Help me. Alsjeblieft, iemand.
Bedankt voor je komst, doe de groeten aan vrouw en kinderen.
Dat zal ik doen, bedankt.
Goedemorgen, Lillith. - Goedemorgen, je ziet er moe uit.
Ja, vertel mij wat. - Goedemorgen dames.
Jeff, goedemorgen. Hulpsheriff.
Wat lees je? - Dat is een boek over Europa.
We plannen een reis deze zomer. Ik maakte wat aantekeningen
van plaatsen waar ik heen wil. - Europa, hč?
Waarom neem je niet iemand mee. Het is gevaarlijk om alleen te reizen.
Ja, maar ik kan voor mezelf zorgen. - Ja, dat weet ik.
Je weet waarom ik hier ben niet?
Laat me eens raden. Een van mijn beroemde vleestaartjes?
Ja, mevrouw. - Hij komt er aan.
Heb je het laatste nieuws gehoord? Er is een joch vermist, een gemeente verderop.
Nee, niet weer. - Waarschijnlijk weggelopen of zo.
Ja, mevrouw, dank u.
En hulpsheriff, wat wilt u. - Niets voor mij, dank u, ik ben op dieet.
Dat is gewoon raar, mannen zouden niet moeten diëten.
Vrouwen houden wel van wat steviger mannen. - Ja, dat heb ik gehoord.
Ik neem er hier een van. - Een goede keuze.
Ik haal wat melk voor erbij.
Alsjeblieft, schat. Sluit goed af als je klaar bent.
Nogmaals bedankt dat we mogen blijven. - Je weet dat ik je vertrouw.
Je zorgt altijd zo goed voor de winkel.
Alstublieft papa, je favoriet. - Dat vind ik lekker, het is heerlijk.
Het is heerlijk. - Heb je nog iets van je broer gehoord?
Nee, nog steeds niets. Die is nu ergens in Pakistan bezig.
Ik zie dat je om de hoek verstopt zit. Links van je.
Zo ik heb zestig van die klootzakken.
Sorry, ik werd opgehouden. die commies nemen het hele Midden-Oosten over.
En mijn beste scherpschutter werd gepakt bij het redden van zo'n mooie spetter...
en zo'n grote, nou ja... Wat is er aan de hand mensen?
We wilden op je wachten met het eten, maar dat hebben we niet gedaan.
Want het duurde te lang. Dus hier zijn we.
Ik was de tijd vergeten, sorry.
Wat? Jezus.
Nu we hier zijn, papa, wat is het grote nieuws?
Ben je er klaar voor? - Zeg jij het maar.
We gaan trouwen.
Je maakt een grapje, niet? - Ik hou heel veel van je vader
en jullie zijn volwassen dus gaan we...
uit Candlewood vertrekken. We gaan het huis verkopen.
We gaan een boot kopen en rond de wereld reizen.
Ik ben blij voor jullie, papa. - Dank je, schat.
Wacht eens even, hoe moet dat met mijn college over drie weken?
Hoelang probeer ik je al naar een college te krijgen?
Pap, neem je me in de maling? - Jij bent een intelligente jongen.
Heel intelligent. - Hoe vaak hebben we het hier over gehad?
Mijn linker hersenhelft is veel te complex voor een gestructureerde omgeving.
En nu gooien jullie mij uit huis? - Zo moet je dat niet zien.
We willen gewoon wat tijd... - Jullie zijn nu grote kinderen.
En de Menkay dan en mijn kamer? Het is ook mijn huis, pa.
Je moet me ondersteunen, bloed is dikker en water...
Ze is drie jaar ouder dan ik. Je kent haar nauwelijks.
Dit is onzin, man.
Dat ging goed. - Dat dacht ik al.
Ik praat wel met hem. - Oké.
Hansel, stop, oké? - Wat?
Wat is er verdomme met jou? Je gedraagt je als een verwend kind.
Ik wed dat ze dit al vanaf het begin plant. Ze heeft een soort heksen macht over papa
sinds ze elkaar ontmoetten. - Papa, is eenzaam, Hansel.
Heb je daar wel eens aan gedacht, nee. Want je bent zo zelfzuchtig.
Ruby, geeft om hem en ze willen samen zijn. En daar moet je niet lullig om doen.
Dus nu ben ik ook nog een lul? Je hoeft me niet de les te lezen.
