Yönetmen: Mike Leigh
İlkbahar
Şikayetlerin ne zamandır sürüyor?
Bilmiyorum.
Birkaç hafta mı?
- Uzun zaman oldu. - Bir yıl mı?
Sanırım.
Koca bir yıl mı?
Bana gelmeye hiç mi zamanın olmadı?
İnsan, geçer sanıyor, değil mi?
Tansiyonunu ölçeyim.
Kolunu masanın üzerine koyabilir misin?
İşte böyle.
Düz tutup kolunu sıyırabilir misin?
Gün içinde kestiriyor musun?
Bazen.
İhtiyacım olan, uyumama yardımcı olacak bir şey.
Biliyorum. Geceleri kaç saat uyuyorsun?
Hiç uyuyamıyorum. Zaten bu yüzden geldim.
Anlıyorum, tatlım.
Peki. Biraz sıkacak.
Bu sıralar kafana taktığın hiçbir şey var mı?
Maddi sıkıntılar falan?
Yok. Ne alakası var anlamadım.
Peki ya evde?
Kocanla aranız nasıl?
Öne doğru eğilip ağzından nefes alıp verir misin?
Bir daha.
Net ve sorunsuz.
- Çocuğunuz var mı? - Var.
Hâlâ sizin yanınızdalar mı?
Oğlum yanımızda babasının yanında çalışıyor.
Kızım evden ayrıldı, sadece bir şey istediğinde uğrar.
Peki, sen? Menopoza girdin mi?
Evet.
Her şey yolunda mı?
Uyku hapı verecek misiniz?
Belki ama bu sorununu çözmeyebilir.
En azından bir gece uyutur değil mi?
- Ne kadar alkol tüketiyorsun? - Kullanmıyorum. Kocam içer.
Sorun çıkarıyor mu?
Hayır.
Kullandığın bir ilaç var mı?
Peki ya kahve?
Uyanık kalmak için içer misin?
Kahve içerim.
- Çay? - Evet.
O zaman buna dikkat etmemiz gerekebilir, değil mi?
Tamam.
Tansiyonun biraz yüksek ama bu beni endişelendirmiyor.
Ama tiroidini kontrol etmek için kan tahlili yaptırmak istiyorum.
Danışmadan randevu alabilirsin. Olur mu?
Tamam.
Uyumana yardım edecek bir şeyler vereceğim ama sadece bir haftalık.
- Ne işime yarayacak? - Uykusuzluk, bir hastalık değildir.
Uyku hapları ile geçmez. Sebebini bulmalıyız.
Belli ki endişeli hatta biraz depresifsin.
Tekrar gelip rehberimizle görüşmeni istiyorum.
- Ne için? - Bence o sana yardımcı olabilir.
Ama reçetemi vereceksiniz, değil mi?
Evet ama rehberle görüşecek misin?
Faydalı olacağını düşünüyorum.
Bunu biraz düşün.
Tom!
Ver şunu.
- Belini zorlama. - Haklısın.
Artık hiç kolay değil. Bu işler, gençlere göre.
Joe buraya gelmekten hoşlanırdı.
Oğlum ve tek vârisimle konuştun mu?
Telesekreterine mesaj bıraktım.
Yine yağmur yağacak.
- Selamlar. - Selam, patron.
- Ne yaptınız? - Kayaya mı vurdunuz?
Evet, denk geldi. Bu dört etti, 17 buçukluk mu kullanalım?
Aşağı yukarı.
- 17 buçuk mu? Derin bir oyuk olmalı. - Muhtemelen.
- İyi misin, Mick? - İyiyim.
Merhaba.
Dönmemiz ne kadar sürer?
- Trafikle 25 dakika. Acıktın mı? - Evet.
Güzel.
Buyurun.
Evet, Londra balçığı. Teşekkürler.
- Teşekkürler, Andy. Görüşürüz. - Güle güle.
- Mikayla tozlama. - Bir bakalım.
Oldukça hoş.
Çok hoş.
- Sadece tozlama, değil mi? - Evet.
Hayatının en mutlu anı sence hangisiydi?
Ne demek istiyorsunuz?
En güzel hatıran.
Düşün bakalım.
Çocuklarının doğumu mu?
- Düğünün mü? - Bilmiyorum.
Acele etme.
Hatırlayamıyorum.
İstemiyor musun?
Hatırlamak istemiyor musun?
Burada ne aradığımı bilmiyorum. Gelmek istememiştim.
Ailem hakkında konuşmak istemiyorum. Neden konuşayım ki?
Sizi ilgilendirmez. Tek ihtiyacım gece uykusu...
...ama kimse yardımcı olmuyor.
Janet, yardımcı olmak istiyorum. Bu yüzden buradayız.
Özel konularda konuşmak kolay değildir, bilirim.
Yerinde başkasının olduğunu düşün, diyelim ki kızın...
...yanına geliyor ve "Aylardır uyuyamıyorum" diyor.
- Ne söylerdin o zaman? - "Doktora git."
Başka ne derdin?
Bilmiyorum.
Ne sorardın ona?
"Düzenli besleniyor musun?" Ne bileyim, herhalde öyle bir şey.
Güzel.
Peki, başka?
Birkaç ay düzenli uyuyabilse her şeyin geçeceğini.
Neyin geçeceğini?
Uykusuzluğun.
Tamam.
Bir ile on puan arası değerlendirirsen...
...ne kadar mutlusun, Janet?
- Bir. - Bir.
Demek iyileştirilebilecek bir şeyler varmış, değil mi?
Uyku haricinde hayatını güzelleştirebilecek ne var?
- Değişik bir hayat. - Değişik bir hayat.
Değişiklik korkutucudur, değil mi?
Hiçbir şey değişmez.
Haftaya görüşmek üzere, Janet. Aynı saatte.
Ben burada olacağım ama gelmek sana kalmış. Baskı yok.
Güle güle.
- Güle güle, Sam. - Hoşça kal.
Şu haline bak.
Patlamaya hazır gibisin.
Patlamaya hazırım. Ufaklık, kapıyı zorluyor.
Dışarı çıkarsa bana seslenirsin.
Seslenmekten fazlasını yaparım, tatlım.
- Selam, Gerri. - Merhaba, Mary.
Yüzünü gören cennetlik.
- Şunları benim için kaydeder misin? - Madem senin, tabii ki.
- Nasılsın? - Açıkçası başımı kaşıyacak vaktim yok...
...biraz da başım ağrıyor.
Doktora gittin mi?
Merhaba, Gemma.
Bu gece bir şeyler içer misin?
- İyi olur. - Harika. Emin misin?
- Yalnız bir saatim var. - Olur.
- Tom yemek hazırlıyor. - Ne güzel.
- Sonra görüşürüz. - Tamam.
Biliyor musun Gerri, hiç...
...yemek yapabilen bir erkekle birlikte olmadım.
- Öyle mi? - Evet.
- Başka şeyler yapabiliyorlardı tabii. - Ama o karnını doyurmaz.
Hayır, sadece kızları mutlu eder.
- Sen yemek yapamıyor musun? - Hayır. Biraz yapabiliyorum.
- Ama pek bana göre değil. - Hayır, değil.
Şunu hiç hatırlatma, Gerri.
Gazeteye şöyle bir ilan verebilirsin "Şef aranıyor".
"Harika bir kız için şef/erkek arkadaş aranıyor."
Yok, "Kedisi olan, olgun kadın için."
Yok, "Olgun sayılır". Korkup kaçmalarını istemeyiz, değil mi?
Her işinizi Tom'la paylaşmanız çok hoş.
- Çok şanslıyız. - Şanslısınız ama bunu hak ediyorsunuz.
- İkiniz de çok tatlısınız. - Halem düşüyor.
Evet, Aziz Gerri.
Yok biliyorsun, hayatımın şu andaki halinden çok memnunum.
Bahçe katında güzel bir dairem var iyi bir işim var.
Sağlığım yerinde, tahtaya vuralım özgürlüğüm elimde.
Yanlış anlama, her şey güllük gülistanlık değil tabii.
Herkesinki gibi hem iyi hem de kötü günlerim olmuyor değil.
Bahçe konusunda bir şey yapacak mısın?
Hiç hatırlatma. Bu konuda gerçekten de suçluyum.
- Biraz ihmal ettim, değil mi? - Evet, ettin.
Ama dün dişlerimi fırçalarken dönüp pencereden dışarı baktım...
...ve çimlerin üzerinden yeşeren iki küçük nergis gördüm.
Kestirmem lazım.
- Kendine bir çim biçme makinesi almalısın. - Haklısın.
Bir adam tutsam olmaz mı? Fazla tutmaz.
- "Bahçıvan/şef/ erkek arkadaş." - Evet.
Ama fazla para harcamak istiyorum çünkü kendime minik bir araba alacağım.
- Öyle mi? - Evet, artık vakti geldi bence.
- Büyük bir adım olur. - Evet. Heyecan verici, değil mi?
Köşede biraz param var. Çok değil ama yeter.
Ama ayakkabılar, elbiseler, mücevherler...
...ve şu biblolarım konusunda biraz idareli olmalıyım.
Ama sorun olmaz zaten bir sürü elbisem var. Hatta gardırobum küçük geliyor.
Aslında bu hafta sonu işim yok erkenden kalkıp...
...kışlık elbiselerimi torbalara koyup yatağımın altına atabilirim.
- Kadehini tazeleyeyim mi? - Hayır, ben gideceğim, Mary.
- Bitirmeme yardım etmeyecek misin? - Hayır, olmaz.
Peki. Ama ben biraz kalacağım galiba.
Joe nasıl? Bu hafta ondan haber aldın mı?
- Hayır, ama eminim iyidir. - Hâlâ kız arkadaşı yok mu?
Haberim yok.
Öyle hoş bir çocuk artık birilerini bulmalı.
Perşembe görüşürüz.
Cumartesi, yemeğe gelirsin.
Çok hoş. Teşekkürler, Gerri. Sevgili Tom'a sevgilerimi ilet.
- İletirim. Kendine iyi bak. - Tamam.
Pardon, geciktim. Özür dilerim.
Yemekte ne var?
Acı soslu makarna. Acıktın mı?
Karnım zil çalıyor.
Merhaba.
Tadına bak.
Umarım çok acı değildir.
Acı biber koydum, hiç bilemem.
- Değil. - Değil mi?
Kulaklarımdan çıkıyor.
Güzel. Şarap alır mısın?
Yok, zaten içtim. Hadi birazcık koy.
İşte budur.
- Günün nasıl geçti? - İyi.
Arazideydim hep, toz toprak içindeydim.
- Ya senin? - Moral bozucuydu.
Maydanozu uzatsana.
Gelişme yok mu?
Alkolik öğretmen yine geldi.
Öyle mi?
- Adam zilzurnaydı. - Gerçekten mi?
Aslında endişe vericiydi.
Nasıl başa çıktın?
Bir duble viski aldım. Ona meydan okumam gerekiyordu.
Kendinin bileceğini söyledim.
Nasıl karşıladı?
Bilmiyorum. Göreceğiz.
En azından geldi.
- Joe'den haber var mı? - Yok.
Ama maillerime bakmadım.
Sonra telefon ederim. Görmeyi çok isterim.
İyidir.
Bay Gupta?
Joe Hepple, memnun oldum.
- Ben de yanında geldim. - Güzel.
Lütfen beni takip edin.
Buradan.
Dağınıklığın kusuruna bakmayın.
Siz şöyle geçin, Bay Gupta size de şunu açayım.
Şimdi, tüm mektupları açtık...
...ve görmem gereken her şeyi gördüm.
Belli ki, bir sürü mektup atmışlar...
...tabii Bay Gupta'nın, son on haftadır hastanede olduğunu düşünürsek...
...kendisi de bunlara bakabilecek durumda değilmiş.
Ama şimdi zinde ve duruşmaya hazır gözüküyorsunuz, Bay Gupta.
Affedersiniz.
- Ne kadar sürer? - Fazla değil.
İşime dönmem gerekiyor da.
Ne iş yapıyorsunuz?
Şey... Restoran, ailemizin dükkanı.
Leziz.
