Pomocy!
Mój mąż! Pomocy!
Na pomoc!
Demetri!
PRZEBŁYSK JUTRA
CZTERY GODZINY WCZEŚNIEJ
Dzień dobry, Los Angeles.
Jest siódma rano, dzień będzie piękny.
Lekkie zachmurzenie, około 21 stopni.
Parasol może się jednak przydać...
JESTEŚ WREDNYM MĘŻEM, NIE CIERPIĘ CIĘ
Ja też cię nie cierpię.
Spójrz na drzwi od garażu. Znowu się zacinają.
Już zapomniałem. Pa.
Nie cierpię żołędzi.
Co z tego, że jestem wiewiórką?
Ładnie pachnie.
Proszę, księżniczko.
Cześć, Hector.
Cześć, Nicole.
- Przepraszam za spóźnienie. - Spokojnie.
Olivia ma dzisiaj zmianę do późna.
Możesz zostać godzinę dłużej?
Nie ma sprawy.
- I tak muszę się pouczyć. - Jesteś aniołem.
Tu Bryce. Wiesz, co robić.
Bryce, tu Olivia.
Nie byłeś wczoraj na obchodzie. Obyś miał dobrą wymówkę.
Zadzwoń do mnie.
Martwię się o ciebie.
3 NIEODEBRANE TELEFONY DR OLIVIA BENFORD
KALIFORNIA PRAWO JAZDY
Moja córka, Tracy, miała 170 cm, ważyła 60 kilo.
Gdy przysłali jej ciało z Afganistanu...
Przepraszam...
jej szczątki ważyły 17 kilo.
Wiedziałem, że to ona jedynie dzięki testom DNA.
Więc...
Tak...
...tej nocy się napiłem.
Dzwoniłeś do Amandy?
- Tak, rozmawialiśmy. - Naprawdę?
Dziwne, bo Olivii powiedziała, że się nie odezwałeś.
To ja jestem twoim opiekunem.
Nie będziesz mnie pouczać.
- Zbieram się, żeby zadzwonić. - Aaron, zadzwoń. Jest fajna.
Pielęgniarki mnie przerażają.
Masz iść na randkę, nie na lewatywę.
A może mnie to właśnie kręci?
- Co jest? - Chyba słyszałam Charlie.
- Charlie śpi. - Tak nie można.
Dlatego cię to kręci.
Jak tylko skończymy, znikasz.
Więc przestań gadać i bierz się do roboty.
Doszliśmy do pierwszego tańca.
Zoey wybrała coś tak kiczowatego.
"Islands in the Stream"
Kenny Rogers i Dolly Parton.
Śpiewaliśmy to, gdy chodziliśmy na karaoke.
Ale byliśmy naprawdę nawaleni.
Jak się nie zgodzić na randce?
A na weselu będzie rodzina i kumple.
Nie mogę tańczyć do "Islands in the Stream".
Nigdy tego nie zapomną.
Masz to gdzieś, prawda?
Skąd. Słucham jak oczarowany.
Co ci mam powiedzieć? Nie żeń się z nią?
I tak to zrobisz.
Świetnie, dzięki. Ty jeszcze jesteś żonaty.
Dziwię się, że Olivia jeszcze mnie nie zostawiła.
Ja też, stary.
Do czego tańczyliście?
Nie pamiętam.
Jest w strasznym wieku. Przechodzi bunt dwulatka.
Dobrze ci, masz córkę.
Żartujesz? Ty się musisz martwić o jednego penisa.
A ja o wszystkie.
Zaczynamy.
Ruszamy. Khalid, Omar, nieznana kobieta, czarne SUV...
Dojadą do was za 20 sekund.
FBI. Janis Hawk.
Tu Benford. Daj Wedecka. Obiekt ruszył.
Po trzech tygodniach wreszcie robi się ciekawie.
Mark, jesteś na głośniku.
Co jest?
Khalid, Omar i niezidentyfikowana biała kobieta.
Przesyłamy zdjęcia.
Kto to?
Jak już wspomniałem, jest niezidentyfikowana, skarbie.
Daj to technikom i sprawdź w urzędzie imigracyjnym.
Dobrze.
Widzą nas, uciekają!
Cholera...!
Na co czekasz? Wezwij wsparcie!
Podejrzani kierują się na zachód.
Czarny Escalade, numery osiem, Q, R, siedem, dwa, dwa, Y.
Czekamy na natychmiastowe wsparcie!
- Nie! Samochód! - Uspokój się!
- Samochód! - Zamknij się!
Nie!
- Z czego się śmiejesz? - Nie wiem.
Nigdy tego nie robiłem.
Cholera!
MOZAIKA NIEBIESKA RĘKA PASZPORT
CZERWONA PANDA
29 KWIECIEŃ 2010 KTO JESZCZE WIE?
Mój mąż!
- Co się stało? - Nie wiem.
Straciłam przytomność.
- W porządku? - Tak.
Nicole?
Co się stało?
Straciłem przytomność.
Pomocy!
Demetri!
Odsunąć się!
Proszę się uspokoić!
Z drogi! Uwaga!
Mark! Tutaj!
Cześć.
W porządku?
Chyba tak.
Jechaliśmy samochodem?
- Straciłem przytomność. - Ja też.
Pomocy!
- Już dobrze. - Pomogę pani.
- Odsuń się! - Przepraszam.
Już.
- Spokojnie, mamy pana. - Mamy go.
To może wybuchnąć!
Musimy to zgłosić.
- Musimy zadzwonić po pomoc. - Zaufaj mi, oni już wiedzą.
Dzwoń do biura, może wiedzą, co tu się do cholery stało.
W wodzie są ciała! Pomocy!
Nie ruszają się!
Pomocy! Proszę!
Niech mi ktoś pomoże!
- Hej! - Pomocy!
Jestem lekarzem! Już idę!
Cholera! Charlie!
Kochanie, jesteś cała?
Miałam zły sen.
Śniłam, że dobre dni się skończyły.
OLIVIA BENFORD BRAK POŁĄCZENIA
Nie mogę się dodzwonić.
- To nasz samochód. - O tym właśnie myślałem.
Słyszysz mnie?
Tędy nie przejdę! Muszę dookoła!
- Ręce do góry! - Nie rusz się!
Mam ją.
Wysiadaj! Już!
Planowaliście atak! Co to było?
- Co tu się stało? - Spokojnie.
Wiemy o walizce. Zdetonowaliście ją?
Byłam jakby gdzie indziej.
Była burza. Konie się bały.
Co ty gadasz?
- Co to ma być... - Uspokój się!
To ci wygląda na bombę? Nie wiemy, co to było.
- Może to nie ich robota. - Jesteście glinami?
FBI. W porządku.
- Co się stało? - Atak atomowy?
- Nie wiem. - Na pewno bomba atomowa.
Co za zniszczenia.
- Kiedy dotrze pomoc? - To terroryści!
Zachowajmy spokój, póki nie dotrze pomoc.
Musimy pomóc, komu się da.
- Nie przyjadą. - Co?
- Co pan mówi? - Słyszałem w radio
gościa z San Diego.
Mają tam to samo.
To się nie stało tylko w LA.
Usiądź.
Rusz się, to cię zastrzelę.
LEPSZE JUTRO
Nie mogę się dodzwonić do Zoey. Złapałeś Olivię?
- Nie. - Zoey jest w Seattle.
Ale Olivia jest niedaleko. Do szpitala dojdziesz na piechotę.
Nie mogę po prostu odejść.
Nic tu nie zrobimy.
Sprawdź, co z rodziną!
Uwaga! Z drogi!
Uwaga, człowieku.
Skurczybyk...!
Sieci komórkowe przeciążone.
Tysiące rannych...
