dvd rip @ 23.976 fps : relentless sync : Pid0ck https://subscene.com
Hij ijlde, maar noemde wel uw naam.
Breng hem maar.
Hij had alleen deze bij zich.
En dit.
Ben je hier om me te vermoorden?
Ik weet wat dit is.
Ik heb zoiets al eens eerder gezien. Heel lang geleden.
Het was van een man die ik had ontmoet in een vage droom.
Een man die bezeten was van radicale theorieën.
Wat is de veerkrachtigste parasiet?
Een bacterie? Een virus?
Een lintworm?
Mr Cobb bedoelt... - Een idee.
Veerkrachtig en besmettelijk.
Als een idee zich nestelt in het brein, krijg je het bijna niet meer weg.
Een idee dat helemaal is volgroeid, blijft zitten.
Hier ergens. - En jullie stelen het?
Ja, als je droomt ben je weerloos...
en kunnen je gedachten gestolen worden. Dat heet extraction.
Mr Saito, wij kunnen het onderbewustzijn beveiligen...
tegen de beste extractors. - Hoe dan?
Omdat ik de beste extractor ben.
Ik weet hoe je geheimen vindt. Ik ken alle trucs.
En die kan ik u leren, zodat u ook tijdens uw slaap beveiligd bent.
Maar als u dat wilt, moet u wel eerlijk zijn.
Ik moet u beter kennen dan uw vrouw...
uw therapeut, wie dan ook.
Als dit een droom is met een kluis vol geheimen...
...wil ik weten wat erin zit.
En daarom moet u mij dus binnenlaten.
Ik wens u een fijne avond, heren. Ik zal erover nadenken.
Hij weet het.
Wat gebeurt daar?
Saito weet het. Hij speelt met ons.
Geeft niks, ik krijg het er wel uit.
De informatie zit in de kluis. Hij keek ernaar toen ik het zei.
Wat doet zij hier?
Ga jij maar terug. Ik regel dit wel.
Doe dat. We zijn hier om te werken.
Als ik spring, zou ik het dan overleven?
Met een mooie duik misschien wel. Mal, wat doe je hier?
Ik dacht dat je me zou missen.
Dat weet je best.
Maar ik kan je niet meer vertrouwen.
Nou en?
Dit is waar Arthur van houdt.
De persoon houdt van naoorlogse Britse schilders.
Ga zitten.
Vertel eens...
Missen de kinderen me?
Je hebt geen idee.
Wat doe je? - Frisse neus halen.
Blijf hier, Mal.
Kom op, verdomme.
Draai je om.
Je pistool, Dom.
Alsjeblieft.
En de envelop, Mr Cobb.
Heeft zij het verteld? Of wist u het al?
Dat u hier bent om me te bestelen, of dat we slapen?
Wie is uw werkgever?
Iemand bedreigen in een droom is zinloos, toch?
Hangt ervan af waarmee.
Dreig je met de dood dan wordt hij wakker.
Maar met pijn...
Pijn zit in je hoofd.
En gezien het decor, zitten we in jouw hoofd, toch Arthur?
Het is nog te vroeg. - Weet ik, maar de droom stort zo in.
Ik probeer Saito er nog even in te houden, we zijn er bijna.
Het was hem bijna gelukt. Bijna.
Hou hem tegen.
VERTROUWELIJK
Maak hem maar wakker.
Hij wordt niet wakker.
Geef hem de schok.
In het bad.
Bewusteloos.
U was voorbereid, hè?
Zelfs mijn hoofd beveiliging kent deze woning niet. Hoe wist u ervan?
Zo'n liefdesnestje hou je niet geheim, zeker niet met een getrouwde vrouw.
Dat geloof ik niet. - Toch zijn we er.
Met een dilemma. - Ze komen dichterbij.
U hebt wat u wilde. - Niet echt.
U hebt iets belangrijks achtergehouden.
Omdat u wist wat onze bedoeling was.
Maar waarom liet u ons binnen? - Een auditie.
Auditie waarvoor? - Geeft niet. U bent niet door.
We hebben alle informatie eruit gehaald.
Maar uw list was zo doorzichtig.
Laat me alleen en ga weg. - U begrijpt het niet, Mr Saito.
Het bedrijf dat ons heeft ingehuurd, accepteert geen fiasco's.
We zijn binnen twee dagen dood.
Cobb?
Ik ga het wat simpeler maken.
Vertel ons wat u weet. Zeg wat u weet. Nu.
Ik heb dit tapijt altijd gehaat.
Het zit vol vlekken en het rafelt aan alle kanten.
Maar het is wel gemaakt van wol.
En nu...
lig ik op polyester.
Dus lig ik niet op het tapijt in m'n appartement.
U maakt uw reputatie waar, Mr Cobb.
Ik droom nog steeds.
Hoe is het gegaan? - Niet goed.
Dromen in een droom. Ik ben onder de indruk.
Maar in mijn droom, gelden mijn regels.
Kijk, Mr Saito... - Dit is niet uw droom.
Maar de mijne.
Klootzak, het tapijt is niet goed. - Niet mijn schuld.
Jij bent de architect. - Wist ik veel dat hij erop ging liggen.
Genoeg.
En waar was jij mee bezig?
Ik heb alles onder controle. - Dat is je geraden.
We hebben hier geen tijd voor. Ik stap uit in Kyoto.
Hij checkt heus niet elke wagon.
Ik hou niet van treinen. Luister, ieder voor zich.
Hoi, papa. - Hoi, pap.
Hé, jongens. Hoe is het? Hoe gaat het met jullie?
Goed. - Oké.
Oké? Wie zegt daar oké? Was jij dat, James?
Ja. Wanneer kom je weer thuis, papa?
Dat kan voorlopig nog even niet. Dat duurt nog even.
Waarom?
Dat heb ik jullie verteld. Ik ben op reis omdat ik moet werken.
Oma zegt dat je niet meer terugkomt.
Phillipa, zei jij dat?
Geef me oma maar even.
Ze schudt nee.
We hopen maar dat ze zich vergist.
Papa? - Ja, James?
Is mama bij je?
James, daar hebben we over gepraat.
Mama is hier niet meer.
Waar dan?
Genoeg zo. Zeg maar gedag.
Luister, ik geef opa cadeautjes mee, goed? En lief zijn en...
Ons vervoer staat op het dak.
Gaat het? - Ja, prima. Hoezo?
Omdat Mal in die droom verscheen.
Het spijt me van je been. Zal niet meer gebeuren.
Het wordt erger, hè?
Je krijgt maar één verontschuldiging. Waar is Nash?
Is er niet. Wil je wachten?
Nee, Cobol Engineering had Saito's plannen al moeten hebben.
Ze weten dus dat we gefaald hebben. We moeten verdwijnen.
Waar ga je naartoe? - Buenos Aires.
Als dit overgewaaid is, ga ik wel weer wat doen. En jij?
Naar de VS. - Doe ze de groeten.
Hij heeft u verlinkt. In ruil voor z'n eigen leven.
Daarom schenk ik u het genoegen.
Dat is niet mijn stijl.
Wat gaat u met hem doen? - Niets.
Maar Cobol misschien wel.
Wat wilt u van ons? - Inception.
Is dat mogelijk? - Nee.
Als je iets uit iemands brein kunt stelen, kun je er toch ook wat in stoppen?
Een voorbeeld.
Ik zeg: Niet aan olifanten denken.
Waar denkt u dan aan? - Olifanten.
Precies, maar u weet dat het mijn idee was.
Je kunt altijd de bedenker van het idee achterhalen.
Inspiratie kun je niet vervalsen. - Dat is niet waar.
Kunt u het? - Geeft u me een keuze?
Want ik kom er wel uit met Cobol. - Dan hebt u een keuze.
Dan ga ik nu weg.
Zeg maar waar u naartoe moet.
Mr Cobb.
Wilt u niet liever naar huis?
Naar Amerika? Naar uw kinderen?
Dat kunt u niet regelen. Dat kan niemand.
Net als inception. - Cobb, kom op.
Hoe ingewikkeld is dat idee? - Simpel.
Geen enkel idee is simpel als je het in iemands brein plant.
Mijn grote concurrent is een oude, zieke man.
Z'n zoon volgt hem binnenkort op.