Bay Gupta'nın, şu anda tutuklanma tehlikesi altında...
...olmadığını bilmesi önemli.
Tamam mı?
Hemen duruşmada olacaklara geçeyim.
Bay Gupta'yı o gün ben temsil edeceğim.
Davayı yargıca götüreceğiz...
...o da erteleme talebimizi kabul edecek ki bu da bize zaman kazandıracak, tamam mı?
Ben de... İzninizle.
Alo?
- Ben bakarım. - Tamam.
- Merhaba, Mary. - Selam, Gerri.
- Tanrıya şükür, yağmur dindi. - Evet.
- Hoş geldin. - Teşekkür ederim.
Ufak bir hediye aldım, dağ kekiği.
- Çok hoş. Teşekkür ederim. - Önemli bir şey değil.
- İşte burada. - Merhaba, güzelim.
Merhaba, Tom.
Özür dilerim, daha yeni sigara içtim...
...kokusunu sevmediğini de biliyorum. - Saçmalama.
- Bırakmaya çalışıyorum, değil mi, Gerri? - Öyle mi?
Metroda tatsız bir şey geçti başımdan.
- Ne oldu? - Bir adam vardı.
- Ne yaptı? - Bana bakıyordu.
Ne zaman görsem bana bakıyordu.
- Vah vah. - Açıkçası biraz rahatsız ediciydi.
Ama artık buradasın.
Aynen ve burada ikinizin yanında olmaktan çok mutluyum.
Bu sana, Tom.
Özel bir şey değil.
Buenos Aires.
Çünkü bildiğim kadarıyla oraya gitmiştiniz Arjantin'e gitmiştiniz, değil mi?
Hayır gitmedik.
- Gitmediniz mi? - Hayır.
Tom, kuyu kazmak için Brezilya'ya gitmişti.
Bazen çok aptallaşıyorum.
- Sorun değil. - Hakikaten...
Benimle başınız dertte, değil mi?
Ben hemen üst kata çıkacağım olur mu? Bir dakikaya dönerim.
- Yılbaşından beri seni görmedim, Tom. - Gerçekten mi?
- Bu gece sadece üçümüz mü olacağız? - Evet.
- Söylemiştim. - Söylemiş miydin?
Seni kendimize saklamak istedik, Mary.
Teşekkür ederim, Tom. Erkekler de hep böyle diyor.
Ne giyeceğime karar veremedim.
O büyük yemekli partilerinizden mi olur yoksa her zamanki gibi...
...baş başa mı oluruz bilemedim. - Bence çok uygun giyinmişsin, Mary.
- Çok hoş gözüküyorsun. - Teşekkür ederim, Gerri.
- Pardon. - Sabahladın mı?
Bir filme takıldım.
Sabah uyanamadım.
Ama tatil günümde biraz uzanmak güzeldi.
- Biz de evdeydik. - Öyle mi?
- Biraz müzik dinledik. - Diğer yaptıklarımızın arasında.
- Joe belki gelir diyordum. - Hiç sanmıyorum.
- Yarın gelecek. - Ne yazık. Onu göremeyeceğim.
Gerri, araba alacağımı söyledi mi, Tom?
Evet.
- Ne düşünüyorsun? - İlginç. Ne alacaksın?
Açıkçası bilmiyorum. Küçük ve... kırmızı bir şey.
Küçük ve kırmızı mı? O zaman pek bir seçeneğin kalmıyor.
- Öyle. - Umarım acıkmışsındır.
- Karnım zil çalıyor, Gerri. - Sana kilo aldırmalıyız.
İnsanın yemeğinin pişirilmesi güzel şey.
Kendi başına olunca pek uğraşmıyorsun.
- İyi görünüyorsun. - Teşekkür ederim, Tom.
Hoş ve inceciksin.
Öyle miyim? Zaten hep inceciktim, değil mi?
- Benim tersime. Orta yaş göbeği. - Hadi oradan.
Muhteşemsin. Her bakımdan harikasın. Bunu sen de biliyorsun.
Ayakta kalma, Mary. Bir içki daha iç.
Acı sos nasıl gidiyor?
Oldukça iyi gidiyor.
Yine İrlanda'ya gidiyormuşsun, Tom.
Doğru. Bir kulübe kiralayacağım, arabayı alacağım.
- Çadırı da bagaja atarsın. - Tabii uyku tulumlarını da.
- Hava güzel olursa kamp da yapabiliriz. - Yok olmaz.
Çadırda uyumak bana göre değil, çok teşekkürler.
Ben de seni hiç izci kız olarak düşünmemiştim, Mary.
Hayır, Tom.
Ama her zaman hazırlıklıyımdır.
- Evet ama neye? - Her şeye, Gerri.
- Beni bilirsin. - Evet, bilirim.
Bu sene tatil yapmayacağım.
Zaten sonra da gitmeyeceğim, değil mi Gerri? Çünkü birlikte gideceğim kimse yok.
Sizin için iyi tabii birlikte gidersiniz.
İrlanda'da, Ring of Kerry'e gideceğiz.
Nereye?
- Ring of Kerry. Bir bölgesi. - Tralee...
- Dingle Yarımadası. - Çok hoş.
Daha önce gitmiştiniz, değil mi?
Donegal'dı o.
Jeolog, sırtı denize dönük halde...
...plajda dikilmiş, tepelere bakıyor.
...o sırada jeologun karısı da sırtı tepelere...
...dönük halde plaj da dikilmiş denize doğru bakıyormuş.
Aynı anda hem araba alıp hem de tatile gidemem.
Daha çok param olsaydı ikisini de yapabilirdim.
Ama arabanı aldığında, Mary istediğin yere, dilediğin gibi...
...gidebilirsin. - Aynen, Tom.
Zaten o yüzden alıyorum.
Alıp başımı bir yerlere kaçmayı seviyorum, değil mi, Gerri?
Başka birisi olduğumu hissediyorum.
- Gerçekten mi? Kim oluyorsun? - Tom!
Trene binmeyi de seviyorum...
Ama araba, trenden daha ucuz, değil mi?
Çevresel olarak, hayır.
Ne demek iste...?
Duyduğun, karbon ayakizimdi, Gerri.
Evet, biliyorum.
Maddi olarak, arabalar daha ucuz. O yüzden trene özendirecek bir şey yok.
Peki ya hava yolu?
Hiçbir hükümet uçak yakıtı üzerindeki vergileri arttırmak istemez.
İstemezler.
Bu hükümet de demiryollarına yatırım yapmıyor...
...o yüzden yaptığımız her şey devede kulak.
Kesinlikle.
Bir de şu boş ofislerinde gece boyu...
...ışıkları açık tutan büyük şirketler var.
Tasarruflu ampullerden kullanarak üzerimize düşeni yapabiliriz.
Biliyorum.
O zaman geri dönüşüm yapmayalım mı, Gerri?
- Hayır. - Örnek teşkil etmelisin.
- Evet. - Birkaç domates ek.
Kabak da.
Aslında inanılmaz çevre dostuyumdur.
- Öyle misin? - Evet.
Uçağa binmiyorum.
İhtiyacımdan büyük bir evde yaşamıyorum.
Yemek yapmıyorum.
- Ama başkaları senin için yapıyor. - Kim?
Paket servisi istiyorsun, değil mi?
O sayılmaz. Herkes paket servis söyler.
Sen de otoyollar yaptın, Tom.
Ne kadar çevre dostu oluyor bu?
Aynen öyle.
Daha çok araba, daha çok araba. Ben en azından eski bir araba alıyorum.
- Geri dönüştürülmüş. - Evet.
Hem yeni araç satışlarının büyüyen bir ekonominin göstergesi...
...olduğunu söylüyorlar bize.
Evet, Tom ama...
...yeni bir araba alırsam...
...bir araba daha yola çıkacak.
Kesinlikle haklısın, Mary.
Kahve ister misin?
Hayır, teşekkürler.
Bana her zamankinden.
Sen iyi misin, Gerri?
Evet iyiyim, Mary.
Sen nasılsın?
Mutluyum.
Güzel.
Bir şey paylaşmak istersen...
...her zaman yanında olduğumu...
...bilmeni istedim.
İyi bir dinleyiciyimdir.
Teşekkür ederim, Mary ama iyiyim.
Tabii, biliyorum.
Çok naziksin, Mary.
Gerri.
Herkesin konuşacak birilerine ihtiyacı vardır, değil mi?
Evet öyle, Mary.
Ben artık kalkayım.
Gece kalsan daha iyi olur.
Yok. Yok.
Bence kalmalısın.
Pekala, Gerri, sen bilirsin.
Sana bir tişört buluruz.
Bulur musun?
Bir de diş fırçası buldum.
Bazen ne yaptığını merak ediyorum.
Acaba beni düşünüyor mu? Eminim düşünüyordur.
Kaç yaşındaydı?
64'üne basacak.
64 mü? Vay canına, benden yaşlıymış.
- Neredeyse emekliliği gelmiş. - Ondan artık geçmiş, Mary.
- Elini ver bana. - Hayır, Tom.
Çok tatlıydı.
Sonuçta hepimiz yaşlanıyoruz.
Ama o inanılmaz seksiydi, Gerri. Demek istediğimi anlıyor musun?
Bilmesem de olur.
Eminim içten içe pişmandır.
Umarım öyledir.
Büyük aşkımdı...
...ama evliymiş.
Ne yapabilirsin ki, Tom?
Üzerinde "Bana aşık olmayın, evliyim"...
...yazan bir tabelayla gezemezsin değil mi?
Bazılarımız yüzük takıyor.
O takmıyordu.
Ama kötü birisi değildi.
Beni sevmişti.
İkiyüzlü bir adiymiş gibi geliyor bana.
Tom?
Sence benim hatam mıydı, Tom?
Hayır, değildi, Mary.
Gerçekten.
Tango iki kişiyle yapılır.
Yani suç bende miydi, Gerri?
- Öyle bir şey demedim. - Evet, demediğini biliyorum.
Suç, o koca yüreğimde.
Hepimiz bazı kararlar almak zorundayız değil mi?
Neden hep yanlış kararlar alıyorum, Gerri?
Bak, o pislikten ayrıldım da ne oldu.
Önüme 5,000 Sterlin atmasına izin verdim...
...şimdi ne kaldı elimde?
Hiçbir şey.
Bu yaşımda kendi dairem olması gerekirken...
...avuç içi kadar kiralık bir yerde kalıyorum.
Hiç adil değil.
Piç.
Yüce Tanrım.
- Gittikçe kötüleşiyor. - Biliyorum. Çaresiz.
Biraz suçluluk hissediyorum.
Ne?
- Anlarsın ya. - Hayır.
Hayır. Haklısın.
Okuldayken, tarih dersini pek sevdiğimi sanmıyorum.
Sevmez miydin?
Belki de severdim.
İnsan yaşlandıkça kendine daha yakın görüyor.
Kör göze parmak sokmayı.
Yakında biz de tarihin bir parçası olacağız.
Öyle.
Neden kaldırımda sürüyorsunuz, delikanlı?
Kuralları çiğniyorum, memur bey.
- Ne kadar sürdü? - Bir saat kadar.
- Yorgun musun? - Yatmaya hazırım.
- Sabahladın mı? - Akşamdan kalmayım.
- Yardım ister misin? - Evet, iyi olur.
- Şunu kaldırayım. - Peki.
Dönmüş bile. Çok hızlısın, Tom.
- Gübreyi almadın mı? - Organiğinden.
- Joe gelmiş. - Selam, Mary.
Merhaba, Joe, bu ne sürpriz.
- İyi misin? - Harikayım. Sen nasılsın?
- Tam Avrupalı. Kan ter içinde kalmış. - Sabahtan beri sürüyorum.
Öyle mi? Kasketini beğendim.
İşte böyle. Anneni öpmeyi asla unutma.
- Hiç de öpmezdim. - Yok, sen iyi bir çocuksun, değil mi?
- Evet. - Şu kadarlığını bilirim senin.
Yaramaz bir çocuktun.
- Bazen yine yaramaz oluyorum. - Gerçekten mi?
- Paltonu beğendim. - Teşekkür ederim.
