Vertaling T.U.
Hoe leer je het onbekende kennen?
Over welke vaardigheden moet je beschikken?
Sinds er werd ontdekt dat walvisolie ons nieuwe producten gaf...
kwam er een wereldwijde vraag.
Het dreef mensen om zich verder en verder in onbekende wateren te wagen.
We kennen de diepte niet, noch de wezens die er wonen.
Monsters. Bestaan ze echt?
Of bestaan de verhalen alleen zodat we de geheimen van de zee respecteren?
NANTUCKET EILAND, MASSACHUSETTS FEBRUARI 1850
De vraag bezorgt me hoofdpijn, maar windt me ook op.
Dus heb ik je een tweede keer geschreven om een ontmoeting te regelen.
Een gesprek zou goed voor u zijn, door de roman die ik wil schrijven.
Het heet op dit moment: 'Moby Dick'.
Ik hoop dat je mijn aanbod zal heroverwegen.
Het onbekende.
Mijn verbeelding verlangt om me daarheen te leiden.
Zo achtervolgt de vraag me voortdurend:
Hoe leert men het onbekende kennen?
Met vriendelijke groet, Herman Melville.
We zijn gesloten.
Geen huurders na 20 uur.
BESTE MR. MELVILLE
Je bent gekomen.
Er is bezoek, liefste. - Tom Nickerson?
Herman Melville. - We ontvingen uw brief.
Je bent ofwel wanhopig of dom, om naar hier te komen.
Mijn aanbod geldt nog steeds.
Drie maanden betaald onderdak voor een gesprek van één avond.
Het is alles wat ik bezit. Maar ik zie het als een investering.
Je moet me vertellen wat er gebeurd is...
met de Essex.
Wat denk je dat er gebeurd is?
Er zijn geruchten...
Wat verhaal verwacht je te horen?
Dat van de walvis.
De Essex liep aan de grond. Toch volgens het onderzoek.
Het was allesbehalve eerlijk.
Wegwezen.
Jij bent de laatste overlevende van de Essex. Er is niemand anders om mee te praten.
Heb je me niet gehoord? Ga weg, nu.
Nee, je moet niet gaan.
Ik zal niet mijn tijd verspillen. - Alsjeblieft, mijnheer Melville.
Hij wil niet met me praten over de Essex. Dat heeft hij nooit willen doen.
Hij lijdt.
Zijn ziel is...
gepijnigd.
Hij heeft het nodig om zijn hart te verlichten.
Laat me met hem praten. Ik smeek u.
Mijn liefste.
Het zal je goed doen om met hem te praten.
Nee.
Luister nou eens.
Wie houdt alles hier recht terwijl jij jezelf dood drinkt?
Nu spreek je voldoende lang met de man, zodat we het geld kunnen houden.
Je kent onze omstandigheden, Thomas.
Ik vertel niet meer dan nodig.
Ik zal de whisky halen.
Ik vermeldde het niet in de brief, maar ik was ooit een walvisvanger.
Op één reis.
Ik was scheepsjongen op een schip. - Dus je hebt alles gezien.
Mijn vrouw heeft uw boeken gelezen.
Ze vindt ze leuk. - Ik ben blij dat te horen.
Ze hebben goed verkocht.
Dit verhaal zou zelfs het succes van m'n eerste roman kunnen overtreffen.
Een ander verhaal van het leven op zee?
Heb je het werk van Hawthorne gelezen, Mr. Melville?
Dat is eens een ervaren auteur.
Een uitstekende schrijver. - Ja.
Maar hij is hier niet. Ik wel.
Voor eigen persoonlijke redenen.
Laat me je vertellen over de Essex. Je zal wellicht teleurgesteld zijn...
maar elk woord zal waar zijn.
Het verhaal van de Essex is het verhaal van twee mannen:
Kapitein George Pollard en zijn eerste stuurman...
Owen Chase.
Je wil niet te laat zijn. - Ik zal er zijn.
Onze dochter mag niet slapen onder een lekkend dak.
Wie zegt dat het een meisje is? - Dat moet wel.
Ze doet me herinneren aan mijn liefde voor jou.
Ze lijkt vast op jou.
Blonde lokken en het verlangen om de wereld te veroveren.
Vandaag krijg je je uniform van kapitein?
Zo kunnen we eindelijk verhuizen naar een residentie van een kapitein.
Ik heb geen groot huis nodig. Er is ruimte genoeg voor ons drieën.
Soms ben ik overweldigd van je goede hart.
Ga naar je kapitein.
Wat is je bod? - $ 1,90.
1000 gallons. Twee dollar per gallon. - Ik koop er 40.
Verkoper, hier.
Criterium is terug met een fijn dividend. 1600 vaten.
Een nieuw record. 50 £ sterling van walschot in Londen.
Proficiat.
Goedemorgen, Mr. Chase. Kom binnen.
Mijn partner Benjamin Fuller.
Goedemorgen. - Gaat u zitten.
Mr. Chase.
We zijn erg blij geweest met uw inspanningen door de jaren heen.
Ons schip, de Essex, is gerenoveerd en moet de zee op.
Na zo'n dure investering moet ze in de best mogelijke handen liggen.
Daarom...
is het ons een genoegen om u een positie aan te bieden.
Als eerste stuurman.
Als eerste stuurman?
U beloofde dat ik kapitein zou worden na de laatste overval.
Ik kwam thuis met 1500 vaten. U gaf me uw woord.
Die belofte kan niet ingevuld worden.
Zoals iedereen ervaren we moeilijke tijden.
Nooit op mijn expedities. - Nantucket domineert de markt.
Dat moet niet veranderen.
We kunnen ons niet veroorloven om te experimenteren.