Ik wil dat hij de organisatie van z'n vader opsplitst.
Cobb, laten we gaan. - Wacht even.
Als ik het doe, en het is mogelijk, dan wil ik een garantie.
Hoe weet ik of u uw belofte nakomt? - Niet.
Maar ik doe het wel.
Dus, in blind vertrouwen?
Of wordt u een oude man, die vol berouw in eenzaamheid zal sterven?
Stel uw team maar samen, Mr Cobb. En kies deze keer betere mensen.
Ik weet hoe graag je naar huis wilt.
Maar dit kan niet. - Het kan wel.
Als je maar diep genoeg gaat. - Dat weet je niet.
Ik heb het al eens gedaan.
Bij wie?
Waarom gaan we naar Parijs?
Ik wil een nieuwe architect.
Je was nooit blij met je kantoor, hè?
Geen ruimte om na te denken in die bezemkast.
Is het hier wel veilig voor je?
Uitwijzing van Frankrijk naar Amerika is een bureaucratische nachtmerrie.
In jouw geval weten ze er wel een mouw aan te passen.
Wil jij deze aan de kinderen geven als je in de gelegenheid bent?
Er is meer voor nodig dan een knuffel...
om ze te laten voelen dat ze nog een vader hebben.
Ik doe wat jij me hebt geleerd.
Dat is niet stelen.
Nee, navigeren in het menselijk brein. Maar na wat er gebeurd is...
bleef er weinig legaals voor me over.
Wat kom je doen, Dom?
Ik kan misschien naar huis.
Via een opdracht voor hele machtige mensen.
Zij kunnen de beschuldigingen tegen mij wegnemen.
Maar ik heb jouw hulp nodig.
Je wilt dus een van m'n beste studenten verpesten.
Jij weet wat ik te bieden heb. Laat ze zelf beslissen.
Geld. - Niet alleen maar geld.
De kans om kathedralen te bouwen, en steden.
Dingen die nooit hebben bestaan. Die niet kunnen bestaan.
Dus je wilt dat iemand meegaat in jouw fantasie?
Ze gaan niet echt de droom in.
Ze ontwerpen alleen de niveaus en leren die aan de dromers.
Ontwerp het zelf.
Dat staat Mal niet toe.
Keer terug naar de werkelijkheid.
Alsjeblieft. - De werkelijkheid.
Die kinderen, jouw kleinkinderen, wachten op hun vader.
Dat is hun werkelijkheid. En via deze laatste opdracht...
kan ik dat verwezenlijken.
Ik zou hier niet zijn als ik een andere manier wist.
Ik zoek een architect die net zo goed is als ik was.
Ik heb een betere.
Ariadne?
Dit is Mr Cobb.
Aangenaam.
Mr Cobb heeft misschien werk voor je.
Een stageplek? - Niet echt.
Ik heb een test voor je.
Gaat u me niet eerst informeren?
Ik moet eerst weten of je het kunt. - Waarom?
Het is niet helemaal legaal.
Je hebt twee minuten om een doolhof te tekenen dat je in één minuut oplost.
Stop.
Nog een keer.
Stop.
Dat moet echt beter.
Dat is het.
We gebruiken slechts een deel van ons brein. Als we wakker zijn.
Als we slapen, kan het brein nagenoeg alles.
Zoals?
Stel dat je een gebouw ontwerpt. Elk aspect creëer je bewust.
Maar soms is het net of het vanzelf gaat.
Ja, alsof je het ontdekt.
Dat is ware inspiratie, toch?
Als we dromen, gaat ons brein daarmee door.
We creëren een wereld die we tegelijkertijd ook ervaren.
En we hebben niet eens door dat het gebeurt.
En daarom kunnen we aan het proces deelnemen.
Hoe dan? - Door het creatieve deel over te nemen.
Dat ga jij doen.
Jij creëert een droomwereld.
Wij brengen iemand in die wereld en die vult hem met z'n onderbewustzijn.
En hoe kom ik aan de details waardoor hij denkt dat het echt is?
Als je droomt lijkt alles echt, toch?
Pas als we wakker worden, beseffen we hoe vreemd het was.
Ik heb een vraag voor je. Je herinnert je nooit hoe een droom begint, hè?
Je belandt altijd ergens in het midden.
Ja, zoiets.
Hoe zijn we dan hier gekomen? - We komen net van de...
Denk na, Ariadne. Hoe kom je hier?
Waar ben je nu?
Dromen we? - Je zit nu in een workshop slapen.
Dit is dromen delen, les één. Blijf kalm.
Als het een droom is, waarom beschermt...
Omdat het nooit alleen een droom is.
Glas in je gezicht doet pijn. In de droom voelt het echt.
Daarom bedacht het leger het delen van dromen.
Soldaten staken, beschoten en wurgden elkaar...
en werden vervolgens wakker. - Wanneer kwamen de architecten erbij?
Iemand moest die dromen ontwerpen.
Geef ons nog eens vijf minuten.
Vijf minuten?
We hebben minstens een uur gepraat.
In een droom werkt je brein sneller en lijkt de tijd langzamer te gaan.
Vijf minuten is gelijk aan een uur droomtijd.
Probeer maar eens wat je in vijf minuten kunt bouwen.
Je hebt een basis. Boekwinkel, het café...
En de rest is er ook.
Wie zijn die mensen? - Projecties van m'n onderbewustzijn.
Van jou? - Jij bouwt deze droom.
Maar mijn brein leeft erin.
Je kunt met me praten. Een manier om informatie uit iemand te halen.
Hoe kan het nog meer?
Door iets veiligs te creëren, een kluis of een cel.
Het brein vult die dan automatisch met informatie. Snap je dat?
En jij breekt in en steelt die.
Ik dacht dat de droomwereld puur visueel was...
maar het gaat dus meer om het gevoel.
Maar wat gebeurt er als je gaat rommelen met natuurwetten?
Ongelofelijk, hè?
Inderdaad.
Waarom kijkt iedereen naar mij?
Omdat ik voel dat iemand anders deze wereld creëert.
Hoe meer je verandert, hoe sneller de projecties je insluiten.
Insluiten?
Als witte bloedlichaampjes die een infectie bestrijden.
Vallen ze ons aan?
Alleen jou.
Mooi, maar als je dingen zo blijft veranderen...
Jezus. Kunnen jouw projecties niet even relaxen?
Over je onderbewustzijn heb je geen controle.
Indrukwekkend.
Ik ken deze brug. Deze plek bestaat echt, hè?
Ja, ik moet er elke dag overheen.
Put nooit uit je geheugen, bedenk altijd wat nieuws.
Je gebruikt dingen die je kent.
Alleen details. Een straatlantaarn of een telefooncel. Nooit hele gebieden.
Waarom niet?
Omdat je dan niet meer weet wat echt is en wat een droom.
Is jou dat overkomen?
Dit heeft niets met mij te maken.
Moet ik daarom jouw dromen bouwen?
Blijf van haar af. Wegwezen.
Cobb. - Laat haar los.
Laat me los. - Mal.
Mal. - Cobb. Maak me wakker.
Maak me wakker. Maak me wakker. - Nee.
Mal. Nee. - Maak me wakker.
Kijk me aan. Alles is oké.
Waarom werd ik niet wakker?
Als het nog geen tijd is, kun je alleen maar wakker worden als je doodgaat.
Ze moet een totem hebben.
Een totem, een klein...
Lekker onderbewustzijn heb je, Cobb. Fijne vrouw.
Je hebt Mrs Cobb ontmoet. - Is dat z'n vrouw?
Ja. Een totem, dus. Een klein voorwerp.
Iets wat je altijd bij je draagt. - Zoals een munt?
Nee, iets uniekers. Dit is een verzwaarde dobbelsteen.
Je mag hem niet aanraken.
Alleen ik weet wat het gewicht van deze steen is.
Als je naar jouw totem kijkt...
weet je zeker dat je niet in de droom van een ander bent.
Of je snapt niet wat er is, of je wilt het niet snappen...
maar Cobb heeft problemen die hij wil begraven.
En aan zo iemand ga ik m'n brein niet blootstellen.
Ze komt wel terug. Ze pikte het zo snel op.