Pazar sabahı için biraz abartılı giymişim herhalde. Sen ne dersin?
- Yatarken de böyle mi giyiniyorsun? - Senin yatağında uyudum. Sorun olur mu?
- Çarşafı yıkadığın sürece, olmaz. - Hayır, yıkamadım. Problem olur mu?
- Bekleyip göreceğiz. - Peki.
Pardon, Tom. Yolunu kestim.
Ne güçlü erkekler.
- Şu kaslara bakın. - Bu yüzden yaptık ya onu.
Pekala, ben kaçtım.
- Durağa bırakmamı ister misin? - Hiç gerek yok.
- Emin misin? - Sorun olmaz. Birkaç adım yürüyebilirim.
- Şey için üzgünüm... Anlarsınız ya. - Sorun değil.
- Seni görmek güzeldi. - Teşekkür ederim, Tom.
İyi misin?
Anlarsınız ya.
Azgın bir gece geçirdim, Joe.
Ben gitsem iyi olacak.
Hazırladığın kahvaltı için de teşekkürler. Çok güzeldi.
Rica ederiz, Mary.
Seni görmek çok güzeldi, Joe. Umarım yine görüşürüz.
- Görüşmek üzere. - Umarım.
Hep beraber, güzel bir gün geçirin.
- Peki, güle güle. - Hoşça kalın.
- Salı günü görüşürüz, Gerri. - Güle güle, Mary. Kendine iyi bak.
Hoşça kal.
- Hoşça kal Joe. - Güle güle.
İşte geldi.
- Leziz. - Sana hediyem.
Matt evleniyor.
Mathew!
Öyle mi? Matt, gitar çalan mıydı?
Hayır, o Paul.
Matt, tabi.
Harika.
- Hanımefendiyle tanıştın mı? - Tabii ki.
- Ona layık mı? - Hayır, birbirlerinden nefret ediyorlar.
Yani, Matt kıza layık mı?
Affedersiniz, Bayan Feminist.
Bu seferki bekarlığa veda nerede? Buenos Aires mi?
- Hayır, Dublin. - Çok hoş.
Bir başkent daha talan edilecek.
Bulduğumuz gibi bırakmaya çalışacağız.
- Ne zaman gidiyorsunuz? - Temmuz'da. Düğün Ağustos'ta.
Çok hoş. Ben çay demliyorum.
Sıra ne zaman sana geliyor?
Çıkmaz ayın son çarşambası.
- Hiç haber vermedin. - Sürprizi bozmak istemedim.
- Biliyordum. - Daha şapkamı almadım ben.
Yeni bir şey var mı?
Hiç kimse...?
O konuda hâlâ bir gelişme yok.
Ne?
Yaz
Pardon, canım. İzninle.
Kapımı çalan da kimmiş?
Benim.
- Defol git! - Merhaba, dostum Tom.
Selam, canım Gerri.
- Selam, Ken, nasılsın? - İyiyim.
- Kaburgalarımı kırdın. - Pardon.
- Çantanı ver. - Çişimi zor tutuyorum.
Hemen üst kata çıkacağım. Olur mu?
Çantanı yatağına koyarım. Joe'nun odasında kalacaksın.
- Daha iyiyim. İhtiyacım varmış. - Paltonu alayım.
Teşekkürler, dostum.
- Gerri. - Dikkat et, Ken.
- Bira ister misin? - Çok iyi olur.
Deliler.
- Harikaydı. - Teşekkür ederim.
Toparlandın mı?
Kahvaltıdan beri bir şey yememiştim.
- Yememiş miydin? - Hayır.
İkinizi de görmek güzel. Şerefinize.
- Şerefe. - Şerefe.
Dairen ne alemde, Ken?
Aynı tas, aynı hamam.
Hâlâ bir temizlikçi tutmadın mı?
Temizlikçi çağırırsam, içeride bir tur atıp gerisin geri gider.
Kadına bir yaşam amacı vermiş olursun.
Biraz dağınık ama benim için sorun değil.
İşe beş dakika.
Genelde otobüse biniyorum ama gecikirsem otobüsü kaçırdığımda, tabana kuvvet.
Kahvaltılık almak için kafeye uğruyorum.
Şekerli çörek kalmamışsa bir tane kruvasan alıyorum.
Bir fincan da çay.
İçeri gizlice sokuyorum.
Hep o Steve yüzünden. Tam bir faşist.
- Patronun değil mi? - Evet, patronum.
Müdürüm.
- Hâlâ çalışıyor mu? - Evet.
Geleli daha üç hatta iki yıl oldu.
35 yaşında ama sanki 12, bana çocukmuşum gibi davranıyor. Lanet mektepli.
- Sen de mekteplisin. - Hepimiz mektepliyiz, değil mi?
- Tabii ya, mektepliyiz. - Unuttun mu?
Salata ister misin, Ken?
- Sağ ol, böyle iyiyim. - Emin misin?
İşsizlikten kurtulup bir işe tam olarak...
...yerleşebilmek için neredeyse 40 yılını harcıyorsun.
Ama nasıl teşekkür ediyorlar? Artık sıkıldım.
Bu yaşta, artık ceketini alıp çıkabilirsin, değil mi?
Bilemiyorum.
Emeklilik hakların çok iyi. Geçim endeksli maaşın olacak.
- İki yıl önce ayrılabilirdim. - Neden ayrılmadın?
- O kadar kolay değil, haksız mıyım? - Değil mi?
Emekli olursan ne yapacaksın, Ken?
Bar. Yiyip, içip, neşelenirim.
Bilmiyorum.
Joe nasıl?
- İyi. Pazar günü görürsün. - Çok iyi.
Harika. Kız arkadaşı var mı?
Hayır, sanmıyorum. En azından haberimiz yok.
Başka kim geliyor barbeküye?
Jack ile Janey.
Tanya, hastaneden, aile doktoru.
- Mary. - Mary.
Geliyor mu?
Tabii bir de siz, bayım. Onur konuğu olarak.
Onu bilemeyeceğim.
Başka neler yaptın?
Pek bir şey yapmadım.
Tahmin edin önceki hafta neredeydim.
- Neredeydin? - Hull - Derby maçında.
- Hangi tarafı tuttun? - Derby, tabii ki.
Çıtımı çıkarmadım. Ev sahibi taraftarların arasında kaldım.
- Gittiğine değdi mi? - Hayır, berbattı.
Kardeşim, evlerindeki tek maçı bile kaçırmamıştır.
Doğru. Babamla ben, tribünde onun yanında olurduk.
Cumartesi günleri Carl'ı annene bırakırdınız. Hatırlıyor musun?
Doğru.
Kalabalığın bağırmaları, öndeki odadan duyulabiliyordu.
Tabii ki duyuluyordu. Üç sokak ötemizdeydi.
Evimiz yerinden oynardı.
Bizimki de. Hatta tüm evler.
Clough'ın o zafer dolu senelerinde futbol evreninin tam ortasındaydık
- Ama sen hiç seyretmezdin. - Bazen seyrederdim.
Ama onun gibi hasta değildim.
Sezonluk bilet fiyatlarına bakılırsa Ronnie artık maçlara gidemiyordur.
Ronnie nasıl? Yıllardır görmedim onu.
- Biliyorsun, 70'ine bastı. - Oldu mu o kadar?
- Carl bile 41. - Vay canına.
- Linda hâlâ çalışıyor. - Hayatı boyunca baktı ona.
- Bitap düştü zavallı kadın. - Carl hâlâ aynı mı?
Bildiğimiz kadarıyla aynı.
Çok üzgün.
Linda'nın da kalbi kırık.
- Ronnie'nin de. - Kendini soyutladı.
Ronnie ile iki tek atardık.
Babam evdeyken, Derby'e giderdim o da hep barda olurdu.
Evet, sürekli bir işte çalışma...
...zorbalığı altında olmamanın avantajlarından birisi de bu.
- Hiç ısmarlamazdı. - Kardeşimi, cimri bir piç kurusu...
...olmakla mı suçluyorsun? - Aynen öyle.
- Haklısın, öyle. - Biliyorum.
Demek istediğim...
Yaşın kemale erince... Eskiden gittiğim yerlere gidemem.
Iskartaları sevmiyorlar.
- Gitmek zorunda değilsin. - Ama oralar benim mekanlarım.
Artık değil, artık değil.
Tabii onlara bar denebilirse hepsi fahiş fiyatlı mekanlar olmuş.
Aynen, her şey değişiyor.
Çalışmaya başladığımda gidip, birlikte sosyalleşirdik.
Cuma geceleri insanlar bara gidip iki tek atardı, Hint yemeği yerdi.
Ama şimdi...
Zor, değil mi?
Tatile kiminle çıkacağım ki?
Kabul edelim, kimse yok.
Hayatımda sadece Pam'le tatile gitmiştim.
İspanya. Kabustu.
Andrea'yla gitmemiş miydin?
Hayır, o kardeşiyle gitmişti. Hatırlamıyor musun?
Doğru.
Beni ekmişti, sürtük.
Acısı kalıyor, değil mi?
Her yerine yağ sürmüş, bikinili kızlar.
Plajda, kaslarını gösteren oğlanlar. Yok, bana göre değil.
Bilmem.
Kulağa güzel geliyor.
Kültür turizmini deneyebilirsin.
Hayır, kültür bana göre değil.
Bar kültürü.
Gençler, gençler. Her şey gençler için.
O barlar yok mu, boş şeyler hakkında bağırıp çağıran gençlerle dolu.
Gençliğinde, boş şeyler hakkında bağırıp çağırdığın için...
...Hull'daki birçok bara giremediğini hatırlıyorum.
Doğru.
"Ken, seni severiz.
İyi birisin dartta da iyisin...
...ama yine siyasetten konuşmaya başlarsan bir daha giremezsin."
Ama bu çocuklar acayip gürültücüler.
Wight Adası Festivali, 1968.
Gürültücüydük, değil mi?
- Biz değil, o gürültücüydü. - Sen de gürültücüydün.
- Biliyorum, gürültücüydüm.
Plastic Penny grubunu hatırlıyor musunuz?
Plastic Penny.
- Şimdi kim bilir neredeler? - Plastic Penny'i severdin.
Gürültücü olmak gençliğin en doğal hakkı.
Tabii, tabii, biliyorum. Hepsi benim hatam.
Doğru insanlara rastlamıyorum. Tekdüze bir hayatım var.
Senin suçun değil, Ken.
Tekdüze bir hayatın var. Bu yüzden emekliliği düşünemiyorsun.
Evet, biliyorum.
Pazar gecesi o trene binmekten korkuyorum. Hep korkuyorum.
- Neden? - Aklımdan ne geçeceğini biliyorum.
Hull'da artık bana göre bir şey yok.
İşim haricinde.
Arkadaşlarımın çoğu gitti.
Gordon'ın ölümü seni etkiledi, değil mi?
Eşinin ölümü de.
- O da mı öldü? - Evet.
Tabii, ikisi de öldü.
İşin ilginç yanı, yolda gelirken ben de onu düşünüyordum.
Lincolnshire'dan geçerken pencereden dışarı baktım...
Siktiğimin ağacını gördüm.
Bana...
Bana cenazesini hatırlattı.
Ken.
Hadi ama.
Gerri, özür dilerim.
Önemli değil.
Özür dilerim, Tom.
Nasılsın?
- Bok gibiyim. - Bok gibi görünüyorsun.
Biliyorum.
- Onun haricinde nasılsın? - Hâlâ bok gibi hissediyorum.
Zirveye kadar yarışalım.
- Ne? - Yılan Geçidi'nde, yarışalım.
Tabii.
En son ne zaman bisiklete bindin?
1896'da, ön tekeri kocaman olanlardandı.
Bak ne diyeceğim.
İkimiz, Edale'den Matlock Bath'a kadar yürüyeceğiz.
Gidebildiğimiz kadar gideriz.
Yolda hoşumuza giden barlarda dururuz. Ne dersin?
Ne diyeceğimi söyleyeyim.
Ben barlarda beklerim, sen de yürürsün.
Hadi oradan, çantaları sen taşıyacaksın.
Ne diyorsun?
