Glinda!
Saktësisht, sa e vdekur është?
Meqë ka pasur kaq shumë thashetheme dhe spekulime…
lejomëni t'jua them të gjithë historinë.
Sipas Sahatit të Dragoit të kohës,
shkrirja ndodhi në orën e 13-të.
Për shkak të një kove me ujë të hedhur nga një vajzë e vogël.
Po, Shtriga e Keqe e Perëndimit vdiq.
Lajme të mira! Shtriga! Vdiq!
Lajme të mira! Munçkinlandezë, zgjohuni!
MUNÇKINLANDI
Dilni! Dilni! Ajo iku!
Lajme të mira! Shtriga e Keqe vdiq!
Lajme të mira
Vdiq
Shtriga e Perëndimit vdiq
Shtriga më e keqe që ka ekzistuar
Armikja e të gjithëve ne këtu në Oz
Vdiq
Lajme të mira
Le të gëzohemi
Shikoni! Është Glinda!
Le të jemi mirënjohës
Le të festojmë Që E mira mundi të triumfojë
Mbi makinacionet e këqija Të ju e dini se kujt
-Përshëndetje! -Glinda!
Sa gëzoheni që më shihni, apo jo?
Bashkëozianë… më lejoni t'jua qartësoj gjërat.
Po…
Shtriga e Keqe e Perëndimit vdiq!
A nuk është bukur ta dini
Që e mira do të triumfojë mbi të keqen?
E vërteta që të gjithë besojmë
Dalëngadalë
Do të mbijetojë më gjatë se gënjeshtra
Për ju dhe…
Askush të mos vajtojë Të keqen
Asnjë të mos thërrasë, "S'do të kthehen"
Askush të mos u vendosë zambakë mbi varre
I drejti përbuz Të keqen
Përmes jetëve të tyre, bijtë tanë mësojnë
Ajo që humbasim kur sillemi keq
Dhe një Zot e di
Jetët e të Këqijve janë të vetmuara
Një Zot e di
Të Këqijtë vdesin vetëm
Kjo tregon se kur je i Keq
Lihesh vetëm
Me veten tënde
Po, një Zot e di
Jetët e të Këqijve janë të vetmuara
Një Zot e di
Të Këqijtë vdesin vetëm
Asgjë s'rritet për të Këqijtë
Ata korrin vetëm atë që mbollën
-Por, znjsh. Glinda? -Po?
Pse ndodh e Keqja?
Kjo është pyetje me vend.
Një pyetje që shumëkujt i duket çoroditëse.
A kanë lindur njerëzit të Këqij?
Apo e Keqja u ndodh rrugës?
Në fund të fundit,
Shtriga e Keqe kishte një fëmijëri.
Ajo kishte një baba,
i cili, meqë ra fjala, ishte emëruar guvernator i Munçkinlandit.
Po shkoj në Asamble.
Dhe kishte një nënë, si shumë të tjerë.
Sa e urrej të iki dhe të të lë vetëm
S'ka gjë, është vetëm një natë
Por dije që je këtu, në zemrën time
Kur nuk më ke në sy
Si çdo familje,
ata kishin sekretet e tyre.
Pi edhe pak, syzeza ime bukuroshe
Më ka mbetur edhe një natë këtu në qytet
Pra, pi edhe pak nga eliksiri jeshil
Dhe së bashku do të festojmë pak
Pi edhe një gllënjkë, zonjëzë
Dhe më ndiq
Dhe gjërat ndoqën njëra-tjetrën siç ndodh shumë shpesh.
Por që kur lindi Shtriga, ajo ishte…
-Dulciari! -…e po…
ndryshe.
-Po vjen! -Tani?
Po vjen fëmija.
Me të vërtetë!
Shoh një hundë
Shoh një kaçurrel
Është e shëndetshme, e përkryer, e mrekullueshme, e vogël…
Oh, për Ozin!
Çfarë është? Çfarë nuk shkon?
Si mund të jetë?
Ç'do të thotë?
Është e pazakontë
Është e tmerrshme
Si një lakër moçalore bretkosore
Foshnja është me ngjyrë të panatyrshme…
Jeshile.
Largojeni.
Largojeni!
Nuk ka gjë, vogëlushe.
Do të kujdesemi ne për ty.
Kështu, atë e rriti dadoja e saj, Dulciariu.
Sa më shumë rritej, aq më shumë shtoheshin vështirësitë.
Dulciari.
Po vij, guvernator.
Vogëlushe, kujdesu për motrën e vogël.
S'vonohem shumë.
Nesaroza. Mos u shqetëso.
Më ke mua këtu.
Do të shikosh diçka fantastike?
Po.
Kjo flet për të mrekullueshmin, Magjistarin e Ozit.
E di si erdhi këtu?
Jo.
Nga qielli. Në një balonë. E sheh?
Pastaj ai ndërtoi një qytet me smeralde,
sepse i adhuron smeraldet.
Edhe pse janë jeshile.
Dhe Nesa, do të dish një sekret?
Nëse shkon ta takosh, ai të plotëson atë që të do zemra.
Elfaba Thropi, jeshile si topi.
Të shkojë t'i thotë dikush që erën e saj e ndien gjithkush.
Jeshile dhe e shëmtuar?
Pse është kaq jeshile?
Nga erdhe? S'e ke vendin këtu.
Është po aq jeshile sa pemët!
Pushoni!
Elfaba.
Elfaba Thropi.
Ç'ke bërë këtë herë?
Nuk ka gjë. Eja te babi.
Tani bëre motrën të qajë.
Le të shkojmë të marrim një tortë të bukur për një vajzë të bukur.
S'ka gjë, vogëlushe. Nuk duhet të të kishte fajësuar.
Dulciari.
PËRRALLA E OZIT
Dhe kështu…
me siguri e kishte të vështirë.
Askush të mos vajtojë të Keqen
VRITENI SHTRIGËN
Tani më në fund, vdiq dhe shkoi
Tani më në fund Ka gëzim anembanë mbretërisë
-Dhe një Zot e di -Një Zot e di
Ne e dimë atë çfarë e Mira është
Një Zot e di
Të këqijtë vdesin vetëm
Ajo vdiq vetëm
Mjerë ata
Që përbuzin të mirat
Që u tregohen
Askush të mos vajtojë të Keqen
Lajme të mira!
Askush të mos vajtojë të Keqen
Lajme të mira!
Askush të mos vajtojë të Keqen
Të Keqen
Po.
E po, kjo ishte argëtuese.
Siç mund ta imagjinoni, duhet të merrem me shumë gjëra pas ikjes së Magjistarit.
Pra, nëse nuk keni më pyetje, po shkoj.
Glinda,
është e vërtetë që e kishe shoqe?
Çfarë?
Ndjesë. Një sekondë.
Çfarë?
Është e vërtetë që e kishe shoqe?
Shoqe?
Po.
Dua të them, po, e njihja.
Pra,
rrugët tona u kryqëzuan.
Në shkollë.
Por duhet të kuptoni,
ishte shumë kohë më parë.
PJESA E PARË
UNIVERSITETI SHIZ
-Përshëndetje! -Është Galinda!
Jemi shumë krenarë për ty!
Faleminderit. Ju dua. Mos harroni,
-s'është mirupafshim, por lamtumirë. -Të duam.
-I more baulet? -Po.
-Do të na shkruash? -Po.
-Ju dua. Erdhi koha. -Zemër!
Më mungoni që tani. Babush, hip në varkë.
Do t'u marrë shumë malli për mua.
Të mitë as që e dinë që kam ikur.
Unë jam Boku.
Jam nga Munçkinlandi.
E di që ende nuk njihemi, por…
E di se çfarë besoj unë, Bik?
Quhem Bik… Bok.
Se të panjohurit…
janë njerëz që s'i kam takuar kurrë.
'Pafshim.
O holle të shenjta Dhe mure me bimë kacavjerrëse
Pamja që të ngjall më shumë krenari është
Pamja është
Kur flokët tanë thinjen e thahen
Ne ende do të adhurojmë mësimet e marra
Në kohën e kaluar në Shizin e dashur
Në kohën e kaluar në Shizin…
E dashur…
-E dashur -Shizin e dashur
Oh, Oz.
Çfarë? Pse po më shikoni?
Më ka ngecur gjë nëpër dhëmbë?
Jo, thjesht…
Je jeshile.
Ashtu qenka.
Mirë. Le t'i vëmë kapakun.
Jo, nuk më ka zënë deti.
Jo, s'haja bar kur isha e vogël.
Dhe, po, gjithmonë kam qenë jeshile.
E po,
mua, për vete, më vjen shumë keq
që ke qenë e detyruar të jetosh me…
këtë.
Ashtu?
Po.
Dhe unë kam si qëllim të diplomohem për magji.
Pra, nëse në një moment do të doje ta zgjidhje…
problemin.
Problemin.
Mbase mund të të ndihmoj.
-Është shumë e mirë. -Je shumë e mirë. Të duam.
Faleminderit.
Në rregull.
Po ofrohesh të ndihmosh dikë që nuk njeh
me aftësi që nuk ke.
Jam e bindur që të gjithë janë të befasuar.
Më intereson mendimi i të tjerëve.
-S'më intereson. -Çfarë?
Ty "s'të intereson" mendimi i të tjerëve.
Edhe pse e dyshoj.
-Elfaba. Elfaba Thropi. -Ajo është motra ime e vogël, Nesaroza.
Siç e sheh, ka një ngjyrë më se të pranueshme.
Mjaft u bëre gazi i botës.
-Doja të isha e sjellshme. -Ishe shumë e mirë.
-Bëra ndonjë gabim? Isha… -Jo.
-Si u duk kjo gjë? -S'bëj dallime ngjyre.
Zemra ime e vogël.
Babi.
Një dhuratë lamtumire.
Këpucët me stoli të mamit.
Që të gjithë të shohin sa e bukur je deri te maja e thoit.
Faleminderit.
Shumë faleminderit. I adhuroj.
Më lër t'i vendos me kutitë e tua.
Sigurisht.
S'duhet të kisha shpërthyer ashtu.
Jo, s'duhet ta kishe bërë.
Sot është…
Fillimi i jetës sate të re.
Miq të rinj.
Libra të reja.
Jam e gëzuar për ty.
Do të më mungosh.
S'është e vërtetë.
Do të jesh duke u kënaqur.
Të gjithë studentët e rinj të Shizit të paraqiten në shesh.
-Mos e ndihmo. -Mos më ndihmo.
Do të jetë në rregull.
