POPRZEDNIO…
Nazywa się Jonathan Pine.
Będzie miał wsparcie. Zidentyfikuj ich i zneutralizuj.
Tak, to ja. Mam gości.
Zostawię to, co ustaliłem.
Dziękuję za twoją ciężką pracę. Koniec gry.
- Co z moimi gwarancjami? - Nie mogę ich wypełnić.
Oszukałeś mnie.
Dam Matthew Ellisowi 50 milionów dolarów, by stał się wolnym człowiekiem.
Jutro. Zgodzisz się na kapitulację.
Jeśli tego nie zrobisz, zniszczę cię.
Wiem, że Roper jest twoim ojcem. Mówił ci o swoim drugim synu?
Wykorzystał cię, Teddy!
Planują przewrót w twoim kraju, Consuelo.
Pomożesz mi temu zapobiec.
To broń elektromagnetyczna.
Jutro zrzucą broń na spadochronie.
Do obozu Cabrery w dżungli. Musimy działać.
Twój angielski koleżka podsłuchiwał mój dom,
czyli wie o naszej operacji.
Chcę Jonathana Pine'a.
Mówi: „Nie możesz.
Nie możemy dotknąć krowy ani jej ruszyć”.
„A możemy ją przejechać?”.
Jest i on.
Usiądź z nami, Eduardo. Poczęstuj się ciastkiem.
Nie jestem głodny.
Jak wygląda sytuacja?
Wszystko idzie zgodnie z planem.
Polecisz do Cabrerów i przekażesz im,
że dostawa będzie dziś wieczorem. Terminowo. Wylatujesz za godzinę.
Weźmiesz ze sobą Juana.
W porządku. A co z tobą?
Dołączę w swoim czasie.
Muszę zająć się pewną drobnostką.
Dam znać Cabrerom.
Tu Eduardo.
Cześć. Jak nam idzie?
Jestem z Gilbertem.
Powiedz Cabrerze, że wszystko idzie gładko.
Dobrze?
Samolot.
Wszystko.
Uważaj na siebie, Teddy.
Wyruszam z panem Carrascalem.
Widzimy się na miejscu.
Do zobaczenia.
Gotowe.
Consuelo mówi,
że 40 kilometrów na wschód od miasta leży opuszczona strzelnica.
Nazywa się San Marcos. Możemy tam wylądować.
Rumpelstiltskin. Jak zawsze na czas.
Rozważyłeś moją ofertę?
Bardziej mnie ciekawi, czy ty rozważyłeś moją.
Pięćdziesiąt milionów.
Dołącz do zabawy, póki nie jest za późno.
Nici z umowy.
Ale jeszcze się spotkamy. Liczę, że prędko.
Im szybciej, tym lepiej. Tęsknię za tym uśmieszkiem.
NOCNY RECEPCJONISTA
NA PODSTAWIE POWIEŚCI JOHNA LE CARRÉ
- Masz to? - Tak.
Jeszcze się spotkamy. Liczę, że prędko.
Im szybciej, tym lepiej. Tęsknię za tym uśmieszkiem.
Dobra. Sally, skontaktuj się z Basilem.
Powiadom o przekierowaniu samolotu. Potem odbierz Consuelę.
Ma załatwić komitet powitalny.
- Kolumbijski i międzynarodowy. - Już działam.
Zadzwonię, jak dotrę do Teddy'ego.
Ile potrwa droga?
W normalnym kraju byłyby to dwie godziny, ale w Kolumbii cztery.
- Roxana? - Jesteś tam? Słyszysz mnie?
- Tak. - Znaleźli nas. Zwiałam.
Jadę autobusem do Sabanety.
- Pomóż mi. - Jak to? Gdzie Tavo?
Nie wiem. Uciekł.
- Muszę kończyć. Oddzwonię. - Roxana…
- Kurwa! - Co jest?
Musimy zboczyć z trasy.
Słuchaj, Juan…
O czym dyskutowaliście przy śniadaniu z Gilbertem?
My tylko… domykaliśmy ostatnie sprawy.
- Gdzie jesteś? - Prawie na miejscu.
Jak wysiądziesz, przejdź na parking.
Będę cię widział.
Chodzi o Matthew Ellisa?
Mogłem od razu wykończyć tego sukinsyna.
Spokojnie. Już się tym zajmujemy.
W jaki sposób się tym zajmujecie?