Ciddiyim, sonbaharda gideriz.
Peki, sonra ne yapacağız seninle?
Böyle devam edemeyeceğin kesin de.
Şimdi takım olmadan herkes kendi başına mı olacak?
Takımlı olsun.
Sakıncası yoksa, en iyiyle en kötünün eşleşmesini öneriyorum, Jack.
- İyi fikir. - Başka bir deyişle, sen Ken'lesin.
- Teşekkürler. - İkimizmişiz, Ken.
- Neyine oynuyoruz? - Bir şişe şarabına.
Tamamdır.
- Hazır mısınız? - Evet, at bakalım.
- Siz başlıyorsunuz. - Aynen.
- İlk ben atayım mı? - Bu şeref senin.
Baba ve oğul takımı olduk.
- Çifte Hepple. - Evet, şu başıboşlara karşı.
- Bize diyor, Ken. - Bol şans, Tom.
Sana da bol şans, Mo.
Seninle oynamanın...
...ne büyük zevk olduğunu tekrar söyleyebilir miyim?
Tabii. İzle ve öğren, Ken.
- Ucunda şarap var. - Doğru.
Başlıyoruz.
Biliyordum.
Böyle yapacağını biliyordum.
Hayatım boyunca bu saçmalıklarına göz yummak zorunda kaldım...
...ama artık sabredemeyeceğim.
Vahşi yaşamı ürkütme, Ken.
Geceleri kaç kere kalkıyorsun?
Sayısını unutuyorum.
Tedavi olmalısın, Ken.
- Ne güzeldi. - Çok hoş.
"İyi atış"a ne dersin, ortak?
- Pardon. İyi atıştı, Jack. - Teşekkür ederim.
- İyi misin? - İyiyim.
- Çıkarmamı ister misin, Joe? - Evet.
Bol şans, ortak.
Düğüm şimdi çözülecek.
İyi gidiyor.
- İşte ortağım. - Aynen.
Gerri!
- Tom! - İşte geldi.
- Merhaba, Mary. - Geciktiğim için özür dilerim.
- Ne oldu? - Buraya gelmem üç saatimi aldı.
İkide evden çıktım. Kayboldum ve sonunda polisten rica etmek sormak zorunda kaldım.
- Kayıp mı oldun? - Evet, gerçekten üzgünüm.
- Defalarca geldin buraya. - Biliyorum.
- Yolu biliyorsun. - Evet ama arabayla geldim, Gerri.
- Tanrım! - Ne oldu?
Çok aptalım. Neden her şeyi berbat ediyorum ki?
- Sürpriz olsun istemiştim. - Araba mı aldın?
- Evet. - Tanrı yardımcımız olsun.
Çok da ucuza aldım. Kendimle gurur duydum çünkü...
...onlar 700 dedi, ben 600 dedim, 650'ye anlaştık.
Çok iyi iki elamandan aldım. Herhalde kardeşlerdi.
- Birisinin altın dişi vardı. - Öyle mi?
Evet. Ama nakit istediler.
Çarşamba, perşembe ve cuma günü bankamatiğe gitmek zorunda kaldım.
Cuma günü mesai çıkışına kadar toplayamadım.
Cuma sabahı, ödemeyi...
...ne zaman yapacağımı öğrenmek için telefon ettiler.
Peki, sigortayı halletmiş miydim? Aklımın ucundan bile geçmemiş.
Cuma günü, öğle tatilimin tamamını bu işe harcadım ve...
...gerçekten çok pahalıya patladı çünkü 1984'ten beri araba kullanmıyordum.
Ama perşembe günü sana söylemedim Gerri çünkü bugün buraya geleceğimi biliyordum...
...ve sürpriz yapmak istiyordum.
Sürpriz oldu. Şişeyi alayım mı?
- Teşekkürler, Tom. - Teşekkür ederim.
Tom, kusura bakma.
- Ufak bir kadeh alabilir miyim, lütfen? - Emin misin?
Araba süreceksen içmemelisin.
Biliyorum, Gerri ama birkaç kadehe izin veriyorlar, değil mi, Tanya?
- Ufak olursa. - Tabi, tabi. Olur mu, Tom?
- Selam, Gerri. - Selam.
- Çok özür dilerim. - Saçmalama.
- Selam, Tanya. - Merhaba.
Hastanede seni çok özlüyoruz değil mi, Gerri?
- Tatlım. - Doğum iznin ne zaman bitiyor?
- Bize biraz vakit ver. - Tabi.
- Selam, Joe. - Selam.
- Seni görmek çok hoş. - Seni de öyle.
- Selam, Ken. Nasılsın? - İyi.
- Otursana, Mary. - Otur, Mary.
- Burada oturan var mı? - Yok.
- Hayır. - Çok güzelmiş. Merhaba, Jack.
Beni atlayacaksın sanmıştım, Mary.
Pardon. Janey nerede?
Öğleden sonra keyfi pek yerinde değildi.
Çok üzüldüm. Karnım zil çalıyor.
Bebeği unuttum!
- Evet ya, bebek. - Özür dilerim, Tanya.
- Sorun değil. - Merhaba, minik Isaac.
Merhaba de. Komik teyzeye aldırma.
Özür dilerim, görmemişim.
Uyuyormuş.
Ne çabuk büyümüş? Kocaman olmuş.
- Öyle oluyor. - Al bakalım.
- Teşekkürler, Tom. - Sana vereyim.
- Nereye götürelim? - İyi geldi.
İyi misin?
Sana biraz yemek ayırmıştık, Mary.
- Umarım hâlâ sıcaktır. - Teşekkürler, Gerri. İyi olur.
- İstersen sana tekrar hazırlayabilirim. - Yok, hiç yorulma benim için.
- Yani tutuklanmadın mı, Mary? - Hayır, tutuklanmadım, Joe.
Aslına bakarsan, çok nazik davrandılar.
Araban kaç silindir?
- O da ne demek? - Motorunun hacmi ne kadar?
Bilemiyorum.
Sanırım, şu kadar.
- Komik olan ne? - Acımasız olmayın.
Ne kadar güçlü demek istiyor, Mary? Yani, kaç santimetre küp?
Bilmen gerekir.
Arkasında 1.6 ya da 1.9 gibi numaralar olmalı.
Evet, doğru. Bunlar erkek işi, değil mi?
- Önemli bir şey değil. - Değil, Tanya.
Yemekten önce sigara içeyim ben.
- Ben kalabalık yapmayayım. - Isaac'i şöyle götüreyim mi?
Dışarıda olduğumuz için sorun olmaz diye düşünmüştüm.
- Olmaz, Mary. Keyfine bak. - Sorun değil.
- Ben de salıncağa bineyim.
- Benimkinden yak, Mary. - Gerek yok. Sağ ol, kendi sigaram var.
Yak.
Teşekkürler.
Ben de seninle içeyim.
Aslında sigara içmem ben.
Bir ya da iki tane yakarım bazen.
Nasıl gidiyor?
Çok iyiyim, teşekkürler, Ken.
- Hâlâ yalnız başına mısın? - Evet ve bundan da memnunum.
Benim gibisin.
- Oğlun çok iyi. - Oğlum harika.
- Tam bir aç kurt. - Öyle mi?
Aynı babası gibi.
- İyi bir baba mı? - İyi.
- Altını da değiştiriyor mu? - Sayılır.
Bence sen fazla hamaratsın.
- Öyleyim. - Aynı Gerri gibi.
Gerri gibi ne?
- Kendi işine bak. - Hakkında konuşuyoruz, seninle değil.
Cuma günü uğradığın için teşekkürler. Janey çok teşekkür etti.
- O nasıl? - İyi değil.
Hadi.
Merdivenleri inip çıkmak bile onu çok yoruyor, tüm enerjisini alıyor.
Fark ettim.
Birkaç kilo verse iyi olacak ama hiç egzersiz yapmıyor...
- Sen nasılsın? - Ben iyiyim.
Malum, her daim mutlu olmaya çalışıyoruz. Olaylar yüzünden yıkılmıyoruz.
Olay bu.
Tamam, hallettim, Ken. Kendi kadehimi doldurabilirim, çok teşekkürler.
Özür dilerim.
Dolapları tıka basa dolu.
Benimki tam takır.
Sonra görüşürüz, tamam mı?
İşte geliyor.
- Aranıza gelebilir miyim? - Tabii gelebilirsin.
Anneyle oğul arasına asla girme derler.
Bu daha ikinci, Gerri.
- Emin misin? - Evet, başka da içmeyeceğim.
Bu, sana iyi gelecektir, Mary.
Evet. Bence de, Gerri.
Sırf buraya kadar sürünce bile kendimi kusursuz birisi gibi hissettim.
- Öyle mi? - Evet, zincirlerimi kırdım.
Yolculuk her ne kadar kabus gibi geçse de...
...ki baştan sonar korkunçtu insanlar benimle çok uğraştı.
Çok hoş, minik bir araba.
Sonra dışarı çıkıp, bakmanızı isterim.
Direksiyonda kendimi çok iyi çok özel hissettim.
- Kucağında bebekle çok hoş gözüküyordun. - Çok tatlıydı.
Eminim sende büyükanne olmak için sabırsızlanıyorsundur.
Bunu oğluma sorman gerekir.
Benimle bir ilgisi yok.
Harika, değil mi?
Bir akşam dışarıda içerken annenle bana katılmalısın.
Öyle mi?
Tabii, neden olmasın? Sık sık çıkıyoruz, değil mi?
Evet, arada sırada.
- Çıktığınızı biliyorum. - Annene bile gerek yok.
- İkimiz de çıkabiliriz. - Sen ve ben mi?
Tabii, sonuçta uzun süredir tanışıyoruz değil mi? Eski dostuz.
İçkimi tazeleyebilir misin, Joe?
- Tabii, anneciğim. - Teşekkür ederim.
- İyi misin? - İyiyim.
- İçecek bir şey ister misin? - Burada bir yerdeydi benimki.
Ken de geliyor.
- Her şey yolunda mı? - Evet.
- İyi çocuk. - Öyle.
Dikkat etse biraz daha iyi görünebilir.
Nasıl gidiyor?
Artık poposu tertemiz.
Biraz kilo vermesi gerekir, değil mi?
Gençliğinde oldukça yakışıklı birisiydi.
Öyle mi?
Çok temiz kalplidir.
Hayat her zaman adil davranmıyor, değil mi?
Hayır, davranmıyor, Gerri.
Saçındaki aklar çok önemli değil.
Hatta onun yaşındaki bir erkeğe yakışabilir ama işte...
Anlarsın ya.
- Hafta içi ararım seni. - Bir dahakine daha iyi bir oyun oynarız.
Görüşürüz.
- Selam, Joe. - Selam.
- Benim için mi döndün? - Evet.
- Önünde sonunda hepsi döner. - Öyle mis?
- Kabuslarımda tabii. - O kadar kötü mü?
O konuları hiç açmayalım.
- Evet, bırakalım kapalı kalsın. - En azından bugün açmayalım.
Sen nasılsın, Joe?
- Hayat sana adil davranıyor mu? - Şikayet edemem.
- Gerçekten mi? - Evet.
Benimle paylaşmak istediğin bir şey var mı?
Hayır, sanmıyorum.
Çünkü biliyorsun, benimle konuşabilirsin.
Ne zaman istersen.
Peki, ihtiyacım olursa yanına gelirim.
Her zaman yanı başında olduğumu bilmen hoşuma gider.
Teşekkürler, Mary.
Sen nasılsın?
Fena değilim.
Harikayım, aslında.
- Zaten iyi görünüyorsun. - Gerçekten mi?
Teşekkür ederim.
Kendimi birden...
...özgürlüğüme kavuşmuş gibi hissettim.
- Zincirlerini kırdın artık. - Biliyorum.
Artık dilediğini yapabilirsin. Dünya ayaklarının altında.
Heyecan verici, değil mi?
Thelma ve Louise gibi hissediyorum.
Şu minik araba hayatımı değiştirecek.
Umalım da öyle olsun.
Biraz suçluluk hissediyorum aslında ama sonuç olarak...
...ne olmuş yani?
Kendime ufak bir hediye aldım.