Të gjithë studentët e rinj të Shizit të paraqiten në shesh.
-Ej, gëzohem që të njoh. -Ç'kemi. Edhe unë gëzohem.
Duhet të kthehemi.
-Shko me të. -Çfarë?
Thjesht, derisa të rregullohet në dhomën e saj.
Sigurohu të mos t'i mungojë gjë.
-Babi, ajo jeton vetëm tani. S'mund… -Mjaft llomotite.
Bëj si të them.
Nëse i ndodh diçka…
Faleminderit për kontributin tuaj ndaj universitetit tonë.
Për ta plotësuar pjesën e mbetur të stafit tonë, kemi dy dijetarë
të shquar në fushat e tyre respektive të pylltarisë dhe bujqësisë,
si dhe profesor Mombin, e artit biologjik,
dhe, sigurisht, kreun e departamentit të historisë, Dr. Dilamondin.
Me përjashtim të Magjistarit tonë të mrekullueshëm,
magjia e vërtetë është bërë shumë e rrallë,
prandaj kemi privilegjin të kemi dekanen e shquar të studimeve të magjisë,
madam Matmerrin.
Mund të…
Nuk…
O Zot i madh. Është vërtetë ajo.
Mirë se vini, studentë të rinj
dhe urime për pranimin në Shiz.
Qoftë nëse do të studioni jurisprudencë, logjikë apo linguistikë,
e di që flas edhe në emër të bashkanëtarëve të fakultetit
kur ju them se s'kemi asgjë më shumë sesa shpresa të mëdha
për disa nga ju.
Dhe tani, znjsh. Kodëll, ju lutem.
Unë jam znjsh. Kodëll, drejtoresha e Shizit.
Këtu keni ndarjet nëpër fjetore dhe caktimet në dhoma.
FJETORJA E PERËNDIMIT
FJETORJA E LINDJES
Paçi fat dhe mirë se vini në Shiz.
Madam Matmerri, përshëndetje.
Jam Galinda Aplandi, nga Aplandi i sipërm.
Nëse ka lidhje me caktimin e dhomës…
Shumë faleminderit, por më kanë caktuar tashmë një suitë private.
Ka lidhje me aplikimin tim për seminarin tuaj të magjisë.
Mbase ju kujtohet eseja ime, "Shkopinjtë magjikë, a duhen me majuc?".
E dashur, unë nuk jap seminare çdo semestër.
Sigurisht, nëse dikush i veçantë do të vinte…
Pikërisht. Prandaj doja të flisja me ju.
Do të mbetemi në kontakt.
Ja tek je.
-Znjsh. Nesaroza, apo jo? -Po.
Vajza e guvernatorit?
Sa tragjikisht e bukur je.
Është nder i madh që…
Unë jam vajza tjetër.
Jam bukurisht tragjike.
Vajza tjetër?
Elfaba. Çfarë po bën?
E po, nuk më kanë informuar.
-E di. Thjesht… -Mos u nxito.
Është thjesht një pengesë e vogël.
Do të të gjejmë një vend ku të të fshehim.
Dua të them, ku të të strehojmë.
Nuk do të jetë e nevojshme.
-Nuk jam e regjistruar. -Oh, mirë.
-Pse je ende këtu? -Më vjen keq, Nesa. Babai këmbënguli…
Guvernatori e bëri mjaft të qartë shqetësimin për motrën.
Prit.
Sigurojeni se e kam për nder ta ndihmoj.
-Asaj s'i duhet ndihma juaj. -Ndaloni. Duhet veç të gjej dhomën.
-Të çoj unë aty. -Znjsh. Kodëll, unë…
-Ke gjithë stafin… -Znjsh. Kodëll, i premtova babait.
-…në dispozicion 24 orë në ditë… -Ndaloni…
-…7 ditë në javë… -E bën vetë.
-…365 ditë… -Ju lutem, nuk e kuptoni.
Ndaloni!
Lëshojeni!
Jo!
Kjo ishte mundësia ime, fillimi im i ri.
Më vjen keq, Nesa. Thjesht…
Nuk doja…
Magjia është veçse përpjekja e mendjes
për të perceptuar të pamundurën.
Po, këtë e bëra unë.
Për t'ju përgatitur që të prisni të papriturën këtu në Shiz.
-E pe këtë me sytë e tu? -Po.
Duhet të futem në seminaret e saj.
Meqë po flasim për të papriturën.
Kush nga ju del vullnetar për të ndarë dhomën me…
Madam Matmerri…
Faleminderit, e dashur.
Je shumë e sjellshme.
Çfarë?
-Zonjushë? -Elfaba.
Elfaba.
Mund ta ndani dhomën me znjsh. Galindën.
Çfarë? Unë… Çfarë?
Tani, shkoni. Të gjithë ju, shkoni.
Shkoni.
Dhe ti.
-Eja me mua. -Sigurisht.
Jo ti.
Ti.
Dëshiroj të të jap mësime private dhe të mos marr studentë të tjerë.
Shumë faleminderit.
-Çfarë ndodhi? -Çfarë ndodhi?
Ka diçka që nuk shkon.
Nuk m'u plotësua teka.
-Më duhet të ulem. -Po.
-Më duhet të ulem. -Kape.
-Jepi, jepi. -Thjesht kape.
-Si? -Na duhet një pastë.
Na duhet një pastë.
Faleminderit që më mbuluat.
Jam e përulur nga oferta juaj bujare, por babai im s'do ta lejonte kurrë.
Me babanë tënd merrem unë. Do t'i flas menjëherë.
Pra, sa kohë ke me këtë talent?
Talent?
Jo.
Ka diçka që thjesht…
Ka diçka që thjesht më pushton dhe…
S'e kontrolloj dot.
Dhe kur ndodh,
ndodhin gjëra të këqija.
Nëse mund të mësosh të përdorësh siç duhet fuqitë e tua…
Znjsh. Elfaba…
Kam shumë vite që pres Të më dalë para një dhunti si jotja
Parashikoj që Magjistari mund të të bëj Veziren e Madhe të Magjisë
Magjistari?
E dashur, e dashur Do t'i shkruaj menjëherë Magjistarit
Do t'i flas për ty paraprakisht
Me një talent si tëndin, e dashur Nuk ka thuajse fare dyshim
Nëse punon siç duhet
Do t'ia dalësh me sukses
Mirë se erdhe në Shiz.
Shihemi në mësim.
A ndodhi vërtet kjo gjë?
A e kuptova mirë?
Kjo veçanti që kam provuar Ta shtyp apo ta fsheh
Është një talent që mund të më ndihmojë Magjistarin të takoj
Nëse ia dal me sukses
Prandaj, do t'ia dal me sukses…
Kur të takoj Magjistarin
Pasi të provoj vlerën time
Pastaj do të takoj Magjistarin
Këtë e kam pritur qëkur, qëkur linda
Dhe me të gjithë urtinë e tij si Magjistar
Nga pamja ime, ai s'do të verbohet
A pandeh se Magjistari është budalla?
Apo si munçkinët, shumë dritëshkurtër? Jo
Ai do të më thotë, "Të shoh se kush je Një vajzë tek e cila mund të besoj!"
Dhe kështu do të fillojmë ne
Magjistari dhe unë…
Pasi të jem me Magjistarin E gjithë jeta ime do të ndryshojë
Sepse pasi je me Magjistarin Askush nuk mendon se je e çuditshme
Nuk ka baba që të mos jetë krenar për ty
Asnjë motër nuk sillet e turpëruar
Dhe të gjithë në Oz do të më duan Kur Magjistari vetë të më vlerësojë
Dhe këtë dhunti a mallkim që kam brenda Mbase më në fund, do ta di pse
Teksa punojmë dorë më dorë
Magjistari dhe unë…
Dhe një ditë do të më thotë "Elfaba, një vajzë kaq superiore
A nuk duhet një vajzë me kaq mirësi brenda Të jetë e mirë edhe jashtë?
Dhe meqë banorët këtu duken të fiksuar Deri në absurditet me pigmentin tënd
A do ta kishe problem
Nëse të çjeshiloj?"
Edhe pse, sigurisht Për mua nuk ka rëndësi
"Dakord, pse jo?" Do të përgjigjem
Oh, çfarë çifti do të jemi
Magjistari dhe unë…
Po, çfarë çifti do të jemi
Magjistari dhe…
E pakufi
E ardhmja ime është e pakufi
Dhe sapo pata një vizion Thuajse një profeci
E di… Duket vërtet çmenduri
Dhe e vërtetë, vizioni është i turbullt
Por betohem se një ditë do të jem Një festë në të gjithën Ozin
Gjithçka ka të bëjë
Me mua
Dhe unë do të qëndroj aty me Magjistarin
Duke ndier gjëra si kurrë më parë
Dhe ndonëse nuk do ta shfaq kurrë Do të lumturohem aq shumë sa të shkrij
Dhe kështu do të jetë të gjithë jetën time
Asgjë tjetër s'do të dua derisa të vdesë
Veçse të më vlerësojnë shumë
Kur të më shohin, njerëzit do të ulërijnë
Për ekipin e preferuar të gjysmës së Ozit
Magjistari
Dhe unë
Hyr brenda
Baulet e mbetura do të vijnë pas pak.
Mendon vërtet se kjo është e drejtë?
Aspak. M'u premtua një suitë private.
Por faleminderit që pyete.
-Prit. -Çfarë?
-Thjesht po…
Thjesht do të mbyllja derën.
E po, a mund të mos e bësh? Ndjesë. Thjesht, më pëlqen ajri.
Më kupton ç'dua të them?
Meqë ra fjala, të lashë pak hapësirë.
Ja tek është!
Kjo këtu!
ËSHTË FANTASTIKE!
Është fantastike.
Nuk ka përse. Shoqet e dhomës e bëjnë këtë për njëra-tjetrën.
Kështu më kanë thënë.
Dhe në këmbim, mbase mund të…
Pa të shohim.
T'i flasësh mirë për mua madam Matmerrit? Dakord?
Ishe ti që e bëre të gjithën atë aty poshtë.
E di që ishe ti.
E dëgjove madam Matmerrin.
Si e bëre?
Ma thuaj, të lutem. Di të mbaj sekrete.
Dakord.
Sillu kështu.
Por po tregohesh vërtet egoiste.
Të pyeta me mirësjellje dhe të ruajta gjithë sirtarin.
Nuk e di. S'e kam ditur kurrë!
Urdhëro. Shijoje ajrin.
Të dashurit e të shtrenjtit mamushi dhe babushi…
I dashur baba.
Faleminderit që pranove të qëndroja.
E gjeni dot se çfarë?
Në lidhje me kërkesën tonë që të kaloj te dhoma e Nesës…
Nuk dëgjoj dot hamendësimet tuaja sepse kjo është një letër.
E di sa shumë do ajo të jetë…
Prandaj, thjesht po jua them.
Ka pasur një ngatërresë Me dhomat këtu në Shiz
Por sigurisht do të kujdesem për Nesën
Por sigurisht do të ngrihem Në lartësinë e duhur
Sepse e di që kështu Do të donit të përgjigjesha
Po, ka pasur shumë ngatërresa
Duhet të dini, shoqja ime e dhomës është
Jashtëzakonisht dhe tej mase e pazakontë
Dhe në tërësi Është mjaft e pamundur të përshkruhet
Bionde.
Ç'është kjo ndjesi
E beftë dhe e re?
E ndjeva që në momentin që të pashë
Po më shtohen rrahjet
Po më merren mendtë
Po, e po, po më skuqet fytyra
Ç'është kjo ndjesi?
E furishme si një flakë
A e ka një emër?
Po
Urrejtje e pastër
Për fytyrën tënde
-Zërin tënd -Veshjen tënde
Le të themi, i urrej të gjitha
Çdo tipar sado i vogël Bën që trupi im të kaplohet
Me urrejtje të thjeshtë e të plotë
Ka një eufori të çuditshme Në këtë urrejtje totale
Është kaq e pastër, kaq e fortë
Ndonëse e pranoj që erdhi shpejt
Ende besoj se do të zgjasë
Dhe unë do të jem duke të të urryer
Duke të të urryer
Gjithë jetën time
E dashur Galinda, ti je shumë e mirë
Si e duron? Unë s'do ta bëja dot
Është një tmerr! Është barbare!
S'duam të tregojmë njëanshmëri Por, Galinda, je martire
E po
Këto gjëra shërbejnë për të na sprovuar
E gjora Galinda, detyrohet të rri Me dikë kaq të pështirë
Duam veç të të themi Se na ke në anën tënde
-Ne e urrejmë si ty -Ç'është kjo ndjesi
-e beftë dhe e re? -Urrejtje e pastër
-E ndjeva që në momentin që të pashë -Për fytyrën, zërin, veshjen
-Po më shtohen rrahjet, më merren mendtë -Le të themi
-I urrejmë të gjitha -Ç'është kjo ndjesi?
-Çdo tipar sado i vogël -A e ka një emër?
-Bën që trupi im të kaplohet -Po
-Urrejtje -Urrejtje
-Ka një eufori të çuditshme -Urrejtje
-Në këtë urrejtje totale -Urrejtje
-Është kaq e pastër, kaq e fortë -Kaq e fortë
Ndonëse e pranoj që erdhi shpejt
Ende besoj se do të zgjasë
-Dhe do të jem duke të të urryer gjithmonë -Urrejtje
-Urrejtje e vërtetë, e thellë -Urrejtje
-Të urrej -Të urrej
-Gjithë jetën time -Urrejtje, urrejtje e pastër
Bu!
Në rregull. Në rregull, të gjithë. Qetësohuni.
Zonja e zotërinj, qetësohuni.
Qetësi! Qetësi, të gjithë.
Atëherë,
Kam lexuar esetë tuaja më të fundit
dhe me habi po ju raportoj se kemi përmirësime.
Faleminderit.
Edhe pse disa priren t'i kushtojnë rëndësi formës, jo përmbajtjes, znjsh. Glinda.
Në fakt, e kam "Galinda". Me "Ga".
Po, sigurisht.
Glinda.
-Jo. -As që iu afrua.
S'e kuptoj ku qëndron problemi.
Profesorët e tjerë arrijnë ta shqiptojnë emrin tim.
Mbase shqiptimi i emrit tënd të çmuar
nuk është fokusi i vetëm i jetës së Dr. Dilamondit.
Mbase Dr. Dilamondi nuk është si profesorët e tjerë.
Mbase disa nga ne janë ndryshe.
Me sa duket, angjinarja u zie.
-O Zo… -Gatimi më i keq i angjinares.
Qetësi, ju lutem. Ju lutem!
Po, ne cjepve na mungojnë dhëmbët e sipërm të përparmë,
prandaj ndodh keqshqiptimi, znjsh. Glinda.
Duhet të dini se me të vërtetë
disa nga ne janë të ndryshëm.
Mund të keni vënë re se jam profesori i fundit kafshë këtu në Shiz.
Ne nuk nxitemi ta diskutojmë këtë në mësimet tona,
por ka pasur ndryshime të mëdha në të gjithë Ozin
në lidhje me refuzimin e kulturës së kafshëve.
Sidoqoftë, dikur, para se të lindnit ju,
jeta në Oz ishte ndryshe.
Mund të ecnit nëpër këto holle
e të dëgjoni një leopard bore duke zgjidhur ekuacione
apo një antilopë që shtjellon një sonet.
-Pra, kur dhe pse ndryshoi kjo gjë? -Nga sa kam lexuar, nga Thatësia e Madhe.
-Mirë, të më falësh. -Ngri dorën.
E saktë.
Ushqimi nisi të rrallohej
dhe kur njerëzit janë të uritur e të zemëruar,
-e po, ata fillojnë të kërkojnë për… -Një fajtor.
Shumë e saktë, znjsh. Elfaba.
Po, znjsh. Glinda?
E kam Galinda.
Galinda. Galinda.
S'e kuptoj pse s'na mëson dot histori
pa u tej zgjatur me të shkuarën.
Sepse nuk i shpëtojmë dot të shkuarës
dhe është e rrezikshme nëse e injorojmë.
E shkuara na ndihmon të shpjegojmë rrethanat aktuale.
Për shembull, nëse shqyrtojmë këtë vijë kohore…
KAFSHËT DUHEN PARË, JO DËGJUAR
Kush është përgjegjës për këtë?
Pyeta, kush është përgjegjës për këtë?
Shumë mirë. Mësimi mbaroi.
Thashë, mësimi mbaroi.
Dr. Dilamondi.
Znjsh. Elfaba.
Znjsh. Elfaba, nuk ke pse…
Faleminderit. Je shumë e sjellshme.
Jo keq.
Lulëkuqet janë të preferuarat e mia.
Edhe të miat.
Më ngrenë humorin në këto kohë të errëta.
Znjsh. Elfaba, të lutem. Shko dhe bashkoju miqve.
Nuk ka gjë. Nuk kam miq.
E po, ndoshta e ke një.
Provo sërish.
Mbylli sytë.
Mblidhi gishtat e këmbës.
Tani…
ngrije monedhën pezull.
STUDIME MAGJIE
Nuk ka gjë.
Duhet kohë.
Dëgjova se pati një trazirë fatkeqe
sot në klasën e Dr. Dilamondit.
Duhet të ketë qenë shumë stresuese për ty.
E po,
dikush shkroi ato fjalë të tmerrshme,
me qëllim, që ai t'i shihte.
Do të doja të mund…
Çfarë?
Çfarë do të doje?
Do të doja të mund të bëja diçka. Sepse askush…
Askush… Çfarë të bëjnë?
Askush të mos shihet me neveri,
as të qeshet me të.
As të shihet me përbuzje,
as t'i thuhet të mos llomotitë më dhe të pushojë.
E jashtëzakonshme.
Absolutisht e jashtëzakonshme.
Pasi të mësosh të kontrollosh emocionet e tua…
asgjë s'do të jetë e pamundur.
Mund të të çojë tek vet Magjistari.
-Natën e mirë, Dr. Dilamondi. -'Pafshim, Dr. Dilamondi.
UNIVERSITETI SHIZ
Dr. Dilamondi.
A e zbuluat se kush…
…një tjetër incident këtu në Shiz.
Ne kafshët tani po na fajësojnë për gjithçka që shkon keq.
Po na detyrojnë të lëmë punët, na thonë të mos flasim.
Kjo është shumë më e rëndë se disa fjalë në tabelë të zezë.
Mund ende të bisedojmë privatisht, falë Ozit.
Një shoqja ime e mirë…
-Me brirë? -Lopë, në fakt.
Ajo ka ngritur zërin nëpër protesta.
Kohët e fundit më shkroi për ta takuar në një kafe.
Tha se ishte urgjente.
Çfarë të tha?
Nuk erdhi kurrë. Dhe askush s'e ka parë që atëherë.
Të shumtë janë kafshët e zhdukur apo që po largohen.
Dje, një i njohuri im baldosë, një avokat,
u pushua vetëm pse mbrojti një çështje.
Të paktën mund ende ta mbrojë.
Ç'do të thuash?
Lejomëni t'jua tregoj.
Kam dëgjuar për një ka
Një profesor nga Kua
Që nuk iu lejua më mësimdhënia
I cili humbi aftësinë të flasë
-Oh, jo. -Nuk flet dot.
Dhe një buf në Munçkin Rok
Një famullitar me një grigjë të begatë
U ndalua të predikojë
Jo!
Tani mund vetëm të klithë
Janë veç zëra Por mjaftojnë të shtënë në mendime
Këdo që ka putra dhe qime
Diçka e keqe po ndodh në Oz
Diçka e keqe? Po ndodh në…
Mjaft më. Do të largohem nga Ozi sa mund ende te them "lamtumirë".
-Jo, s'mundesh. -Të largohesh nga Ozi?
Largojeni!
Mjaft llomotite.
Dikush ashtë aty.
Çfarë është?
Znjsh. Elfaba, ç'bën këtu?
E po, unë thjesht po…
Nuk ka gjë.
Shpejt, futu brenda.
Mos ki frikë.
Lejomë të të sjell pak çaj.
Dr. Dilamondi, ajo që po thoshit tani…
a mund të ndodhë vërtet kjo?
Po ndodh.
Do të zbulosh se nëse i dekurajon mjaftueshëm,
mund të bësh këdo të heshtë.
Por nëse kafshët po humbasin aftësinë për të folur,
po largohen nga Ozi,
atëherë dikush duhet t'ia thotë Magjistarit.
Më dëgjo.
Mos bëj zë me askënd për atë që dëgjove apo pe këtu sonte.
Por prandaj e kemi Magjistarin.
Që asgjë e keqe
TË ZHDUKUR TUNELI PËRTEJ OZIT
Mbase ke të drejtë.
Asgjë aq e keqe
QYTETI I SAFIRTË - MALI MUNÇ PËRTEJ OZIT - SHKRETËTIRA E PAKALUESHME
Asgjë vërtet e keqe
Më fal.
E keqe.
Ndoshta po ftohem.
Ozi të bekoftë, Dr. Dilamondi.
Bën mirë të shkosh. Merr llambën.
Ndal aty.
Nuk e pashë.
Po, as unë.
-Mbase bën mirë të… e di. -Mirë. Po, ma lër mua.
Ndjesë, zonjushë. Nuk ju pamë. Me siguri…
ishit bërë njësh me gjethet.
Kështu e kalon jetën,
duke vrapuar me moskokëçarje e penguar kë del para?
Jo.
Jo. Ndonjëherë jam në gjumë.
Mirë.
Ja ta filloj. Jo, nuk më ka zënë deti.
As mua.
Jo, s'haja bar kur isha e vogël.
Jo? Ndërsa unë po.
Dhe, po, gjithmonë kam qenë jeshile.
Po dalja në mbrojtje është diçka e re?
Oh, jo, jo.
Do të udhëtoj edhe pak. Mund të të ofrojmë një xhiro?
Jo, faleminderit. Mbushu.
E po.
Feldspur, sapo na refuzoi një vajzë.
Ashtu vërtet.
Them se ka gjithmonë një herë të parë.
Vini re, studentë. Kam nderin t'ju lajmëroj se
princi Fijero Tigelari nga konteja Uinki do t'i bashkohet trupës studentore
pasi u transferua nga Akademia Mbretërore e Uinkit.
Ndihmojeni të ndihet i mirëseardhur
pa e parë në sy.
-Përshëndetje. -Përshëndetje.
Përshëndetje.
Regjistrohesh shpesh këtu?
A mund të të kërkoj…
Ç'të duash. Çfarë të duash.
…të hapësh rrugën?
Patjet… Po, kjo është ç'të duash.
-Si je? -'Tjeta. Po.
Po kërkon për diçka? Apo…
dikë?
Jo, unë po…
Çfarë po bëja?
Po unë nga ta di?
Zënka jonë e parë.
Ende këtu.
E po, premtova se do t'i bëja një guidë të gjithë studentëve të sapoardhur, pra…
Prit. A je student i sapoardhur?
Po, jam.
Nuk e dija.
Edhe pse s'e di nëse në këtë shkollë do të zgjas më shumë se në të tjerat.
Por unë në ish-shkollat e tjera nuk isha unë.
Dhe kjo është…
vendi i librave.
Diku këtu është një koleksion me libra të rrallë,
si dhe gjysmë të rrallë.
E po, paska shumë mundësi zgjedhjeje.
Apo jo?
Pra, ç'bëni për t'u argëtuar këtu?
E po, asgjë.
Deri më tani.
Ke qenë në Sallën Ozdast?
Në Sallën Ozdast?
A nuk është ai vend disi i jashtëligjshëm?
Dhe skandaloz?
Po, është të dyja këto. Po.
S'është larg nga këtu, çka është një plus tjetër.
A je mirë?
Po.
Jam Fijero Tigelari.
Konteja Uinki.
Oh, Ozi.
Boku Druvari…
i Munçkinlandit.
Mrekulli.
Më falni. Rrofsh që na e the.
Ç'po thoshe për Ozdastin, argëtimin, për veten tënde dhe mua?
Rregullorja e Shizit ndalon daljen në qytet pas muzgut.
Shoh se, sërish, bie mbi mua përgjegjësia për të korruptuar bashkëstudentët e mi.
Më fal.
Problemi me shkollat është…
Orvaten përherë të japin mësimet e gabuara
Më besoni
Më kanë përjashtuar nga mjaftueshëm syresh Sa për të ditur
Duan të bëhesh më pak i papjekur
Më pak i cekët
Por unë them, pse e ftoni stresin?
Mjaft studiuat grindjet
Dhe mësoni të jetoni
Jetën e pastudiuar
Merreni jetën me valle
Cekeni në sipërfaqe
Shqisni ku territori është i lëmuar
Jeta është më pak e dhimbshme
Për kë është pa tru
Pse të mendosh kaq shumë
Kur është kaq qetësuese?
Merreni jetën me valle
S'keni pse të regjeni
Kur mund t'i shmangeni si unë
Asgjë nuk ka rëndësi
Por kur di se asgjë s'ka rëndësi
Është thjesht jeta
Prandaj vazhdoni ta merrni me valle
Merreni jetën me valle
Duke u lëkundur e fshirë
Dhe gjithmonë duke ruajtur qetësinë
Jeta është pa rreziqe
Kur je i shkujdesur
Ata që s'përpiqen
Nuk duken kurrë si të marrë
Merreni jetën me valle
Të pamend dhe të shkujdesur
Sigurohuni të jeni Aty ku ka më pak telashe
Ku armiqtë ia mbathin
Ku goditjet s'të kapin
Kur e merrni jetën me valle
Hej!
Po shkoj të studioj jashtë. S'mundem…
Le të shkojmë në Sallën Ozdast
Takohemi aty më vonë sonte
Mund të kërcejmë deri në agim
Të gjejmë vajzën më bukuroshe
T'i bëjmë një rrotullim
Drejt e në Sallën e Ozdastit
Ejani, më ndiqni
Do të jeni të lumtur që jeni aty
Merreni jetën me valle
Atje në Ozdast
Kjo sepse në hi do të kthehemi
Asgjë nuk ka rëndësi Por kur di se asgjë s'ka rëndësi
Është thjeshtë jeta
Prandaj vazhdoni ta merrni me valle
Galinda. Galinda.
Ej. Këtu.
Mbaje.
Kam shumë.
Unë qaj shumë.
E po, faleminderit.
Uroj të më rezervosh një vallëzim sonte.
Do të jem aty, duke të të pritur.
-Gjithë natën. -Je shumë i mirë.
E di ç'do të ishte edhe më mirë?
E sheh atë vajzë tragjikisht të bukur
Ajo në karrige
Duket shumë e padrejtë
Që ne të shkojmë të dëfrehemi
Ndërsa ajo jo, o Zot
E di që dikush do të ishte heroi im
Nëse ky dikush
Do të shkonte ta ftonte
E po, mbase mund ta ftoj unë.
Oh, Bik, vërtet?
Do ta bëje këtë për mua?
Do të bëja gjithçka për ty.
E po?
-Tani? -Pse jo?
Ta pyes që tani?
Pse jo? Është aty.
-Ç'kemi, Nesa. -Përshëndetje.
Je e zonja.
S'e di ç'do të thuash.
Adhuroj të ndihmoj të tjerët.
Rasti do që sonte të jem e lirë. Fundja…
Tani që jemi njohur
Është e qartë që e meritojmë njëri-tjetrin
-Ti je perfekt. -Ti je perfekte.
Pra, jemi perfekt së bashku
Të lindur për të qenë përgjithmonë
Merreni jetën me valle
S'e gjen dot se çfarë sapo më ndodhi.
Çfarë?
Ai munçkiniani i adhurueshëm sapo më ftoi në takim.
Tha se në fillim ishte shumë i turpshëm për të më ftuar, por Galinda e nxiti.
-Prit. Galinda? -Mos.
Mos guxo të thuash as edhe një fjalë kundër saj.
Për pak do të kaloj natën më të lumtur të jetës sime,
falë Galindës.
Më në fund për këtë natë të vetme
Do të kaloj një natë argëtuese
Me këtë munçkinianin Që Galinda gjeti për mua
Dhe do të doja vetëm të kishte
Diçka që mund të bëja në shkëmbim
Elfaba, e kupton?
Ne e meritojmë njëri-tjetrin
Dhe Galinda ndihmoi të realizohej
Ne e meritojmë njëri-tjetrin, unë dhe Boku
Të lutem, Elfaba, përpiqu të kuptosh.
Të kuptoj
Një, dy, tre!
-U bë. U bë. -E vesha.
-Dhe është e përkryer. -Për atë Oz.
A nuk jam peshku i vogël më skandaloz në det?
Po. Fijero do të humbasë atë që i ka mbetur nga mendja e tij.
Dua të them, e bëmë shkëlqyeshëm.
-Tani, nxitoni. -Mirë, mbase duhet të…
S'më besohet që ai djalë di si të na fusë në Sallën Ozdast.
E di.
Dhe ne u takuam rastësisht sot. A s'kam të drejtë?
Çfarë është kjo?
Galinda?
Për ç'arsye?
E di. Është gjyshja ime.
Gjithmonë më punon kapele të shëmtuara.
Do ta falja, por nuk urrej askënd aq shumë.
S'mundem.
A mundem?
Jo.
-Hej. -Përshëndetje.
-Bëjmë mirë të ikim. -Po, duhet të grimojmë me të kuq këmbët.
-E di. -Bëje.
-Po. -Me shumë të kuq. E bëj çdo ditë.
'Paçim, Elfaba. Sa të bukura vatinat…
Po. Ti dukesh gjithmonë… Plot hare.
Shumë mirë dhe plot hare.
Galinda…
STUDIME MAGJIE
…Nesa dhe unë po flisnim tani për ty dhe…
Ne po flisnim tani për ty,
që duhet të na bashkohesh sonte.
S'po të ndjek.
Bashkohu me ne në Ozdast.
Po të ftoj.
Pse?
E po, sepse të gjithë do të jenë aty.
Dhe mos më thuaj se nuk ke ç'të veshësh,
sepse mund të veshësh këtë.
Dua të them, të shkon me veshjet që ke.
Është vërtet, ëh, e mprehtë, a nuk mendon?
E di, sivjet e zeza zëvendëson rozën.
Ju e meritoni njëra-tjetrën, ti dhe kapela
Jeni të dyja shumë të zgjuara
Ju e meritoni njëra-tjetrën, prandaj merre
Nga mirësia e zemrës sime
Do të na arrestojnë.
Ka shumë dritë.
Lëvizni. Ejani, ejani.
Ndjesë që ju shqetësoj, madam Matmerri, por më duhet t'ju kërkoj një nder.
OZDASTI
Ja tek jemi. Jepi. Gati?
Po!
Hej, hej!
Po! Forca!
Dëgjo, Nesa
Po?
Ëh, Nesa
Kam diçka për të të rrëfyer
Arsyen pse, e po
Pse të ftova këtu sonte
Dhe e di që s'është e drejtë
Boku, e di pse.
E di?
E bëre sepse jam në këtë karrige
Dhe të erdhi keq për mua
A s'është kështu?
Jo. Jo, jo.
Nuk më vjen keq për ty.
Je fantastike. Të pyeta sepse…
sepse…
Sepse je shumë e bukur
Oh, Boku, mendoj se je i mrekullueshëm
Dhe ne e meritojmë njëri-tjetrin
A nuk e sheh, kjo është mundësia jonë?
Ne e meritojmë njëri-tjetrin
A s'është kështu, Bok?
E di se çfarë?
Le të vallëzojmë
Çfarë?
Le të vallëzojmë
Po!
A janë Tigelarët kaq të shkathët?
Ti.
Unë?
Ti mund të vazhdosh të bësh çfarëdo qoftë që po bëje.
Shko.
Madam Matmerri, jeni…
-Seriozisht, ju admiroj kaq… -Mjafton.
Një shkop magjik?
Është një shkop trajnimi.
Një shkop trajnimi? Për mua?
Madam Matmerri, si mund t'jua shpreh mirënjohjen time?
Ajo që më do zemra është të bëhem magjistare.
Faleminderit që ke besim tek unë.
Në fakt, nuk kam pikë besimi tek ty.
Kjo ishte ideja e shoqes sate të dhomës, jo imja.
Jam e çoroditur.
Znjsh. Elfaba kërkoi të të përfshij në seminaret tona të magjisë
dhe këmbënguli të ta thosha që sonte ose do të largohej.
Elfaba e bëri këtë?
Por pse?
Jam magjistare, nuk lexoj mendjen. S'e kam idenë pse.
Por nuk mund të rrezikoj ta humbas,
prandaj ja tek jam.
Mendimi im personal, e dashur, është se nuk ke stofën e duhur.
Uroj të më vërtetosh të kundërtën.
Dyshoj ta bësh.
Bën mirë ta falënderosh. Sapo erdhi.
Çfarë?
Çfarë ka veshur?
Ç'kapele qesharake!
Kapela e saj është e neveritshme.
Shiko si po lëviz.
Ç'kujton se po bën?
Po kërcen?
Kaq gjë po them,
s'i bëhet vonë ç'mendojnë të tjerët.
Sigurisht që jo.
Shtiret sikur s'i bëhet vonë.
S'e shoh dot.
Ndihem shumë keq.
Pse?
Nuk është për fajin tënd.
Më fal.
-Ç'po bën? -Ndal.
Jo.
Gjithçka është mirë.
Merreni jetën me valle
Këtu në Ozdast
Kjo sepse në hi do të kthehemi
Dhe ja diçka të çuditshme
Jeta jote mund të ndryshojë
Teksa je duke
Kërcyer
Prit një sekondë.
Po më thua se ishte festa jote e parë fare?
E po, a quhen funeralet?
Kjo ishte për të qeshur.
Faleminderit.
-Nuk më zë dot gjumi. -As mua.
E gjeta. Le t'i themi njëra-tjetrës diçka që s'ia kemi thënë kurrë askujt.
Mirë, dakord. Po e nis unë e para.
Fijero dhe unë do të martohemi.
Të propozoi që tani?
Ai s'e di ende.
Mirë.
Mirë, tani më thuaj ti një sekret.
-Si për shembull? -Si…
Si…
pse fle me këtë shishkë të çuditshme jeshile nën jastëk?
-Jo, të lutem, kthema. -Ç'është? Dua ta di.
-Ma kthe, të lutem. -Dua ta di.
-Serioz… -Ma kthe!
Është e mamasë sime. Kaq.
E po, kjo s'është e drejtë.
Unë të thashë një të madh.
Babai im më urren.
Çfarë?
Ky s'është sekret.
Sekreti është që
ai ka një arsye të fortë.
Është faji im.
Çfarë është?
Që motra ime është ashtu siç është.
Kur mamaja ime ishte shtatzënë me Nesën, babai druante mos dilte…
-Jeshile. -…jeshile.
Ishte aq i shqetësuar sa e bënte mamanë të përtypte lule qumështi ditë-natë.
Veçse,
lule qumështit bënë që Nesa të lindte para kohe dhe…
dhe këmbët e saj të vogla, ato…
Dhe mamaja ime…
E po, ajo s'u zgjua kurrë.
Asnjë nga këto nuk do të ndodhte po të mos ishte për…
për mua.
Pra…
është faji im.
Çfarë? Jo.
Ishte faji i lule qumështit, jo yti.
Mund të jetë sekreti yt, Elfaba, por kjo s'e bën të vërtetë.
Shiko.
Ka gdhirë.
Dhe, Elfi…
-A mund të të quaj "Elfi"? -E po, është pak i pacipë.
-E di. Ashtu do të të quaj. -Nuk më…
Dhe ti mund të më thërrasësh…
Galinda.
Ti kështu e ke emrin.
Të mos debatojmë.
Elfi?
Tani që jemi mikesha,
vendosa se do të jesh projekti im i ri.
Nuk ke pse e bën këtë.
E di.
Kjo më bën shumë të sjellshme.
Sa herë shoh dikë Më me pak fat se unë
Dhe le ta themi hapur, dakord
E kush nuk është më me pak fat se unë?
Zemra ime e butë fillon të pikojë gjak
Kur dikush ka nevojë për ndryshim
Thjesht më duhet të ndërhyj
E di, e di
Fare mirë se ç'u duhet
Edhe në rastin tënd
Lëre fare.
-Duhet të… Mirë. -Po. Po ti vendos sërish.
Edhe pse është rasti më i vështirë
Me të cilën më është dashur të përballem
Mos u shqetëso, jam e vendosur për sukses
Më ndiq pas
Dhe, po, vërtet
Ti
Do të
Jesh
E famshme
Ti do të jesh e famshme
Do të të mësoj marifetet e duhura
Kur flet me djemtë
Mënyra si të flirtosh dhe kthesh kokën, iu
Do të të tregoj ç'këpucë të veshësh Si t'i rregullosh flokët
Gjithçka që të duhet vërtet për të qenë
E famshme
Do të të ndihmoj të jesh e famshme
Do të shoqërohesh me grupin e duhur Do të jesh e zonja në sporte
Do të mësosh zhargonin që duhet të dish
Pra, le ta nisim
Sepse ke një rrugë Shumë të gjatë për të bërë
Mos u ofendo nga analiza ime e sinqertë
Mendoje si dializë personaliteti
Tani që vendosa të jemi shoqe, Motër dhe këshilltare
S'ka njeri që të dijë më shumë
Jo kur bëhet fjalë për të qenit
E famshme
Unë e di të qenit e famshme
Dhe me ndihmën time
Do të jesh ajo që do të jesh
Jo të pikëllohesh për atë që ishe E po, që je
S'ka gjë që mund të të ndalojë Të bëhesh e famshme
Shme
La, la, la, la
Do të të bëjmë shumë të famshme
S'do të funksionojë kurrë.
Çfarë?
Elfi, nuk duhet ta mendosh kështu.
E gjithë jeta jote do të ndryshojë dhe e gjitha kjo prej meje.
Eja.
Kur shoh krijesa të trishtuara
Me tipare jotërheqëse
Unë u kujtoj për të mirën e tyre
-Zbrit poshtë. -Të mendojnë për
Krerë shteti të admiruar Apo për komunikues veçanërisht fantastikë
A kishin ata tru apo njohuri?
-E po, në fakt… -Mos më bëj të qesh!
-Ata ishin… -Të famshëm.
E drejtë!
Thelbi është të jesh i famshëm
Nuk ka lidhje me zotësinë Ka lidhje me mënyrën si të shohin
Pra është me shumë mend të jesh
Shumë, shumë e famshme
Si unë
Eja këtu.
Në fillim, flokët.
Ne i hedhim flokët.
Gati?
Hidhi, hidhi.
Kjo është zgjedhje.
Më pas, do të tjetërsoj këtë veshje/pallto të thjeshtë,
këtë "vellto" të thjeshtë, bip, në një fustan balloje mahnitëse.
Fustan balloje.
Forca!
Forca. Kam besim tek ty.
Fustan balloje.
-Seriozisht? -Të të ndihmoj?
Jo! Thjesht vish "vellton". Është i bukur.
Le ta nisim me gjëra më të vogla.
Pas jush, madamë.
-Të shohim. -Rrofsh.
Mbase…
thjesht këtë.
Roza ngjan mirë me jeshilen.
Ngjan "bukur" me jeshilen.
Ashtu është.
E po, znjsh. Elfaba…
pa shikoje veten.
Je e bukur.
Më duhet të shkoj.
Çfa…
Nuk ka përse.
Përshëndetje.
Edhe pse kundërshton
Mosinteresimi yt
E di në fshehtësi
Do ta durosh me një buzëqeshje
Famën tënde të sapogjetur
La, la, la, la
La, la
Do të jesh e famshme
Thjesht jo aq e famshme sa unë
-Përshëndetje, Elfaba. -Ç'kemi?
Ç'kemi, Elfaba.
Hidhi, hidhi.
Jo.
Je Galindafikuar.
Nuk ke pse e bën këtë.
Eja. Shkojmë në mësim.
-Dr. Dilli. -Dr. Dilli, sepse nuk mund…
-E po, ai më quan… -Dr. Dilamondi.
-S'është faji i tij. -Ta pranojë.
S'ka dhëmbët e parmë, sipër.
-Dr. Dilamondi, ju mblodha disa lulëkuqe. -Jo tani, znjsh. Elfaba.
Ju lutem, të gjithëve, uluni.
Kam diçka për të thënë dhe shumë pak kohë.
Studentët e mi të dashur,
kjo do të jetë dita ime e fundit në Shiz.
Kafshëve nuk u lejohet më të japin mësim.
Çfarë?
S'ka gjë, znjsh. Elfaba. Gjithçka do të shkojë mirë. Unë…
Studentë, qëndroni të qetë, ju lutem. Nuk keni pse të alarmoheni.
Ç'është kjo? Ç'po ndodh?
Eja, cjap.
Hej!
S'mund ta lejoni këtë.
Znjsh. Elfaba, druaj s'është në dorën tonë.
Mund të ma marrin punën,
-por unë do të vazhdoj të ngre zërin! -Dr. Dilamondi.
Më dëgjoni! Nuk ju është thënë e gjithë historia!
Do të qëndrojmë të gjithë këtu në heshtje?
Mjafton, zjnsh. Elfaba.
Uluni.
Studentë…
A jeni mirë?
…profesori juaj i ri i historisë ka përgatitur një prezantim të veçantë.
Mirëdita, studentë.
-Mirëdita. -Mirëdita.
Në kohë të tilla,
është në dobi të të gjithëve jo vetëm të studiojmë të shkuarën,
por të shikojmë të ardhmen.
Ky quhet kafaz.
Kjo risi e jashtëzakonshme është për të mirën e të gjithëve ju,
si dhe për të mirën e vet kafshës.
Nëse është kaq e mirë, pse po dridhet?
Thjesht është i lumtur që është këtu.
Një nga dobitë e futjes në kafaz të një kafshe kaq të re
është se me shumë gjasa s'do të mësojë kurrë të flasë.
Oh, jo.
Përmasat e kafazeve variojnë sipas madhësisë së kafshës,
por dizajni bazë mbetet i njëjtë.
Lejomëni t'jua tregoj.
Mund ta imagjinoni një botë ku kafshët mbahen në kafaze dhe s'mësojnë të flasin?
Ky luan i gjorë duket i trembur.
Ç'do të bëjmë ne?
Ndjesë, "ne"?
E po, dikush duhet të bëjë diçka.
Hej. Hej, eja këtu.
Ç'po ndodh?
Nuk e di. U zemërova dhe…
Fijero, ç'po bën?
E po, a do të vish?
Eja.
Shiko.
Eja.
Eja, vogëlush. Kështu.
-Futu brenda. -Po. Në rregull.
Për atë Oz, ç'ndodhi?
URGJENTE
MAGJISTARI I OZIT NË QYTETIN E SMERALDIT
Nuk doja të të trembja.
Pse ndodh që ti shkakton gjithmonë kaos?
Unë nuk shkaktoj kaos. Unë jam kaos.
Po. E po, kjo është e sigurt.
Pra, mendon se duhet ta mbyll gojën? Këtë po thua?
Çfarë? Jo. Jo, po them…
-Mendon se dua të jem kështu? -Unë…
-Mendon se dua t'i kem kaq për zemër? -Jo, dua…
Do të ishte më e lehtë po të mos e bëja, por…
A i lë ndonjëherë të tjerët të flasin?
Ndjesë.
-Thjesht po… -A të them edhe një gjë?
Mund të ishe larguar aty.
Edhe?
Pra, sado i cekët dhe narcizist shtiresh sikur je…
Ndjesë. Nuk shtirem.
Ja që jam vërtet narcizist dhe tejet i cekët.
Të lutem. Jo, nuk je.
Në të kundërt s'do të ishe kaq fatkeq.
Mirë.
-E po, nëse nuk e do ndihmën time… -Jo, e dua.
Ç'doje të bëje aty?
Dhe pse nuk ma bëre vetëm mua?
Po të del gjak.
Vërtet?
Aty,
Duhet të të ketë gërvishtur.
Po.
Ose ndoshta më gërvishti a diçka e tillë.
Po iki në vend të sigurt.
Këlyshin.
-Po çoj këlyshin në vend të sigurt. -Sigurisht.
Fijero.
Prekëm duart
Sytë u kryqëzuan
Heshtje e papritur
Ngrohtësi e papritur
Zemrat hidhen në një vorbull marramendëse
Ai mund të jetë ai djalë
Por unë nuk jam ajo vajzë
Mos ëndërro shumë larg
Mos u shfokuso nga ajo që je
Mos e kujto atë vërshim gëzimi
Ai mund të jetë ai djalë
Unë nuk jam ajo vajzë
Hera-herës na pëlqen të vjedhim
Në mbretërinë e "po sikur"
Por kjo s'e zbut dhimbjen që ndiejmë
Kur realiteti kthehet
Buzëqeshje e gëzuar, gjymtyrë të lehta
Ajo është joshëse, ajo e fiton
Flokë të artë me një onde të lehtë
Ajo është vajza që ai zgjodhi
Dhe një Zot e di
Unë nuk jam ajo vajzë
I dashur!
O Zot i madh. Isha shumë e shqetësuar.
Mos dëshiro, mos fillo
Dëshirat veç lëndojnë zemrën
Nuk kam lindur për trëndafila e perla
Aty është një vajzë që njoh
Ai e do shumë atë
Unë nuk jam ajo vajzë
Znjsh. Elfaba!
Ejani menjëherë!
Aty!
Elfi, duhet të zbresësh aty poshtë. Eja.
Znjsh. Elfaba, më në fund më ktheu përgjigje Magjistari.
Shiko!
-Ndalo. -E di.
Unë… nuk mundem.
ZNJSH. ELFABA THROPI
Është jotja. Hape.
"Madhëria e tij oziane, Magjistari i Mrekullueshmi i Ozit,
ju thërret me ceremoni
në pallatin e tij personal në Qytetin e Smeraldit."
Prisni.
"Ftesë është e patransferueshme."
Kjo është mundësia jote për të pasur sukses.
Sigurisht, në fillim duhet të tregosh veten.
Të tregoj veten?
Të tregosh se je e denjë.
Zemër, ky është Magjistari i Ozit.
Nëse do të të plotësoj atë që të do zemra…
Por si ta tregoj veten? Unë…
Nuk jam gati. Është shumë herët.
Mos ji pesi-mistike.
Edhe mua m'u desh të tregoja fuqitë e mia kur takova Magjistarin.
Do ta gjesh një mënyrë. Kam besim tek ti.
Mos nxitoni. Moti është specialiteti im.
S'mund të të lë të lagesh.
Mirë. Do ta mbaj shiun me dorë.
Flokët e mi. Faleminderit.
Jo kur je në majën e madhështisë.
Të gjithë në bord për Qytetin e Smeraldit!
Babi, ai është Boku, djali për të cilin të shkrova.
Po. Guvernatori Thropi, gëzohem që ju takoj.
Kam dëgjuar shumë të flitet për ju.
Nesaroza ime është shumë e çmuar për mua,
prandaj sigurohu të kujdesesh mirë për të.
Kuptoj.
Mirë.
Elfi!
Elfi, erdhi treni.
E shoqëron një burrë i lezetshëm imcak me mustaqe. Duhet ta shikosh.
Elfi. Si do t'ia bëjmë pa ty?
As që do ta vëresh që kam ikur.
Ke Fijeron.
Meqë ra fjala për Fijeron, ku është?
Jo se e prisja të vinte e të më përshëndeste,
dua të them, thuajse nuk njihemi.
E po, edhe unë thuajse nuk e njoh më.
Është tjetërsuar.
Është i largët dhe me luhatje humori.
Dhe ka rënë në mendime,
çka më shqetëson më shumë.
Nisi ditën kur pushuan Dr. Dilamondin.
E kush e dinte që e kishte aq për zemër atë cjap të vjetër?
Shiko. Erdhi vërtet.
I dashur.
Jemi këtu, zemër. Eja.
Përshëndetje.
-Elfaba. -Fijero.
Gëzohem për ty.
Faleminderit.
Po. Jemi të dy shumë të lumtur.
-Po mendoja… -Po. E mora vesh.
…për këlyshin e luanit dhe Dr. Dilamondin.
Mendoj shumë për atë ditë.
Edhe unë e bëj.
Edhe unë.
Edhe unë. Edhe unë.
E mendoj vazhdimisht.
Dua të them, i gjori Dr. Dilamondi.
Të bën të duash të…
mbash qëndrim.
Në fakt, më falni.
Të gjithë. Ju lutem, kam një lajmërim.
Do të ndryshoj emrin tim.
-Çfarë? -Çfarë?
-Emrin tënd? -Po.
-A je e sigurt? -Po.
Meqë Dr. Dilamondi kishte mënyrën e tij si cjap për të shqiptuar emrin tim,
në shenjë solidariteti
dhe për të shprehur zemërimin tim,
nga ky moment e tutje nuk do të jem më e njohur si "Galinda",
por thjesht…
Glinda.
Duartrokitje!
-Është shumë e mirë. -Ashtu është.
Çfarë trimërie.
Glinda!
Jo më Galinda, tani e tutje Glinda!
Glinda, je e mrekullueshme!
Glinda!
Paç fat.
E pe? Ja.
Ç'ishte kjo?
Mos u mërzit, Galinda.
Tani e kam "Glinda". Idiotësi! As që e di ç'më shtyu ta thosha.
Nuk ka rëndësi si e ke emrin.
-Të gjithë të duan. -Nuk më intereson.
Dua atë.
Madje as që mendoj më se është perfekt dhe megjithatë e dua.
Kjo është ajo që ndiejnë të tjerët.
Si arrijnë ta përballojnë?
Të gjithë në bord për në Qytetin e Smeraldit!
Burri me mustaqe.
Ej, hajde. Treni.
BËHU KRENARIA E SHIZIT
Faleminderit.
Po! Të duam!
-Qëndroni larg dyerve! -Lamtumirë!
RRUGË TË MBARË!
Prit. Më falni.
Elfi, këtu. Harrova të të jepja këtë.
'Pafshim.
QYTETI I SMERALDIT
UROJ TË TË PLOTËSOHET DËSHIRA E ZEMRËS SATE - GALINDA
-Eja me mua. -Çfarë?
Të takosh Magjistarin.
Ç'po thua?
Hip në tren. Do ta humbasësh.
Nuk dua të imponohem.
S'ka rëndësi. Thjesht eja me mua.
S'do të mundja. Është momenti yt. Erdha.
Një ditë të shkurtër
Nëse ke vetëm Nëse ke vetëm
Një ditë të shkurtër
Në Qytetin e Smeraldit
Mbërritët në stacionin e Qytetit të Smeraldit
Një ditë të shkurtër Në Qytetin e Smeraldit
Një ditë të shkurtër
-Një ditë të shkurtër -Një ditë…
Të shkurtër
Në Qytetin e Smeraldit
Qyteti i Smeraldit
Një ditë të shkurtër Në Qytetin e Smeraldit
Një ditë të shkurtër Plot me kaq shumë gjëra për të bërë
Nga çdo anë Që shikon në këtë qytet
Ka diçka mahnitëse Që do të doje të vizitoje
Para se të mbarojë dita
Ka ndërtesa të larta sa pemët Kuaksud
-Butikë -Dhe biblioteka
-Pallate -Muze
Mbi njëqind
Ka mrekulli siç s'i kam parë kurrë
-Është madhështore -Dhe është jeshile
Mendoj se gjetëm vendin Ku ne përkasim
Unë dua të jem në këtë vend si të gjithë
Pra do të kthehem përgjithmonë një ditë
Të ndërtoj jetën dhe rrugën time
Por për sot, do të endemi e do të shijojmë
Një ditë të shkurtër Në Qytetin e Smeraldit
Një ditë të shkurtër Për t'u kënaqur sa për një jetë
Një ditë të shkurtër
Dhe do të paralajmërojmë qytetin
Tani që erdhëm këtu Do ta dini që ishim këtu
Para se të mbarojmë
Paraqesim historinë tonë komplet faktike të Magjistarit të Mrekullueshëm të Ozit,
me interpretim të Lojtarëve të Qytetit të Smeraldit
Shumë, shumë kohë më parë Aq kohë sa nuk e mbajmë mend
Këtu në Oz banonin Të urtët magjikë
-Më i urti ndër ta -Më i urti ndër ta
Nuk do të jetojmë përgjithmonë Këtë mund ta parashikoj
Andaj, le ta hedhim të gjithë magjinë tonë
Në një gjuhë të çuditshme dhe sekrete
Në një libër
Libri i magjisë
Por koha ecte përpara ditë pas dite
Dhe të gjithë ata që mund ta lexonin Ndërruan jetë
Derisa një ditë askush nuk mundej
Por të Urtët lanë një profeci.
Në kohën e nevojës së Ozit
Ndonëse s'mund të themi dot se kur
Do të vijë dikush me fuqinë
Për ta lexuar sërish Librin e magjisë
Dhe Ozi që ishte i trishtuar dhe mërzitur
Sërish do të këndojë i gëzuar
Shikoni.
Një burrë me balonë që vjen nga qielli.
Mbase ka ardhur të përmbushë profecinë,
por a mund ta lexojë ai Librin e magjisë?
Ky burrë që vjen nga hiçi A është ai profecia?
Ka një mënyrë për të ditur të vërtetën
Merrni Librin e magjisë
"Omaha. Omaha."
Ai mund ta lexojë! Ai duhet të jetë…
një Magjistar.
Profecia u përmbush
Çfarë lumturie do të na sjellë
Tani çdo ozianë, ngrini zërin e këndoni
E këndoni, e këndoni
Kush është magjistari
Itinerari kryesor i të cilit Lumturon gjithë Ozin?
Kush është dijetari
Që me plot dije lundroi Për të shpëtuar prapanicat tona?
Entuziazmi për balonat Me ajër të nxehtë të të cilit
Ka lumturuar të gjithë Ozin?
A nuk është i mrekullueshëm? Magjistari ynë i mrekullueshëm?
-Një ditë të shkurtër -Kush është magjistari Itinerari
-Në Qytetin e Smeraldit -Kryesor i të cilit lumturon gjithë Ozin?
-Një ditë të shkurtër -Kush është dijetari që me plot dije
-Për t'u kënaqur sa për një jetë -Lundroi për të shpëtuar prapanicat tona?
Ç'mënyrë për ta parë qytetin
Ku shumëkush endet
Edhe ne do ta quajmë shtëpi
Atëherë, porsi tani, mund të themi
Jem veçse dy shoqe
Dy shoqe të mira
Dy shoqe të ngushta
Që ndajnë një ditë
Të mrekullueshme…
NJË FTESË NGA MAGJISTARI I MREKULLUESHËM I OZIT
Magjistari ju pret tani.
Dhe të shkurtër
Përshëndetje.
Elfaba Thropi.
Më dëgjo.
Mund t'ia dalësh.
Mund të bësh çdo gjë.
-Ç'është kjo zhurmë? -Nuk e di.
-Jo. -Jo. Shko… Shko, shko.
-Shko. Elfaba. Shko. -Unë nuk…
Unë jam Ozi.
Elfi.
Unë jam Ozi, i Madhërishmi e i Tmerrshmi.
Kush jeni ju?
Dhe pse më kërkoni?
Elfi. Thuaj diçka. Thuaj diçka.
-Ç'pritet të them? -Ç'të duash.
Thuaj diçka.
Më quajnë Elfaba Thropi,
Madhëria juaj oziane.
Dhe ajo është…
Elfaba, ti je?
Elfaba Thropi?
Një burrë.
Elfaba Thropi?
Nuk e dija se ishe ti.
Mbërrite.
Ndjesë për të gjithën këtë. S'doja të të trembja.
Kur jam aty mbrapa S'i shquaj dot fytyrat e njerëzve.
E po, jam kaq i…
Jam kaq i gëzuar që të takoj…
-Jam kaq i gëzuar… Prit pak. Ç'është ajo? -Çfarë?
-Ndjesë. Mundem? -Sigurisht. Po.
Tani, thjesht… S'ka gjë.
Për ty. Të ftuarën time speciale.
Është një suvenir që ta ruash të gjithë jetën tënde.
Jeni shumë i sjellshëm, madhëria juaj oziane. Faleminderit.
Ajo është një shtojcë e papritur…
Përshëndetje. Si quhesh?
Glinda.
"Ga"-ja nuk shqiptohet.
'Tjeta, Belinda.
Ç'po shikon aty? Ah, po.
E po, s'e di. Më duket pak i ekzagjeruar.
Por njerëzit këtu i presin këto lloj gjëra.
Dhe duhet t'u japësh njerëzve
Atë që duan
Kjo ishte mirë. Faleminderit.
Nëse mendoni se është diçka e bukur për t'u parë, prisni sa të shihni këtë.
Po ju paraqes Ozin e të ardhmes.
Po. Po.
Nuk e di nëse ju ka rënë në sy tashmë
ky shteg i gjatë dhe gjarpërues.
E shihni këtë? Mendoj se njerëzit duhet t'i drejtosh.
Kur të ndërtohet,
të gjithë, gjithmonë, do të mbajnë mend se nëse thjesht ndjek rrugën…
Ndiq rrugën.
Do të të çojë drejt e tek unë.
Së fundi, kam ngecur disi
me zgjedhjen e ngjyrës që duhet të kenë tullat e rrugës.
Prandaj, shpika këtë gjë,
që bën këtë.
Elfaba, provoje ti.
Sigurisht. Le ta provojmë.
Si thoni për jeshile?
Të verdhë.
Mbase vjollcë.
Prit. Thjesht kthehu një pas, të lutem.
Të verdhë, vërtet?
Po.
-Thjesht më duket se përshtatet me rrugën. -Pa ta shoh.
Dhe…
Rruga me tulla të verdha?
Nuk e di.
Ej. Ejani këtu lart.
Ejani këtu lart me mua në territorin tim.
Ngjituni këtu lart. Shikojeni.
Pra, ne jemi këtu dhe kur e hapim, brenda…
Je ti.
E po, unë jam.
Po, unë jam.
Më pëlqen. Nuk duhet.
Rri shpesh vetëm këtu.
Nejse. Unë nuk…
Harrova.
Nëse s'do ta kisha kokën të ngjitur, ajo…
do ta lija në Munçkinland.
Ej, e di se çfarë bëra? Shikoje. E veçantë.
Mbaje.
Jo, e kam me të vërtetë. Ruaje përgjithmonë.
Sepse një ditë, e kush e di?
Mund të vëmë artefaktin tënd të vogël ngjitur me timen.
Sepse ndoshta një ditë
ky pirg i madh me gurë do të jetë shtëpia jote.
Elfi.
Ajo është jeshile.
E po…
nuk ka pse të jetë.
Kjo është ajo që të do zemra?
Jo.
Ajo që më do zemra është që të ndihmosh kafshët.
Atyre u ka ndodhur diçka e keqe dhe kanë nevojë për ty.
E ndieja që do ta thoshe këtë.
Dhe pajtohem me gjithë zemër.
Po. Është vërtet e çuditshme.
Është sikur të njoh tashmë.
E dija që do të më kuptoje.
Kjo më bën shumë të lumtur.
E po, kjo është ajo që dua më shumë. Të bëj njerëzit e lumtur.
Jam një burrë sentimental
Që gjithmonë ka dashur të jetë baba
Prandaj bëj çmos
Që të trajtoj çdo qytetar të Ozit si djalë
Ose vajzë
Pra, Elfaba, dëshiroj të të ngre lart
Sepse mendoj se të gjithë Meritojnë mundësinë të fluturojnë
Dhe të ndihmuarit me ngjitjen tënde
Më lejon të ndihem kaq…
Prindëror
Pasi unë jam…
Një njeri…
Sentimental
Mjaft me këtë. Mirë.
Hiqeni hënën.
A është ajo…
-Po. -Po.
Madam Matmerri, ç'bën këtu?
E dashur.
S'mund ta humbisja momentin tënd të madh.
As ti, me sa shoh.
Unë…
Nuk mund ta besoj.
A është ai Libri i magjisë?
Po.
Është libri i lashtë i njohurive, thaumaturgjisë dhe namatisjeve.
A mund ta prek?
Jo.
Prit një minutë. Prit një minutë.
Mbase nuk është gati.
Të bësh magji me Librin e magjisë është punë e vështirë.
Unë e di mirë.
Ke të drejtë. Nuk duhet ta nxisim.
Mbase sot ishte ditë shumë emocionuese.
Jo.
Ju lutem.
Më lini ta provoj.
Më lini të tregoj veten.
E po…
Për atë Oz.
U hap për të.
Pra, me cilën magji do ta fillosh?
Kemi punuar me ngritjen pezull.
Ngritjen pezull? Sa interesante.
A e dinit që Çisteri këtu…
Zonjusha, jeni prezantuar me Çisterin,
kreun e rojeve të mia të Smeraldit?
Gëzohem që ju njoh.
Ai e urren ta pranojë këtë.
Nuk i pëlqen të flasë për veten.
Por i sheh zogjtë me përgjërim
çdo mëngjes.
Zogjtë?
-Si mund ta ndihmoj? Unë nuk… -Elfi, shiko.
Fjalë janë ato?
Gjuha e humbur.
Gjuha jonë e humbur e magjive.
Mos u dekurajo nëse nuk e deshifron dot.
E dashur, edhe unë vetë mund të lexoj një a dy fjalë
dhe m'u deshën vite për këtë.
-Oh, Elfi. -Falë Ozit.
Çfarë të thashë?
Çisteri, a je mirë?
Çisteri?
Është thjesht transformimi, e dashur.
Është thjesht transformimi.
Por po i dhemb.
Çisteri
Mos kafsho. Mos kafsho.
E lavdishme.
Ia dole. Ia dole vërtet.
Ai ka dhimbje.
Shpejt. Si ta kthej mbrapsht?
-Ta kthesh… -Si ta kthej mbrapsht?
Një magji nga Libri i magjisë nuk mund të kthehet kurrë.
Elfaba. Elfaba.
Jo. Jo!
E dija që kishte fuqinë. Ta thashë.
Elfi, kjo është mahnitëse.
Kjo është ajo që shpresonim. Sy në qiell.