De werkelijkheid is nu te klein voor haar. Zodra ze terug is...
Laat haar dan doolhoven bouwen.
Waar ben jij dan? - Ik ga naar Eames.
Eames? Die is in Mombasa, de achtertuin van Cobol.
Ik moet het doen. - Er zijn zo veel goede dieven.
We hebben geen dief nodig. Maar een vervalser.
Je kunt wrijven wat je wilt, het worden er niet meer.
Je weet maar nooit.
Ga je mee wat drinken?
Jij betaalt.
Je kunt nog steeds niet spellen. - Rot op.
Hoe is het met je handschrift?
Veelzijdig. - Mooi.
Dank je wel.
Inception. Voordat je gaat zeggen dat het niet kan...
Nee, het kan wel. Het is alleen moeilijk.
Interessant. Arthur blijft maar zeggen dat het niet kan.
Werk je nog steeds met die dooie? - Hij is goed in wat hij doet, toch?
Hij heeft alleen geen verbeeldingskracht. - Jij wel.
Als je een inception wilt uitvoeren, moet je verbeelding hebben.
Ik wil je wat vragen. Heb je het al eens gedaan?
Geprobeerd. We hadden het idee geplant, maar er gebeurde niets.
Zat je niet diep genoeg? - Nee, dat heeft er niets mee te maken.
Je moet de simpelste versie nemen...
en dat moet dan uitgroeien. Dat luistert heel nauw.
Wat voor idee wil je planten?
Een erfgenaam moet de organisatie van z'n vader opsplitsen.
Dan heb je beleidsmotivaties...
en anti-monopolistische gevoelens. Maar het is allemaal...
Je bent afhankelijk van de vooroordelen van de persoon.
En je moet bij de basis beginnen. - En dat is?
De relatie met de vader.
Heb je een chemicus? - Nog niet.
Oké, ik weet wel iemand. Yusuf.
Hij maakt z'n eigen versie van het middel.
Breng me naar hem toe. - Je wordt gevolgd. Aan de bar.
Cobol Engineering. Willen ze me dood of levend?
Geen idee. Kijken of hij gaat schieten.
Leid hem af. Ik zie je in de bar, over een half uur?
Hier? - Dat verwachten ze niet.
Freddy. Freddy Simmonds. Mijn god, je bent het echt, hè?
Toch niet.
Nu droom je niet, hè?
Grijp hem.
Daar.
BACHUMA CAFETARIA
Eén café.
Meerijden, Mr Cobb?
Wat doet u in Mobasa? - Ik waak over m'n investering.
Dus zo schud jij achtervolgers af? - Een andere.
Cobb zei al dat je terug zou komen.
Ik wilde eigenlijk niet, maar...
Er is niets mooiers. - Dit is...
pure schepping.
Zullen we eens paradoxale architectuur bekijken?
Je moet wat trucs kennen als je drie droomniveaus wilt bouwen. Pardon.
Wat voor trucs?
In een droom kun je onmogelijke vormen creëren.
Zo bouw je een gesloten wereld, zoals de Penrose Trap.
De oneindige trap.
Zie je?
Paradox.
Een gesloten wereld maskeert de grenzen van de droom.
Hoe groot moeten die niveaus zijn?
Dat kan een verdieping zijn, of een hele stad.
Als we ons maar kunnen verbergen voor de beelden.
Een doolhof. - Precies, en hoe beter het doolhof...
Hoe langer het duurt voordat de beelden ons pakken?
Precies.
Mijn onderbewustzijn is wel beleefd. - Dat kan zo veranderen.
Niemand wil dat ze met z'n brein rotzooien.
Cobb kan het niet meer, hè?
Hij wil het niet meer.
Hij wil de lay-out niet kennen. - Waarom niet?
Dat zegt hij niet. Ik denk dat het door Mal komt.
Z'n ex? - Nee, niet z'n ex.
Zijn ze nog samen? - Nee.
Ze is dood.
Wat je ziet is zijn projectie van haar.
Hoe was ze in werkelijkheid?
Een schat.
Zoekt u een chemicus? - Ja.
Om de middelen te maken? - En met ons mee het veld in te gaan.
Ik ga zelden het veld in, Mr Cobb.
Je moet daar speciale middelen voor ons maken.
Zoals? - Diepte.
Een droom in een droom? Twee niveaus?
Drie.
Dat kan niet. Zo veel dromen, dat wordt instabiel.
Het kan wel.
Je moet een slaapmiddel toevoegen. - Een heel sterk slaapmiddel.
Hoeveel teamleden? - Vijf.
Zes.
Ik kan u alleen maar controleren als ik meega.
Geen plaats voor toeristen, Mr Saito.
Deze keer wel.
Dit is een goed middel om mee te beginnen. Ik gebruik het elke dag.
Waarvoor? - Kom maar mee.
Misschien wilt u het niet zien.
Na u.
Tien, twaalf. Aan elkaar gekoppeld. - Ze komen elke dag dromen delen.
Ziet u? Zeer stabiel.
Hoe lang dromen ze? - Drie, vier uur. Elke dag.
En in droomtijd?
Met dit middel? veertig uur, elke dag.
Waarom doen ze dat? - Zegt u het maar, Mr Cobb.
Na een tijd kun je alleen nog zo dromen. - Droomt u nog, Mr Cobb?
Dus ze komen hier om te slapen? - Nee.
Om wakker gemaakt te worden.
De droom is hun werkelijkheid geworden.
En wie bent u om iets anders te beweren?
Laat maar zien wat je kunt.
Je weet hoe je me kunt vinden.
Je weet wat je moet doen.
Scherp, hè?
Gaat het, Mr Cobb?
Alles is in orde.
Robert Fischer, erfgenaam van Fischer Morrow-energie.
Wat is uw probleem met Mr Fischer? - Dat gaat u niets aan.
Mr Saito, dit is geen doorsnee bedrijfsspionage.
U vraagt om een inception. Ik hoop dat u begrijpt wat dat betekent.
Het zaadje dat wij gaan planten, groeit uit tot een idee...
dat hem zal kenmerken.
Misschien dat alles aan hem zal veranderen.
Wij zijn de reden dat zij de energiemarkt niet domineren.
Maar we kunnen niet meer concurreren.
Straks beheersen ze de halve energiemarkt.
En dan worden ze een supermacht.
Het is noodzaak dat Robert Fischer van gedachten verandert.
En dat is onze taak. Hoe is Roberts relatie met z'n vader?
Het gerucht gaat dat die moeizaam is.
We kunnen niet op geruchten af gaan.
Kan ik toegang krijgen tot deze man?
Browning. De rechterhand van senior en de peetvader van junior.
Dat kan, met de juiste referenties.
Referenties zijn mijn specialiteit, Mr Saito.
Ik zie geen schikking. Maak ze kapot.
Mr Browning, Maurice Fischer is geen voorstander van procederen.
Wil je het aan hem persoonlijk voorleggen?
Dat lijkt me niet nodig. - Nee, laten we het doen.
Hoe is het met hem?
Ik wil hem niet lastigvallen, maar...
Robert, ik zei toch dat je...
Doe het dan maar. - Mr Fischer...
Druk door.
Nooit, nooit, nooit. Dat heb ik al gevraagd.
Niet doen.
Hier.
Zeker een mooie herinnering aan hem.
Ik heb hem naast z'n bed gezet. Het is hem niet eens opgevallen.
Robert...
We moeten over de volmacht praten. Ik weet dat het moeilijk is...
Niet nu, oom Peter.
De gieren cirkelen al.
Hoe zieker Fischer wordt, hoe meer macht Browning krijgt.
Ik heb Browning aandachtig geobserveerd...
z'n houding bekeken, z'n gebaren bestudeerd, enzovoort.
In het eerste niveau kan ik Browning imiteren.
En ideeën aan Fischers bewustzijn doorspelen.
Als we dan een niveau dieper gaan...
stelt z'n projectie van Browning die ideeën aan hem voor.
Dus dat idee komt van hemzelf.
Precies. Alleen zo blijft het hangen. Alsof hij het zelf bedacht heeft.
Eames, ik ben onder de indruk.
Je neerbuigendheid wordt zeer gewaardeerd, Arthur.
Wilde je alleen gaan?
Nee, ik deed alleen wat experimenten.
Ik wist niet dat er iemand was.
Ik was bezig met m'n totem.
Laat eens zien.
Je leert snel, hè? - Zo weet je wat de werkelijkheid is.
Was dat jouw idee? - Nee...
van Mal. Dit...
Deze was van haar. Ze draaide hem in haar droom...
en het bleef draaien.
Arthur vertelde me dat ze dood is.
Hoe gaat het met de doolhoven?
Elk niveau komt overeen met het onderbewustzijn van de persoon.
Het diepste niveau is het ziekenhuis waar Fischer z'n vader heen brengt.
Ik heb een vraag over deze lay-out.
Nee, ik wil geen details zien. Alleen de dromer kent de lay-out.
Waarom is dat zo belangrijk? - Voor als iemand projecties meeneemt.
Ze mogen geen details weten.
Voor het geval jij Mal meeneemt. Ze laat je niet los, hè?
En als jij een doolhof bouwt, weet zij het ook.
En dan saboteert ze de hele operatie.
Cobb, weet de rest dat? - Nee.
Je moet het zeggen als het erger wordt. - Wie zegt dat het erger wordt?
Ik wil naar huis, dat is wat ik wil.
Waarom kun je dat niet?
Ze denken dat ik haar vermoord heb.
Dank je. - Waarvoor?
Voor niet vragen of ik het gedaan heb.
'Ik splits m'n vaders bedrijf op.'
Een idee dat Robert zelf zou afslaan.
We moeten het diep in z'n onderbewustzijn planten.
Het onderbewustzijn wordt gemotiveerd door emotie, toch?
We moeten het dus in een emotie vertalen.
Hoe vertaal je een business-strategie in een emotie?
Dat is ons probleem.
Robert heeft een moeizame relatie met z'n vader.
Kunnen we dat niet gebruiken? Uit wraak maakt hij het bedrijf kapot.
Nee, positieve emoties winnen het altijd van negatieve.
Iedereen verlangt naar verzoening, naar loutering.
Robert Fischer moet hier dus positief op reageren.
Wat vind je hiervan?
M'n vader wil dat ik zelf iets opbouw, en niet in zijn voetsporen treed.
Dat kan misschien. - Misschien?
Aan misschien hebben we niets.
Bedankt voor je bijdrage, Arthur.
Sorry dat ik meer duidelijkheid wil, Eames.
Duidelijkheid? - Inception draait niet om duidelijkheid.
Als we binnen zijn, zien we wel wat we tegenkomen.
In het eerste niveau openen we de relatie met z'n vader.
Bijvoorbeeld: Ik treed niet in zijn voetsporen.
De tweede fase doen we: 'Ik ga zelf iets opbouwen.'
In het diepste niveau gaan we voor zwaar geschut.
Hij wil niet dat ik net zo word als hij. - Precies.
In het derde niveau kan de droom bij de geringste verstoring instorten.
Slaapmiddel.
Om een slaap te bereiken met drie niveaus...
moeten we een zeer zwaar slaapmiddel gebruiken.
Welterusten.
Het middel dat we gebruiken, creëert een sterke band tussen de dromers...
en versnelt de hersenactiviteit. - We hebben dus meer tijd.
In de droom werken de hersenen 20 keer sneller.
En bij een droom in een droom, wordt dat effect nog sterker.
Drie dromen, dat is 10 keer 20... - Sorry hoor...
Ik ben geen rekenaar. Hoeveel tijd?
Een week voor het eerste niveau.
Zes maanden voor het tweede niveau.
En het derde niveau... - Tien jaar.
Wie wil nou een droom die tien jaar duurt?
Hangt van de droom af.
Goed, en hoe komen we er weer uit?
Hopelijk iets leukers dan een nekschot.
Een schok.
Wat is een schok? - Dit is een schok.
Het voelt alsof je valt. Je ontwaakt met een schok uit de droom.
Kan dat ook met dat slaapmiddel? - Dat is het mooie.
M'n middel laat de functie van het binnenoor intact.
Hoe diep de slaap ook, de slaper voelt het nog steeds als hij valt.
Of overhelt.
Het gaat er nu om dat de schok in alle niveaus tegelijk werkt.
We kunnen een muzikale countdown gebruiken.
Hij hoeft niet onder het mes, geen tandartsbezoek, niets.
Zou hij geen knieoperatie krijgen? - Niets.
Niets met een narcose. En we hebben zeker tien uur nodig.
Van Sydney naar Los Angeles.
Een van de langste vluchten. Maakt hij om de twee weken.
Hij heeft vast een privéjet.
Niet als die in onderhoud is.
Dan moet het een 747 zijn. - Waarom?
De piloot zit bovenin en de eersteklas in de neus, dus er komt niemand langs.
Dan moet je alle plaatsen opkopen, en de purser.
Ik heb de vliegmaatschappij gekocht.
Dat leek me beter.
Die tien uur hebben we.
Ariadne? Uitstekend werk.
Je weet hoe je me kunt vinden.
Je weet wat je moet doen.
Weet je nog dat je me ten huwelijk vroeg?
Natuurlijk.
Je zei dat je een droom had.
Dat we samen oud zouden worden.
En dat kan.
Je mag hier niet komen.
Ik wil weten wat jij elke avond voor testen doet.
Dit gaat jou niets aan.
Dit gaat mij wel aan. Ik moet met jou dromen delen.
Deze niet. Dit zijn mijn dromen.
Waarom doe je dit jezelf aan?
Alleen zo kan ik nog dromen.
Waarom is dromen zo belangrijk?
In mijn dromen zijn we nog samen.
Dit zijn niet zomaar dromen.
Dit zijn herinneringen, en die mag je niet gebruiken, zei je.
Dat weet ik. - Je wilt haar in leven houden.
Je kunt haar niet loslaten.
Je snapt het niet.
Dit zijn momenten van spijt. Herinneringen die ik wil veranderen.
Waar heb je dan spijt van?
Er is één ding dat je moet weten.
Is dit jouw huis?
Van mij en Mal.
Waar is ze?
Ze is al dood.
Dat is m'n zoon James. Hij zoekt een worm of zoiets.
Dat is Phillipa.
Ik wilde ze roepen, zodat ze omkijken en ik hun...
mooie gezichtjes kan zien, maar het is te laat.
Nu of nooit, Cobb.
Dan raak ik in paniek.
Ik besef dat ik hier spijt van krijg.
Ik wil hun gezichten nog één keer zien. - James. Phillipa. Binnenkomen.
Maar het moment is al voorbij.
En wat ik ook doe, ik kan het niet veranderen.
Als ik ze wil roepen...
rennen ze weg.
Als ik hun gezichtjes nog wil zien, moet ik terug.
Naar de werkelijkheid.
Wat doe jij hier?
Ik ben... - Ik weet wie je bent. Wat doe je hier?
Ik probeer het te begrijpen.
Hoe kun jij dit nou begrijpen?
Weet je hoe het is een geliefde te zijn?
De helft van een eenheid?
Ik heb een raadsel voor je.
Je wacht op een trein.
Een trein die je naar een ver oord brengt.
Je hoopt dat je weet waar je naartoe gaat...
maar je hebt geen zekerheid. Maar dat kan je niks schelen.
Hoe kan het je nou niets schelen waar de trein heen gaat?
Omdat we samen zijn.
Hoe kon je haar nou hier brengen? - Waar zijn we?
In een hotelsuite waar we onze trouwdag vierden.
Wat is hier gebeurd?
Je hebt het beloofd. We zouden samen zijn.
Ik wil dat je hier blijft. - We zouden samen oud worden.
Ik kom je halen, dat beloof ik.
Wil je een gevangenis met herinneringen voor haar bouwen?
Denk je echt dat ze daar niet uitkomt?
Het is zover.
Maurice Fischer is overleden in Sydney.
Wanneer is de begrafenis? - Donderdag, in LA.
Robert gaat dinsdag het lichaam halen. We moeten gaan.
Cobb, ik ga mee. - Nee, dat heb ik Miles beloofd.
Er moet iemand mee die weet wat je doormaakt.
Dat hoef ik niet te zijn, maar dan moet je Arthur laten zien wat ik net zag.
Regel nog een stoel in het vliegtuig.
Als je je belofte niet nakomt...
ga ik voor de rest van m'n leven de gevangenis in.
Als jij je taak volbrengt, pleeg ik één telefoontje aan boord...
en loop je zo langs de immigratie.
Pardon. - Sorry, mijn fout.
Deze moet van u zijn. U heeft hem vast laten vallen.
Wilt u misschien iets drinken? - Water.
Ik ook.
Dank u.
Sorry hoor, maar bent u toevallig familie...
van Maurice Fischer? - Dat is...
Dat was m'n vader.
Een inspirerend mens. M'n medeleven.
Alstublieft. - Dank u.
Op uw vader.
Moge hij rusten in vrede.
Had je niet eerst kunnen plassen? - Sorry.
Te veel gratis champagne hè, Yusuf? - Heel leuk.
We weten nu wel zeker dat hij een taxi neemt.
Hufter, waarom ga je niet... - Wegwezen.
Ik moet gaan.
Taxi. Dank u wel.
Third en Market. En snel.
Wat doet u? - Ik dacht dat hij vrij was.
Nee. - We delen hem.
Nee. Kunt u deze meneer...
Geweldig.
Hier is 500 dollar en de portemonnee is nog duurder. Dus zet me maar af.
Ik ben bang dat...
Dek hem. - Dekken. Wat gebeurt er?
Dit zat niet in het ontwerp.
Cobb?
Schiet hem neer.
Alles oké?
Ja, ik heb niks.
Fischer is oké, tenzij hij wagenziek is.
Saito?
Breng Fischer naar de achterkamer.
Naar de achterkamer. - Wat is er?
Gaat hij dood? - Weet ik niet.
Waar was jij? - Versperd door een trein.
Wat doet die trein in de stad? - Heb ik niet gedaan.
Waar komt hij dan vandaan? - Waarom liepen we in een hinderlaag?
Dat waren aangeleerde projecties.
Hoe kan dat? - Fischer liet een extractor...
z'n onderbewustzijn beveiligen, dus dat is bewapend.
Dat stond niet in het rapport. - Waarom niet?
Rustig. - Niks rustig.
Dat was jouw taak. Jouw verantwoordelijkheid.
Jij zou Fischer grondig natrekken. Op dit geweld zijn we niet voorbereid.
We hebben dit al eens meegemaakt. We moeten alleen oppassen.
Dit hoorde niet bij het plan. Hij gaat dood, verdomme.
Niet doen.
Hij heeft pijn, ik maak hem wakker.
Nee, dat kan niet.
Hoezo niet? Als je doodgaat in een droom, word je wakker.
Nu niet. We zijn in een te diepe slaap.
En als we doodgaan? - Gaan we in Limbo.
Meen je dat? - Limbo?
Een onbebouwde droom. - Wat is daar dan?
Een oneindig onderbewustzijn. Je vindt er hooguit wat dingen...
van iemand die er geweest is.
En dat ben jij. - Hoe lang kunnen we daar blijven?
Eerst moet het middel uitgewerkt zijn. - Hoe lang?
Tientallen jaren. Weet ik veel. Moet je hem vragen.
We brengen hem naar boven.
Geweldig.
Bedankt.
We zitten nu dus vast in Fischers brein. En als we omkomen...
gaan we in Limbo tot onze hersenen vergaan zijn.
Heeft iemand EHBO?
Dus jij wist dit allemaal al?
Er zouden geen risico's zijn. Wist ik veel van die wapens.
Je had het recht niet. - Alleen zo kom je in het derde niveau.
En jij wist het ook? - Ik vertrouwde hem.
Omdat je de helft zou krijgen? - Nee.
Alles. En hij zei dat hij het eerder had gedaan.
Met Mal soms? Was dat zo'n succes?
Ik deed het voor de kinderen.
En nu zitten we in een oorlogsgebied. - We kunnen eruit.
We gaan door met ons werk en we verlaten de droom met de schok.
Hoe dieper we gaan, hoe kleiner de kans. Ik blijf op dit niveau.
Fischers beveiliging omsingelt ons. Tien uur vliegen staat voor een week.
Dat betekent dat we eraan gaan. Dat garandeer ik je.
We moeten doorgaan, en zo snel mogelijk.
Dieper gaan is de enige uitweg.
Maak je gereed. Kom, we gaan hem door elkaar schudden.
Ik ben verzekerd tegen ontvoering, tien miljoen.
Dus dit is simpel. - Kop dicht. Dat is het niet.
In je vaders kantoor is een kluis. We willen de combinatie.
Ik weet niets van een kluis. - Maar je weet wel de combinatie.
Wat is het? - Dat weet ik niet.
Een goede bron zegt van wel.
O ja? Wie is dat dan?
Heeft hij 500 dollar gekost? - Wat zit erin?
Geld, pasjes, ID. En dit.
Nuttig?
Misschien.
Jij bent. Je hebt een uur.
Een uur? Ik zou de hele nacht krijgen om dit te doen.
En Saito zou niet in z'n borst geschoten worden.
Je hebt één uur. Kom met iets nuttigs.
Wat is dat? - De goede bron.
Oom Peter.
Laat ze ophouden.
De combinatie. - Die ken ik niet.
Waarom zegt Browning van wel? - Weet ik niet.
Laat me met hem praten.
Je hebt een uur. Begin maar.
Gaat het?
Die schoften zijn al twee dagen met me bezig.
Ze hebben iemand in je vaders kantoor om de kluis te openen.
Maar ik ken de combinatie niet.
Ik ook niet, dus... - Wat?
Maurice zei dat jij de enige bent die hem kan openen.
Hij heeft me nooit iets verteld.
Misschien wel. Alleen weet jij niet dat het een combinatie is.
Wat dan?
Geen idee. Een bepaalde combinatie van getallen...
die staan voor iets moois wat jullie hebben gedeeld.
Zo veel moois hebben wij niet gedeeld.
Misschien na de dood van je moeder.
Weet u wat hij toen zei?
Robert, er valt niets te zeggen.
Hij was geen gevoelsmens.
Ik was elf, oom Peter.
Hoe gaat het? - Hij heeft veel pijn.
Als we dieper gaan, wordt de pijn minder.
En als hij doodgaat?
Het ergste geval? Als hij wakker wordt, is z'n brein helemaal leeg.
Cobb, ik hou me aan m'n afspraak.
Dat waardeer ik, Saito.
Maar straks weet je niet eens meer dat we een afspraak hadden.
Limbo wordt je werkelijkheid.
Je gaat daar net zolang ronddwalen tot je een oude man bent.
Vol berouw?
Wachtend op een eenzame dood.
Ik kom terug. En dan zijn we weer jonge kerels.
Blijf ademen.
Ze vermoorden ons als we de combinatie niet geven.
Ze willen losgeld. - Ik heb ze gehoord.
Ze sluiten ons op in dat busje en rijden het de rivier in.
Wat zit er in die kluis?
Iets voor jou.
Maurice noemde het z'n meest waardevolle geschenk voor jou.
Een testament. - Dat ligt bij Port and Dunn.
Dat is een andere. Dit testament gaat voor.
Het splitst Fischer Morrow op en maakt een eind aan de organisatie.
Het einde van m'n erfenis?
Waarom zou hij dat doen? - Ik weet het niet.
Hij hield van je, Robert.
Op zijn manier. - Op zijn manier?
Toen hij bijna dood was, riep hij mij bij zich.
Hij kon nauwelijks praten.
Maar hij vertelde me nog één ding.
Hij trok me naar hem toe.
En ik verstond maar één woord.
Teleurgesteld.
Wanneer was je in Limbo?
Misschien is de rest overtuigd, maar zij kennen de waarheid niet.
Welke waarheid?
Dat je elk moment een trein door de muur kan laten denderen.
Dat Mal steeds in je onderbewustzijn opduikt.
En hoe dieper we in Fischer gaan, hoe dieper we in jou komen.
En ik weet niet of we blij worden van wat we daar zien.
We werkten samen.
We deden onderzoek naar de droom in de droom.
Ik ging ermee door. Ik wilde dieper gaan, en verder.
Ik begreep niet dat uren in jaren veranderden...
en dat we er zo diep in zaten...
dat toen we aanspoelden op de kust van het onderbewustzijn...
we niet meer wisten wat de werkelijkheid was.