Wiemy jedynie,
że każdy mieszkaniec planety stracił przytomność...
OSTATNIE WIADOMOŚCI
...dokładnie w tym samym czasie.
...doszło do tego na całym świecie.
...przyczyny nieznane.
NIEZNANE PRZYCZYNY
Straż pożarna i policja
są bezradne.
KRYZYS WE WSZYSTKICH STOLICACH POŻARY SZALEJĄ NA CAŁYM ŚWIECIE
Boże. Cały świat.
...nie ma informacji o przyczynach.
Szpitale przepełnione.
Straż pożarna i policja bezradne.
Livy, tu jestem!
- Dzięki Bogu, złapałem cię. - Co z Charlie? Jest cała?
Tak, Nicole dzwoniła
Zostanie z nią, aż jedno z nas wróci.
- Nic ci nie jest. - Tak, w porządku.
Straciliśmy przytomność w środku operacji.
Wszyscy. Pacjent zmarł.
Jestem w centrum. To samo.
Wszyscy padli?
Wszyscy. Myśleliśmy, że to tylko szpital,
ale do Corrie zadzwoniła mama z Chicago.
Tam było to samo.
Wiem. Globalne wydarzenie.
Globalne? Niemożliwe. Kocham cię, ale muszę iść.
Dobrze. Kocham cię...
- Co masz? - Ośmiolatek potrącony przez samochód.
Przejechał przez ogrodzenie szkoły.
Obrażenia głowy i brzucha...
- Doktor Benford! - Gdzieś ty był?
Przebierz się i na salę.
Bierzmy go na OIOM. Wszystko będzie dobrze.
- Wiem, Olivia. - Skąd wiesz, jak mam na imię?
- Waszyngton się odezwał? - To samo.
Wszyscy zbierają informacje.
CIA, Agencja Bezpieczeństwa, oddziały za granicą...
Innymi słowy, nikt nic nie wie.
- Co z nim? - Pogorszyło się.
Nie słyszę oddechu z lewej. Możliwe, że płuco przebite.
Natychmiast intubować. Jeśli nie zmniejszymy ucisku,
- serce mu stanie. - Ciśnienie spada...
Co jest grane? Ogólnoświatowe wydarzenie?
- Z tego, co wiemy. - Ludzie na całym świecie
stracili przytomność dokładnie w tej samej chwili.
Na taki sam okres. Dwie minuty, 17 sekund.
Jak to możliwe?
DUŻO OFIAR W HONG KONGU ZAMIESZKI LUDNOŚCI
Gdzie zestaw do intubacji?
- Podać natychmiast! - Już!
- Nie mam pulsu. Ciśnienie 40. - Torakotomia.
- Co zrobimy? - Trzymaj się, kochanie.
Saturacja 90.
- Dobrze. - 80.
- Stracimy go! - Jak idzie?
Nie ma pulsu. Ciśnienie spada.
To nie był atak nuklearny, ładunki magnetyczne, ani chemiczne.
Naturalne zjawisko?
NASA sprawdza bardziej egzotyczne wyjaśnienia,
rozbłysk słoneczny, promienie gamma, tego rodzaju rzeczy.
Na razie nic nie mają.
A Watykan? Papież się wypowiedział?
Intubujemy go.
Saturacja i ciśnienie wraca do normy.
Zestaw do drenażu.
Dobrze się trzymasz, naprawdę.
Jedziemy na skan, trzeba sprawdzić uraz głowy.
Bryce, zaszyj go. Dobra robota, ale jeszcze pogadamy.
Chcę wiedzieć, gdzie wczoraj byłeś.
Posprzątaj.
Musimy ogarnąć zasięg tego wydarzenia.
Upłynęły już cztery godziny.
Na dwie minuty wyłączono świadomość całej ludzkości,
jakie będą straty?
Ile samochodów się zderzyło? W LA rozbiły się samoloty.
Ile rozbiło się w całym kraju? A na świecie?