- Oldukça makul. - Evet.
Çünkü ben, kendime iyi davranmazsam, kimse iyi davranmaz, değil mi?
Arabana ne isim takacaksın?
Bilemiyorum. Neden ki? Sen böyle şeylere isim takar mısın?
- Ben her şeye isim takarım. - Gerçekten mi?
- Ne gibi? - Mesela burnumun adı Roger.
Organlarını mı...
...kastetmiştin?
Tabii, seni hepsiyle tanıştıramam.
Minik Percy'le de mi tanıştırmazsın?
Demek, dizimle tanıştın bile.
Joe, bir gece mutlaka çıkıp bir şeyler içmeliyiz.
- Aynı şeylere gülüyoruz. - Evet, öyle.
Biliyorsun, seninle benim aramda hep bir bağ vardı.
- Değil mi? - Evet.
Bunun olması güzel, değil mi?
Bana küçük kutunu gösterdiğin günü hatırlıyor musun?
Evet.
İçinde ne olduğunu söylemiyordun.
Yine söylemeyeceğim.
- Ben biliyorum. - Ne?
Söylemeyeceğim.
O gün hep aklıma gelir.
Barbekü yapmıştık, değil mi?
Hâlâ aynı kokuyor.
Biraz dağınık, değil mi?
Çocukların zevkle burada oynar, değil mi?
İleride bir gün.
Şu anda hayatında özel birisi var mı, Joe?
- Yok. - Güzel.
Demek istediğim, senin için hava hoşsa, sorun yok.
- Sana hava hoş mu? - Hoş mu?
İşin aslı Joe, daha gençsin. Hâlâ gününü gün etmek istemiyor musun?
Yaban yulaflarımı ekmek için mi?
Yani.
Fırsatın varken hayatını yaşa. Yarını düşünme.
Arkadaşlarımın bir çoğu evleniyor.
Ama sen dikkat et, Joe çünkü...
Bak, ben 20'li yaşlarımda evlendim ve belli ki o yanlış adamdı...
...ama ben çok gençtim.
Başa çıkamadım.
Ama 30'lu yaşlarıma geldiğimde doğru adamı buldum, olgundum da.
Artık hazırdım.
Tamam, beni terk etti ama...
Ne yapabiliriz ki?
Asla çok geç değildir, Mary.
Evet, geç olmadığını biliyorum, Joe...
...hem bilirsin ben hep bardağın dolu tarafını gören tiplerdenimdir.
Ama biraz çetrefilli çünkü...
Kendinden daha genç birisini arayan yaşlı bir adamla tanıştım mesela...
...ve harikaydı, çünkü aradığım tüm özelliklere sahipti.
Ama...
...göründüğüm kadar...
...genç olmadığımı öğrendiklerinde...
...beni tanımak istemiyorlar.
Görüntüm, aleyhimde çalışıyor.
Sence kaç yaşında gözüküyorum, Joe?
60?
70?
Kessene.
Sorun değil. Cevap vermek zorunda değilsin.
Peki, ne zaman içiyoruz içkilerimizi?
Bilmiyorum. Günlüğüme bir bakmam lazım.
- Tamam, bak sen. Beni ararsın. - Ararım.
- Söz ver. - Söz veriyorum.
Dostum, trenine yetişmeliyiz. Yola çıksak iyi olur. Ben seni istasyona bırakırım.
Sen çok içtin, Tom.
- Hayır, çok değil. - Bence çok.
- İyi durumdayım. - Bir taksi çağırırız.
- Metroyla hallederim ben. - Eminim taksi çağırmak istemezsiniz.
Varması 20 dakikayı bulur. Fazla zamanımız yok.
Bir keresinde takside tatsız bir olay yaşamıştım.
- Sen metroyla gidiyorsun, değil mi Joe? - Tabii ki.
Metroyla gitme, Joe. Ben seni bırakabilirim. Bana yol gösterirsin.
- Eğlenceli olur. - Evet.
İkisini de bırakabilirsin. Hepsi aynı yol üzerinde.
- Mary'nin halledebileceğinden emin değilim. - Tabii ki hallederim. Bilemiyorum.
- Metroyla giderim ben, gerçekten. - Harika fikir.
King's Cross istasyonuna nasıl gidilir bilmiyorum.
Ben biliyorum. Hep birlikte gideriz.
- Harika. Sana da uyar mı, Mary? - Evet, tabi uyar.
Hem bana da pratik olur.
Yola çıkmadan ben bir üst kata gideyim.
Ben pek emin değilim.
Sorun olmaz.
Çantamı toplasam iyi olacak.
- Tom. - Ne?
Ne dersin, Tom?
Küçük ve kırmızı. Tam istediğin gibi.
- Ne yaptın, Mary? - Harika, değil mi?
Çok güzel park etmişsin, Mary.
Tanrım, kilitlememişim.
İyi ki yürütmemişler, değil mi?
Bu arada, 1.4'müş, Mary.
Yine gel mutlaka. Artık yolu da biliyorsun.
Nereye gidiyorsun?
Tanrım, Joe.
- Sensiz ne yapacağım ben? - Halledersin.
İstasyona kadar dursan olmaz mı?
- Hallederiz, Mary. - Neyden bahsediyorsun...
...daha Londra'yı bilmiyorsun.
Tabelalara bakarsın.
Yanımda oturup, neredeye gideceğimi ve ne yapacağımı söylemen çok hoş, Joe.
Benim için zevk, Mary.
Lütfen, istediğin yere bırakırım. Hatta evine bırakabilirim.
Burası işimi görür.
Tanrım. Peki, kenara çekeyim de
Güle güle. Seni görmek güzeldi.
- Beni aramayı unutma. - Tamam, unutmam.
- Hoşça kal, Joe. - Kendine iyi bak.
- Görüşmek üzere. - Kendine dikkat et.
- Joe, ben nereye gideceğim? - Düz git.
- Tek yön olan yerde sola devam et. - Peki, tamam.
Gül güle git.
- Ben öne geçeyim. - Olmaz, Kevin.
Buna vaktimiz yok.
Tanrı aşkına.
Kapıyı çarpmana gerek yoktu.
- Acele et bence. - Evet, koşarım.
Sonra görüşürüz.
- Hoşça kal, Mary. - Güle güle.
Güle güle, Ken.
- Seni severim, Mary. Seni arayabilir miyim? - Hayır, Ken. Hayır.
- Uğrayıp seni görebilirim. - Lütfen ellerini üzerimden çek, Ken!
Pardon.
Seninle açık konuşmak zorundayım.
Sana karşı bu tür hislerim yok, Ken. Çok üzgünüm.
Haklısın.
Pardon, hislerime kapıldım. Niyetim kötü değildi.
Önemli değil. Acele et. Trenin birazdan kalkacak.
- Bıraktığın için sağ ol. - Tamam. Güle güle.
Yüce Tanrım!
Sonbahar
- Ben su ısıtırım. - Ne kadar çabuk olursa o kadar iyi.
Burada ne arıyorsun, seni haylaz herif?
Sizi şaşırtmaya geldim.
Joe!
- Şaşırttığın kesin. - Seni görmek çok güzel.
Merhaba!
Üzgünüm. Kapının arkasına sakladı benim.
- Ödümü kopardınız. - Bu da kim?
- Anne, baba, karşınızda Katie. - Merhaba.
- Tom ve Gerri. - Tom ve Gerri mi? Muhteşemmiş.
Onca yıldan sonra alıştık.
- Senin adın neydi? - Katie.
Katie.
- Bahçede miydiniz? - Evet.
Geçen mevsimin mahsullerini topladık.
Çok güzel domatesler getirdik.
- Evet. - Harikaymış.
- Kendimize sandviç yapacaktık. - Siz de aç mısınız?
- Karnım zil çalıyor. - Karnı zil çalıyor.
- Ben üstümü değişeyim. - Pislik içindeki şu çaputlardan kurtulayım.
- Siz keyfinize bakın, Joe. - Pekala.
Mutfağınız kocaman ve çok hoş, değil mi, Joe?
- Devasa. - Kapa çeneni.
- Çiçekler için teşekkürler, Katie. - Beğendiğine sevindim.
- Çok hoşlar. - Fena değiller.
- Keyfine bak. - Teşekkür ederim.
Nasıl tanıştınız bakalım?
Kalabalık bir barda, gözlerimiz birbirini buldu.
Sözleştiğimiz kişiler ikimizi de bekletmişti.
- Terk edilenlerin birbirini bulmuş. - Öyle bir şey.
- Aşağı yukarı. - Ne zaman oldu bu?
- Yaklaşık üç ay önceydi, değil mi? - Evet.
- Bize hiç bahsetmedin. - Ketumluk abidesi.
- Bir şey sakladığını fark etmedim. - Gizemli oğlum benim.
- Beni bilirsiniz. - Önemli olmalı.
- Tam bir sır küpü. - Seni sır olarak saklayacaktım.
- Oğlunuz tam bir ucube. - Evet, biliyoruz. Tedavi görüyor.
Başınızın çaresine bakın. Aç kalmayın.
- İstediğiniz gibi. - Teşekkürler.
- Annemle babam, hakkında her şeyi biliyor. - Öyle mi?
- Onlar ne yapıyor, Katie? - Babam postacı...
...ve annem de makyözlük yapıyor.
- Öyle mi? - Sen ne iş yapıyorsun?
- Meslek hastalıkları uzmanıyım. - Gerçekten mi? Nerede çalışıyorsun?
- Royal Free Hastanesinde. - Harika bir hastanedir.
- Oldukça iyidir. - Uzmanlık alanın ne?
Yaşlı bakımı ve inme rehabilitasyonu.
İbne rehabilitasyonu da ne?
İnme rehabilitasyonu.
Gittikçe sağırlaşıyorsun.
Ha, inme rehabilitasyonu. İbne rehabilitasyonu dedin sandım.
İbne rehabilitasyonu nereden çıktı?
Kararsız olan ibnelerin rehabilitasyonu mu?
Ya da ibne olmaya çalışan ama sonra tekrar heteroseksüel olmak isteyenlerin.
- Joe, danışman olduğunu söyledi, Gerri. - Günahımla ve sevabımla, evet
Ama evine döndüğünde faydalı bir şey yaptığını bilmek güzel değil mi?
Evet, tabii ki.
Her zaman değil tabii.
Eminim faydalı oluyorsundur.
Bana bakmayın. Bakım işinde olanları kastediyorum.
- Beni ilgilendirmez. - Biliyoruz.
Zor adam.
Senin de jeolog olduğunu biliyorum, Tom ama tam olarak ne yapıyorsun?
Aslında ben tam olarak mühendislik jeologuyum.
- Bu da şu demek... - Çukur kazıyor.
- İnceleme yapı... - Çukur kazıyorsun.
Pekala. Çukur kazıyorum.
Gördüğünü aynen söylemek gerekir, değil mi?
- Ben öyle yaparım. - Senin çatal dediğine...
...ben römork monteli, darbeli tripod sondaj birimi derim.
İşte bu yüzden seviyorum onu.
Ben, birçok mühendislik ve inşaat projesinin...
...fizibilitesi için ayağımızı bastığımız zemini inceliyorum.
Muhteşemmiş. Şu anda ne üzerinde çalışıyorsun?
Şu andaki asıl projemiz, Londra'nın Victorian kanalizasyon sistemi üzerindeki...
...baskıyı azaltacak sekiz metre çapında bir tünel.
Vay be.
Sekiz metre mi? Büyükmüş.
Azami 80 metre aşağısından da 30 kilometre boyunca...
...Thames nehrinin yatağını izleyecek.
Hepsi de sadece bizim ev için.
Yani oldukça büyük bir iş.
Tek başıma yapmıyorum. Birkaç kişiyiz.
- Ben ölmeden bitmez. - Hadi ya.
Ne duruyorsun o zaman?
Buyursana. İstediğin bir şey var mı?
- Jambon ister misin? - Yok, teşekkürler. Aslında vejetaryenim.
Öyle mi?
Peynir harikuladeymiş. Teşekkür ederim.
- Tadını çıkar. - Teşekkür ederim.