We bouwden een wereld voor onszelf.
Dat deden we jarenlang.
Onze eigen wereld.
Hoe lang waren jullie daar?
Iets van vijftig jaar.
Jezus.
Hoe kon je dat aan? - In het begin voelden we ons goden.
Maar we wisten dat niets echt was.
Uiteindelijk wilde ik zo niet verder leven.
En zij?
Zij had iets weggestopt, diep van binnen.
Een waarheid die ze wilde vergeten.
Limbo werd haar werkelijkheid.
En toen je wakker werd?
Om daaruit te ontwaken, na tientallen jaren...
met een oude ziel in een jong lichaam?
Ik wist dat er iets met haar was. Maar ze ontkende het.
Uiteindelijk biechtte ze het op.
Ze was bezeten van een idee.
Eén simpel idee dat alles zou veranderen.
Dat onze wereld niet echt was.
Dat ze wakker moest worden om terug te keren in de werkelijkheid.
Om weer thuis te komen...
moesten we zelfmoord plegen.
En jullie kinderen? - Ze dacht dat het projecties waren.
Dat onze echte kinderen ergens op ons wachtten.
Ik ben hun moeder. Rustig nou.
Ik zie heus het verschil wel.
Waarom kan ik deze droom niet beheersen?
Omdat je niet weet dat je droomt.
Ik kon er niets aan veranderen. Hoe ik ook smeekte, wat ik ook zei.
Ze wilde het, maar niet alleen.
Ze hield te veel van me. Op onze trouwdag kwam ze met een plan.
Liefje, wat doe je? - Ga mee.
Ga naar binnen. Ga nu naar binnen.
Ik ga springen, en jij gaat mee.
Nee, dat doe ik niet.
Luister naar me.
Als je springt, word je niet wakker. Dan ga je dood.
Ga nou naar binnen.
Ga naar binnen, dan praten we erover.
We hebben genoeg gepraat.
Mal. - Kom hier, anders spring ik.
We praten erover.
Goed?
Doe het in blind vertrouwen. - Nee, schat.
Je weet dat ik het niet kan.
Denk aan onze kinderen.
Denk aan James.
Denk aan Phillipa.
Als ik zonder jou ga, raak je ze toch kwijt.
Wat bedoel je? - Bij onze advocaat ligt een brief...
waarin staat dat ik vrees voor m'n veiligheid.
Dat je dreigt me te vermoorden.
Waarom heb je dat gedaan? - Ik hou van je, Dom.
Waarom doe je me dit aan? - Nu kun je ze rustig verlaten.
We gaan naar onze echte kinderen.
Nee, luister nou. Mal, kijk me aan.
Je wacht op een trein. - Mal, doe het niet.
Een trein die je meeneemt.
James en Phillipa wachten op ons.
Je hoopt dat je weet waarheen. Maar je weet het niet zeker.
Mal, kijk me aan. - Maar dat maakt niets uit.
Want je bent samen.
Schat, kijk me aan. Mal. Nee.
Jezus Christus.
Ze had zich psychisch in orde laten verklaren door drie psychiaters.
Zo kon ik onmogelijk aanvoeren dat ze krankzinnig was.
Dus ben ik gevlucht.
Nu of nooit, Cobb.
James, Phillipa. Binnenkomen. Kom.
Kom, we gaan.
Sindsdien probeer ik alles om naar huis terug te kunnen.
Jouw schuldgevoel maakt haar echt. Dat is haar kracht.
Maar jij bent niet verantwoordelijk voor haar waanidee.
En als je wilt dat dit lukt...
moet je jezelf vergeven en haar confronteren.
Maar dat hoef je niet alleen te doen. - Nee.
Ik doe het voor de anderen.
Want zij hebben geen idee welk risico ze lopen.
We moeten gaan.
Het is tijd.
Ik ken geen combinatie. Niet bewust.
En instinctief?
Ik heb iemand in dat kantoor die de combinatie kan invoeren.
Noem de eerste zes getallen die nu in je opkomen.
Ik heb geen idee. - Nu.
Nu, zei ik. Nu.
Vijf, twee, acht, vier, negen, één.
Dat is niet goed.
Oké, kappen op. We gaan.
Levend zijn we meer waard. Horen jullie me?
Wat weet je?
Dat die relatie nog slechter was. - En wat hebben we daaraan?
Hoe slechter de relatie, hoe krachtiger de loutering.
Maar hoe verzoenen we ze met elkaar? - Daar ben ik mee bezig.
Tempo dan. De projecties komen snel dichterbij.
We moeten hier weg voordat ze ons insluiten.
Je mag best wat groter dromen, schat.
Hij moet z'n woede richten op z'n peetvader.
Maak je z'n enige goede relatie kapot?
Nee, we repareren de relatie met z'n vader en onthullen de aard van z'n peetvader.
We zouden Fischer meer moeten rekenen dan Saito.
De beveiliging wordt steeds moeilijker.
Ik denk aan Mr Charles.
Wie is Mr Charles? - Slecht plan.
Zodra we bij Fischer zijn, pakken ze ons.
We doen Mr Charles, zoals toen met Stein.
Hebben jullie dat eerder gedaan? - Ja, en het ging mis.
De persoon besefte dat hij droomde en we gingen eraan.
Je hebt veel geleerd, hè? - We moeten ze ergens mee afleiden.
Geen probleem. Wat vind je van een mooie dame?
Rij voorzichtig, oké? Alles is zo instabiel als wat.
Spring niet te vroeg. De schok werkt maar één keer.
Als je de muziek hoort, is het verder aan jullie.
Klaar? - Ja.
Droom maar lekker.
Verveel ik je?
Je vond m'n verhaal zeker niet boeiend.
Ik heb veel aan m'n hoofd.
Daar gaat Mr Charles.
Mr Fischer, toch?
Aangenaam. Rod Green, marketing.
En u bent? - Weg.
Voor als je je verveelt.
Ze dumpt u. Tenzij ze echt een telefoonnummer met zes cijfers heeft.
Vreemde manier om vrienden te maken, iemand die je portemonnee steelt.
Verdomme. Die portemonnee is...
500 dollar waard? Geen zorgen, m'n mensen zitten er al bovenop.
Wie of wat is Mr Charles?
Een trucje, waardoor Fischer zich tegen z'n onderbewustzijn keert.
En waarom vind jij dat niks? - Omdat hij dan hoort dat hij droomt...
en dat vestigt de aandacht op ons.
Cobb was daar toch op tegen?
Nu weet je meteen dat Cobb alles doet waar hij op tegen is.
Mr Saito, mag ik even?
Sorry, maar... - Wacht.
U ziet er wat beter uit. - Erg geestig, Mr Eames.
Turbulentie?
Nee, het is dichterbij. De rijstijl van Yusuf.
Sorry, maar wie was u ook alweer?
Rod Green van Marketing.
Maar dat is niet waar, hè?
Mijn naam is Mr Charles. U kent me toch nog wel?
Ik ben hier hoofd beveiliging.
Stap uit op een andere etage.
Laat de portemonnee vallen. Beveiliging gaat hem zoeken.
We moeten tijd winnen voor Cobb.
Beveiliging, hè?
Werkt u voor het hotel? - Nee.
Ik ben gespecialiseerd in een bepaald soort beveiliging.
Van het onderbewustzijn. - U bedoelt dromen?
Hebt u het over extraction?
Ik ben hier om u te beschermen.
Mr Fischer, ik moet voorkomen...
dat iemand via uw dromen uw brein binnendringt.
U bent hier niet veilig.
Ze zoeken u.
Raar weer, hè?
Voelt u dat?
Wat gebeurt er?
Cobb wijst Fischer op het vreemde karakter van de droom...
en z'n onderbewustzijn zoekt nu de dromer.
Mij dus. Geef me een kus.
Ze kijken nog steeds. - Het was het proberen waard.
Laten we maar gaan.
Voelt u dat? U bent hierop getraind, Mr Fischer.
Let op het vreemde weer, de verschuiving van de zwaartekracht.
Het is allemaal niet echt. Dit is een droom.
De eenvoudigste manier om dat te testen...
is uzelf afvragen hoe u in dit hotel gekomen bent. Kunt u dat?