De Essex wordt geleid door George Pollard...
de erfgenaam van een prominente familie walvisjagers.
Zijn vader is ook onze investeerder.
Ze kunnen zo veel ervaring hebben maar familie draagt het meeste gewicht.
Maar dat vult een schip niet met olie. Een kapitein moet worden gerespecteerd.
Wat als de mannen dat niet hebben? - Daar moet u voor zorgen.
Nog een fijne dag, heren. - Ik begrijp uw teleurstelling.
Daarom een vijftiende procent.
Zo veel heb ik nog nooit een eerste stuurman betaald.
Als u meer dan 2000 vaten olie mee terugbrengt, beloof ik u...
dat u volgende keer kapitein bent.
Dat beloofde u eerder ook al, Mr. Mason.
Deze keer wil ik het schriftelijk.
Kapitein Pollard.
We hebben net gesproken met Mr. Chase, die zal blij zijn om te dienen onder u.
Dat klinkt goed.
Ik moet op 'n groentje passen.
Een kleine begaafde Eilander geboren met een zilveren lepel in zijn mond.
Ik had nee moeten gezegd. - Je hebt hun belofte op papier.
Ja. Een leugenaar zijn woord is niets waard. Zelfs niet op papier.
Ik zou je even graag zien als kapitein op een koopvaardijschip.
Dan zou je niet weg zijn voor twee jaar.
Een walvisvaarder kwam vorige week thuis na drie jaar.
Ze verloor twee mannen en kwam terug met 'n halve lading.
Ze hadden mij niet aan boord.
Ik zal ooit kapitein zijn. Op een walvisvaarder.
We mogen geen genoegen nemen met dit kleine stukje land.
Dat zijn de woorden van je vader. - Wat is er mis met zijn woorden?
Hij wilde dingen voor zijn gezin en zichzelf.
Hij was een dromer. - Ja.
Hij droomde van de zee, maar mocht nooit varen.
Hij woonde tenminste de geboorte van zijn kinderen bij.
Meer ken ik niet.
Sorry.
Ik ben getrouwd met een walvisvaarder.
Luister...
Ik zal snel terugkomen. Ik zweer het.
Kom gewoon terug.
Beloof het me.
Ik heb het net al gezworen. En nu nog een belofte?
Ik beloof het.
Kan ik met je praten, mijn jongen?
Als kapitein kun je geen vriend zijn.
Je bent hun superieur. Laat ze dat nooit vergeten.
Dank u.
Je overgrootvader richtte deze walvisindustrie op.
Zonder ons, zou de wereld gehuld worden in duisternis.
Ik hoop de familie eer aan te doen.
O, Heer, U schiep de machtige walvissen.
De prachtige wezen van immense lengte. Ongeëvenaard in macht en hoeveelheid.
Maar eeuwige God, U beveelt zelfs...
dat wij, arme mensen...
eten moeten voorzien voor onze vrouwen en kinderen...
met de oorlogszuchtige woede van die monsterlijke walvissen.
O Heer, werp een prachtig licht op deze mensen.
Geef ze een onvergetelijke reis.
Laat ze terug naar huis komen met een volle lading...
zodat de witte vlam van de Nantucket-olie...
onze huizen kunnen blijven verlichten...
en de motoren kunnen aansturen, dat onze natie voortdrijft...
en de ontwikkeling van de mensheid vormt.
In uw naam bidden we.
Goed. Welke maand was het? - Het was laat in het jaar.
We zijn uitgevaren uit als één van de laatste schepen.
Daarom kregen mijn vriend Barzillai en ik een positie.
Ik was 14 jaar.
Ga je gang, jongen.
Het was mijn eerste keer op zee. Ik durfde niet te laten zien dat ik bang was.
Barzillai was 17 jaar. We waren allebei wezen.
We wilden beiden graag mannen worden.
Grubs. Wat dragen ze om hun nek? - Oliepinnen.
Hoe krijg ik er zo één?
Door het grootste dier op aarde te doden.
Nickerson, breng Mr. Bond de groenten.
Opschieten.
Op een dag heb ik er twaalf.
Het is slechts de helft van de levering.
Uw aanwezigheid kan maar één ding betekenen.
Tenminste één persoon aan boord die de waarheid kent over Owen Chase.
Nee, maar de andere schepen zaten vol. - Ik ben een nieuwe man, Owen.
Maar ben jij dat? - Drinkt Matthew Joy niet meer?
Zo droog als een woestijn. Is Owen Chase verzacht?
Ik ben zo mak als een lammetje. - Eerst zien, dan geloven.
En gezien onze kapitein, duurt het niet langer dan 48 uur.
Veel succes.
Pollard. George Pollard. - Owen Chase.
Chase. Het is een naam buiten de Eilanden? - Ja.
En we zullen gauw buiten de Eilanden zijn en in mijn element.
Ik was een beetje verbaasd.
Een kapitein kiest normaal zijn eerste stuurman.
Ja, een ervaren kapitein.
Schipeigenaars willen dat hun investering in bevoegde handen ligt.
Ze willen gewoon veilig zijn.
Wijs me maar op mijn fouten. - Geen enkel probleem, kapitein.
Anker omhoog, Mr. Chase. - Haal dat anker omhoog.
Neem het roer, Mr. Lawrence. Zet koers, Mr. Joy.
Hijs de zeilen. Licht het anker.
Hijs die zeilen.
Er zit een knoop in. - Neem het roer, Mr. Chappell.
Ik kan het niet loslaten.
Kom op. Waarom zijn ze niet voorbereid?
Waar is mijn voorzeil, Mr. Ray?
Hef het anker. - Hef het anker.
Trekken, Nickerson.