- Bugünkü planınızda ne var? - Doğru ya.
- Misafirimiz var. - Hayra alamet gelmedi.
- Mary, çaya geliyor. - Haklıymışım.
- Mary kim? - İşyerinden bir arkadaşım.
- Peki. - Evet, şey... Evet.
Bambaşka bir şey.
Sormayacağım.
Joe!
Seni görmek ne hoş.
Sürpriz oldu. Nasılsın?
- İyiyim. - Harika görünüyorsun.
- Sen de öyle. - Teşekkür ederim.
Merhaba, Mary. Ben Tom. Babasıyım, bu evde yaşıyorum.
Tom.
En sevdiğim iki adam.
Şimdi oldu.
- Hiç aramadın beni. - Özür dilerim.
İçki sözümüze ne oldu?
- Sana bir sürprizim var. - Joe, hiç zahmet etmeseydin.
- Merhaba. - Katie, Mary. Mary, Katie.
- Merhaba, Mary. Tanıştığımıza memnun oldum. - Selam.
- Joe'nun kız arkadaşı. - Ceketini beğendim.
Annen bana bir testi fesleğen vardı. Koklasana.
- Oğluma fesleğenli sos yapar. - Çok güzel.
- Ceketini alayım mı, Mary? - Teşekkürler, Tom.
- Nasılsın, Mary? - Çok iyiyim, teşekkürler.
- Yolculuk nasıldı? - İyiydi.
- Aslında iyi değildi. - Yine kaybolmadın, değil mi?
Yok, yolculuk iyiydi. Sorun arabadaydı.
- Şimdi nasıl? - Ne oldu?
- Çalışmadı. - Hadi.
Kabus gibiydi. Metroyla gelmek zorunda kaldım.
Dün gece de hırsız girdi.
- Duyduğuma çok üzüldüm. - Hadi ya.
Dün haftalık market alışverişimi yapmıştım...
...ki harikaydı, arabam yokken yapamazdım.
Dönerken hava aydınlık olsun diye erkenden çıktım.
Üç poşetimle eve döndüm, dördüncüyü herhalde ön koltukta unutmuşum.
Eve girdim. Tamam dedim, çok güzel...
...şimdi arkama yaslanıp ufak bir kadeh şarap içebilirim dedim.
Akşamım da çok iyi geçmişti aslında.
Ama sabah kalkınca tuvalette şeyin üzerinde otururken...
Tuvalet kağıdı arabada kalan poşetteymiş de.
Hemen dışarı çıktım baktım arabamın camını kırmışlar.
Her yerde cam kırıkları vardı...
...ve tuvalet kağıtlarım da çalınmıştı.
- Çocuklardır herhalde. - Sanırım haklısın.
Sigorta yaptırmış mıydın, Mary?
- Tabii ki sigorta yaptırdım. - O zaman sorun olmaz, değil mi?
Sigortalatmadan araba süremezsin ki. Yasalara aykırı.
Biliyorum. En azından aracının masraflarını karşılar.
Biliyorum!
Her neyse, artık sıkıldım. Bıraktım öylece. Sonuçta araba. Ne olacak ki?
Ayakta kalma, Mary.
- Su ısıtsana, Tom. - Doğru, doğru. İyi fikir.
Beni inanılmaz gerdi, Tom.
Tam bir felaketler zinciriymiş, değil mi?
Aynen öyle.
Daha fazla zarar etme, Mary. Kurtul şundan.
Ama üstüne çok para harcadım, Tom. Artık satamam.
Ama satmazsan daha da kötüye gidecek.
- Ne düşündüğümü biliyorsun, Mary. - Evet, evet.
Dürüst olmak gerekirse ben de bunaldım, Tom.
Üç kere lastiim patladı.
- Üç kere mi? - Evet.
Egzozum düştü. Yenisini almak zorunda kaldım. Karbüratörüm bozuldu.
Aldığın adamlara geri götüremez misin?
Hayır. Üç ay boyunca işçiliği karşılıyorlar ama parçalara karışmıyorlar. Piçler.
Tam tersi olmasın? Parçalar üç ay, işçilik garanti dışı.
Yok.
Doğru, haklısın.
Bilmiyorum. Neyse... sileceğim de düştü.
Sürat yaptığım için üç kez ceza puanı yedim, her biri 60 Sterlin.
Yani ehliyetime dokuz puan işlendi.
- Değil mi, Gerri? - Evet.
Komik komik sesler çıkarıyor.
Bir defa, bıraktığım yerde park yasağı olmadığı halde çektiler.
Yedi park cezam... yok, dokuz park cezam var.
Ha bir de...
...Brighton'a giden otobanda yolda kaldım...
...ve Crawley'e çektiler arabayı...
...ki orada doğduğum ve nefret ettiğim için gitmek isteyeceğim en son yerdir.
Ben de trenle eve dönüp ertesi gün yine trenle Crawley'e gitmek zorunda kaldım...
..üstüne üstülük eleman bana dokunup durdu.
500 Sterline patladı ama hafta sonunu bile Brighton'da geçirmedim. Güya...
...yaz tatilim olacaktı, değil mi, Gerri? - Evet.
- Adalet mi bu? - Değil.
- Takma kafana. - Otursana, Mary. Sakinleş.
- Sağ ol, Joe. - En azından şimdi bizimlesin.
- Adın ne demiştin? - Katie.
İyi haberimiz şu ki, Mary bu pastayı senin şerefine yaptım.
Teşekkürler, Gerri.
Geleceğini bildiği için sana pasta yaptı.
- Tarifini vermeyi unutma. - Unutmam, Katie.
- Hâlâ bakmadın tadına. - Çok güzel kokuyor.
Ben de alabilirim tarifini. Daha önce hiç pasta yapmadım.
- Tabii ki veririm. - Pasta şov yapabilirsin.
Hiç sanmıyorum. Bir keresinde meyveli pasta yapmayı denemiştim.
Meyveler dibine çöktü. Korkunçtu.
İyi bir aşçısın.
Teşekkür ederim.
- Şu ikisine ne diyorsun, Mary? - Büyük sürpriz.
Bu canavar, bu genç hanımefendiyi oturma odasına saklamış.
Yüreğimi ağzıma getirdi.
Zavallı Tom'a, az daha kalp krizi geçirtiyordum.
Testi geçti.
Sana rağmen geçti. Ben olsam oracıkta bırakırdım seni.
Böyle şeyler yapmamalısınız.
Hiç haberimiz yoktu.
- Büyük sırrım. - Çok teşekkürler.
Belli ki ciddiler.
İkinizle de tanıştığıma çok sevindim birlikte çok hoş bir yemek yedik.
Yemek yiyeceğinizi söylememiştiniz.
- Her gün yemek yeriz. - Her gün yemek yediğinizi biliyorum, Joe.
Peynir, ekmek.
- Özel bir şey değildi. - Ben özel olduğunu sanıyordum.
Tom ve Gerri'nin bahçesinden domates aldık. Tadına baktın mı hiç?
Çok baktım. Gerri, topladıklarından hep verir bana, değil mi, Gerri?
- Eve götürmen için biraz veririm, Mary. - Harika.
Tabi, metroyla giderken götürürüm.
Sen ne iş yapıyorsun, Jackie?
Katie.
- Katie. - Sorun değil.
Meslek hastalıkları uzmanıyım.
Felç geçirenlere ve yaşlılara bakıyor.
Ben de senin yakınlarında büyüdüm, Croydon'da.
- Croydon'da sadece üniversiteye gittim. - Tabii ya. Hangi üniversiteye?
Croydon Üniversitesi'ne.
İsmi ile müsemma.
Hangi bölümde okudun? Sekreterlik mi?
Sana, sekreter olduğumu düşündüren nedir?
Ama sekretersin, değil mi?
- Gerri söyledi... - Evet.
Şey...
Mezun oldum. Doktorlara yardım ediyorum.
Harika.
Uzun süredir mi birlikte çalışıyorsunuz?
Yaklaşık 20 yıldır, değil mi, Mary?
Evet.
- Mary, Joe'yu 10 yaşından beri tanır. - Hadi canım.
Ne utanç verici hikayelerin vardır.
Aslına bakarsan çok güzel hikayelerim var.
Joe ile paylaştığımız çok özel anlarımız oldu, değil mi?
- Doğru, Mary. - Aramızda sır olarak kalacak, değil mi?
Joe'nun teyzesi gibidir.
Öyle demeyin.
Ama biz seni, teyzesi olarak görüyoruz.
Mary Teyze.
Bence çok tatlı.
- Kim pasta ister? - Ben alırım.
Mary Teyze.
Teşekkürler, Joe.
Teşekkürler, anne.
Yaşlılara bakmak çok sıkıcı olmalı.
Hayır, hoşuma gidiyor.
Onları daha iyi tanıyabiliyorum hem...
...bir gün hepimiz yaşlanacağız, değil mi?
Tahtaya vuralım da.
Bazılarımız çoktan yaşlandı.
Biz de yaşlılara bakıyoruz, değil mi, Gerri?
Aynı şekilde değil.
Pasta harika.
Teşekkür ederim, Katie.
Peki. Bakalım bir daha ne zaman görüşeceğiz.
- Yakında, umarım. - Ama ne zaman olacağını tahmin edemezsiniz.
- Kulübeye falan saklanmış olursun herhalde. - Ya da banyoya gizlenmiş olabilirim.
- Veya tuvalete. - Çok güzel.
- Mutlaka yemeğe de gel. - Evet, lütfen.
Duyduğuma göre ikinizin de aşçılığı muhteşemmiş. Baskı yapmıyorum.
- Tom'un Hint yemekleri fena değildir. - Hint yemeğine bayılırım.
- Bugüne kadar davalık olmadım. - O zaman şansımı denerim.
- Sonra görüşürüz. - Güle güle.
- Görüşürüz, evlat. - Hoşça kal. Kendine iyi bak.
- Çok teşekkür ederim. - Çiçek için teşekkürler.
- Zevkti. Tanıştığıma çok sevindim. - Ben de.
Hoşça kal, Mary. Tanıştığıma çok memnun oldum.
Umarım arabanı tamir ettirirsin.
- Güle güle, Katie. - Hoşça kalın.
- Güle güle. - Görüşürüz.
- İyi yolculuklar. - Güle güle.
Ne diyorsunuz?
- Büyük sürpriz oldu. - Katılıyorum.
- İzninizle, benim biraz işim var. - Peki.
Ben de çiçek getirecektim, Gerri. Ama açık dükkan bulamadım.
Aptal olma.
Gerri?
Ne oldu?
- Sence nasıl birisi? - Tatlıydı, değil mi?
Bilemiyorum.
Joe beğeniyor.
Evet ama anlarsın ya.
Anlaşıyor gibiler.
Ama Joe daha genç, değil mi?
30 yaşında, Mary.
Hayır, demek istediğim acele etmesine gerek yok.
Daha beş dakikadır tanışıyorlar.
Bence Joe, ne yaptığının farkındadır.
Umarım öyledir.
Domateslerini unutma, Mary.
Yok, unutmam.
Keşke şarap getirseymişim.
- Birazdan kalkarım. - İyi o zaman, Mary.
- Geldiğin için teşekkürler, Mary. - Teşekkürler, Gerri.
- Salı günü görüşürüz. - Tabii.
- Güle güle. - Hoşça kal.
Çok üzücü.
Endişe vericiydi.
- Şaşırdın mı? - Tabii ki.
Pek şaşırmadım aslında.
Hayır.
Hayal kırıklığına uğradım.
Bir daha ne zaman davet edeceksin?
Şunu gördün mü?
Sıra dışı.
- Şeyi beğendim. - Katie mi?
- Güleç birisi, değil mi? - Tatlı.
Oğlumuz tam bir sır küpü.
Tüm erkeklerin öyle olduğunu anlayacaksın.
Kış
Şunu elimden alır mısın?
Pek bir değişiklik yok, ha?
Merhaba, dostum.
Nasılsın, Ron?
Selam, Ronnie.
- Joe'yu hatırladın mı? - Biraz büyüdüm.
Hayat nasıl gidiyor, Ronnie?
Şu bittiğinde daha iyi olacak.