Ademhalen. Denk aan uw training.
Accepteer dat u in een droom bent, en dat ik u bescherm. Toe maar.
Bent u niet echt?
Ik ben een projectie van uw onderbewustzijn.
Ik moet voorkomen dat extractors u in een droom trekken.
En volgens mij doen ze dat nu, Mr Fischer.
Kunt u me eruit halen?
Natuurlijk. Kom mee.
Wacht even.
Wat doe je?
Deze mannen komen u ontvoeren.
Als u wilt dat ik u help, blijf dan rustig.
U moet meewerken, Mr Fischer.
Als dit een droom is, moet ik mezelf doden om wakker te worden.
Dat zou ik niet doen.
U bent in slaap gebracht, en als u de trekker overhaalt...
wordt u misschien niet wakker.
Dan gaat u naar een diepere fase, u weet wel wat ik bedoel.
U kent de training nog.
Denk aan wat ik zei. Geef dat pistool aan mij.
Is deze kamer onder 528?
Denk na, Mr Fischer. Wat weet u nog van voor de droom?
Er werd hevig geschoten. En het regende.
Oom Peter. Mijn god, we waren ontvoerd.
Waar hielden ze u vast?
Achter in een busje. - Dat verklaart die verschuivingen.
U zit nu achter in een busje. Ga door.
Het had iets te maken...
met een kluis?
Waarom weet ik het niet meer? - Dat is het moeilijkste van een droom.
Het vereist jaren van oefening. U en Browning zitten in deze droom...
omdat ze iets uit uw brein willen stelen.
Probeert u zich eens te herinneren wat dat is.
Wat is het? Denk.
Een combinatie. Ze wilden de eerste getallen die in me opkwamen.
Ze proberen een getal uit uw onderbewustzijn te halen.
Dat kan van alles zijn. We zijn nu in een hotel.
Laten we hotelkamers proberen. Wat was het getal? Het is belangrijk.
Vijf...
Vijf, twee... Het was een lang getal.
Dit is voldoende. Vijfde verdieping.
Heb je een timer? - Nee, ik bepaal het zelf.
Als jullie slapen in kamer 528, wacht ik op de schok van Yusuf.
Hoe weet je wanneer? - De muziek.
En als het busje de versperring op de brug raakt.
Dan krijgen we allemaal tegelijk een mooie schok.
Als hij te vroeg komt, lukt het niet.
Maar als hij te laat komt, komen we niet dieper.
Waarom niet? - Omdat het busje dan valt.
En zonder zwaartekracht kan het niet. - Juist...
Ze horen bij mij. Kom maar.
Mr Charles. - Weet u wat dat is, Mr Fischer?
Ik denk het. - Ze wilden u in slaap brengen.
Ik slaap al. - Nog een keer.
Bedoel je een droom in een droom?
Hé, jij bent veranderd. - Pardon?
Sorry, ik zag u voor een vriend aan.
Moet een knappe vent zijn.
Nee, dat is Fischers projectie van Browning. We volgen hem.
Waarom? - Z'n handelen vertelt ons...
of Fischer twijfelt aan z'n motieven.
Oom Peter. - Waren jullie samen ontvoerd?
Niet echt. Ze hadden hem al. Hij werd gemarteld.
En u zag hoe ze hem martelden?
Werken de kidnappers voor u? - Robert.
Wilde u de kluis openen voor dat andere testament?
Fischer Morrow is m'n leven, ik wil niet dat jij het kapotmaakt.
Waarom zou ik m'n erfenis weggooien?
Ik wil niet dat je reageert op je vaders laatste hoon.
Welke hoon? - Het testament, Robert.
Z'n laatste belediging.
De uitdaging om zelf iets op te bouwen...
door te stellen dat je z'n erfenis niet waard bent.
Bedoelt u dat hij teleurgesteld was? - Het spijt me.
Maar hij zat ernaast.
Jij kunt een beter bedrijf opbouwen.
Mr Fischer? Hij liegt.
Hoe weet je dat? - Geloof me.
Hij verbergt iets en we moeten weten wat.
Doe hetzelfde met hem als hij met u wilde doen.
We gaan z'n onderbewustzijn in, op zoek naar z'n geheim.
Hij slaapt. - Bij wie gaan we nu naar binnen?
Bij Fischer. Maar hij denkt dat we bij Browning naar binnen gaan.
Hij helpt ons nu inbreken in z'n eigen brein.
Beveiliging gaat op je jagen.
En ik ga ze bezighouden.
Wees op tijd terug voor de schok. - Ga slapen, Mr Eames.
Klaar?
Hé, ben je zover? - Ja, alles oké. Ik ben zover.
Cobb? Wat is daarbeneden?
De waarheid die Fischer moet kennen.
Ik bedoel voor jou.
Zag je dat?
Eames, dit is jouw droom. Haal de beveiliging weg bij het complex, oké?
Wie leidt Fischer naar binnen? - Ik niet.
Als ik de weg weet, gaat het mis. - Ik heb het ontworpen.
Nee, jij blijft bij mij. - Ik kan het wel.
Licht hem onderweg maar in. Fischer, jij gaat met hem mee.
Oké, en jij?
Jij houdt deze in de lucht. Ik luister de hele tijd.
Door die ramen op de bovenste etage kan ik dekking geven. Zie je het?
Ga je niet mee?
Om de waarheid te vinden, moet je alleen Brownings brein in gaan.
Kom, Fischer.
Sla alarm. Sla alarm. - Vooruit.
Rijden.
Verdomme.
Ik hoop dat je zover bent.
Nee, dat is te vroeg.
Cobb, hoor je dat?
Ik hoorde het 20 minuten geleden, ik dacht dat het de wind was.
Ik hoor het. Muziek.
Wat doen we? - We moeten snel handelen.
Yusuf heeft nog tien seconden.
Dan heeft Arthur nog drie minuten.
Hé. - Dat is hem.
Hoe lang? - 60 minuten.
Kan het in minder dan een uur? - Ze moeten nog klimmen.
Dan moeten ze een kortere route nemen.
Het is een doolhof.
Er zijn ook andere ingangen, toch?
Eames?
Heeft Eames iets toegevoegd? - Dat zeg ik niet. Als Mal erachter komt...
Geen tijd. Heeft hij iets toegevoegd?
Een luchtkoker die naar binnen leidt. - Leg het aan ze uit.
Saito? - Zeg het maar.
Paradox.
Wat was dat? - De schok.
Cobb, hebben we hem gemist? - Ja.
Had iemand niet van een strand kunnen dromen?
Wat doen we nu?
We wachten op de volgende schok. - Welke volgende schok?
Als het busje het water raakt.
Als u wilt bellen, hang dan op en bel nog een keer.
Hoe laat ik jullie zakken zonder zwaartekracht?
Arthur heeft nog een paar minuten en wij twintig.
Gaat het?
Rennen. Terug naar de basis.
Er is iets mis. Ze komen jouw kant op.
Win nog wat tijd voor ons. Kom op.
Ik kom eraan.
Dat is de hal voor de beveiligde kamer.
Heeft de beveiligde kamer ramen? - Nee, natuurlijk niet.
Laten we hopen dat Fischer iets moois vindt.
Horen die projecties bij z'n onderbewustzijn?
Vernietig je die delen van z'n brein? - Nee, het zijn maar projecties.
We zijn er. - Schiet op, er komt een heel leger aan.
Ik ben binnen.
Er is nog iemand. - Fischer, het is een val. Ga weg.
Kom op. Nog iets lager.
Nee, ze is niet echt. - Hoe weet je dat?
Ze is een projectie. Fischer is echt.
Eames. Ga naar de hal.
Wat is er gebeurd? - Mal heeft Fischer vermoord.
Ik kon haar niet neerschieten.
Zinloos om hem terug te halen. Z'n brein zit daar vast. Het is afgelopen.
Dus we hebben gefaald?
Het is afgelopen. Sorry.
Mijn terugkeer naar mijn gezin staat niet op het spel.
Jammer, ik had graag willen weten wat daar zou gebeuren.
We gaan de ladingen plaatsen.
Er is nog een andere manier.
Laten we Fischer volgen. - Geen tijd voor.