Zet zeil, verdomme. - Het hele eiland kijkt naar ons.
Het anker komt omhoog. - Doe je hoofd naar beneden, kapitein.
Wat is er mis? - Het zeil kan niet worden uitgerold.
Het zit vast.
Het is niet genoeg uitgerold.
Wees voorzichtig. - Het is gevaarlijk, Owen.
Opzij.
Verdomme.
Zet het grootzeil. - Trekken.
Goed werk, Mr. Chase.
Als we Kaapverdië aandoen in twee weken, geraken we op tijd in de Stille Oceaan.
Maïs, Mr. Chase? - Nee, bedankt.
Ik vond het nooit echt lekker. - Vreemd.
Kweekte je vader geen graan? - Inderdaad.
Ik was 't beu om het elke dag te eten.
Maïs, okra en bonen, ja?
Voordat hij de gevangenis werd ingestuurd.
Ken je het verhaal, Mr. Joy? - Pardon?
Mr. Chase werd wees toen zijn vader werd opgesloten.
Vele wegen leiden naar de zee.
We proberen niet te veel vragen te stellen.
Het kan niet makkelijk zijn geweest, maar...
een zeevarende familie van Nantucket adopteerde je.
Het is niet de eerste keer dat ik door een Nantucket...
op mijn achtergrond wordt gewezen.
Pardon, maar er zijn bewakers te zetten.
Nee, dank u.
Niets meer? - Nee, bedankt.
Zoals gezegd. Hoe minder vragen, hoe beter.
Dit nu al op de eerste dag? - Goedkope klojo's. Waar is het vlees?
Mooi meisje. - Stuk van een balein.
Laat me eens voelen. - Nee.
Ben je niet getrouwd? - Jawel. En hier is ze.
Dat is zeker wel haar neus.
Proficiat, dames.
Grote inspanning vandaag.
Wat een stelletje nietige nuttelozen.
Mr. Chappell. Kapitein van de harpoenen.
Mr. Lawrence. Ze zijn van mij. - Ja, meneer.
En Mr. Peterson.
Tweede stuurman van de harpoenen. - Ja, meneer.
Zes mannen in elke boot. We oefenen in de ochtend om zes uur.
We zijn nog niet eens ten oosten van Halifax.
Wat is je naam? - Coffin. Henry Coffin.
Hij is de neef van de kapitein.
Mr. Coffin. Is een walvis zich bewust van wat oostelijk ligt van Halifax?
Ik weet niet wie jullie zijn, of hoe jullie hier belandden.
Sommigen van jullie zijn wellicht op de vlucht voor de wet.
Dat is prima. Kan me niet schelen.
Maar hier op het schip dienen jullie één enkel doel.
Walvisolie.
Ik ben van plan om 2.000 vaten te vullen en zo snel mogelijk terug naar huis te keren.
En zelfs als het weer prima is, zonder een walvis in zicht...
zetten we de boten in het water en doen alsof we 'n walvis vangen.
Wie niet deelneemt, zwemt naar huis. Begrepen?
Ja, meneer. - Ja, meneer.
Groentje, aan dek.
Vooruit.
Landrot.
Thomas Nickerson, toch?
Sommigen worden altijd eerst zeeziek.
Trek me terug omhoog. - Dit is de beste remedie.
Trek me omhoog.
Beter?
Ik verontschuldig me enorm.
Nu heb je iets om naar huis te schrijven naar je moeder.
Mijn moeder is dood en begraven. Mijn vader heeft ook een grafsteen.
Hij verdween op zee, voordat ik geboren werd.
Geef het aan mij.
De bemanning is nu je familie. Voor beter of slechter.
Vooral slechter.
Schrob het dek, jochie.
Vandaag leer je hoe je walvisvaarder moet zijn.
Dat is misplaatst, Nickerson.
We blijven bezig tot zonsondergang indien nodig.
Volhouden. - Maak je klaar, harpoen.
Vasthouden.
Je bent te traag.
Je zal elke hoek van dit schip kennen.
Trekken, Barz.
Sneller, Mr. Ray. - Ze zijn niet langer groentjes.
Je bent nu matroos.
Niet slecht, Mr. Ray.
Wen aan het leven als werkpaarden.
Sneller vooruit.
Is dat verstandig? We naderen de Golfstroom.
Laten we wachten tot de weersomstandigheden. - We lopen twee dagen achter.
We moeten sneller zijn om in het Noordoosten te komen.
Sneller vooruit.
Hij de zeilen.
Vooruit.
Naar boven, Mr. Coffin. De kapitein wil snelheid.
Meer snelheid.
De kapitein zet wind in de zeilen.
Ze kan misschien oud zijn, maar ze kan nog steeds varen.
Een storm op stuurboord. We moeten vaart minderen.
Nog niet, Mr. Chase.
We varen met acht knopen. De storm beweegt zich nog sneller.
Laat 't maar komen. De mannen hebben 'n vuurdoop nodig.
Als we niet van koers veranderen, dan raakt het ons vanaf de zijkant.
We gaan zo door.
Mr Lawrence. Houd koers.
Koers wordt aangehouden. - Anders verliezen we een halve dag.
Als de mensen niet kunnen omgaan met 'n beetje wind zijn we verloren.
Maak je klaar voor ruwe zee.
Er komt zwaar weer aan. Sjor alles vast.
Maak je klaar voor het weer, Mr. Bond. We varen op 'n storm af.
Sluit en vergrendel de hoofdingang. - De storm nadert snel.
We moeten van koers veranderen. - We blijven zo varen.
Mr. Lawrence. Houd uw koers. - Koers wordt gehouden.
Pas op voor het water. - Hou je vast.
Laat de zeilen zakken, Mr. Chase. - Ga het doen.
