zadzwoń do ambasady, poskarż się.
Tylko do której? Chciałbym wiedzieć...
...żeby załatwić ci właściwą kartę telefoniczną.
Schlebia mi, że chcecie ze mną rozmawiać,
po wszystkim, co się stało.
Ale ja nic nie zrobiłam. Szukacie moich wspólników.
Kochana, twoi wspólnicy zginęli w dniu Zaćmienia.
Zginęli na amen.
Może wydaj kogoś innego?
WIĘZIENIE LOS ANGELES
Grupa restauracji Customer Choice.
To w Indio. Miasto pojawiło się w paru podsłuchach,
- ale nic tam nie znaleźliśmy. - Grupa Customer Choice.
Tylko tyle wam dziś dam.
Czas na grzeczne rozmowy się kończy.
Naprawdę, agencie Noh?
Myślałam, że to panu kończy się czas.
Coś ty powiedziała?
Lepiej niech pan tam jedzie, zanim będzie za późno.
Nie rozumiem. Zamiast szukać śladów w Somalii,
chcesz otworzyć sprawę tej śmierdzącej bomby?
Nie zamknęliśmy jej. A Somalia to nie ślad, tylko legenda. Albo nawet nie to.
A w realnym życiu mamy świadka.
- W sprawie o broń. - Która wyszła w dniu zaćmienia!
Może to nie tak pociągające jak martwy drób w Afryce,
ale przyznaj, że idealnie zbiegło się w czasie.
- To przypadek! - A nawet jeśli?
Mamy ślad w sprawie terrorystów,
a tym, zdaje się, mamy się zajmować.
Zgadzam się. Dajcie znać z Indio.
Dobra.
Co ci odbiło, do cholery?
Chcę być dzisiaj agentem FBI. Życie jest za krótkie.
Dzięki, że mnie pani znosi.
Witam, panie Simcoe.
Niestety, jestem wkurzającym rodzicem, który chce znać każdy szczegół.
Przepraszam.
Widzę, że to panią męczy.
Nie, skąd. Wcale.
Przepraszam, za to zamieszanie dziś rano. Ta scena na korytarzu,
niezidentyfikowane tace latające...
To przez jego autyzm. Nie wiem, co powiedzieć, gdy wybucha.
Czasami nie można nic powiedzieć. Wystarczy być.
Dzięki.
Dziękuję. Nie byłem przy nim, od czasu separacji.
Miałem mnóstwo pracy...
Ledwo go znam.
Ale teraz pan tu jest. I to się liczy.
Wystarczy dobrze się wyspać.
Mimo dwóch, luksusowych krzeseł z twardego plastiku w sali Dylana,
trudno jest zasnąć.
Nie powinien pan tam spać co noc.
Policja dała mi klucze do domu jego matki.
Ale jakoś nie mogę się tam wybrać.
Niech pan spróbuje. Gdy zobaczy pan pokój Dylana...
...jego rzeczy, może zacznie pan rozumieć, kim on jest.
Nie można za długo siedzieć w szpitalu, to nikomu dobrze nie robi.
Proszę się trzymać.
Mam prześwietlenie, o które pytałaś.
Chciałem coś zjeść, gdy to się drukowało.
Przenieś Dylana Simcoe na fizjoterapię.
- Myślałam, że chcesz... - Dadzą sobie radę z antybiotykami.
- Przenieś go. - Dobrze.
INDIO, KALIFORNIA
Nie rozumiem, o co chodzi.
Witam w moim świecie.
Ta restauracja pojawiła się w tajnym dochodzeniu.
Musimy sprawdzić nazwiska i adresy wszystkich pracowników.
Proszę o listę. Dziękuję.
Robimy tylko hamburgery i gofry. Przynajmniej na razie.
Niedługo dodamy do oferty mrożony jogurt.
Właścicielem jest grupa restauracji Customer Choice?
To właśnie cała grupa.
Na razie żadna z nas grupa.
Może nas pan na chwilę zostawić?
Jasne. Niech ktoś zrobi hamburgery dla agentów FBI!
Nie do wiary, że się broniłem. Ile tu zyskamy wiadomości.
- Będzie mrożony jogurt. - Mark...
HAMBURGERY TOMA
Stać!
FBI!
Stać!
- W lewo. Ja w prawo. - Jasne.
ALFONS
Dawaj ręce!
- Masz go! - Tak.
- Zamknij się! - Dlaczego uciekałeś?
Wstawaj!
- Przyszliśmy tylko na hamburgera. - Na kolana!
Na kolana!