Wyluzuj.
To moja operacja, Juan.
Ja ją stworzyłem.
Mam prawo wiedzieć o wszystkim. Czemu mi nie powiesz?
Ślicznotka z Miami wróciła w nasze szeregi.
Tyle ci wystarczy. A teraz jedź.
Gilberto ufa tej suce?
- Tak. A ty powinieneś jej dziękować. - Niby za co?
Jak to „za co”?
Twój angielski kochaś owinął cię wokół palca.
Jedź.
Zadzwonię do Cabrerów i powiem, że jesteśmy na miejscu.
Dobra.
- Pójść po nią? - Ja to zrobię.
Tak?
Jestem już z panem Carrascalem w wyznaczonym punkcie.
Spóźnię się, bo odbieram Roxanę.
Radzę się tym nie kłopotać.
Już tutaj czekamy.
Nie marnujcie czasu.
- Dobra, jestem na miejscu. - Widzę cię.
A ty gdzie jesteś?
Matthew, gdzie jesteś?
Halo?
W niebieskim aucie po lewej. Jakieś 30 metrów od ciebie.
Jest w niebieskim oplu astrze.
Dajemy!
Żegnaj, Roxana.
I powodzenia.
Przyda ci się.
Jedź.
Auto jest puste!
Wszystko gra, Juan? Co się stało?
Matthew Ellis nam zwiał.
Musiał dostać cynk.
Od kogo?
Za ile będą tu Cabrerowie?
Skąd mam wiedzieć?
Ale już tu jadą, tak?
Oczywiście, że tak.
Eduardo, na pewno dzwoniłeś do Cabrerów?
Nie do wiary.
Pokaż telefon.
- Dawaj go! - Nie.
Co robisz?
Dzwonię do Cabrery.
Nie ma takiej potrzeby.
Nie ufasz mi? Naprawdę?
Masz.
Weź sobie.
Sukinsyn.
Wstawaj.
Mnie nazywasz sukinsynem, Juan? Mnie?
Wiedziałeś, co planował Roper?
Że chciał wrócić do Anglii beze mnie?
Oczywiście, że wiedziałem.
Pierdol się.
Wszyscy oprócz ciebie wiedzieli.
Proszę. Wysłuchaj mnie, Teddy.
Jesteś gnojem, Juan.
Błagam cię.
- O co? - Proszę, nie.
- Nie chcę cię zabić. - Nie.
- Właź do auta. - W porządku. Dziękuję.
Powoli.
Zdjęcia i współrzędne od Jane.
Weź auto.
- Ja jakoś sobie poradzę. - Dziękuję.
Byłeś dla mnie dobry, Martín.
A wcale nie musiałeś.
Walczysz o dobro naszych obywateli.
Mogę jeszcze jakoś pomóc?
Znajdź Tavo. Nic więcej.
W porządku. Bądźmy w kontakcie.
Musimy przełożyć operację.
Nic nie przekładamy.
Muszę wywiązać się z terminu.
Za duże ryzyko.
Odwołuję operację do czasu, aż go znajdziesz.
- Co powiedziałaś? - Słyszałeś.
Mayra, skarbie, ciekawi mnie, czy wiesz, jak się gotuje żabę.
Jeśli wrzucisz ją do wrzątku, od razu z niego wyskoczy.
Ale jeśli dasz ją do letniej wody i będziesz powoli podkręcać gaz,
nie zorientuje się do czasu, aż jej mózg ugotuje się we własnych sokach.
To ty jesteś tą żabą, jeśli jeszcze nie załapałaś aluzji.
Pożałujesz, że śmiesz tak do mnie mówić.
Czy ty mi grozisz, Mayra?
Rozważasz zdradę?
Przypomnę ci,
że wydałaś rozkaz zabójstwa Rexa Mayhew w jego domu w Surrey.
Jeśli będę tonąć, chętnie pociągnę cię za sobą na dno.
Gdzie on jest?
Pomóż mi.
Co go czeka, jeśli twój plan wypali?
Wiesz co.
Tamtej nocy byłem w twoim biurze w Cartagenie.
Widziałem cię, gdy byłeś sam. Okaleczałeś się.
- Nie miałeś tego zobaczyć. - Nie musisz taki być, Teddy.
Możesz zniknąć w tych górach razem ze swoją siostrą.
Znów być Eduardem Vidalem.