- En zor günün. - Evet.
- Tatlı birisiydi. - Öyleydi.
Sevecendi.
Hafta sonu bir şeyler yedin mi, Ronnie?
Biraz fasulye yedim.
Biraz daha fazlası lazım, değil mi?
- Bir şey ister misin? - Yok.
- Emin misin? - Eminim.
- Bir sürü sandviç getirdik, Ron. - Biraz da bira.
Carl nerede?
Saati ve yeri söylemiştim.
Asıl soru, "Gelecek mi?".
Ona kalmış.
Gelse iyi eder.
Teşekkürler, Gez.
- Cenaze arabası birazdan gelir. - Doğru.
Al bakalım, Ronnie.
Biralardan birisini şimdi içebilir miyim?
Tabii, içebilirsin. Keyfine bak.
- Merhaba. - Merhaba. Bay Hepple mı?
Evet, ben Tom Hepple. Telefonda sizinle konuşmuştuk herhalde.
Kardeşim, Ronnie.
- Merhaba. - Kendisi Linda'nın eşi.
- Hazır mısınız? - Evet, hazırız. Sadece dördümüz olacağız.
Anahtarları aldın mı, Ronnie?
Teşekkürler.
- Bay Hepple. - Evet
Robert, vaiziniz.
- Tom Hepple. - Doğru.
Kardeşim, Ronnie Linda'nın kocası.
Robert Saunter. Vaazı ben vereceğim.
Ronnie'nin oğlu, Carl da gelecekti...
...ama henüz görünürde yok.
Peki, o zaman... başlasak iyi olur.
Tabii. Tabii.
- Hazır mısınız? - Evet.
Teşekkürler.
Efendimiz "Ben Diriliş ve Yaşamım!" demiş.
"Bana inananlar, ölseler bile hayatta kalacaklardır.
Yaşayan ve bana inanlar asla ölmeyecektir."
Eminim ki, ne ölüm, ne yaşam ne melekler, ne yönetimler, ne şimdiki...
...ne gelecek zaman, ne güçler ne yükseklik, ne derinlik...
...ne de yaratılmış başka bir şey bizi, Rabbimiz...
...Mesih İsa'da olan Tanrı sevgisinden ayırmaya yetecektir.
Kardeşimiz, Linda Margaret'i Tanrının merhametine emanet ediyor...
...ve yakılmak üzere bedenini teslim ediyoruz.
Ölen, gömülen ve bizim için dirilen...
...zavallı bedenlerimizi değiştirip kendi yüce bedenine benzer hale...
...getirecek olan İsa Mesih Efendimizle...
...ebedi hayatta dirileceğimize olan...
...kati ve şüphesiz inancımızla topraktan geldik...
...ve yine toprağa gideceğiz.
Sonsuza dek, O'na yücelik olsun.
Amin.
Tanrı sizlere, bu dünyada ve diğerinde ferahlık, huzur...
...ışık ve neşe versin.
Yüce Tanrı'nın lütfu...
...Baba, Oğul ve Kutsal Ruh daima üzerinize olsun.
Amin.
Buyurun.
Dalga geçiyorsunuz, değil mi?
Merhaba, Carl.
- Bu mudur? - Bitti, Carl.
Çok üzgünüm.
- Ağzınıza sağlık. - Çok teşekkürler. Müteşekkirim.
Teşekkür ederim. Tanrı sizi korusun.
İnanamıyorum.
Neden beklemediniz ki?
Sırada başka törenler vardı. Bekletemezdik.
- Beş dakika bekleyemiyorlar mı? - Hayır. Sorduk.
- Rezillik. - Sen neden geciktin?
- Otoyol berbattı. - Hesaba katmalıydın bunu.
- Kattım. - Demek yeterince katmadın.
Bunun için seni affetmeyeceğim. Biliyorsun, değil mi?
- Suçu bana atma. - Onun hatası değil.
Böyle bir dümen çevireceğini tahmin etmeliydim.
- Carl. - Ne?
Ben Joe.
Tamam, peki.
Carl, çok üzgünüm.
Biz eve dönüyoruz annenin evine.
Gelmek istersen...
- Ben arkadan gelirim. - Peki. Evde görüşürüz.
Merhaba, Ben Tom. Ronnie'nin kardeşiyim.
- Eve geri dönüyoruz. - Linda'nın dostu musunuz?
Kaç yıl birlikte çalıştınız? Eve gelecek misiniz?
- Güzel. Orada görüşürüz. - Aracınız var mı?
Yolu biliyor musunuz?
O zaman evde görüşürüz.
Carl, geleceğini söyledi.
Carl'ı en son ne zaman görmüştün?
Birkaç yıl önce.
Birdenbire ortaya çıkıyor, değil mi?
Can sıkmak istediği zaman.
En son ne zaman görmüştük onu?
Hatırlamıyorum. Beş, on yıl önce mi?
Annenin öldüğü seneydi.
Öyle miydi?
1979.
- Hayır. - Hayır, 1995.
Bilmiyorum.
O zaman, bir saniye. Ne zaman, Londra'da, yanımızda kalmıştı?
- 80'lerdeydi. - Sen dokuz yaşındaydın.
Hep siyah giyiniyordu, değil mi?
Trajik.
Çok sevecen bir çocuktu, neşe doluydu.
Öyle miydi?
Selam. İçeri gelin.
- Teşekkürler, canım. - Merhaba. İçeri gelin.
Selam.
- İçeri geçmek ister misiniz? - Teşekkür ederiz.
- Kolay bulabildiniz mi? - Evet, evet. Sorun olmadı.
- Paltonuzu alayım mı? - Yok, böyle iyi, teşekkürler.
Sizin paltolarınızı alayım mı, hanımlar?
Teşekkürler.
Joe, başka sandalye var mı orada?
Tören oldukça iyiydi.
İyiydi, değil mi? Basit, dosdoğru.
Sen de böyle istiyordun, değil mi, Ronnie? Aşırıya kaçmadan.
Evet.
Yağmur yağmaması büyük şans.
Güzel mahalle, değil mi?
Güzel günleriniz geçmiştir herhalde.
- Evet, onca yıldan sonra. - Evet.
Linda ile fırında uzun süre mi birlikte çalıştınız?
10 yıl kadar.
Ya sen, Maggie?
O kadar değil.
Sevimli bir kadındı.
- Evet, sevimliydi. - Biz o kadar samimi değildik.
- Çok özleyeceğiz. - Tam bir şok oldu.
Kendi işlerini görmen...
...büyük değişiklik olacak, Ronnie.
Ama alışırsın, Ronnie.
- Benim sekiz yıl oldu. - Öyle mi?
Carl'dır.
İyi misin, Carl?
- Selam, Carl. - Pardon, ahbap.
- İçecek bir şey ister misin, Carl? - Çay, bira birkaç çeşit...
...şarap var.
Kendim hallederim.
- Sen de buralı mısın, Frank? - Evet, birkaç sokak aşağıdayım.
- Palmer Sokağı'nı bilirsin. - Tabii.
40 yıldır Derby'e değilim.
- Nasılsın, Carl? - İyiyim. Sen?
Biz de iyiyiz.
Senin için tam bir şok olmalı.
Aynen.
- Nerede kalıyorsun? - Yorkshire'da.
- Çalışıyor musun? - Sorguya hiç ihtiyacım yok.
İstersen yiyecek bir şeyler var.
Her şey değişti.
- Bana mektup yok mu? - Yok.
Senden de yok zaten.
- Ha? - Senden de mektup gelmedi.
Demek espri anlayışını kaybetmemişsin.
Bunları kim hazırladı?
- Biz hazırladık. - Yanımızda getirdik.
- Londra'dan mı? - Evet.
Güzel.
Sen kıçını kaldıramadın mı, Ronnie?
- Gerek kalmadı, biz ısrar ettik - Öyle mi?
- Evet. - Ama onun sorumluluğu değil miydi?
Yaşadığı şoku hafife alma, Carl.
Tabi, bilirim. Kardeşin çok hassastır, değil mi?
- Karısı daha yeni vefat etti. - Karısı.
Hayattayken pek ilgilenmiyordu onunla.
- Ya sen? - Pardon, anlamadım?
- Sen ilgileniyor muydun, Carl? - Tom?
- Kendi bildiğim şekilde ilgileniyordum. - Carl.
- Hangi şekilmiş o? - Ona karşı hissettiklerimi biliyordu.
- Biliyor muydu? - Kes artık.
Kendi evimde ne yapacağımı söyleme bana.
- Senin evin değil. - Onun olduğu kadar benim de evim.
Tom.
- Sen nereye bakıyorsun? - Sana bakıyorum, Carl.
Ama hoşuma gitmiyor.
Kendini oyalanmak zorunda hissetme hiç.
Gitsek iyi olacak.
Affedersiniz.
Bunun için çok özür dilerim.
Paltolarınızı ister misiniz? Hiç şaşırmadım.
- Geldiğiniz için teşekkürler. - Sizi bırakayım mı?
- Teşekkürler. - Rica ederim.
- Teşekkürler. - Acaba... Bırakabilir misin, Frank?
Tabii. Evlerine bırakırım.
Kendine iyi bak, Ronnie.
Geldiğiniz için teşekkürler. Olanlar için üzgünüz.
- Oluyor böyle şeyler. - Dert etme, dostum.
- Görüşmek üzere. - Teşekkürler.
- Kendinize iyi bakın. - Hoşça kalın.
Hay aksi.
İyi misin, Ronnie?
Ne yapacağımı bilemiyorum.
Boş ver onu.
Birazdan toz olur zaten.
Bak ne diyeceğim.
Neden bizimle gelmiyorsun?
Londra'ya.
Yok. Hiç gerek yok.
Ama neden?
Birkaç günlüğüne ya da bir haftalığına.
Ne kadar istersen.
Sonra bindiririz trene, geri dönersin.
Bilmem ki.
Bir düşün.
Ne diyorsun?
Biraz daha iyi hissedene kadar gelebilirsin.
- Emin misiniz? - Evet.
- Tamam. - Güzel.
Birkaç eşyanı çantaya atalım. Biz toplarız.
Çantan var mı?
Olması lazım.
Baban birkaç günlüğüne yanımıza geliyor.
Öyle mi?
- Yatağın altında bir tane olacak. - Peki.
Nasıl öldü?
Uyandığımda ölmüştü.
Yeterli mi?
- İzninle, Carl. - Ben hallederim, Gerri.
- Yok, ben götürürüm. - Hayır, bırak onu.
Siz keyfinize bakın.
Neden yapıyorum ki bunu? Anneme iş çıkmasın diye mi?
- Nalları dikti artık. - Dinle beni.
Yok, yok, yok.
Bir şişe şarap alacağım.
- Carl, bir sürü şarap var evde. - Carl!
Geri dönmeyecek.
Pijama. Birkaç gömlek.
- Üstünü değiştirecek misin? - Evet.
- Bunu ister misin? - Evet.
Nasılsın?
İyi misin?
Evet, toparlanırım.
Birazdan çıkarız.
Merhaba.
Gerri evde mi?
Değil.
- Tom evde mi? - Hayır, dışarıdalar.
Konu neydi?
Ben... Sadece görmek istemiştim.
Bana bir şey demediler.
Yok, dememişlerdir.
Ben çat kapı geldim.
Gerri'nin arkadaşıyım ben. Aynı yerde çalışıyoruz.
Bahçeye mi gittiler?
İçeri girebilir miyim?
Onları beklemek için?
- Bilmiyorum. - Çok üşüdüm.
Evde tek başınayım.
Sizi soyacağımı falan sanmayın.
Evlerini tarif edeyim mi size?
Mutfağa girdiğinizde fırın hemen sağda...
...ve lavabo da karşıda solunuzda da...
Tamam, tamam, doğru.
Teşekkürler.
Ben Mary.
İsminiz ne?
Ronnie. Tom'un kardeşiyim.
Vefat eden sizin eşiniz miydi?
- Evet. - Çok üzgünüm.
Teşekkürler.
Bir fincan çay yapayım mı size?
Yok, teşekkür ederim.
Ben kendime yapsam olur mu?
