ซัวนิโต้แปลว่าอะไรคะ
ซัวนิโต้แปลว่าอะไร
ซัวนิโต้แปลว่า "ความฝันเล็กๆ"
แค่เนี้ย ไม่มีเรื่องเล่าเหรอ
เราไปเล่นน้ำกันได้รึยัง
ให้เขาอธิบายก่อน
เอาละๆ ทุกคนไปนั่ง นั่งก่อน
-เย้ๆ! -เอาละ
เอาละ
คืองี้
มันเป็นเรื่องของถนนที่กำลังจะหายไป
กาลครั้งหนึ่ง ณ ดินแดนไกลโพ้นชื่อโนวายอร์ก
นิวยอร์ก
ในละแวกที่เรียกกันว่าวอชิงตัน ไฮท์ส
วอชิงตัน ไฮท์ส
พูดชื่อสิ มันจะได้ไม่หายไป
วอชิงตัน ไฮท์ส!
เอาละ เอาละ ฟังนะ ฟัง
ถนนนั่นสร้างขึ้นจากดนตรี
พวกเรา นี่ผมเองเดอะ คิด เมโร
ตอนนี้ตี 5 ครึ่ง พบกับข่าววันนี้
ในช่วงเผชิญคลื่นความร้อนสุดขีด นายกฯ บอกให้ทำอะไรนะ
เปิดแอร์อย่างจำกัด ลดการใช้ไฟฟ้าในบรองซ์
ผลกระทบต่อเนื่องจากเฮอร์ริเคนมาเรีย
ทำครอบครัวฉันที่นั่นไม่มีไฟฟ้าใช้
และตอนนี้เรากำลังจะเจอไฟดับในนิวยอร์กงั้นรึ
อย่าลืมปาร์ตี้สุดสัปดาห์ของย่านเฟียสต้าอินเดอะไฮท์ส
ที่จะทำให้ทุกคนออกมาจากบ้านไปที่คลับ
จงมีความสุข อย่าเครียด
สาธารณรัฐโดมินิกัน
พ่อครับ
วันที่ดีที่สุด
อวยพรหน่อยสิย่า อวยพรหน่อย
อย่าลืมกินยาด้วย
พระเจ้าคุ้มครอง
รักนะ
จุดประกายที่วอชิงตัน ไฮท์สในตอนรุ่งสาง
-เฮ้ย ทำอะไรน่ะ -ฉันตื่นมาเจอตัวแสบ
ที่ต้องไล่ให้เปิดแน่บ
เปิดประตูร้านแต่เช้าตรู่
ร้องเพลงพร้อมถูผ้าใบ
ว่าไง อรุณสวัสดิ์
น้ำแข็งไส เสาวรส ส้ม เชอร์รี่ สตรอเบอรี่ วันนี้พิเศษมีรสมาเมย์
-เฮ้ พ่อค้าน้ำแข็งไส เป็นไง -เหมือนเคยแหละ คุณอุสนาวี
น้ำแข็งไส เสาวรส...
ผมชื่ออุสนาวี คุณคงไม่เคยได้ยินชื่อนี้
ชื่อเสียงผมถูกเอาไปลือผิดๆ ถูกๆ
ด้วยความที่เรื่องราวชีวิตผมซับซ้อนสุดๆ
ผมอพยพมาจากที่เล็กแต่สุดยิ่งใหญ่ในแคริบเบียน
สาธารณรัฐโดมินิกัน ผมรักมัน
ให้ตาย ผมอิจฉามันจัง
ตั้งแต่พ่อแม่ตายยังไม่เคยได้กลับไป
ให้ตาย ผมต้องทำให้ได้
นมบูดซะแล้ว
แต่เดี๋ยวก่อนนะ
ทำไมทุกอย่างในตู้เย็นนี้ถึงอุ่นล่ะ
ต้องเร่งความเย็นสู้อากาศร้อน
ยอดขายคงจะตกถ้ากาแฟรสชาติไม่เข้าท่า
ย่า ตู้เย็นผมเสีย
ผมมีกาแฟแต่ไม่มีนม
ตายจริง ลองสูตรเก่าแก่ของย่าทวดดูสิ
นมข้นหวานหนึ่งกระป๋อง
เจ๋ง
อ้อนี่ ลอตเตอรี่ของย่า
อดทนและมีศรัทธา
นั่นคือย่า ไม่ใช่ย่าแท้ๆ หรอก
แต่เลี้ยงผมมาจนโต
มุมถนนนี่เป็นโรงเรียนเธอ
คุณคงคิดว่าผมกำลังจนตรอก
ฉันยังไม่เคยไปทางเหนือของสาย 96
งั้นคุณต้องขึ้นรถไฟสายเอ
นั่งเลยฮาร์เล็มไปถึงแมนฮัตตันเหนือแล้วรอ
ลงรถที่ถนน 181 แล้วขึ้นบันไดเลื่อน
จดกันไว้แล้วนะ เดี๋ยวจะทดสอบความจำ
ขอบอกทำงานที่ร้านมุมถนนไม่ง่ายหรอก
2 เดือนก่อนมีคนซื้อร้านออร์เทกา
พวกเพื่อนบ้านเราเริ่มเก็บของย้าย
ตั้งแต่นั้นค่าเช่าก็พุ่งปรี๊ด
มันแพงหูฉี่ แต่เราอยู่อย่างพอเพียง
อิน เดอะ ไฮท์ส
ฉันเปิดม่านและเริ่มวันใหม่
เด็กๆ ตีกัน หนี้ท่วมหัว
บิลกองรอให้จ่าย
อิน เดอะ ไฮท์ส
ฉันอยู่ไม่ได้ถ้าขาดกาแฟ
ฉันเสิร์ฟกาแฟ
เวลายาวนานราวล้านปีกว่าจะจบงานวันนี้
ในวอชิงตัน...
รายต่อไป ติ๊ง! เควิน โรซาริโอ
เขาเป็นเจ้าของบ.แท็กซี่
ทำงานหนักเช้ายันค่ำ
นีน่าลูกสาวเขากำลังเรียนมหาลัย
ค่าเทอมแพงจับใจ เขานอนตาค้าง
ทุกอย่างที่เขาใช้ต้องถูกไว้ก่อน
อรุณสวัสดิ์ อุสนาวี
ขนมปังร้อนๆ กาแฟใส่นม
วันนี้ซื้อลอตเตอรี่ 20 ดอลลาร์
-ได้เลย วันนำโชคของคุณ -ต้องยังงั้น
โอพระเจ้า คุณตื่นเต้นจัง
นีน่าของฉันบินมาถึงเมื่อตี 3
เยี่ยม! ย่าทำกับข้าวมาทั้งอาทิตย์
เพื่อน ตอนเจอกันสุดสัปดาห์นี้...
เราจะกินให้พุงกาง!
ตอนที่เยเซเนียเดินเข้าไปในห้อง
อาฮะ
เธอได้กลิ่นคาวเซ็กส์กับน้ำหอมถูกๆ
โอ ไม่นะ
กลิ่นเดียวกับต้นไม้ที่แขวนตรงระเบียงหลัง
โอ ไม่นะ!
เรื่องจริง! เธอกรี๊ด "อยู่กับใครในนั้นน่ะ ฮูลิโอ"
ดาเนียลลา!
คว้าไม้แล้วถีบประตูเข้าไป
คาร์ลา!
เขาอยู่บนเตียงกับโฮเซ่จากร้านขายเหล้า!
ไม่อยากเชื่อ!
และนั่นคูกา สาวๆ ร้านเสริมสวย
ขอบคุณนะ อุสนาวี!
คูกา
ไปนะ ป๋า
บาย!
ซอนนี่ นายมาสาย
เย็นไว้ พี่รักผมออก
ผมกับลูกพี่ลูกน้อง
ขายของในร้านชำที่แม่กับพ่อเปิดเอาไว้
โอพระเจ้า มันร้อนเกินไปแล้ว
เหมือนที่โคล พอร์ตเตอร์ของผมบอก
ลูกค้าผ่านเข้ามาซื้อน้ำเย็นไม่กี่ขวด
กับล็อตเตอรี่สักใบ เหมือนเป็นกิจวัตร
ทุกคนมีงาน ทุกคนมีฝัน
พวกเขาซุบซิบ ผมจิบกาแฟยิ้มแห้งๆ
จุดแวะแรกก่อนรีบไปทำงาน
ให้ตาย มันแค่ "1 ดอลลาร์ 2 ดอลลาร์
1.50, 1.69 ผมก็มี
อยากได้ถุงยางไหม แบบไหนดี
นั่น 25 น้ำ 25 เซนต์ เดอะนิวยอร์กไทม์ส
อยากได้ถุงด้วยไหม บวกภาษีนะ"
ถ้าได้ฝึกทำบ่อยๆ
จะคิดเลขในใจแบบเร็วได้แบบไม่รู้ตัว
ขายผ้าอนามัย ลูกเต๋ายักษ์ให้คนขับแท็กซี่
ได้เห็นว่าทุกคนเครียดแค่ไหน
แต่พวกเขาก็เก็บกดเอาไว้
เช็คเด้ง จะเจออะไรอีกไหม
อิน เดอะ ไฮท์ส แวะซื้อกาแฟแล้วก็ไป
ซื้อกาแฟและ...
มุ่งมั่นกับ
สิ่งที่ต้องรู้เท่านั้น
สิ่งที่ต้องรู้
อิน เดอะ ไฮท์ส
ชักหน้าไม่ถึงหลัง แต่ก็ยัง
แต่ก็ยัง
ตกเย็นทีไร เปิดวิทยุเสียงสนั่น
-นายมันไม่เอาไหน! -เบนนี่!
-โย่ ฉันจะซื้อ... -มิลกี้เวย์
-ใช่ แล้วฉันก็จะ... -เดลี่นิวส์
-กับ... -โพสท์
-ที่สำคัญสุด... -กาแฟแก้วสองของหัวหน้า
-ครีม 1 -น้ำตาล 5
-ฉันได้เงินเดือนสูงสุด -อะไรนะ
-เรียนรู้เร็วสุด -อะไรนะ
หัวหน้าไม่เคยมองข้ามความสามารถฉัน
-ทำได้สิ -ฉันกำลังก้าวหน้า ต่อรองได้
-แต่ทำไมรู้มั้ย -อะไร
นายมันยังไม่เอาไหน
-ขำตายละ -โย วาเนสซามายังล่ะ
-เงียบเหอะ! -เฮ้เพื่อน อย่าเพิ่งหงุดหงิด
-ให้ตาย... -สารภาพกับวาเนสซาไง
ยอมจ่ายซื้อใจหญิงสักมื้อ
นายมันไม่เอาไหน
ไม่! ไม่ ไม่ๆ!
ไม่ ไม่ๆ ไม่ ไม่ๆ! ไม่ ไม่ ไม่ๆ!
ไม่ ไม่ๆ ไม่ๆ ไม่ๆ ไม่ๆ ไม่ๆ ไม่ๆ!
คุณจอห์นสัน ฉันมีเงินเก็บ
ล็อคเอาไว้ในกล่องก้นตู้เสื้อผ้าที่บ้าน
แค่ไม่ได้อยู่ในสมุดเงินฝาก
แต่ฉันสะสมเพื่อเป็นเงินดาวน์กับค่าเช่า
-ไม่ๆ ฉันจะไม่ทำให้คุณผิดหวัง -เอาเลย เอาเลย
นี่เป็นโอกาสแล้ว ชวนเธอตอนนี้เลย!
เดี๋ยวเจอกัน เราจะได้ดูสัญญาเช่า
เพื่อน พูดสิ เร็วเข้า อย่าเงียบ!
เฮ้!
นายติดหนี้แชมเปญเย็นๆ ฉันขวดนึง
จะย้ายแล้วเหรอ
เครดิตผ่านเมื่อไหร่ โดดขึ้นรถไฟเข้าเมือง!
งั้นขอเลี้ยงกาแฟนะ
โอเค
-อุสนาวี ชวนเธอสิ -ไม่มีทาง
แล้วค่อยเจอกันนะ...
โย่ พ่อคนเก่ง ให้ตาย ไปโน่นแล้ว
โย่ เพื่อน ไปพักซะ เดินเล่นข้างนอก
นายดูเหนื่อย เศร้า อย่าเสียโอกาส
ทั้งละแวกกำลังแย่ ต้องรัดเข็มขัด
นายติดอยู่ร้านหัวมุมเหมือนไฟถนน
ใช่ ฉันเป็นไฟถนน สำลักความอบอ้าว
โลกหมุนไปเรื่อย แต่ฉันอยู่กับที่
ทุกคนที่รู้จักดูเป็นอิสระ
แต่ทุกวันเปลี่ยนไป ฉันจะสร้างจังหวะ
เพราะพ่อแม่มาด้วยมือเปล่า พวกเขายังทำได้
ใช่แล้วเราจน แต่อย่างน้อยก็ยังมีร้าน
นั่นคือที่พวกเขาทิ้งไว้ให้ มันเป็นโชคชะตา
สักวันฉันจะนั่งบนชายหาดรอรับเช็คจากซันนี่
อิน เดอะ ไฮท์ส ฉันประดับธงไว้
เรามาทำงานเพื่อใช้ชีวิต ทุกคนเหมือนๆ กัน
มันเตือนให้รู้ว่าฉันมาจากที่แสนไกล
โดมินิกัน เปอร์โตริโก เราจะไม่ยอมแพ้
-อิน เดอะ ไฮท์ส -ทุกๆ วัน อดทนและมีศรัทธา
จนหลุดพ้นความจนสู่ความร่ำรวย
อิน เดอะ ไฮท์ส ฉันมีวันนี้
เรามีเพียงวันนี้ เราจึงหยุดไม่ได้
นี่คือถิ่นของเรา
อิน เดอะ ไฮท์ส ฉันประดับธงไว้
เตือนให้รู้ว่าฉันและครอบครัวมาจากที่แสนไกล
อิน เดอะ ไฮท์ส ทุกอย่างแพงขึ้นทุกวัน
ทุกวัน
และคืนนี้ยังอยู่อีกไกล
แต่พรุ่งนี้ เพื่อนเอ๋ย เราต้องคอยดู
-เราจะต้องทำงานดึก -อิน เดอะ ไฮท์ส
เราจะได้ชิมถั่วและข้าว
-น้ำเชื่อมและน้ำแข็งไส -อิน เดอะ ไฮท์ส
ฉันจะไม่พูดซ้ำ
-เปิดไฟถนนสิ -อิน เดอะ ไฮท์ส
เราจะโผบิน
เพื่อตามติดชีวิตในวันต่อๆ ไป
ในวอชิงตัน ไฮท์ส
3 วันก่อนไฟดับ 28° เซลเซียส
เอาซ้อนไว้ตรงนั้นแหละ ข้างๆ มะม่วง
เรียงกล่องให้เป็นระเบียบด้วยล่ะ
ทำงานกันไม่เคยหยุดเลยนะ
-อาเลฮันโดร เป็นไงครับ -ว่าไงล่ะ
-สำนักกฎหมายเป็นไง -ยังอยู่ดี ขอบคุณพระเจ้า
-เหมือนพ่อเธอไม่มีผิด -โธ่เอ๊ย ไม่เอาน่า
ที่โดมินิกันเป็นไง
ฉันต้องไปเยี่ยมเพื่อนเก่าๆ รู้นี่ว่าเป็นไง
อยากกลับไปบ่อยกว่านี้เหมือนกัน
จริงครับ
เฮ้ คุณได้ไปดูที่เก่าของพ่อมามั้ย
เหมือนเดิมเหรอ
พร้อมมั้ย
โอ๊ย อย่ามาอำน่า
ไม่เล่นนะ!
ตอนนี้คงไม่เหมือนกับที่เคยจำได้
แต่ก็เป็นโอกาสที่จะให้ชีวิตใหม่มันได้นะ
อา ให้ตาย
พ่อผมต้องฉุนแน่ๆ ถ้ารู้ว่าบาร์เขาเป็นแบบนี้
ไม่มีไฟฟ้า
หลังคาถูกเฮอร์ริเคนพัดหายไปครึ่ง
ราคาก็เลยตก รีบขาย
"เอล ซัวนีโต้"
ฝันเล็กๆ ของพ่อ
ผมยังจำได้ตอนนั้น
เคยช่วยงานตรงเครื่องกดน้ำอัดลม
แล้วผมก็เหมือนจอห์น วิค แบบว่า
ตูม! ตูม! ตูม! ตูม!
ผมตั้งหน้าหยอดกระปุกไว้เพื่อวันนี้แหละ
ใช่ บนถนนเส้นนี้เราไม่สามารถเดินสองก้าว
โดยไม่ไปเหยียบเท้าของใครบางคนเข้า
ลูกเอ๋ย...
เธอพูดถึงฝันของตัวเองมาตลอด
อยากทำมันจริงๆ มั้ย
โอเค ผมจะทำ
ขอบคุณครับ
ไว้เจอกันนะพ่อหนุ่ม
-เจอกัน -ไม่เอาน่ะ
เอาละนะ
บ้าไปแล้ว!
ลุยกันเลย!