Nikt się nie dowie. Będziesz wolny.
Ale wpierw on musi zginąć.
Kiedy się w nim zakochałaś?
Już w Londynie? Przy pierwszym spotkaniu?
Czy dopiero po tym, jak odstawił Łazarza w Kolumbii?
Wpadłaś w jego ramiona i już w nich pozostałaś.
Nie ostrzegłam go.
To skąd wiedział? Kto mu się wygadał?
Macie jakiś plan?
Przybędzie ci na ratunek, niczym rycerz na białym koniu,
a przy okazji dorwie mnie?
No cóż, ja i Frisky też mamy wobec ciebie pewne plany.
Potrafimy wydobyć z ludzi prawdę…
- Nie uprzedziłam go. - Dość!
- Ostrzegałem cię jasno i wyraźnie. - Nie dotykaj mnie!
Pozwól, że coś ci wyjaśnię. Masz rację co do Matthew Ellisa.
Łatwo jest się w nim zakochać, ale ja się temu oparłam.
Może przejrzałam jego zamiary, a może nie jestem zdolna do miłości.
Tak czy siak, nie straciłam dla niego głowy.
A jeśli ktoś stracił…
to na pewno nie ja.
Zabierz ją do domu.
Złotko…
Puść go.
Wszystko gra?
Gdzie Carrascal?
Muszę wam coś pokazać.
Jak to? O co chodzi?
Wyłaź.
Wyłaź!
O to chodzi.
Kim on jest?
Kto to?
Sukinsyn przedstawia się jako Matthew Ellis.
Oszukał nas, podając się za inwestora.
Dwa dni temu odwiozłem go na samolot.
A wczoraj dostałem cynk,
że spotkał się w restauracji z Roperem.
Zacząłem więc go śledzić.
Przyjechał tutaj. Wynajął hotel niedaleko stąd.
Carrascal próbował zadzwonić do niego z drogi.
Groził mi bronią.
- I co? - Juana już nie ma wśród nas.
Zabrać go do środka.
Ruchy.
Z drogi!
- Consuelo Arbenz. - Tu Jane.
Zaczęło się. Musisz się wyrwać.
Dzwonią ze szkoły syna.
Znów coś nabroił.
Panie Guzman, proszę o dwie minuty rozmowy na osobności.
Hej, skarbie, co tym razem nawywijałeś?
Nie mogę ciągle dostawać telefonów ze szkoły.
Jestem przy tylnym wyjściu. Pomarańczowa Kia. Już.
Prędko!
Rozwiążcie mi ręce.
Kim jesteś?
Jak się nazywasz?
Wiesz jak. Matthew Ellis.
- Jak? - Matthew Ellis.
Jak się, kurwa, nazywasz?
Matthew Ellis.
Ten dokument temu przeczy, panie Birch.
Kłamca. Powinieneś być już w Paryżu, Matthew.
Przy byłej żonie i pięknej córeczce.
Co wczoraj, kurwa, kombinowałeś?
Jadłeś lunch z tym gościem. Rezerwacja na Andrew Bircha.
Kim on jest?
- Mów! Kto to? - Mój stary kumpel.
Giles Merriman.
Przysięgam, on jest tylko…
Zła odpowiedź.
Kim on, kurwa, jest?
Odpowiadaj, gnoju!
Okej.
Masz ostatnią szansę.
Kim on jest?
Nazywa się… Richard Onslow Roper.
Czemu się z nim spotkałeś?
- W interesach. - Interesy.
Po przyjeździe dzwoniłeś do niego z hotelowego telefonu, prawda?
Słuchajcie tego.
Gdy się spotkamy, Cabrerowie będą martwi.
A my będziemy już wtedy na brytyjskiej ziemi.
Żadnych komarów i Kolumbijczyków.
A co z José Cabrerą? Załatwisz go bez skrupułów?
José Cabrera jest kowbojem.
Nie odnalazłby się pośród elit.
- Spotkamy się. Oby szybko. - Im szybciej, tym lepiej.
Tęsknię za uśmieszkiem.
Kto jest jebanym gnojem?
No kto tu jest pierdolonym gnojem? Gadaj!
Gadaj.
Dobra. Już mówię.
Robiłem w brytyjskim wywiadzie.
Skąd znasz Ropera?
Egipt, dziewięć lat temu.
Zinfiltrowałem jego operację.