En dan vasthouden.
We moeten de zeilen neerhalen.
Nickerson, vasthouden.
Houd de lijnen in rust.
Hou je vast. - Draai het schip naar links.
Nee. Het kwaad is al geschied.
Laat de zeilen draaien. - Nee, zet het roer om.
Het is te laat. We riskeren te kapseizen.
Omkeren. - Laat de zeilen draaien.
Zet je schrap.
Pas op.
Mr Joy.
Snijd de zeilen weg. Het schip moet worden rechtgezet.
U wilde me spreken?
Na zes uur morgenvroeg verzamelt u de bemanning.
En kondigt aan dat we terugkeren voor reparaties.
En dan bied u uw excuses aan dat u aan mijn bevel twijfelde...
wat bijna alle levens had gekost.
Wat? - Ik accepteer uw ontslag. Dat was alles.
Het was uw bevel. - Ja.
De mannen werden getest. - In het midden van een storm?
Dat was gewoon pech. - Het was slecht zeemanschap.
Om het pech te noemen is zwak.
Verrek aan jouw brutaliteit. Weet je met wie je praat?
Mijn naam is Kapitein George Pollard.
Pollard.
Ongeacht hoeveel jachten je hebt gedaan, je bent gewoon een boerenzoon...
die zich door pesten een officiers uniform heeft verkregen.
Wegwezen.
Om terug te keren zonder olie zou een vergissing zijn.
Het is Pollard-naam niet waardig.
Of evengoed de naam Chase.
We moeten hard werken voor alle uren die God ons geeft.
Het schip vullen met olie, binnen 't jaar naar huis...
en daarna gaan we zo snel mogelijk ieder zijn weg.
Geloof me, het is mijn wens.
Het is echter een beslissing van een kapitein.
Ze waren net pasgehuwd.
Ze aanvaarden elkaar...
maar ze kunnen ook een schip slopen.
Bent u getrouwd, Mr. Melville? - Ja.
De Heere zij u genadig. - We verwachten ons eerste kind.
Weet uw vrouw dat u uw hele fortuin meebracht...
en het aan een vreemde aanbood?
Nee. - U zit vol verrassingen.
Dus...
de Essex kwam niet terug? - Nee.
Ze zeilde verder? - Ja.
Niet lang daarna kwam het moment waar alle walvisvaarders op hopen.
Spuitgaten.
Spuitgat.
Daar. Ze blaast.
Noordkapers of potvissen? - Potvissen.
Plaats de boten in het water.
Alle hens aan dek.
Boten te water.
ZUID ATLANTISCHE OCEAAN DRIE MAANDEN OP ZEE
Vooruit. Alle kracht op je armen.
Kom op. Laat die aders op je armen springen.
Ja, ze breken.
Geef alles wat je kan.
Kom op. Gebruik al je kracht.
Geef alles wat je kan.
Ze blaast.
Het is een kalf.
Is dat het kalf? - En daar is de koe.
Daar hebben we het mannetje. Goud.
Duwen, Nickerson.
Veertig vaten? - Vijftig.
Hij is enorm. Ga ervoor.
Roeien tot je longen barsten.
Volle kracht vooruit. Kracht zetten.
Let op je riemen.
Bereid het touw voor, Mr. Ramsdell. - Ja, meneer.
De eerste walvis is van mij, Mr. Lawrence.
Breng me dichterbij.
Trekken. Kom op. Doorgaan.
Dit wordt jullie eerste Nantucket sledetocht.
Kijk naar hem. Het meest gevreesde wezen op aarde.
Hij duikt.
Mijn handen.
Grijp het touw vast, Nickerson.
Kom op.
Er is nog 140 vadem touw over.
80 vadem over.
Hij trekt ons naar beneden.
Ik heb je touw nodig, Matthew.
Geef me het touw, Peterson. Kom op.
Er zijn 60 vadems over.
20 vadems. - Knoop ze samen.
Klaar. - Nu.
Neem de besturing over, Peterson. - Ja, meneer.
Hoeveel vadems kan hij nog? - 70.
Nee, wacht.
Owen. - Nee. Nog niet.
Dat touw niet aanraken. - Er zijn 50 vadems over.
Owen. - Niet aanraken.
30 vadems, Mr. Joy.
10 vadems over.
Duwen.
De rook is er.
Het brandt.
Opschieten. - Ga weg, klootzakken.
Vet en olie. Kan je het ruiken?
Het is de geur van geld. - Ga weg daar.
Kun je daar bijkomen? - Nee.
Hoe ziet het eruit? - Niet goed.
Dat is alles.
Mr. Chase? - Ja.
We krijgen er niet meer uit. - Blijf graven.
We zijn er te groot voor. - Zoek iemand die het wel kan.
Kom hier, Nickerson.
Kom hier, zei ik.
Klim naar binnen.
Kom op, Thomas. 't Meest waardevolle zit daar beneden.
Ik kan het niet. Het spijt me, maar ik kan het niet.
Klim naar binnen, anders kan je daar gaan slapen.
Plaats dit tussen je tanden.
De stank is erger dan de reet van de duivel.
Bedankt.
Sorry. - Nickerson, neem mijn kussen mee.
Hupsakee.
Je leert jezelf kennen daar beneden.
Ben je ooit in het hoofd van een walvis geweest? - Nee. Dat is me bespaard gebleven.
Daar ligt al het goud.
Ik zal die eerste walvis nooit vergeten.
47 vaten olie. Maar de vreugde was van korte duur.
Waren al de walvissen daar al geplunderd? - Inderdaad.
We zeilden dus verder.
Het kostte ons een maand om Kaap Hoorn te ronden.
We lieten de Atlantische Oceaan achter ons met de hoop...
om verder te gaan voor betere tijden.
Maar de Stille Oceaan had onze situatie niet verbeterd.
Walvissen werden zeldzaam.
Na bijna een jaar op zee...
werd de relatie tussen de kapitein en de eerste stuurman meer gespannen.
De kapitein bracht de meeste tijd door in zijn hut.
Hij was bang om de bemanning in de ogen te kijken.
Onze laadruimte was bijna leeg.
En het resultaat van onze nietige inspanningen...
herinnerde ons, dat we ver van thuiskomst waren.
ATACAMES ECUADOR
Nee. Ik versta je niet.
Spreek Engels. - Biedt meer.
Dit is walvisolie van Nantucket. Het wrattenzwijn is niet meer de moeite waard.
De priester staat erop dat we naar huis schrijven.
Wie zou dat helpen? Weduwen?
De eigenaars van een verloren schip?
Hoe lang blijft u zo doorgaan, kapitein?
Schrijf naar huis om vergeving te vragen ten behoeve van jou en de kapitein.
Niemand had kunnen voorkomen wat daar gebeurde.
Wie zal dat geloven? Niemand. Vooral niet onze opdrachtgevers.
Jarenlang maakte uw walvisolie hen heel rijk.
Kapitein.
Ik hoor dat uw schip werd aangevallen.
Kapitein George Pollard. Essex.
Kapitein Clemente Pelaez. Santa Maria.
Willen jullie iets te drinken?
Pech dus, hè? Hoe ver weg?
Ver genoeg voor dwazen. - En hoe ver is dat?
Vijf kilometer langs de evenaar.
De Offshore Grounds.
Waren er walvissen? - Meer dan ik had durven dromen.
Honderden. Voor zover het oog kon zien.
We konden 3000 vaten gevuld hebben in een enkele dag.
Konden?
Die demon hield ons tegen.
Een walvis. Wit als albast.
Het was 30 meter lang.
Het stuurde zes van mijn mannen het graf in.
Dat gaf ons een blijvende herinnering.
Nam deze witte walvis ook uw geld mee?
Dank u.
Ongelooflijk, is het niet?
Als we nu uitvaren en Zuidoost varen...
zijn we thuis over zes maanden.
Wat zeg je? Waarom langer blijven dan nodig?
Daar ben ik een voorstander van.
Hebzucht nam onze kapitein en de eerste stuurman op.
Dus we hebben uitgevaren. Vijf kilometer langs de evenaar.
Waar alle kennis werd beëindigd en speculatie het overnam.
Hier hadden walvissen hun toevlucht gezocht. Ver weg van de mensheid.
Maar we vonden ze.
Eeuwen eerder werd zeilen over de rand gevreesd door zeilers.
Wij, daarentegen, waren onderweg naar krankzinnigheid.
Het geloof werd vervangen door twijfel. Hoop werd vervangen door puur bijgeloof.
Kapitein. De bemanning praat.
Dat doen mensen. - Ze zijn ongelukkig met uw beslissing.
Heb je ze gecorrigeerd?
Dat we het schip moeten vullen met olie.
We varen waar nodig.
Beste neef, alsjeblieft.
Het is waanzin. Je laat je beïnvloeden door die man.
Keer het schip om.
Jij gaat naar beneden en kalmeert de bemanning.
Wees een leider.
En noem onze familiale relatie nooit weer...
Mr Coffin.
DE OFFSHORE GROUNDS 14 MAANDEN OP ZEE
Wat is het? - Luister.
Mr Chase? Ik zie wit water aan bakboord.
Waar zijn ze? - Zie je iets?
Plaats de boten in het water.
Dat zijn nou die Mexicaanse wateren.
Hef de riemen. - Spies hem, Mr. Chappell.
Steek hem.
Recht vooruit, Peterson.
Laat ze je armen niet aftrekken. Doorgaan.
Een walvis? - Ja.
Dus het is waar? - Ja. Te veel is waar.
Draai de boot.
Hard roeien.
Mr. Bond. Terugkeren, laat de oplader zakken.
Daar komt ze. Nu, Peterson.
Mr. Lawrence. Ga richting de walvissen.
Hete teer. - We vinden haar wel.
We zijn dichtbij. Recht boven haar.
We hebben haar.
Wat was dat, Mr. Lawrence?
Verdomme. Zoek Mr. Lawr...
Mr. Easton.
Laat Mr. Lawrence de pompen bemannen.
Waar is hij? - De havenboeg.
Geef mij de grootste harpoenen.
Hij wil een strijd?
Dat heb ik 'n walvis nooit zien doen. - Neem het roer.
Mr. Ramsdell. Bevestig het touw aan de voormast.
Ik verzeker jullie dat hij van mij is.
Pas op.
Kapitein. - De Essex maakt slagzij.
Omdraaien.
Help me. - Geef me je hand.
Een walvis. Het ramde het schip.
Wat? - Easton en Sanborn stierven.
De pompen zijn nutteloos.
Maak je klaar om het schip te verlaten. - We kunnen niet naar huis roeien.
We moeten de zeilen neerhalen en improviseren.
Draag allemaal voedsel en water. We hebben al het zoet water nodig.
Neem alles wat je kunt dragen. Kom mee, Barz.
Zeil en de bevoorrading eerst.
Neem zoveel eten als je kunt dragen.
Er zijn verschillende kisten op het dek.
Deze is droog. - Neem de zeilen naar beneden.
Naar beneden. - Wacht.
Kom op, Nickerson.
Vul die boot.
We hebben zeilen nodig. We hebben niet genoeg zoet water.
Pak die vaten. - Neem alles naar beneden.
Meer zoet water. - Er zijn verschillende kisten op het dek.
Benjamin. - Trek hem op.
Verplaatsen. Snel.
We moeten weg van de olie.
Waar is Mr Chase? - Hij was hier net nog.
We moeten weg.
Kom op. - Olie op het dek.
Kapitein.
Waar is de eerste stuurman?
We moeten weg. - Nee, wacht. Mr Chase.
Daar is hij.
Naar hier.
Vooruit.
Hier.
We hebben je.
Moeten we gaan vissen? - Schoon en opgeladen, Mr Joy.
Roei verder weg, anders trekt ze ons naar beneden.
2000 SCHEEPSMIJLEN TEN WESTEN VAN ZUID AMERIKA
Kapitein? Hoe zit het met onze voorraad?
60 gram koekjes per man. En een half kopje water.
Daar overleven we niet op.
Het is hem.
Ja, dat is hem.
Mijn bedot je niet, Mr Chase. - Mr Coffin?
Het is jouw schuld. En dat weet je.
Leg het neer. - Geef toe dat je bang bent.
Leg het pistool neer, Mr Coffin.
Wat als het eten en water op is? - Doe wat de kapitein zegt.
Ik wil hem enkel bang zien. - Dat is een bevel.
Doe wat de kapitein zegt. - Zeg het.
Zeg het.
Leg het pistool neer.
Leg 't neer.
We gingen oostwaarts.
Van waar we kwamen.
Met enkel de zon en 'n kompas om ons te helpen.
Elke richting zag er hetzelfde uit.
Onze hoop was in de westenwind te komen, richting Paaseiland.
Een reis van bijna 5000 km.
Al 12 dagen drijven we naar het zuiden. Zes graden breedtegraad.
We zijn niets dichter bij Paaseiland.
We hebben ons niet bewogen.
We zijn vervloekt.
Dat maken we goed eens de wind goed zit.
We zullen die wind grijpen.
We hebben hem, kapitein.
Mr Joy. Het zit vast.
Alles in orde, Mr Joy?
Pak de roeispaan. - Matthew.
Haal het zeil naar beneden.
Wat is er gebeurd?
Wat doe jij hier?
Laat me eens kijken. - Nee.
Ik ben in orde. - Ik wil gewoon zien.
Ik raakte mijn hoofd. Het is maar een schrammetje.
Geef hem wat water. - Nee.
Geef hem wat water. - Nee, dat is niet nodig.
Drinken.
Ik heb je.
Wat staren jullie? Ik ben in orde. Fris als een hoentje.
Een hoentje. Horen jullie me?
Owen, het gaat prima.
Je bent geweldig. - Het gaat prima.
Alles is goed met hem. Kom op maar.
Waarom water verspillen aan een dooie?
Ze kenden elkaar en zeilde samen sinds de kindertijd.
Wil je gewoon toekijken hoe je eigen broer sterft?
Het is eenvoudige logica, Mr Chappell.
Er is niet genoeg voor ons allemaal.
Waarom water verspillen aan een dooie?
Waarom water verspillen...
Waarom water verspillen?
Waarom water verspillen aan een dooie? - Mr Nickerson?
Gaat het, sir?
Ik kan het niet. - Wat niet?
U heeft al meer dan genoeg.
We zijn zo ver gekomen. - Het eindigt hier.
We hebben een overeenkomst. - Neem het geld en ga weg.
Het is een duivelsovereenkomst.
De duivel heeft lief in onuitgesproken geheimen.
Vooral diegene die een man zijn ziel kwellen.
Wat is jouw geheim?
Ik ben geen groot schrijver.
Ik ben Hawthorne niet.
Maar vanaf het eerste moment heeft dit verhaal me achtervolgd.
Het is een obsessie geworden.
Ik vrees dat als ik het niet schrijf...
dat ik nooit meer zal schrijven.
Wat nog meer?
Ik vrees dat als ik het wel schrijf...
dat het niet zo goed wordt, als het hoort te zijn.
Ga door met het verhaal, sir.
Voor ons beiden.
34 DAGEN SCHIPBREUK
Geef dat door.
Bedankt.
Heer, wij danken U voor het eten.
Ons leven, gezondheid, al het goede.
Land.
Roeien.
Land.
Ik zag het, Mr Chase. - Ja, dat klopt.
Hou vol.
Wat is er, Mr Chase? - Waarom stop je?
Hij is ons gevolgd. - Waar heeft hij het over?
Er is niets daar. - Wat doe je?
Hou je vast.
Nee.
Waar is hij?
Dit zou Ducie Eiland kunnen zijn.
Het is onmogelijk om het zeker te weten. We laten het vuur dag en nacht branden.
Een passerend schip kan dan de rook zien.
Ik wil dat je dit ziet.
Zij zijn hier vast al lang. Wachtend op een schip.
Dat schip kwam nooit.
Er zal nooit een schip komen. Als wij blijven, dan sterven we.
Hoe lang duurt het tot de vogels ons ontdekken als ze zien dat hun eieren worden opgegeten.
Het is een voorrecht om te weten wanneer men sterft...
en je zo te kunnen voorbereiden.
Maar het is vervloekt om zo ver weg van huis te zijn...
zonder de mogelijkheid om afscheid te nemen en vrede te sluiten...
en zonder de kans om oude rekeningen te vereffenen.
Dus laten we tenminste degene tussen ons vereffenen, kapitein.
Kapitein van wat?
De schipbreuk van de Essex was uw schuld niet.
Het was ook mijn schuld. - Jij bent de kapitein niet.
Jij bent geboren voor deze baan.
Het was mijn geboorterecht.
Wat doen we, George?
Wat hebben we gedaan om God te beledigen?
Alleen de walvis heeft God beledigd.
Wij niet?
Met onze arrogantie en hebzucht? Kijk waar we zijn.
We zijn superieure wezens geschapen naar Gods beeld.
Aardse koningen, wiens taak het is rond de wereld te varen.
En de natuur naar onze wil te voegen.
Voel jij je echt een aardse koning na alles wat we hebben meegemaakt?
We zijn niets. Zandkorrels. Stof.
Bij zonsopkomst varen we naar de zon.
Als we moeten sterven, zo door de genade van God...
laat ons dan sterven als een mens.
Zijn we klaar, Mr Weeks? - Ja.
Mr Chappell? Mr Wright? - Ik kan het niet.
Ik, Wright en Weeks...
blijven hier.
Ben je klaar, Matthew?
Ik zal je helpen. - Het is nutteloos.
We gaan naar huis. - Het is nutteloos.
Ga nu maar.
Verdomme, Matthew.
Het is goed.
Ik stuur een boot voor je. Dan gaan we kaarten in Nantucket.
Afgesproken.
Moet ik dat openmaken voor je?
Ik red me wel. Als het nodig is.
God zij met je, mijn broeder.
En met jou.
Broeder Peterson? Gaan jullie met ons mee?
Mr Peterson, ga aan boord op onze boot met Mr Bond.
48 DAGEN SCHIPBREUK
Waar is hij?
Pollard?
Mr Lawrence, wakker worden.
Waar is de andere boot gebleven?
Kapitein Pollard.
Pollard.
Wat is er mis?
Wat doe je, Benjamin? - Hij is dood.
Ik gooi hem overboord.
Kijk naar mij, Benjamin.
Geen zeiler met gezond verstand gooit iets weg, wat zijn redding zou kunnen zijn.
Luister naar me.
Hij kan ons helpen.
God, Hemelse Vader. In Uw genade, vinden we troost.
Met verlangen wachten we op het dagelijkse voedsel.
Mijn ziel is dood.
Zo werd de beslissing genomen.
We bereidden het lijk.
We verwijderden de organen.
We scheiden de ledematen van zijn lichaam.
En sneden al het vlees van de botten.
Toen maakten we het lichaam dicht...
en naaide het zo goed mogelijk dicht.
En vertrouwde het toe aan de zee.
We aten het hart als eerste op.
Oordeel maar over me.
Zo.
Gedaan.
Het geheim wordt onthuld.
Heb je het nooit iemand verteld?
Zelfs je vrouw niet?
Zou ze in staat zijn om van me te houden, als ze wist wat ik had gedaan?
Ja, dat zou ze.
Als je mij het verhaal had verteld toen we elkaar voor het eerst ontmoette...
dan had ik vandaag je ring nog omgehad.
De wilskracht van die jongen leeft nog steeds in je.
Ik zie dat, ook al zie jij het niet.
Maak je verhaal nu maar af, liefste.
Ga zitten.
Luister.
Leun achterover met je hoofd.
We hebben nog steeds wat water over. Geef niet op. We gaan naar huis.
Heeft u familie thuis, Mr Chase?
Ja, ik heb een vrouw.
En een zoon of een dochter.
71 SCHIPBREUK 1200 MIJL TEN WESTEN VAN AMERIKA
Heel goed.
Kapitein, we loten nog een keer. - Absoluut niet.
We loten nog eens. - Mr Ramsdell.
Wilt u deze boot onder uw hoede nemen?
Neef, wil jij...
U bent onze kapitein. De mannen hebben u nodig.
De mannen redden zich wel. - Alstublieft.
Alstublieft.
Laat ons weer loten.
Dat is een bevel.
Als je het niet kan, geef het pistool dan aan een ander door.
Help me.
Weken bevonden we ons in de sloep. Dat gebied is meer woestijn dan oceaan.
De zon brandde op ons neer.
Mijn angst...
Het enige wat ik kon bedenken was...
dat alle anderen zouden sterven en ik als laatste in leven bleef.
Volgens Mr Chase, waren we nog steeds 1300 km van land verwijderd.
Mr Chase.
Kapitein Pollard.
Ik ben blij je te zien.
Er is niet veel vreugde over onze overleving.
Ook de onze niet.
Barzillai?
De derde boot?
Ze...
ze zijn al dagenlang weg.
Ik ben bang dat ze zijn verdwenen.
Mr Chase, u heeft de beste positie.
Het is gewoon een walvis.
Gooi de speer.
- Kom op.
Gooi het. - Kom op.
Vermoord het. Hij is daar. Gooi de speer.
Waarom heb je het niet vermoord?
Je bent een idioot.
De stroom leidde ons uit elkaar.
Dat was het laatste wat we zagen van kapitein Pollards walvisboot.
87 DAGEN SCHIPBREUK
Een boot - Aan bakboord.
Moge God u genadig zijn.
90 DAGEN SCHIPBREUK OP 18 FEBRUARI 1821
Mr Chase.
Vader.
Laat me niet alleen, Vader.
Mr Chase, kijk.
Wakker worden, Mr Chase.
Wakker worden. Er is land in zicht. Kijk, Mr Chase.
We werden gered. voor het Eiland Más Afuera in Chili.
90 dagen nadat de Essex gezonken was.
Ze gaven ons wat oude kleding. En ook te eten.
Het was moeilijk om te eten in het begin. Vreemd.
Ze zorgden zo goed mogelijk voor ons, tot we een schip vonden dat ons naar huis kon brengen.
Die reis duurde nog eens drie maanden.
NANTUCKET HAVEN 11 JUNI 1821
Het hele eiland was uitgelopen toen we terugkeerden.
Maar er was geen applaus. Alleen stilte.
Ze keken ons aan of we verschijningen waren.
Geesten.
We vertelden niemand de details van onze overleving.
Ik vroeg me wel af, of ze iets wisten over onze ontberingen.
Misschien waren ze gewoon nieuwsgierig.
Ik heb het toch beloofd.
Hallo, lieverd. Wie is dit?
Phoebe Ann.
Phoebe Ann Chase, hè?
Daar is papa.
Hallo, lieverd.
Dat is je papa.
Natuurlijk konden ze hem niet met rust laten.
Mr Chase was op weg naar huis...
toen hij werd tegengehouden en naar het scheepvaartkantoor moest.
Er moesten nog zaken besproken worden.
Zeg het maar.
Door het aanzienlijk verlies van mannen en materieel...
wordt er een onderzoek uitgevoerd.
Als kapitein en eerste matroos moeten wij rekenschap afleggen.
Natuurlijk.
Na dit besproken te hebben met de reders en mijn vader...
is het duidelijk dat de waarheid gevolgen zal hebben.
Ernstige gevolgen voor de hele walvisvaart.
Dat een walvis de Essex ten onder heeft gebracht.
Maar het is de waarheid.
Als de beleggers zich plotseling zorgen gaan maken...
over zeemonsters die schepen rammen...
en matrozen strootjes trekken om te overleven...
We zitten in de olie-industrie. Wij allemaal.
De kans op succes moet altijd opwegen tegen de potentiële risico's.
Wat stel je nu voor, George?
Zeg dat het schip aan de grond liep. - Dat is een leugen.
En dat de doden verdronken zijn. - Nog een leugen.
Ze maken je misschien wel kapitein. - Dat staat al op schrift.
Alleen als je een schip met olie mee terugneemt.
Zo is het gegarandeerd. - Dan word je een rijk man.
De naam Chase wordt dan een gevestigde familienaam.
Die zal behoren bij de elite van Nantucket.
Moet ik liegen voor financieel gewin?
Het is eerder een kwestie van pragmatiek.
De Essex werd geramd door een witte walvis.
Degene die overleefde in slecht uitgeruste walvisboten...
moesten gruwelen plegen om te overleven.
En nu wordt er van ons verwacht, dat we moeten liegen...
zodat jullie en de reders 's nachts goed kunnen slapen?
Ik zal de waarheid geen geweld aandoen.
En jij ook niet, George.
De laatste keer dat ik hem zag...
Mr Chase.
kon ik de juiste woorden niet vinden om te zeggen wat ik wilde.
Thomas.
Misschien zijn er geen woorden.
Ik ben op weg naar Falmouth en...
het...
het is een eer om met u te varen.
Aan mij de eer, Mr Nickerson.
Alsjeblieft.
Veel geluk, Thomas.
U ook.
De volgende dag werd George Pollard opgeroepen om zijn verklaring af te leggen.
Heren, kapitein George Pollard.
De hele elite van Nantucket was aanwezig.
Het was slechts een formaliteit.
Goedemiddag, kapitein. Ga zitten.
Noteren.
De Essex werd geramd door een witte walvis, 1440 kilometer ten westen van Ecuador.
Het was alsof Owen Chase zelf had gesproken.
Hij vertelde de waarheid.
Kapitein Pollard had een schoon geweten.
Maar het onderzoek was een schijnvertoning.
Pollard vaart weer...
op zoek naar de witte walvis.
Hij heeft hem nooit gevonden.
Zijn schip liep aan de grond bij Hawaii.
Twee keer vervloekt.
Hij heeft nooit meer gevaren. - En Owen Chase?
Hij hield zijn belofte. Hij stuurde een boot terug naar Ducie Eiland.
Mr Joy was overleden.
Maar de andere drie waren wonderbaarlijk genoeg nog in leven.
En toen?
Hij ging terug naar zijn familie en verhuisde naar New Bedford.
Hij begon opnieuw.
Hij werd kapitein op een koopvaardijschip en voer op zijn eigen voorwaarden.
U hebt zeker waar voor uw geld, Mr Melville.
Deze februari nachten zijn de langste.
Jullie beiden kunnen nu rusten. - Geloof me...
ik krijg nog lang geen rust.
Waarom niet? Dat is jouw verhaal.
En uw plot staat daar allemaal in.
Ik was niet op zoek naar een plot. - Niet? Naar wat dan?
Iets anders dat u mij hebt gegeven. - En wat is dat?
De moed om te gaan, waar men niet heen wil gaan.
Mr Melville...
wat u heeft gehoord en wat ik heb u verteld heb...
zal dit allemaal in uw boek te vinden zijn?
Het wordt een werk van fictie, Mr Nickerson.
Geïnspireerd door de waarheid.
Maar ik denk niet dat ik alles zal gebruiken.
Dank u.
Neem dat mee. - Het geld is voor u. Ik sta erop.
Ik sta erop dat u het houdt.
En ik sta er op dat er iemand hier nog nuchter is.
Terug dus naar... - Pittsfield in Massachusetts.
Veel geluk. - Dank u.
Weet u.
Ik heb gehoord dat een man uit Pennsylvania een gat in de grond geboord heeft...
en olie vond. Dat kan niet waar zijn.
Ik heb dat ook gehoord.
Olie uit de grond.
Stel je eens voor.
HERMAN MELVILLE VOLTOOIDE ZIJN ROMAN IN 1850
EEN JAAR LATER WERD MOBY DICK GEPUBLICEERD
OVER MOBY DICK ZEI NATHANIEL HAWTHORN 'EEN MEESTERWERK DAT HOMERUS WAARDIG IS'
HET WORDT EEN AMERIKAANS MEESTERWERK
Vertaling T.U.