Je bent mama niet. - Ik vraag je alleen redelijk te zijn.
Wees niet zo'n idioot. - Je kunt het gewoon op de lijst toevoegen.
Weet je wat, laat ze de colčre krijgen. En krijg jij ook het heen en weer.
Hansel...
Pap. - Ja.
Blijf jij bij Ruby, oké? Ik haal hem. Ik denk dat ik weet waar hij heengaat.
Ik weet dat ik geen vriendin van Ruby ben, maar ik zie hoeveel ze voor je betekent.
Hansel geeft zichzelf nog steeds de schuld van mama.
Ik weet het. - Ik praat met hem, oké?
Gefeliciteerd.
Laat hem niet alleen. - Dat doe ik niet, ik praat met hem.
Oké, ga maar. - Oké.
Hansel...
Zelfzuchtig. Ik ben niet zelfzuchtig.
Het is pa, die zelfzuchtig is. - Hansel...
Ruby, is een domme naam. - Waar ben je?
Gretel. - Hansel.
Schiet op. - Hansel.
Mijn God. Oké, kalmeer, goed?
Het doet zo'n pijn. Maar pijn is goed. Dan is er geen zenuw beschadigd.
Hoe weet je dat? - Ik kijk te veel tv.
Kijk me aan, ik wil dat je je concentreert. Ik open hem en trek je been er uit, oké?
Nee, dat is een heel slecht idee. - Hansel, ik moet het doen.
Houd je stil. - Oké.
Eén, twee...
Ik heb hem...
We moeten hier weg.
Ik zie volgens mij een hut. Blijf hier dan haal ik hulp.
Nee, meen je dat? Je laat me niet hier in het bos achter, oké?
Waar een wild dier in mijn ballen kan bijten. - Kun je lopen?
Natuurlijk kan ik lopen. - Hou vol.
Ik kan niet lopen, help me. Ik heb je, recht zo die gaat.
Kom op.
Pas op waar je loopt.
Lillith, is dit jouw huis? Ik dacht dat je in het dorp woonde.
Dit is een oud huis van de familie. Maar wat is er aan de hand?
Hansel is gewond, we hebben hulp nodig. - Lieverd, kom binnen.
Dank u. - Natuurlijk.
Ik kan niet geloven dat je hier woont.
Het spijt me. Hoe voelt je been nu?
Het doet nog steeds pijn als de... honing.
Ik heb denk ik wel iets dat zal helpen.
Probeer er hier maar een van. Magische snoep.
Dat is mijn geheime recept. - Wat zit hier in?
Vertrouw me maar, ik neem ze voor mijn eigen staar.
Gretel, schat, het spijt me zo. Ik was vergeten dat je vegetarisch bent.
Ik heb niets nodig, echt. - Neem je me in de maling?
dit is gewoon ongelofelijk. Wat is dit voor vlees?
De sappigste soort.
Lillith, nogmaals bedankt. Ik weet niet wat we zonder jou zouden moeten doen.
Waarschijnlijk doodbloeden, dat garandeer ik je.
Ik denk dat je wat meer moet eten, wat denk je van een gebakje?
Laat maar, ik heb niet zo'n trek. - Probeer het, dit is heerlijk spul.
Lillith, ben jij dat op deze foto?
Ja, heel lang geleden.
Dat zijn mijn jongens, het is een tweeling.
Net als jij en Hansel. - Wie is die baby?
Dat is mijn kleine Abigail, mijn kleine vogeltje.
Ze heeft het niet gehaald.
Dat spijt me. - Ze werd gewoon...
zwak geboren. De wereld was te veel voor haar kleine lijfje.
Lieve God. - Zegen hem, hij is gewoon uitgeput.
Of het is een voedsel coma. - Hansel?
Schatje, kom we gaan even liggen.
Sorry lieverd. - Wat lekker.
Ik kan het niet geloven. - Pas op we gaan nu lopen.
Jullie mogen best blijven slapen. Mijn huis is jullie huis.
We moeten echt gaan Lillith, je was geweldig. Ik wil je niet nog meer lastigvallen.
Nonsens, heb ik net niet gezegd dat al het mijne ook van jullie is.
Jij mag mijn kamer nemen, daarbij is het bos erg gevaarlijk 's nachts
zoals Hansel al gemerkt heeft. We brengen hem morgenochtend naar het ziekenhuis.
Goed, als je er op staat, maar jij Lillith, waar slaap jij dan?