ทะเลแคริบเบียน
ฝันนั่นเป็นแค่ฝันขนาดจิ๋ว
ถ้ากลับไปสาธารณรัฐโดมินิกันได้เราก็จะอยู่ตัว
แต่ฝันของนีน่า โรซาริโอคือการไขว่คว้า
แชมป์การแข่งสะกดคำ ตัวแทนนักเรียนดีเด่น
บริหารกิจการของพ่อ แต่เอาง่ายๆ เลยนะ
เธอเป็นเหมือนน้องสาว
สาวไฟแรง มุ่งมั่นสู่อนาคตไกล
อะไรเนี่ย!
กำลังจะย้าย
อัจฉริยะกลับมาแล้ว!
-คิดถึงจังเลย! -เหมือนกัน นี่เพิ่งมาเหรอ
ใช่ เมื่อคืนดึกๆ
-อาทิตย์นึงเหรอ -ใช่ เรื่องจริงเลยละ
มีเรื่องให้ตามเยอะเลย
-แวะมาทำเล็บฟรีใช่มั้ยเนี่ย -อยากทำอยู่
อือฮึ วันนี้เบนนี่รายงานวิทยุนะ แค่บอกไว้
เช็ค หนึ่ง สอง สาม
นี่คือเบนนี่ รับหน้าที่รายงาน โย่
ฟังทางนี้ โย่ ฟังทางนี้
นี่คือเบนนี่ และผมขอบอก
เช้าวันนี้ผมเป็นคนถือไมค์
บีบแตรของคุณถ้าต้องการรู้
โอเค รถคับคั่งบนเวสต์ไซด์
เลี้ยวออกที่สาย 79 ชิดซ้ายเอาไว้
เข้าถนนริเวอร์ไซด์จะได้ลื่นไหล
เวสต์เอนด์คล่องตัวสุดถ้าทันทุกไฟเขียว
และอย่าใช้ทางด่วนดีแกน
โย่ ตัวพ่อจะลงแข่งอาทิตย์นี้
โทษทีชาวโดมินิกัน ใช้เส้น 87 นะ
จะได้ไม่ต้องหลงเข้าไปติดอีก
รอสักครู่นะ
-เบนนี่ เฮ้ -นีน่า กลับมาแล้วเหรอ
-รู้มั้ย -พ่อคุณกำลังมาน่ะ
-ไม่เป็นไร -ดีใจที่เห็นหน้าคุณ
-ได้เลย -อย่าเพิ่งไปสิ เดี๋ยว
คุณเคยช่วยรายงานใช่มั้ย
ครั้งสองครั้ง
โอเค มาดูเทคนิคกัน
โย่ มีอุบัติเหตุที่ผมต้องบอกไว้
ตรงแยกสาย 10 กับศูนย์ประชุมเจค็อบจาวิทซ์
ขอบอกอย่าไปขับตามพวกชะลอดูบนสาย 192
ตรงที่มีซากรถเมล์ 2 ชั้น
ฟังนะ เรามีแขกพิเศษ
-กลับจากใช้ชีวิตหนึ่งปีทางตะวันตก -เบนนี่
-ช่วยต้อนรับกลับ เพราะดูเธอเครียดจัด -เบนนี่
นีน่า โรซาริโอ คนเก่งของเรา
วู้! บีบแตรเลย
-ไม่ๆ ไม่ๆ -เอาเลยๆ
เธอกำลังยิ้ม
ทักทายหน่อย
สวัสดี
-วู้! -อรุณสวัสดิ์ค่ะ
ไม่รบกวนเวลางานดีกว่า
ขอบคุณสำหรับการต้อนรับนะ
ยินดีมาก
ยินดีมาก นีน่า
อยู่ด้วยกันเถอะ
ข้างนอกอากาศร้อน
เปิดเครื่องปรับอากาศ
อยู่ด้วยกันเถอะ
นายกระหายจัดเลยนะ
เคยคบกันเหรอ
ไม่หรอก นั่นลูกสาวหัวหน้านะ
นีน่า โรซาริโอ!
-ไง! -เป็นไง!
เดี๋ยวก่อนสิ
อย่าโดนรถชนเชียวนะ เพิ่งมาถึงเอง
ให้ตาย
ที่นี่เปลี่ยนไปหลายอย่างเลยหลังจากเธอไปเรียน
รถบริการ - โรซาริโอ
อย่างน้อยพ่อเธอก็เก็บหน้าร้านไว้ได้ครึ่งนึงนะ
เปิดร้านใหม่
ร้านซักรีดข้างๆ คิดตัวละ 9 ดอลลาร์แน่ะ
-ว่าไงนะ -โย่! กลับมาแล้วเหรอ!
ดูนายสิ! ทำไมสูงกว่าฉันแล้วละ
แค่สูงขึ้นนิดนึงเขาก็คิดว่าเป็นหนุ่มแล้ว
-พอเหอะ -เห็นด้วยนะ
ฟังนะ เธอจะไปเดินอาทิตย์หน้ามั้ย
เหมือนที่เราเคยทำ
เรื่องอะไรละ
เขาพูดกันว่าจะตัดสิทธิ์พวกดรีมเมอร์ทิ้ง
ได้เวลาส่งเสียงแล้ว จะมาด้วยกันมั้ย
ฉันจำเสียงได้นะ!
มานี่เร็ว!
-ไปสิ -เจอกัน
-เสร็จธุระยังเนี่ย -อาฮะ
-แล้วนี่ใครเฝ้าร้านล่ะ -อะไรนะ
-เฮ้ย! -เวรแล้ว!
พีท เอาไปไม่ได้นะ!
ไม่เอาน่า! กลับมานี่เลยนะ!
หักจากเงินนายนะ! ทั้งคู่แหละ
โอ ใช่
แม่เธอปักกับมือเลยนะ
ขอให้ไปสู่สุขคติ
เราจะใช้มันในงานปาร์ตี้
สวยมากเลยค่ะ
ย่าเคลาเดียไม่มีลูกหลาน
เธอเลยเลี้ยงทุกคนในละแวกนี้
เลี้ยงฝันของพวกเราด้วย
เป็นอะไรไป
ตอนหนูไปสแตนฟอร์ด
หนูรู้สึกโดดเดี่ยวมากเลย
ความเหงาน่ะ
หนูคิดว่า "ฉันมาทำอะไรที่นี่"
โถ ลูกเอ๋ย ย่าเข้าใจ
ฟังนะ ตอนที่ย่าทวดมาจากคิวบา
โอ พระเจ้า
เธอรู้สึกเปล่าเปลี่ยวเหมือนเม็ดทรายที่ถูกทิ้งเอาไว้
แล้วทำยังไงคะ
ก็เลยซื้อเสื้อโค้ตกันหนาวกับถุงมือกำมะหยี่
มือเธอแตกเพราะน้ำยาทำความสะอาด
แต่ถุงมือปกปิดมันไว้
เราต้องรักษาเกียรติของเราไว้แบบเรียบง่าย
นั่นเป็นเหตุผลที่ผ้าเช็ดมือพวกนี้ถึงงดงาม
นั่นเป็นเหตุผลที่ถุงมือย่าทวดงดงาม
สิ่งเล็กๆ ที่จะบอกโลกว่าเรามีตัวตน
ไปคุยกับพ่อซะ
จงเดินต่อไปตามเส้นทางของชีวิต
สูดหายใจ
-สูดหายใจ -และหากเดินหลงจากเส้นทางของพระเจ้า
สูดหายใจ
นี่คือถนนของฉัน
ยิ้มให้กับทุกคน
-ที่รู้จักมาทั้งชีวิต -เฮ้ นีน่า เป็นไงบ้าง
พวกเขามองฉันอย่างภูมิใจ
และทุกคนน่ารัก
พวกเขาว่า "เธอต้องประสบความสำเร็จ"
แล้วฉันจะบอกได้ไงว่าตอนที่ไม่อยู่
-ฉันต้องซ่อนทุกอย่างไว้ -เฮ้ นีน่า
ทุกคน ฉันเอง
ความผิดหวังครั้งใหญ่สุดของทุกคน
เด็กนั่นทำไม่สำเร็จ
เธอกลับมาและถ่วงเวลาไว้
-ขอต้อนรับ -จงหายใจ
จงเดินต่อไปตามเส้นทางของชีวิต
สูดหายใจ
-จงหายใจ -และหากเดินหลงจากเส้นทางของพระเจ้า
-สูดหายใจ -ฟังเสียงวิทยุ
เพลงเก่าแก่ของคิวบา
คิดถึงวันที่เมืองยังเป็นของฉัน
ยังจำได้ถึงคำชื่นชม
-"ฉันชื่นชมเธอ ฉันรักเธอ" -ชื่นชมเธอ
เพื่อนบ้านโบกมือทักทายและว่า
-"นีน่า จงกล้าหาญและเธอทำได่" -ฉันรักเธอ สูดหายใจ
และมันอาจเป็นฉัน
-แต่มันดูเหมือนนานมากแล้ว -สูดหายใจ
ฉันจะพูดยังไงกับทุกคนที่ฉันเคยรู้จัก
"เฮ้ ฉันกลับมาแล้ว"
ดูนั่น นีน่า
-เฮ้... -ฉันไม่กังวลเรื่องเธอ
พวกเขาไม่กังวลเรื่องฉัน
ดูสิ นั่นคือดาวเด่นของเรา
พวกเขาวางใจในความสำเร็จฉัน
เธอทำคะแนนได้ดี
ฉันคือคนที่สร้างชื่อไว้
คนที่ทำคะแนนได้ดีเสมอ
-แต่บางทีฉันน่าจะแค่อยู่บ้าน -ดูนั่น นีน่า
ตอนที่ยังเด็ก ฉันนอนดึกมาก
เพื่อทำคะแนนสูงสุด
ในทุกๆ วิชา
-ไม่ยอมหยุดยั้ง -สูดหายใจ
ฉันสอบได้ทุกทุน
กวาดเงินทุกดอลลาร์
เป็นคนแรกที่ได้เข้ามหาลัย
-แล้วจะบอกพวกเขายังไง -สูดหายใจ
ว่าฉันจะกลับมาอยู่บ้านเหรอ
จ้องมองไปยังเส้นขอบฟ้า
มีแต่ฉันกับสะพานจอร์จวอชิงตัน
ถามว่า "โอ นีน่า
เธอจะทำยังไง"
เชิดหน้าเอาไว้
ยิ้มให้กับเพื่อนบ้าน
ทุกอย่างเรียบร้อยดี
ทุกอย่างยอดเยี่ยม
คำตอบมาตรฐาน
สอบเยอะ รายงานแยะ
ยิ้ม โบกมือลา
และภาวนากับท้องฟ้า โอ พระเจ้า
-ฉันจะกล้าพูดอย่างไร -นีน่า
-ฉันจะเข้าไปพูดได้ไหม -นีน่า
หนูรู้ว่ากำลังทำให้พ่อผิดหวัง
นีน่า!
จง...
สูดหายใจ
ความจริงของสถาบันชั้นสูงน่ะ
ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เลยนะพ่อ
ใช่ ตอนหนูไป ทุกคนก็แบบ
"ต้องเยี่ยมมาก ไปโชว์ว่ามีดี ไปเป็นตัวแทน"
ความจริงคือ...
...เวลาที่อยู่แสตนฟอร์ดหนูรู้สึกว่ากำลังทรยศ
จริงเหรอ ต่อใครล่ะ
ต่อครอบครัว
ชุมชนหนู
อย่างตอนที่คณบดีเชิญหนูไปงานเลี้ยงนานาชาติ
ผู้บริจาคกระเป๋าหนัก ทรัสตี ทุกคน
หนูใส่ชุดค็อกเทลสีดำ กำลังเดินหาที่นั่งอยู่
ผู้อุปถัมภ์คนนึงยัดเยียดจานใส่มือหนู
แล้วพูดว่า "ฉันสั่งแบบมังสวิรัตินะ"
-ไม่จริงน่า -จริงๆ นะคะ
พวกเด็กเสิร์ฟ คนละตินทั้งหมดมองมาที่หนู
คิดว่า "อู้ แม่สาวผิวเข้มนี่จะทำยังไงนะ"
"อู้ เธอจะทำอะไร เธออยู่ฝั่งเราหรือฝั่งเขา"
เอาน่ะ เป็นเด็กเสิร์ฟก็ไม่ผิดนี่
ไม่ผิดสักหน่อยที่จะมีทางเดินต่างกัน
เหมือนลูก
พ่อ นี่เลยกำหนดจ่ายไปแล้วนะ
ต่อเวลาจ่ายค่าเทอมช่วงใบไม้ผลิ
จริงเหรอ
-ค่ะ -แต่พ่อยังไม่ได้ใบแจ้งเลย
พวกเขายอมให้หนูเรียนจนจบแต่เราติดหนี้เขา
ไม่ ไม่ต้องกังวลเลย พ่อหาได้
พ่อคะ
ค่าลงเรียนเทอมหน้าก็เลยกำหนดไปแล้วเหมือนกัน
ลูกพูดเรื่องอะไรน่ะนีน่า
ลูกรู้เรื่องพวกนี้ก่อนพ่อได้ยังไง
หนูเปลี่ยนข้อมูลให้ส่งใบแจ้งมาที่หอหนู
แล้วลูกทำแบบนั้นทำไม
ขายไปครึ่งร้านยังแทบไม่พอจ่ายค่าเทอมปีหนึ่ง
หนูไม่อยากให้พ่อทำอะไรบ้าๆ อีกแล้ว
-พ่อขายร้านเพื่อใช้หนี้นะ -ไม่ ไม่
เรารู้ดีว่าไร้สาระที่จะหาเงินก่อนหน้านี้
แล้วนี่ก็เป็นไปไม่ได้
-พ่อจะโทรเดี๋ยวนี้เลย -พ่อ สแตนฟอร์ดจบไปแล้ว
หยุดตีโพยตีพายน่ะ นีน่า
-พ่อ หนูจริงจังนะ -เฮ้!
ลูกไม่ต้องมาบอกว่าเราไหวแค่ไหน
ลูกไม่ใช่ผู้ปกครอง
พระเจ้าอวยพร พระเจ้าอวยพร
ขอบคุณครับ!
นี่อะไรน่ะ
อะไรอยู่บนท่อน้ำ
-สนิม -สนิมเหรอ
ยอดเลย
-นี่ละ -นั่นหลังคา
อยู่บนพื้นเนี่ยนะ
อา อุสนาวี
เธอนี่มันพวกบ้างานขนานแท้
คิดว่าที่โดมินิกันอะไรๆ จะง่ายกว่าที่นี่รึ
เหมือนย่าทวดเปี๊ยบเลย
เช้ายันค่ำ ปีแล้วปีเล่า เพื่ออะไรล่ะ
เพื่อตื่นมาขัดพื้นไปเรื่อยๆ จนวันตาย
ใช่ ที่นี่ผมทำงานเพื่อเลี้ยงท้อง
เอล ซัวนีโต้จะเป็นงานที่ผมรัก
ร้านนั่นควรจะเป็นแค่เรื่องชั่วคราว
แต่ตอนนี้ผมก็จะ 30 เข้าไปแล้ว
ผมวางแผนมาตลอดว่าจะกลับไป
หวังว่าผมจะไม่ต้องไปคนเดียว
ย่า ผม แล้วก็ซอนนี่
ซอนนี่ เขาตกลงแล้วเหรอ
ผมจะถามเขาเป็นคนต่อไป
ถ้าเขาไม่ไปย่าก็ไม่ไป
ผมคุยกับซอนนี่ได้
ย่าก็รู้ผมไปไหนไม่ได้หรอกถ้าไม่มีย่า
ไม่ใช่ย่าเหรอที่เลี้ยงมาทั้งชุมชนน่ะ
แหงอยู่แล้ว!
เอล ซัวนีโต้ 2.0
ลมทะเลจะทำให้ย่าสาวปิ๊งขึ้นมาเลย!
เยี่ยมที่สุด ไปซื้อบิกินี่กันเลย!
ไปเลย!
ไม่รู้สิ ไปจากวอชิงตัน ไฮท์สเหรอ
ต้องไปคุยกับพ่ออีก...
นายมันยังเด็ก
ไม่รู้อะไรด้วยซ้ำ จริงๆ นะ
โดมินิกันจะทำให้นายตะลึง
ฟังนะ...
พี่ทำของพี่ไป ไม่ต้องดึงผมไปเกี่ยวหรอก
หาดทราย
เต้นเมเรงเก้ งานคาร์นิวัล
ฤดูร้อนตลอดปี
รู้จักใครที่นั่นบ้างล่ะ
ญาติที่เคยเจอเมื่อสองปีก่อนเหรอ
วันที่ดีที่สุดของฉันคือตอนอยู่ที่นั่น
นั่นมันเชยที่สุดที่เคยได้ยินเลย
พี่มานี่ตอนแปดขวบ
มี "ความทรงจำเกาะสวรรค์"
ไม่ใช่ผม ตอนนั้นยังนุ่งผ้าอ้อมอยู่เลย
นิวยอร์กนี่ละถิ่นผม
ผมมีเกาะของผม โอเคนะ ไปหาของพี่ซะ
อย่าลืมละว่าพี่ได้ชื่อมายังไง
-โย่ -ซ่อมตู้เย็นไปเถอะ
ใช่สิ คิดว่าตัวเองตลกมากใช่มั้ย
"อุสนาวี"แปลว่าอะไรเหรอฮะ
แปลกชะมัด
ไม่ซะหน่อย
-เอาละ เอาละ เอาละๆ -เงียบไปเลย
ตอนพ่อฉันมาที่นิวยอร์กครั้งแรก...
