W poprzednim odcinku:
Jesteśmy pewni tylko jednego: każdy mieszkaniec Ziemi
stracił przytomność w tym samym czasie.
Rasa ludzka straciła przytomność
- na dwie minuty i 17 sekund. - Nie straciłem przytomności.
Miałem wrażenie, że to wspomnienie, ale to była przyszłość.
Tak samo było ze mną.
Chcesz powiedzieć, że świadomość wszystkich ludzi przeskoczyła w czasie
- o sześć miesięcy do przodu? - Tak, choć wiem, jak to brzmi.
Najważniejsze zadanie: znaleźć przyczynę.
W mojej wizji zaczynałem mieć pojęcie, dlaczego to się wydarzyło.
Byłam na położniczym USG. Ale nie jestem w ciąży.
Byłam z innym mężczyzną. Nigdy go nie widziałam.
Nic nie widziałem. A jeśli nic nie widziałem,
bo za pół roku będę martwy?
- Co tam masz? - Coś dla ciebie zrobiłam.
- Co tu mamy? - Ośmiolatek.
Samochód wjechał na boisko szkoły.
- Będzie dobrze, kochanie. - Wiem, Olivio.
Skąd wiesz, jak mam na imię?
- Patrz. - Niesamowite.
Kto to, do diabła? I dlaczego jest przytomny?
- Kim pan jest? - Jego ojcem. Lloyd Simcoe.
Koniec!
Ale było fajnie!
- Co widziałaś? - Byłam z rodziną w Disneylandzie!
- Co widziałeś? - Kucyka.
- Jadłem lody. - A ty co widziałaś?
Nie twój interes.
- Wszyscy bawią się w zaćmienie. - Ja nie chcę.
Musisz powiedzieć!
- Oddawaj! - Najpierw powiedz!
Charlie! Nie wolno się bić w szkole!
Idziesz ze mną.
Charlie, wracaj!
Charlie!
PRZEBŁYSK JUTRA
Odkąd miałem wizję, jest mi ciężko.
Mówią, że mamy żyć dzień po dniu.
Ale jak mam to robić, skoro przyszłość wisi mi nad głową?
Każdy dzień przybliża mnie do tego, co widziałem.
Nie uniknę tego.
A wy się na mnie gapicie.
- Nawalił się. - Nie macie odpowiedzi, co?
Nie. Bo nie ma odpowiedzi.
- Ten program to jakiś żart. - Mam odpowiedź.
Idź się przewietrz.
Daruj nam ten pijacki bełkot.
Też mnie to wkurzało,
ale nie przerywamy zwierzeń innych.
Nawalony i się zwierza? Potwornie mnie wkurzył.
- Mam dużo na głowie. - On też.
Wiem, że martwisz się o Olivię.
Boisz się, że znowu będziesz pił.
On już się napił.
Jaka jest różnica? Obaj się męczycie.
Spójrz na tych ludzi.
Każdy zmaga się z tym, co my. Z przyszłością.
Tylko oni nie mają grupy wsparcia,
która im pomoże.
Może to było dobre, może złe.
Może niewytłumaczalne.
Ale spotkało każdego.
Każdą ludzką istotę.
Ja widziałem moją córkę żywą.
Podejdź do kogokolwiek na ulicy i spytaj:
"Co widziałeś?" Od razu zrozumie, o czym mówisz.
Czy kiedykolwiek w historii wydarzyło się coś takiego?
Teraz wszyscy jesteśmy prorokami.
Sześciu agentów złożyło wymówienie.
W sumie straciliśmy 18stu przez 3 dni.
Wiem, że wszyscy jesteśmy przerażeni.
Każdy się boi, cieszy albo jest skołowany tym, co zobaczył.
Ale w przeciwieństwie do reszty ludności,
musimy o tym zapomnieć,
bo to my ratujemy ludzi, gdy ich świat się rozpada.
Warto było zabrać się wojskowym transportem z Waszyngtonu,
żeby usłyszeć tę przemowę.
Sekretarz Anastasia Markham. Bezpieczeństwo narodowe.
Słyszałam, że pewne biuro FBI
postanowiło samodzielnie
zająć się przebłyskiem.
Jeśli jest inne biuro, lub agencja, które miało wizję śledztwa,
albo ma więcej informacji, niż my, proszę mi dać znać.
Prześlemy im nasze akta.
Przepraszam. To ze szkoły mojej córki.
Co robili, gdy to się stało?
Bawili się w zaćmienie.
Odgrywają katastrofę tak samo, jak po 11 września i Katrinie.
Nie mogę uwierzyć, że zachowuje się inaczej.
Reszta dzieci mówi o tym, co widziały.
Jak my wszyscy.
Skoro Charlie milczy możliwe, że coś się za tym kryje.
Wszystko w porządku w domu?
Byłam z innym mężczyzną.
Tak, jest dobrze.
Rozmawiała o tym, co widziała?
Postanowiliśmy poczekać, aż sama nam powie.
Może lepiej zadać jej to pytanie.
Żadne z nas nie chce o tym mówić.
Ale?
Charlie nie było w mojej wizji.
Zakładam, że była w domu, z tobą.
Powiedz to, Mark.
- Widziałaś innego faceta, którego... - W ogóle go nie znam.
Nawet jeśli go spotkam, odwrócę się i odejdę.
Musisz mi uwierzyć.
Ale w twojej wizji byłaś z nim związana.
Mówiłaś, że coś do niego czułaś.
Był w naszym domu. Może Charlie też go widziała?
- Nie wiem, co widziała Charlie. - Była dziesiąta w nocy.
Musiała być w domu.
To najbardziej prawdopodobny scenariusz i oboje to wiemy.
Jest załamana, bo myśli, że jej rodzina się rozpadnie.
Nie dopuszczę do tego.
Nie pozwolę, żeby nieznany mężczyzna zniszczył to,
co razem zbudowaliśmy.
- Nie dojdzie do tego. - Oczywiście, że nie.
Ale to nie zmienia faktu, że musimy pokazać Charlie
pełną zgodę między mamą i tatą.
Czy jest pełna zgoda?
Dziś rano miałam spotkanie z prawnikiem od rozwodów.
Ciekawe, ja byłem u mojego wczoraj wieczorem.
- Katastrofa. - DEFCON One, co najmniej.
- Albo DEFCON Plus One. - O ile coś takiego istnieje.
Głupie przeznaczenie to za mało, żebyś się mnie pozbyła.
Pokonamy to, Olivio.
Czy ja dobrze rozumiem? Samowolnie skorzystał pan
z funduszy agencji, żeby zrobić stronę?
Nazwaliśmy ją "Mozaika".
Prosimy, żeby ludzie zostawiali
opisy swoich wizji.
Uruchomiliśmy ją 17 godzin temu,
i już mamy 600 tysięcy odpowiedzi.
Potwierdzają one teorię, że jeśli zestawimy ze sobą te opisy,
zaczniemy mieć pełniejszy obraz
mozaiki, jaką jest 29 kwietnia.
Korzystamy z algorytmu sieciowego NSA, ECHELON,
wyłapujemy podejrzane słowa, szukamy schematów.
Mamy nadzieję, że doprowadzi nas do to wyjaśnienia
przyczyn zaćmienia, abyśmy mogli uniknąć kolejnego.
Wydajecie miliony dolarów bo macie nadzieję?
Pocieszające. Skąd ta pewność?
Dlaczego sądzicie, że to było zaplanowane wydarzenie?
Zaćmienie miało miejsce dokładnie o 11-tej czasu pacyficznego.
W godzinie jest 60 minut, w minucie 60 sekund,
szanse, że coś się wydarzy dokładnie o pełnej godzinie są jak jeden do 3600.
Innymi słowy, szansa że to był przypadek
- jest znikoma. - Mógłbym podać długą listę
przypadkowych zdarzeń, które wydarzyły się o pełnej godzinie.
Właśnie. W tej chwili możemy jedynie zgadywać.
Niektórzy twierdzą, że to robota kosmitów.
Inni, że nadchodzi Dzień Sądu.
Ale rząd USA nie może wypuszczać w obieg
niepotwierdzonych oskarżeń, teorii i hipotetycznych fantazji.
- Co to jest? - Nasza hipotetyczna fantazja.
Zdjęcia ze stadionu w Detroit.
Podczas zaćmienia.
Z tego co wiemy, to jedyna osoba na planecie, która była przytomna.
Przytomna?
Nie wiem, dlaczego jest odporna, lub odporny.
Ale zwróciliśmy na to uwagę...
...a teraz zwróciła ją i pani.
Co to jest, mamusiu?
Zdjęcia ludzi, których szukają inni.
Bo się zgubili?
Wszyscy jeszcze sprzątamy.
Gdy skończymy, wszyscy się znajdą.
- Na pewno? - Tak! Jestem super pewna.
Chodźmy.
Gdzieś mam przepustkę.
Chodźmy, kochanie.
Jak mówiłam w samochodzie.
- Będziesz super grzeczna. - Tak, mamusiu.
Znajdę Debbie, pomoże mi się tobą zająć.
- A potem... - Charlie. Co ty tu robisz?
Miałyśmy w szkole małe zajście, a opiekunka zapadła się pod ziemię.
- Co mamy? - Zmniejsza się liczba przypadków,
i dobrze, bo kończą się nawet miejsca na korytarzu.
A kierowca ciężarówki? Oddycha już sam?
Tak, ma dobre wyniki. Pan Simcoe,
ojciec chłopca z wypadku, ciągle o ciebie pyta.
Spróbuję do niego zajrzeć. Nie wiem, czy dam radę
- wyrwać się z sali operacyjnej. - A co z Wiewiórem? Jest ranny!
Na OIOM?
- Zrobisz mu krzywdę! - Wyleczę go.
Wiesz, co mu pomoże? Dziesięć mililitrów mleka i ciastek.
Migiem! Znajdzie je pani, pani doktor? I znajdź Debbie.
Doktor Benford, jak sądzę?
Jestem Lloyd Simcoe.
- Ale mi głupio. - Nie ma potrzeby.
Wystarczy, że pani przeprosi, że unika mojego syna i będzie dobrze.
Przepraszam. Nie znamy się?
Właśnie. I dlatego zgłaszam zażalenie.
Przepraszam, muszę zadzwonić.
Od trzech dni siedzę przy łóżku syna,
czekając na tajemniczą panią chirurg, która uratowała mu życie.
Przepraszam, ale od wypadku
jestem zawalona pracą. To dlatego.
Widzę.
Pana syn nie ma ulubionej zabawki?
Nie mam pojęcia, szczerze mówiąc.
Przez jego chorobę trudno do niego dotrzeć.
- Jest autystykiem. - Z którego zakresu spektrum?
Nie znam się na terminologii.
Matka Dylana i ja rozstaliśmy się zaraz po jego diagnozie...
A co gorsze jego matka, a moja żona...
- zginęła podczas wypadku. - Słyszałam. Przykro mi.
Dziękuję. Jeszcze się nie zdobyłem na odwagę,
żeby mu to powiedzieć. Przepraszam.
Mam mnóstwo pytań na temat jego stanu zdrowia.
Oczywiście. Doktor Varley na pewno panu pomoże.
Odpowie na wszystkie pana pytania.
Tak.
Powodzenia przy operacji.
Doktor Crane na radiologię.
Wszystko dobrze z Charlie?
- Tak. - Skąd to masz?
- Charlie mi to zrobiła. - Taka sama, jak w wizji?
- Tak. - A ty ją nosisz.
Nie masz dzieci. Charlie jest w kiepskim stanie.
Nie chcę, żeby dostała szału, bo nie przyjąłem jej prezentu.
To zrób coś, żebyś nie musiał tego nosić.
Co cię gryzie, Dem?
Założyłeś bransoletkę, jakbyś chciał, żeby wizja się spełniła.
Uwierz mi, nie chcę.
Bądźmy szczerzy, dlaczego się tak denerwujesz?
Martwisz się o własną przyszłość.
A jeśli nic nie widziałem, bo za pół roku będę martwy?
Panikujesz.
Ale jeśli te wizje przepowiadały przyszłość,
musimy zrobić wszystko, żeby je wykorzystać.
ZDJĘCIE LALKI? KTO JESZCZE WIE?
A D. Gibbons? Zrobiliśmy jakieś postępy?
Na świecie jest ich 15 tysięcy, w Stanach 4 tysiące,
a około tysiąca z nich jest notowanych.
Nawiązaliśmy współpracę z lokalną policją,
- ale to potrwa. - Nie mamy czasu.
Nie wiemy nawet, czy D. Gibbons jest istotny. Pamiętaj.
To nazwisko wisiało na tablicy za pół roku.
To musi być ktoś ważny.
Gotowi na szok?
Pamiętacie podejrzane nazwisko D. Gibbons?
Ona tu jest i żąda widzenia z agentem Demetrim Noh.
Zacznijmy od początku.
Nazywam się Didi Gibbons, skrót od Deirdre.
Mam 45 lat, mieszkam w Anaheim,
prowadzę cukiernię, Babeczki Didilicious.
Przyniosłam kilka.
Z masłem orzechowym, marchewkowe i aksamitne. Są całkiem niezłe.
Nigdy nie byłam aresztowana.
Nigdy nie dostałam nawet mandatu, ani nic podobnego...
Ale denerwuję się.
Już mnie szukacie, a ja... Nic jeszcze nie zrobiłam.
Ani nie zrobię.
Widziała pani coś w swojej wizji?
To było dziwne.
Byłam w sklepie i kłóciłam się z kimś przez telefon.
Nie mam pojęcia o żadnych zakichanych gołębiach!
Byłam bardzo zła. Zrobiłam się wręcz opryskliwa...
Proszę zadzwonić do agentów Benforda i Noh.
Są z FBI. Niech to! Noh! N-O-H.
To jego nazwisko. Chińskie, albo mongolskie.
Azjata! Nie wiem! Dajcie mi spokój!
Te są niezłe.
Rozmawialiśmy o wizjach w naszym kościele.
Co mogą znaczyć. Pastor radził mi was znaleźć.
Obdzwoniłam biura FBI i znalazłam agenta Noh.
Nazwisko jest koreańskie.
Jestem dobrym człowiekiem.
Może kłamać. Nie można wszystkim wierzyć na słowo
- gdy opowiadają o wizjach. - Wyglądała jakby kłamała?
Nie, ale to duży zbieg okoliczności, że akurat teraz się zjawiła.
I te babeczki, "opryskliwa" i... gołębie.
Może to nic, a może klucz do całej sprawy.
Masz długie doświadczenie w badaniu globalnych zaćmień?
Mark ma rację. Na tym etapie każdy szczegół może być ważny.
Sprawdźmy ją. A ja zabiorę dowody sprawy.
- Hej. - Tak?
Skoro już sprawdzamy szczegóły, wróćmy do tego, co ty widziałeś.
Mówiłem, że byłem na spotkaniu.
Jak mówił Demetri, nie mogę ci wierzyć na słowo.
W mojej wizji do biura wchodzili ludzie z bronią.
Jeśli byłeś na spotkaniu, mogłeś coś widzieć.
- Ale nic nie widziałem. - Skąd możesz wiedzieć?
Co?
Dobra. Nie byłem na spotkaniu.
Wydalałem.
- I po co spytałem... - O nie.
Skoro chcesz, to dostaniesz pełne sprawozdanie.
Gdy zaczęła się wizja, też siedziałem na tronie.
Gdy się obudziłem, nie wiedziałem, co się stało.
Walnąłem się w ściankę, byłem zdezorientowany.
Rafalski też był w toalecie.
Co jest...
Sukinsyn tonął.
- Co zrobiłeś? - A jak sądzisz?
Oddychanie usta-usta.
Jeśli komuś powiesz, wyślesz maila, fax, sms-a, albo cokolwiek innego,
przeniosę cię na jakieś zadupie,
zanim się zdążysz obejrzeć.
- Rozumiesz? - Tak jest.
- Wynocha. - Usta-usta?
Wynocha.
Proszę. Wrócił do zdrowia.
Wiewiór! Jesteś zdrowy!
Jeszcze trochę obolały, szwy mogą ciągnąć.
Chory powinien być ambulatoryjny.
- Wiesz, co to znaczy? - Coś jak ambulans?
Musi się ruszać.
Chcesz się przejść? Idziemy.
Teraz będę się tobą super extra specjalnie opiekować.
Super specjalnie przypilnuję, żeby nic ci się nie stało.
Widziałaś innego mężczyznę w naszym salonie.
A jeśli Charlie też go widziała?
Cześć, kochanie.
Poczekaj chwilkę.
Widzisz tego pana? Widziałaś go kiedyś?
Nie, kto to, mamusiu?
Nikt, kochanie.
Dylan! Co się stało Dylanowi?
Kto mu zrobił krzywdę?
- Kto mu zrobił krzywdę? - Już dobrze. Wyzdrowieje.
Mamusia zrobiła mu operację.
- Kochanie, skąd znasz Dylana? - Widziałam go we śnie.
Tak? Gdzie byłaś? U nas, w domu?
- Co widziałaś? Kochanie. - Kto mu zrobił krzywdę?
- Już dobrze.
Jak się zranił?
Kto mu zrobił krzywdę?
Czego się dowiedziałaś o Didi Gibbons?
Jest okazem zdrowia.
Poza kilkoma ostrzeżeniami za złe parkowanie, jest niemal święta.
Jedyna mała nieprawidłowość,
to dziwne zakupy kartą kredytową.
Dwie transakcje niemal w tym samym czasie.
Manicure w Newport Beach
i stacja benzynowa w Utah, dwie minuty później.
Sklonowana karta. Na pewno.
Didi mówiła, że się z kimś kłóciła,
może z bankiem.
...mam dość tego nękania!
- Kłótnia na temat gołębi? - ...zakichanych gołębi!
Może to osoba,
nazwisko tego, kto obciążył jej kartę w Utah.
Czternaście osób o nazwisku "Pigeon", czyli gołąb, w Utah.
- Są notowani? - Nie, chyba żeby liczyć
przechodzenie na czerwonym i obnażanie się w miejscu publicznym.
Didi widziała kłótnię o gołębie.
Jest w Utah miejsce, gdzie jest dużo gołębi?
Dobre. Nie.
W kategorii szalonych teorii, ta jest naprawdę naciągana.
- Dlaczego jesteś szefem? - Bo jest genialny.
W Utah nie ma dużo gołębi. Jest jeden.
- "Pigeon" to nie nazwisko... - To miejscowość. Pigeon, Utah.
Dzwoń do oddziału w Salt Lake City,
niech to sprawdzą.
A my sprawdzimy, czy mamy inne wskazówki.
- Przepraszam. - Rozumiem. Idź.
- Przepraszam. Masz chwilę? - Jasne.
Zabrałam Charlie ze mną do szpitala,
zobaczyła tam chłopca, którego rozpoznała z wizji.
- Powiedziała, co widziała? - Nie, zamknęła się w sobie.
Przyszłaś do taty do pracy?
- Cześć, tato. - Jak leci?
Dobrze.
Bardzo się nim przejmowała.
Martwiła się, że leży w szpitalu.
Bo był w szpitalu.
Pewnie tam go spotka za pół roku.
Może.
Co się stało? Co jest?
Ojciec tego chłopca, to mężczyzna z mojej wizji.
Nazywa się Lloyd.
- Lloyd Simcoe. Jego syn... - ...jest twoim pacjentem.
Ale Lloyd mnie nie poznał, jestem pewna.
Pewna?
Nie, przemyślałam to. To ja go widziałam,
ale zanim się do mnie odwrócił, wizja się skończyła.
Chyba mnie nie widział. Ale to nieważne.
- On nic dla mnie nie znaczy. - Na razie.
To niesprawiedliwe. Nie karaj mnie za coś,
- czego nie zrobiłam... - Nie karzę...
Nie karzę cię, Livy.
Ale co on robił w naszym domu?
Pamiętam, że miałaś wobec niego bardzo silne uczucia.
Mówiłeś, że ci to nie przeszkadza. Najwyraźniej jest inaczej.
Trzy dni temu jeszcze go nie znałaś.
Przyszłość się zbliża, Livy.
A jeśli zobaczyliśmy możliwą przyszłość, takie ostrzeżenie?
Nigdy cię nie zdradzę, Mark.
Nie wiemy już, co znaczy "nigdy".
Przepraszam. Rozmawialiśmy z biurem niedaleko Pigeon.
Użyto klon karty Didi Gibbons.
- Podejrzany kupił bilet na autobus. - To ma sens.
- Samoloty jeszcze nie latają. - Bilet jest na dzisiaj.
D. Gibbons ucieka z miasta. Helikopter czeka.
Muszę lecieć.
Witamy w Pigeon. Szeryf Keegan.
Mark Benford. To agent Noh.
- Jak leci? - Czemu ten człowiek jest taki ważny?
Miał coś wspólnego z zaćmieniem?
Jesteśmy nim zainteresowani.
Naprzeciwko dworca autobusowego ustawiliśmy zasadzkę
na wypadek, gdyby się pojawił. To jak inwazja.
Biuro z Salt Lake City przysłało całą armię.
Nie chcemy rządzić na pani terenie.
Szkoda.
Przydałby się ktoś, kto powie co robić.
Całe miasto ma obsesję na punkcie tych wizji.
- Pani też? - Nie.
Może to nudne, ale nic nie widziałam.
Naprawdę? Nic?
I bardzo mi to odpowiada.
Ludzie, którzy mówią, że widzieli przyszłość,
przeżywają katusze.
Chodźmy.
Zróbmy wszystko, żeby zidentyfikować osobę ze stadionu.
Po co? Przecież nie sądzi pani...
Jak to pani nazwała? Że to było "zaplanowane wydarzenie"?
Streści mi pan sprawę, czy będzie się jeszcze napawał?
Nie mogę robić jednego i drugiego?
Nazwaliśmy go podejrzanym Zero.
Skąd wiecie, że to mężczyzna?
Badania obrazu.
Widzi pani, że jego głowa sięga dokładnie brzegu bariery?
Ta ścianka ma 180 cm. To nasz punkt odniesienia,
biorąc pod uwagę kąt nachylenia i odległość od kamery,
szacujemy, że ten człowiek ma 175 cm wzrostu i waży 70 kilo.
Szansa, że to kobieta jest jak jeden do 40.
Można wyostrzyć obraz?
To już największa rozdzielczość.
Ale wyślemy to do NSA, może super komputery z Fort Meade
zrobią z tym coś jeszcze.
Patrzcie. Beztrosko sobie chodzi.
Nie jest zdziwiony.
To znaczy, że wiedział, że dojdzie do zaćmienia.
- To znaczy, że był w to zamieszany. - Teoria spisku jest wygodna.
Podaje na tacy wroga, kogoś kogo można osądzić.
To nie jest złudzenie optyczne.
Ten człowiek istnieje.
Mam nadzieję, że go znajdziemy, zanim zrobi coś gorszego.
Co może być gorszego od spowodowania ogólnoświatowej katastrofy?
Spowodowanie jej dwa razy.
SZPITAL ANGELES
Doktorze Varley, mój syn prosi o...
hamburgera, byle nie ze szpitala. W papierku i z zabawką.
Mogę mu to dać, w jego stanie?
Dobrze, że odzyskuje apetyt.
Wygląda na to, że wszystko w normie. Pana syn to dzielny wojownik.
Musi taki być.
Wszystko będzie dobrze.
Skąd pan wie?
Widziałem przyszłość.
Wiem, że każdy widział co innego.
Ja widziałem coś pozytywnego.
Może inni mieli złe wizje.
Ale muszę wierzyć...
Wierzę, że ta wiedza to dar.
Sprawdzian tego, kim jesteśmy,
jakie decyzje podejmiemy, gdy już wiemy, co widzieliśmy.
To niesamowite.
- Tu Benford. - Keegan.
D. Gibbons nie odebrał biletu.
Zamknęliście drogi wyjazdowe?
Tak, ale mógł wyjść piechotą.
Nie wiemy nawet, czy to mężczyzna.
Nie wiemy, kogo szukamy.
Wiedziałem. Mark, pomysł był niezły.
- Ale te wskazówki z przyszłości... - To bujda?
Nie chciałem tak tego ująć, ale tak.
- Gonimy w piętkę. - Powiedz to Didi Gibbons.
A to? Była w mojej wizji.
Czy Charlie robiła ci już takie bransoletki?
- Tak. - To nic zaskakującego.