Lieverd, ik slaap niet veel tegenwoordig, ik weet dan niet of ik ooit nog wakker word.
Heb je zin in een kopje thee? - Dat zou lekker zijn.
Wie is dat? - Dat is mijn broer Nathan.
Hebt u een broer? Weer iets dat ik nooit geweten heb.
Ik praat daar niet zo vaak over. Laten we maar zeggen dat we niet overweg konden.
Mag ik vragen waar hij nu is? Hij is overleden.
Heel lang geleden. - Dat spijt me.
Alsjeblief, schat.
Alsjeblieft.
Jullie twee lijken zoveel op je moeder. - Dat is wat papa altijd zegt.
Je moet haar heel erg missen. - Ik herinner me haar niet meer zo goed.
Maar ik mis wel de gedachten aan haar.
Het is wel moeilijker voor Hansel. Hij heeft sindsdien een gewicht op zijn schouders.
Hoe komt dat zo?
Ze haalde medicijnen voor hem.
Hij geeft zichzelf de schuld. - Ik begrijp het.
We hebben allemaal onze last te dragen en we gaan er allemaal anders mee om.
Hoe vind je het? Het is mijn speciale mix.
Het is lekker, het is heel zoet.
Gaat het wel?
Ja, maar ik voel me gewoon een beetje duizelig.
Je hebt een moeilijk leven Gretel.
Het is goed dat je blijft slapen.
Hallo, goedemorgen. Hoe voel je je?
Waar is Hansel?
Een buurman heeft hem vanmorgen naar het ziekenhuis gebracht.
Ik probeerde je wakker te maken maar je was zo uitgeput
Ik moet gaan, ik moet bij hem zijn. Hij kan niet voor zichzelf zorgen.
Zodra de buurman terug is laat ik hem jou wegbrengen.
Ik heb een vreselijke hoofdpijn. - Daar heb ik wel iets voor.
Alsjeblieft.
Hier, zuig maar op een van deze.
Goed tegen hoofd en maagpijn.
Weet je lieverd, je zou je waarschijnlijk beter voelen als je een douche nam.
Ja, misschien.
Ik heb niets om me om te kleden. - Ik heb genoeg dingen die jou passen.
God, mijn maag.
Nee, het is oké, je hoeft niet bang te zijn. - Dat zou je heel zeker wel moeten zijn.
Kevin, stil alsjeblieft.
Hallo, ik ben Jane. Wat is jouw naam?
Ik ben Hansel. Waar zijn we verdomme?
We weten niet waar we zijn. Ze hebben jou gisteravond binnengebracht.
Je was heel ver weg. Heb je een rare smaak in je mond?
Ja, dat heb ik. - Dat doet dat medicijn met je.
Er waren er meer van ons maar jij bent nu de vierde.
Vier, wat is dit? - Je bent nu een van ons nu.
Ik ben een van wat?
Eten.
Wat is er aan de hand? Wat gebeurt er?
Laat me er uit.
Wat gebeurt er? - Je moet iets eten voor het op is.
Wat, hoe kunnen jullie dat eten? - Dat willen we ook niet, maar...
Het zorgt dat je meer trek krijgt. - Kunnen jullie misschien stoppen
en me verdomme vertellen wat er aan de hand is?
We zijn vlees - Dat weten we niet, Kevin.
Ja, dat weten we wel, het is een optelsom.
Je hebt geen bewijs - Jane, wil gewoon de waarheid niet inzien.
Dat we vee zijn, dat ze ons vetmesten en ons dan door die deur meenemen.
En alles wat je daarna nog hoort, is gillen.
Vreselijk geschreeuw.
Ze zullen niet eens meer wachten tot ik vetgemest ben.
Vlees, dat is wat we zijn.
Maar dat weerhoudt mij er niet van ondertussen te genieten.
Nee.
Laat haar met rust.
Help.
Gretel schat, kun je even hier komen? Ik wil je iets laten zien.
Lillith, ik moet nu echt weg. Ik bedoel ik...
Weet je wat dit is?
Het is het eigendomsbewijs van de bakkerij. Weet je waarom ik het jou laat zien?
Betekent dit wat ik denk dat het betekent? - Ja, hij is van jou.
Ik laat het gemberbrood huis aan jou na zodat jij het voort kunt zetten.
Nadat ik er niet meer ben. - Maar uw kinderen dan?