Zwerbowałem go i do tej pory nim steruję.
Czego tu szukasz?
Powiem ci, ale chcę gwarancji.
Po wszystkim wypuścicie mnie. Wrócę do Londynu.
Podnieść go.
Chodź tu, sukinsynu.
Gadaj.
Przez ostatnie dwa lata skupowałeś broń.
Sześć ładunków, by uzbroić armię rebeliantów.
Wieczorem nadleci tu samolot wojskowy.
Myślisz, że spuści ostatni ładunek.
Broń elektryczną, która wznieci twoją wojnę.
Ale nie będzie żadnej broni.
Co masz, kurwa, na myśli?
To pułapka obmyślona przez Ropera.
Samolot zrzuci 50 spadochroniarzy bojowych.
Brygada Specjalna La Jungla.
I co niby zrobią?
Wybiją was co do jednego.
Musimy zatrzymać samolot.
Samolot musi wylądować w całkowicie bezpiecznym miejscu.
Nikt nie wie o tej lokalizacji?
Jest nieużywana od dziesięcioleci.
W porządku.
Dzwoń do swoich.
Powiedz, żeby przywieźli kamery. Zrobimy tu show.
Cześć, Trujillo. To ja.
Mam do ciebie prośbę.
Natychmiast przyjedź z ekipą do San Marcos.
Bez zadawania pytań.
San Marcos. Strzelnica. Dziś wieczorem.
Dawaj, Basil. Nie zawiedź mnie.
Twój stały łącznik jest niedostępny.
Nazywam się Angela Burr. Służę pomocą.
Wszystko gra?
Tak. Wszystko gra.
LONDYN. ANGLIA
Właśnie wróciłem i jestem kompletnie padnięty.
Wiozą mnie do nowego mieszkania.
To jakiś przeklęty magazyn przerobiony na lokum w pieprzonym Battersea.
Mogę przyjechać i pomóc ci się rozpakować.
Bardzo bym tego chciał, kochanie, ale dziś nie możesz.
Muszę wstać jutro o bladym świcie i wyruszyć do Oxfordshire.
Pomagam staremu kumplowi.
To może przyjadę jutro? Zjemy razem kolację.
Oddzwonię. Gdzie my, do diabła, jesteśmy?
Taki adres podała mi centrala.
W takim razie centrala spartoliła robotę.
Ja pierdolę.
Proszę poczekać. Zobaczę, o co chodzi.
Jezu Chry…
Wasza Lordowska Mość.
Boże.
Nie masz co dzwonić do Mayry Cavendish.
Wzięłam ze sobą pół armii.
Czego chcesz?
Najpierw coś ci pokażę, a potem utniemy sobie pogawędkę.
- Ładunek jest już w powietrzu. - Dobrze.
Viktor, przygotuj Jeepa.
- Wyjazd za pięć minut. - Tak jest.
Juan Miguel, zarezerwuj mi jutro na 11.00 podwózkę na lotnisko w Bogocie.
Moja matka była gospodarną kobietą.
Gdy dom aukcyjny ojca łapał zadyszkę, jak często bywało w czasach recesji,
natychmiast zmieniała nasze nawyki.
Szampany szły w odstawkę, zastąpione taniochą z Włoch.
Raz przekonała miejscowego wikariusza,
który w życiu nie pił szampana,
że lampka cydru Bulmers to tak naprawdę Dom Pérignon.
Pościele prała już tylko raz w miesiącu.
W internacie zacząłem dostawać kanapki zamiast pieczonej wołowiny.
Nauczyłem się adaptować do każdej sytuacji.
Gdy wymagają tego okoliczności, zrzucam skórę i przybieram nową.
Niczego nie żałuję i nie tęsknię za przeszłością.
Nic nie jest tak cenne, by nie można było tego poświęcić.
Nic i nikt.
Mój ojciec kierował się uczuciami.
- Ale ty nie. - Nie.
Jego śmierć mnie z tego wyleczyła.
Teraz też jestem zmuszony zrzucić skórę. Przez ciebie.
Co takiego zrobiłam?
Viktor, w drogę.
Auto już czeka.
W coś ty się wpakował, Sandy?
Przewrót w obcym kraju?
Zabójstwo brytyjskiego dyplomaty w jego własnym domu?
Co na to komisja ds. zwolnień warunkowych?
Nie mam pojęcia, o czym ty mówisz.