...ท่านเห็นเรือแล่นผ่านขอบฟ้า
แล้วก็คิดว่า "ว้าว จะไว้ตั้งเป็นชื่อลูกชาย"
กองทัพเรือสหรัฐฯ 68
อุสนาวี!
อุสนาวี...
หนูชอบนะ
ขอบใจ
-ค่ะ คุณโรซาริโอ -ครับๆ
คิดว่าข้อมูลที่คุณได้รับไม่ถูกต้องค่ะ
จริงๆ แล้วทางเรายังรับชำระเงินถึงเดือนมิ.ย.
คือยังไม่เลยกำหนดชำระเหรอครับ
ยังค่ะ ต้องการทราบยอดค้างชำระมั้ยคะ
ครับ ผมเตรียมจดแล้ว
ค่ะ ค่าใช้จ่ายสำหรับเทอมฤดูใบไม้ร่วง...
ดาเนียลลาซาลอน
สองวันก่อนไฟดับ 31° เซลเซียส
จำกันได้นะ ว่าถนนกำลังจะหายไป
ตัวอย่างแรก ดาเนียลลาซาลอน
อีกอาทิตย์จะย้ายออกหลังบริการมาหลายสิบปี
ช่วยบำบัดทั้งภายนอกและภายใน
ไม่มีใครมาแทนที่เธอได้
จริงๆ นะ ก็เล่นใส่ส้นสูงตั้งสี่นิ้ว
เขาไม่มีอพาร์ทเมนต์ เขาไม่จ่ายค่าเช่าให้ใคร
เขานอนค้างสลับไปมาระหว่างบ้านสองสาว
-ก็แหงอยู่แล้ว -อือฮึ อือฮึๆ
รู้อะไรมั้ย บ้ามากเลยที่ยอมให้ตัวเองเจ็บ
-เราต้องมาตรฐานสูงกว่านี้สิ -นั่นแหละที่จะบอก
3 สถานี...
-ก็เจอร้านใหม่แล้ว -นี่ พูดไม่รู้ฟังรึไง
ฉันแก่ แล้วบรองซ์มันก็ไกลเกินไป
แล้วจะให้ทำไง ฉันจ่ายค่าเช่าไม่ไหวแล้ว
แล้วไม่ใช่แค่ฉันนะ
ลูกค้าฉันก็ย้ายไปแกรนด์คองคอร์สกันเกือบหมด
เฮ้ ลูกค้าประจำน่ะ
พักเที่ยงฉันไม่ยาวพอเดินทางไปนั่นหรอก ดานี่
เจสสิก้า
หนึ่ง ใช้บัตรโดยสาร
สอง นั่งไป 3 สถานี
สาม ถึงหน้าร้านใหม่ฉัน
ไม่เกินสิบนาทีหรอก
สิบนาทีเหรอ ที่รัก
นั่งอะไรไปจ๊ะ เครื่องท่องเวลาเหรอ
ขอโทษนะ
กล้าดียังไงเนี่ย
คนของฉันรอดจากเรือทาส
รอดการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวตาอีโน
-รอดการล่าอาณานิคมและเผด็จการ -ใช่
นี่จะบอกว่าแค่นั่งรถไฟไปแกรนด์คองคอร์สก็ไม่รอดเหรอ
-ใครก็ได้มาจัดการแม่สาวนี่ที -โอเค โอเคๆ
แล้วใครหน้าไหนมันตัดผมเก่งกว่าฉันกัน
ว่าไง รอกันนานมั้ย
สำหรับเธอที่รัก มานั่งหน้าเลย!
ฉุกเฉิน ขอผ่านหน่อย!
นีน่าเหรอเนี่ย!
-สาวงาม! -ลินดา!
เล่าเรื่องที่ฉันยังไม่รู้มาซะ
-ยายแก่! -เลอะเทอะ!
-ตัวแสบ! -เล่าเรื่องที่ฉันยังไม่รู้มาซะ
-เรื่องเด็ดๆ -เรื่องฉาวๆ
ข่าวซุบซิบที่ได้ยินจากละแวกบ้าน
เล่าเรื่องที่ฉันยังไม่รู้มาซะ
ไม่ได้รู้เรื่องนี้จากฉันนะ
แต่นกตัวเล็กๆ กระซิบข้างหูฉัน
อุสนาวีมีเซ็กส์กับโยลันดา
ไม่จริงหรอกมั้ง!
ไม่จริง!
เขาไม่เคยออกไปไหนกับคนพรรค์นั้น
-บอกฉันมานะว่าล้อเล่น -โอเค
แค่อยากรู้ว่าเธอจะว่ายังไงน่ะ
เล่าเรื่องที่ฉันยังไม่รู้มาซะ
-อืม อืม อืม -ว่าไงนะ ฉันไม่สน
โอ ให้ตาย!
นี่ นีน่า
ได้ยินว่าเธอคุยอยู่กับเบนนี่
-ได้ยินว่าไงเหรอ -ก็เยอะอยู่นะ
ว่ากันว่าแท็กซี่เขาคันใหญ่มาก
ไม่จริงหรอกมั้ง!
ไม่อยากรู้หรอกว่าได้ยินจากไหน
ฉันไม่คิดว่าเข้าใจสิ่งที่เธอพูด
คาร์ลา น่าจะยาวๆ แบบลิมูซีนน่ะ
ไม่อยากรู้หรอกว่าได้ยินจากไหน
เขาควรรักษาความสะอาดให้ดี
ให้ตาย
โอพระเจ้า
นีน่า พูดจริงๆ เรารู้ว่าเธอ
คือคนที่จะสร้างชื่อให้เรา
พนันได้ว่าเธอทำให้ทั้งฝั่งตต.ต้องทึ่ง
-เธอคือคนเก่งที่สุดเสมออยู่แล้ว -จริง
ขอจองที่นั่งแถวหน้าวันรับปริญญานะ
-ตอนพวกเขาประกาศชื่อเธอ -เราจะร้องและตะโกน
ทุกคน!
ฉัน...ลาออกแล้ว
ไม่จริงมั้ง
จริง ขอตัวนะ
นั่นมันข่าวร้ายมากเลยนะ
เธอคงสอบตกละมั้ง
ไม่ก็ท้องป่องน่ะ ใช่มั้ย
เกิดบ้าอะไรขึ้นกันแน่
ฉันไม่รู้
เล่าเรื่องที่ฉันยังไม่รู้มาซะ
ฉันรู้อะไร?
ดานี่ ฉันพักเที่ยงนะ
ฝากซื้อน้ำอัดลมหน่อย
-ได้เลย -เธอจะย่องออกไปไหนละนั่น
เร็วเป็นบ้า
โอเค งั้นโกนให้เกลี้ยงเลยนะ
วาเนสซา
วาเนสซา ที่รัก เธอสวยมากเลย
ผมรักคุณ ราชินีของผม ได้โปรด
ขอโอกาสสักครั้ง ที่รัก! ได้โปรด!
วาเนสซา!
วาเนสซา ใจแข็งยิ่งกว่าหิน
ฝันจะเป็นนักออกแบบเสื้อผ้าในเมือง
สำหรับเธอ ซัวนีโต้ต้องเก็บเป็นความลับ
รถไฟยกระดับที่วิ่งผ่านหน้าต่างไม่กวนใจฉันอีกแล้ว
เสียงล้อเบียดราง ไม่ได้ทำให้ฝันจาง
มันเป็นเหมือนเพลงเห่กล่อม
รถไฟยกระดับทำให้ทุกคนคลั่ง
แต่ฉันไม่สนใจ โอไม่
พวกหนุ่มที่ควงกลับมาจะพากันวิ่งหนีเสียง
ไม่เป็นไรเลย เพราะฉันไม่ยอมให้ค้าง
สักวันหนึ่ง ฉันจะโดดขึ้นรถไฟนั่น
เอกสารการขอเช่า
และไปให้แสนไกล
ชีวิตในเมือง
อีกไม่นานแล้ว
ดาวน์ทาวน์
หนุ่มๆ พากันตะโกนเรียกฉัน
เวลาที่เดินไปตามถนน
เสน่ห์ของชายหนุ่ม ไม่ทำให้ฉันหวั่นไหว
-เฮ้ อรุณสวัสดิ์ ที่รัก -ว่ากันว่านั่นเป็นคำชม
เอ็นวายเอฟดีซี วิทยาลัยแฟชั่นดีไซน์
หนุ่มๆ พากันตะโกนเรียกฉันทุกวัน
แต่ฉันไม่สนใจ โอไม่
ถ้าฉันมีอารมณ์ นั่นไม่ใช่เพราะพวกผู้ชาย
ที่ชอบผิวปาก เพราะไม่รู้จะพูดอะไร
หรือคนที่บีบแตรเรียกจากเชฟโรเล็ต
สักวันหนึ่ง ฉันจะโดดขึ้นลิมูซีน
และไปให้แสนไกล
เย้ เย้ เย้
อีกไม่นานแล้ว
โทษทีค่ะ ต้องวิ่งมาถึงนี่
ฉันส่งเมล์ให้คุณแล้ว แต่ก็เอาฉบับจริงมาด้วย
นี่ค่ะ เผื่อเอาไว้ อยู่นี่ค่ะ
อ้า คุณโมราเลส
-ค่ะ ใช่ -ค่ะ
ต้องขอโทษที ฉันว่าจะโทรไปแจ้ง
ฉันมีเช็คค่ะ
เดือนแรกเดือนสุดท้ายหลักประกันเทียบเท่าเงินสด
ถ้าแค่นั้นแต่ไม่มีเครดิตที่ดี ฉันก็ลำบากใจ
น่าจะให้พ่อแม่เธอเซ็นร่วมนะ
พวกเขาน่าจะมีรายได้เกิน 40 เท่าของค่าเช่า
ถ้าส่งมาให้ได้ก่อน 5 โมงฉันจะช่วยดูให้
-ไงคะ! -ว่าไง
-ดีใจจังที่คุณมาได้ -ดีจังที่ได้เจอกัน
-ขอบคุณที่เชิญเรามา -ยินดีที่ได้พบ
นี่ไงกระจกหน้าร้านที่ฉันพูดถึง
โอ ยอดไปเลย
สวยมากจริงๆ
โย่ เป็นไงบ้าง
จะได้เปิดแชมเปญมั้ย
นายหน้ามองมันแวบเดียว แล้วก็บอก "ไม่"
ไม่กับผีน่ะสิ
มีอะไรติดเสื้อแน่ะ
แค่นี้
ลูกพี่ลูกน้องผม ที่ยืนลิ้นห้อยอยู่ตรงนั้น
อยากจะถาม...
ว่า
คุณผู้หญิงอย่างคุณ
มีอะไรทำช่วงวันหยุดนี้มั้ย
เขาเต้นได้มั้ยละ
เหมือนกับชิตา ริเวร่าตอนเมาเลย
หยุดเถอะ
บอกญาตินายว่า เฟียสต้าอินเดอะไฮท์ส
แวะไปเที่ยวสัก 2-3 คลับ
แล้วไปดูดอกไม้ไฟ
เก็บไว้
-ขอบใจ -โชคดีครับ
ให้ตาย นั่นใครน่ะ
อย่าโดนตัว ฉันร้อนเป็นไฟ เยส!
เป็นอะไร ทำงานไป
ฟิตชะมัด จัดไป
-อย่าหยุด -ทำเข้าไป
เห็นฉันไหม เพี้ยน เพี้ยน
เริ่มสุดสัปดาห์แบบเท่ๆ
ซอนนี่ อยากได้อะไรจัดให้ฟรี
และสาธารณรัฐโดมินิกันที่ฉันแสนรัก
-ไม่ได้ลืมหรอกนะ -ใช่
จะไปหาที่รัก ต้องอดออมเข้าไว้
-และสักวันจะโดดขึ้นเจ็ตบลู -เจ็ตบลู
แต่ก่อนถึงวันที่รอ ฉันยินดีที่มีจุดหมาย
ฉันสู้เพื่อตั้งใจสร้างบ้าน
และบ้านคือสิ่งที่วาเนสซาวิ่งหนี
ฉันสู้เพื่อตั้งใจสร้างบ้าน
และบ้านคือสิ่งที่วาเนสซาวิ่งหนี
ตอนนี้ฉันทำงานในร้านเสริมสวยละแวกบ้าน
ระหว่างที่ฉันตัดผม สาวๆ คุยกันเซ็งแซ่
ทุกวัน ใครมีอะไรกับใครยังไง
ร้านแถวบ้านจ่ายน้อยกว่าที่ฉันอยากได้
แต่ฉันไม่คิดมาก
ระหว่างเดินเลาะขอบถนน
ฉันได้ยินเสียงเครื่องยนต์เทอร์โบ
ดังกระหึ่มผ่านฟากฟ้า
มองขึ้นไปและคิดถึงปีที่ผ่านๆ ไป
สักวันฉันจะเดินเข้าไปในเจเอฟเค
และฉันจะโผบินไป
อีกไม่นานหรอก
สักวัน
บ้าอะไรเนี่ย
ทำอะไรลงไปน่ะ
ใช่ นั่นผมฉัน จะทำยังไงละทีนี้
กลางหัวซะด้วย!
อยากให้ฉันดูเหมือนนกกระตั้วรึไง
ชิตา ริเวร่า? ชิตา ริเวร่าตอนเมาเหรอ
ใครกันน่ะ
ผู้หญิงที่ชอบใส่หมวกกล้วยเหรอ
ไม่ นั่นมันคาร์เมน มิแรนด้า
ผู้หญิงที่คิ้วยาวๆ เหรอคะ
-ไม่ใช่สักหน่อย -เงียบน่า!
พวกเขาสอนเรื่องเดือนแห่งมรดกสเปนว่าไง
ฟังนะ แล้วพูดตาม
ชิตา ริตา ฟริดา
ซีเลีย โดโลเรส อิซาเบล
ซานดร้า จูเลีย ริโกเบร์ตา มิราบาล
-พร้อมนะ -พร้อม!
-เอาเลย -ชิตา ริตา ฟริดา
ซีเลีย โดโลเรส
อิซาเบล ซานดร้า จูเลีย
ริโกเบร์ตา มิราบาล
ถูกแล้ว
โซเนียด้วย ผู้พิพากษาศาลสูงสุด
บอส
ใช่เลย! ต้องงี้สิ
ขอบใจ
ยังเปิดอยู่อีก ร้อนจนเขาปิดกันหมดแล้ว
-เราจะไปว่ายน้ำกัน -ไปเหอะ
พระเจ้ามีจริง!
โย่ อย่าหยิบอะไรไปนะถ้าฉันไม่อนุญาต
ไปว่ายน้ำ
โย่ เร็วเข้า ไปกันเถอะพวก
มาแล้วๆ
-โย่ ซอนนี่ เร็วเข้า -ได้ มาแล้ว!
รับสายด้วย
ฮัลโหล
จริงป่ะเนี่ย!
ครับ ครับ ครับ
โย่ ทำไมรองเท้าแตะนี่ทำเท้าฉันย่นนะ
ไป เร็วเข้า
-เหมือนมันบีบข้อเข้าหากัน -อุสนาวี! เทคไฟฟ์
โทรศัพท์ สนง.ลอตโต้
-เลขพวกนี้คืออะไร -เราขาย...รางวัลใหญ่
-เมื่อวานนี้ -ว่าไงนะ
ให้ตาย ฉันเล่นด้วย
มาคุยเรื่องส่วนแบ่งกัน
-ฉันอยากได้ต่อจากส่วนแบ่งนาย -ได้ ส่วนแบ่งฉันคือศูนย์
-โธ่ -แล้วกำไรละ
อย่ามาเสนอแค่ 500 ล่ะ ฉันหมดเงินไปเยอะแล้ว
เก้าหมื่นหกพัน
บ้าเอ๊ย
เก้าหมื่นหกพัน
ดอลลาร์เหรอ เดี๋ยวนะ!
เก้าหมื่นหกพัน
ซื้อสีกระป๋องได้เพียบ
เก้าหมื่นหกพัน
โย่ ถ้าฉันถูกลอตโต้พรุ่งนี้
ฉันจะไม่รอใช้ชีวิตสนุกให้เต็มคราบ
ฉันเลือกเรียนบริหารและจ่ายค่าแรกเข้า
และถ้าโชคดีพวกนายจะยังเป็นเพื่อนฉัน
ฉันจะกลายเป็นนักธุรกิจ รวยยิ่งกว่าพ่อนีน่า
สนิทกับไทเกอร์ วูดส์ ที่มาเป็นแคดดี้ให้
เงินฉันกำลังทำงาน ลาทีกับความจน
ส่องประกาย อยากได้แหวนทองเหลืองแบบโฟรโด
โอไม่นะ นายขี้โม้มาเอง
เดี๋ยวก็รู้ นายโกหกเหมือนพีน็อคคีโอ
ถ้ากลัวกระทิงขวิดก็ไปให้ไกลคอกต้อน
โย่ ลื่นไหนยิ่งกว่าโอบีวัน เคโนบี
เลิกแร็พทีเถอะถ้ายังไม่พร้อม
ทั้งร้อนทั้งเหนื่อย เหงื่อโทรมตัวซะแล้ว
-โย่ โย่ โย่! -โย่ โย่! โทษทีนั่นคำตอบเหรอ
หุบปาก กลับบ้านซะ ดึงกางเกงขึ้นด้วยนะ
-สำหรับนาย คุณโฟรโดจากเดอะ ไชร์ -ทำไม
เก้าหมื่นหกพันไม่พอให้เกษียณหรอกนะ
ฉันจะรวยจนนายต้องยอมศิโรราบ
นายจะไม่เหลือสักแดงหลังจ่ายภาษี
-เก้าหมื่นหกพัน -โอย ตื่นเต้นจัง
-เก้าหมื่นหกพัน -อย่าบอกนะ!