Słyszałem, co robicie. FBI może mnie ugryźć w tyłek!
No proszę! Półprodukt uranu, Mark.
Czarnorynkowy materiał nuklearny.
Może to zostawić? Lepiej wracajmy do biura i popatrzmy jeszcze na tablicę.
ŻÓŁTY URAN
Nie chcesz tego.
- Hej! - Żółty uran.
To nazwa szczepu, on sprzedaje trawkę!
Najostrzejszy w dzielnicy!
W mojej wizji jeździłem czadową bryką.
19sto calowe felgi, yo! Będę królem gandzi!
Z przeznaczeniem nie wygrasz.
Zamknij się!
Prawda boli, psie!
- Odwal się! - Co ty wyrabiasz?
- Skuwam mu mordę! - Co się z tobą dzieje?!
Szukasz kogoś do odstrzału!
Jesteś w pracy, zostaw to.
Przynajmniej coś robię! Zamiast siedzieć na tyłku,
- i czekać aż przyśnią mi się ślady. - Odpuść sobie.
Nie chodzi o to, co widziałem. Męczy cię, że ty nic nie widziałeś.
15 marca.
Trzy kule w klatkę piersiową.
To nie będzie wypadek. Zostanę zamordowany.
Jak się o tym dowiedziałeś?
Anonimowy telefon.
Kobieta mówiła, że przeczytała o mnie w notatce wywiadu.
Nic więcej nie powiedziała.
Przepraszam, że nie powiedziałem.
Myślałem, że się dowiem, kto mnie zabije,
będę miał ślad. Sam nie wiem.
Czemu myślałeś, że tu coś znajdziesz?
Alda powiedziała, że kończy mi się czas.
- Tylko tyle? - Tak.
Dem, Alda to zawodowiec.
Wie, że jesteś rozchwiany i przerobiła cię.
Ciągle słyszę tykanie zegara.
Każdego dnia. Co ja mam zrobić?
Jakoś pokonać strach.
- I walczyć dalej. - Jak?
Wiesz, co widziałem.
Jestem w biurze, patrzę na tablicę, jacyś ludzie chcą mnie zabić.
Jesteśmy partnerami. Jeśli chcą zabić mnie,
- szukają pewnie i ciebie. - To nasza przyszłość.
- Czemu myślisz, że ją zmienisz? - Bo ją widzieliśmy.
Wykorzystamy to, by ją zmienić.
Demetri, rozwiążemy twoje morderstwo, zanim się zdarzy.
Dlatego chcę umieścić wszystko, co mamy na Mozaice.
Dla mnie, dla ciebie, dla wszystkich.
Możemy stąd spadać?
- Tak. - Dobra.
Przepraszam.
Panie Simcoe. Wychodzi pan?
Posłucham czyjejś rady.
Zostawił pan to w pokoju Dylana.
- Dzięki. - Jest piękna.
- Tak. - Pana dziewczyna?
- Jeszcze jej nie poznałem. - Za chwilę,
listonosz z Glendale znajduje na stronie Mozaiki
policjanta, który za kilka miesięcy ocali mu życie.
To trzeba zobaczyć.
- Ale najpierw... - Niewiarygodne, co?
Anomalia czasowa w globalnej świadomości.
Można to tak nazwać.
Co pan widział?
To pytanie zastąpi rozmowy o pogodzie.
Dobrze. Czemu nie...
Byłem w domu. Nie swoim.
Ktoś do mnie zadzwonił. Nie wiem, kto to był,
ale to było pilne.
Dylan był niedaleko, chyba w pokoju obok.
- Usłyszałem głos kobiety. - Cześć, kochanie.
Odwróciłem się do niej...
i wizja się skończyła. Nie widziałem jej twarzy.
Wiedziałem, że jesteśmy razem...
...że jest dla mnie ważna.
Doskonale pana rozumiem.
Dziękuję. Przepraszam.
Doktor Benford! Prześwietlenie Neda.
Świetnie.
Wielki krwiak. Krew gromadzi się wokół wątroby, od czasu wypadku.
Ma szczęście, że zgłosił się na czas.
To nie szczęście. To...
W swojej wizji żył, więc naturalnie,
- zdążył do szpitala... - Dość mam tych wizji.
- Nie, to ważne dane. - To nie są dane.
Tak samo, jak nie są nimi sny, które wczoraj miałam.
Nie rozumiem, jak można ignorować coś,
co uznają nawet najwięksi sceptycy tego świata.
Nie ignoruję wizji.
Ale nie będę z nich korzystać przy medycznych zabiegach.
Uzyskaj zgodę Neda na operację i wracaj do sali.
Podczas każdej operacji występuje ryzyko infekcji, utraty krwi,
alergii na lekarstwa, nawet śmierci.
W porządeczku.
Jeśli masz pytania, albo jeśli się martwisz, słucham.
- To poważna operacja. - Rozumiem.
Muszę przejść groźną, może nawet śmiertelną operację.
Nie rusza mnie to.
Wiem, że to dziwnie brzmi, ale zachodzi we mnie jakaś zmiana.
Nie jestem zdenerwowany i niczego się nie boję.
Cały czas się martwiłem,
i przez to nie byłem taki, jaki powinienem być.
Zobaczyłem siebie za pół roku,
jako niepokonanego, odważnego, czarnego faceta,
jak Shaft czy Bryant Gumbel.
A skoro to wiem...
Już się zmieniłem.
JEZUS TO MÓJ KUMPEL
Halo.
Tak, rabin Hirscholtz miał 15 w dwa tygodnie.
Ja cztery w niedzielę.
Wyszedłem z cmentarza dopiero po zmroku.
Cześć. Przepraszam za wszystko.
Mam strasznie dużo pracy. W czym mogę pomóc?
Ja...
Hoduję świerszcze.
Bardzo lubię te dźwięki.
- Paige, co cię sprowadza? - Paige to moja siostra. Jestem Nicole.
Przychodzę w święta, czasem na Wielkanoc.
Ale chcę to zmienić. Chcę pomóc.
Chcę być wolontariuszką,
mam wolne poranki, przed pracą...
Świetnie, ale nie mamy już miejsc.
Gdy występuje taki kryzys, ludzie bardzo chcą...
Ludzie mają potrzebę pomagania.
Powiedz, o co chodzi?
Jak mam odpokutować coś, czego jeszcze nie zrobiłam?
W mojej wizji byłam karana.
Myśli ksiądz... że to było dzieło boskie?
Ciężko mi uwierzyć,
że boska ręka była tu nieobecna.
Wiesz, tu masz numer do Audrey Ridgway.
To koordynatorka wolontariuszy.
Może ci pomoże.
Weź koszulkę. Cześć.
ZMIANA PIGMENTACJI
- Gdzie Ned? - Zabrali go na salę.
- Kiedy? - 15 minut temu. Co się stało?
Dzwoń na salę. Zaraz zabijemy pacjenta.
Nie możemy operować. Nie mogłem tego rozgryźć.
Nic nie rozumiałem, ale już wiem.
Ned ma chorobę Addisona! Operacja go zabije.
Podczas katastrofy był spokojny w obliczu kataklizmu.
Dzisiaj mówił o swojej wizji.
Bryce, proszę.
Wspomniał, że był dziwnie spokojny i czarny.
Szoruj ręce, jeśli chcesz operować.
Jeśli ma Addisona,
jego organizm wytwarza związki melaniny, zamiast adrenaliny.
Dlatego skóra mu pociemnieje.
- Wiem, co to jest choroba Addisona. - Bez adrenaliny
jego organizm nie poradzi sobie z prawidłową reakcją na stres.
- Dlatego jest taki spokojny. - Bryce, przestań!
Bez hormonów stresu, jego ciało nie przystosuje się do operacji.
- Ciśnienie krwi spadnie i umrze. - Bez operacji też umrze.
Nie słuchasz mnie.
- W swojej wizji widział... - Dość o tych wizjach!
Musi dostać hydrokortyzon.
Nie podam niebezpiecznego leku z powodu dziwnego snu pacjenta.
- To nie są sny. - Nie wiem, co widziałeś.
Nie interesuje mnie to. Ale wpływa to na twoją pracę,
- i musisz z tym skończyć. - A co z twoją pracą?
- Słucham? - Daj spokój.
Wiesz, czemu nie chcesz wierzyć w swoją wizję.
Sama powiedziałaś, że widziałaś koniec małżeństwa.
Teraz pan przesadził, doktorze.
Chowanie głowy w piasek może jedynie zabić pacjenta.
Wiesz, co go zabije? Nasza kłótnia.
Leży na stole i nadal krwawi.
Tego nie powiedziały mi duchy, ani żadne wizje.
To się dzieje naprawdę.
Nie masz po co myć ręce.
MIESIĄC DYLANA
14:00 LOGOPEDA 11:30 OCC
MOJA RODZINA
PODRĘCZNIK MAGIKA
Wyciągnij przewód poziomo. Tak.
- Ssanie. - Ktoś zrobi dzisiaj obchód?