Jak tam wypad do Kolumbii?
Nie zabawiłeś tam długo. Chciałeś odwiedzić staruszka?
Wiem o zamachu stanu.
Przemycacie broń. W grę wchodzą brytyjskie fundusze.
Brakuje mi tylko niepodważalnego dowodu łączącego
Richarda Ropera z Mayrą Cavendish i akcją w Kolumbii.
Dostarczysz mi go, a ja sprawię, że będziesz czysty jak łza.
Może nawet zobaczysz się z dziećmi.
Ale jeśli mnie zawiedziesz,
będziesz gnił w pace do końca swoich jebanych dni.
Nie nadstawiaj karku za Ropera, Sandy,
bo on za ciebie nie nadstawiłby nawet małego palca.
Dobranoc.
Zostaw mnie na chwilę z tym sukinsynem.
To sprawa między nami.
Dobra.
Roper już tu jedzie.
Pokaż.
Przesadziliśmy.
Musieliśmy.
Teddy, posłuchaj mnie uważnie.
José kupił twoją bajeczkę, ale Roper tak łatwo się nie nabierze.
Gdy będziesz przy nim, musisz sprawić, by uwierzył, że nadal go kochasz.
Że jest tamtym człowiekiem w czarnym aucie.
Ojcem, którego zawsze wielbiłeś.
Okaż mu swoją wierność, na którą zasługuje.
Jak pies?
Jak pies.
Poradzisz sobie.
Żegnaj, Matthew.
Dasz radę.
Będzie?
Będzie.
Carlos!
Powinnaś rozsądniej dobierać kolegów.
Biblioteka UCL. Za godzinę.
Roper nie może wyczuć, że wiesz o wszystkim.
Gdy zadzwonią z samolotu, podasz pilotowi błędne współrzędne.
Gdzie wyślemy samolot?
Do opuszczonej bazy wojskowej San Marcos. To niedaleko stąd.
Używałem jej do przemytu kokainy do Meksyku. Jest bezpieczna.
To są te współrzędne.
Tam go przekierujemy.
Przyjechał.
Powitamy go jakby nigdy nic.
Zgodnie z planem.
Załatwimy go dopiero w strefie zrzutu.
Witaj, Richard.
Hola, José.
Długo czekaliśmy na tę chwilę.
Liczę, że było warto.
Ja również.
Jest i młody mistrz.
Samolot już leci.
Wszystko idzie zgodnie z planem?
Wszystko udało się idealnie.
A gdzie Carrascal?
Pojechał sprawdzić, czy strefa zrzutu jest gotowa.
Chrzanisz.
- Poszedł w krzaki wciągać koks. - Pewnie tak.
Idziemy.
To twoja armia.
Gotowi do działania.
Ile masz lat?
Trzynaście.
Królowie Ameryki.
Tak jak mówiłeś. Królowie Ameryki.
Zapraszam, Richard. Spocznij sobie.
Dzięki, José.
Piwo czy szampan?
Niech będzie piwo. Dziękuję.
Dobry wieczór wszystkim!
- Dobry wieczór, Consuelo. - Cenię twoją efektywność, Trujillo.
Macie sfotografować wszystko.
Chcę mieć dowód, że brytyjska broń spoczęła na naszej ziemi.
No proszę, jak w zegarku.
Czyń honory, José.
Tu Stout Cortez. Odbiór.
Proszę podać współrzędne lądowania.
Przyjąłem. Dokonamy zrzutu za godzinę.
- Gotowe. - No i co ty na to?
Jedziemy?
Consuelo, zobacz.
Skręca na wschód.
Leci w naszą stronę.
Dobrze.
Dajcie jednego tutaj. Musimy objąć cały obszar.
Do dzieła.
Jedziemy do strefy zrzutu.
Jak tam, Teddy?
- Dalej się na mnie gniewasz? - Nie.
Przemyślałem sobie wszystko.
Schrzaniłem sprawę z Matthew i przepraszam za to.
Wszyscy czasami popełniamy błędy.
Zawsze chciałem zyskać twoje uznanie.
Udało ci się.
Zobacz, co razem osiągnęliśmy.
Pojedźmy Jeepem.
Świetny pomysł. Nie ma to jak widok nieba nad dżunglą.
Wstawaj. Idziemy.
Liczę, że przyszłaś sama.
Przyniosłam ze sobą moje polisy.