Nee, maar daarbeneden wel.
En we vinden hem. Zodra de muziek van Arthur klinkt...
haal je hem terug met de defibrillator.
Dan geven we hem daar z'n eigen schok.
Leg hem daar. Zodra de muziek stopt...
blaas je het ziekenhuis op en gaan we met de schok terug.
Dan moet Saito de bewakers bezig- houden terwijl ik de ladingen plaats.
Saito gaat het niet redden, hè?
Cobb, we moeten dit proberen. - Ga ervoor.
Maar kom op tijd, anders ben ik weg.
Ze heeft gelijk. Kom op.
Kan ik je vertrouwen? Mal is daar ook.
Ik weet waar ze is. Zij heeft Fischer.
Hoe weet je dat?
Ze wil dat ik hem achternaga. Ze wil dat ik bij haar ben.
Gaat het?
Is dit jouw wereld? - Was.
En hier is ze.
Kom mee.
Saito. Saito.
Zorg jij voor Fischer dan plaats ik de ladingen.
Geen plaats voor toeristen.
Niet zo raar.
Heb jij dit gebouwd? Ongelofelijk. - We hebben er jaren over gedaan.
Daarna begonnen we aan de herinneringen.
Deze kant op.
Dit was onze buurt. Plekken uit ons verleden.
Ons eerste appartement. Daarna verhuisden we naar dat gebouw.
Toen Mal zwanger was, werd dat ons huis.
En heb je dit allemaal uit je geheugen geput?
We hadden zo veel tijd. - Wat is dat?
In dat huis is Mal opgegroeid.
Is ze daar? - Nee.
Kom. We wilden een huis, maar dit gebouw vonden we mooi.
In de echte wereld moet je kiezen, hier niet.
Hoe halen we Fischer terug?
We moeten een schok bedenken.
Ik ga improviseren. Ik moet je wat vertellen. Over inception.
Een idee is als een virus. Veerkrachtig.
Zeer besmettelijk. Het kleinste zaadje van een idee kan groeien.
En het kan je maken...
of breken.
Het kleinste idee. Zoals: Jouw wereld is niet echt.
Een kleine gedachte die alles verandert.
Jij bent zo zeker van je wereld. Van wat echt is.
Denk je dat hij dat is?
Of is hij net zo in de war als ik?
Ik weet wat echt is, Mal.
Geen enkele twijfel?
Word je niet achtervolgd, Dom?
Over de hele wereld, door anonieme bedrijven en politiekorpsen?
Zoals projecties de dromer achtervolgen?
Geef toe.
Je gelooft niet meer in één werkelijkheid.
Kies. Kies om hier te zijn.
Kies mij.
Ik moet naar onze kinderen, want jij liet ze in de steek.
Jij liet ons in de steek. - Je vergist je.
Nee. - Je bent in de war.
Onze kinderen zijn hier.
En je wilt hun gezichtjes weer zien, hè?
Ja, maar wel boven.
Boven?
Hoor nou wat je zegt. Dit zijn jouw kinderen. Let op.
James? Phillipa?
Doe het niet, Mal. Dat zijn mijn kinderen niet.
Dat geloof je zelf niet. - Ik weet het zeker.
En als je je vergist? Wat als ik echt ben?
Jij zegt steeds dat je het weet.
Maar wat geloof je? Wat voel je?
Schuld.
Schuldgevoel, Mal.
En wat ik ook doe, hoe hopeloos ik ook ben...
hoe verward ook...
Dat schuldgevoel blijft knagen, en herinnert me aan de waarheid.
Welke waarheid?
Dat het idee waardoor jij ging twijfelen aan je werkelijkheid van mij kwam.
Heb jij dat in m'n brein geplant?
Waar heeft ze het over?
Ik was bekend met inception omdat ik het bij haar had gedaan.
Bij m'n eigen vrouw. - Waarom?
We waren de weg kwijt.
Ik wist dat we hier weg moesten, maar zij wilde niet.
Ze had iets weggestopt. Diep van binnen.
Een waarheid die ze wilde vergeten.
Ze kon zich er niet van losmaken.
Ik besloot te gaan zoeken.
Ik drong diep haar brein binnen en vond die geheime plek.
Ik brak in...
en plantte een idee.
Een klein ideetje waardoor alles anders zou worden.
Dat haar wereld niet echt was.
Dat de dood de enige uitweg was.
Je wacht op een trein.
Een trein die je meeneemt.
Je hoopt te weten waar je naartoe gaat.
Maar je weet het niet zeker.
Maar het doet er niet toe.
Vertel me waarom. - Omdat je dan samen bent.
Maar ik wist niet dat dat idee als een tumor zou groeien...
waardoor ze na het ontwaken...
Dat je zelfs in de werkelijkheid...
nog steeds dacht dat jouw wereld niet echt was.
Dat de dood de enige uitweg was.
Mal, nee. Jezus.
Jij infecteerde m'n brein. Ik wilde je redden.
Je hebt me bedrogen.
Maar je kunt het goedmaken. Je kunt je belofte nakomen.
We kunnen weer samen zijn. In de wereld die we samen bouwden.
Cobb, we moeten Fischer halen.
Je krijgt hem niet.
Als ik blijf, laat je hem dan gaan? - Wat bedoel je?
Fischer is op de veranda.
Ga kijken of hij leeft. - Cobb, niet doen.
Ga kijken of hij nog leeft.
Hij is er. Je moet nu komen.
Jij neemt Fischer mee. - Je kunt niet bij haar blijven.
Dat doe ik niet. Saito is dood. Dus die is hier ergens.
Ik moet hem vinden.
En ik blijf niet bij haar omdat ze niet bestaat.
Ik ben de enige waar je nog in gelooft.
Was het maar waar.
Ik wou dat je nog bestond...
maar ik kan je niet creëren...
met al je volmaaktheden en tekortkomingen.
Gaat het? - Kijk nou toch.
Je bent slechts een schim van m'n echte vrouw.
Ik kan niet beter dan dit, maar je bent niet goed genoeg.
Voelt dit wel echt?
Wat doe je? - Improviseren.
Naar binnen. Schiet op.
Ik was te...
Ik was teleur...
Ik weet het, pap.
Je was teleurgesteld dat ik niet zo was als jij.
Ik was teleurgesteld...
dat je dat probeerde.
Dat is de schok, Ariadne. Je moet gaan.
Verdwaal niet. Vind Saito en breng hem terug.
Doe ik.
Weet je nog toen je me ten huwelijk vroeg?
Je zei dat je droomde dat we samen oud werden.
Dat is ook gebeurd.
Weet je het niet meer?
Ik mis je zo ontzettend...
maar we hebben onze tijd gehad.
Ik moet je laten gaan.
Het spijt me, Robert.
Vader wilde dat ik mezelf zou zijn...
en niet voor hem zou leven.
Dat ga ik doen, oom Peter.
Wat is er gebeurd?
Cobb is gebleven. - Bij Mal?
Nee, om Saito te zoeken.
Hij is verloren.
Nee, hij redt het wel.
Ben je hier om me te vermoorden?
Ik wacht op iemand.
Iemand uit een vage droom.
Cobb?
Onmogelijk.
We waren jonge kerels.
Ik ben een oude man.
Vol berouw.
Wachtend op een eenzame dood.
Ik ben teruggekomen voor jou.
Om je ergens aan te herinneren.
Iets wat je ooit wist.
Dat deze wereld niet echt is.
Dat ik onze afspraak moet nakomen?
In blind vertrouwen, toch?
Kom terug...
zodat we weer jonge kerels kunnen zijn.
Ga met mij mee terug.
Kom terug.
Warm handdoekje?
We landen over 20 minuten in Los Angeles.
Wilt u een immigratieformulier?
Warm handdoekje?
Immigratieformulier?
Welkom thuis, Mr Cobb. - Dank u.
Welkom.
Die kant op.
James? Phillipa?
Kijk eens wie er is.
Hé, jongens. Hoe gaat het? - Papa.
Papa. - Hoe gaat het?
Kijk eens wat ik gemaakt heb.
Wat dan? - We bouwen een huis op het klif.
Op een klif? Laat eens zien dan.
dvd rip @ 23.976 fps : relentless sync : Pid0ck https://subscene.com