.:: GrupaHatak.pl ::.
Tłumaczenie: Vieslav Korekta: Igloo666
Na pewno nie wpakuję się w tarapaty, Bill?
Nie bądź cykorem. Poszedłbym z tobą, gdybym...
- nie umierał. - Ty nie umierasz.
- A widziałeś, jak rzygałem nosem? - Obrzydlistwo.
Idź po wosk.
Do piwnicy?
- Łódka ma płynąć, tak? - W porządku.
Październik, rok 1988
Georgie, pośpiesz się.
No dobra. Nie boję się.
Gdzie ten wosk?
No gdzie?
Mam.
Co to było?
O Boże.
Proszę.
- Gotowa, kapitanie. - Ona?
Łodzie zawsze mają żeńskie imiona.
Ona. Dzięki, Billy.
To na razie.
Uważaj na siebie.
Na podstawie powieści Stephena Kinga
Nie!
Bill mnie zabije.
Cześć, Georgie.
Ładna łódka.
- Chcesz ją z powrotem? - Poproszę.
Miły z ciebie chłopiec. Pewnie masz wielu przyjaciół.
Mam trzech, ale najlepszym jest mój brat.
- Gdzie on jest? - Leży w łóżku. Jest chory.
Mógłbym poprawić mu humor. Dam mu balonik.
Też chcesz balonik, Georgie?
Nie powinienem brać rzeczy od nieznajomych.
Jestem Pennywise. Tańczący klaun.
Pennywise, poznaj Georgiego. Georgie, to Pennywise.
Teraz już się znamy, prawda?
- Co robisz w kanale? - Burza mnie tu przywiała.
Porwała cały cyrk.
Czujesz zapach cyrku, Georgie?
Są fistaszki.
Wata cukrowa, hot dogi.
Oraz...
- Popcorn? - Tak!
- Twój ulubiony? - Tak.
Mój też.
Bo podskakuje.
Lepiej już pójdę.
Bez swojej łódki?
Lepiej jej nie zgub, Georgie. Bill by cię zabił.
Masz.
Weź ją sobie.
Weź ją, Georgie.
Na pomoc!
Billy!
TO
Czerwiec, rok 1989
Pociągnij za spust, Mike.
Śmiało.
Przeładuj.
Musisz brać na siebie większą odpowiedzialność, Mike.
- Twój ojciec był młodszy... - Nie jestem nim.
Spójrz na mnie, synu.
No już!
Na tym świecie są dla ciebie dwa miejsca.
Możesz być tu, jak my. Albo tam, jak one.
Marnuj czas dalej, a ktoś inny zdecyduje za ciebie.
Tyle że nie będziesz o tym wiedział, aż poczujesz bolec na czole.
To kościół dla Żydów, a Stan zdaje żydowski test?
- Jak to się odbywa? - Odcinają mu czubek fiuta.
Ale wtedy nic mu już nie zostanie.
Stan, jak wygląda bar micwa? Ed mówi, że ucinają ci czubek fiuta.
Rabin ściąga ci majty i mówi: "Gdzie jest mięso?".
Na bar micwie czytam Torę, przemawiam i staję się mężczyzną.
Są lepsiejsze sposoby, żeby stać się mężczyzną.
- Mówi się "lepsze". - Cholera.
Myślisz, że wpisze mi się do albumu?
"Drogi Richie, sorki, że nasrałem ci do plecaka.
Udanych wakacji".
Jesteś tam sama, Beaverly? Czy z połową szkoły, dziwko?
Wiem, że tam jesteś. Czuję cię, gnojku.
- To dlatego nie masz przyjaciół. - To jak w końcu, Gretta?
Jestem dziwką czy gnojkiem?
- Zdecyduj się. - Jesteś śmieciem.
- Tylko ci o tym przypominamy. - Ale frajerka.
- Teraz będziesz ładniej pachnieć. - Ohyda.
Idziemy, dziewczęta. Udanych wakacji, Beaverly.
Godzina policyjna obowiązuje od 19:00.
- Najlepsze uczucie na świecie. - Bo jeszcze nie marszczyłeś freda.
- Jaki plan na jutro? - Zaczynam trening.
- Jaki trening? - W Street Fightera.
- Spędzisz całe lato w salonie gier? - Lepsze to niż w twojej matce.
- Chodźmy do kamieniołomu. - Mieliśmy sprawdzić odłogi.
Racja.
Mama Betty Ripsom.
Naprawdę liczy, że wyjdzie ze szkoły?
Nie wiem.
Myśli, że Betty ukrywa się przez ten cały czas.
- Myślicie, że ją znajdą? - Jasne, w rowie.
Rozłożoną z robalami. Cuchnącą jak majtki jego matki.
Zamknij się.
Ona nie umarła, tylko zaginęła.
Przepraszam, Bill. Zaginęła.
Te odłogi nie są takie złe. Kto nie lubi babrać się w ściekach?
- Niezłe frisbee, cioto. - Oddawaj.
Pieprzeni frajerzy.
Frajer.
- Wal się, Bowers! - Cicho, Bill.
C-coś mówiłeś, B-bily?
W tym roku dałem ci fory przez wzgląd na brata.
Ale z tym już koniec, Denbrough.
Czeka was ostra jazda. Ciebie i te cioty.
- Może i on zaginie? - On pewnie za tym stoi.
Dasz mi przejść, czy czekasz na jakieś hasło?
- Przepraszam. - "Przepraszam" to nie...
hasło.