Facet z Yale mówi,
że umie przywracać pamięć o wizjach za pomocą kalcyneuryny.
- Słyszałem. Niezłe. - Przemyć proszę.
Ciśnienie 78 na 54.
- Nie ruszaj arterii wątroby. - Stracił osiemset mililitrów.
Asystolia.
- Musi jeszcze gdzieś krwawić. - Albo to jakieś przesunięcie.
- Daj jednostkę płynu. - Dopływ podwiązany.
- Jeden z sześciu. - Setka lidokainy. Już.
- Nie mam pulsu! - Cholera.
Zestaw do resuscytacji. Ruszać się!
- Lidokaina podana. - Gdzie zestaw?
Ładunek 360.
Odsunąć się.
Bez zmian.
Jeszcze raz. Odsunąć się!
- Dawaj! - Czwarta epinefryna.
- Dodaj lidokainę. - Dostał już pięć.
No to amiodaron.
To bez sensu. Kompletnie bez sensu.
Sto hydrokortyzonu dożylnie.
Kryzys adrenalinowy, choroba Addisona.
- Co? Nikt mnie nie powiadomił? - Nie był zdiagnozowany.
To by wyjaśniało brak reakcji na płyny i leki.
- Właśnie. Wstrzymać masaż. - Wstrzymany.
Normalne zatokowe.
Dobre tętnicze.
- Ładnie, doktor Benford. - Tak.
Zamykamy go.
Co wiesz o morderstwie agenta Noh?
Jego morderstwie?
Coś cię bawi?
Wiedziałam, że nie miał wizji.
Nie wiedziałam, że go zamordują. Do tej pory.
Skąd wiesz, że nic nie widział?
Bo twój partner sam o tym napisał w Internecie.
Bo wie o tym całe biuro.
Dlaczego odczułaś potrzebę
zmarnowania czasu agentom, badającym sprawę zaćmienia?
Według wszelkiego prawdopodobieństwa, nic co wam powiem, nie będzie prawdą.
- Po co ciągle zadajecie pytania? - To moje zadanie.
Zacznijmy od czegoś prostego. Co wiesz o zaćmieniu?
To nie jest proste pytanie.
Dobra.
- Byłaś w Somalii? - Nie miałam tej przyjemności.
A w Detroit?
Utah?
Marnujesz energię szukając przyczyn zaćmienia, kogoś odpowiedzialnego.
Ignorujesz najważniejsze pytanie.
Dlaczego?
Wiesz, co to jest czarny łabędź?
Metafora opisująca coś wyjątkowego.
Coś tak rzadkiego, że pozostaje poza ludzkim pojmowaniem.
Powstała w 17. wieku,
gdy naukowcy założyli, że wszystkie łabędzie są białe.
- Nie mieli racji. - Fascynujące.
"Jest izba. Wchodzi chłopiec ze świeczką."
- Co to, bajka na dobranoc? - Przypowieść sufijska.
Człowiek w izbie pyta o świeczkę:
"Powiedz, skąd to światło."
Chłopiec gasi świeczkę i mówi:
"Powiedz, dokąd poszło, to powiem ci, skąd przyszło".
Urocze.
Twój partner ma rację co do jednego.
Zadaję się z bardzo niebezpiecznymi ludźmi.
Moi przyjaciele chętnie założą kamizelkę samobójcy w imię ideologii.
Wiem, kiedy człowiek jest gotów poświęcić wszystko dla swojej sprawy,
a pan nie jest takim człowiekiem, agencie Benford.
Nawet gdyby zaczął pan zadawać właściwe pytania,
nie zrobi pan tego, co trzeba, żeby uzyskać odpowiedzi.
Jest pan tym chłopcem.
Samotnym w ciemnościach.
Chcą, żebym zaczął analizę.
MOZAIKA
PRZESZUKIWANIE BAZY
- Cześć, Al. - Cześć.
Cześć.
Pamiętasz tego hakera?
Zadzwoń do niego.
Na pewno? Czy Somalia jest aż tak ważna?
Tak.
Czas, żebym wyszedł z ciemności.
SZPITAL ANGELES
Choroba Addisona? Kto to?
Człowiek, który ją odkrył.
Zaburzenie hormonalne, które sprawia, że operacja jest bardzo niebezpieczna.
Na szczęście doktor Benford zorientowała się na czas.
Podała ci lekarstwa, które ocaliły ci życie.
Jeju.
- Dziękuję, doktorze Varley. - My powinniśmy ci dziękować.
Dzięki twojej wizji wszystko zrozumieliśmy.
Gdybyś nie powiedział, co widziałeś, mogłeś umrzeć na stole.
Ale odlot.
Nie bałem się, bo nie musiałem.
Przyszłość mnie ocaliła.
Stan Neda jest stabilny.
- Jeśli chodzi o to, co było... - Wiem, zapomniałem się.
Tak, ale miałeś rację.
Nie chciałam widzieć, co się dzieje z Nedem...
...z powodu tego, co się dzieje ze mną.
Rozumiem.
To, co ja przeżywam sprawiło, że mu uwierzyłem.
Bryce, nie naciskam, bo nie chcesz rozmawiać o tym...
Jak stałem na molo z bronią przystawioną do głowy?
Pamiętaj, że zawsze chętnie pogadam.
Dzięki, ale...
...wszystko będzie dobrze.
Naprawdę będzie dobrze?
Wiem, że będzie. Przyszłość mnie ocaliła.
- Doktor Benford? - Hej.
Proszę wypisać faceta na rolkach,
- to go stąd wytoczę. - Jasne.
Białe krwinki u Dylana Simcoe podskoczyły do 19. To jego wyniki.
Przenieśli go na fizjoterapię, daj to jego lekarzowi prowadzącemu.
- Szef przeniósł go do nas. - Co?
Nie radzili sobie z antybiotykami, więc wrócił do pani.
W porządku, doktor Benford?
Tak, jasne.
Cześć, Nicole.
Co tam?
Charlie jest na górze, zakłada piżamę.
- Dobrze. - Malowałyśmy palcami.
Skończyła odrabiać lekcje i pokopałyśmy piłkę.
Zrobiłam jej selera z masłem orzechowym.
Jak się trzymasz?
Głupio mi, że tak zniknęłam.
Każdy na chwilę zniknął. Niektórzy jeszcze nie wrócili.
Nie rozumiem, czemu mnie nie zwolniliście.
Nicole, należysz do rodziny.
Co się stało? Chcesz o tym pogadać?
Zawsze możesz pogadać.
Widziałam, jak ktoś mnie topi.
Co?
Widziałam, jak ktoś mnie topi.
W mojej wizji.
Widziałam, jak ktoś mnie topi.
Nie rozumiem, ale miałam wrażenie, że na to zasłużyłam.
Jakbym zrobiła coś złego, i nie było wyjścia.
Widziałam twarz mężczyzny, który to robił.
Wepchnął mnie pod wodę...
A potem odeszłam.
Co ja mogłam zrobić, żeby uważać, że zasłużyłam na śmierć?
Nie wiesz, co dokładnie widziałaś, ani co naprawdę czułaś.
Kogo nie obchodzi, że go mordują?
Nicole, znam cię od dawna.
Nie zrobiłaś nic złego. I nie zrobisz.
Jutro umówię cię ze znajomym,
policjantem, który z tobą pogada.
Nic złego cię nie spotka.
Zrobię wszystko, żebyś była bezpieczna, dobrze?
A ta osoba, którą widziałaś...
...i boisz się, że się nią staniesz, to nie ty.
Możesz w to uwierzyć?
- Spróbuję. - Dobrze.
- Cześć, tato! - Cześć! Chodź tu!
- Zrobimy jajka w koszyczku. Chcesz? - Pewnie.
- Dobra. Zaczynamy. - Zostaniesz?
- Wiesz, muszę iść. - Zostanie.
Śniadanie na kolację? Pycha.
- Proszę cię! - Świetny pomysł.
- Rozbijaj jajka. - Dobra.
- Podasz mi miskę? - Już się robi.
- Dobra! - Podaj.
- Wygłupiasz się. - Proszę bardzo.
Gamanta,
McGillicutty, żabia noga!
- Chcesz odzyskać monetę? - Tak!
Powiedz zaklęcie.
- Jeszcze raz! - Gotowy?
- Do jutra. - Dobranoc, Deb.
Gamanta, McGillicutty,
- Żabia noga! - Proszę.
Jeszcze raz! Tylko raz!
Młodszy magik musi nabrać sił, zanim przejdziemy do dalszych sztuczek.
Zjesz kolację?
Dobrze, tato.
Zaraz wracam.
Chcesz zupę z oka żaby, tak?
Dobrze, niech będzie rosół.
DZWONI SIMON
- Tak? - Musimy pogadać.
- W tej chwili nie mogę. - Bardzo mi przykro, Lloyd.
Rozmowa ze mną to jedna z tych nieprzyjemności,
które musisz znosić,
skoro jesteśmy odpowiedzialni za największą katastrofę,
jaka dotknęła ludzkość.