Ik bedoel waarom zouden zij niet... - Ik vertrouw ze voor geen cent.
Maar jij, op het moment dat ik je ontmoette
wist ik dat hij van jou moest worden.
Lillith, ik weet niet wat... - Je hoeft alleen daar te tekenen.
Dat is alles wat je hoeft te doen en dan is het officieel.
Oké...
Het punt is dat ik niet weet of ik de rest van mijn leven in Candlewood wil blijven.
Dat begrijp ik, lieverd, dat doe ik.
Maar dit tekenen betekent alleen dat het wettelijk van jou is
en als je de verantwoordelijkheid niet wilt, dan vertrouw ik erop dat je iemand vindt.
Dat kan ik niet doen, dit is jouw baby. - Hij is van jou.
Ik wil niet dat iemand anders hem krijgt. Alleen jij.
Alsjeblieft?
Goed.
Lillith, het spijt me. - Het is niet erg.
Laat me een verband voor je pakken.
Gretel
Je verdoet je tijd. - We hebben het allemaal geprobeerd.
Wat doe je met haar?
Bedankt voor het vegen, dat had je echt niet hoeven doen.
Dat is het minste dat ik kan doen.
Is alles goed? - Prima.
Ik heb zo dadelijk wat lekkers voor je en dan wat meidenpraat, oké?
Oké, geweldig. - Wat doe je?
Dus ik moet hier gewoon blijven zitten en dat vergif eten
en wachten tot ik opgegeten word. - Wat, heb je een beter idee?
Ja, niet opgegeten worden, dat plan.
Ik moet haar vinden en zorgen dat ze in orde is.
Was ze bij je toen je gedrogeerd werd? - Was ze een grote meid?
Misschien hebben ze haar al opgegeten. Ze houden heel erg van dikke meiden.
Daar houden ze heel erg van. - Houd je kop verdomme, Kevin.
Ik wed dat ze komt terug komt. Ze laat me hier niet sterven.
Ik ben zo weer terug, ik ga wat glazuur halen.
Gretel? - Mijn God. Hansel?
Hansel? - Dat is haar.
Gretel.
Dat is nou jammer. - Gretel, help.
Ik ben hier beneden, help. - Lillith, wat gebeurt er?
Wat er gebeurt?
Dat je nu deze zal moeten dragen. Dat is als we beleefd blijven tegen elkaar.
Laat haar met rust. Wat? Wacht even.
Waarom zit Hansel in jouw kelder? - Doe de boeien om.
Nee, geef antwoord, wat gebeurt er? Wat doe je met hem?
Met hem? Nog niets.
Ik ben hier. Achter je.
In het rond, draai je en draai je. En weet je wanneer we stoppen?
Dat weet alleen Lillith.
Rustig, rustig maar.
Weet je wat?
Ik had gehoopt dat dit een plezierige ervaring zou zijn.
Nou ja. - Ik ben hier beneden.
Het spijt me. - Nee, ik weet dat ze me nog kan horen.
Gretel, help. Ik ben hier beneden, help.
Oké, kunt je me het laten weten als je een van hen ziet?
Geweldig, dank je Sassie.
Wat is er aan de hand, Ruby?
Je hebt ze niet meer gezien sinds gisteravond?
Er verdwijnen jongeren, niet? Misschien is er ook iets met hen gebeurd.
Er zou niet zo veel aan de hand zijn, als Gretel niet zo verantwoordelijk was.
Dat is zo. Zij had haar vader laten weten waar ze zijn.
Zeker als er iets gebeurd was. - We zullen opletten, oké?
Het zijn goede jongens, ik zal persoonlijk mijn ogen goed openhouden.
We vinden ze wel. Zo gemakkelijk als mijn taartjes.
Ik had je dingen willen leren. Je dingen laten zien.
En je had me moeten vertrouwen, zodat ik jou zou kunnen vertrouwen.
Alsjeblieft, laat ons gaan. - Houd je mond.
Dat heb ik allemaal al eerder gehoord.
Gretel, dit zijn mijn zoons, John en Bobby.
Net als de Kennedy ‘s.
Ze zijn mijn familie.
Ik zou willen dat jij een deel van de familie werd, zou je dat willen?
Nee.
Ik zal je wat tijd geven om dat te heroverwegen.
Maar nu, is het lunchtijd, niet jongens?
Gretel, wil je me komen helpen met de lunch?