W samych Stanach rozbiło się 877 samolotów.
Jeden z nich to Air Force Two. Wice był na pokładzie.
Co ze szpitalami? Operacje?
Akcje porodowe,
ludzie umierający na schodach.
Doniesienia ze świata są przerażające.
A same utraty świadomości?
Co to było?
Mówimy o utracie świadomości, ale...
...ja tego tak nie odczułem.
Dla mnie to było jak sen.
Tylko bardziej realny.
Byłem w samochodzie...
...a za chwilę...
- ...gdzie indziej. - To samo zdarzyło się mnie.
Mnie też.
Podczas utraty świadomości, ludzie przeżyli
jakieś halucynacje.
Nie odczuwałem tego jak halucynację.
- Co masz na myśli? - Nie straciłem przytomności.
Byłem przytomny, ale gdzie indziej.
To było jak wspomnienie.
Ale nie o przeszłości.
To była przyszłość.
Byłem w biurze, w nocy.
Była równo dziesiąta, patrzyłem na hall.
Widziałem datę.
29 kwietnia, 2010.
- To za pół roku. - Czekaj, 29 kwietnia?
Ja też to widziałem. W wiadomościach.
- Ja też, 29 kwietnia. - Dwudziesty dziewiąty.
- Co chcesz powiedzieć? - Ty też?
Wszyscy zobaczyli przyszłość za pół roku.
29 kwietnia?
Szalony pomysł, ale tak.
Siadaj.
Siadaj!
Pomożesz mi? Dzięki.
To nie nasza robota.
Może to nie wy, ale chcieliście zabić tysiące ludzi.
więc zamknij się.
- Hej. - Hej.
Rozmawiałeś z Zoey?
- Tak, wszystko z nią w porządku. - Mark, masz chwilę?
Jasne.
Znalezłem sposób, aby potwierdzić
twoją teorię.
- Jak to? - W mojej wizji
był 30 kwietnia, szósta rano. Ale byłem w Londynie,
a tam jest przesunięcie czasu o osiem godzin.
Jaka wizja? O czym mówimy?
Wyjaśnię później. Powiedz, co widziałeś.
Miałem spotkanie z pracownikiem Scotland Yardu.
Zaskoczył nas ptak, który nagle roztrzaskał się o szybę.
Rzecz w tym, że w mojej wizji widziałem Fionę Banks.
Sprawdźmy, czy w jej wizji byłem ja.
- Inspektor Banks. - Tu Al Gough, z FBI.
Dzwonię z LA.
Boże, wiem o co spytasz.
- Chcesz wiedzieć, co widziałam? - Wszyscy chcemy wiedzieć.
Siedzieliśmy w moim biurze.
- Jaki to był dzień? - 30 kwietnia.
- Która godzina? - Nie wiem. Szósta rano.
Nie wiem, czemu tak wcześnie.
To miało coś wspólnego ze sprawą Rutheforda.
Tak!
- Coś nam przeszkodziło. - Tak, ptak.
Uderzył w szybę. Skręcił kark.
Mieliśmy tę samą wizję.
Gdy doszło do masowej utraty przytomności,
niektórzy właśnie przechodzili badanie mózgu.
Na przykład rezonans, skan?
Tak. W każdym przypadku hipokamp,
czyli centrum pamięci w mózgu, było bardzo aktywne
przez całe dwie minuty i 17 sekund.
Takie fale mózgowe występują na jawie.
Oni nie spali. Ani nie śnili.
Więc co przeżywali?
Wygląda to na wspomnienie o wydarzeniach,
które jeszcze się nie wydarzyły.
Wszyscy zobaczyli przyszłość. Ale czy to była ta sama przyszłość?
- Czy te relacje są zgodne? - Na to wygląda.
Setki tysięcy ludzi oglądały wiadomości,
czytały gazety, szczegóły się zgadzają.
Senator Glenway zostanie oskarżony.
Giełda skoczy w górę.
W Ghanie będą zamieszki. Lista jest długa.
Bardzo spójna seria wydarzeń...
WIADOMOŚĆ: OLIVIA BENFORD ZEJDŹ MI Z OCZU
...wyłania się z tych opisów.
I układa w coś w rodzaju mozaiki.
MOZAIKA
Mozaika.
Tak nazywało się śledztwo, nad którym pracowałem w mojej wizji.
To musiało dotyczyć przyczyn tej sytuacji.
Widziałeś coś, co by nam pomogło?
Zdjęcia, nazwiska, podejrzanych.
Jeśli wszyscy naprawdę zobaczyliśmy przyszłość,
to mogą być poszlaki.
Ale na razie nie mają sensu.
- Coś jeszcze? - Nie, to wszystko.
A ty, co widziałeś?
Nic. Zemdlałem, jak wszyscy i obudziłem się na ulicy.
A nasza podejrzana? Jest w to zamieszana?
Sądzę, że to ślepy zaułek. Jest tak samo zdezorientowana jak my.
Wrócimy do niej. Teraz chwytamy się wszystkiego.
Janis, a ty co widziałaś?
Robiłam USG.
Dziecko miało 17 tygodni, to była dziewczynka.
To było bardzo dziwne.
Oczywiście, nie jestem w ciąży.
Nie mam nawet chłopaka.
A pan?
Ja... byłem na spotkaniu.
Spojrzałem na gazetę, dział sportowy.
Rays odbili się od trzech strat i wykończyli Soxów w Fenway.
Było też o tym, że Kobe Bryant zerwał ścięgno.
Stracił sezon.
Powinniśmy spisywać te historie.
"Post" wychodzi w milionowym nakładzie?
- Tak. - Ile ludzi
mogło ją czytać? Musimy porównać, co widzieli.
Nie tylko "Post". Wszystkie media.
Siedem miliardów ludzi widziało przyszłość.
Ktoś musi wiedzieć, co się wydarzyło.
Jak mamy porównać siedem miliardów historii?
- Stworzymy stronę internetową. - Jasne.
Każdy będzie mógł się zalogować opisać wizje i porównać z innymi.
A my poszukamy prawidłowości.
Chyba właśnie to robiłem.
- Jak to? - Mozaika.
Wszystkie te wskazówki, które widziałem...
zacznijmy je analizować.
Zakładając, że twoja wizja była prawdziwa, takiego śledztwa jeszcze nie ma.
Ale powstanie.
W mojej wizji szukałem przyczyn.
Zaczynałem rozumieć, co się stało,
a ci ludzie i miejsca, które widziałem na tablicy,
były częścią tej mozaiki.
Jestem tego pewien.
Dobrze, powołamy oddział specjalny.
W tym biurze wy trzej będziecie za to odpowiedzialni.
To jakiś obłęd. Robimy dochodzenie,
bo jemu się śniło, że robimy dochodzenie?
To cię bawi? To nasz jedyny ślad.
Nic nie mamy.
- Nie wiemy, czy to się wydarzy! - Jestem za.
Cały świat trzęsie się ze strachu.
Samoloty nie latają.
Ludzie boją się wychodzić z domów, przechodzić przez ulicę.
W połowie kraju wprowadzono stan wojenny.
Priorytet nr 1: odnaleźć przyczynę tego, co się stało.
Prioryte nr 2: sprawdzić, czy to się może powtórzyć.
Wszystko jasne?
Tak jest.
Dobrze. Wychodzę.
No dobrze, mój jasnowidzący przyjacielu. Co mamy?
Pamiętam nazwisko: D. Gibbons.
- Gibbons? - Tak.
Tak.
Co jeszcze?
Tu było zdjęcie lalki.
Nadpalonej, ze stopioną głową.
Obok leżała łuska.
Coś o Baltimore, o ręce.
Baltimore... nie, czekaj. Niebieska ręka.
- To był ten napis. - Co to znaczy?
Nie mam pojęcia. Powieś. Nie, czekaj.
Na środku.
To zabrzmi głupio,
ale miałem na ręce bransoletkę przyjaźni.
Taką, jaką robią dzieci.
Dobrze. Co jeszcze?
- Co jeszcze? - To wszystko.
Więcej nie pamiętam.
Jak się czułeś? Co robiłeś?
Chodziłem po pokoju.
Byłem śmiertelnie przerażony.
- Przerażony? Tutaj? - Tak.
Biuro było puste, ale...
...ktoś po mnie szedł.
Mieli maski.
Chcieli mnie zabić, bo wiedziałem za dużo.
Jeden z nich miał...
...tatuaż.
Ilu D. Gibbonsów może mieszkać na świecie?
- Tysiące. - Niech Janis zrobi listę.
Nie mamy tego za dużo.
Grunt, że coś pamiętasz.
Jak to?
Każdy coś widział.
Każdy miał jakąś wizję. Ja nie widziałem zupełnie nic.
Może za pół roku będziesz spał.
Jeżeli spałem, to czemu nic nie śniłem?
Ja nigdy nie pamiętam swoich snów.
Przestań, dobrze?
Obaj myślimy o tym samym, więc powiedzmy to.
A jeśli nic nie widziałem, bo za pół roku...
...będę martwy?
Panie Benford? W porządku?
Tak. Jak Charlie?
Dobrze. Śpi.
Cały dzień oglądałam wiadomości.
To się stało na całym świecie.
Będzie dobrze.
Tak mówią w FBI? Macie jakieś informacje?
Chciałbym.
Więc nie wiecie, czy będzie dobrze.
Sądzę, że Bóg nam to zrobił.
Dlaczego?
Aby nas ukarać.
SZPITAL ANGELES
Nadal nie znaleźliście rodziców?
Jego matka zginęła podczas omdlenia.
Ojciec to Lloyd Simcoe. Pracuje w Stanford.
Ale nie możemy go znaleźć.
Boże.
Nawet jeśli dzieciak przeżyje, może być sierotą.
Ocaliłaś mu życie. Pomyśl o tym, jak o zwycięstwie.
Staram się. Ale po takim dniu...
A tobie jak udaje się zachować taki spokój?
Skąd wiesz, że jestem spokojny?
Wiesz, czemu nie byłem wczoraj w pracy?
Przeżywałem ostatnio bardzo ciężki okres.
Nie chcę o tym teraz mówić, ale dziś rano
stałem na molo w Venice i...
...myślałem o samobójstwie.
- O Boże... - Nie, jest dobrze.
Zobaczyłem przyszłość, w której wciąż żyłem.
Teraz wszystko jest inaczej.
Cokolwiek planowałem, nie było mi pisane.
To jak znak od Boga.
Te wizje to był dar, nie sądzisz?
Dar? Nie wiem.
- Nie dla mnie. - Co widziałaś?
Koniec mojego małżeństwa.
Znowu piłem.
W mojej wizji.
I wiedziałem, że to nie jest jednorazowy wybryk.
Byłem w ciągu.
Cały ten lęk, wstyd. Wszystko wróciło.
To jeszcze nie znaczy, że tak się stanie.
Nawet, jeśli te wizje są prawdziwe...
...może to błogosławieństwo.
Widziałeś co może się stać i masz szansę to zmienić.
Coś jak spotkanie z Duchem przyszłych świąt Bożego Narodzenia.
A jeśli nie mogę?
Ludzie mają nawroty. Ja miałem. Pozbierasz się znowu.
Olivia mnie zostawi, jeśli będę pił. Postawiła sprawę jasno.
Więc nie pij.
Dopóki część wizji nie zacznie się sprawdzać,
...to zwykła fantastyka.
Przyszłość nie jest określona.
Jesteś fatalnym opiekunem, wiesz?