Skąd masz to zdjęcie?
Miałam ręce pełne roboty, Mayra. Ciekawa, co jeszcze mam?
Sprawę dla oskarżenia.
Twoje maile do Adama Holywella.
Wiadomości wysyłane do Miami i Medellín.
Spis twoich połączeń, wykazy uzbrojenia
i odręczną notkę wysłaną z twojego luksusowego londyńskiego adresu,
która łączy cię z operacją Ropera.
Brakuje mi tylko samego ładunku.
Ale on już wyruszył, prawda?
Samolot przecina w tej chwili nocne niebo nad Kolumbią,
transportując nowiuśką brytyjską broń dla armii rebeliantów Ropera.
Ale Jonathan Pine przekierował go do mnie.
Gdy wyląduje, wybuchnie międzynarodowy skandal.
Twoja operacja zostanie ujawniona, inwestorzy okryją się hańbą,
a Richarda Ropera czeka koniec.
Ty zaś otrzymasz zarzut zlecenia zabójstwa Rexa Mayhew,
niezwykle szlachetnego człowieka.
Chętnie powiesiłabym cię ku przestrodze
na moście Westminster.
Ale to byłby koniec MI6.
Dlatego jutro rano masz się stamtąd wynieść.
Zostawiasz rezygnację na biurku
i wypierdalasz w podskokach.
Pilnujcie go.
Idziemy.
Gardzę takimi jak ty. Wiesz o tym?
Wzajemnie.
Nie mam za co przepraszać.
Służę mojej ojczyźnie.
Robię to, czego się ode mnie oczekuje. Chętnie bym to powtórzyła.
Gdzie się, kurwa, podział ten Carrascal?
Jest na wzgórzu.
Zobaczy samolot jako pierwszy.
Czyń honory, Richard. Rozpal ognie powitalne.
Nikt nie kazał ci pracować z Roperem. To był wybór, którego dokonałaś sama.
Wspierając go, przyzwalasz na użycie śmiercionośnej broni,
gazów trujących
i na mordowanie Bogu ducha winnych dzieci.
Twoja dusza będzie zawodzić z najniższego kręgu piekła.
A ja będę słuchała tego z kurewską przyjemnością.
Spodoba ci się to, co usłyszysz.
Tu Londyn.
Mówi Consuelo Arbenz. Prezes Sądu Najwyższego Kolumbii.
Samolot jest już w zasięgu mojego wzroku
i jesteśmy gotowi udokumentować przylot brytyjskiej broni.
Samolot się spóźnia.
Może jest zły wiatr.
W ogóle nie ma wiatru. Powinien już tu być.
Chyba że w ogóle tu nie dotrze.
Co masz na myśli?
José, jeśli to był żart, to masz zjebane wyczucie czasu.
Chciałbym, by to był żart.
Carlos, synu. Przyprowadź mi tu Anglika.
Coś ty powiedział?
Idzie.
Jakiego Anglika?
Twojego kumpla, Andrew Bircha.
Wybacz, Richard.
Widzieli nas w restauracji.
Wyśledzili mnie tu.
Wiedzą o wszystkim.
Wysłali samolot w inne miejsce.
- Mają cię. - Popełniacie błąd.
Nie wiem, co wam wmówił, ale jest agentem brytyjskiego wywiadu.
- Wiem, kim jest. - Nie wiesz.
- Mówię wam, że to zasadzka. - Wiem.
Nic nie wiesz!
Wiem, że jeśli samolot zrzuciłby tu swój ładunek, byłbym martwy.
Ale ciebie by to nie obeszło.
Bo jestem dla ciebie tylko komarem.
Poddaj się, Dicky. Gra skończona.
Stul, kurwa, ryj!
Dobra, José, daruję ci. To nie była twoja wina.
Masz mnie uważnie wysłuchać.
Ładunek zawiera dokładnie to, co ci obiecałem.
Nową brytyjską broń elektromagnetyczną.
Wyruszyła dziś z bazy lotniczej i kieruje się tutaj.
Teddy, powiedz im.
- Teddy, powiedz im! - Niby co?
Co mam powiedzieć?
Że okłamałeś mnie we wszystkim?
Że mnie wykorzystałeś?
Że od dawna planowałeś wrócić do Anglii
do swojego jedynego syna, Danny'ego?
Tego, którego tak bardzo kochasz.