Henry i jego zbiry są przy wejściu, więc nic ci nie grozi.
- Ja wcale nie... - Wszyscy wiedzą, że cię szuka.
- Czego tam słuchasz? - Cholera.
- New Kids on the Block. - Nawet ich nie lubię...
Jesteś ten nowy, tak? Teraz rozumiem.
- Tu nie ma czego rozumieć. - Tylko się droczę.
- Jestem Beverly Marsh. - Wiem, bo mamy razem WOS.
Byłaś... Ja jestem Ben,
- ale wszyscy mówią na mnie... - Nowy.
Cóż, Ben. Istnieją gorsze przezwiska.
Daj się wpisać.
Księga pamiątkowa rocznika '89
Podpisy
Wrzuć na luz, Benie z WOS-u.
- Ty też, Beverly. - Trzymaj się, Nowy.
"Nie odchodź, dziewczyno".
To kolejna piosenka New Kids on the Block.
"Obie ręce oparłszy o poręcz drewnianą".
"Obie ręce oparłszy o"...
Cholera.
- Pomóc ci? - Mieliśmy umowę.
Zanim coś powiesz, coś ci pokażę.
Odłogi.
- Tylko tam Georgie... - On odszedł.
- Jeśli burza go zmyła... - On odszedł!
Nie żyje!
On nie żyje! Nic na to nie poradzimy!
Rozmontuj to, zanim zobaczy to mama.
Następnym razem, gdy weźmiesz coś z mojego biura...
poproś o zgodę.
Chyba dostaniesz z powrotem swój tunel.
- Wskakuj. - Dziwak!
Jezu.
Mike!
- Pośpiesz się, synu! - Pomocy!
Mike!
Wypierdalaj z mojego miasta!
W porządku, Mike?
Nie uczysz się, Stanley.
Co ludzie powiedzą?
Syn rabina nie potrafi przeczytać Tory.
Zanieś księgę do gabinetu. I tak z niej nie korzystasz.
Zostawcie owsiane ciastka. Mama je uwielbia.
Najpierw twierdziłeś, że odłogi, a teraz, że kanalizacja.
- A jak nas złapią? - Nie złapią.
To publiczna kanalizacja. My należymy do ogółu, nie?
Eddie, to pigułki antykoncepcyjne?
Tak, odstawiłem dla twojej siostry. To prywatne zasoby.
Misiaczku, dokąd wam tak spieszno?
Idziemy do mnie, pani K.
Mam nowy...
Zestaw do krokieta. Wykrztuś to z siebie, B-bil.
Tylko nie tarzaj się po świeżo skoszonej trawie.
- Wiesz, że jesteś uczulony. - Dobrze, mamo.
Nie zapomniałeś czegoś?
Ode mnie też pani chce?
Przepraszam za niego.
Twoje włosy są jak ogień zimą. Styczniowy żar.
Moje serce też w nim płonie.
- Wolniej. - Dalej, Silver.
Twój babciny rower jest za szybki!
Znalazłam. Nie masz wakacji?
- Może odpoczniesz od książek? - Podoba mi się tu.
Chłopiec powinien spędzać lato na dworze z przyjaciółmi.
- Nie masz przyjaciół? - Mam książkę.
Historia Derry
88 dzieci ginie w eksplozji podczas Wielkanocy
Ciało znalezione przy kanale to nie Betty Ripsom
Jajogłowy!
Co ty, u licha, wyprawiasz?
Dokąd to, Cycku?
Mam cię.
- Trzymaj go. - Zostawcie mnie.
- Nie uciekaj. - Pomocy!
- Przytrzymaj go, Hockstetter. - Bierz go, Belch.
- Zostawcie mnie. - Ale spaślak.
Podpalę mu włosy jak u Michaela Jacksona.
- Przetrzymajcie go. - Odwalcie się!
Na pomoc!
Pomocy!
No dobra, Nowy.
Wiesz, skąd nazwa Most Pocałunków?
Bo słynie z dwóch rzeczy. Ludzie się tu cmokają.
- Oraz wycinają swoje imiona. - Proszę, Henry.
- Henry! - Stul się!
Wytnę pełne imię na tym wiejskim serze.
Obetnę ci cycki. Przysięgam!
Brać go!
Łapcie go! Nie uciekniesz nam.
Mój nóż. Starszy mnie zabije.
Łapcie go!
Rusz pieprzone dupsko!
Tam pobiegł.
Nie wiem. Tak mi się wydaje.
To trujący bluszcz. I to też.
To również.
- Gdzie ten bluszcz? - Nigdzie.
Nie każda roślina to trujący bluszcz.
Zaczyna mnie swędzieć.
- To raczej nie... - Dzielisz z mamą łazienkę?
- Czasami. - Pewnie masz wszy łonowe.
To nie było śmieszne.
Wchodzicie?
- Szara woda. - A co to takiego?
Zasadniczo szczyny i gówno. Tak tylko mówię.
Obmywają was miliony litrów moczu z Derry.
- I co z tego? - Serio?
Nie pachnie mi to gównem, proszę pana.
- Ja czuję smród stąd. - Bo wdychasz swój oddech.
- Słyszałeś o zakażeniu gronkowcem? - Już ja ci pokażę.
Zero higieny. To jak pływanie w sraczu.
Słyszałeś o listeriozie?
Jesteś opóźniony? Ty nas w to wpakowałeś.
Chłopaki.
Cholera. Nie mów, że to...
Nie, Georgie miał kalosze.
Więc czyj to but?
- Betty Ripsom. - Cholera.
Boże. Kurwa!
- Nie podoba mi się to. - A co czuje Betty?
Gania po kanałach tylko w jednym bucie.
A jeśli ona wciąż tu jest?
- Eddie, chodź. - Mama dostanie tętniaka,
jeśli się dowie, że tu byliśmy. Nie żartuję.
Bill?
Na miejscu Betty Ripsom chciałbym, żeby mnie odnaleziono.
Georgiego też.
A jeśli nie chcę ich odnaleźć?
Bez obrazy, Bill, ale nie chcę skończyć jak Ge...
Też nie chcę zaginąć.
- Ma rację. - Ty też?
Jest lato! Powinniśmy się bawić.
To nie jest zabawa. To straszne i obrzydliwe.
A tobie co się stało?
Słyszę cię, Cycku.
W końcu będziesz musiał wyjść.
Znalazłeś nas, Patricku.
Patrick.
Kurwa!
Super, że pomagamy Nowemu, ale musimy dbać o sobie.
Cały krwawi, a wiecie, że szerzy się epidemia AIDS.
Znajoma mamy zaraziła się, dotykając poręczy w metrze.
Krew z AIDS dostała się do organizmu przez uchwyt.
Amputowali jej ręce i nogi.
Ale jak amputować komuś całą talię?
Wiecie, że w takich miejscach walają się brudne igły?
- Już po nas. - Richie, zaczekaj tutaj.
Fajnie, że mogłem cię poznać, zanim wykitujesz.
- Stać nas na to? - Więcej nie mamy.
Żartujesz?
Macie tutaj rachunek, nie?
Jeśli mama się dowie, że to kupiłem,
wyląduję na izbie przyjęć, wykonując rentgeny.
- Na razie, tato. - Do zobaczenia, Gretta.
W porządku?
U mnie tak. A wam co dolega?
- Nie twoja sprawa. - Jeden dzieciak wygląda jak trup.
Potrzebujemy opatrunków, ale nas nie stać.
Ładne okulary, panie Keene.
Wygląda pan zupełnie jak Clark Kent.
- Nic mi o tym nie wiadomo. - Mogę przymierzyć?
Oczywiście.
I co pan sądzi?
Niezwykłe.
Wyglądasz jak Lois Lane.
Naprawdę?
Proszę.
- Bardzo mi przykro. - Nic się nie stało.
- Trzeba odessać ranę. - Muszę się skupić.
- Skupić się? - Tak, podasz mi coś?
- Co takiego? - Okulary.
- Mam je w drugiej saszetce. - Po co ci dwie?
Teraz muszę się skupić, a to długa historia...
- Dzięki. - Też skorzystałam.
- Ale krwawi. - Ben z WOS-u?
- Najpierw trzeba odessać ranę. - Nie znasz się.
W porządku? Musi cię boleć.
Tylko upadłem.
- Na Henry'ego Bowersa. - Morda, Richie.
Taka prawda.
Na pewno wzięli dobre rzeczy, żeby cię poskładać?
Zajmiemy się nim.
- Dzięki raz jeszcze, Beverly. - Spoko. Do zobaczenia.
Jutro idziemy do kamieniołomu, jeśli chcesz dołączyć.
Dobrze wiedzieć. Dzięki.
- Po co wspomniałeś o Bowersie? - Nie słyszałeś, co zrobiła?
- A co zrobiła? - Raczej z kim to zrobiła.
Lista jest dłuższa niż moja fujara.
- Zbyt wiele to nie mówi. - To tylko plotki.
Bill miał ją w trzeciej klasie.
Pocałowali się w sztuce. To nie była udawana namiętność.
Do dzieła, towarzysze! On wymaga naszej opieki.
Zajmij się nim, dr. K.
Stul ryja, Einsteinie. Wiem, co robię.
- Daruj sobie ten akcent. - Opatrz go.
Woda z toalety i wanny spływa odpływami do kanalizacji.
Kanały to świetne miejsce do zabawy z kolegami.
Spływająca woda zaprowadzi cię do kanałów.
A tam będziecie mogli spotkać klauna.
Zgadza się...
- Cześć, tato. - Hej, Bevvie.
Co tam masz?
- Róże rzeczy. - Na przykład?
Powiedz, że wciąż jesteś moją dziewczynką.
Tak, tato.
Dobrze.
To twoja sprawka. To przez ciebie...
Zaczynaj.
O Boże.
- Łatwizna. - Biedne drzewo.
To było do niczego. Wygrałem.
- Wygrałeś? - Tak.
- Widziałeś mojego charka? - Mój poleciał najdalej.
- Liczy się odległość. - Raczej masa.
- Co to masa? - Walić odległość.
Liczy się fajny wygląd, kolor, soczystość.
To kto pierwszy?
Ja.
Panienki.
Ja pierdolę!
Niech to szlag. Laska nas pocisnęła.
- Też musimy skoczyć? - Tak.
No dalej.
Niech to.
Już wygraliśmy.
Spadła.
Kurwa!
- Co się dzieje? - Coś mnie dotknęło.
- W którym miejscu? - Tutaj.
To tylko żółw.
Wiadomość dla Bena. W lecie nie ma szkoły.
To nie do szkoły.
- Od kogo to? - Od nikogo.
- To projekt na historię? - Gdy się tu przeprowadziłem,
nikogo nie znałem, więc przesiadywałem w bibliotece.
Poszedłeś do biblioteki? Tak sam z siebie?
Dajcie spojrzeć.
Czym jest Black Spot?
Nocy klub, który podpaliła sekta rasistów.
- Że co? - Nie oglądasz "Geraldo"?
Twoje włosy.
Są piękne.
Dzięki.
Pokaż.
- Same morderstwa i zaginione dzieci? - Derry to nietypowe miasto.
Kiedyś zrobiono badania i okazało się,
że średnio ludzie giną tu sześć razy częściej.
- Czytałeś te badania? - I dotyczy to tylko dorosłych.
Dzieci znikają częściej. O wiele częściej.
Mam więcej materiałów, jeśli chcecie je zobaczyć.
Zaginął Patrick Hockstetter
Mają kolejkę górską i szympansa. I kości jakiegoś starucha.
- Fajnie, co? - Nic z tych rzeczy.
To jest fajne. W sumie to nie.
Co to?
- Prawa miejskie Derry. - Uwaga: nerd.
To naprawdę interesujące.
- Derry było obozem łapaczy bobrów. - Wciąż nim jest.
91 osób podpisało akt założenia miasta,
ale tej samej zimy wszyscy zaginęli bez śladu.
Cały obóz?
Mówiono o Indianach, ale nie było śladu ataku.
Wszyscy myśleli, że jakaś zaraza,
ale pewnego dnia ludzie obudzili się i odeszli.
Jedynym śladem były zakrwawione ubrania nieopodal studni.
Chryste.
Derry nadaje się do "Niewyjaśnionych tajemnic".
Nie wiem. Może szuka przyjaciół.
- Gdzie była ta studnia? - Chyba gdzieś w mieście.
- A co? - Nic.
Ulica Neibolt
Eddie.
Czego szukasz?
Kurwa mać. Mama mnie zabije.
Myślisz, że to mi pomoże, Eddie?
Pomocy!
Na pomoc!
Dokąd idziesz, Eds?
Gdybyś tu mieszkał, już byłbyś w domu.
Przyłącz się do klauna, Eds.
Też się uniesiesz. Tu na dole wszyscy się unosimy.
Ależ tak.
"Twoje włosy są jak ogień zimą.
Styczniowy żar.
Moje serce też w nim płonie".
Beverly...
Beverly.
Pomocy.
Proszę, pomóż mi.
Chcemy cię poznać, Beverly.
Wszyscy się unosimy tu na dole.
Kim jesteście?
- Jestem Veronica. - Betty Ripsom.
- Patrick Hockstetter. - Zbliż się.
- Spójrz. - Unosimy się.
Zmieniamy.
Tato, ratunku! Na pomoc!
Co tu się wyprawia?
Umywalka...
- Krew... - Jaka krew?
W umywalce. Nie widzisz jej?
Wszędzie była krew.
Martwię się o ciebie, Bevvie.
- Bardzo się martwię. - Nie widzisz jej?
Dlaczego ścięłaś włosy?
Wyglądasz jak chłopiec.
Zgubiłem ją, Billy. Nie złość się.
Nie jestem zły.
Po prostu odpłynęła.
Bill, jeśli pójdziesz ze mną, też się uniesiesz.
Georgie.
Też się uniesiesz.
Też się uniesiesz!
Jedźmy alejką.
- Alejką jest dłużej. - Właśnie, że szybciej.
- I niebezpiecznie. - Jak to?
Śmierdzi moczem i jest ohydnie. Jedźmy główną drogą.
Główne drogi są takie same. Walą gównem i szczynami.
- Co powiedziała? - Tylko, żeby się pośpieszyć.
Jesteście.
- Chcę wam coś pokazać. - Co takiego?
- Więcej niż pokazałaś nad wodą? - Zamknij się, Richie.
Ojciec mnie zabije, jeśli się dowie, że w mieszkaniu byli chłopcy.
Ktoś będzie stał na czatach. Richie, zostań tutaj.
A jeśli wróci jej tata?
Rób to co zawsze. Zacznij nawijać.
To dar.
W środku.
- O co chodzi? - Zobaczycie.
Idziemy do łazienki?
89% najgorszych wypadków zdarza się w łazience.
Tam żyją bakterie, grzyby. To niezbyt higieniczne miejsce...
Wiedziałem.
- Widzicie to? - Tak.
Co tu się stało?
Tata niczego nie widzi. Myślałam, że może mi odbiło.
Jeśli tobie odbiło, to nam też.
Nie możemy tego tak zostawić.
- Nie byłaś nigdy na festynie? - Raczej nie.
Nic mi o tym nie wiadomo.
Chodzę tam co roku.
Kiedyś poszedłem z Richiem i wygrałem konkurencję,
ale nie wiedziałem, którą nagrodę wybrać.
To nieprawda. Co o mnie mówią.
Pocałował mnie tylko jeden chłopak.
Dawno temu.
Ale to był przyjemny pocałunek.
"Styczniowy żar".
To cytat ze sztuki?
Nie, z wiersza.
Nie znam się na poezji.
Myślałam...
Nieważne.
Wiedz, że...
nigdy nie wierzyłem w te plotki.
Żaden z Frajerów nie wierzy.
Lubimy spędzać z tobą czas.
- Dzięki. - Nie dziękuj tak.
Skoro zadajesz się z nami, też jesteś frajerką.
Jakoś to przeżyję.
Uwielbiam stać na straży. Było tam siedzieć dłużej, młotki.
- Zamknij się, Richie. - No właśnie.
Obrażacie obrażającego? Rozumiem.
Nie ja czyściłem łazienkę z myślą,
że ta umywalka to wagina mamy Eddiego na Halloween.
Ona nie wymyśliła sobie tego.
Też coś widziałem.
Krew?
Nie krew.
Widziałem Georgiego.
Wydawał się taki prawdziwy. Ale był też tam taki...
Klaun.
Też go widziałem.
Tylko prawiczki widzą takie rzeczy?
To dlatego ja nie widzę tego gówna?
Cholera, to auto Belcha Hugginsa.
Zmywajmy się.
Czy to nie rower tego dzieciaka, co uczy się w domu?
Tak, to rower Mike'a.
- Musimy mu pomóc. - Myślisz?
Tak.
- Jedz to! - Żryj to, suko!
- Skurwysyn! - Żryj to, cipo!
I co zrobisz? Wstawaj!
Podnoś dupę!
Zjeb!
Henry, przywal mu!
- Niezły rzut. - Dzięki.
Za bardzo się staracie, frajerzy.
Ona was puknie. Wystarczy ładnie poprosić.
Tak jak ja to zrobiłem.
Co, do chuja?
- Brać ich. - Wojna na kamienie!
- Rzucać! - Uważaj!
Walcie się, skurwiele!
Eddie!
Wypierdalać!
Pierdol się, suko!
Dalej. Nie przestawać!
Walcie się, frajerzy!
Idź obciągnąć ojcu, dupku z dywanem na głowie!
Dzięki za pomoc, ale teraz uweźmie się na was.
Browers? On zawsze nas tępi.
To chyba nas łączy.
Witaj w Klubie Frajerów.
Tutaj.
Zaginął Edward Corcoran
Znaleziono część jego ręki przy hydrancie.
Kiedyś pożyczyłem mu ołówek.
Zupełnie jakby o niej zapomnieli, bo teraz zaginął Corcoran.
- To się kiedyś skończy? - Co, do chuja?
- O czym mowa? - O tym co zwykle.
Myślę, że to się skończy. Przynajmniej na chwilę.
Co masz na myśli?
Przeglądałem ważne wydarzenia w moim raporcie.
Wybuch w hucie w 1908. Gang Bradleya w 1935
i Black Spot w 1962.
A teraz te dzieciaki...
- Zauważyłem, że to dzieje się... - Co 27 lat.
Po kolei.
To pojawia się znikąd i przez rok zjada dzieci?
A potem co? Zapada w sen zimowy?
Może przypomina... Jak im tam?
Cykady.
Robaki, które wyłażą co 17 lat.
Mój dziadek uważa, że to miasto jest przeklęte.
Że jedna istota odpowiada za wszystkie tragedie.
Zły byt, który żywi się mieszkańcami.
Za tym nie może stać tylko jeden stwór.
- Każdy widział co innego. - Możliwe.
A może widzimy to, co przeraża nas najbardziej.
Widziałem trędowatego.
- Był jak chodząca infekcja. - Ale go nie widziałeś.
Bo to nie było naprawdę. Nic z tego nie jest.
Ani ten trędowaty, ani Georgie.
- Albo kobieta, którą ja widzę. - Ostra laska?
Nie, Richie. Nie jest ostra!
Ma zdeformowaną twarz.
To wszystko jest bez sensu.
To koszmary.
Nie wydaje mi się. Potrafię odróżnić jawę od snu.
- Ty też coś widziałeś? - Tak.
Kojarzycie ten spalony dom na Harris Avenue?
Byłem w nim, kiedy on płonął.
Zanim mnie uratowano, rodzice utknęli w pokoju obok.
Pchali i walili do drzwi...
- Próbowali się do mnie dostać. - Szybciej, synu!
- To mnie pali! - Ale było zbyt gorąco.
Gdy strażacy ich odnaleźli...
skóra na ich rękach spaliła się aż do kości.
- Każdy się czegoś boi. - Racja.
Czego ty się boisz, Rich?
Klaunów.
Sieć kanalizacyjna Derry
Własność biblioteki
Mapa miasta Derry
Popatrzcie.
Tu zaginął Georgie.
Tutaj znajduje się huta, a tu jest Black Spot.
Wszystkie miejsca łączą kanały.
- A wszystkie kanały łączą się... - W studni.
Studnia
Jest w tym domu przy ulicy Neibolt.
Masz na myśli ten straszny dom, gdzie śpią ćpuny i menele?
Nienawidzę tego miejsca.
Zawsze mam uczucie, jakby mnie obserwowało.
To tam widziałem klauna.
Tam mieszka To.
- Kto by chciał tam mieszkać? - Zmieńmy temat.
Ledwo łapię oddech.
Jest lato. My jesteśmy dziećmi.
Mam jebany atak astmy!
- Nie piszę się na to. - Przypnij mapę z powrotem.
Co się dzieje? Co jest grane?
Zobaczę.
Ludziska.
Georgie.
Bill?
- Co, do chuja? - Co to jest?
Co to, kurwa, jest?
Nie wiem!
Wyłącz to!
- Biegnij, Stanley! - O Boże.
Co to?
Dzięki, Ben.
To nas widziało.
Widziało nas i teraz wie, gdzie jesteśmy.
Zawsze wiedziało. Idziemy.
- Dokąd? - Na Neibolt.
- Tam jest Georgie. - Po tym, co zaszło?
Jest lato.
- Powinniśmy być na dworze. - Powiedz, kurwa, "lato" raz jeszcze...
Bill, zaczekaj!
"Obie ręce oparłszy o poręcz drewnianą,
rzekł z uporem, że ducha zobaczył dziś rano".
Bill!
Nie możesz tam wejść.
- To szaleństwo. - Możecie zostać.
A co, jeśli zaginie kolejny Georgie?
Albo kolejna Betty, Ed Corcoran lub jedno z nas?
Przymkniecie na to oko jak pozostali mieszkańcy?
Ja nie mogę.
Wracam do domu i widzę jedynie, że Georgiego tam nie ma.
Są jego ubrania, zabawi, głupie wypchane zwierzaki, ale...
jego nie ma.
Wejście do tego domu...
dla mnie...
jest łatwiejsze, niż wejście do własnego.
Co?
Ani razu się nie zająknął.
Zaczekajcie!
Może ktoś powinien zostać na czatach?
Tak na wszelki wypadek.
Kto chciałby zostać?
Kurwa!
Nie wierzę, że wyciągnąłem najkrótszą słomkę.
- Szkoda, że nie mierzyliśmy fiutów. - Zamknij się, Richie.
Czuję to.
- Nie oddychaj przez usta. - Dlaczego?
Bo to zjadasz.
Co?
Tu jest napisane, że zaginąłem.
- Ale ty nie zaginąłeś, Richie. - Policja w Derry.
Moja koszulka, fryzura i twarz!
- Spokojnie, to nie jest prawda. - Moje imię, wiek!
Wszystko jest tu napisane!
- Kurwa, czy ja zaginąłem? - Uspokój się.
Spójrz na mnie, Richie.
To nie jest naprawdę. To cię zwodzi.
Pomóżcie mi!
- Betty? - Ripsom?
Eddie...
Czego szukasz?
Słyszeliście to?
Była tutaj. Dokąd, kurwa, poszła?
Chłopaki.
Chłopaki!
- Chłopaki! - Co? Eddie?
Ja pierdolę!
Czas wziąć pigułkę, Eddie.
- Eddie, otwórz drzwi! - Ritchie!
W porządku?
Co się dzieje, Eds?
- Chodź tu, Richie. - Eddie.
Gdzie, do kurwy, jesteś?
Nie bawimy się w chowanego, matole.
Richie?
Bill, otwórz drzwi. Zamknęły się.
Co się dzieje?
- Nie mogę... - Otwórz drzwi, Rich!
Cholera.
Durne klauny.
ODNALEZIONY - Kurwa mać!
Bip, bip, Richie.
Wynośmy się stąd.
Zagramy w spluwanego?
Czas, żeby się unieść.
Niestrasznie - Strasznie - Bardzo strasznie
Strasznie
Bardzo strasznie
Niestrasznie
Gdzie mój but?
Gdzie są, kurwa, jej nogi?
Co to było?
To nie dzieje się naprawdę. Pamiętasz ten plakat?
Nie był prawdziwy, i to też nie jest.
Smaczny, piękny strach.
- Dalej. Gotowy? - Nie!
Nie.
Nie!
Kurwa, w końcu!
- Gdzie Eddie? - Pomocy!
Eddie!
Kurwa mać.
Niewystarczająco prawdziwe dla ciebie, Billy?
- Nie jestem wystarczająco prawdziwy? - Jasna cholera!
Dla Georgiego byłem całkiem prawdziwy.
- Spadamy. - Bierzcie Eddiego.
- Kurwa! - Spadamy stąd.
- Idziemy, Eddie. - Uwaga!
- Eddie, spójrz na mnie! - Dorwie nas.
Nie!
Ben!
Wynośmy się stąd.
Nie może uciec.
Bill, musimy pomóc Eddiemu!
- Nastawię ci ramię. - Łapy przy sobie!
- Raz, dwa, trzy. - Nie dotykaj mnie!
To wasza sprawka.
- Wiecie, że jest kruchy. - Zaatakowano nas, pani K.
Nie zrzucajcie winy na innych.
- Pomogę. - Cofnij się!
Słyszałam o tobie, panno Marsh.
Nie chcę, by taka sprośna dziewczyna dotykała mojego syna.
Pani K...
Jesteście potworami. Wszyscy.
Eddie już z wami skończył. Słyszycie? To koniec!
Widziałem studnię. Już wiemy, gdzie jest...
- Następnym razem się przygotujemy. - Nie!
Nie będzie następnego razu, Bill.
- Jesteś walnięty! - Dlaczego?
Nikt inny nic nie zrobi.
Eddie prawie zginął! Patrzcie na tego skurwiela.
- Jak wielki, krwawiący mielony! - To nie odejdzie.
Ben, sam mówiłeś, że To wraca co 27 lat.
Wtedy będę miał 40 lat i będę daleko stąd.
Mówiłaś, że też chcesz wyjechać.
Bo szukam czegoś lepszego. Nie chcę uciekać.
Kto zapraszał Molly Ringwald do naszej paczki?
- Richie... - Spójrzmy prawdzie w oczy.
To prawdziwy świat. Georgie nie żyje.
- Przez ciebie też zginiemy. - Georgie żyje.
Jego nie zdołałeś ocalić, ale siebie możesz.
Odszczekaj to.
Wszyscy się boimy, ale odszczekaj to.
Bill!
Jesteście bandą frajerów.
- Spierdalaj! - Przestań.
Jesteście frajerami i zginiecie,
- próbując złapać tego klauna. - Przestańcie!
To tego chce. Chce nas skłócić.
Byliśmy razem, gdy to zraniliśmy. Dlatego wciąż żyjemy.
I chcę, by tak zostało.
- Mike. - Ludzie...
Nie mogę tego zrobić.
Dziadek miał rację.
Jestem wyrzutkiem. Muszę nim zostać.
Sierpień
- Świetnie. - Ustaw następny cel.
Przetrzymaj go.
Co tu się wyprawia?
Czyszczę twoją broń, jak prosiłeś.
Czyścisz broń?
Tato...
Spójrzcie teraz na niego, chłopcy.
Wystarczy odrobina strachu, by wstrząsnąć papierowym ludzikiem.
- Przyszedłeś po leki, Eddie? - Tak.
- Wiesz, że to ściema, nie? - Co takiego?
Twoje leki. To placebo.
- Co znaczy placebo? - Ściema.
Nie masz przyjaciół, co?
Żadnych podpisów na gipsie? Ależ to smutne.
- Chciałem, żeby był czysty. - Podpiszę się.
W porządku, Henry?
To moja ulubiona cześć popołudnia.
Możliwość poznania was wszystkich.
Kto opowie coś ciekawego o swoim dniu?
- Może ty? - Podobał mi się klaun.
Naprawdę? Lubicie klauny?
Tak!
- Co jeszcze? - Baloniki.
Też je lubię.
Lubię, gdy rzeczy się unoszą.
- Wszyscy się unosimy. - Zgadza się.
Ty też się uniesiesz, Henry. Miłego dnia.
Zabij go.
Zabij go!
O nie!
Nagrodźmy go gromkimi brawami!
Dobra robota, Henry.
Zabij ich wszystkich!
Dokąd się tak wymykasz?
Nigdzie, tato.
Wystroiłaś się.
Codziennie chodzę w tej samej sukience.
Podejdź.
- Martwię się o ciebie, Bevvie. - Wiem o tym.
Mieszkańcy opowiadają mi o tobie różne rzeczy.
Wymykasz się przez całe lato z grupką chłopaków.
- Jesteś tam jedyną dziewczyną. - To tylko koledzy.
Wiem, co myślą sobie chłopcy, kiedy na ciebie patrzą.
- Wiem zbyt dobrze. - Moja ręka...
Robisz w lesie z chłopcami kobiece rzeczy?
Nie. Nie musisz się martwić. Przyrzekam.
A to co?
Nic takiego. To tylko wiersz.
Tylko wiersz? Schowany w szufladzie z bielizną.
Dlaczego tam go schowałaś?
- Jesteś wciąż moją dziewczynką? - Nie.
- Co powiedziałaś? - Nie!
Nie!
Nie zbliżaj się!
Nie dotykaj mnie!
Nie!
Czy ci chłopcy wiedzą, że jesteś moją...
Beverly?
Zginiesz, jeśli spróbujesz
Beverly!
Koszmar z ulicy Wiązów 5
- Richie! - Czego chcesz?
Widzisz, jak mu dowalam? Udaję, że to ty.
- To ma Beverly. - O czym ty mówisz?
To, Richie. Porwało Beverly.
Kochaś
Dobrze.
Spotkamy się na miejscu.
- A ty dokąd się wybierasz? - Idę do kolegów.
Kochanie, nie możesz. Wciąż się leczysz.
Na co? Co to za choroba?
Wiesz, co to? To gazebo. Ściema!
Pomagają ci, Eddie.
- Musiałam cię chronić. - Chronić?
Kłamiąc i przetrzymując mnie tutaj?
Przykro mi, ale to przyjaciele mnie chronią.
A przez ciebie się od nich odwróciłem.
- Dlatego idę. - Eddie!
- Wracaj tu! - Muszę uratować przyjaciół.
Nie rób mi tego!
Dajcie szpikulce.
Stan?
Stan, musimy pójść razem. Beverly miała rację.
Jeśli się rozdzielimy, klaun zabije nas po kolei.
Ale jeśli będziemy trzymać się razem...
wszyscy...
wtedy wygramy.
Obiecuję.
Eddie, masz ćwierć centa?
Nie chcę prosić o życzenie tej pieprzonej rzeczy.
Beverly?
Jak tam zejdziemy?
Do dzieła.
Dobra.
Pennywise Tańczący klaun
Pomóżcie mu.
- W porządku? - Tak.
Beverly, śmiało!
Zmień się, unieś. Będziesz się śmiać i płakać.
Będziesz zadowolona. Umrzesz.
Oto Pennywise. Tańczący klaun.
Nie boję się ciebie.
Ale zaczniesz.
Pomocy!
Giń!
Mike!
W porządku?
Bowers.
Mike. Kurwa.
Gdzie on jest?
Jesteśmy następni?
Nie!
Złapcie sznur.
Mike!
Zostaw go!
Nie posłuchałeś mnie.
Powinieneś był trzymać się z dala od Derry.
Twoi rodzicie zostali w mieście i patrz, jak skończyli.
Wciąż czuję smutek, gdy mijam tę kupę popiołu.
Żałuję...
że sam nie podpaliłem tego domu.
Uciekaj, Mike!
Mike!
Leż!
- Wespnę się na górę. - Powaliło? Jak?
Jasna cholera!
- Boże... - Mike!
Nic mi nie jest. Wszystko w porządku.
Cholera!
Stanley.
Beverly?
To ty?
Chłopaki?
- Co? - Gdzie Stan?
Stanley!
Stanley! Stan!
Cholera. Szara woda.
Stan?
- Trzymaj się! - Idziemy po ciebie.
- Stan? - Stanley!
Jego latarka.
Co to, kurwa, jest?
Cholera!
Stanley!
Nie!
Zostawiliście mnie!
Żadni z was przyjaciele. Wy mnie tu zaciągnęliście!
- Przepraszam. - To przez was...
To wasza wina.
- Nie pozwolimy cię skrzywdzić. - Stan, kochamy cię.
- Nie zrobilibyśmy ci tego. - Bill!
Beverly!
Wrócę po ciebie, Bev.
Bill!
Wstawaj. To szara woda.
Gdzie moja latarka?
Spierdalajmy stąd.
Bev?
- Beverly? - Jasna cholera.
Jakim cudem ona się unosi?
Chłopaki.
- Czy to są... - Zaginione dzieciaki.
Unoszą się.
Pomóżcie mi ją złapać.
Ślizgam się.
Bev!
Beverly!
Dlaczego się nie budzi? Co jej dolega?
Beverly, proszę cię!
Bev?
- "Styczniowy żar". - "Moje serce też w nim płonie".
Ja pierdolę.
O Boże.
A gdzie Bill?
Georgie.
Co tak długo?
Przez ten cały czas cię szukałem.
Nie mogłem znaleźć wyjścia.
Powiedział, że odda mi łódkę.
Szybko płynęła?
Nie mogłem za nim nadążyć.
Za nią, Georgie.
Łodzie mają żeńskie imiona.
Zabierz mnie do domu, Billy.
Chcę do domu.
Tęsknię za tobą. Chcę do mamy i taty.
Najbardziej na świecie pragnę, żebyś wrócił do domu.
Był z mamą i tatą.
Tak bardzo za tobą tęsknię.
Kocham cię, Billy.
Ja ciebie też kocham.
Ale ty nie jesteś Georgie.
- Zabij go, Bill! - Cholera.
Zabij go!
- Pistolet nie jest naładowany. - Zabij go!
Nie jest naładowany.
Kurwa!
Bill, uważaj!
Zostaw go!
- Beverly, nie! - Mike!
Pomóżcie mu!
Teraz!
Ben!
Stanley!
Bill!
Nie rób tego. Puść go.
Nie. Zabiorę go.
Zabiorę was wszystkich.
Pożrę wasze ciała tak, jak zjadam wasz strach.
Albo...
zostawcie nas, a zabiorę tylko jego.
Potem sobie odpocznę,
a wy będziecie rosnąć, rozwijać się i prowadzić szczęśliwe życie,
aż starość zabierze was do piachu.
Odejdźcie.
To ja was w to wpakowałem.
- Przepraszam. - P-przepraszam.
Idźcie!
Nie możemy!
Przepraszam.
Mówiłem ci, Bill. Mówiłem ci, kurwa.
Nie chcę umierać. To twoja wina.
Przywaliłeś mi.
Kazałeś chodzić po szambie. Przyprowadziłeś do meliny ćpunów.
A teraz...
Będę musiał jeszcze zabić pieprzonego klauna.
Witaj w Klubie Frajerów, dupku!
Mike!
Stan, uważaj!
Mike!
Zabij go!
Zabiję cię!
Bevvy, jesteś wciąż moją...
Cholera!
Dlatego nie zabiłeś Beverly.
Bo ona się nie bała.
I my też się nie boimy.
Już nie.
Teraz to ty się boisz.
Bo będziesz głodował.
"Obie ręce oparłszy o poręcz drewnianą,
rzekł z uporem, że ducha zobaczył dziś rano".
"Obie ręce oparłszy"...
Strach.
Już wiem, co napiszę w eseju o przygodzie wakacyjnej.
Ludzie.
Dzieciaki opadają.
Georgie Denbrough
Wrzesień
Pamiętam tylko urywki, ale... myślałam, że nie żyję.
Tak się czułam.
Widziałam nas wszystkich z powrotem w tym zbiorniku,
ale byliśmy starsi.
W wieku naszych rodziców.
Co tam robiliśmy?
Pamiętam tylko, jak się czuliśmy.
Byliśmy przerażeni. Nigdy tego nie zapomnę.
Przysięgnijcie, że jeśli To nie zginęło...
Jeśli kiedykolwiek powróci, my również wrócimy.
Muszę lecieć.
Nienawidzę cię.
- Na razie. - Cześć, Stan.
- Do widzenia. - Trzymaj się, Mike.
Na razie, frajerzy.
- Do zobaczenia, Bill. - Cześć, Rich.
Tymczasem.
Trzymaj się, Ben.
Spakowana do Portland?
Mniej więcej.
- Wyjeżdżam jutro rano. - Na jak długo?
Ciotka mówi, że mogę zostać, jak długo zechcę, więc...
Wiedz, że...
będąc z wami, nigdy nie czułam się jak frajerka.
Do zobaczenia.
Pa.
TO
ROZDZIAŁ PIERWSZY
Tłumaczenie: Vieslav Korekta: Igloo666
.:: GrupaHatak.pl ::.
.:: Napisy24.pl - Wprost od tłumaczy ::.