Co mam powiedzieć, Mark?
Nie tylko ciebie to spotkało.
Ja mam inny problem.
Jak to?
Tracy zginęła w Afganistanie, byłeś na pogrzebie, tak?
Tak.
Ale w mojej wizji...
...ona żyła.
To bez sensu. Zidentyfikowali jej szczątki.
Wiem.
Nie umiem tego wyjaśnić.
Ale to była ona. Jestem pewien.
A jeśli ona tam gdzieś jest, to mnie potrzebuje.
Od dwóch lat starałem się pogodzić z jej śmiercią.
Ale teraz nie wiem, co myśleć.
Jestem zagubiony...
Ale znów mam nadzieję.
I jestem na siebie zły, że się łudzę.
Ty się martwisz, że twoja wizja się spełni.
A ja, że moja nie.
- Naprawiłeś drzwi od garażu. - Nie miałem co robić.
Pamiętasz naszą piosenkę?
Do której tańczyliśmy na ślubie?
Etta James, "At Last".
Właśnie.
Co widziałeś?
Byłem w biurze, prowadziłem sprawę.
Szukałem przyczyn.
Przyczyn tych wizji.
Byłem w niebezpieczeństwie...
...i to wszystko.
Nic więcej?
Nie. To wszystko.
A ty?
Kochanie?
Nie chcę o tym mówić.
Czemu?
To bardzo przykre.
Muszę to usłyszeć. Cokolwiek to jest.
Nie.
Nie musisz.
Co widziałaś?
Daj spokój, Mark.
Olivia. Co widziałaś?
Byłam z innym mężczyzną.
Z kim?
Nie wiem.
Nigdy go nie widziałam.
Był na dole.
Nie wiem, kim był.
A jednak miałam bardzo silne...
...uczucia w stosunku do niego.
Kochanie.
Nie rozumiem, Mark.
Nigdy bym cię nie oszukała.
Nie zdradziłabym cię...
Te rzeczy nie muszą się spełnić.
- Dylan. - Przepraszam...?
Jestem jego ojcem, Lloyd Simcoe.
- Jak się czuje? - Wyjdzie z tego.
Jego lekarz, doktor Benford, będzie tu rano.
Ona opowie panu o szczegółach.
Poczekam na nią.
Tato?
Czemu nie śpisz, kochanie? Już po północy.
Miałam zły sen.
Chodź tu.
Opowiesz mi?
- Czemu mama płakała? - Przestraszyła się.
- Będzie dobrze. - A ty się boisz?
Nie, kochanie.
Co tam masz w ręce?
Coś dla ciebie zrobiłam.
Weź ją.
Weź, tatusiu.
Pomóc ci założyć?
Jasne.
Dobrze.
Proszę.
Jestem w pracy, kochanie. Znowu harujemy do późna.
Właśnie oglądam.
Jeśli właśnie tę piosenkę chcesz, nie ma sprawy.
Porozmawiamy o przyszłości, gdy wrócisz do domu.
Dem, chodź. Musisz to zobaczyć.
Muszę iść.
Też cię kocham.
Co jest?
Z tego, co wiemy wszyscy ludzie na całym świecie
stracili przytomność dokładnie w tej samej chwili, tak?
- Tak. - Dobrze.
Zaczęłam przeglądać zapis z kamer
z ostatnich pięciu godzin, byłam ciekawa, co nagrały.
Przejrzałam setki.
Sprawdziłam większe miasta, nawet za granicą,
wszystkie pokazują to samo.
O 11-tej, wszyscy padają jak muchy.
Dwie minuty i 17 sekund później
zaczynają się budzić.
A potem zobaczyłam to. Nagranie z Detroit.
- Gdzie mam patrzeć? - Poczekaj chwilę.
Tam. Patrz tam.
STADION OXIDE
- Niemożliwe! - Właśnie.
Kto to jest, do cholery?
I dlaczego jest przytomny?