Gerri ve Tom'un bir şey diyeceğini sanmıyorum.
Peki.
- Birkaç günlüğüne mi geldiniz? - Evet
Kahvaltı yapmadım.
- Siz kahvaltı yaptınız mı? - Yaptım.
- Tom ve Gerri'yle mi? - Evet.
Sarılmamı ister misiniz?
Çay istemediğinize emin misiniz?
- İyi bakalım. - Tamam.
Böyle daha iyi.
Burada olmak çok hoş.
Aylardır gelmemiştim.
Beni hep davet ederler. Çok eski arkadaşız.
- Joe'nun odasında mı kalıyorsunuz? - Evet.
Onun ıvır zıvırlarıyla.
- Cenazeye geldi mi? - Evet.
- Kız arkadaşıyla mı? - Hayır.
Onlar sonra gelecek.
Öyle mi?
Pardon, berbat haldeyim.
Beşe kadar yatmadım ondan sonra da uyuyamadım.
Uyanıp hemen buraya geldim.
Gerri hiç benden bahsetti mi?
Hayır.
Mary.
Hayır.
Tom'a benziyorsunuz.
- Öyle mi? - Evet.
Hoş bir simanız var.
Tom'un siması da güzeldir.
Eşinizin adı neydi?
Linda.
Güzel miydi?
Dün gece yemek yediniz mi?
- Tavuk yedik. - Ne güzel.
- İkisi de iyi aşçı, değil mi? - Evet.
Ben yemek yapamam.
- Siz yapabilir misiniz? - Yok.
Dün bir şey yemedim sayılır.
Tost ister misiniz?
Hayır, gerek yok, teşekkür ederim.
Bir sigara fena olmazdı.
- Sigara kullanır mısınız? - Evet.
Güzel.
Arkadaşım da kendi sarardı.
Bundan ister misiniz?
Hayır, gerek yok. Kendi sigaramdan içerim.
Hadi, neyse. Eski günlerin hatırına.
Dışarı çıkmalıyız.
İçeride dursak olmaz mı? Haberleri olmaz.
Eski günlerimi hatırlattı.
Esrar kullandınız mı hiç?
Birkaç kez denedim.
Biz içerdik.
Ben ve en yakın arkadaşım, Monica.
Artık göremiyorum onu.
Beatles'ı sever miydiniz?
Fena değillerdi.
Daha çok Elvis'ciydim. Jerry Lee Lewis.
# Kendimde değilim
Çocuğunuz var mı?
Bir oğlum var.
Evli mi?
Bilmiyorum.
Sizin çocuğunuz var mı?
Yok.
Maalesef.
Hemen dönmeniz gerekiyor mu?
Evet. İlgilenmem gereken birkaç iş var.
- Oğlunuz yardımcı olmuyor herhalde. - Yok.
İsterseniz, ben uğrayıp size yardım ederim.
- Taşınmanız gerekiyor mu? - Hayır.
Birkaç gün izin alabilirim.
Üşümüyorsunuz ya?
İdare ederim ben.
Şunları bitirelim de.
Ken'i tanıyor musunuz?
- Ken mi? - Evet.
Cenazeye geldi mi?
Hayır.
Biraz garip, değil mi?
Garip mi?
Aslında sigara içmem.
Dün gece içkiyi fazla kaçırmışım.
Kötü bir gün geçirdim de.
Arabam bozuldu. Çektirmek zorunda kaldım.
Tamir etmeye değmez dediler. Kendisi 20 Sterlin edermiş.
- Çok azmış. - Evet. 20 Sterlin'e ne yapılır ki?
Bir şişe şampanya aldım kendime.
Öyle mi?
Bitirdiniz mi?
Evet, bitirdim.
Ben biraz uzansam iyi olacak.
İnsanın konuşabileceği birisi olması çok güzel.
Burası huzur dolu.
Farklı bir yere taşınabilirim.
En baştan başlarım.
Eskiden Mallorca'da çalışırdım.
Birazdan dönerler.
Tabii.
- Buyurun. - Teşekkür ederim.
- Merhaba, Ronnie. - Döndük.
Selam, Gerri.
- Merhaba, Mary. - Lanet olsun!
- Selam, Tom. - Ne arıyorsun burada?
Düşündüm de belki...
Botlarımı bir çıkarayım.
- Nereden çıktı bu? - Tanrının cezası, tam da bugün.
Keşke şaka olsaydı.
- İyi misin, Gerri? - Evet, Mary, iyiyim.
Arabayla mı geldin?
- Hayır. Metroyla geldim. - Öyle mi?
Gelmeden önce arasaydın iyi olurdu, Mary.
Çok özür dilerim.
- Joe ile Katie geliyor. - Evet, Ronnie söyledi.
Dostum.
- Çay içer misin, Ronnie? - Evet.
Gel de otur, Mary bir fincan çay iç.
Nasıl gidiyor?
Merhametsizce.
- Ne yapacağımı bilmiyorum. - Sen bilmiyorsan, ben hiç bilmiyorum.
Kapı dışarı edemem ki.
- Edemez misin? - Hayır.
- Haline baksana. - Biliyorum. Zavallı kadın.
Joe ve Katie için sorun olmaz. Mary'e dayanabilirler.
Biliyorum. Yeterince yemeğim de var.
- O zaman sorun yok - Peki, hadi bakalım.
- Yardım etmemi ister misin? - Yok, teşekkür ederim, Mary.
Yemeğe kalır mısın?
Hayır, gerek yok. Fazlalık olmak istemem.
Olmazsın. Yeterince yemeğimiz var.
Hâlâ bana kızgın mısın?
Mary, sana kızmadım. Ama beni hayal kırıklığına uğrattın.
Gerri.
Bunu yapmayı hiç istemezdim.
Çok üzgünüm.
Evet, özür dilediğini de biliyorum.
Seni çok arıyorum.
Tamam işyerinde görüşüyoruz...
...ama sanki eskisi gibi konuşamıyoruz.
- Çok kötü hissediyorum. - Bu benim ailem, Mary.
Anlamalısın bunu.
Anlıyorum.
Gel buraya.
Attığın adımların sorumluluğunu almalısın.
Biliyorum.
Dinle beni, Mary.
Birisiyle konuşmalısın.
Hayır, bunu yapmak istemiyorum.
- Ama bence faydası olur. - Sadece seninle konuşmak istiyorum.
Meslektaşlarımdan birisiyle görüşmeme ne dersin?
Biz arkadaş kaldıktan sonra benim için sorun yok.
Şimdi konumuz o değil. Başka birisinden profesyonel yardım almalısın.
Çok daha mutlu olursun.
Bunu salı günü konuşalım, olur mu?
- Peki. - Sen de biraz düşün.
Evet, bir şeyler içebiliriz.
Sofrayı kurmama yardımcı olur musun?
Ronnie çok tatlı, değil mi?
Merhaba. Pencereden gördüm sizi.
- Merhaba. - Merhaba, nasılsın?
- İyiyim, sen nasılsın? - İyiyim.
- Katie, seni gördüğüme sevindim. - Ben de çok sevindim.
- Nasılsın? - İyiyim.
Mary burada.
Merhaba.
- Size çikolata getirdik. - Güzel.
- Çikolatamızı geri verin. - Bir daha göremezsin.
- Üstündekileri alayım mı? - Evet, teşekkürler.
Canım.
Dünyanın en uzun atkısı bende. Özür dilerim.
- Kafamda da çaydanlık örtüm. - Gel de Ronnie'yle tanış.
- Harika. - Mary de burada.
- Merhaba, Katie. - Merhaba, Mary. Nasılsın?
- İyiyim, teşekkürler. - Muhteşem.
- Selam, Joe. - Selam.
Selam, sen de Ronnie olmalısın. Hakkında çok şey duydum.
- Tanıştığıma çok memnun oldum. - Merhaba.
- Katie. - Abim.
- Harika. - Herkes ne içiyor?
- Herkes ne içiyorsa bana da ondan. - Ben kırmızı şarap içerim.
- Balık yiyeceğiz. - Ben beyaz alayım.
- Ben de beyaz şarap alayım, lütfen. - Bira mı, Ronnie?
- Evet. - Beyaz şarap mı, Mary?
- Evet, sorun olmazsa? - Ben hallederim, Gez.
Biranı getireyim, Ronnie.
Duyduğuma göre büyük bit Derby fanatiğiymişsin, Ronnie.
- Evet. - Harika bir takımdır.
Ben Crystal Palace taraftarıyım.
Ben, hâlâ süper lige çıkabileceğimizi umut ediyorum.
Derby'nin şansını ne kadar görüyorsun?
- Bilemiyorum, fena değil. - Şans dileyelim.
Manchester'da, üniversitenin ilk günü tanıştık.
Daha ilk günde.
Aynı yurtta kalıyorduk.
- Merdivende rastladık. - Evet.
Ben merdivenlerden aşağı düşüyordum o da yukarı çıkıyordu.
- Ben de yukarı doğru düşüyordum. - Demek değişen bir şey yok.
Üniversiteden mezun olunca, Tom'un ilk işi iki yıllığına yurtdışındaydı.
Üzerine alınmadın değil mi?
Londra'ya gelmiştik, değil mi? Dokuz aylığına.
Jeolog olarak ilk işimi Batı Avustralya'nın taşrasında buldum.
Hadi ya.
Babam ve bir sürü Avustralya'lı kovboy.
- Vahşi Batı gibiydi orası. - Tabii o tipik şapka ve bşralarıyla.
- Sen de Avustralya'da çalışmışsın, Katie. - Evet, bir yıl Sydney'de çalıştım.
Harika vakit geçirdim. Avustralyalılar nasıl eğleneceklerini biliyorlar.
- Evet. - Biliyorlar.
İk Noel tatilimde ziyaretime gelmiştin, değil mi?
Evet. Noel tatilini plajda geçirmiştik.
- "Barbie plajda", ha? - Evet.
İki yıl sonra Tom'un oradaki işi bitince ben de ona katıldım ve...
- Büyük turunuza çıktınız. ...kara yoluyla geri döndük.
Yedi ayımızı almıştı sanırım.
Fremantle'dan tekneyle Singapur'a gittik...
...sonra Singapur'dan Malezya'ya oradan da Tayland'a.
Tayland. Burma. Ve Hindistan'a.
- Hindistan'a gitmeyi çok isterim. - Nepal'de trekking yaptık.
Nepal, Nepal'de trekking. Goa Plajı.
- Muhteşemdi, hayatımızın tatiliydi. - Pakistan.
Afganistan. İran.
- Türkiye. - Türkiye.
Oradan Yunan adaları.
En güzel yanı da, Avustralya'da iki yıl çalışmıştım...
...ve oldukça da iyi kazanmıştım ama para harcayacağım bir yer yoktu.
O yüzden ufak bir bütçeyle sınırlanmamıza gerek kalmadı.
Başkaları otostop çekiyordu ama biz otobüse veya trene binebiliyorduk.
- Evet, evet. - Farkı olmuştur tabii.
Sen de Yunan adalarına gitmiştin değil mi, Mary?
- Evet. - Peki, hangisine?
Korfu.
- Korfu'da ne yapıyordun? - Plajda bir bar işletmiştim.
- Kokteyl garsonuydun, değil mi? - Evet.
- Siz Paris'e ne zaman gidiyorsunuz? - Haftaya cuma. Sabırsızlanıyorum.
- Güne erken başlayacağız, tren 6:22'de. - Hadi ya.
Paris'e saat kaçta varıyorduk?
- Ona çeyrek kala gibi mi? - Evet, 9:50.
- Sen Nehri'ne nazır kahvaltı. - Otel rezervasyonunuzu yaptınız mı?
- Çok tatlı bir otelimiz var. - Evet, çok hoş.
- Çok güzel. Marais bölgesinde. - Öyle mi?
Noel alışverişi için harika olacak.
- Ne zaman dönüyorsunuz? - Pazar günü.
Her şeye yetecek zamanımız yok.
- Sığdırmaya çalışacağız. - Deneyeceğiz.
- Her yere yürüyebilirsiniz. - Tabii, tabii.
twitter.com/JohnnyMo_