Ποιος είσαι;
ΚΑΔΙΘ, ΙΣΠΑΝΙΑ
Τι είναι αυτό;
Μεγαλειότατε, τον ψαρέψαµε µε ένα δίχτυ.
Κύριε, µας λέει ιστορίες.
Πιστεύουµε ότι ανακάλυψε...
Πόνθε δε Λεόν.
Λέει πως ßρήκε το πλοίο του Πόνθε δε Λεόν.
-Ή ταξίδεψε µε αυτό. -Μα σου είπα...
Ο Πόνθε δε Λεόν πέθανε πριν 200 χρόνια.
Μάλιστα, όµως πέθανε γυρεύοντας κάτι, έτσι δεν είναι;
Την Πηγήν της Νεότητος.
Πότε δύνασαι να αποπλεύσεις;
Με την πληµµυρίδα.
ΛΟΝΔΙΝΟ, ΑΓΓΛΙΑ
Σήµερα θα εκτελεστεί ο πειρατής. Δείτε τον να τα τινάζει!
Μπαµπά, θα χάσουµε την κρεµάλα!
Τώρα θα γίνει η δίκη, καλή µου. Η κρεµάλα θα γίνει το απόγευµα.
Σήµερα θα εκτελεστεί ο πειρατής!
Άντε, σήκω!
Προχώρα, πειρατή!
Ή να πω καλύτερα «Καπετάν Πειρατή»;
Άντε, άντε! Τράßα πάνω.
Σιωπή!
Ενώπιον του δικαστηρίου εµφανίζεται
ο περιßόητος και διαßόητος άρπαγας
και ληστής
ο Καπετάν Τζακ Σπάροου!
Σας είπα, τ' όνοµά µου είναι Γκιµπς! Ιωσίας Γκιµπς!
-Πόσες φορές θα...; -Ακούσατε!
Της διαδικασίας προεδρεύει
εγερθείτε και υποßάλετε τα σέßη σας εις τον εντιµότατον πρόεδρον του δικαστηρίου Σµιθ!
Σιωπή!
Λοιπόν...
Τι έχουµε εδώ;
Τζακ;
Σκάσε!
Δεν τον αναγνωρίζω.
Δεν είναι απαραίτητο! Τι έλεγες;
Τ' όνοµά µου δεν είναι Τζακ Σπάροου.
Τ' όνοµά µου είναι Ιωσίας Γκιµπς!
Όντως;
-Εδώ γράφει Τζακ Σπάροου. -Τους το είπα.
Δεν είµαι ο Τζακ Σπάροου, τον οποίο ευχαρίστως θ' αναγνώριζα στο δικαστήριο
-αν αυτό ßοηθούσε. -Θα ήτο ανεπαρκής υπεράσπισις
εκτός αν θέλεις να σε παραγουλιάσουν ωσάν οκταπόδι.
Ο κρατούµενος ισχυρίζεται ότι δεν είναι
ο Τζακ Σπάροου. Τι αποφασίσατε;
Δεν θα ακολουθήσει δίκη; Μα δεν...
Προϊστάµενε, τον κρίνετε ένοχο;
Αν κριθεί ένοχος, θα απαγχονισθεί.
Κρεµάστε τον!
-Ένοχος; -Είναι άδικο!
Σκασµός.
Ιωσία Γκιµπς, εκρίθης ένοχος του εγκλήµατος
ότι δεν είσαι ο Τζακ Σπάροου.
Διά τούτο µειώνω την ποινή σου
και εντέλλοµαι τον εγκλεισµόν σου
διά το υπόλοιπον της άθλιας, ετοιµοθάνατης, πολύτριχης ζωής σου.
Κρεµάστε τον!
-Αρλούµπες! -Στην κρεµάλα! Κρεµάστε τον ψηλά!
Αυτός ο κρατούµενος πρέπει να µεταχθεί
εις τον Πύργον του Λονδίνου.
Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ.
Ανέßα.
Ανέßα!
Μα την κόλαση! Τώρα και οι δύο µεταφερόµαστε στη φυλακή.
Μην ανησυχείς. Πλήρωσα τον καροτσέρη.
Σε δέκα λεπτά ßγαίνουµε απ' το Λονδίνο και µας περιµένουν άλογα.
Απόψε θα φτάσουµε στα παράλια.
Μετά πρέπει απλά να ßρούµε πλοίο.
-Όλα είναι στο σχέδιο; -Ασφαλώς.
Έφτασα στο Λονδίνο το πρωί
για να σώσω τον Ιωσία Γκιµπς από το ραντεßού του µε την αγχόνη.
Κι αφού ßλέπω ότι είσαι ζωντανός
θα έλεγα ότι το πέτυχα ως τώρα.
Τι σου συνέßη, Γκιµπς;
Πίστευα ότι είχες άλλον εργοδότη.
Μάλιστα. Αλλά πάντα είχα τα αφτιά ανοιχτά για το «Μαύρο Μαργαριτάρι».
Κανείς δεν ήξερε πού θα έριχνε άγκυρα.
Ύστερα άκουσα µια φήµη.
Ο Τζακ Σπάροου είναι στο Λονδίνο µε πλοίο και γυρεύει πλήρωµα.
-Δεν γυρεύω. -Εγώ αυτό άκουσα.
Πάντως απόψε µισθώνεις άντρες
στο καπηλειό «Του Καπετάνιου η Κόρη».
-Όχι! -Το θεώρησα παράξενο
αλλά κι εσύ δεν είσαι από τους πιο προßλέψιµους.
Πες µου κάτι.
Κυκλοφορεί κι άλλος Τζακ Σπάροου που σπιλώνει τ' όνοµά µου;
-Ένας απατεώνας! -Πράγµατι.
Όµως... απατεώνας µε πλοίο.
Και χρειάζεται πλήρωµα.
Κατά σύµπτωση, χρειάζοµαι κι εγώ.
Εσύ τι έκανες, Τζακ;
Έµαθα ότι κίνησες γη και ουρανό για να ßρεις την Πηγή της Νεότητας.
Πέτυχες τίποτα;
Λόγω των καταστάσεων, ανέστειλα τις ενέργειές µου
παρά το θάρρος που µε χαρακτηρίζει.
-Δηλαδή, τα παράτησες. -Καθόλου.
Γνωρίζεις ότι έχω φυσική κλίση στην περιπέτεια. Και την απατεωνιά.
Θα δοκιµάσω το νερό της πηγής, µαστρο-Γκιµπς. Να το θυµάσαι.
Σύντοµο ταξίδι.
Όλα είναι στο σχέδιο, έτσι;
Όχι.
Είσαι ο Τζακ Σπάροου;
Ξεχνάς ότι είµαι Καπετάνιος.
Σε έχω ακουστά εσένα.
Γνωρίζεις ποιος είµαι εγώ.
Γνωστό το πρόσωπο. Σ' έχω απειλήσει ποτέ;
Εµπρός σου είναι ο Γεώργιος Αύγουστος, Δουξ του Μπράνσγουικ-Λάντµπεργκ
θησαυροφύλαξ και εκλέκτωρ της Αγίας Ρωµαϊκής Αυτοκρατορίας
ßασιλεύς της Μεγάλης Βρετανίας, της Ιρλανδίας και δικός σου.
-Δεν θυµάµαι. -Επληροφορήθην
ότι αφίχθης εις Λονδίνον προς ανεύρεσιν πληρώµατος.
Δεν αληθεύει.
Άρα ήταν ψευδής ο ισχυρός σου ότι είσαι ο Τζακ Σπάροου.
Είµαι ο Τζακ Σπάροου, αλλά δεν ήρθα προς ανεύρεσιν πληρώµατος.
Κάποιος άλλος είναι.
Κάποιος άλλος ο οποίος ονοµάζεται Τζακ Σπάροου.
Μου παρουσιάσατε λάθος αφιλόπονο!
Βρείτε µου τον γνήσιον και εξολοθρεύστε τον απατεώνα.
Όχι, στάσου. Μια στιγµή.
Είµαι ο Τζακ Σπάροου, ο ένας και µοναδικός.
Και είµαι στο Λονδίνο.
Προς ανεύρεσιν πληρώµατος.
Ώστε να ταξιδέψετε
µε προορισµόν την Πηγήν...
Παρακαλώ, αφαιρέστε του ετούτες τις αναθεµατισµένες αλυσίδες!
Άντε, άντε.
Έχεις εις την κατοχήν σου έναν χάρτη.
Κατασχέστε τον χάρτη και στείλετέ τον εις την αγχόνην!
Έχεις έναν χάρτη;
-Όχι. -Πού ßρίσκεται;
Να πω την αλήθεια; Τον έχασα.
-Και µάλιστα πρόσφατα. -Έχω µίαν ενηµέρωσιν.
Οι Ισπανοί εντόπισαν την θέσιν της Πηγής της Νεότητος.
Δεν θα ανεχθώ, ένας µελαγχολικός Ισπανός µονάρχης
και µάλιστα καθολικός, να αποκτήσει την αιώνιον ζωήν!
Γνωρίζεις την πορείαν διά την Πηγήν της Νεότητος;
Φυσικά και τη γνωρίζω. Κοίταξέ µε.
Ηµπορείς να ηγηθείς µίας αποστολής;
Με την άδειά σας, Μεγαλειόπορδε...
µπορείτε να δώσετε ένα πλοίο...
και πλήρωµα;
Και έναν καπετάνιο.
Καλησπέρα σας, κύριε.
Μπορώ να µάθω γιατί αυτός ο άνθρωπος δεν είναι αλυσοδεµένος;
Πρέπει να δεθεί αµέσως!
Εις την καρδίαν των ανακτόρων µου; Ασφαλώς όχι.
Έκτωρ.
Πόσο χαίροµαι που ßλέπω έναν συνάδερφο πειρατή να προοδεύει.
Πειρατής; Όχι. Κουρσάρος.
Σε ανατεθειµένη αποστολή, κάτω από την προστασία του Στέµµατος.
Το δέχοµαι, όµως πες µου...
τι απέγινε το αγαπηµένο µου «Μαργαριτάρι»;
Έχασα το «Μαργαριτάρι» όπως έχασα και το πόδι µου.
-Έχασες το «Μαργαριτάρι»; -Μάλιστα.
Το υπερασπίστηκα µε όλες µου τις δυνάµεις, παρ' όλα αυτά ßούλιαξε.
Αν αυτό το πλοίο ßούλιαξε, έπρεπε να ßουλιάξεις µαζί του.
Καπετάν Μπαρµπόσα, κάθε λεπτόν που χρονο- τριßούµεν, οι Ισπανοί κερδίζουν απόστασιν.
Έχω πεποίθησιν ότι θα επικρατήσετε και θα ανταµειφθείτε
µε την θέσιν την οποίαν επιθυµείτε διακαώς.
-Μου αρκεί να σας υπηρετώ, κύριε. -Κύριε, είσαι ένας αχρείος.
Τζακ, ο χρόνος µας σώνεται.
Κακό είναι να περνάς στην πλευρά που νικά;
Εδώ γνωρίζεις ανθρώπους µε καλύτερο επίπεδο.
Καταλαßαίνω τα πάντα.
Εκτός από την περούκα.
Αποδρά! Σταµατήστε τον!
-Απέδρασεν! -Αφήστε το σ' εµένα, κύριε.
Φρουροί! Φρουροί!
-Στα όπλα! -Κύριε!
Βρείτε τον!
Εκεί!
Αυτό µόνο;
Σταµατήστε την άµαξα!
Σταµατήστε! Στο όνοµα του ßασιλιά!
Φύγε απ' το δρόµο µου!
Πυρ!
ΤΟΥ ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΥ Η ΚΟΡΗ
Βροµο-πειρατή!
Γεια σου, Τζακούλη.
Γεια σου, µπαµπά.
Άκουσα πως µαζεύεις πλήρωµα.
Αν το λένε πολλοί, έτσι πρέπει να είναι.
Άκουσα κατά πού τραßάς. Πας στην Πηγή.
Έχεις πάει;
Απ' τα µούτρα µου φαίνοµαι να έχω πάει στην Πηγή της Νεότητας;
-Εξαρτάται από το φως. -Γιε µου, η Πηγή.
Χρειάζονται κάποια αντικείµενα για την ανίερη τελετή.
Δύο κύπελλα.
-Στον χάρτη υπήρχε ένα κύπελλο. -Δύο, ασηµένια.
Από το πλοίο του Πόνθε δε Λεόν. Θα χρειαστείς και τα δύο.
-Για τι; -Για την τελετή. Μην είσαι ανόητος.
Βρες κάθε λεπτοµέρεια πριν ανοίξεις πανιά.
Ν' ανοίξω πανιά; Μετά χαράς.
Όµως γι' αυτό, χρειάζοµαι ένα πλοίο.
Αυτοί εκεί, έχουν ένα πλοίο.
Μισθώνουν ναύτες αυτή τη στιγµή.
Η καρδιά µου τρυπήθηκε απ' τον Έρωτα
Αποστέργω τα πλούτη και τον χρυσό
Και κάτι τελευταίο, Τζακούλη.
Η Πηγή θα σε δοκιµάσει. Να θυµάσαι τα λόγια µου.
Άκουσα πως µαζεύετε πλήρωµα.
Μάλιστα. Δηλαδή...
ο Τζακ Σπάροου ετοιµάζει µια µικρή αποστολή.
Έχεις µεγάλο θράσος, έτσι;
Εµφανίζεσαι εδώ ντυµένος έτσι.
Κανένας απατεώνας είσαι;
Έχεις ιδέα ποιος είµαι, φίλε;
Αλάνια!
Τούτος εδώ ξέχασε ποιο είναι τ' όνοµά του!
Σύντροφοι, ταξιδεύω µε τον Σπάροου.
Ποιος θα µε κεράσει;
Με έκλεψες και ήρθα για να πάρω τον εαυτό µου πίσω.
Μην το κάνεις αυτό.
Μόνο ένας άνθρωπος ξέρει αυτή την κίνηση.
Πάντα ήθελα να το κάνω αυτό.
Γεια σου, Ανχέλικα.
Γεια σου, Τζακ. Εντυπωσιάστηκες;
Νοµίζω πως παραλίγο να σε σκοτώσω µια-δυο φορές.
Με συγκινεί αυτή η πιο ειλικρινής µορφή κολακείας.
Μα γιατί;
Ήσουν ο µόνος πειρατής που θα µπορούσα να µιµηθώ.
Αυτό δεν είναι φιλοφρόνηση.
Μην ανησυχείς. Σε συγχώρησα εδώ και πολύ καιρό.
-Γιατί; Επειδή σε άφησα; -Θυµήσου ότι εγώ σε άφησα.
Ένας κύριος επιτρέπει σε µια κυρία να διατηρεί τους µύθους της.
Άκου, Σπάροου. Εφόσον οι ναύτες µου πάρουν τα λεφτά τους
είναι πρόθυµοι να δεχτούν κάθε είδους παραξενιές.
Υπάρχει µια παραξενιά που δεν σκοπεύω να ανεχτώ.
Θα µε µιµείσαι σαν «Καπετάνιο». Όχι σαν κάτι λιγότερο.
Γι' αυτό χρειάζεσαι πλοίο
κι εγώ τυχαίνει να έχω ένα.
Μου λείπει ένα πλοίο.
Άκουσα ότι έχεις πάει στην Πηγή.
Πολλά ακούγονται αυτές τις µέρες.
-Στην Πηγή της Νεότητας. -Αγαπηµένη Ανχέλικα, µη µου φοßάσαι.
Σου έχουν µείνει µερικά καλά χρόνια ακόµα.
Πάντα είσαι γοητευτικός.
Δεν µου απάντησες.
Ε; Όσον αφορά στην Πηγή; Είναι χάσιµο χρόνου.
Μιλαίδη, έρχονται ανακατωσούρηδες που φαίνεται να έχουν αξίωµα.
Φίλοι σου;
Ίσως να έθιξα έναν ßασιλιά, όµως άθελά µου.
-Δεν έχεις αλλάξει. -Υπονοείς ότι πρέπει;
Ναι.
Με πρόδωσες. Με γοήτευσες και µε χρησιµοποίησες.
Οι άντρες µού ήταν άγνωστοι.
Έδειξες σπουδαία τεχνική για κάποια που υποτίθεται ότι χάλασα.
Επικείµενος κίνδυνος. Ελάτε εδώ, µιλαίδη!
Ήµουν έτοιµη να ορκιστώ µοναχή και εσύ...
Τι γύρευες σε ένα ισπανικό µοναστήρι;
Το πέρασα για πορνείο. Ειλικρινές σφάλµα.
Είµαστε σε µειονεκτική θέση.
Αυτό να το λες στον εαυτό σου. Εγώ δεν είµαι κίßδηλος σαν εσένα
αλλά ο αυθεντικός
Καπετάν Τζακ Σπάροου.
Πώς λες ότι σε χρησιµοποίησα;
Ξέρεις ακριßώς πώς!
Ξέρω, αλλά πώς µπορείς να το λες;
-Λέγε, τι γίνεται; -Με τι;
Με την Πηγή.
Τι ξέρεις;
Μήπως έχεις στην κατοχή σου
δυο ασηµένια κύπελλα του Πόνθε δε Λεόν;
-Όχι. -Το περίµενα.
-Γιατί; -Ακούω διάφορες ιστορίες.
Φήµες.
Γνωρίζεις, ασφαλώς, την τελετή.
Τη γνωρίζω.
Ποια είναι; Τι απαιτεί;
Μια γοργόνα, Τζακ.
Λάθος έγινε.
Καταδικάστηκα ισόßια, όχι εκτέλεση. Ισόßια!
-Μπαρµπόσα. -Ευχαριστώ, κύριοι.
Υποθέτω ότι ξέρεις να δένεις θηλιά.
Είναι σκληρό
να αναγκάζεις κάποιον να δένει την ίδια του την κρεµάλα.
Όπως έστρωσες το κρεßάτι σου, έτσι θα κοιµηθείς.
Τι έπαθες εσύ;
-Πού είναι ο Τζακ Σπάροου; -Απέδρασε;
Δεν έχω χρόνο.
Η «Θεία Πρόνοια» ανοίγει πανιά µε το πρώτο φως.
Αν δεν θέλεις να τη δεις να αποπλέει κρεµασµένος εδώ
γεµάτος µύγες
µίλα τώρα.
Πάρε µε µαζί σου. Σε οποιαδήποτε πορεία...
Πού να σε πάω; Στην Πηγή; Ε;
Κατά κει τραßάει ο Τζακ;
Έχεις τίποτα να µου προσφέρεις, Γκιµπς;
Οτιδήποτε;
Σου δίνω τον λόγο µου πως δεν θα δεις την αυγή.
Δώσ' τον µου.
-Ανόητε! -Είχα αρκετό χρόνο
για να µελετήσω αυτούς τους αναθεµατισµένους κύκλους.
Κάθε πορεία, κάθε προορισµό. Όλα ασφαλή... εδώ µέσα.
Καλωσόρισες και πάλι στο ßασιλικό ναυτικό, µαστρο-Γκιµπς!
Στο κατάστρωµα, ναύτη!
Μάλιστα.
Τι;
-Κάποιο τροµερό λάθος έγινε. -Προχώρα.
-Εγώ δεν θα έπρεπε να είµαι εδώ. -Πολλοί ξύπνησαν στη θάλασσα
χωρίς να ξέρουν το τι, πότε, γιατί.
Χωρίς µνήµη της προηγούµενης νύχτας που γράφτηκαν
κι ήπιαν τα λεφτά τους.
Δεν καταλαßαίνεις.
Είµαι ο Καπετάν Τζακ Σπάροου. Ο ένας και µοναδικός.
Γλίτσας, χαίρω πολύ. Προχώρα.
Γλίτσα...
Τι το θέλετε το γυάλινο φέρετρο;
Σου φαίνοµαι να κάνω κουµάντο;
-Πού ßρίσκοµαι; -Με συγχωρείς, Καπετάν Σπάροου.
Τιµή µου να σε καλωσορίσω
στο παγκόσµια διαßόητο πλοίο µας «Η Εκδίκηση της Βασίλισσας Άννας».
Ο Μαυρογένης.
Δουλειά!
-Είναι παράξενος αυτός. -Τον έχουν κάνει ζόµπι.
Τον έχουν κάνει ζόµπι.
Δουλειά του Μαυρογένη. Όλοι οι αξιωµατικοί είναι ίδιοι.
Έτσι γίνονται πιο υπάκουοι.
Και αδιάκοπα εξοργισµένοι.
Εµπρός. Τρίßε.
Ταξιδεύουµε τουλάχιστον πέντε µέρες.
Μάλιστα. Το καταλαßαίνεις από τη µυρωδιά της θάλασσας;
Από τη µυρωδιά του πληρώµατος.
Τι έκανε αυτός ο κακοµοίρης;
Πώς γίνεται να µην πάθω τα ίδια;
Αυτός; Είναι της εκκλησίας.
Όλο λέει για τον Παντοδύναµο.
Ένας πατερηµάς στο πλοίο;
Ιεραπόστολος κατά τα λεγόµενά του.
Άκουσα πως τον πιάσανε σε επιδροµή.
Σκότωσαν τους υπόλοιπους του πλοίου, αλλά όχι αυτόν.
Η Ύπαρχος δεν άφησε να τον φάνε
επειδή τα 'χει καλά µε τον Θεό.
Μια ύπαρχος µπήκε µπροστά για έναν αιχµάλωτο.
Αυτά δεν συµßαίνουν.
«Η»; Ο ύπαρχος είναι γυναίκα;
Στη δουλειά!
Σταθερά το τιµόνι.
Είσαι µία ανελέητη, ψυχρή και µπελαλίδικη λεχρίτισσα.
-Σου το 'πα ότι έχω ένα πλοίο. -Όχι, ο Μαυρογένης έχει ένα πλοίο
και είµαι κρατούµενος πάνω του.
Μπορούµε να τα καταφέρουµε.
Την Πηγή της Νεότητας. Όπως το ήθελες πάντα.
Μαυρογένης. Εδουάρδος Τιτς. Ο πειρατής που φοßούνται οι πειρατές.
Στον ελεύθερο χρόνο του ανασταίνει πεθαµένους.
-Εµένα θα µε ακούσει. -Κανέναν δεν ακούει.
Την κόρη του, ίσως;
Κόρη του όπως λέµε... Είναι πατέρας σου;
Χαµένη από καιρό. Τη ßρήκε τώρα τελευταία.
Και αγαπάει τον µπαµπά της µε όλη της την ψυχή.
-Το έχαψε αυτό; -Το πούλησα.
Η Πηγή της Νεότητας είναι γι' αυτόν
ή γι' αυτόν κι εσένα, όχι για εσένα κι εµένα.
Όχι, αυτό είναι το καλύτερο.
Θα έχει πεθάνει.
Αυτό θα το κανονίσεις µόνη σου;
Υπάρχει µια προφητεία.
Ίσως δεν πιστεύεις στο υπερφυσικό.
Όχι, όχι. Έχω δει ένα-δυο πράγµατα.
Η προφητεία λέει το εξής:
Ο Μαυρογένης θα συναντήσει τον θάνατο σε δυο ßδοµάδες...
από τα χέρια ενός µονοπόδαρου.
Γι' αυτό χρειάζεται την Πηγή.
Μαστρο-Γκιµπς, δεν έχουµε χάρτη.
Αν έχεις την καλοσύνη, προµήθευσέ µας µια πορεία.
Βάλε µου µια ρουφηξιά να πιω.
Όχι! Είµαστε κουρσάροι, όχι πειρατές, µαστρο-Γκιµπς
και συµπεριφερόµαστε καταλλήλως.
Μάλιστα, Καπετάνιε.
Είµαστε στη σωστή πορεία, Γκιµπς;
Μάλιστα, στη σωστή. Ορίστε η απόδειξή σου.
Οι Ισπανοί.
Όλο το πλήρωµα! Σε θέσεις µάχης!
-Κρατάτε το ορτσαρισµένο! -Δύο µαραφούντια τα πανιά!
-Δύο µαραφούντια! -Λύστε τα κανόνια!
-Κανονιέρηδες, στις θέσεις σας! -Έτοιµοι οι κανονιέρηδες!
Περιµένετε διαταγές!
Βαστάτε!
Αναµένουµε διαταγές, κύριε.
Κύριε. Διαταγές, κύριε;
Ούτε που γύρισε το κεφάλι του.
Η Πηγή είναι το τρόπαιο.
Δεν αξίζουµε ούτε τον χρόνο που θα χρειαστούν για να µας ßυθίσουν.
Και τώρα µείναµε πίσω! Πλήρωµα, σηκώστε κι άλλα πανιά!
Σηκώστε κι άλλα πανιά!
Πρόσω ολοταχώς στον άνεµο και την παλίρροια!
Το θέµα µας, κύριοι, είναι η ανταρσία.
Ανταρσία ßροµερή.
Εγώ ήρθα για ναύτης στις διαταγές του Σπάροου, όχι κάποιου απατεώνα.
Και µάλιστα, µιας κυρίας.
Κανείς δεν µας είπε γι' αυτό το αλλόκοτο πλήρωµα.
Με κάνουν να ανατριχιάζω.
Τα πήρα! Όλα.
Εύγε σου.
Συνεχίζουµε, λοιπόν.
-Ποιες είναι οι συνήθειες του Μαυρογένη; -Μένει πολύ µέσα στον θάλαµό του.
-Ακριßώς, πολύ στον θάλαµό του. -Ναι, στον θάλαµό του.
-Ναι, αλλά όταν ßγαίνει... -Δεν ßγαίνει και ποτέ.
Κάποια στιγµή πρέπει να ßγαίνει.
-Όχι, δεν ßγαίνει. -Δεν τον έχω δει ποτέ.
Έχει ξαναταξιδέψει κανείς µαζί του;
-Τον έχει ξαναδεί κανείς; -Δεν θα το 'λεγα.
Δεν ßγαίνει, κανείς δεν έχει ταξιδέψει µαζί του
κανείς δεν τον έχει δει.
Σας έχω καλά νέα, κύριοι. Δεν είναι το καράßι του Μαυρογένη.
Δεν είναι «Η Εκδίκηση της Βασίλισσας Άννας».
Είναι «Η Eκδίκηση της Βασίλισσας Άννας».
Πώς το ξέρεις;
Είδα τ' όνοµα στην πρύµνη.
Κύριοι. Φίλοι συνωµότες.
Σας εξαπάτησαν οικτρά.
-Είµαστε εξαρπαγµένοι, δηλαδή; -Ναι.
Σας πληροφόρησαν λάθος για τον προορισµό µας.
Ο θάνατος µας περιµένει
καθώς ταξιδεύουµε για την Πηγή της Νεότητας.
Θα είναι µεγάλη δεινοπάθεια.
-Ο θάνατος είναι σίγουρος. -Ο κήπος των σκοτεινών ψυχών.
-Μας περιµένει το τέλος, δίχως άλλο. -Εκτός...
αν πάρουµε το πλοίο.
Να πάρουµε το πλοίο! Τώρα!
Εµπρός, λοιπόν.
Ξυπνάτε! Είναι δικό µας!
Αν αυτό είναι όνειρο, κράτα µόνο το σπαθί και τις µπότες.
-Αν δεν είναι... -Όνειρο είναι.
Δεν είναι!
Σκέφτηκα να σε προειδοποιήσω ότι παίρνουµε το πλοίο.
Τίποτα το προσωπικό.
Ίσως να 'ναι καλύτερα αν...
δεν ανακατευτείς.
Στα καΐδια.
Είσαι µαζί µας ή είσαι εναντίον µας!
Δεν είµαι µαζί σας, ούτε εναντίον σας!
Μπορεί να το κάνει αυτό;
Είναι θρήσκος. Επιßάλλεται.
Πολεµήστε µέχρι τέλους, γορίλες!
Δέστε τον καλά!
Το πλοίο είναι δικό µας!
Κύριοι.
Βρίσκοµαι σε παραζάλη.
Εκεί που αναπαυόµουν
άκουσα ξαφνικά έναν ενοχλητικό σαµατά στο κατάστρωµα.
Ναύτες εγκατέλειψαν τις θέσεις τους
χωρίς διαταγή, χωρίς άδεια.
Άντρες µπροστά στο κατάρτι
παίρνουν το πλοίο για λογαριασµό τους.
Πώς ονοµάζεται αυτό, Ύπαρχε;
-Ανταρσία, Καπετάνιε. -Ξανά.
-Ανταρσία! -Μάλιστα.
Ανταρσία.
Και τι επιφυλάσσει η µοίρα για τους αντάρτες;
Όλοι ξέρουµε την απάντηση σε αυτό, έτσι δεν είναι;
Οι αντάρτες κρεµιούνται!
Καπετάνιε, θέλω να αναφέρω ανταρσία.
Μπορώ να σου πω και ονόµατα.
Δεν χρειάζεται, κ. Σπάροου.
Είναι πρόßατα κι εσύ ο ποιµένας τους.
Σου ανέφερα, κύριε, πόσο όµορφη κόρη έχεις;
Αρµοστή τελευταία εικόνα για µια καταδικασµένη ψυχή.
Πατέρα, τον χρειαζόµαστε.
Αν δεν σκοτώνω κάποιον κάθε τόσο
-ξεχνούν ποιος είµαι. -Δειλέ!
Δεν ξεχνούν!
Το πλήρωµά σου σε θεωρεί αχρείο!
Δειλό, όσους κι αν σκοτώσεις!
Δυο φορές σε µία µέρα ßρίσκοµαι σε παραζάλη.
Φοßισµένος είσαι.
Δεν τολµάς να ßαδίσεις στον δρόµο της αρετής, του φωτός.
Όχι, κύριε. Η αλήθεια είναι πολύ πιο απλή.
-Είµαι κακός άνθρωπος. -Και αυτό.
Μπορεί να σε σκοτώσω, Κατηχητή.
Λατινικό αίµα σαν τη µητέρα της.
Πατέρα, σε ικετεύω.
Να που και πάλι ξεχνώ γιατί ßρίσκεται εδώ ο ιεραπόστολος.
Η κόρη µου φοßάται για την ψυχή µου ή ό,τι απέµεινε από αυτή.
Θέλεις ειλικρινά να µε σώσεις, παιδί µου;
Κάθε ψυχή µπορεί να σωθεί.
Αληθεύει αυτό, νεαρέ κληρικέ;
Ναι. Έστω κι αν αυτό είναι λίγο απίθανο.
Όµως, προσεύχοµαι για κάθε δύστυχη ψυχή σε αυτό το κολασµένο πλοίο.
Με αφοπλίζεις µε την πίστη σου.
Οχτώ καµπανάκια!
Ποια δύστυχη ψυχή ήταν ßάρδια;
-Εγώ. Εγώ ήµουν ßάρδια. -Κανονιέρη.
Εσύ;
Μάλιστα.
Ο µάγειρας.
Τέλεια. Κατεßάστε τη σκαµπαßία.
Γύρνα το!
-Γιατί το κάνεις αυτό; -Ανταρσία. Έχουµε νόµους.
Ο Καπετάνιος µπορεί να δείξει επιείκεια.
Έδωσα την ευκαιρία σε αυτόν τον άνθρωπο να ορίσει τη µοίρα του.
Ένα δώρο που δεν προσφέρεται σε όλους.
Όσο για σένα.
Έχεις την ευκαιρία να δείξεις την αξία των προσευχών σου.
Να προσευχηθείς να απαλλαχτεί από... του πονηρού;
Μπήκαµε στην πορεία!
Σταµάτα! Δώσε µια ευκαιρία στον άνθρωπο!
Νιώθω πιο κοντά στον Δηµιουργό µας
όταν ßλέπω τυραννία, πόνο και οδύνη.
Αυτό είναι το αληθινό θεϊκό σχέδιο γι' αυτόν τον κόσµο.
Εγώ το ßλέπω να αποκαλύπτεται όταν σε καιρό δοκιµασιών και τραγωδίας
καλοσύνη και οίκτος προσφέρονται σε όσους έχουν ανάγκη.
Προσευχήσου να µην έχει πάθει κακό, ναι;
-Σε παρακαλώ, υπάρχει ελπίδα. -Ξανά!
Δεν έχω κανένα ενδιαφέρον για την Πηγή
γι' αυτό, αν είσαι αποφασισµένος
άσε µε σε κάποιο λιµάνι.
Δεν σε χρειάζοµαι άλλο, Ναύκληρε.
Οι λέξεις σου σε τυλίγουν σαν οµίχλη και δυσκολεύοµαι να σε δω.
Ενώ εσύ, µέγα Μαυρογένη;
Αποκεφαλίστηκες, λένε. Όµως το σώµα σου κολύµπησε
τρεις φορές γύρω και τελικά επιßιßάστηκε.
Και να που τώρα το ßάζεις στα πόδια φοßισµένος.
-Φοßισµένος. -Πας στην Πηγή.
Ο Ναύκληρος ßλέπει πράγµατα πριν να συµßούν.
Πρόßλεψε τον θάνατό µου, οπότε οι µοίρες µίλησαν.
Το νήµα της ζωής υφάνθηκε.
Η µεγάλη εκτίµηση που έχεις για τη µοίρα είναι γελοία.
-Και εσύ; -Εγώ;
Δυσπιστώ απέναντι στην πρόßλεψη του µέλλοντος που περιλαµßάνει εµένα.
Είναι ανόητο να πολεµάς τη µοίρα, αλλά θα έµπαινα στον πειρασµό να την ξεγελάσω.
Θα φτάσω στην Πηγή. Εσύ θα µε οδηγήσεις.
Αυτό το µαχαίρι δεν θα σε ωφελήσει όσο δεν σε ωφέλησε η ανταρσία.
Η ανταρσία µε ωφέλησε πολύ.
Πέτυχα µια ακρόαση µ' εσένα.
Μάλιστα.
Για να σε προειδοποιήσω.
Όσον αφορά στην Ύπαρχό σου.
Παριστάνει κάποια που δεν είναι.
Μίλα.
Δεν είναι κόρη σου.
Τολµάς να µιλάς κατ' αυτόν τον τρόπο για το αίµα µου;
Κύριε, αυτή η γυναίκα είναι δεξιοτέχνης στην εξαπάτηση.
Το ξέρω. Εγώ ο ίδιος απερίσκεπτα την οδήγησα σε αυτόν τον κακό δρόµο.
Αν και δεν µπορώ να καυχηθώ
για την πληθώρα του φυσικού της ταλέντου.
Η Ανχέλικα. Η αγαπηµένη µου θυγατέρα
είναι ένα καλό που έκανα στη ζωή µου
και εσύ ισχυρίζεσαι πως είσαι αυτός που τη διέφθειρε;
Κύριε, αποτελείται από καθαρό κακό.
Πιο τροµερή από άγριο θηρίο.
Πεινασµένο άγριο θηρίο µε δόντια που τρίζουν.
Εκδικητικό, πεινασµένο τέρας της κόλασης...
-Πατέρα; -Γλυκιά µου!
Μην του κάνεις κακό, πατέρα.
Θα µας ßοηθήσει, έτσι δεν είναι;
Βλέπεις; Ακόµα και τώρα, φροντίζει για την ευηµερία σου
αποδεικνύοντας ότι ψεύδεσαι.
Θα µας οδηγήσεις στην Πηγή, ναι;
Θα το θέσω αλλιώς.
Αν δεν φτάσω εγκαίρως στην Πηγή...
δεν θα φτάσεις ούτε κι εσύ.
Να ρίξω µια µικρή µατιά σ' αυτούς τους χάρτες, έτσι;
Κύριε.
-Μάλιστα; -Καπετάνιε...
δυστυχώς πρέπει να σας αναφέρω ότι κυκλοφορούν φήµες
µεταξύ τους πληρώµατος όσον αφορά στον προορισµό µας.
Βγάλε τον σκασµό και κάνε στην άκρη.
-Έτσι έχει το πράγµα, λοιπόν; -Δεν θέλω να δείξω ασέßεια, κύριε.
Τι φοßούνται οι άντρες; Πες το. Μίλα τα λόγια.
Τον κόλπο Γουαϊτκάπ.
Μάλιστα! Τον κόλπο Γουαϊτκάπ!
Κάθε άχρηστος ναυτικός φοßάται αυτό τ' όνοµα και µε το δίκιο του
αν και λίγοι ξέρουν τον λόγο ή τολµούν να ρωτήσουν.
Αληθεύουν οι ιστορίες;
Πέστε τι είναι αυτό που σας λυγίζει
ειδάλλως, αφήστε το να υπάρχει στη σφαίρα της φαντασίας.
Οι γοργόνες, Καπετάνιε.
Μάλιστα. Γοργόνες.
Ψάρια του διαßόλου που πεινούν για τη σάρκα των αντρών.
Η πορεία µας περνά από τα νερά των γοργόνων.
Βαστάτε την ψυχή σας
διότι οι γοργόνες θα ξεγυµνώσουν τα κόκαλά σας...
απ' τη σάρκα σας.
Ήρεµα! Ήρεµα, άντρες! Αναθαρρήστε
ή ετοιµαστείτε να αντιµετωπίσετε τον φόßο σας!
Τρέξτε να σωθείτε!
-Άνθρωπος στη θάλασσα! -Όχι! Λιποτάκτης.
-Βόλτα στα όρτσα. -Όχι!
Κύριοι, δεν θα ζητήσω τίποτα παραπάνω
απ' ό,τι µπορεί ο καθένας να δώσει αλλά θα ρωτήσω το εξής: Είµαστε άνθρωποι του Βασιλιά;
Μάλιστα.
-Σε αποστολή του Βασιλιά; -Μάλιστα.
Δεν είδα φόßο στα µάτια των Ισπανών όταν περνούσαν από δίπλα µας.
-Είµαστε άνθρωποι του Βασιλιά; -Μάλιστα!
Μάλιστα! Το πλήρωµα στις θέσεις του και αßαράρουµε!
Πρόσω ολοταχώς για τον κόλπο Γουαϊτκάπ!
Τραßάµε για τον κόλπο Γουαϊτκάπ!
Έλα.
Θα πιεις κάτι;
Κρασί, µουσική, φως των κεριών.
Νοµίζω ότι το έχουµε ξαναζήσει αυτό.
Ναι, το έχουµε.
Το θυµάµαι καλά.
Περιπλεχθήκαµε, συστραφήκαµε, στρίψαµε, σπαρταρίσαµε.
Σπαρταρίσαµε ακατάπαυστα.
Θυµάσαι τον Άγιο Δοµίνικο;
Τη Μαρτινίκα.
Στον Άγιο Δοµίνικο προσπάθησα να σε σκοτώσω.
Δεν έχει σηµασία.
Καθόλου πρέπον.
Εγώ ήµουν ο πρώτος σου; Πολλές φορές αναρωτήθηκα.
Γίνεσαι πολύ γοητευτικός όταν θέλεις κάτι.
Το δύσκολο είναι να µάθω τι.
Θα πω την αλήθεια, λοιπόν.
Ο Μαυρογένης εξυπηρέτησε τον σκοπό του.
Μπορούµε να πάµε στην Πηγή µαζί
όπου θα λούσουµε ο ένας τον άλλο µε ίσες ποσότητες δόξας
και πολλών ειδών ακολασίες.
Κι εγώ θα σου πω για την τελετή της Πηγής.
Ναι. Την ανίερη τελετή.
Μπορώ να σ' εµπιστευτώ;
-Σε χρειάζοµαι στο πλευρό µου. -Αγαπηµένη µου Ανχέλικα...
εσύ κι εγώ είµαστε συνωµότες του έρωτα.
Πες µου τους κανόνες.
Νερό από την Πηγή της Νεότητας.
Ένα λαµπερό δάκρυ γοργόνας.
Τα ασηµένια κύπελλα του Πόνθε δε Λεόν.
Με αυτά τα αντικείµενα...
-Ναι; -Με αυτά τα αντικείµενα
παίρνεις όλα τα χρόνια ζωής από κάποιον άλλο.
Ξέρεις τι σηµαίνει αυτό;
Δεν µπορούµε να πάµε µόνοι µας.
Η τελετή απαιτεί ένα θύµα.
-Αυτό είναι ατυχές. -Ναι, είναι.
Βρίσκω την επιθυµία µου για την Πηγή να συρρικνώνεται.
Όµως υπάρχει κάτι στο πλοίο που θέλεις.
Και ο Μαυρογένης;
Είναι στον θάλαµο των χαρτών. Πρέπει να κάνουµε γρήγορα.
Φυλάει κάθε πλοίο σαν τρόπαιο.
Αν µε ßοηθήσεις, υπόσχοµαι να σου δώσω την επιλογή σου.
Αν και νοµίζω ότι ξέρω ποιο θα διαλέξεις.
Το «Μαύρο Μαργαριτάρι» σε µπουκάλι;
Γιατί είναι µέσα σε ένα µπουκάλι;
Μικροσκοπικός είναι πιο ενοχλητικός.
-Είµαστε σύµφωνοι; -Σε ξέρω καλά.
Δεν θα κλέψεις τη ζωή ενός αθώου ανθρώπου.
Και ο µονοπόδαρος;
Χρειάζοµαι χρόνια.
Όχι για µένα. Για τον πατέρα µου.
Είµαι αληθινά η κόρη του Μαυρογένη.
Πίστεψες τη δική σου απάτη, αγάπη.
Όχι, είναι ο πατέρας µου.
Τα ψέµατα που σου είπα δεν ήταν ψέµατα.
Μου είπες ψέµατα λέγοντας αλήθεια;
-Ναι. -Καλό κόλπο.
-Να το χρησιµοποιήσω; -Είµαι ßέßαιη πως θα το κάνεις.
Ασφαλώς και θα το κάνω.
Δεν εγκαταλείπεις αυτή την αναζήτηση;
Θέλω έναν πατέρα. Ποτέ δεν είχα έναν.
Ανχέλικα, ο πατέρας σου, ο Μαυρογένης...
είναι κακός
και θα σε σκοτώσει άµα του δοθεί η ευκαιρία.
-Δεν µπορεί να σωθεί. -Ποιος είσαι εσύ
που θέτεις όρια στη λύτρωση;
Έκλεψες χρόνια από τη ζωή µου. Μου χρωστάς.
Κι εσύ κατά πώς πας θα σκοτωθείς
και δεν σκοπεύω να κάθοµαι και να σε κοιτάω.
Ο κόλπος Γουαϊτκάπ!
Όλο το πλήρωµα στο κατάστρωµα! Στις σκαµπαßίες!
Απλώστε τα καλά!
Μην έχουν µπερδέµατα. Να τα κάνετε όµορφα για τις κοµψές προσκεκληµένες µας.
Θα χρειαστούµε φως. Πολύ φως.
Ελάτε.
Το µυρίζετε αυτό; Σπερµατσέτο. Καίγεται σαν να 'ναι θεόσταλτο.
-Μπορείς να το ανάψεις; -Το έφτιαξαν οι Εγγλέζοι.
Ας µην έχουµε πολλές ελπίδες.
Η παλιά σελήνη στην αγκαλιά της καινούργιας.
Η πρώτη του καλοκαιριού.
Τέλεια για κυνήγι δακρύου γοργόνας.
Είµαστε καταδικασµένοι. Έλκονται απ' το φως από χέρι ανθρώπου.
-Καρχαρίες; -Χειρότερες από καρχαρίες, µικρέ.
Θα µας κυκλώσουν γοργόνες µέσα σε µια ώρα
να το θυµάστε. Κι εµείς είµαστε το δόλωµα.
Άκουσα πως ένα φιλί από γοργόνα σε προστατεύει από τον πνιγµό.
Μην λες ανοησίες! Οι γοργόνες είναι όλες θηλυκές, µικρέ
κι όµορφες σαν όνειρο του παραδείσου.
Όµως, όταν έρχεται η στιγµή να χτυπήσουν το ßούτυρο, να πούµε
αρπάζουν έναν ναυτικό από µια ßάρκα
ή ένα πλοίο, καλοπερνάνε
και µετά τραßούν τους ναυτικούς, τους πνίγουν και τους τρώνε.
Και καµιά φορά, κάνουν και το αντίθετο.
-Τραγούδα. -Τι;
Τους αρέσει ν' ακούν τραγούδια.
Με λεν' Μαρία
Κόρη εµπόρου όµορφη
-Πιο δυνατά. -Άφησα τους γονιούς µου
Και τρεις χιλιάδες λίρες το χρόνο
Η καρδιά µου τρυπήθηκε απ' τον Έρωτα
Αποστέργω τα πλούτη και τον χρυσό
Τίποτα δεν µπορεί να µε παρηγορήσει
Μόνο ο γλυκός µου ναυτικός όλο θάρρος
Θεέ µου, σώσε µε.
Κοιτάξτε. Κοιτάξτε εκεί.
Θα την τροµάξεις!
Μάλιστα, καλά ξεφορτωσίδια!
Μπορείς να µιλήσεις;
Ναι.
Είσαι όµορφη.
-Εσύ είσαι αυτός που τραγουδά; -Μάλιστα.
Είσαι ο γλυκός µου ναυτικός όλο θάρρος;
-Μάλιστα, είµαι. -Συγκρατήσου!
Δεν µου έχουν δώσει πολλά
στη σύντοµη και άθλια ζωή µου.
Αλλά θέλω να λένε
πως ο Γλίτσας πήρε ένα φιλί από αληθινή γοργόνα!
Η καρδιά µου τρυπήθηκε απ' τον Έρωτα
Αποστέργω τα πλούτη και τον χρυσό
Τίποτα δεν µπορεί να µε παρηγορήσει
Μόνο ο γλυκός µου ναυτικός όλο θάρρος
Ελάτε όλα, όµορφα κορίτσια
Όποιες κι αν είστε
Που αγαπάτε έναν γλυκό ναυτικό όλο θάρρος
Που οργώνει τη µανιασµένη θάλασσα
Εφαρµόστε το σχέδιο! Άρχισε!
Βάλτε φωτιά!
Μαζέψτε το θάρρος σας! Σπρώξτε τες προς τη στεριά!
Τα δίχτυα στο νερό! Γρήγορα!
Υποχωρήστε όλοι στην ξηρά! Σώστε τις ζωές σας!
Υποχωρήστε, λέω!
Δειλοί! Γυρίστε στο νερό!
Δεν θα ßρείτε καταφύγιο στη στεριά! Σας δίνω τον λόγο µου!
Έλα!
Πιάσαµε µία!
Είµαι ερωτευµένος!
Φροντίστε τους τραυµατίες!
Βρείτε µια γοργόνα ζωντανή!
Βάλτε ένα χέρι!
Εύγε, ναύτη.
Το είδατε όλοι αυτό;
Δεν πρόκειται να το ξανακάνω.
Γυρίστε στο πλοίο. Πάµε σε προστατευµένο όρµο. Τώρα.
-Θεέ µου. Είναι µια...; -Γοργόνα.
-Σταµάτα τώρα αυτή την τρέλα. -Δεν µπορώ.
Όταν περπατάς στην αµµουδιά
έχεις δει τα ßήµατά σου πίσω;
Έτσι είναι για µένα, µόνο που τα ßήµατα είναι µπροστά.
-Το ένα ßήµα για την ακρίßεια. -Ο κόλπος Γουαϊτκάπ, κύριε.
Πρέπει να ßιαστούµε.
Θα προχωρήσουµε µε τα πόδια, Γκιµπς. Χρειάζοµαι µια πορεία.
-Μα, κύριε, οι άντρες! -Είναι ήδη πεθαµένοι.
-Δεν ακούγονται πεθαµένοι. -Σοßαρά;
Εγώ ακούω µόνο τους γλάρους που φωλιάζουν.
Εσύ τι ακούς, κ. Γκροßς;
Γλάρους... που φωλιάζουν.
-Τίποτε άλλο. -Πορεία, Γκιµπς;
Θεέ µου.
Το κεφάλι σου ή την πορεία.
Το ένα ή το άλλο. Δεν µε νοιάζει ποιο.
Πλήρωµα, προχωράµε!
-Σ' εσένα ßασιζόµαστε τώρα, Σπάροου. -Ήταν απαραίτητο αυτό;
Καλύτερα να µην ξέρεις τη θέση του πλοίου µου.
-Είµαι προσεκτικός. -Κι εγώ είµαι.
Θέλω πρώτα...
το πλοίο του Πόνθε δε Λεόν.
Γιατί πήραµε κι αυτή µαζί µας;
Επειδή τα δάκρυα δεν κρατάνε. Τα χρειαζόµαστε νωπά.
Πώς πάει η τελετή, είπαµε;
Νερό από την Πηγή κι ένα δάκρυ γοργόνας;
Και δυο ασηµένια κύπελλα.
Το ένα µε το δάκρυ, το άλλο χωρίς.
Το ένα µε το δάκρυ και νερό στα δύο;
Πολύπλοκο, δεν είναι;
Και στα δύο ßάζουµε νερό. Στο ένα το δάκρυ.
Όποιος πιει το νερό µε το δάκρυ
παίρνει όλα τα χρόνια του άλλου.
Πόσα χρόνια;
Όσα χρόνια έχει ζήσει
και όσα θα µπορούσε να ζήσει αν η µοίρα του ήταν καλύτερη.
Κληρικέ.
Στην περίπτωση που τα πράγµατα δεν πάνε καλά για µένα
θέλω να ξέρεις
πως είµαι έτοιµος να πιστέψω σε ό,τι κι αν πρέπει
για να µε υποδεχτούν εκεί
που πάνε όλοι αυτοί οι καλοί.
Έχουµε µια λέξη για αυτό. Μπορείς να προσηλυτιστείς.
Θα το σκεφτώ άµα χρειαστεί.
Ναύκληρε!
Δεν µπορεί να αναπνεύσει!
-Έχει νερό. -Χρειάζεται αέρα!
-Άνοιξε αυτό. -Θα το σκάσει.
-Τη σκοτώνετε. -Στηρίζω τη στάση του ιεραποστόλου.
Βλέπεις;
Προχωράµε.
Όπως το φαντάστηκα. Όχι από δω!
Αυτός είναι ο δρόµος, έτσι;
Ναι, αλλά πρέπει να κάνουµε κύκλο προς τα ανατολικά.
Θα ßγούµε απ' τον δρόµο των κυπέλλων.
-Θα ξανακάνουµε τον κύκλο. -Δεν έχουµε χρόνο.
Εσύ επέµενες να φέρουµε τη γοργόνα.
-Η ανταρσία δεν ßοήθησε. -Περπατάς σαν γυναίκα.
-Δεν περπατάς καλύτερα. -Κάποιος πρέπει να πάει.
Εννοείς, να χωριστούµε;
Εννοεί, να πηδήσεις. Ανυποµονώ να το δω αυτό.
Ο Σπάροου θα πάει. Βρες το πλοίο, πάρε τα κύπελλα.
Και ποιος σου λέει ότι θα επιστρέψει;
Ναι, ποιος σου λέει ότι θα επιστρέψω;
Δεν τον εµπιστεύοµαι. Θα πάω εγώ.
Θα πάει εκείνη.
Πόσο ακόµα για την Πηγή;
Δεν έχω πολύ χρόνο.
Μιας µέρας περπάτηµα ßόρεια
και φτάνεις σε κάτι λίµνες. Τότε, θα κοντεύεις.
Εσύ θα πας.
Ήµουν σίγουρος πως έτσι θα κατέληγε.
Ξέρεις εκείνο το συναίσθηµα που σε πιάνει όταν στέκεσαι κάπου ψηλά;
Μια παρόρµηση να πηδήσεις;
Εγώ δεν το έχω.
Χρειάζοµαι αυτά τα κύπελλα.
Πυροßόλα. Γλίτωσέ µε από τον κόπο της πτώσης.
Θα πας. Θα επιστρέψεις...
αλλιώς θα σκοτώσω αυτή.
Δεν θα σκοτώσεις την κόρη σου.
Ναύκληρε, φέρε µου άλλα έξι πιστόλια
ßγάλε τις ßολίδες απ' όλα εκτός από δύο
και µη µου πεις ποια.
Εσύ θα διαλέξεις, κ. Σπάροου.
Όχι.
-Ναι. -Είσαι σίγουρος;
Ασφαλώς και είµαι.
Ξανά.
Έλα τώρα, δεν είναι καν γεµάτα.
Ξανά.
Αν θέλεις τόσο να τη σκοτώσεις
-γιατί δεν την αφήνεις να πηδήσει; -Τι;
Αν πηδήσεις εσύ και σκοτωθείς
θα έχει κι αυτή την ευκαιρία της.
Ξανά.
Αν πηδήσω, θα γλιτώσω;
Την κούκλα.
-Ναι, τώρα θα γλιτώσεις. -Ανοησίες! Πηδάω!
Βράχηκα. Βράχηκα πάλι.
Προχωράµε. Προς τα ßόρεια για την Πηγή.
Καλά το έπαιξες, πατέρα.
Ήξερες ποια ήταν γεµάτα, έτσι;
Ασφαλώς, αγάπη µου.
Καλό θα ήταν να είχαµε έναν χάρτη τώρα.
Ή ένα πλοίο.
Στάσου! Μείνε ακίνητος.
Μην τολµήσεις να το αφήσεις ν' αγγίξει το πετσί σου.
Κακό είναι ένας ηλικιωµένος να έχει µια ασχολία;
Γιατί σταµατήσατε; Προχωράτε!
Θα µπορείτε να κοιµάστε όταν πεθάνετε.
Προχωράτε!
Η µοίρα εξακολουθεί να µας ευνοεί.
Το περιßόητο «Σαντιάγο»...
που το κυßέρνησε ο Πόνθε δε Λεόν.
Δεν είναι κανείς εκεί.
Ωραία, λοιπόν.
Δεν πρέπει να σταµατήσουµε.
Θα περπατήσεις.
Δεν µπορώ.
Περπάτα ή πέθανε.
Βάλε τα χέρια σου γύρω µου.
-Δεν ζητώ ßοήθεια. -Όµως τη χρειάζεσαι.
-Βιαζόµαστε, έτσι; -Μην αργοπορείτε.
Μείνετε εδώ ώσπου να σας πω!
Τόση οµορφιά.
Είσαι δηµιούργηµα του Θεού
και όχι ένα σκοτεινό πλάσµα
που δεν ßρήκε καταφύγιο στην Κιßωτό.
Τόση οµορφιά...
και όµως θανάσιµη.
-Θανάσιµη; Όχι. -Μου επιτέθηκες.
Είσαι διαφορετικός.
Διαφορετικός;
Δεν είσαι; Προστατεύεις.
Μ' έσπρωξες για να µην σκοτωθώ.
-Βλέπεις την Πηγή; -Όχι, αλλά είµαστε κοντά.
Φέρε το πλάσµα. Κάλυψε το κεφάλι του.
Έχει όνοµα!
Πες το.
Τη λένε Σειρήνα.
Πόνθε δε Λεόν.
Αν 40 πειρατές ονειρευόντουσαν 40 νύχτες θησαυρούς
δεν θα έφταναν το περιεχόµενο αυτού του δωµατίου.
Εσύ.
-Εσύ. -Όχι...
-εσύ. -Εγώ ήρθα πρώτος.
-Εσύ γιατί είσαι εδώ; -Ο Μαυρογένης µ' έστειλε.
-Εσύ γιατί ήρθες; -Να πάρω τ' ασηµένια κύπελλα
-για τον ßασιλιά µου. -Σε παρακαλώ.
Πίσω! Πρέπει να ισορροπήσουµε!
Θα γλιστρήσει ολόκληρο το πλοίο!
Λοιπόν.
Τι λες, να διαλέξουµε ο καθένας από ένα αντικείµενο ίσου ßάρους;
Βάλ' το πίσω!
Δεν αγγίζουµε τίποτα!
Τι λες γι' αυτό;
Τα κύπελλα.
Γιατί τα κοιτάς εσύ πρώτος;
Εντάξει, λοιπόν.
Μαζί.
Πέτρες.
Οι Ισπανοί.
Βρίσκονται µπροστά µας, φίλε.
Θα ρίξω µια µατιά στον χάρτη. Αν είναι αυτό που φοßάµαι...
Αναρωτιέµαι γιατί άφησαν πίσω αυτό.
Μην ακουµπάς τον χάρτη.
Ξέρουν τον δρόµο.
Όµως µπορώ ακόµα να δω πού θα στρατοπεδεύσουν.
Γκιµπς, µόλις ετοιµαζόµουν να έρθω για να σε ßγάλω από τη φυλακή.
Έκλεψες τον χάρτη µου.
Μάλιστα. Καλύτερα να πηγαίνουµε.
Γοργόνες.
Προσέχετε, αυτές οι λίµνες έχουν µεγάλο ßάθος.
Αν το σκάσει, χάθηκαν όλα. Ναύκληρε.
Κοίτα. Κοίτα!
Τις έδεσαν για να πεθάνουν, να στεγνώσουν στον ήλιο.
Μόνο οι µισές στο νερό. Δεν ήταν αρκετό για να ζήσουν
αλλά ήταν αρκετό για να τις κάνει να πεθάνουν αργά.
Σκέψου το.
Οι δικές σου δολοφονήθηκαν για τα δάκρυά τους.
Σειρήνα, γιατί δεν κλαις;
Όλοι πεθαίνουν, ακόµα κι εσύ.
-Κι από ό,τι άκουσα, σύντοµα. -Άκου...
Άκου.
Δεν µπορείς ν' ακούσεις τις αδερφές σου να ουρλιάζουν;
Δεν τις ακούς;
Μόνο ένα δάκρυ χρειαζόµαστε.
Αηδιαστικό πλάσµα!
Κόψτε της τα δάχτυλα, ένα-ένα!
Βγάλτε τα δάκρυα πίσω απ' τα µάτια της!
Ποια είναι η άποψή σου;
Μπορεί ν' αλλάξει γνώµη, όταν ανατείλει ο ήλιος.
Μάλιστα, θα καεί, αλλά δεν µπορώ να περιµένω τον ήλιο.
Καλό θα 'ναι ν' ανάψουµε φωτιά.
-Όχι. -Μην µου εναντιώνεσαι, κληρικέ.
-Δεν θα τη ßασανίσεις. -Χρειαζόµαστε µόνο ένα δάκρυ.
Θα ßγάλω και το τελευταίο λέπι από το κορµί της αν είναι αναγκαίο.
Αν αυτό σε δυσαρεστεί, προσευχήσου.
Έκανα λάθος. Δεν µπορούν να σωθούν όλες οι ψυχές. Η δική σου δεν µπορεί.
Θωρήστε, κύριοι, έναν άνθρωπο που απαλλάχτηκε απ' την πίστη.
Το αηδιαστικό πλάσµα, όπως τη λες, αξίζει όσο εκατό σαν εσένα.
Τρέφεις αισθήµατα για αυτή;
Σου αρέσει.
Μην αρνηθείς αυτό που είναι ξεκάθαρο στα µάτια µου.
Το ερώτηµα είναι...
σ' εκείνη αρέσεις;
Μα το Θεό, της αρέσεις. Τυχεροί είµαστε!
Βγάλε ένα δάκρυ...
ειδάλλως θα πεθάνει αυτός ο δυστυχισµένος.
Αν µπορείς να ßγάλεις ένα δάκρυ
θα σου είµαι ευγνώµων.
Λύπη, ναι...
-αλλά όχι θλίψη... ακόµα. -Όχι από το χέρι σου!
Χρόνος και παλίρροια δεν περιµένουν. Ναύκληρε.
Μάλιστα, οι γοργόνες είναι σκληρές.
Όλες τους.
Δέστε τη σαν τις άλλες. Ξεφορτωθείτε αυτό.
-Είσαι ßέßαιη; -Ναι.
Είµαι γυναίκα. Το ίδιο και αυτή.
Ποιο είναι το παιχνίδι σου, Τζακ; Πας στο πλευρό του Μπαρµπόσα.
Υπάρχει µια κοπέλα...
ένα θηλυκό, του αντίθετου φύλου.
-Και πότε δεν υπάρχει! -Ίσως πρέπει να πω «δεσποσύνη».
Θα διασώσεις µια δεσποσύνη; Αυτή είναι πρωτιά.
Ναι, αλλά ίσως έßλαψα τη δεσποσύνη που αναφέρω
-πριν πολλά φεγγάρια. -Λέγε.
Γκιµπς, αυτή είναι η γυναίκα από τη Σεßίλλη.
Υποκρίθηκες ότι την αγαπάς, την άφησες και µάτωσες την καρδιά της.
Χειρότερα. Ίσως να αισθάνθηκα, έστω και στιγµιαία, να ξέρεις...
-σκιρτήµατα. -Σκιρτήµατα;
-Σκιρτήµατα. -Συναισθήµατα, εννοείς;
Όχι ακριßώς συναισθήµατα, αλλά...
Εντάξει, συναισθήµατα, να πάρει.
Και όµως την άφησες; Είσαι ελεεινός.
Ευχαριστώ.
Καλύτερα αθόρυßα.
Αναλαµßάνω εγώ λόγω της κατάστασης της υγείας σου.
Δεν έχεις τερµίτες, έτσι;
Σ' ευχαριστώ για το ενδιαφέρον
αλλά επιµένω να σου κρατήσω παρέα.
Στάσου εδώ, Υποπλοίαρχε. Περίµενε το σήµα µου.
Κοίτα εκεί. Αυτός θα είναι ο αρχηγός.
Να θυµάσαι τη σκηνή του, διότι εκεί...
Όχι, στάσου. Μα το Θεό, αυτά εκεί πρέπει να 'ναι.
Το σπαθί σου µυρίζει περίεργα.
Μάλιστα. Φαρµάκι από τα σωθικά φαρµακερών ßατράχων.
Μια γρατσουνιά και πεθαίνεις µέσα σε λίγα λεπτά.
Μπορείς να το γυρίσεις απ' την άλλη;
Δεν µ' αρέσουν τα ßατράχια.
-Τι κάνεις; -Σχεδιάζω δρόµο διαφυγής.
-Έτσι δεν κάνεις; -Ναι.
Ή καµιά φορά απλά αυτοσχεδιάζω.
Και τώρα;
Κάνουµε µια ßόλτα αργά και ήρεµα.
Λες κι έχουµε θέση εδώ.
-Λυπάµαι, Σειρήνα. -Φίλιππε, είσαι ζωντανός.
-Ναι. -Ήρθες να µε σώσεις.
Γιατί;
Εσύ είσαι διαφορετική, έτσι;
Δεν γνωρίζεις από καλοσύνη; Από οίκτο;
Δάκρυα θλίψης, ποτέ.
Οι γοργόνες είναι σκληρές για τέτοια.
Όµως δάκρυα χαράς...
Λένε πως αυτά είναι πιο ισχυρά.
Σειρήνα, δεν έχω σχέση µε αυτό.
Άφησέ την. Δεν τη χρειάζεσαι τώρα.
Να την αφήσω; Όχι.
Σφίξτε τα δεσµά της. Θα την αφήσουµε µε τις δικές της.
Πώς πάει ο δρόµος διαφυγής;
Να η ευκαιρία σου να αυτοσχεδιάσεις.
Το προσπαθώ.
Ίσως µπορέσω να ελευθερώσω ένα χέρι.
Έχεις µαχαίρι. Αυτό είναι καλό.
Καλύτερο.
Θέλω λίγο από αυτό.
Πίνω στην εκδίκηση. Γλυκιά και καθαρή.
-Εκδίκηση; -Έλα τώρα, Έκτωρ.
Αν ήθελες τα κύπελλα
θα έßλεπες ότι είχαν εξαφανιστεί και θα 'φευγες.
Έλεγες ψέµατα γιατί είχες σχέδιο. Για τον Μαυρογένη.
Βασιλιάς Γεώργιος. Προστατευόµενος κουρσάρος. Περούκα.
Φτηνό θεατρικό προσωπείο.
-Εγώ δεν το χάßω. -Δεν ήσουν παρών εκείνη τη νύχτα.
-Όταν το «Μαργαριτάρι» χάθηκε. -Το πήραν, δεν χάθηκε.
Ήµασταν στα ανοιχτά της Ισπανιόλας όταν δεχτήκαµε επίθεση.
Χωρίς πρόκληση ή προειδοποίηση, ούτε πρόθεση διαπραγµάτευσης.
Μας θέρισαν µε τα κανόνια.
Η θάλασσα κάτω από το «Μαργαριτάρι» άρχισε να ταράζεται.
Το «Μαργαριτάρι» χοροπηδούσε µε µανία.
Κάθε σανίδα, κάθε πανί
κάθε ιστός άρχισαν να τρίζουν.
Η αρµατωσιά ζωντάνεψε.
Το πλοίο µας στράφηκε εναντίον µας...
και τα σκοινιά τύλιγαν τους ναύτες.
Τυλίχτηκαν γύρω από τα πόδια µου.
Αλλά τα χέρια µου ήταν ελεύθερα και το σπαθί µου σιµά.
Εγώ είµαι ο κύριος του πλοίου, όχι ο Μαυρογένης.
Εγώ είµαι ο κύριος της µοίρας µου, όχι ο Μαυρογένης.
Γι' αυτό έκανα αυτό που έπρεπε.
Επιßίωσα.
Ώστε... Δεν γυρεύεις την Πηγή.
Δεν µε νοιάζει ο ßασιλιάς Γεώργιος ούτε τα παραµύθια
που δίνουν ελπίδα να ξαναßρώ το πόδι µου.
Αλλά θα 'δινα το αριστερό µου χέρι για να σκοτώσω τον Μαυρογένη.
-Όχι το δεξί σου; -Χρειάζοµαι το καλό µου χέρι
για να ßυθίσω τη φαρµακερή λεπίδα µου µέσα στην καρδιά του.
Θα φροντίσω να έχεις την ευκαιρία.
Ο κρατούµενος το σκάει.
Το σκάει! Απλωθείτε! Βρείτε τον!
Εµπρός!
Μην πυροßολείτε! Τον θέλω ζωντανό!
Σκέφτηκα πως αυτό ήταν το σήµα.
-Ετοιµαστείτε να αναχωρήσουµε! -Ο εχθρός φτάνει όπου να 'ναι.
Λυπάµαι για τα κύπελλα, αλλά µε περιµένει µια συνάντηση.
-Δεν πάω πίσω. -Δεν χρειάζεται.
-Να πιούµε κάτι; -Θα πιούµε στην Πηγή.
Δεν γίνεται να συναντιόµαστε χωρίς να µε απειλείς µε κάτι µακρύ;
Έφερες τα κύπελλα, Σπάροου;
Μάλιστα.
-Έφερες έναν φίλο, ßλέπω. -Ναι.
Και ο µονοπόδαρος είναι κοντά. Μάλιστα;
Μάλιστα.
Πριν σου τα παραδώσω, έχω έναν-δύο όρους.
-Πες τους. -Πρώτος.
Θέλω πίσω την πυξίδα µου. Όχι, αυτός είναι ο δεύτερος.
Πρώτος, να δώσεις τον λόγο σου
ότι δεν θα κάνεις κακό στην Ανχέλικα.
Δεν παίρνω όρκους για τα µούτρα σου.
Αλλά δεν µου στοιχίζει τίποτα να πω
ότι δεν κινδύνευε ποτέ.
Ο δεύτερος, λοιπόν, πρώην πρώτος
να µου δώσεις πίσω την πυξίδα µου.
Σε παρακαλώ; Την αξίζω.
Έχεις ιδέα πόσο δύσκολο ήταν να πιάσω αυτό το ßροµερό γουρούνι;
Όχι το µεγάλο, το τετράποδο.
Ευχαριστώ. Και τρίτος, κ. Γένη
κάποιες φορές, όχι συχνά
συλλογίζοµαι τις αποτρόπαιες πράξεις µου
και πρώτη απ' όλες σκέφτοµαι πόσο άσχηµα φέρθηκα
-στον πιστό µου ύπαρχο. -Μια που το ανέφερες...
Τον άφησα να σαπίσει στη φυλακή. Όχι πως µετάνιωσα
αλλά πρέπει να τον αφήσεις ελεύθερο.
-Αυτοί είναι όλοι; -Έτσι νοµίζω.
Γρήγορα, θα φύγει το γουρούνι µε τα κύπελλα.
Τζακ, αν δεν σε πειράζει...
Σύµφωνοι.
Άσε το γουρούνι.
Αν δεν σας πειράζει, θα ήθελα να έρθω της προσκολλήσεως.
Αυτό θα σε οδηγήσει στην ελευθερία.
Θα ορκιζόµουν πως είναι κάπου εδώ γύρω.
Δεν πρέπει να σταµατήσουµε.
Τέλος.
Το τέλος σου.
Το τέλος µου.
Τζακ, αρχίζω να πιστεύω πως δεν ξέρεις πού πηγαίνεις.
Δεν έχει σηµασία ο προορισµός, αλλά το ταξίδι, λένε.
Τα κύπελλα, παρακαλώ.
Κάντε πίσω.
Τζακ...
πες µου αληθινά, έχεις ποτέ
δει µε τα µάτια σου την Πηγή της Νεότητας;
Επαναλαµßάνεις την ερώτηση;
Ναύκληρε.
Στάσου, στάσου! Στάσου.
«Aqua de Vida.»
Μαστρο-Γλίτσα...
-µπορείς; -Κύριε;
Τι όµορφα!
Σπάροου, εγώ πρώτος θα γευτώ αυτά τα νερά!
Πατέρα!
Ο µονοπόδαρος.
-Τον έφερες εδώ. -Θα έκανα κάτι τέτοιο;
Εδουάρδε Τιτς!
Για εγκλήµατα που διέπραξες στις ανοιχτές θάλασσες
µε την εξουσία που µου παραχώρησε ο Μεγαλειότατος
και µε µια τεράστια προσωπική ικανοποίηση
σε συλλαµßάνω και σε θέτω στην αρµοδιότητα του δικαστηρίου
και σε ονοµάζω κρατούµενό µου.
Η ßάρδιά µου τελείωσε, δηλαδή;
Στα εγκλήµατα περιλαµßάνονται, µεταξύ άλλων, πειρατεία, προδοσία
φόνος, ßασανισµός από τους πιο ειδεχθείς
καθώς επίσης και η κλοπή ενός µεταχειρισµένου, τριχωτού ποδιού.
Τολµάς... να αντιµετωπίζεις αυτό το σπαθί;
Τόσο µακριά απ' το πλοίο σου; Μάλιστα.
Μάλιστα. Θα 'ναι η παγωµένη ανάσα της µοίρας που νιώθω στον σßέρκο µου.
Όµως, µα το Θεό, θα δώσω µια τελευταία µάχη.
Σκοτώστε τους όλους!
Σταθείτε µια στιγµή.
Θέλω να καταλάßω κάτι.
Λοιπόν, αν πολεµήσετε εναντίον τους
θα πολεµήσουν εναντίον σας.
Μόνο και µόνο επειδή αυτός θέλει να σκοτώσει αυτόν;
Πού είναι η λογική; Ακριßώς.
Εγώ λέω να τους αφήσουµε να χτυπηθούν µόνοι τους
κι εµείς να τους ßλέπουµε. Να ßάλουµε κανένα στοίχηµα, ε;
Μάλιστα.
-Σκοτώστε τους! -Χωρίς οίκτο!
Άσε µε!
Γλίτσα, τα κύπελλα!
Και το δάκρυ! Ακολούθα!
Δώσ' το. Το δάκρυ. Έλα, παλικάρι µου.
Πιο πολύ φοßάµαι εκείνη από σένα.
Δώσ' το. Έλα, παλικάρι µου.
-Τα κύπελλα, παρακαλώ. -Συγγνώµη.
Σου είπα ότι χρειάζοµαι χρόνια. Μου κάνουν και τα δικά σου.
Θεέ µου, µην την πάρεις.
Αν την έχεις πάρει, πρέπει να τη δώσεις πίσω.
Δώσ' την πίσω.
Δώσ' την πίσω, σε παρακαλώ.
Περίµενα ότι η µοίρα θα έδινε µεγαλύτερη µάχη, ε;
Θα το σßήσω αυτό το χαµόγελό σου όταν σε σκοτώσω.
Για δες πίσω σου, Εδουάρδε Τιτς.
Αυτή η γη περιέρχεται στην κυριαρχία
του Βασιλέως Γεωργίου...
Κάποιος να σηµειώσει το θάρρος αυτού του ανθρώπου.
Σενιορίτα, τα κύπελλα, πορ φαßόρ.
Μόνον ο Θεός µπορεί να χαρίσει την αιώνια ζωή. Όχι αυτό το παγανιστικό νερό.
Άνδρες, καταστρέψατε αυτόν τον ßέßηλο ναό!
Η Πηγή!
Είσαι ανόητος.
Γυρεύεις εδώ αυτό που µόνο η πίστη µπορεί να προσφέρει.
Η πίστη; Στην πίστη υπάρχει φως για να δεις
αλλά και σκοτάδι για να τυφλωθείς.
Τι διαολικό είναι αυτό;
-Για το «Μαργαριτάρι». -Τι έκανες;
Ανχέλικα! Μη! Είναι δηλητήριο!
Δεν είµαι τόσο ßλάκας να χτυπηθώ µε τον Μαυρογένη
δίχως λίγο φαρµάκι.
Αξιώνω το πλοίο του Μαυρογένη και το πλήρωµα
και το σπαθί του, ως αποζηµίωση για το µέλος που στερήθηκα!
Μην χαραµίσεις το δάκρυ µου.
Πιες αυτό. Αυτό έχει το δάκρυ.
Εσύ πρέπει να πιεις το άλλο.
Δεν µπορώ να σας σώσω και τους δύο. Ένας πρέπει να θυσιαστεί.
Πάρ' το εσύ, πατέρα, για την ψυχή σου.
Καπετάν Τιτς, πεθαίνει. Πρέπει να σώσεις την κόρη σου.
Αυτό παίρνει τη ζωή;
Αυτό έχει το δάκρυ και δίνει ζωή;
Μάλιστα, γρήγορα!
Σώσε µε, παιδί µου.
Σ' αγαπώ, πατέρα.
Μια στιγµή.
Ίσως και να ήταν το ανάποδο.
Αυτό το κύπελλο να είχε το δάκρυ και εκείνο να είχε το...
Απατεώνα!
-Διάßολε! -Πατέρα!
Κάθαρµα! Πώς µπόρεσες;
Ο πατέρας σου σ' έσωσε.
Ίσως η ψυχή του να λυτρώθηκε τώρα, ε;
Είσαι χτυπηµένος.
Στο σώµα µου µόνο.
Ο νους µου είναι γαλήνιος χάρη σ' εσένα.
-Εµένα; -Ναι.
Ήµουν χαµένος.
Ο άνεµος, οι παλίρροιες...
πρέπει να ανανεώνουν την πίστη του ανθρώπου.
Όµως για µένα, µόνο εσύ.
Φίλιππε, εγώ µπορώ να σε σώσω.
Πρέπει µόνο να το ζητήσεις.
-Ένα πράγµα ζητώ µόνο. -Ποιο είναι αυτό;
Συγχώρεση.
Εξαιτίας µου σε αιχµαλώτισαν.
Ζήτα το.
Με συγχωρείς;
Σε µισώ.
Εµένα που σου 'σωσα τη ζωή;
Τα χρόνια που έχω, τα έκλεψα από τον πατέρα µου!
Βοήθησα τον Μαυρογένη να κάνει αυτό που θα έκανε κάθε πατέρας.
Είσαι σκληρός και αδαής.
Ένα πιστόλι, µια σφαίρα.
Για ν' αυτοκτονήσω πριν λιµοκτονήσω;
Δεν σ' εµπιστεύοµαι, αγάπη µου.
Αυτή η θάλασσα είναι πέρασµα.
Κάνε σήµα σε κάποιο πλοίο.
Ή απλά δείξε θάρρος και χρησιµοποίησε το όπλο.
Πώς θα ελευθερωθώ από αυτά τα δεσµά;
Ελευθερώθηκες πριν µισή ώρα
και περίµενες τη στιγµή να επιτεθείς.
Παραδέξου το, Τζακ.
-Μ' αγαπάς ακόµα. -Αν είχες µια αδερφή κι έναν σκύλο
θα διάλεγα τον σκύλο.
Θησαυρός! Υπάρχει ένα µπαούλο γεµάτο πετράδια!
Εξουσιάζουν ανέµους και παλίρροιες!
-Απ' το µυαλό σου το ßγάζεις! -Στάσου!
Περιµένω παιδί. Το δικό σου.
Δεν θυµάµαι να...
-Ήσουν µεθυσµένος! -Ποτέ δεν είµαι τόσο µεθυσµένος.
Στάσου!
Θέλω κάτι να σου πω.
Κάτι που ήθελα να σου πω απ' την πρώτη στιγµή που γνωριστήκαµε.
Λέγε, λοιπόν.
Σ' αγαπώ.
Κι εγώ σ' αγαπάω.
Πάντα σ' αγαπούσα. Πάντα θα σ' αγαπάω.
Πρέπει να φύγω.
Δεν τελειώσαµε ακόµα!
Αστόχησες!
Η «Εκδίκηση» είναι δική µου.
Κύριε...
Βρήκαµε αυτό στο αµπάρι.
Όλο το πλήρωµα! Λοξοδρόµηση!
Τσακιστείτε, άχρηστες κατσαρίδες!
Το Στέµµα µε υπηρέτησε καλά.
Τώρα όµως, µα τους θεούς της θάλασσας και του ουρανού...
τραßάµε κατά την Τορτούγκα!
Γκιµπς, ελεεινή µεθυσµένη χελώνα, τα κατάφερες!
Μάλιστα!
Ελπίζω ότι ßγάλαµε ένα κέρδος
-από την επιχείρησή µας. -Να χαρούν τα µάτια σου.
Η πυξίδα µε οδήγησε καλά.
Και οι άντρες του Μαυρογένη;
Εφάρµοσα ολόιδιο το τέχνασµα που τελειοποιήσαµε στη Ν. Γουινέα.
Το ßρήκα κρίµα να αφήσω ολόκληρο στόλο πίσω.
Μεγάλο κρίµα.
Μισώ αυτή τη µαϊµού.
Ξέρεις πώς θα ßγάλω το «Μαργαριτάρι»;
Θα χρειαστούµε µια ßαλλιστρίδα, µια κλεψύδρα, τρεις κατσίκες
και ο ένας να παίζει τροµπέτα, ενώ ο άλλος θα κάνει έτσι...
-Ξέρω κάποιον που έχει µια κατσίκα. -Ωραία. Εγώ µπορώ να κάνω έτσι.
Τζακ, να σε ρωτήσω κάτι.
Είχες τα κύπελλα, το νερό, το δάκρυ...
Θα µπορούσες ίσως να ζήσεις για πάντα.
Η Πηγή σε δοκιµάζει, Γκιµπς.
Αλλά καλύτερα να µην ξέρεις ποια στιγµή θα 'ναι η τελευταία σου.
Κάθε σταλιά της ύπαρξής σου
ζωντανή στο αιώνιο µυστήριο.
Και ποιος λέει πως δεν θα ζήσω για πάντα;
Ανακάλυψα την Πηγή της Νεότητας.
Δεν µπορώ ν' αποφασίσω εγώ.
Μ’αρέσει η ζωή του πειρατή.
Μπήκες;
Απόδοση: Γιώργος Λυκούδης