Przypadki ciągle się zdarzają. Tak już jest.
Ludzie odczytują znaczenie z fusów, z chmur.
Wracajmy do domu.
Hej.
- Koniec. Idziemy. - Przepraszam za ten cyrk.
Przykro mi, że nie wyszło.
Co to za miejsce?
"Niebiańska lalka"? Mała firma rodzinna. Zbankrutowali kilka miesięcy temu,
tak jak reszta miasta. Teraz stoi pusta.
W mojej wizji było zdjęcie lalki.
- Obok kartki z nazwiskiem... - D. Gibbons.
To też jest przypadek?
NA SPRZEDAŻ
Czy to uzasadnione wtargnięcie?
Sędzia okręgowy to uzna. Jest moim teściem.
Mówiła pani, że fabryka jest pusta.
Miała być pusta.
FBI! Otwierać!
- Jesteś D. Gibbons? Padnij! - Nie ruszaj się! Na kolana!
Jesteś tu sam? Na kolana!
- Nie ruszaj się! Padnij! - Padnij!
Padnij!
Ten, kto przewiduje klęski, cierpi dwukrotnie.
Coś ty powiedział?
Policjant ranny!
Zabierajcie ją.
Mogę zobaczyć zdjęcie, które zrobiłeś?
ZDJĘCIE LALKI?
Dzięki.
- Strzelec zniknął. - Przykro mi z powodu Keegan.
- Wiem, co musisz myśleć... - Możemy pogadać później?
Teraz mamy komórkę i białą królową.
Z kim grał w szachy Bobby Fisher?
Właśnie.
Szachy, lalki. Co on tam wyrabiał, Dem?
Chłopaki z ekipy informatycznej mówią, że był hakerem.
Facet był bardzo aktywny od zaćmienia.
Włamywał się do wszystkich sieci.
Do VLA w Nowym Meksyku, do zderzacza cząstek w CERN, systemów GPS.
Chciał się nawet dostać do Mozaiki przez NSA.
Po co?
Chyba eliminował przyczyny.
Nie tylko my szukamy przyczyn.
Doktor Benford, pani pacjent przeżył, jak widzę.
Przykro mi, że nie zajrzałam do pana syna.
Byłam bardzo zajęta.
Wszyscy pacjenci byli ludźmi. Muszę ją zabrać do domu.
Siedzę tu i myślę,
jak powiedzieć synowi... że jego mama nie żyje.
Jakkolwiek pan to powie, ważne, żeby wiedział, że pan go kocha.
Bycie rodzicem jest takie proste?
To jedyne, co jest w tym proste.
Powodzenia, panie Simcoe.
CZERWONA PANDA
Już jestem, Dylan.
Odkładałem coś, co muszę ci powiedzieć.
Chciałem, żebyś lepiej się poczuł.
I wiesz, że naprawdę wracasz do zdrowia?
Chyba...
Pewnie się zastanawiasz, czemu nie przyszła jeszcze mama.
Nie ma jej tutaj.
Właśnie tak.
Widzisz, Dylan...
Gdy wszyscy zasnęli,
twoja mama już się nie obudziła.
Miała wypadek i...
Nie żyje?
Tak.
Zostaliśmy sami, mały.
Ale poradzimy sobie.
Kocham cię.
Chcę się widzieć z Olivią.
Jest trzecia rano, już zasypiałem. Co się dzieje?
Właśnie odszczekuję własne słowa.
Powiedz mu.
Udało mi się wyciągnąć numer IMEI z komórki,
którą ty i Mark zdobyliście w Utah.
D. Gibbons wykonał sześć telefonów.
Pięć tuż przed zaćmieniem do innej komórki na kartę.
Wiele ludzi dzwoniło tuż przed.
Mark rozmawiał z tobą.
Wiem, ale szósty telefon wykonał w 30-tej sekundzie zaćmienia.
Wytropiłam tę komórkę.
D. Gibbons rozmawiał z kimś podczas zaćmienia.
To nie był ktoś przypadkowy.
Drugi telefon znajdował się w zasięgu trzech masztów,
dzięki czemu obliczyłam pozycję. Jedno pytanie.
Gdzie jest dużo masztów, żeby umożliwić dużą ilość rozmów?
- Na stadionie. - Tak.
D. Gibbons rozmawiał z podejrzanym Zero.
To mamy już dwóch.
- Ile mamy postów? - 900 tysięcy i jest ich coraz więcej.
Strona żyje własnym życiem.
Każdy ma coś do powiedzenia, wszyscy porównują swoje wizje.
Czuję się jak idiota.
Czepiam się Marka, za to jego prorokowanie, ale...
Przyznaję, te jego wskazówki rzeczywiście mają sens.
Proszę, kto siedzi do późna.
Albo wcześnie wstaje.
Cześć.
Imbirowo-kokosowe i hawajskie.
Najlepiej okazać wdzięczność
- przez tropikalne przysmaki. - Dziękujemy.
Nic nie zrobiliśmy.
Uratowaliście moją zdolność kredytową i spokój ducha.
- To nie jest nic. Dziękuję. - Dziękujemy.
Miłego objadania się, ja wracam do pracy.
Niedługo mój tyłek będzie dwa rozmiary większy.
Skoro masz być w ciąży, nikt nie będzie patrzył na tyłek.
Wiesz, że to zabawne.
Nigdy nie miałam poczucia, że czas mi umyka.
Nie miałam parcia na dziecko.
Ale widziałam się tam.
Jakaś blondynka robiła mi USG.
Może ona też cię widziała.
Może też czeka na twoją relację.
Czemu nie?
Jestem Janis Hawk. Miałam robione USG ciąży.
- Chcę wiedzieć. - To dziewczynka.
Dobrze.
Proszę. Twoja kolej.
Nic nie widziałem, Janis.
Niektórzy uważają, że będą spali.
Albo umrę.
Dzisiaj spotkałem kobietę, która nie miała wizji.
Pięć minut później została zastrzelona.
Rozmawiałeś o tym z Zoey?
Z mojego doświadczenia wynika, że narzeczone nie lubią
gdy pan młody umiera przed ślubem.
Pierwszy taniec źle wypada.
- Tak. - Ze sztywnym trupem...
Tak się nie można pokazać na ślubie.
Nawet jeśli masz zginąć, a to duże "jeśli"...
...nie chcesz wiedzieć, jak to się stanie?
Nie wiem.
Chyba nie.
Ale gdybyś wiedział, mógłbyś temu zapobiec.
Może ktoś ma informacje, które ci pomogą.
A co mi tam.
- Jest trzecia rano. - Nie chciałem cię budzić.
Późno wróciłem.
Chcesz napoju imbirowego?
Jak było w Nevadzie?
W Utah.
Ślepy zaułek.
W porządku?
W pracy coś robię,
stawiam przyszłość, która się ma wydarzyć.
Ale tutaj, z tobą,
modlę się, żeby do tego nie doszło.
Dobrze, że ci powiedziałam o Lloydzie?
Tak.
Nie możemy mieć przed sobą tajemnic.
Dlaczego rozpaliłeś ogień?
Bez powodu.
Tu Demetri.
Panie Noh, przepraszam, że przeszkadzam.
Dzwonię w odpowiedzi na pana anons na stronie Mozaika.
Tak szybko? Kto mówi? Skąd pani ma ten numer?
Nie mogę tego zdradzić, ale występował pan w mojej wizji.
Słucham.
W mojej wizji czytałam raport wywiadu.
Przykro mi, nie wiem, jak to delikatnie powiedzieć,
ale 15 marca, 2010...
...zostanie pan zamordowany.
- Jesteś już, tato? - Przepraszam, kochanie.
Nie chciałem cię budzić. Śpij dalej.
- Tato? - Tak?
Rozrabiałam w szkole...
...bo dzieciaki mówiły,
że wizje się spełnią.
Tylko te dobre, obiecuję.
Jeśli te złe się nie spełnią, czemu ludzie je mieli?
To takie ostrzeżenie.
Gdy jedziesz z mamą samochodem, czasem światła robią się żółte.
To znaczy, że zaraz trzeba się będzie zatrzymać.
Żeby się nie rozbić.
Właśnie.
Nie rozumiem mojego ostrzeżenia.
Jak to? Widziałaś coś strasznego?
D. Gibbons to zły człowiek.