-เก้าหมื่นหกพัน -ไม่เคยมีโชค
เก้าหมื่นหกพัน!
ของจริงนะ
ลองนึกดูสิว่าสโลว์ไลฟ์จะเป็นไง
ใช้ชีวิตต่อไปโดยไม่เสียใจ
ไม่ต้องทำงานหนักเพื่อรอค่าจ้าง
ของจริงนะ
ได้พักจากการวิ่งรอก และสนุกกับ
ปาร์ตี้สุดยิ่งใหญ่แถวบ้านกับทุกคน
สุดสัปดาห์แสนผ่อนคลาย ไร้กังวล
โย่! แม่ หนูเอง ตรวจรางวัลสิ
เช็ค หนึ่ง สอง สาม
-จะทำอะไรกับเงินเก้าหมื่นหกพัน -ใคร ฉันเหรอ
แล้วถ้ามันเป็นความลับระหว่างเราล่ะ
เป็นคำถามที่ยากนะ
ฉันรู้
กับเงินเก้าหมื่นหกพัน
ฉันจะเริ่มชีวิตด้วยการเช่าร้านใหม่
จิบมาลิบูบรีซที่แอตแลนติกซิตี้
ในทรงผมใหม่เอี่ยม
ใช่ หรือจะแค่ฟอกสี
พวกเธอนี่บ้าจริงๆ
-นี่ ฉันก็แค่พูดน่ะ -ดูเธอสิ
มันไม่เข้าท่าเวลาที่เราตั้งสมมติฐานบ้าๆ
ถ้าอยากได้เงินจริงๆ ก็ต้องตั้งเป้าหมาย
และขีดฆ่าออกหลังจากทำสำเร็จ
ด้วยเงิน 96,000 ฉันรู้ดีว่ากำลังทำอะไร
-ทำอะไรอยู่ล่ะ -ทำอะไรเหรอ ทำอะไรเหรอ
จะใช้เงินนั่นแค่ครึ่งเดียวเพื่อแก้ปัญหาถังแตก
ซอนนี่ยังคอยชงกาแฟได้
จะแจกให้นายบางส่วน
เพราะห้องที่มองเห็นวิวคือห้องที่เราจะอยู่
แล้วจะเอาที่เหลือให้ย่าเคลาเดีย
ให้ฉันบินไปเปอร์โตพลาตา ฉันจะใช้ชีวิตให้คุ้ม
-นายชอบธุรกิจนี้มากเหรอ -ไม่เลย
แย่จัง เมอร์รี่คริสต์มาส
นายเป็นเศรษฐีอายุน้อยสุดในวอชิงตันแสนพิเศษ
จะได้ซ่อมบ้านแล้ว ด้วยเงินเก้าหมื่นหกพัน
ท่องเว็บแบบไร้สายด้วยคอมพิวเตอร์ใหม่
พวกเด็กๆ ที่อดได้เรียนสูงๆ
เปลี่ยนถิ่นอาศัย คนรวยขับไล่คนจนไป
-ค่าเช่าพุ่งทะยาน -ว่าไงนะ
-คนรวยแทรกซึม -ว่าไงนะ
เรากลับให้ความร่วมมือทั้งที่ควรประท้วง
-ว่าไงนะ -แล้วเรื่องย้ายถิ่นฐานล่ะ
-ว่าไงนะ -พวกนักการเมืองน่าชัง
-ว่าไงนะ -การเหยียดเชื้อชาติในประเทศนี้
ไม่ต้องปิดปังอีกต่อไป
ฉันจะไปขึ้นเงินแล้วสนับสนุนการประท้วง
กัดไม่ปล่อยจนกว่าทั้งเมืองจะหันมอง
จะบอกอะไรให้นะ ฉันจะไม่ยอมนอน
เพราะมีเรื่องให้ต้องทำนับล้านเพื่อชุมชนนี้
นายน่ารักจัง
ฉันคิดขึ้นมาสดๆ เลยนะเมื่อกี้
-เธอชื่ออะไร -เจ็น
เก้าหมื่นหกพัน เริ่มกัน
ถ้าฉันถูกรางวัล
จะไม่ได้เห็นหน้าฉันอีก
ให้ตาย เราแค่ล้อเล่น ถังแตกต่อไปเหอะ
ฉันจะไปที่ดาวน์ทาวน์
มีสตูดิโอสวยๆ
ไปให้พ้นจากถิ่นเก่า
-ขอบอก ลองคิดดูจะรู้สึกยังไง -ถ้าฉันถูก
-ใชีชีวิตแบบสโลว์ไลฟ์ของแท้ -ลอตเตอรี่
-ไม่ต้องเสียใจ ไม่ทำงานหนัก -คงสงสัยว่าฉันไปอยู่ไหน
มีคนชื่นชมหรือเพื่อค่าจ้าง
-เก้าหมื่นหกพัน -มันไม่เข้าท่า
-กับสมมติฐานบ้าๆ -ฉันจะได้พักผ่อนเสียที
-เก้าหมื่นหกพัน -และเราจะจัดปาร์ตี้ที่สุดยิ่งใหญ่
-ทุกคนที่นี่ -เก้าหมื่นหกพัน!
-แล้วเจอกัน -กับเงินเก้าหมื่นหกพันฉันรู้ดีว่าจะทำไง
-เช็ค หนึ่ง สอง สาม -กับเงินสดๆ สดๆ
-เงินเก้าหมื่นหกพัน -เราจะเต้น เต้น
-เธอกับฉัน -เราจะนั่งรถที่แต่งซิ่ง
-ไม่ต้องทำงานหนักให้ใครชม -ทำไมล่ะ!
-เก้าหมื่นหกพัน -ฉันจะไปอยู่ดาวน์ทาวน์
-เช่าร้านใหม่ -เราจะสร้างอนาคต
-จิบมาลิบูบรีซ -แล้วเจอกัน!
สุดสัปดาห์ที่ได้ผ่อนคลาย ไร้กังวล
อีกแล้ว
-โว้ โอ โอ! -โว้!
-โว้ โอ โอ! -เย้
-โว้ โอ โอ! โว้ โอ โอ! -ฉันจะไปอยู่ดาวน์ทาวน์
-โว้ โอ โอ! โว้ โอ โอ! -เราจะล้างหนี้ได้
-เราจะประกาศให้ทุกคนรู้ -โว้ โอ โอ!
ฉันจะขึ้นเครื่องและบินไป
เราจะว่ายในกองเงิน โย่
ไม่ต้องระมัดระวัง เราจะมีรวยแล้ว
เมื่อไหร่ที่เริ่มต้น เราจะไม่ต้อง
ไม่ต้องระมัดระวัง เราจะได้เงินและ
เมื่อไหร่ที่เริ่มต้น เราจะไม่ต้อง
-เก้าหมื่นหกพัน -ไม่ต้องระมัดระวัง
-เก้าหมื่นหกพัน -เราจะได้เงินและ
เก้าหมื่นหกพัน
-เมื่อไหร่ที่เริ่มต้น -เรามีเงินแล้ว ไปเร็ว!
เก้าหมื่นหกพัน
-5! -เก้าหมื่นหกพัน
-7! -เก้าหมื่นหกพัน
-16! -เก้าหมื่นหกพัน
-26! -เก้าหมื่นหกพัน
-เราจะได้เงินและ
เมื่อไหร่ที่เริ่มต้น เราจะไม่ต้อง
-หยุด! -33!
-ไม่มีใครถูกเหรอ -ซื้อไป 10 ดอลลาร์เหรอ
บ้าเอ๊ย ต้องอันนี้แหละ
ให้ตาย
ใช่แน่ๆ! ใช่แน่ๆ!
แล้วใครถูกคะ
ทุกคนก็สงสัยแบบเดียวกัน
แต่ลอตเตอรี่ใบนั้นไม่ได้ถูกขึ้นเงิน
ไม่มั้ง พูดจาเลอะเทอะแล้วล่ะ
-อย่าโกหกสิ บอกมาเถอะ -ใช่บอกมา
ถ้ารู้คงบอกไปแล้ว ประเด็นไม่ได้อยู่ที่ใครถูก
แต่คือ เราต่างก็มีซัวนีโต้
และเมื่อเป็นฝันแล้วเราก็ต้องค่อยๆ สะสมมัน
โอ๊ย ร้อนเป็นบ้า ร้อนจัง
ร้อนเป็นบ้า ร้อนจัง
โอ้ น้ำแข็งไส น้ำแข็งไส
น้ำแข็งก้อนใหม่ น้ำแข็งไส
น้ำแข็งไส น้ำแข็งไส
ทั้งหวานและอร่อย น้ำแข็งไส
วันนี้มีมะม่วง เสาวรส
สับปะรด และสตรอเบอรี่
ส้มกับมะนาว
ถ้วยใหญ่ ถ้วยเล็กไง
น้ำแข็งไส น้ำแข็งไส
น้ำแข็งก้อนใหม่ น้ำแข็งไส
น้ำแข็งไส น้ำแข็งไส
ทั้งหวานและอร่อย น้ำแข็งไส
มิสเตอร์ซอฟท์ตี้ ไอศกรีมโคน
วันนี้ร้อนยิ่งกว่าอยู่บนเกาะซะอีก
และมิสเตอร์ซอฟตี้พยายามปิดร้านฉัน
แต่ฉันจะตั้งหน้าหาเงินจนกว่าจะพูดได้ว่า
เฮ้ เพื่อน เมืองนี้เป็นของฉัน!
น้ำแข็งไส น้ำแข็งไส
-นายทุบรถฉันเหรอ -ตั้งหน้าหาเงิน ขายน้ำแข็งไส
-ไปไกลๆ เลย! นี่ถนนฉัน -น้ำแข็งไส น้ำแข็งไส
ตั้งหน้าหาเงิน ขายน้ำแข็งไส
ตั้งหน้าหาเงิน ตั้งหน้าหาเงิน
ไล โล เล โล ไล! ไล โล เล โล ไล!
ตั้งหน้าหาเงิน ตั้งหน้าหาเงิน
ไล โล เล โล ไล! ตั้งหน้าหาเงิน
ร้อนเป็นบ้า ร้อนจัง
ร้อนเป็นบ้า ร้อนจัง ร้อนเป็นบ้า
ไอ้บ้า!
"ดีที่สุด" มิสเตอร์ซอฟท์ตี้
ฟิลลิปส์ซักผ้าแบบออร์แกนิค เปิดร้านใหม่
เดี๋ยวนี้หางานปักมือไม่ได้แล้วนะ
อือฮึ
เพื่อนเก่าฉันเย็บเองกับมือ
คุณคิดเท่าไหร่
1 วันก่อนไฟดับ 34° เซลเซียส
โอ ไม่ ไม่ ไม่ขายค่ะ
สำหรับโอกาสพิเศษสุดสัปดาห์นี้
-พรุ่งนี้สี่โมงได้มั้ย -โอ เหมาะเลย!
-ขอบคุณค่ะ -เอาละ ผืนละเก้าคูณสิบสอง
บวกภาษี ไม่คิดค่าเร่งงาน
จ่ายสดหรือเครดิตครับ
คือว่า
-ขอเก็บไปคิดก่อนนะคะ -ได้ครับ
ยินดีต้อนรับสู่ถนนนี้ค่ะ
ยอมรับเถอะ
นายดีใจที่ฉันไปไม่รอดที่สแตนฟอร์ด
คือว่านีน่า ฉันจะไม่โกหกนะ
นี่มันดีมากเลย
เธอสอบติดเอ็นวายยู สอบติดโคลัมเบีย
-แต่ดันเลือกไปที่ๆ ไกลสุดเลย -ใครบอกเลิกกันแน่
นีน่า ฉันไม่อยากเป็นตัวถ่วงเธอ
ใช่มั้ย ฉันบอกแล้ว เราคุยกันแล้ว...
-เริ่มแล้วไง -หมายความว่าไง "เริ่มแล้วไง"
จุ๊ๆ ขอฟังเสียงถิ่นฉันหน่อย
ฉันเคยคิดว่า
เรามีชีวิตที่ยอดเยี่ยมที่สุด
ตอนที่โลกยังเป็นแผนที่รถใต้ดิน
และรถไฟสาย 1/9
แวะจอดสถานีแถวบ้าน
ตอนนี้ไม่มีรถไฟสาย 9 แล้ว
นั่นสิ
ฉันเคยคิดว่า
บร็องซ์เป็นสวรรค์
ตอนที่โลกมีแค่แผนที่รถใต้ดิน
และความคิดเริ่มเป็นรูปร่าง
บนบันไดหนีไฟนั่น
ช่วยเตือนความจำหน่อยได้ไหม
ว่ามันเคยเป็นยังไง
กับชีวิตที่ยอดเยี่ยมที่สุด
มากับฉันสิ
โอ ไม่นะ
เราเริ่มเดือนกรกฎากันตรงหัวจ่ายดับเพลิง
นายจะคอยเปิดมันทุกซัมเมอร์
ฉันจะเปิดมันด้วยประแจ จนหน้าเปียกโชก
-จนได้ยินเสียงหวอ -ใช่
-แล้วก็วิ่งหน้าตั้ง -วิ่งหน้าตั้ง
-ใช่ฉันวิ่งหน้าตั้ง -จำได้ดีเลย
ไปที่หน้าต่างห้องวิทยุพ่อเธอ
"เฮ้ ขอเข้าไปหน่อย พวกนั้นกำลังไล่จับผม!"
นายมีเรื่องอยู่ตลอดเวลา
เปล่าซะหน่อย
ถึงพ่อเธอจะชอบถากถางแต่ก็ยอมให้เข้าไปหลบ
นายจะเข้าไปซ่อนข้างใน
ชีวิตเคยง่ายกว่านี้
นีน่า ทุกอย่างง่ายกว่าเวลาอยู่บ้าน
ถนนน่าเดินกว่าเวลาอยู่บ้าน
ไม่เห็นหรือว่าทุกอย่างชัดเจนกว่า
เวลาที่อยู่นี่ หรือเป็นเพราะฉัน
บางทีอาจเป็นเพราะฉัน
เราต้องไปแล้ว ฉันอยากให้ดูทุกอย่างที่รู้จัก
พระอาทิตย์กำลังตก และแสงเริ่มสลัว
เราจะไปที่คาสเซิลการ์เดนกันเหรอ
อาจจะ หรือไม่ แต่น่าไปตอนที่อากาศร้อน
ฉันมีที่ร่มๆ ให้นั่งเล่น เดินไปอีกหน่อย
-มันจะเย็นสบาย -เย็นสบาย
-ขอต้อนรับกลับบ้าน -เฮ้!
ย้อนกลับไปตอนใกล้ค่ำสมัยมัธยม นายชอบไปเล่นที่เบ็นเน็ตต์ปาร์ก
แล้วอุสนาวีก็จะแบกวิทยุมา
ระหว่างเดินกลับจากเรียนพิเศษ
จะเห็นนายร้องแร็พกับเพื่อนๆ
-เสียงเพลงดังสนั่น -ฉันเดินผ่านไป
เธอเดินผ่านไป
อย่าหยุด! เต้นไป!
-มานี่สิสาวน้อย! -ไม่ละ
มาน่า!
อย่าหยุด! เต้นไป!
อย่าหยุด! เต้นไป! อย่าหยุด! เต้นไป!
อย่าหยุด! เต้นไป! อย่าหยุด! เต้น!
เมื่อเธออยู่บ้าน
คืนหน้าร้อนค่อยเย็นลง เมื่อเธออยู่บ้าน
ตอนนี้นายอยู่กับฉัน
และเพลงที่เธอได้ยิน
คือเสียงเชียร์เธอจากคนในละแวกบ้าน
-อย่าพูดแบบนั้น -เกิดอะไรขึ้น
อย่าพูดแบบนั้น!
ตอนยังเป็นเด็ก เคยจินตนาการว่าจะเป็นยังไง
ถ้าพ่อกับแม่อยู่ที่เปอร์โตริโกต่อ
ฉันจะเป็นยังไง ถ้าไม่เคยมาเห็นแมนฮัตตัน
ถ้าฉันใช้ชีวิตกับคนที่เปอร์โตริโก
คนแบบฉัน
รู้สึกเหมือนพยายามหาคำตอบมาทั้งชีวิต
เรียนหนักขึ้น เรียนภาษาสเปน
เรียนทุกอย่างที่ทำได้
เคยคิดว่าจะพบกับคำตอบที่สแตนฟอร์ด
แต่ฉันกลับจ้องไปที่ทะเล
ครุ่นคิดว่าฉันควรจะอยู่ที่ไหน
ขอทีอย่าพูดว่าภูมิใจในตัวฉัน
เวลาที่ฉันหลงทาง
ฉันจะได้พูดว่า
ฉันเลิกคิดถึงเธอไม่ได้เลย
ฟังฉันนะ นั่นอาจเป็นสิ่งที่เธอเข้าใจ
แต่นีน่า เชื่อเถอะเมื่อไหร่ที่เธอเจอเส้นทาง
เธอจะเปลี่ยนโลก และเราทุกคนจะคุยอวดว่า
ตอนนั้นเราเคยรู้จักเธอ
ใช่
-นี่เคยเป็นบ้านเธอ -ฉันอยู่บ้านแล้ว
-ขอต้อนรับกลับบ้าน -ตอนที่เธออยู่กับฉัน
-ขอต้อนรับกลับบ้าน -ฉันเคยคิดว่าเรา
-มีชีวิตที่ยอดเยี่ยมที่สุด -ขอต้อนรับกลับบ้าน
เธอได้มาอยู่บ้านแล้ว
นี่บ้านฉัน
บอสครับ ผมเอากาแฟมาให้
ผมประชุมอยู่
โอ้ ไง ไพค์
ทุกอย่างเรียบร้อยมั้ย
ขอบใจเบนนี่ ขอบใจมากเลย
-ต้องการอะไรอีกมั้ย -ไม่ ไม่ ไม่ต้องการ ขอบใจมากนะ
ถ้าคุณอยาก--
-เด็กดีนะ -ครับ
กาเฟกอนเลเชครับ
หมายเลขสิบสอง...
โรงเรียนดีกว่าที่เขาเรียนอยู่
ผมจ่ายค่าเครื่องบินให้ได้ ไปและกลับ
คริสต์มาส ซัมเมอร์
เขาจะได้ไม่หายหน้าจากคุณนานเกินไป
ยังไงก็คุณเป็นพ่อเขา
และผมก็แค่ลูกพี่ลูกน้องเขาแต่...
หมายถึง...นี่อาจจะดีสำหรับเขาก็ได้
คุณไม่แน่ใจ
บอกผมมาสิ
ใจเย็น นายคิดไปไกลแล้ว
นายกำลังทำแบบนั้น ควรจะ...
นั่นขวดแรกของวันเหรอ
ฟังนะ ถ้าฉันพูดได้ว่า...
"ไปเลยซอนนี่" ก็คงจะพูด
ฉันไปคิดมาแล้ว
แต่ทำไม่ได้
เด็กนั่นไม่ฟังว่าฉันจะพูดบ้าอะไร
-งั้นแปลว่าได้เหรอฮะ -แปลว่าได้เหรอ
น้า ไม่เอาน่า
เขาเป็นเด็กดีนะ ทั้งฉลาดแล้วก็ตลก
ห่วงคนอื่น
เด็กนี่เรียนดีมาก ทำงานหนักด้วย
ผมบอกได้เลยนะ
ผมทำงานกับเขาทุกวัน ทำที่ร้านชำ
ผมใช้งานเขาหนักสุดๆ แต่ฟังนะ ผม...
เขามีโอกาสได้ใช้ชีวิตแบบที่คุณกับผมไม่เคยมี
เถอะน่า น้า
นายจ่ายเขายังไง
เงินสด
เคยสงสัยมั้ยว่าทำไม
เคยมั้ย
-ขอโทษนะครับ อาเลฮันโดร -ว่าไง
ขอบคุณที่ให้ผมแวะมาตอนนี้เลย
ผมแค่สงสัยเรื่องสถานะของเงินมัดจำ
มีข่าวดีแน่ะ ลูกเอ๋ย
เช็คถูกขึ้นเงินแล้ว
ที่เป็นของเธอแล้ว
มีทางที่ผมพอจะอยากให้รอก่อนได้มั้ย
เผื่อจะได้จัดการอะไรๆ ให้เสร็จก่อนผมไป
ไม่ได้ยินเหรอ
ที่ตรงนั้นเป็นของเธอแล้ว
ครับ ใช่...
เปลี่ยนใจแล้วเหรอ
ไม่...ไม่ครับ
ไม่ ผมหมายถึง มันยอดมาก
เยี่ยมเลย ขอบคุณอีกรอบนะครับ
คือทุกอย่างมันเปลี่ยนไปไวมาก แต่...
ผมจัดการได้ ขอบคุณครับ
ยินดีด้วยนะ ลูกชาย
-ฝันเป็นจริง ใช่มั้ย -ใช่เลย
0 วันก่อนไฟดับ 37° เซลเซียส
แล้วพ่อซอนนี่ไม่ว่าอะไรที่เขาจะไปเหรอ
ใช่ เขาไม่ได้ว่าอะไร
เยี่ยมเลย
นี่หลานใส่หมวกของพ่อเหรอ
ครับ พอดีเลย
หล่อมากเลย!
ดูดีมาก!
อ้อใช่ เอาขนมปังกับคุกกี้ไปที่โต๊ะด้วย
-โอเค โอเค -โอเคนะ ขอบใจจ้ะที่รัก
-ย่าคะ -ดูสิย่าทำอะไร
ฉันมีเรื่องต้องคุยกับนาย ไม่ใช่ตอนนี้แต่...
อ้อ ได้ โอเค
เปิดอยู่ เปิดไว้แล้ว!
โอ๊ะ เรามีปัญหาแล้ว
-น่ารักมาก! -โอพระเจ้า ชอบชุดนั้นจัง
ชุดเธอสวยมากเลย
โย่ ดูนี่สิ
โชคดีนะ
นายต้องการมันน่ะ
ไง
ว่าไง
อะไร
ขอโทษที เธอแค่... เธอสวยมากเลย
-ขอบใจ -สีโปรดฉันเลย
คือฉัน...
คืนนี้มีเดตน่ะ เลย...
เข้าใจ
ใช่ จริงด้วย
เธอมีเดต
-ฉันก็มีเดตนะ -โอ จริงเหรอ
เรา เรามีเดตกัน
เราเดตกัน นี่คือการเดต
เดี๋ยวหาอะไรให้ดื่มนะ
รีบหน่อยนะ
เอาละ รีบเช็ดก่อนย่าจะเข้ามาเห็น
อุสนาวี วาเนสซ่า มาเต้นกัน
อย่าไปเลย
-อย่าจากฉันไป -ไม่ ไม่เอาเพลงนี้แล้วนะ!
หากเธอไป
จากฉัน
เธอจะอยู่ในความทรงจำ
ตลอดไป... ตลอดไป
ตลอดไป...
รอยบนแผ่นเสียงนั่นเป็นท่อนโปรดเธอเลย
ตลอดไป...
-รอยบนแผ่นเสียงนี่ท่อนโปรดฉันเลย -จริงด้วย ฉันจำได้
มาๆ เคลาเดีย เร็ว
ว้าว
ไม่เอาสักอย่างรึ พยายามกินมังสวิรัติใช่มั้ย
ฉันตักพายมังสวิรัติให้นะ
มาสิ นี่คือวิธีเต้นเพลงนี้
เต้นให้ดูหน่อยสิ ว้าว ย่าเซ็กซี่
-แบบนี้ด้วยนะย่า -ทำไม่เป็นด้วยซ้ำ
นีน่า เธอทำซอสเปื้อนแขนเสื้อฉัน
ส่งทิชชูหรืออะไรมาหน่อยสิ
มาเดี๋ยวช่วย
-ไม่ต้องห่วง -ว้าว
ใช่ ใช่ ใช่
-ดูเขาสิ -เห็นแล้วนะ
-เยอะๆ หน่อย -ได้ เดี๋ยวก็ออกแล้ว
-ว้าว -รู้ใช่มั้ยที่พูดน่ะ
ตอนนี้ฉันพร้อมแล้ว
ถนนต้องการไฟร้อนๆ
เยี่ยม
ฉันจำเอาไว้น่ะ
-อ้า ขอบใจ -เต้นกับเควิน ให้ตาย
รู้มั้ย ธุรกิจแรกของผมคือตอนเจ็ดแปดขวบ
รู้อะไรมั้ย ทุกครั้งที่คุณเล่าเรื่องนี้
อายุคุณไม่เคยเท่าเดิมเลย แถมเด็กลงเรื่อยๆ
-แล้วก็เด็กลงๆ เรื่อยๆ -ผมเจ็ดแปดขวบ
ผมหยิบผ้าขี้ริ้วกับกระป๋อง
ไปที่พลาซ่าในอาเรซิโบและขัดรองเท้าแลกหนึ่งนิกเกิล
แต่ผมใช้ทุกเหรียญซื้อยาขัดรองเท้า
เพราะครั้งต่อไปผมจะได้คิดสิบเซนต์
-ว้าว นักธุรกิจตัวจริง -เพราะคุณมีหัวด้านธุรกิจ
-เฮ้ เบนนี่ -เฮ้ โย่!
-ปาร์ตี้เพิ่งเริ่ม นั่งเร็ว -โทษทีผมสาย
-เดี๋ยวไปเอาจานมาให้ -ไม่ ไม่ ผมไม่หิว
เบนนี่ไม่หิวเหรอ
กินสิ มีอาหารตั้งเยอะแยะ
เควิน ที่ผมเข้าไปขัดจังหวะคุณ กับไพค์ ฟิลลิปส์น่ะ
มันเป็นอย่างที่ผมคิดรึเปล่า
คือผมหยุดคิดถึงมันไม่ได้เลย และ...
เดี๋ยวสิ ฉันเก็บนั่นไว้คุยตอนของหวานนะ
เรื่องอะไรคะ
ตอนแรกที่ไพค์มาหาพ่อเขาต้องการที่ทั้งหมด
วันนี้พ่อเลยเอากลับมาคุยอีกรอบ
ยินดีด้วยนะ พ่อ
-ว่าไงนะ -ว่าแล้วเชียว
เราจะคุยกันตอนนี้เลย ใช่มั้ย
นีน่า ตอนพ่ออายุประมาณลูก
ขอพระเจ้าคุ้มครองแม่ พวกเรามาที่นี่
แล้วเราก็เทหมดหน้าตักเพื่อจ่ายเงินดาวน์โรซาริโอ
ใช้คาดิลแลคสีเลือดหมู 2 คันเป็นกองทัพ
เริ่มเล็กๆ ฝันให้ไกล
พ่อมองเห็นแม่ในตัวลูก
สาบานเลยว่าถ้าแม่ยังอยู่ก็ต้องทำแบบที่พ่อทำวันนี้
พ่อคะ...
พ่อขายโรซาริโอแล้ว
-ยินดีด้วย! -อะไรนะ
-ยกแก้วขึ้นมา -ดีใจด้วยนะ!
-เอาละนะ -ใช่ ได้เงินนั่นมาแล้ว!
แด่นีน่า ที่จะเรียนต่อสแตนฟอร์ดจนจบได้แล้ว
แด่นีน่า!
-แด่นีน่า -แด่นีน่า
นีน่า ขอบคุณพ่อซะสิ
พ่อ มันเลยกำหนดแล้ว
-หนูไม่รู้ว่าพ่อพูดเรื่องอะไรอยู่ -โกหก โกหก!
หยุดโกหกได้แล้ว พ่อโทรไป
พ่อโทรไปแล้ว! หยุดปกป้องพ่อเถอะน่า
มีเรื่องอื่นนอกจากเงินด้วย
นี่พ่อไม่ได้ฟังหนูเหรอ
ฟังสิ เรื่องปัญญานิ่มพวกนั้น...
นั่นก็คือสิ่งที่เรารู้ล่วงหน้ากันอยู่แล้ว!
-ไม่ มันไม่เหมือนกัน พ่อ -ใจเย็นก่อน
มันไม่เหมือนกัน
ตอนพ่อกับแม่มานี่ พ่อมีชุมชนคนละตินรายล้อม
พร้อมต้อนรับพ่อเข้าสู่อ้อมกอด ทารก พวกย่า
และครู และทนาย คนรุ่นแรก คนรุ่นที่ห้า
ที่มหาลัยหนูไม่มีชุมชนของหนู
หนูถูกค้นตัว
ใช่
หนูถูกค้นตัว
วันย้ายเข้า
เพื่อนร่วมห้องหนูทำสร้อยมุกหายและ...
ที่ปรึกษาที่พักกับพ่อแม่เธอเข้ามา...
ค้นตัวหนู และพวกเขา...
รื้อลิ้นชักหนู เทของออกจากกระเป๋าถือ
แล้วหนูก็ยืนอยู่อย่างงั้น
หนูยืนตรงนั้นและไม่พูดสักคำ
แล้วสุดท้ายพวกเขาก็เจอมัน...ในกระเป๋าเธอ
ลูกคือคนที่ดีที่สุดของเรานีน่า
ถ้าลูกยืนหยัดในเวทีไม่ได้พวกเขาจะมองเรายังไง
พ่อจะผลักการทำงานทั้งชีวิตของพ่อให้หนูไม่ได้
บอกเธอไปสิ เธอคือมือหนึ่งของเรา
แล้วหนูก็ขอโทษเหมือนคนโง่
หนูยืนตรงนั้น ไม่ได้ทำอะไรเลย แล้วก็ขอโทษ
ลูกก็เรียนให้ได้เอทุกตัวสิ นั่นไงการแก้แค้น
-พระเจ้า คุณไม่ฟังเธอเลย เควิน -หนูไม่กลับไปแน่!
-ทำไมละ -หนูไม่กลับไปหรอก!
งั้นการตัดสินใจทั้งหมดของพ่อก็เปล่าประโยชน์งั้นสิ
-พ่อทำเพื่อลูกนะ! -ไม่ พ่อทำเพื่อตัวเอง!
ถ้าหนูไม่เอาเงินพ่อละ
ถ้าหนูไม่อยากได้มัน
มองตาพ่อสิ
หนูไม่รับ
เธอไม่รับ
โอเค มันจบแล้ว ออกไป!
เฟียสต้าอินเดอะไฮท์ส
วาเนสซา!
แจ่มชะมัด ชอบที่พวกเขาจัดไฟจัง
คลับสุดฮอตในวอชิงตัน ไฮท์ส
น่าจะใช่ เพลงสุดมันส์
โย่ บอกไปรึยังว่าคืนนี้เธอสวยมาก
-เพราะว่าเธอช่าง... -อุสนาวี เย็นไว้!
-เย็นไว้รึ เย็นรึ? ฉันโอเค -สุดยอด วาเนสซา
เธอเคยมาที่นี่แล้ว
ฉันไม่เที่ยว มัวยุ่งกับงานที่ร้าน
ทุกวันมีอะไรใหม่ๆ เข้ามา
แขนอ่อนล้า ไม่มีเวลามาเต้น
แต่บางทีเธอกับฉันควรได้เที่ยวกันอีก
-ฉันมันงี่เง่า แต่... -ไปหาอะไรดื่มกัน
-อะไรหวานๆ -นายก็รู้
-เหยาะซินนามอนนิด -สุดยอด วาเนสซา
-สำหรับการถูกไล่ออก -ช่วยดับอารมณ์
เพื่อสุขภาพ!
-ขอแค่ขอบคุณก็พอ -ผ่านมาหลายปีแล้ว
ชน!
ที่ได้ลงเอยกับวาเนสซา
-จัดปกเสื้อหน่อย -ร้องดังๆ!
ได้มาดื่มช่วงสุดสัปดาห์
ตราบใดที่นายเป็นคนจ่าย
-เฮ้ คุณ คุณ -ใคร ฉันเหรอ
-อยากเต้นมั้ย -ไม่ดีกว่า
โอเค ฉันลองแล้วนะ
ก็ดี ก็ดี เฮ้ ถ้าเธออยากนะ
-ไม่ว่าอะไรเหรอ -ไม่เลย ไม่เลย
-โย่ -โย่
-วาเนสซาคุยกับใครน่ะ -หนุ่มคนนึง
หนุ่มคนนึงเหรอ
แย่แล้ว เธอกำลังยั่วให้นายหึง
หึงเหรอ ฉันไม่หึงนะ ฉันรับได้หมดแหละ
ให้ตาย!
วาเนสซา รอบหน้าขอฉันนะ
วาเนสซา ขอฉันแทรกหน่อย
เหงื่อที่หยาดหยด ท่าที่พริ้วไหวบนฟลอร์
ทำให้ฉันอยากเต้นไม่รู้จักพอ
วาเนสซา รอบหน้าขอฉันนะ
วาเนสซา ขอฉันแทรกหน่อย
เหงื่อที่หยาดหยด ท่าที่พริ้วไหวบนฟลอร์
ทำให้ฉันอยากเต้นไม่รู้จักพอ
วาเนสซา รอบหน้าขอฉันนะ
วาเนสซา ขอฉันแทรกหน่อย
เหงื่อที่หยาดหยด ท่าที่พริ้วไหวบนฟลอร์
ทำให้ฉันอยากเต้นไม่รู้จักพอ
บาร์เทนเดอร์ ขอเหล้าอะมาเร็ตโต้ ให้สาวคนนี้
คุณนี่สวยจริงๆ ถูกใจผม
คุณทำให้ผมต้องทัก คุณต้องการผม
จริงจัง มากมาย จริงใจ มาสนุกกัน
อ๋อ คุณเป็นสาวสตรองพูดน้อย
ผมเป็นชาวแคริบเบียนที่จะทำให้คืนนี้สุขล้น
แต่ผมวกวน พูดให้หายเครียดหน่อยสิ
ฉันไม่พูดภาษาอังกฤษ
เยส!
-ฉันตามหานายอยู่ -เธอไปไหนมา
-โย่ นี่เธอยุ่งทั้งคืนเลยนะ! -นายติดเต้นกับฉันเพลงนึง
ได้ รอก่อน เดี๋ยว เดี๋ยว ดื่มสักช็อต
-อยากดื่มมั้ย -ไม่ ไม่เป็นไร
เดี๋ยวเอามาให้นะ
-เดี๋ยวกลับมา เดี๋ยวกลับมา! -ไม่ อยู่ก่อน! อุสนาวี!
สองช็อตครับ เหมือนเดิม
-อ้าว เกิดอะไรขึ้น -ไฟดับ ไฟดับ!
ไฟดับแล้ว โอพระเจ้า
-เอ๊ะ เกิดอะไรขึ้น -ไฟดับ! ไฟดับ!
ไฟดับแล้ว โอพระเจ้า
พวกเราไม่มีไฟ
-พวกเราไม่มีไฟ -ใครก็ได้ เปิดประตูที
-พวกเราไม่มีไฟ
-หาอุสนาวีไม่เจอ
-วาเนสซา! -นีน่า เธออยู่ไหน
-มีใครเห็นเบนนี่มั้ย -นีน่า เธออยู่ไหน
-เบนนี่! -นีน่า เธออยู่ไหน
-หาเธอไม่เจอ -อุสนาวี
มันยิ่งร้อนกว่าเดิม ทุกคนวิตก
เฮ้ เราต้องทำแบบอุสนาวี ไฟถนนก็ไม่ติด
เพราะเราไม่มีไฟใช้ เวลาเราใกล้หมด
-มีแค่นายกับฉัน -แล้วเราต้องทำยังไงล่ะ
ฉายไฟให้ชุมชน
เมื่อประกายไฟติด เราจะมีแสงสว่าง
ใส่ขวดเอาไว้ ตั้งใจนะทุกคน
มารวมกันไว้ ของฟรี เตรียมกระสุนให้พร้อม
จุดไฟไว้ จนกว่าไฟฟ้าจะมา
ถอยไป ถอยไป ถอยไป!
ดูดอกไม้ไฟพวกนั้น
ดูดอกไม้ไฟพวกนั้นสิ
จุดไฟให้กับฟ้ายามราตรี
ดูดอกไม้ไฟพวกนั้น
ดูดอกไม้ไฟพวกนั้นสิ
จุดไฟให้กับฟ้ายามราตรี
-ครั้งสุดท้ายนายเห็นเธอที่ไหน -อยู่บนฟลอร์เต้นไง!
-เธอส่งข้อความมามั้ย โทรหารึเปล่า -คันนี้ของฉัน!
ฉันโทรสองรอบแล้ว เขียนไปด้วย
-เธอไม่ตอบเลย -ออกไปจากรถฉัน!
ฉันต้องไปที่ห้องวิทยุ
แต่ฉันต้องรอวาเนสซา ต้องหาให้เจอ
-นายพูดเรื่องอะไร -ฟังนะ พรุ่งนี้ฉันอาจจะตกงาน
แต่คืนนี้ยังมีหน้าที่อยู่ นีน่า
ปล่อยไปเถอะ
ไม่ได้ อยู่กับอุสนาวีไว้ เดี๋ยวเจอกันนะ
-เราไม่มีไฟฟ้า เราไม่มีไฟฟ้า -โอพระเจ้า น่ากลัวจัง
ผู้คนคลุ้มคลั่ง
ทุกคนพากันกรีดร้อง วิ่ง ตะโกน ทุบดี
-ทุกคนหวาดกลัว -เจอคนที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน
-อุสนาวี! -อยู่นี่!
วาเนสซา!
-เธอทิ้งฉัน -โย่ เธอพูดเรื่องอะไร
อุสนาวี นายแทบไม่ได้เต้นกับฉันทั้งคืน
อย่ามาล้อกันเล่น ฉันพยายามมาทั้งคืน
เธอส่ายสะโพกกับหนุ่มๆ ครึ่งไฮท์ส
-พูดดีนะ -ไม่ให้โอกาสฉันสักครั้งทั้งคืน
-อะไรนะ -ฉันขอเต้นสักเพลงได้มั้ย
-กลับละนะ -วาเนสซา
ฉันต้องไป
อย่าเดินหนีกันไปคืนนี้
ฉันไม่อยากอะไรอีกแล้ว
ฉันกลับบ้านเองได้
-คอยแต่จะวิ่งหนีจากบ้าน -โดยไม่มีนาย
โดยไม่มีนาย
ดูดอกไม้ไฟพวกนั้น ดูดอกไม้ไฟพวกนั้นสิ
จุดไฟให้กับฟ้ายามราตรี
ดูดอกไม้ไฟพวกนั้น ดูดอกไม้ไฟพวกนั้นสิ
จุดไฟให้กับฟ้ายามราตรี
เนเกิลที่บรอดเวย์มีคนต้องไปคลอด ที่รพ.โคลัมเบียเพรสไบทีเรียน
พาเธอไปได้มั้ย ขอบใจ สุขสันต์วันเกิดนะ
โย่ เควิน ผมโอนทุกสายเข้ามือถือผม
ใช้เครื่องปั่นไฟสำหรับการโทรออก
โอ ที่รัก
โอ ว่าไง ที่รัก
ฉลาดจัง
-ฉลาดมากเลย -ว่าไงจ๊ะ
เธอมาเร็วมากเลย เกิดอะไรขึ้น
ข้าวอบไก่
-ใช่ นานมากที่คลับ -อุสนาวี เป็นอะไรไป
-ช่างมันเถอะ -ดื่มอะไรหน่อย
ดื่มเพื่อความโศก
ใช่ แต่เธอดูสบายเกินไปนะ
-จี-51 -บิงโกจ้ะแม่จ๋า
ดูดอกไม้ไฟพวกนั้น
ย่าไหวมั้ย
จุดไฟให้กับฟ้ายามราตรี
คืนนี้ดาวเต็มฟ้า
ดูดอกไม้ไฟพวกนั้น
เราไม่ได้อยู่ลำพัง
จุดไฟให้กับฟ้ายามราตรี
เราไม่ได้อยู่ลำพัง
ฟังให้ดี ถ้าไม่มีลูกค้าขอให้ไปที่สาย 125
ที่โบสถ์ชาวยิวแล้วไปส่งที่เรจิเมนต์
ถ้านายข้ามสะพานไป
-ก็รับคนขับได้หลายคน -ไปที่ดิคแมนละกัน
ทำสิ่งที่ต้องทำ
เดี๋ยวผมไปเอาน้ำมาให้
เอาละ ยกเท้าขึ้น
-ดีขึ้นเยอะ -เอาละ
-ดีขึ้นแล้ว -โอเคนะครับ
-จ้ะ ขอบใจ -เอาละ
ดูดอกไม้ไฟพวกนั้น ดูดอกไม้ไฟพวกนั้น
จุดไฟให้กับฟ้ายามราตรี
ในวอชิงตัน...
ดูดอกไม้ไฟพวกนั้น
จุดไฟให้กับฟ้ายามราตรี
-เสร็จแล้ว เสร็จแล้ว -นี่เราถูกตัวกันอยู่เหรอ
โอพระเจ้า น่ากลัว!
ร้อนจัง ร้อน
ร้อน
ร้อนจัง ร้อน
ร้อน
โอ แม่จ๋า
วันร้อนที่สุดของซัมเมอร์
อดทนและศรัทธา
ร้อนยิ่งกว่าที่บ้านในลาวิโบรา
วอชิงตัน ไฮท์สแห่งฮาวานา
เมืองพลุกพล่านที่มีผู้คนหน้าตาเหมือนฉัน
เมื่อยามเป็นเด็กในลาวิโบรา
ฉันวิ่งไล่นกในพลาซ่า
สวดขอให้แม่ได้งานทำ
ค้นดวงดาวบนท้องฟ้า
เพื่อหาสัญญาณ
ใช่ แม่จ๋า
มีดาวมากมายในคิวบา
ในนิวยอร์กไฟถนนทำเรามองไม่เห็นอะไร
ต้องติดสินบนเพื่อให้ได้ขึ้นบนหลังคา
ไม่มีคาซิโอเปียในวอชิงตัน ไฮท์ส
แต่ไม่มีอาหารในลาวิโบรา
ยังจำคืนที่มีแต่ความคั่งแค้น
ความหิวในทุกบ้าน
สาวๆ พับผ้า ฉันเล่นกับเพื่อนในสายฝนหน้าร้อน
แม่ต้องการงาน แม่บอกว่าเราจน
วันหนึ่งเราพูดว่า "ฝ่าฟันในนิวยอร์ก"
ขอต้อนรับสู่นิวยอร์ก
และนิวยอร์กอยู่ไกล แต่นิวยอร์กมีงาน
เราเลยมากัน
ตอนนี้ฉันตาสว่างแล้ว
สายไปหลายล้านปี
ขอพูดให้ฟัง ลองคิดดูว่าจะทำยังไง
จำสิ่งที่เราเคยผ่านมาแล้วให้ดี
นิวยอร์ก โอแม่จ๋า
มันไม่เหมือนวันนี้ ขอบอก
อดทนและมีศรัทธา
-อดทนและมีศรัทธา -อดทนและมีศรัทธา
-เพิ่งลงจะเรือสู่อเมริกา
หนาวแทบแข็งต้นเดือนธันวา
เมืองที่หนาแน่นในปี 1943
เรียนรู้ทุกอย่างในอเมริกา
ด้วยภาษาสเปน ฉันจำได้
เต้นรำกับนายกฯ ลากัวเดีย
ทุกคนที่นี่ต้อนรับแม่กับฉัน
ทำความสะอาดให้เกลี้ยง
-อดทนและมีศรัทธา -เรียนภาษาอังกฤษซะ
-อดทนและมีศรัทธา -อย่ามาทำงานสาย
จงทำงานหนัก
ชีวิตดีกว่าตอนอยู่กับนกที่ลาวิโบราไหม
นอนเตียงสองชั้น อยากหาเวลาพัก
ฝ่าฟันกับภาษาอังกฤษ
พยายามฟังเพื่อนๆ หางานทำจนได้เป็นแม่บ้าน
เราทำความสะอาดบ้าน ขัดถูอย่างมีศักดิ์ศรี
ให้กับบ้านทุกหลังในอัพเปอร์อีสต์ไซด์
วันผ่านไปเป็นอาทิตย์ อาทิตย์ผ่านไปเป็นปี
-และฉันยังอยู่นี่ -อดทนและมีศรัทธา อดทนและมีศรัทธา
ตอนที่ให้อาหารพวกนก
มือเริ่มจะสั่นเทา
และระหว่างเล่าเรื่องนี้
หัวใจกำลังจะสลาย
-ใช่ แม่จ๋า -ใช่ แม่จ๋า
จะทำยังไงเมื่อฝันกลายเป็นจริง
-ใช่ แม่จ๋า -ลูกใช้ทั้งชีวิต
สืบทอดความฝันของแม่
ลูกทำได้ ลูกรอดมาได้
ลูกทำได้
ตอนนี้ควรบอกลา
หรืออยู่ต่อไป
เอาละ แม่
โอเค
อดทนและมีศรัทธา
ร้อนจัง ร้อน
ร้อน
ย่าครับ
ย่า
ย่า ย่า
ดาเนียลลา!
ย่า
ดาเนียลลา!
โทร 911!
-โอเค โอเคๆ -โทร 911!
-เดี๋ยว ทำไม -โทรแล้ว โทรแล้วๆ
-เกิดอะไรขึ้น -ไม่ อย่านะ...
ดาเนียลลา!
-เกิดอะไรขึ้น -ขอผ้าขนหนู!
เอาผ้าขนหนูมาหน่อย!
โอเค โอเค
-ไม่เป็นไรนะ -ย่าครับ ไม่เป็นไรนะ ผมอยู่นี่
ผมอยู่นี่ ย่าครับ ผมอยู่นี่ ผมอยู่นี่
ผมอยู่นี่ ผมอยู่นี่
ย่าถูกบันทึกว่าเสียชีวิต
ที่ตรงนั้น เธอนอนอยู่บนเตียง
หน่วยแพทย์บอกว่าหัวใจย่าหยุดเต้น
พวกเขาพูดประมาณนั้นแหละ
บอกว่าความเครียดรวมกับความร้อน
ไม่เคยเข้าใจเลยว่าทำไมย่าถึงไม่กินยา
คิดว่าย่าจากไปอย่างสงบ
พร้อมกับเศษขนมปังติดมือ
ย่าเคลาเดียยิ้มง่าย
เธอร้องและภาวนาถึงสิ่งที่เราไม่สนใจ
ขวดแก้วโค้ก เศษขนมปัง
ฟ้าที่เต็มไปด้วยดาว
เธอรักพวกมัน
เธอพูดว่า "อาลาวันซ่า"
อาลาวันซ่าแปลว่าการถวายแด่พระเจ้า
แล้วร้องว่า "โปรดอำนวยพรแก่สิ่งนี้"
ตอนเธอยังอยู่ หนทางดูชัดเจน
เมื่อไม่นานนี้เอง
อาลาวันซ่า
ขอพระองค์โปรดอวยพรให้เคลาเดีย
อาลาวันซ่า
ขอพระองค์โปรดอวยพรให้เคลาเดีย
อาลาวันซ่า
ขอพระองค์โปรดอวยพรให้เคลาเดีย
อาลาวันซ่า
ขอพระองค์โปรดอวยพรให้เคลาเดีย
อาลาวันซ่า
ขอพระองค์โปรดอวยพรให้เคลาเดีย
อาลาวันซ่า
-อดทนและมีศรัทธา -อาลาวันซ่า
-อดทนและมีศรัทธา -ขอพระองค์โปรดอวยพรให้เคลาเดีย
-อดทนและมีศรัทธา เคลาเดีย -อาลาวันซ่า
อาลาวันซ่า
จะพักหน่อยมั้ย
ไม่ค่ะพ่อ เล่าต่อเลย
3 วัน ไฟยังดับอยู่ 41° เซลเซียส
พ่อฮะ
วันที่ดีที่สุด
เงียบจนน่ากลัว
ปกติจะมีรถไฟขบวนนึงส่งเสียงแหลมบนนั้น
โย่ ฉันกำลังคิดว่า มีหลายเรื่องเกิดขึ้น
แล้วทุกเรื่องก็ทำให้ฉันนึกถึงคนที่ฉันแคร์ที่สุด
และฉันก็คิดถึงเรื่องเธอ
นายจะย้ายบ้านอยู่แล้วนะ
ย้ายประเทศสิ พูดให้ถูก
ใช่ แต่ยังไม่ไปจนสิงหาโน่น
แบบว่า เรายังมีเวลา
อุสนาวี...
ฉันเป็นช่างเพนท์เล็บนะ
มีคนแบบฉันอยู่ทั่วไป ทั้งที่นี่และที่โน่น
หยุดน่า!
โย่ เธอเป็นศิลปินนะ
หนังสือแล็บม.ปลายของเธอ...
ฉันควรจะฟังครูสอนบนกระดานแต่...
...รูปที่เธอวาดเล่นพวกนั้น
มันเหมือนกับ...
วันเดอร์วูแมน ผสม...
เดอะ ซิมป์สันส์ ผสม...
...รูปกัวร์นิกา
แล้วฉันก็...
นั่งดูแล้วคิด...
ฉันอยากเห็นโลกผ่านสายตาเธอจังเลย
นี่ ดูนี่สิ
เบนนี่ นายรู้มั้ยก่อนฉันจะซื้อโรซาริโอ
...มันเคยเป็น โอฮันราฮาน
ถนนทั้งสายมีแต่คนไอริช
โอฮันราฮาน บริการรถยนตร์
บริการเชื่อถือได้และมีคุณภาพ
รู้มั้ยทำไมฉันถึงซื้อ
พ่อดึงฉันออกจากโรงเรียนมัธยม
เพื่อที่ฉันจะได้ทำฟาร์มเหมือนอย่างเขา
ได้ค่าแรงเท่าเขา
ฉันคิดในใจ "ไม่ๆ ไม่นะพ่อ"
"ไม่มีเหตุผลเลย"
ฉันต้องลาออกเพื่อให้คนอื่นรวยจากงานฉันเหรอ
ฉันมาที่นี่
จะได้ทำงานของตัวเองได้
แต่คุณไม่เคยได้เรียนจบ
แต่นีน่าเรียนจบ
พวกเธอถามฉันว่า "ซัวนีโต้แปลว่าอะไร"
ฉันจะไม่มานั่งเล่านิทานสวยหรูให้ฟังหรอกนะ
ความฝันไม่ใช่อะไรที่เจิดจ้าเหมือนเพชร
รู้มั้ย บางครั้งมันก็...มันยาก
และไม่สวยงาม
-เย้! -ผู้อพยพจงเจริญ!
เราคือฝันของเคลาเดีย
DACA ไม่ใช่ของขวัญจากนักบุญใจกุศลใช่มั้ย
-ไม่ใช่ -ไม่!
-พวกเธอทำให้มันเกิดขึ้น เธอสู้เพื่อมัน -ใช่!
นั่นคือเหตุผลที่มันจะเดินหน้าต่อ
แล้วพวกคนที่ขาดคุณสมบัติแบบหลานฉันล่ะ
เธอเข้ามหาลัยไปโดยไม่มีเอกสารแต่...
ถ้าไม่ทำงานระหว่างเรียนรัฐบาลก็ไม่ช่วย
เธอเลยไม่ได้เข้ามหาลัย มันไม่ถูกต้อง
-เธอว่าไงนะ -เธอว่าหลานเธอไม่ได้เข้ามหาลัย
เราฝันได้ไกลกว่านี้ ดีกว่านี้ใช่มั้ย
โย่ ซอนนี่!
เป็นอะไรไป
สู้กันต่อ ใช่!
ฉันรู้ว่าคงไม่ได้ใบอนุญาต
แต่ไม่ได้เรียนมหาลัยเหรอ
เธอพูดถึงพวกที่ไม่มีเอกสารน่ะ
ฉันจำได้ตอนที่อายุเท่าพวกเธอ เคยว่ากันว่า
"ถ้าเราทำงานหนัก ใช้ชีวิตตามกฎ
เงินจะไหลมา สิ่งดีๆ จะเข้ามา
และสิ่งเหล่านั้นจะเติมเต็มเรา"
แต่ไม่ใช่เลย
เราทำงานหนักเพื่อไปถึงจุดนั้นจนลืมสิ่งที่อยู่ตรงหน้า
ฉันตั้งใจจะเป็นเหมือนเธอ
ผู้อพยพจงเจริญ!
เล่าเรื่องของคุณ!
เล่าเรื่องของคุณ ไม่มีอะไรต้องอาย!
เล่าเรื่องของเรา! เล่าเรื่องของเรา!
พ่อ หนูรู้แล้วว่าต้องทำอะไร
พ่อให้โอกาสการศึกษาที่ดีกับหนูและหนูต้องใช้มัน
และหาวิธีให้พวกเด็กที่ไม่มีเอกสารได้มีอนาคต
สแตนฟอร์ดอาจไม่ใช่ทางออกแต่อาจเป็นทางกลับเข้าไป
เหมือนที่ย่าเคยพูดเสมอ
รักษาเกียรติของเราไว้แบบเรียบง่าย
ว้าว
นี่แหละคือลูก
ทำไมคะ
นี่คือเวลาที่ลูกทำได้ดีกว่าพ่อ
ไม่ใช่เพราะใบปริญญาหรูหรา
แต่เพราะลูกมองเห็นอนาคตที่พ่อมองไม่เห็น
นี่...
ลูกเป็นคนเปอร์โตริกัน
เป็นคนนิวยอร์กริกัน
เราเป็นคนที่เคลื่อนไหว พาเราไปกับลูก
ไม่ต้องไปสนพวกที่สงสัยในตัวลูก
เก็บรอยช้ำมาให้หมดลูกรัก แต่อย่าลงจากเวที
เอกสารการขอเช่า โมราลเลส วาเนสซา
อาชีพ: ช่างทำเล็บ บริษัท: ดาเนียลลาซาลอน
ผมโทรไปแล้ว มันยังว่างอยู่
ผู้เซ็นร่วมกับวาเนสซาต้องไม่ได้จะออกนอกประเทศ
ช่วยทีนะ
ถือว่าขอแบบส่วนตัว
พร้อมแล้วครับคุณนาย
เรียกฉันซินญอริต้าย่ะ
ครับ ครับคุณนาย... ซินญอริต้า ครับ
พร้อมแล้ว จะขับตามหลังไปนะ
-ในนี้ร้อนกว่าอีก -เปิดแอร์สิ
-ที่รัก ทำอะไรอยู่น่ะ -ลาก่อน คนของฉัน
ไปหาฉันที่บรองซ์นะ
3843 แกรนด์คองคอร์ส
ทุกคนไปไหนกันหมดเนี่ย
ให้ตาย เหมือนทุกคนยอมแพ้แล้วเลย
ขออภัย ร้านปิด
ไม่มีไฟฟ้า
บายทุกคน!
บาย!
แย่มาก
น่าอายที่สุด!
ย่าจากไปแล้ว แต่นี่คือสิ่งที่พวกเราทำเหรอ
เรายังไม่หมดไฟนะ ไฟเราลุกโชน
ถ้าย่าเคลาเดียอยู่เธอคงพูดว่า "เอาเลย"
ที่เปอโตริโกไฟดับตลอดแต่เราก็ยังจัดเฟียสต้ากันได้
นี่เหมือนเกาะกิลลิแกนด์เปี๊ยบเลย
ที่รัก ใจเย็นก่อน ถ้าเป็นพระเยซูจะทำยังไง
นี่ฉันหน้าเหมือนพระเยซูเหรอยะ
-ก็บางครั้งที่หรี่ตาอ่ะนะ -ก็จริง
เฮ้!
ฉันกำลังมองเห็นเรื่องไร้สาระสิ้นดีบนถนน
ไม่เคยนึกว่าจะได้เห็นวันนี้
ชาวละตินกลัวความร้อนตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
ตอนฉันยังเป็นเด็กที่โตขึ้นมาในทิวเขาเวก้าอัลต้า
ช่วงเวลาโปรดของฉันคือคริสต์มาส
-ถามสิว่าทำไม -ทำไม
ไม่มีหิมะสักเกล็ดเดียว
แต่ โอ เหล้าน้ำมะพร้าวช่วยได้นะ
ระหว่างเราร้องเพลงเทศกาลงานคาร์นิวัลก็จะเริ่มต้น
ธุรกิจปิดกิจการ เราพร้อมย้ายไป
มาฉลองงานคาร์นิวัล
ในละแวกบ้านกัน
สุดยอด!
คาร์นาวัล เดล บาริโอ
เราไม่ต้องการไฟฟ้า ลุกขึ้นยักย้าย เต้นไป
เอาลูกแซกออกมา แทมบูรินมาร่วมขบวนพาเหรด
คาร์นาวัล เดล บาริโอ
ฉันๆ ฉันมีคำถามไม่รู้ว่ากำลังร้องอะไรอยู่
ร้องไปตามใจเลย เรากำลังด้นสด
ไล เล โล ไล โล เล โล ไล
-ร้องอะไรก็ได้ -เดี๋ยว อะไรนะ
คาร์ลานึกอะไรขึ้นได้ในหัวก็ร้องเป็นเพลงเลย
แม่ฉันเป็นคนโดมินิกัน-คิวบาพ่อเป็นคนชิลีอพยพซึ่งแปลว่า
ฉันเป็นชิลี-โดมินิ-คูริกัน...
แต่ฉันมักบอกว่ามาจากควีนส์
คาร์นาวัล เดล บาริโอ
ทำไมทุกคนถึงแฮปปี้ทั้งที่เหงื่อโทรมไร้ไฟฟ้าใช้
ฉันควรรีบย้ายไปโดยเร็ว ถนนนี่ยิ่งแย่ลง
ไม่มีทางไปเที่ยวคลับกับเพื่อนโดยไม่ถูกเบียดกระเด็น
โอ ไม่เอาน่ะ
วาเนสซา อย่าแสร้งทำว่าเป็น "เพื่อน" กับอุสนาวี
ทุกคนรู้ว่าเขารักเธอ
ว้าว
พอพูดถึงเรื่องน่าจั๊กจี้ มันก็ปิดไม่อยู่
-โย่ ไม่จริงหรอก -ไม่เคยสังเกตเหรอ
เธอได้กาแฟฟรีด้วยนะ
คาร์นาวัล เดล บาริโอ
อุสนาวีมาแล้ว!
โย่! โย่! โย่ โย่ โย่ๆ
ไหนๆ ทุกคนก็อยู่ นั่งลงฉันมีเรื่องจะประกาศ
ตอนนี้ไม่มีอะไรจะหยุดฉันได้
ประกาศให้รู้กันทั้งเมืองว่าฉันกำลังจะไป
ฉันจะปิดร้าน ซอนนี่แจกน้ำอัดลมให้ทุกคนได้
เปิดฝาเกลียวแล้วถวายพระเจ้า
ฉันคิดถึงย่าเคลาเดีย ได้เวลาโผบินแล้ว
ดาเนียลลา,คาร์ลาเก็บของ...ฉันจองตั๋วบินไปโดมินิกันพรุ่งนี้
โอพระเจ้า
โบกธงให้สะบัด ธงชาติโดมินิกัน
โบกธงให้สะบัด ธงชาติเปอร์โตริโก
โบกธงให้สะบัด ธงชาติเม็กซิโก
โบกธงให้สะบัด ธงชาติคิวบา
-โบกธงให้สูง! -เฮ้!
-โบกธงไปทุกที่! -เฮ้!
เตือนให้ระลึกถึงบ้านเกิด
ฉันระลึกถึงบ้านเกิด
-ธงอันสวยงาม! -เฮ้!
-บรรจุจิตวิญญาณไว้! -เฮ้!
และยามที่ฉันตายไป
ฝังฉันไว้ที่บ้านเกิด
เฮ้ มิสเตอร์เบนนี่ วันนี้เจอม้าบ้างไหม
หมายความว่าไง
ได้ยินว่าเธอพานีน่าไปเล่นคลุกกองฟาง
เฮ้! อูว์
-เบนนี่กับนีน่า นั่งอยู่ใต้ต้นไม้ -ไม่จริงหรอก
-จอ-อู-บอ จูบ -เธอน่ะแหละ
ซุบซิบกันไป นีน่ากับเบนนี่
-จอ-อู-บอ จูบ -โอเค โอเค
เดี๋ยวก่อน รอสักครู่
อุสนาวีกำลังจะทิ้งเรา ไปสาธารณรัฐโดมินิกัน
และเบนนี่ฉกสาวที่ฉันตกหลุมรักไป
เธอเคยเป็นพี่เลี้ยงฉันมาก่อนนะ
ฟังนะ ทุกคนต้องการแบบนี้รึไง
เราปิดร้านขายของชำ ทั้งละแวกบ้านหายไป
ขายห้องส่งวิทยุ ปิดร้านเสริมสวย
พวกเขาจะไม่เปิดไฟอีกก็เพราะ
พวกเราไม่มีไฟ พวกเราไม่มีไฟ
และทุกคนก็ยังเต้น ร้องเพลงและฉลอง
มันสายเกินไป ที่นี่กำลังแตกสลาย
พวกเราไม่มีไฟ พวกเราไม่มีไฟ
ถ้าพวกเราไม่มีไฟ งั้นก็จุดเทียนไข
ไม่มีเรื่องอะไรที่นี่รับมือไม่ได้
นายอาจคิดถูกซอนนี่ เรียกพวกชันสูตรมา
พวกเราอาจไม่มีไฟ มุมถนนมีแต่คนต่างชาติ
ละแวกนี้อาจจะเปลี่ยนไปตลอดกาล
คืนนี้อาจเป็นคืนสุดท้ายของเรา แต่ยังไง
นายอยากเผชิญหน้าแบบไหน
นายจะไม่ทำอะไรทั้งที่กำลังจะจบสิ้นเหรอ
ร้องไห้แบบคนกลัวความจริง
ฉันจะสะบัดธงที่ถืออยู่ในมือ
-โบกธงให้สะบัด! -เฮ้!
-โบกธงไปทุกที่! -เฮ้!
คืนนี้เราจะส่งเสียงดังๆ กันได้ไหม
-คืนนี้เราจะทำเสียงหน่อยได้ไหม! -เฮ้!
ธงอันสวยงาม บรรจุจิตวิญญาณไว้
จงร้องเพลงดังๆ ให้เสียงแหบแห้ง
จนมันดังข้ามสะพานในอีสต์เซคอคัส
โบกธงให้สะบัด!
ปักมันไว้ในทุกที่
จากเปอโตริโกถึงซานโตโดมินิกัน
ไม่ว่าที่ไหน เราจะเป็นตัวแทนและเริ่มจังหวะ
ธงอันสวยงาม
บรรจุจิตวิญญาณฉันไว้
วาเนสซา ลืมเรื่องที่น่าจะเป็นไปได้ซะ
มาเต้นคืนสุดท้ายกับฉันในถิ่นของเรา
สุดยอด!
คาร์นาวัล เดล บาริโอ
โบกธงให้สะบัด!
คาร์นาวัล เดล บาริโอ
และเมื่อฉันตาย
-คาร์นาวัล เดล บาริโอ -ฝังฉันไว้ที่บ้านเกิด
-เดล บาริโอ -โบกธงให้สะบัด
ธงชาติโดมินิกัน
-โบกธงให้สะบัด -โบกธงให้สะบัด
ธงชาติเปอโตริโก
-โบกธงให้สะบัด ธงชาติเม็กซิกัน -ลาก่อน ลาก่อน ลาก่อน
โบกธงให้สะบัด ธงของเรา
ธงของเรา ธงของเรา ธงของเรา
โบกธงให้สะบัด เฮ้!
รักนะทุกคน! รักนะทุกคน! บาย!
30 วัน หลังจากไฟดับ 26° เซลเซียส
เอาละ ระวังมือด้วย ขยับ... กดสิ
-โอเค โอเคๆ ได้แล้ว -อย่างงั้นละ อย่างงั้นละ
-นิ้วฉัน! -โอ้พระเจ้า โย่
ฟังนะ ฉันทำได้ กดไว้ กดเอาไว้
โอพระเจ้า
โอให้ตาย เธอไปแค่ถึงวันขอบคุณพระเจ้าเอง
นีน่า
ขอฉันฟังเสียงถิ่นฉันหน่อย
ตอนไฟดับอาทิตย์ตกสวยกว่านี้
แล้วถ้าเรา...
แกล้งทำเป็นว่าไฟยังดับอยู่ละ
-ฉันชอบนะ -เหรอ
ต้นกรกฎา
หน้าร้อนทั้งหมดรอเราอยู่ข้างหน้า
เมื่อดวงอาทิตย์ลาลับ
เราต้องการไฟฉาย
เราต้องการเทียนไข
ฉันคิดว่ารับมือไหว
เมื่อเธอไปจากบ้าน
ฉันจะซื้อบัตรโทรศัพท์ให้
-เพราะฉันตกหลุมรักเธอ -รักเธอ
ฉันจะกลับตอนวันแรงงาน
และฉันจะหาทางไป
ทางฝั่งตต.สู่แคลิฟอร์เนีย
เรามีซัมเมอร์
เรามีกันและกัน
อาจยาวนานกว่านั้น
ยามที่เธออยู่ลำพัง
จู่ๆ ก็ไม่มีฉัน
เธอจะลืมกันไหม
พยายามแค่ไหนก็ลืมไม่ได้
ยามที่อยู่คนเดียว
และฉันหลับตาลง
ก็จะได้เห็นหน้าของเธออีกครั้ง
และเมื่อเธอจากไป
รู้ว่าฉันกำลังรอคอย
เมื่อเธอจากไป
แต่เธออยู่ที่นี่กับฉัน
-ตอนนี้ -เราจะทำงานหนัก
แต่หากเราต้องจากกันไป
-เบนนี่ -ขอฉันใช้เวลานี้
-เพื่อพูดว่า -ไม่ ไม่
เธอจะเป็นคนเปลี่ยนโลกในวันหนึ่ง
ฉันจะคิดถึงบ้าน
และฉันจะคิดถึงเธอทุกคืน
ในช่วงเวลาเดียวกัน
เมื่อดวงอาทิตย์ลาลับ
นีน่าไม่ให้พวกเขาขับไปส่งที่สนามบินด้วยซ้ำ
เธอต้องการก้าวต่อด้วยตัวเอง
หญิงแกร่งไม่ยอมใคร เหมือนลูกสาวพ่อเลย
นั่นดีแล้ว
แด่อุสนาวี
เทคไฟว์ เมกะมิลเลียนส์แจ็คพ็อต
อะไรเนี่ย
ไม่จริงนะ!
ไม่ ไม่จริงหรอก!
โย่ นี่แกล้งกันใช่มั้ย!
โย่ นี่แกล้งกันอยู่ใช่มั้ยเนี่ย!
โธ่ ย่า...
ฮัลโหล ครับ คุณปิดกี่โมง
จริงเหรอ! เยี่ยม!
โอเค ขอบคุณมากครับ ขอบคุณ บาย
โว้ว!
ไง!
เธอเพิ่งมาถึงหรือ...
ฉัน ฉันได้ยินว่านายจะไปพรุ่งนี้
ใช่
-เข้ามาสิ เข้ามาๆ -ขอบใจ
ได้
ที่ใหม่เป็นไงบ้าง
ยอดมาก
หัวฉันตื้อไปหมดจนไม่ได้เย็บอะไรตั้งแต่ย้ายไป
-เดี๋ยวก็ได้ -ใช่
แค่... รอให้มีแรงบันดาลใจมั้งนะ
เธอมีความคิดสร้างสรรค์ กับความเป็นศิลปินอยู่แล้ว
เดี๋ยว...ก็คงจะคิดออกเองแหละ
แล้ว...
ฉันมีของขวัญมาให้
ฉันไปซื้อมาจากร้านข้างๆ
คืนนี้มีอะไรทำไหม
-ปัดกวาด -ทำมาแล้วทั้งวัน
-ไม่มีทาง -เพราะเรามีเดตกัน
โอเค
ก่อนที่จะไปขึ้นเครื่องนั่น
ฉันยังติดแชมเปญเย็นๆ อยู่หนึ่งขวด
-ไม่นะ -ใช่ แชมเปญเย็นๆ
โอ ขวดนี่ช่างเย็นฉ่ำจนเป็นไอน้ำ
เธอไปหามันมาให้
-เปิดจุกแชมเปญสิ -ฉันไม่รู้ว่ามีถ้วยกาแฟมั้ย
หรือแก้วพลาสติก ฉันเก็บลงลังไปหมด
คืนนี้เราจะดื่มกันจากขวด
-อุสนาวี -ว่าไง
ดาเนียลลาบอกเรื่องที่เธอทำเพื่อฉัน
เป็นเรื่องน่ารักที่สุดที่ใครเคยทำให้ฉัน
ฉันจะพูดหรือทำไงเพื่อตอบแทนให้กับเรื่องนี้
แล้วจะเอาไอ้แผ่นทองๆ นี่ออกยังไงล่ะ
-อุสนาวี -ว่าไง
ก่อนที่เธอจะไปจากเมือง
ก่อนหัวมุมถนนจะเปลี่ยนไป และป้ายถูกถอด
ไปเดินรอบๆ แถวนี้กันเพื่อบอกลา
-อุสนาวี โอเคไหม -โอเคดี
แค่กำลังพยายามเปิดแชมเปญนี่
ที่ครอบปากขวดพังซะแล้ว
แต่ฉันจะเปิดแชมเปญบ้านี่ให้ได้
-ขอดูหน่อย -ไม่ ฉันทำได้
นี่อุสนาวี ช่างหัวแชมเปญ
เธออุตส่าห์ไปหาซื้อมันมาให้ไง
มันไม่เป็นไรหรอก
ขอโทษที วันนี้เหนื่อยน่ะ
-นายควรจะอยู่ -ว่าไงนะ
อยู่ในเมืองก็ได้ เก็บที่นี่ไว้
ฮ่า ฮ่า ตลกมากเลย
ดูเหมือนซอนนี่จะไม่มีคนต้นแบบ
-คนต้นแบบ? -ตัวอย่างที่ดีไง
-เธอกำลังพูดเรื่องอะไรอยู่ -ฉันก็แค่พูด
วันพักผ่อนน่าจะรอได้
พักเหรอ วาเนสซา เธอก็หนีเราไป
ฉันย้ายไปอยู่ที่เวสต์ฟอร์ธสตรีท
-ขึ้นรถไฟสายเอได้ -นี่กำลังจะบอกอะไร
เธอกำลังไปจากประเทศนะ
-และเราจะไม่ได้เห็นหน้าอีก -นี่กำลังจะบอกอะไร
ทำให้ทุกคนติดรสกาแฟ แล้วก็ชิ่งหายไป
วาเนสซา ฉันไม่รู้ว่าเธอคลั่งเรื่องอะไร
ให้ฉันคลั่งซะยังดีกว่า
ฉันคงบอกช้าไป
ขั้นตอนนี้ใช้เวลานานแค่ไหน
นับจากวันที่เริ่มยื่นคำขอต่อศาล
การเรียกตัว คัดค้าน ถึงตอนตัดสิน
...อาจจะห้าเดือน
ไม่ก็ห้าปี
-ห้าปีเหรอ -ใช่
ได้กรีนการ์ดหรือปฏิเสธ
ศาลต้องทำงานตามขั้นตอน
งั้นเริ่มกันวันนี้เลย
นี่มีมูลค่า 96,000 ดอลลาร์
มันจะช่วยได้มากน้อยแค่ไหน
ผมอยากจ้างคุณ ที่เหลือฝากทรัสต์ให้ซอนนี่
-พวก -ไม่สำคัญหรอก
เวรเอ๊ย นั่นมันเยอะมากเลยนะ
-ระวังคำพูดหน่อย -ไปได้มาตอนไหน
ตอนไหนแล้วไง ไม่ต้องสนหรอกว่าได้มาตอนไหน
ถามมากตลอดเลยนะเรา
รู้มั้ย ปกติเขาจ่ายกันด้วยเช็คนะ
ผมบินไฟลท์แรกพรุ่งนี้เช้า
ผมไม่มีเวลาไปขึ้นเงิน
หวังว่าจะทำได้ แต่ก็...
ได้โปรด
ก็ได้
ลูกเอ๋ย
งานนี้ต้องเจอความกดดันเยอะหน่อยนะ
อาจจบด้วยใจสลาย
-แต่ก็มีโอกาส ใช่มั้ย -ใช่
แต่หน้าที่ฉันคือต้องแน่ใจว่าเขารู้
ว่ามีโอกาสเสียเปรียบ
เข้าใจครับ
แต่ผมก็ยังอยากสู้
โอเค
พีท!
ถามจริง
ฉันผิดเอง ใช้ผ้าพวกนั้นสิ
นี่...
ขายต่อเท่าไหร่
ฟรี ฉันมีอีกเป็นกอง
ได้ยินมั้ย
เสียงของพระเจ้า
เช้าวันสุดท้าย รถไฟขบวนนึง...
เสียงเหมือนเพลงของฮวน ลูอิส เกียร์ร่า
และรถขยะกลิ่นเหมือนดอกไม้บนเกาะ
วันที่ดีที่สุด
ฉันมาแล้ว
อย่าไปเลย
อย่าจากฉันไป
หากเธอไป
จากฉัน
เธอจะยังอยู่ในความทรงจำ
ตลอดไป
ตลอดไป ตลอดไป
-ตลอดไป -ยามสิ้นแสงไฟในวอชิงตัน ไฮท์ส
รุ่งอรุณมาเยือน
ฉันเก็บของเพื่อไปใช้ชีวิตข้างหน้า
ได้เวลาไป แต่ฉันยังคิดคำนวณ
เรื่องเงินสดที่จะให้ซอนนี่ก้าวต่อไป
ย่าอยากให้ฉันได้อยู่บนหาดพร้อมกับมาการิต้า
อีกไม่ช้ามันก็คงจะเป็นได้
ดูฉันสิ กำลังจะไปแล้ว
ขึ้นเครื่อง 747 ที่เจเอฟเค
หัวจ่ายดับเพลิงเปิดน้ำ
สายลมพัดเย็น
หัวจ่ายดับเพลิงเปิดน้ำ
สายลมเย็นพัดมา
-อรุณสวัสดิ์ -น้ำแข็งไส น้ำแข็งไส
-สายลมเย็น -น้ำแข็งก้อนใหม่ น้ำแข็งไส
-พัดมา -ทั้งหวานและอร่อย น้ำแข็งไส
น้ำแข็งไส น้ำแข็งไส
-หัวจ่ายดับเพลิงเปิดน้ำ -น้ำแข็งไส น้ำแข็งไส
-สายลมเย็น -น้ำแข็งก้อนใหม่ น้ำแข็งไส
-พัดมา -ทั้งหวานและอร่อย น้ำแข็งไส
น้ำแข็งไส น้ำแข็งไส
-ตลอดไป -หัวจ่ายดับเพลิงเปิดน้ำ
-สายลมเย็น -น้ำแข็งก้อนใหม่ น้ำแข็งไส
-พัดมา -ทั้งหวานและอร่อย น้ำแข็งไส
อีกไม่นานแล้ว
สายลมจากแม่น้ำฮัดสัน และตอนที่
คิดว่าเอียนกับการอยู่ที่นี่ ความทรงจำท่วมท้น
แสงยามเช้าตรงทางหนีไฟ
ค่ำคืนในเบนเน็ตต์ปาร์ก เทปเพลงบิ๊กพันดังลั่น
ฉันคงคิดถึงที่นี่ ขอสารภาพ
เควินส่งต่อความรู้จากห้องวิทยุ
เช้าขึ้นมาวาเนสซาอยู่ร้านเสริมสวย
เราต้องก้าวต่อไป แต่ใครจะสังเกตว่าเราไม่อยู่
เมื่องานจบสิ้นแล้ว
ลมยามเย็นคืบคลานมา ขอผ่อนคลายเมื่อจบงาน
เมื่อเราหยุดทุกอย่างยาวๆ ไป เราทิ้งอะไรไว้
คิดถึงเสียงกระซิบย่า กับลอตโต้พิกซิกส์ทุกคริสต์มาส
อีก 5 ปี ทั้งเมืองจะเป็นของคนรวยและฮิปสเตอร์
ใครจะคิดถึงธุรกิจกระจอกๆ พวกนี้
นี่นาย
ว่าไง
มีเวลาสองนาทีมั้ย
มีสิ
นายว่าอยากเห็นโลกผ่านตาฉันใช่มั้ย
-ใช่ -มากับฉัน
-ห้ามแอบดูนะ -ก็ได้
-โอเค -ได้เลย
ระวัง
-พาฉันไปไหนเนี่ย -ยืนตรงนี้นะ
-ตรงไหน -ห้ามแอบดู
-ไม่ได้-- -ฉันรู้สึกว่านายกำลังจะลืมตา โอเคนะ
-ไม่หรอกน่ะ -อย่านะ
รอเดี๋ยว
โอเค ลืมตาได้
หลังฉันกลับจากบ้านนายเมื่อคืน ฉันก็...
...เดินวนไปเรื่อยๆ
แล้วฉันก็ไปเจอพีทเข้า
แล้วฉันก็เห็นผ้ารองสีของเขา และ...
ฉันก็คิดว่านี่ละผลงานชิ้นต่อไป
ฉันโทรเรียกซอนนี่แล้วก็บอกให้เปิดร้าน
เพราะนิ้วฉันต้องการขยับ
เธอเริ่มทำงานแล้วว่า "ขอผ้ารองสีเพิ่มอีก"
ฉันเลยเริ่มวาดรูป
โย่ นี่นายทำ...
นั่นหาดของพ่อฉัน
ใช่ นายเก็บรูปพวกนั้นไว้ตรงเครื่องคิดเงิน
ฉันวาดจากความจำ
ฉันวาดรูปปูที่อยู่ตรงมุมนะ
ขำอะไร
ใครจะไปสนปูที่อยู่ตรงมุมกัน
หมายความว่าไง ปูคือส่วนที่ดีสุดเลยนะ
ไม่ใช่เลย มีเหตุผลนะที่มันอยู่ตรงมุม
นี่แปลว่านายไม่ชอบปูฉันเหรอ
ฉันอาจจะพูดไปเยอะ เหมือนเด็กเกรดสี่วาดเลย
-นายเอาไปขายได้นะ -ไม่ ไม่ได้ ขายเท่าไหร่ละ
-25 เซนต์เหรอ -ไม่ ฉันว่าน่าจะพันสองพัน
ว่าไงนะ
-ใช่ -ฉันบอกว่า...แค่...
เขาไม่ปลื้ม
เขากำลังคิดคำวิจารณ์แบบศิลปินอยู่
อดทนและมีศรัทธา
เธอทำเมื่อคืนเหรอ
ใช่
ช่างหัวเครื่องบิน
อะไรนะ
กราฟฟิติพีทต้องหาสีกระป๋องเพิ่ม เอาเงินไป
-เปลียนแผนนิดหน่อย -เยี่ยม
ฟังนะพวกนายมีงาน ไม่ใช่เล่นๆ
ออกไปเลย แจ้งทุกคนว่าฉันจะอยู่
เอาเลย บอกทุกคนที่รู้จัก ซอนนี่...
ไปได้เลย
โย่ อุสนาวีไม่ไปแล้ว!
ใช่ ฉันคือไฟถนน ท้าทายความร้อน
เป็นคนแต่งแต้มเรื่องราวผู้คนบนถนน
บางคนจบอย่างมีความสุข บางคนก็ขมขื่น
แต่ฉันรู้จักทุกคน และนั่นทำให้ชีวิตสมบูรณ์
-เย้! -แล้วถ้าไม่ใช่ฉัน ใครจะบันทึกตำนานเรา
ใครจะชงกาแฟให้หวานล้ำด้วยสูตรลับ
ขอให้ย่าไปสู่สุขคติ อยู่ในความทรงจำ
แต่ซอนนี่ยังต้องกิน มุมถนนคือชะตาเรา
ทำเต็มความสามารถ ผ่านการทดสอบและสู้ต่อ
ใช่แล้วละ เธอรู้ดีว่าฉันจะไม่ไป
หลับตาลงหัวจ่ายดับเพลิงคือชายหาด สายลมคือหวอ
ทางหนีไฟคือใบของต้นปาล์ม
พิเศษสุด วาเนสซาแฟชั่นส์
ขอโทษย่าที่ไม่ได้กลับไป เพราะมีเรื่องจะเล่า
บอกลาย่าได้ด้วยรอยยิ้ม เมื่อได้พบเกาะของฉัน
ฉันอยู่ที่นี่มาตลอด นี่บ้านฉัน
เอล ซัวนีโต้
จนถึงตอนนั้น...
ก็ยังนึกว่ามันบอกถึงอดีต
อะไรคะ
วันที่ดีที่สุด
เลยตัดสินใจอยู่
สร้างฝันน้อยๆ ซัวนีโต้ของฉัน
ที่นี่ ในวอชิงตัน ไฮท์ส
พูดสิ มันจะได้ไม่หายไป
วอชิงตัน ไฮท์ส!
เพราะว่าที่นี่...นี่แหละ
เธอ...เธอ นีน่า
เธอคือมัน
ตลอดไป
คืนนี้ฉันมีเดต
ฉันจำได้
แต่ก็มีโอกาส ใช่มั้ย
เราขาย...รางวัลใหญ่!
เริ่มเล็กๆ ฝันให้ไกล
สิ่งเล็กๆ...
...ที่จะบอกโลกว่าเรามีตัวตน
เราไปเล่นน้ำได้รึยังคะ
ให้ตาย เล่นเล่าซะยาวเลย
ใช่ มาเถอะ ไอริส
นะคะพ่อ หนูไปด้วยได้มั้ย
ถามแม่สิ
แม่ขา ได้มั้ยคะ
นะคะ
ได้จ้ะ ลูกรัก ไปเลย
เย้!
รักพ่อนะคะ
หัวจ่ายดับเพลิงเปิดน้ำ
สายลมพัดเย็น
-เราอยู่บ้าน -หัวจ่ายดับเพลิงเปิดน้ำ
สายลมพัดเย็น
เป็นชีวิตมหัศจรรย์ที่ฉันรู้จัก เมอร์รี่คริสต์มาสตึกเก่ากับเงินกู้
-ฉันอยู่บ้าน -หัวจ่ายดับเพลิงเปิดน้ำ
สายลมพัดเย็น
ย่า ไม่จำเป็นต้องถ่อมตัว นั่นคือบัลลังก์ย่า
หลังจากพวกนกบินจากไปหมด นี่บ้านฉัน
ไม่หยุดชงกาแฟ และร้องฮิพฮอป
ในร้านของพ่อกับแม่ นี่บ้านฉัน
มีผู้คนมาแล้วก็ไป พบกับทุกคนที่ฉันรู้จัก
ไม่มีที่ไหนอบอุ่นเท่าบ้าน
และขอทำทุกอย่างให้เข้าที่
ฉันบอกกับวาเนสซา ขอเดตรอบที่สอง
นี่บ้านฉัน ที่ซึ่งมีคนนับร้อยในร่มเงา
แต่ด้วยความอดทนและศรัทธา เราไม่กลัวอะไร
นี่บ้านฉัน
ได้ยินเสียงเพลงที่ลอยมาไหม
ขึ้นรถไฟสู่ชีวิตสุดยอดเยี่ยม ฉันอยู่ที่นั่น
นี่บ้านฉัน!
โดรีน ตลอดไป
น้ำแข็งไส
วันนี้ร้อนยิ่งกว่าอยู่บนเกาะซะอีก
และรถของมิสเตอร์ซอฟท์ตี้เสียซะแล้ว
ส่งช่างมาให้ที ไม่รู้...
และพวกลูกค้าเขากำลังมาทางนี้
บอกแล้วไง เมืองนี้ฉันคุม
น้ำแข็งไส น้ำแข็งไส
-ไม่เห็นเข้าท่า -1.25 น้ำแข็งไส
น้ำแข็งไส น้ำแข็งไส
2.25 น้ำแข็งไส
น้ำแข็งก้อนใหม่ ขึ้นราคาได้
ไล โล เล โล ไล! ไล โล เล โล ไล!
น้ำแข็งไม่มีไฟ น้ำแข็งไม่มีไฟ
โล เล โล ไล! เดินหน้าไป
น้ำแข็งไส!
มิสเตอร์ซอฟท์ตี้
คำบรรยายไทยโดย ทิพย์แอนด์แอสโซซิเอทส์