Pozwól, że coś ci powiem, tato.
Nigdy już nie ujrzysz tego dzieciaka.
Zginiesz dziś pod moim kolumbijskim niebem.
Sam umieszczę cię w grobie.
Jesteś bardzo dobry.
No to dawaj, Teddy!
Nie zawiedź pana Bircha.
Przybył tu z daleka.
Pokaż mu, z jakiej gliny jesteś ulepiony.
„Jeśli czyn ten nieuchronnym jest, niechże choć rychło nadejdzie”.
Słuchaj, to może zacznę odliczanie?
- Tysiąc. - Teddy!
Dawaj!
Dziewięćset…
To chyba mój.
Nie!
Ani kroku! Nie waż się ruszać!
Ani kroku!
Uwierz mi, José. Chcesz, bym odebrał ten telefon.
Dobry wieczór, Frisky.
- Spóźniasz się! - Wybacz, szefie.
Dawaj tu ją.
Na czym skończyliśmy?
Co to?
To, moi drodzy, jest maszyna latająca.
Wezwij posiłki!
Posiłki, Carlos!
Ani kroku, kurwa!
Nie ma żadnych żołnierzy, José.
- Inaczej by mnie tu nie było. - Skąd to się wzięło?
- Nie wiem. - Każda historia ma drugie dno.
A w tej pojawia się drugi samolot, który przewozi zupełnie inny ładunek.
Patrz uważnie, Jonathan.
Odsunąć się!
Podejdź i otwórz swój prezent, José.
Nigdy we mnie nie wątp.
Trzymajcie tych zdradliwych sukinsynów na muszce.
Ani kroku, gnoju!
Poświećcie mi tutaj.
Poradzę sobie.
Tato, w środku jest ta broń.
Zgodnie z obietnicą.
Wysłał nam, kurwa, czerwoną różę.
Sprawa zamknięta.
Do zobaczenia.
Muszę wpaść do ciebie do Francji.
Polujesz tylko na grubą zwierzynę, Jonathan.
Na Majorce obrałeś za cel moją amerykańską ukochaną.
A teraz mojego własnego syna.
Pragniesz tylko najwyższej nagrody.
Dlatego tak niezłomnie usiłujesz wbić mi kołek w jebane serce.
Domagasz się miłości poprzez tyranię, Richard.
Daleko tak nie zajdziesz.
Przekonamy się.
A co do ciebie, Eduardo…
Gdy byłeś dzieckiem, miałeś twarz anioła.
Wybaczam ci.
Wybaczam twojej nieśmiertelnej duszy.
Ale śmiertelnej już nie.
Nie!
Gdy składałem ci moją ofertę, Jonathan, nie próbowałem cię oszukać.
Mogliśmy tak wiele razem zdziałać.
Richard, zostaw tego sukinsyna dla…
Skurwiel! Brać go!
Ruchy!
Znajdźcie go!
- Tavo. - Musimy wiać.
Wchodź!
Pomocy.
Jadą za nami.
Zgubię ich. Trzymać się.
Zabierz go!
Uciekajcie!
Dziękuję.
No już!
Nic nie jest tak cenne, by nie można było tego poświęcić.
Nic i nikt.
Teraz też jestem zmuszony zrzucić skórę. Przez ciebie.
Proszę wytrzymać do jutra. Pogrzebałam w plikach Holywella.
Znalazłam coś większego niż sprawa Ropera.
Gra toczy się o większą stawkę i wiem, kto za tym stoi.
Witaj, Danny.
Cześć.
Tęskniłeś za ojcem?
Chryste. Ale urosłeś.
Czym oni cię karmią?
Gotów?
Gdzie jedziemy?
Chcę wyrwać cię z więzienia na weekend.
Zobaczysz nowy dom w Oxfordshire.
- Sandy pokazał ci zdjęcia? - Tak.
Wygląda super.
Na tyłach jest kort tenisowy.
Ostrzegam, że trenowałem.
Zapnij pasy.
Danny, chciałbym cię o coś zapytać.
Co ty na to, żebyśmy mieli tam jakieś psy?
Dobry pomysł.
Liczba ofiar w Kolumbii wzrosła przez noc do 600.
To wynik wojny domowej, która wybuchła po nagłej awarii prądu.
Tysiące osób w panice opuszcza Medellín, zaś armia…
Napisy: Piotr Stefanowski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska