SERIAL NETFLIX
Lubisz podwójne kolacje?
Czyli dwie kolacje?
Albo trzy.
Musiałbym użerać się z gośćmi.
Życie jest krótkie. Zrobimy uroczystą kolację?
Jestem prostym człowiekiem
z prostymi gustami.
Nadal cię męczy migrena?
Już ósmy dzień.
Jakby mi wybuchła w głowie brama astralna.
Wiesz, czego ci trzeba?
Więcej ciszy?
Orgazmu.
Naturalny lek na wszystko. Mówię z doświadczenia.
Dość świeżego.
Eksperci są zgodni.
Naukowe pisemko jak nic.
Uświadomiłam sobie coś,
przeglądając te dzieła literackie.
Wisi mi to.
Zbyt długo się szufladkowałam.
Życie to bufet.
Już nie uroczysta kolacja?
Tak czy siak, jestem głodna jak wilk.
Nie chcę zawracać cię…
z obranego szlaku,
ale wiesz, że to tylko świat fantazji?
Nie wiem, czy wolę tyłki, czy cycki.
Lubię dupki jak brzoskwinki.
Są apetyczne, ale nie tak bardzo jak te zderzaki.
Na bank wolę cycki.
A tu co? Robi loda?
- Położę się. - Śpij dobrze!
Poczytam o hiszpańskim seksie w stanie nieważkości.
Spróbowałabym.
Słucham?
Witaj, skarbie.
Tęskniłaś?
No dobrze.
Na tego zasłużyłam.
Ale masz mosiężne jajniki, żeby mnie szukać po tym, co odwaliłaś!
Podwieziesz mnie?
Serio? Że co?
Muszę stąd odlecieć.
Teraz robisz ze mnie międzygalaktyczną taksówkę?
W zamian oddam ci twoje archiwum.
Nawet nie udawaj, że ci nie zależy.
Dokąd lecimy?
Santo City.
Spieszę się. Muszę natychmiast stąd zniknąć.
Co odwaliłaś? Podszywałaś się pod czyjąś matkę?
Moje życie nie kręci się tylko wokół zahibernowanych pacjentów.
Podwieź mnie do Santo,
a dowiesz się więcej o swoich rodzicach.
Bujam się teraz z kowbojami
i z tego, co pamiętam, jest za ciebie konkretna nagroda.
To prawda.
Czy koledzy będą chcieli zaglądać w przeszłość twojej matki?
Mam ich okłamać?
Nic z tych rzeczy!
Opowiadaj im historyjki. Ale miłe.
Naprawdę jesteś mamą Faye?
Tak twierdzi.
Nie wyklułaś się w laboratorium szaleńca?
Czyż nie jest wyjątkowa?
Martwię się na myśl, że moje maleństwo lata z bronią w ręku.
Jak dobrze, że może liczyć na was.
Mówisz?
Migrena?
Tak.
Co pani…
Matko przenajświętsza.
- Jakim cudem… - Masz złą posturę.
Zablokowane kręgi szyjne mogą powodować migrenę.
Pracowałam jako masażystka w uzdrowisku siarkowym na Tharsis.
- Uwielbiam panią, pani… - Whitney.
Whitney. Enchanté.
Możemy podrzucić mamę do Santo City?
Nie da rady. Nie mogę przegapić recitalu Kimmie.
Masz dziecko?
RECITAL KIMMIE O 14
- Ile ma lat? - Osiem.
Dzieci w tym wieku są takie kochane.
Naciesz się nią,
bo po burzy hormonów wszystko się zmieni.
Jet, jeśli odlecimy teraz,
będziemy w Santo City na długo przed recitalem.
Faye, nie nalegaj.
Nie może przegapić recitalu córki,
żeby pomóc mi z osobistymi problemami. Przeżyję.
Taką mam nadzieję.
Słuchamy…
Powiedz, co się stało.
Dobrze.
Uciekam przed…
moim mężem.
Ojcem Faye?
Nie. Jego pochowałam wiele mężów temu.
Dzieci mam piękne, ale gust w mężczyznach
już niekoniecznie.
Ten to kobieciarz i hazardzista.
Zmienił moje życie w słaby kawałek country.
Złamane serce,
kieszenie pełne rachunków.
Traktował Faye okropnie.
Prawda, skarbie?
Dziwnie się na mnie gapił.
Santo ma najlepszą infrastrukturę komunikacyjną.
Co? Mam słabość do mamusiek.
Jesteś chorym człowiekiem.
Nie w sensie erotycznym. Lubię matki.
Macierzyństwo jest cudowne. Matka zawsze uśmierzy ból.
Nie wątpię.
Macie tyle papryczek.
Znam świetny przepis na pierożki z papryczkami.
Dostałam go od wędrownego mnicha na Tridencie.
Smak dzieciństwa Faye, prawda?
Oczywiście.
Mamy masę czasu, by dolecieć do Santo przed recitalem.
Zrób to dla Faye.
To nie. Zrób to dla pierożków.
W porządku.
Polecimy, ale dasz mi ten przepis.
Z przyjemnością.
Pięć minut do odlotu.
Przygotuj statek.
Pierożki na obiad.
Widzisz?
Każdy lubi miłe historyjki.
Theremin?
Zanim podejmiesz decyzję…
Może zatrudnimy też magika we fraku,
żeby przecinał ludzi na pół?
Czyli zdecydowanie się nie zgadzasz…
On żyje?
A ty mi nic nie powiedziałaś?
Kto taki?
Nie udawaj.
Od kiedy ciebie ogarnia nostalgia?
Dobrze…
Zostawię was same.
- Kiedy się dowiedziałaś? - Niedawno.
- On tak żyje sobie i już? - Na to wygląda.
- Gdzie? - Nie powiedział.
Teraz jest kowbojem. Nazywa się Spike Spiegel.
Pytał o mnie?
A jak myślisz?
Mogłaś mi powiedzieć.
Mogłam się z nim spotkać.
W jakim celu?
Sama mi mówiłaś,
żebym zostawiła Viciousa.
Nie w ten sposób.
Mówiłaś, że mam wybór.
Vicious wie, że Spike żyje.
Będzie go szukać, aż któryś z nich nie skończy martwy.
Jeśli odejdziesz do niego, będziecie stale uciekać
i żyć w strachu przed śmiercią z rąk Viciousa.
Może tak będzie, nawet jeśli zostanę.
Na mocno rozgrzany wok dajesz kropelkę oleju rybiego.
Uważaj, żeby go nie spalić.
Najważniejszy składnik to karmelizowane papryczki.
- Mamy taki sam gust. - Spróbujcie.
- Pachnie wspaniale. - Właśnie.
- Imbir? - Daj spróbować.
- Niebo w gębie, prawda? - Daj jeszcze.
Dość tandetne to niebo.
Faye, skarbie.
Pomożesz mi odszukać ostatni składnik?
Jasne, mamo.
Naprawdę czuć imbir.
Dobrze przyprawione.
Chcesz odzyskać swoje archiwum czy nie?
Masz je jeszcze? Nie widziałam cię od lat.
Czuję, że chcesz mnie znów nabrać.
Coś mi tu nie gra. Spójrz na język ciała Faye.
- Ramiona skrzyżowane. To obrona. - Racja.
Jakby była do czegoś zmuszana.
O co tu chodzi?
Któż by zrozumiał meandry relacji matki z córką?
Nie ja.
Jesteś zazdrosna.
Twoi koledzy mnie uwielbiają i nic dziwnego.
Jesteś pierdoloną kłamczuchą i powinnam cię wydać.
Wyobraź sobie to.
Jeśli trafię do paki,
możesz się pożegnać ze swoją przeszłością.
No nie wiem.
Czy są do siebie podobne?
Dowiem się, o co tu chodzi.
Niech będzie.
Wydało się.
Kapka soku z cytryny odmieni wszystko.
Whitney, jaka była Faye w dzieciństwie?
Kochana i przerażająca.
Mówiła o swoim jednoosobowym zespole?
O urodzinowej klapie?
Albo o występie w Miss Ganimedesa?
Co? Nie mówiłaś, że jesteś z Ganimedesa.
Pochodzę z Salt City.
Nie z Europy?
Nie. Tam mieszkałem z byłą żoną.
Gdzie chodziłaś do liceum?
- Miała nauczanie domowe. - To widać.
Komu kiszki marsza grają?
Mnie!
Wiesz, że ma rację.
Z Nieustraszonym nie będziesz bezpieczna.
Nie tylko Ana podsłuchuje
rozmowy w tym budynku.
Vicious zawsze będzie ci zagrażać.
Przynajmniej dopóki żyje.
Odpuść.
Lepiej żyć w nieświadomości.
Mnie będzie lżej ze świadomością.
BAZA POLICYJNA
SKANOWANIE TWARZY
ZNALEZIONO DOPASOWANIA
Zadowolony?
Cholera!
Konkretna kartoteka.
Lubię ją jeszcze bardziej.
To oszustka.
- Nabiera Faye albo… - Pracują razem.
Kuźwa.
Posłuchajcie.
Nie znam Whitney.
Dobra, znam ją.
Wybudziła mnie z hibernacji i udawała moją matkę.
Oszukała mnie. Przysięgam.
Faye, przestań pierdolić.
Uwierzyłam, że jest moją mamą.
Jakim cudem?
Mam amnezję.
Tak bywa po wybudzeniu z długiej hibernacji.
Po wybudzeniu nie pamiętałam nic
z całego swojego życia.
Masz uszkodzony mózg?
Nie!
Znaczy się, tak.
Nie wiem, kutafonie!
Od wybudzenia nie pamiętałam, kim jestem,
skąd pochodzę ani jak tam trafiłam.
Nie wiedziałam, jak się nazywam.
To jej przekręt.
Whitney budzi amnezjaków,
podszywa się pod ich krewnych, a potem okrada.
Czemu nic nie mówiłaś? Mogłaś być szczera.
Whitney ma archiwum
z informacjami o mojej tożsamości.
Więc cię szantażuje?
Tym bardziej trzeba było mówić.
Mogliśmy pomóc.
Wiem.
Ale sama nie wiem. Pytała o podwózkę…
Okłamałaś mnie!
Zaprosiłem cię na mój statek, pod własny dach,
a ty mnie wykiwałaś.
Czułem pismo nosem.
- Spike! - Dobra.
Przepraszam. Zjebałam temat.
Macie na tym statku coś mojego.
Co, do licha?
Pirat włamał się do naszego systemu.
To prawda.
Ten system zabezpieczeń,
pechowo dla was,
jest dość dziadowski.
Jasna cholera.
Norka.
Żelazna Norka.
Że niby kto?
Najsłynniejszy handlarz bronią w układzie.
Kurwa.
Prawdą też jest…
że macie godzinę, by ją wydać.
Jak nie, to wysadzę wasz statek.
- Chwila. - Co?
Ciebie?
Pomyliłeś statki.
Jesteśmy kowbojami na łowach.
O kurwa.
Witaj!
Naprawdę sądziłaś, że uciekniesz ode mnie?
Znasz go?
Noruś.
Powiedziałam ci jasno, żebyś się odpierdolił.
Nawet bardzo jasno.
Ale nie skazałem cię na śmierć w próżni tylko dlatego,
że złożyłem ci przysięgę.
- Co? - To twój mąż?
Jesteście małżeństwem?
Ja się tym zajmę.
Chcesz mnie? Przyjaciele mnie obronią.
- Nie ma mowy! - Jebać to.
- Co? - Nie.
Jesteś
odrażająca.
Bezwstydna.
Zachwycająca.
Żałosna.
Oschła.
Tak bardzo cię kochałem,
że przykro mi cię zabijać.
Kurwa!
- No co ty? - Naprawię to później.
Musimy się zwijać w podskokach.
Proszę cię. My nie możemy jej wydać…
Jakie „my”?
Ja wydam ją policji. Ty chyłkiem wprowadziłaś na pokład oszustkę.
I Żelazna Norka uczepiła mi się dupy.
To też trochę nasz problem.
Dziś chciałem tylko
złapać dobry sygnał, by nie przegapić recitalu córki.
30 MINUT DO RECITALU
Dziś chciałam tylko dowiedzieć się, kim jestem ja i moja rodzina.
Daj to.
Jest wart więcej, niż mógłbyś w życiu zarobić.
Nadajnik?
Nie. Noruś by tego nie zrobił.
Podstawą naszego związku jest zaufanie.
Rzekł Skorpion.
Gdzie archiwum Faye?
Może i jestem naturalną blondynką, ale nie jestem…
Kurwa, żartujesz?
…idiotką.
Ma jedną opcję, żeby odzyskać archiwum.
Zdejmij kajdanki, a zabiorę ją do archiwum.
Tak!
Idź! Masz jej dać to, czego szuka.
Taki mi się podobasz.
Spike i ja weźmiemy nadajnik, żeby zmylić Norkę.
To podoba mi się mniej.
Jet.
Dziękuję.
Idziemy.
- Czemu tak mnie dręczysz? - Idziemy.
Niebywały widok.
Nasza trójka razem.
Uczcijmy to spotkanie na szczycie czymś wyjątkowym.
Pinot noir z Ziemi.
Z winnicy nr 67-2.
Aromaty jeżyny i gorzkiej czekolady.
Hedonistyczne ciało,
bogaty finisz i nuty tytoniu.
Rozkosz dla podniebienia.
Coś wyjątkowego.
Mam wrócić, gdy przestaniecie sobie spijać z dzióbków?
Przejdźmy od razu do interesów.
Zatem…
chcecie ich obalić.
Oboje dostaniecie dodatkowo 2%.
Wiesz, że lubię pieniądze.
Ale nie na tyle, by dla nich zginąć.
Jaki macie plan?
Mao udowodni Starszyźnie,
że planuję zamach stanu.
I to niezwykle krwawy.
Kontynuuj.
Starszyzna wyda wyrok śmierci.
Ty mnie złapiesz i przyprowadzisz do świątyni w kajdanach.
Broń będzie mieć tylko Kobun, a moją katanę
będzie dzierżyć Mao, by zgodnie z tradycją dokonać egzekucji.
I wtedy…
Mogę pogdybać na głos?
Niespodziewanie uwolnisz się z kajdan.
Zgadza się.
Odbiorę Mao miecz, zabiję Kobuna…
i zetnę głowy Starszyzny.
Podbij ofertę do 3%.
I będziesz mógł
machać mieczem do woli.
Umowa stoi.
Teraz pora…
pić sobie z dzióbków!
GALILEUSZ TAŃCZY HUSTLE
Stoimy. Czemu stoimy?
Wypadek? Martwa koza? Życie bez Boga?
Siedzimy jak kaczki czekające na odstrzał.
Myślałem, że autobusem szybko oddalimy się od portu.
- Autobusem? - Tak.
To ma być szybko?
Musi mocno cię kochać.
Dobrze trafił, nie?
Jesteśmy ze sobą szczęśliwi.
Nie, dziękuję.
- Wyluzuj. - Zaufałem jej.
A mimo to mnie okłamała.
Może to twoja wina, a nie jej?
Jedźmy już!
Oddzwońcie, cipki. Dajcie znać, czy żyjecie.
Nie liczyłabym na to. Noruś jest bezwzględny.
Czemu się trzymasz z tymi ciamajdami?
Mój statek się rozkraczył, więc na razie jestem z nimi.
Tonący brzytwy się chwyta.
Co robisz?
- Potrzebujemy samochodu. - To ślepa uliczka.
Dałam ci kwit.
Przepraszam, bardzo się spieszę.
Proszę o wyrozumiałość.
Garçon, przyprowadź auto.
- Proszę kwit. - Oczywiście mam.
- Przecież ci go dałam, skarbie. - Co? Wcale nie.
Ciągle coś gubi.
To moja wina, bo wychowywałam ją łagodnie.
Dałam ci kwit, gdy poprawiałam szminkę. Pamiętasz?
Tak! Dałaś mi go.
Chyba go zgubiłam.
Boże, kiedyś zgubię własną głowę!
Nie wydam auta bez kwitu.
Widzę naszego gruchota już stąd.
Gruchota? Tylko tyle dostałam z rozwodu.
Problemy łóżkowe. Dobra żona dałaby sobie radę.
Chryste, mamo.
Gdybyś mnie posłuchała i ćwiczyła…
Kto chce parkować motor w garażu na dwa auta?
Z moim garażem jest wszystko w porządku.
Jest ciasny i przytulny.
Drogie panie, proszę…
Jezu! Dotknął pan piersi mojej mamy!
Widzieliście to? Złapał ją za pierś!
Chcę rozmawiać z pana przełożonym. Do paki z takimi.
Chwileczkę.
Myśli pan, że jak jest facetem i parkingowym,
to może sobie macać moją biedną matkę?
Nie dotknąłem jej. Które kluczyki są wasze?
Proszę.
Mógłby pan chociaż przyprowadzić auto.
- Właśnie! - Dobrze.
Co tu robisz?
Jak poszło spotkanie?
Chyba nie sądziłaś, że to był plan Viciousa?
Fakt, to nie w jego stylu.
Ten pojeb strzela z armaty do muchy.
Mówiłaś, że jest wariatem,
przez którego zginiemy.
Mam za to przeprosić?
Nie.
Masz mu odebrać życie.
Małżeńskie niesnaski rzadko kiedy są źródłem dobrych decyzji.
Wiem doskonale, o co cię proszę.
Zaoferował ci 2%?
Ja oferuję ci tron.
Co ty będziesz z tego mieć?
Uwolnię się od Syndykatu.
Pieprzony gruchot.
Czy to nie urocze?
Można gwizdnąć auto nawet ze strzeżonego parkingu.
Jest coś, czego nie potrafisz?
Wymienić koła.
Śruby i akryle nie idą w parze.
Broń Boże, żebyś złamała paznokietek, ratując swój tyłek.
A jakże! Dopiero zrobiłam pazurki.
Proszę.
Musisz przyznać,
że razem mamy frajdę.
Gdy nie manipulujesz mną i nie okradasz z tożsamości,
to mamy ubaw.
Jesteś do mnie bardzo podobna.
W jakim sensie?
Najlepszym.
Bystra, twarda, zuchwała. Nie tolerujesz głupków.
Z wyjątkiem jednej osoby.
Życie daje ci cytryny, a ty dolewasz wódki z lodem.
Jesteś niedobitkiem, Faye.
Jak ja.
Jestem niedobitkiem przez ciebie.
Muszę przyznać,
że ciężko było mi cię porzucić.
Lubiłam udawać twoją matkę.
Dlatego zwiałaś bez słowa?
Zniknęłam, bo miałam dług,
a pożyczkodawcy zaczęli się niecierpliwić.
Jasne.
Nie zamierzałam cię porzucać.
Uwielbiałam nasze życie.
Chciałam, aby jeszcze trwało.
Żyłyśmy fantazją, a nie prawdziwym życiem.
Co odróżnia fantazję od rzeczywistości?
Punkt widzenia.
Fantazję możesz urzeczywistnić, jeśli tego chcesz.
Jeśli tu jest północ, to tam zachód.
Gdzie? Myślałem, że przyszliśmy z zachodu.
Kompletnie się zakręciłem.
- Cholera! - Co jest?
Zaczyna się recital Kimmie.
Obejrzę go tam.
- Ile potrwa? - Tyle, ile będzie trzeba.
A co z tym?
Wymyśl coś.
Mam zmierzyć się z handlarzem bronią sam,
bo ty masz recital córki?
Gra główną rolę.
W porządku.
Nagle problemy rodzinne innych są moje,
a jestem sierotą.
Sorki za spóźnienie.
W samą porę.
Konkretnie się namęczyłem, by zdążyć.
- Robisz zlecenie? - Powiedzmy.
Jednak piwonie?
Robią lepsze wrażenie niż lilie.
- Dzięki. - Nie ma sprawy.
Kwiaty są od Jeta?
Tak.
Facet się stara.
Konkretnie ograbiłaś niejednego.
Archiwa leżą z tyłu.
Faye.
Na pewno chcesz wiedzieć, kim jesteś?
Tak. A czemu nie?
Całe lata byłaś na lodzie.
Nikt cię nie szukał. Wiesz, co to znaczy.
Albo twoi rodzice nie żyją…
albo zostawili cię na śmierć.
Pięknie.
Jestem Słońcem. W samym centrum Układu Słonecznego.
Zgadza się.
Porobię zdjęcia z bliska.
Prześlesz mi je potem?
Oczywiście.
Zrobimy też zdjęcie, jak Kimmie trzyma twój bukiet.
Dzięki.
Bardzo się cieszy, że tu jesteś.
Rozłożyłbym świat na łopatki, byleby zdążyć.
Mam pieniądze. Tożsamości.
Statek.
Jednoosobowy, ale jakoś damy sobie radę!
Pomyśl, jaki miałybyśmy razem ubaw.
Żyłybyśmy wolne, nikt by nami nie rządził.
Muszę się dowiedzieć.
To ma po tobie!
Gracja po tatusiu.
Dobra.
X1.
G, X1…
ARCHIWUM ZAHIBERNOWANEGO PACJENTA
X1.
X1…
Co do…
Co to, kurwa, jest?
Brawo, Kimmie!
Wspaniale.
Czegoś panu trzeba?
Nie. Niczego mi nie trzeba.
- Lecę. - Miło było cię widzieć.
Ciebie też.
- Kuźwa. Dzięki. - Spoko.
Nie ma za co.
Jak wypadła Kimmie?
- Bardzo dobrze. - Tak?
- Tak. - To świetnie.
- Dopadłeś wszystkich? - Tak.
Norkę też?
Chwila. To nie Norka.
- Gdzie Norka? - Nie wiem.
- Nic więcej tam nie było? - Tylko to.
Cześć.
Kuźwa.
Jak mnie znalazłeś?
Myślisz, że podłożyłem tylko jeden nadajnik?
Właśnie, ślicznotko.
Gdybyś tylko tak bardzo mnie nie okradła…
W małżeństwie nie ma kradzieży.
Co twoje, to moje. Co moje…
to chowam w magazynie.
Za każdym razem, gdy otwierasz te zakłamane usteczka,
mam ochotę cię wycałować.
Serce mi pęka, że muszę cię zabić.
Dlaczego musisz?
Jeśli się rozniesie, że Żelazna Norka dał się oszukać,
to stracę twarz.
Honor! Reputację.
Żelazna Norka…
ma budzić lęk.
I postrach.
W przeciwnym razie będzie tylko Norką.
Pora cię zabić.
Chwila! Szanowna Norko.
Proszę.
Nie zabijaj jej ani mnie.
Błagam.
Kim jesteś?
Jej córką.
Whitney…
jest kłamczuchą i złodziejką.
Nie umie żyć inaczej.
Na pewno nie chciała cię skrzywdzić.
Ani mnie.
Skarbie, nie byłam dla ciebie dobra.
Nie jestem z tego dumna.
Mogło być gorzej.
Jakaż to przeurocza scena
i naprawdę nieprzyjemna,
bo teraz i ciebie muszę zabić.
Dimitri!
Szew rymarski.
Kuźwa.
- Co ty, Noruś? - Cholera!
- Musiałeś go zabijać? - Tak, wybacz.
Poznał nasze hasło bezpieczeństwa.
Mogliśmy wymyślić sobie nowe.
Co?
Przepraszam.
Teraz będziemy się kochać.
Co?
Tak jest, łobuzie.
O co tu chodzi?
Chwila.
To był tylko pokręcony roleplaying?
Mówiłam ci,
że fantazje można urzeczywistniać.
Moja ślicznotko, nie będę mieć dla ciebie litości.
Komuś trzeba założyć kaganiec.
Nie obiecuj nadaremno.
Lepiej uważaj sobie.
Bo całkiem się napalę, a nie mam lubrykanta.
Nie potrzeba nam.
Lecimy na Hiszpana?
Wiesz, że to lubię.
Posłuchaj!
Idziemy na mój statek.
Co z nią?
Wyślę po nią Gregora.
Należy do rodziny, to też dostanie nadajnik.
Będziesz dla niej wspaniałym ojcem.
Co jest?
Pa, mamo!
Moja córcia.
Wielkie dzięki.
Choć odjebałam wam taki numer.
Dobra, nieważne.
- Powinnam była wam zaufać. - Właśnie.
Wiesz…
też zachowywałem się jak…
Kutas?
Na początku.
Dziękuję wam.
Chcesz poczynić honory?
Nie, ty to zrób. Ja nie umiem tego obsługiwać.
Możesz uruchomić.
Cześć, ja z przyszłości.
To ja.
Czyli ty 15 lat temu.
Jak leci? Wszystko w porządku?
Trudno mi wyobrazić sobie siebie za 15 lat.
Jesteś sama?
Mam fantastycznych znajomych? Znaczy się, czy ty masz?
Znając mnie, pewnie wycinasz innym niezłe numery.
Wiem, że nie robisz tego celowo.
Wszystko będzie dobrze.
Jesteś, kim jesteś. Nowszą wersją mnie.
Nie jesteś idealna, ale masz dużo do zaoferowania.
Pamiętaj, że zawsze będę ci kibicować.
Dasz radę, jasne?
Brawo ja!
- Nagrałaś? - Tak.
Jak wypadłam?
- Pięknie, skarbie. - Dzięki, mamo.
„Mamo”.
ŁATWO PRZYSZŁO, ŁATWO POSZŁO…
Napisy: Aleksandra Domke-Jarre