Alsjeblieft, Gretel.
Luister naar me. Jij bent geen vee zoals de rest.
Laat me jou niet zo behandelen, alsjeblieft.
Kom me helpen de tafel te dekken. Doe het alsjeblieft
Hoe gaat het met je been? - Het wordt erger.
De pijnstillers van die ouwe heks raken uitgewerkt.
Het spijt me echt. - Ik wilde dat ik je iets kon geven.
Ja, ik ook.
Waarom heb ik jou nooit eerder in de stad gezien?
Ik kom hier niet vandaan. Ik kom uit Ohio.
Ik was onderweg naar NewYork, je weet wel grote plannen, een grote stad.
Je klinkt net als mijn zus.
Ze wil hier ook weg en iedereen achterlaten.
Waarom de grote stad, waarom NewYork?
Toen ik drie was begon ik met pianospelen.
Ik wilde altijd al concertpianiste in NewYork worden.
Mijn vader zei altijd dat ik het niet zou redden.
Je vader is een klootzak en wij komen hier wel uit, oké?
Ik denk dat ik dit slot open kan krijgen als ik iets heb dat scherp genoeg is.
Alsjeblieft, zeg me dat je een slotenmaker bent.
Nee, maar ik kijk veel tv en dat is soms handig.
Wat denk je van dit? - Ja, perfect.
Bijna. - Nee.
Het spijt me dat het niet werkte. - Ik zou iets willen hebben dat scherper is.
Weet je, ik ben niet zo bang meer.
Dat vertel ik mezelf tenminste en het lijkt te helpen.
We komen hier uit, oké?
Luister naar me, ik beloof dat we hier uitkomen.
Hoe kun je daar zo zeker van zijn? - Omdat ik niet wil sterven hier beneden.
Niet nu, niet... vertrouw me, ik heb grote plannen en ik neem je mee.
Oké? En geen klootzak van een vader of een gestoord kreng neemt dat van je weg.
Vertrouw me maar.
Val maar aan.
Gebruik je vork.
Val aan. - Ik heb geen trek.
Dat zal moeten veranderen, van nu af aan eet je wat ik zeg dat je moet eten
en wanneer ik je zeg het te eten. Dan zullen we prima samenleven.
Eten nu. - Ik heb geen trek.
Weet je, Nathan luisterde ook niet naar mij.
En nu hebben zijn kleine jongens geen vader.
Een verbaasd klein vogeltje.
Ik gezorgd dat het leek dat hij echt niet wilde leven, niet?
Kijk, je broers vinden het heerlijk, val aan.
Zij zijn geen broers. - Dat zijn ze nu wel, eet.
Nee, dat doe ik niet. - Eten, verdomme.
Loop naar de hel.
Achter haar aan, breng haar terug. Jij ook.
Goed gedaan, jongens, goed gedaan.
Als je je als een dier gedraagt
dan zal je als een dier eten.
Eet dit op, het heeft kracht. - Blijf van me af.
Doe je mond open. Goed zo.
Je zal sterker worden dan je ooit geweest bent. Ja, kauw er op.
Net als Dana, ze was jong en gezet.
Hoe smaakt ze?
Waarom heb ik jou zo verkeerd ingeschat?
Ik dacht dat je speciaal was. Ik dacht dat je zoals ik was.
Breng haar naar beneden, bij de anderen. Ze is te zwak om jullie zus te zijn.
Hallo maatje, wat ben je aan het doen? - Op zoek naar een clou, waar ze heen zijn.
Weet je waar dit is?
Ik weet dat het ergens in de bossen is. Hun moeder nam ze soms mee daar naar toe.
Ze noemden het de handenboom.
Het was hun speciale plek, waar papa's niet mochten komen.
Dat een goede plaats om te beginnen. - Ja, ik denk dat je gelijk hebt.
Wat is dat?
Ben je in orde? Hebben ze je pijn gedaan?
Waarom doen jullie dit met ons?
Nee, alsjeblieft.
Pak aan.
Nee, stop daarmee
Waarom heeft ze dat gedaan?
Waarom zou ze hen willen uitdagen? - Om ons te redden.
Ik denk dat ze weg zijn.
Dat zal toch niet zo zijn?
Laat me gaan.
Laat me los, nee.
Het is deze kant op. - Nee, hij gaat er hier uit.
Ik heb geluisterd naar alles wat ze doen. Ik weet van alles wat ze doen.
Ik weet meer van dit huis dan ze denken. - Ja, maar ze hebben Jane daarheen gebracht.
We moeten haar eerst redden. - Ik vind Jan heel aardig
maar als we die kant opgaan zullen we alle vier sterven.
Deze kant op en er zullen drie van ons overleven.
Nee, stop, nee.
Mijn God. - Ik denk niet dat het mogelijk is.
Maar ik zal hulp sturen. - Succes.
Misschien heeft hij gelijk. - Nee, we kunnen haar niet achterlaten.
We zouden zonder haar niet vrij zijn.
Goed. - We moeten haar helpen.
Laten we gaan.
Wat is er, rooie? - De sheriff zegt dat je de bossen goed kent.
Ja, best wel, bijna als mijn broekzak. - Weet je waar dit is?
Ja, dat is bij Fells Point. Zal ik je er heen brengen?
Nee, blijf jij maar zoeken, wij gaan wel. - Weet je het zeker?
Ja. - Oké, die komen wel tevoorschijn, klagend.
Dank je.
Laten we ons hier doorheen wurmen.
Hoe gaat het met je been? - Het gaat als ik er niet aan denk.
Oké, dat is mooi. - Goed.
John kom naar binnen, ik heb je nodig, nu.
Ik moet wat sporen verwijderen. - Jij pakt ze, begrepen?
Laat ze voelen hoe de zaken er bij staan en dan hebben we een echt feest vanavond.
Maak mam trots, vooruit.
Ik kan niet geloven dat ze haar kinderen hier voor jaren opgesloten hield.
Zijn die gasten haar kinderen? Wat is dat verdomme?
John?
Vooruit, schiet op.
Weet je zeker dat dit het is? - Jerry, leek zeker van zijn zaak.
Nee, alsjeblieft.
Ik weet het niet.
Wacht.
Ze is hier, kom mee. - Wacht Hansel.
Dat is het plan, oké? Ik denk niet dat we het redden.
We vermoorden ze, allemaal.
Zodat ze dit niemand ooit weer aan kunnen doen. Kom mee.
Het is oké, kijk me aan.
Het was wat je moest doen, oké? Het was hij of wij.
Jane schiet op, maak haar los, snijden.
Voorzichtig.
Het komt goed.
Lillith? Hallo?
Hulpsheriff. - Jezus.
Sorry. - Ik ben de hele dag al naar je op zoek.
Waarom in Godsnaam? - Hansel en Gretel, zijn vermist.
En jij bent close met Gretel, dus ik dacht dat je misschien wist waar ze kunnen zijn.
Ik denk dat dit misschien duidelijkheid kan verschaffen.
Het is onder de deur doorgeschoven en vond het toen ik binnenkwam.
Dit is niet het handschrift van Gretel.
Waarom ben je vandaag dicht, Lillith? - Ik had gewoon een dagje vrij nodig.
Dat is het fijne van een eigen zaak hebben.
Heb je jezelf gesneden? - Lieve hemel, nee.
Ik was thuis vleestaarten aan het maken en ik ben uitgeschoten.
Wil je even hier blijven, ik bel de sheriff.
Weet je, ik heb echt haast. - Hij zal je willen spreken.
Hulpsheriff Carter voor sheriff Mackiss.
Hulpsheriff Carter voor sheriff Mackiss, hoor je mij?
Je hoeft hem niet lastig te vallen. - Hoi, ik ben het Jerry.
Ik ben in het Gemberbrood Huis met Lillith en...
Gretel, deze kant op.
Ze is zwak, Hansel, we moeten stoppen om te rusten.
Nee, we moeten doorgaan, kom mee.
Gretel? - Ik ben zo moe.
Wil je soms sterven? Kom op dan.
Help me. - Ze wil ons iets duidelijk maken.
Wat is dat? - Mijn ogen branden.
Ik zie niets meer. Waar zijn jullie?
Ik ben verdomme heerlijk.
Hansel, help me. - Gretel?
Waar ben je? - Gretel?
Gretel, ik kom er aan.
Gretel?
Zit rechtop, Jane. - Papa?
Papa, waar ben je?
Je redt het niet, Jane. Papa, denk na.
Ik heb je hulp nodig. - Jane, laat je bescherming zakken.
Zeg hem dat ik dat zal doen.
Je bent voor de gek gehouden. - Ik weet het niet.
Zie je het niet? - Papa...
Je redt het niet. Papa, ik zal niet falen, ik beloof het.
Hoe kom ik hier uit? - Je redt het niet, accepteer het.
Je redt het niet. Je bent een mislukkeling. - Nee.
Dat is altijd zo. - Nee, dat is niet zo.
Geef het op. Ik ben zo teleurgesteld. - Nee, Dat ben je niet.
Jij maakt niet uit wat ik doe.
Ik kom er uit.
Je zit in de val.
Ontsnappen is onmogelijk.
Jij bent van mij.
Nu.
Laat me met rust.
Nee alsjeblieft, laat me met rust.
Je kunt nergens meer heen nu. - Alsjeblieft.
Ik denk dat ik je in huis hou.
Ik denk dat het een van haar trucs was.
Mijn God. Hier heeft ze hen gekookt.
Hoeveel denk je dat er hier geweest zijn? - Te veel.
Ze maakt die vleestaarten al jaren. - Ik vond haar vleestaarten heerlijk.
Jane, nee.
Jane? Ze is dood.
Kom. Hij zit op slot.
Hij heeft geen sleutels.
Hansel, het is niet goed.
Als je er in kunt, kun je er ook uit.
Ik zie een opening, het lijkt groot genoeg om er doorheen te kruipen.
Het lijkt te klein. Hier.
Je gaat de verkeerde kant op. - Kom, zo komen we er uit.
Dit is toch verkeerde kant op.
Ik vroeg me af of jullie...
Met Jerry, ik ben in het Gemberbrood met Lillith en...
Lieve God. Ruby.
Ruby, kom hier.
Wat is dit verdomme? - Hansel?
Gretel? Hansel?
Jerry?
Ben je hier?
Jerry?
Hallo?
Is er iemand hier? Ik heb dit huis nog nooit gezien, jij?
Nee, ik ook niet. Ik bedoel, het is eng.
Is er iemand hier?
Hallo?
Moet je zien hoe het er hier uitziet.
Dat is Herbie, dat is Lillith's auto. Ik dacht dat ze in de stad woonde, kom.
Misschien weet ze waar ze zijn.
Ruby dat is haar auto, Lillith's auto, mijn God.
Ze zijn hier, we moeten ze vinden en dan wegwezen.
In je dromen.
Waar zijn mijn kinderen? - Daar heb ik geen tijd voor.
Jij ook.
Mijn God. - Help me.
Mijn God, ik haal hulp.
Het is oké, ik haal hulp. - Ze gaat ze opeten.
Wat, wie? - Andere jongeren.
Welke kinderen, waar zijn ze, waar? - Ze gaan allemaal dood.
Welke anderen, waar zijn ze? Hou vol, oké?
In... hut... oude vrouw.
Jongeman? Jezus.
Dit is Mackiss, is daar iemand?
Sheriff Mackiss, is daar iemand? - Centrale, wat is het probleem, sheriff?
Hallo, dit is Woodylook, ik heb een paramedic nodig.
Ik heb een jongen aangereden.
Wacht, hoor je dat? Hij is hier binnen bij ons.
Kom, wegwezen, snel vooruit.
Vooruit wegwezen.
Hansel, kijk. Kun je klimmen?
Ja, we gaan. - Kom vooruit.
Rustig. - Ik geef je een zetje, oké?
Opschieten, Hansel, opschieten. - Het lukt.
Luister, ik ga hier even weg, ik ben waarschijnlijk terug voor jij er bent.
10-44, dat is duidelijk. - Over en uit.
...alle beschikbare eenheden op Bellfort...
Vooruit wegwezen. - Mijn God, Ruby.
Gewoon wegwezen nu, stap in. Stap in.
Kom op, we gaan.
Ik weet het niet.
Daar komt ze aan.
We moeten hier weg.
Ik kan hier niet opstaan. Laat haar gaan.
Wegwezen.
Papa.
Dat kan niet waar zijn. Een doodlopende weg?
Opschieten, grijp ze.
Hoe komen we hier nu weg? - We moeten in beweging blijven.
Je komt niet ver met dat been. - We kunnen het verkennen.
Zorgen dat we de goede kant op gaan en niet rondcirkelen.
Kom mee.
Waar heb je dat geleerd? - In de vijfde klas, ms van Graf.
Een oude Indianentruc, originele Amerikaanse. Ze heeft me nooit gemogen.
Kijk me niet op die manier aan. - Wat bedoel je?
Dezelfde blik die mam had, als ze trots op me was.
Ik ben niet altijd een domme klootzak geweest. - Dat heb ik niet gezegd.
Het maakt niet uit, maar laat het me niet zien.
En ms van Graf heeft me nog iets verteld, laten we gaan.
Hier zijn we.
Vooruit.
Opschieten.
Is hij dood? - Natuurlijk is hij niet dood.
Wie is die vent eigenlijk? - Familie.
Haar familie. - Laten we gaan.
Houd me vast oké? Gaat het?
Ja, ik zal me veel beter voelen als ik in een ziekenhuis met pijnstillers lig.
Met die pijn? Dat is zeker.
Kom op.
Mijn God.
Luister, er komt hulp aan, Ze zullen hier zo wel zijn.
Gretel, ik kan hem er uit trekken. Eén, twee...
Wie ben jij?
Jullie kunnen nergens heen. - Nee.
Je komt hier niet mee weg, Lillith. Je hebt de sheriff neergeschoten.
Er zullen mensen komen. - Ja, ik heb de hulpsheriff ook vermoord.
Dus we kunnen beter opschieten. Help je broer, schiet op.
Het is tijd voor het eten.
Dat wordt wat. - Waarom doe je dit Lilith?
Waarom ik dit doe? Omdat het werkt.
Weet je hoe oud ik ben?
Opschieten, opstaan, kom mee.
Kom mee, kleine hondjes, opschieten.
Naar binnen.
Hierheen, ga zitten.
Hier, kijk hier naar, kijk onderaan.
Zie je de datum? Toen noemden ze me een heks.
Jij kunt dit hebben, jij kunt alles hebben. Jij verdient voor eeuwig te leven, Gretel.
En ik kan je laten zien hoe. Ik kan het aan jou geven
Kijk, laten we hem samen vermoorden.
We nemen zijn hart en eten het op. Het is geen vlees maar jeugd.
We eten jeugd. Je zal het heerlijk vinden.
Het nodig hebben, geloof me.
Nee. - Ik begrijp het.
Ik wilde je redden, ik wilde je alles leren
zoals het werkelijk is. Maar je bent het niet waard.
Je bent hetzelfde als de rest, vlees.
Dom, vlees.
Wat is dat voor spul? - Het reinigt je, als dat mogelijk is.
Jij, ik wilde jou altijd al opeten.
Blijf stil zitten of ik snij je ballen eraf en laat je er naar kijken.
Lillith, in Godsnaam. - In Godsnaam? Wie is God?
De jouwe? Hij is gewoon een zoethouder voor de hopelozen.
Wat heeft hij recentelijk voor jou gedaan?
Ja.
Opschieten, naar de kelder.
Ga nu maar.
We hadden door de voordeur moeten gaan. - Dan waren we niet ver gekomen
met dat idee, niet? Vertrouw me nou maar.
Opschieten.
Ik kom er aan.
Probeer ons maar te pakken te krijgen.
Waar zijn jullie? Ik kom jullie opeten.
Je zult ons nooit vinden. - Waar zijn jullie, kleine donderstralen?
Dit is die opening, hier doorheen.
'Nu gaan we een kringdans doen. '
Gretel, schatje. Waarom doe je dit?
Kom hier, Gretel, kom dichterbij.
Weet je waarom ik jou uitgekozen heb?
Omdat jij net zoals ik ben.
Ik zie het in je ogen. Kom dichterbij, lieverd.
Je weet toch wel wat ze met heksen doen, Lillith?
Ze verbranden ze.
We verbranden ze levend.
Kom mee, we moeten hier weg, nu.
Wat die jij in hemelsnaam hier? Ik dacht dat je dit zou mijden als de pest.
Ja, ik moest wat dingen ophalen.
Gaat het wel met je? - Ik denk het wel.
Ik weet het niet.
Papa, komt zo uit het ziekenhuis, we halen hem op en dan smeren we hem.
Zal ik jullie daar ontmoeten? Ik heb even wat tijd nodig.
Meisje, je weet dat ik van je hou, toch?
Ik hou ook van jou. - Ik zie je daar.
Want je bent net zoals ik...
Ik zie het in je ogen...
No credits needed - Ik know who I am -
Gedownload van www.ondertitel.com