Po. Do të jenë spiunë të përkryer.
Spiunë?
-Elfaba? Elfaba? -Jo. Jo.
Elfi? Elfi?
Ke të drejtë. Është fjalë e rëndë.
Si thua për "kërkues"? Sepse ata do të fluturojnë në Oz
dhe raportojnë çdo rebelim të kafshëve…
Rebelim të kafshëve? Ç'do të thotë kjo?
Elfi. Jam e sigurt që Magjistari ka një arsye të mirë.
Je ti.
Ti fshihesh pas gjithë kësaj.
Ti je arsyeja pse njerëzit u kundërvihen kafshëve.
Është për shkakun tënd.
Po e bëjmë që njerëzit të jenë të sigurt. Do të jetë në dobi të të gjithë Ozit.
Ti e dije që në fillim.
Që ditën kur u njohëm.
Edhe ti do të përfitosh, zemër.
-Duhet të kesh besim tek unë. -Mos.
Elfaba.
Kur erdha në fillim këtu, e po, kishte mosmarrëveshje.
Kishte pakënaqësi.
Dhe andej nga vij unë,
të gjithë e dinë që mënyra më e mirë për të bashkuar njerëzit
është t'u japësh atyre një armik të madh.
Nëse doje spiunë, pse nuk…
pse nuk i krijove vetë? Ti…
Elfaba.
Po i flet Magjistarit të Ozit.
Lexoje.
Bëj një magji.
Lexoje!
-Elfaba. -Mos…
S'e bën dot, apo jo?
Apo jo?
Prandaj të duhen të gjitha këto.
Të duhen spiunët, kafshët në kafaz dhe një armik.
Ti…
Ti nuk ke fuqi të vërteta.
Pikërisht.
Prandaj më duhesh ti.
Mendo për të ardhmen tënde, e dashur.
Mos m'u afro.
Elfi, dëgjoji ata.
Të lutem.
Këshillë e mirë, zonjushë.
Dëgjo, Elfaba,
nëse arrite të bësh këtë me provën tënde të parë…
O Zot i madh. Nuk mund as të imagjinoj…
Dhe e kisha seriozisht kur të thashë se kjo është shtëpia jote.
Do të jemi ti dhe unë
dhe, ej, nëse kjo do të të lumturonte,
mbase edhe shoqja jote.
Vërtet?
Pse jo?
Jo.
Elfaba.
Do t'i bësh një nder vetes? Bëje të kthehet.
Elfi. Elfi!
Dëgjoni.
Dëgjoni!
Nëse doni që familjet tuaja të jenë të sigurta,
do të vazhdoni t'i qëndroni besnik Magjistarit.
Këtë e bëri ajo. Jeshilja.
Mos e lini të largohet!
Elfi, ku po shkon?
Elfi, çfarë po bën?
Jo.
Elfaba, të lutem. Kthehu. Thjesht fol me ta.
Elfi. Elfi.
Çfarë po bën?
E tepërt.
Merre.
Elfi! Oh! Jo…
Roje. Roje.
Kemi një të arratisur në gjendje të lirë këtu në pallat.
Ma sillni.
Shkojmë.
-Elfaba, ç'po bën? -Thjesht më ndiq. Më ndiq.
Ku? Çfarë? Mos u çmende?
O Zot, Elfaba, po bëhesh qesharake.
-Thjesht eja. -Ku po shkon?
Lart.
-Janë këtu! -Ja tek është! Jeshilja.
-Hip shpejt. -Është absolutisht qesh…
Shpejt. Hidhu.
Të hidhem? Unë, të hidhem?
Shpejt. Hidhu, Glinda. Hidhu tani!
Po shkas…
Kapma dorën. Eja!
Eja. Kapu!
Hiqu!
Ma lësho këmbën.
Njerëz, prisni!
-Lëvizni! -Më shpejt!
-Shty! -Më ndihmo me këtë!
Hej! Jo!
Oh, jo, jo.
Elfi, Elfi.
Më shpejt! Kujdes!
Shpejt! Zbrit.
Mos e kthe kokën pas!
-Largohuni! Lëvizni! -Kujdes!
Kjo nuk është gjë e mirë. S'është gjë e mirë.
Elfi.
Elfi!
Qetësohu. Duhet ta lësh të shpjegohet.
Vetëm pasi të kem vdekur.
Kjo është gjithçka ëndërroje.
Elfaba, kjo është shumë më e madhe se ne.
Pse nuk qëndron e qetë për një sekondë,
në vend që të zemërohesh?
Uroj të jesh e lumtur!
Uroj të jesh e lumtur tani
Uroj të jesh e lumtur si Shkatërrove kauzën tënde përgjithmonë
Uroj të mendosh se je e zgjuar
Uroj që je e lumtur.
Uroj që dhe ti je e lumtur
Uroj të jesh krenare me mënyrën Si u përule aq shumë
Për të ushqyer ambiciet e tua
Edhe pse nuk mund ta imagjinoj se si
Uroj të jesh e lumtur
Tani
Qytetarë të Ozit,
ka një armik që duhet gjetur dhe kapur.
Mos besoni në asgjë nga sa thotë.
Ajo ka vjedhur Librin e magjisë.
Ajo është e ligë,
përgjegjëse për gjymtimin e atyre majmunëve të gjorë e të pafajshëm.
Oh, jo.
Lëkura e saj jeshile…
nuk është veçse një manifestim i jashtëm i natyrës së saj të ligë.
Kjo qenie e shtrembëruar,
kjo qenie e përbuzshme,
kjo…
Shtrigë e Keqe.
Mos ki frikë.
Nuk kam frikë.
Magjistari të ketë frikë nga unë.
Elfi, më dëgjo.
Më dëgjo. Thjesht… Thuaju se të vjen keq.
Mund të jesh ende me Magjistarin
Ajo për të cilën ke punuar dhe prisje
Mund të kesh gjithçka që ke dashur
E di.
Por nuk e dua
Jo.
Nuk mund ta dua
Jo më
Diçka ka ndryshuar brenda meje
Diçka nuk është si më parë
Nuk luaj më sipas rregullave
Të lojës së dikujt tjetër
Është tepër vonë për dyshime
Është tepër vonë për kthimin Në letargjinë e mëparshme
Erdhi koha t'u besoj instinkteve të mia
Të mbyll sytë e mi…
Dhe të hidhem
Erdhi koha të tentoj të sfidoj gravitetin
Mendoj se do të përpiqem Të sfidoj gravitetin
Dhe nuk më zbrisni dot me këmbë në tokë
Si të të bëj të kuptosh Se të ka kapur dëliri i madhështisë?
Nuk pranoj më kufij
Sepse dikush thotë që ka
Ka gjëra që s'i ndryshoj dot
Por pa e provuar, s'kam nga ta di
Prej shumë kohësh kam pasur frikë
Nga humbja e dashurisë Që besoj se kam humbur
E po, nëse kjo është dashuria
Paska një kosto shumë të lartë
Preferoj të besoj Se mund të sfidoj gravitetin
Më jep puthjen e lamtumirës, Po sfidoj gravitetin
Dhe nuk mund të më zbresësh dot Me këmbë në tokë
Janë aty lart!
Elfi, ç'po bën?
Elfaba, të lutem.
Më dëgjo. Ndalo.
Jo magjinë e urryeshme të fluturimit. Të lutem.
Nuk e di ç'po bën me atë. Të lutem.
Ndalo! Ndalo!
Ndalo!
E po…
ku i ke krahët e tu?
Mbase nuk je aq e fuqishme sa mendon.
Për atë Oz.
Turruni!
Tërhiqeni!
Shpejt.
-Hip. -Çfarë?
Tërhiqeni!
Eja me mua.
Mendo se ç'mund të bëjmë së bashku.
E pakufi
Së bashku jemi të pakufij
Së bashku do të jemi ekipi më i mirë Që ka pasur ndonjëherë
Glinda
Ëndrrat siç i planifikuam
Nëse punojmë së bashku
S'ka luftë që nuk mund të fitojmë
Vetëm unë dhe ti që sfidojmë gravitetin
Me ty dhe me mua që sfidojmë gravitetin
S'do të na zbresin kurrë me këmbë në tokë
Do të vish?
Elfi, po dridhesh.
Merre.
Mbështillu me këtë.
Uroj të jesh e lumtur
Tani që zgjodhe këtë
Edhe ti.
Uroj të të sjellë lumturi
Uroj shumë ta arrish
Dhe të mos të pendohesh
Uroj të jesh e lumtur në fund
Uroj të jesh e lumtur
Shoqja ime
Lëvizni!
-Ja tek janë! -Kapini!
Kape!
Jo. Lëre të qetë.
-Nuk ka bërë asnjë gabim. -M'u largo.
-Jo! -Kapini tani!
Elfi!
Jo! Zmbrapsuni!
-Elfi, ndalo, jo! -Jam unë ajo që doni.
-Jam unë ajo që doni. Jam unë. -Jo!
Jam unë!
-Ç'ke bërë këtë herë? -Elfaba Thropi, jeshile si topi.
Të shkojë t'i thotë dikush që erën e saj e ndien gjithkush.
Mjaft llomotite. Bëj si të them.
Mendo për të ardhmen tënde, e dashur.
Largojeni!
Jam unë!
Pra, nëse doni të më gjeni
Shikoni në qiellin e perëndimit!
Siç më ka thënë dikush së fundmi:
"Të gjithë meritojmë Mundësinë të fluturojnë"
Dhe nëse do të fluturoj e vetme
Të paktën do të fluturoj e lirë
Atyre që më zbresin me këmbë në tokë
Dërgojuni një mesazh nga unë
Thojini si sfidoj gravitetin
Po fluturoj lart, duke sfiduar gravitetin
Shumë shpejt, do të jem po aq e njohur
E pakufi
Qytetarë të Ozit,
ka një armik që duhet gjetur dhe kapur.
Mos besoni në asgjë nga sa thotë.
Ajo ka vjedhur Librin e magjisë.
Guvernator?
Ajo është e ligë,
E pakufi
Lëkura e saj jeshile…
nuk është veçse një manifestim i jashtëm i natyrës së saj të ligë.
Kjo qenie e shtrembëruar,
kjo qenie e përbuzshme,
-kjo… -Forca!
E pakufi
…Shtrigë e Keqe.
Dhe askush në të gjithë Ozin
Asnjë Magjistar që është apo do të jetë
Nuk do të më zbresë me këmbë në tokë!
-Uroj të jesh e lumtur -Shikojeni! Është e keqe! Vriteni!
-Të më zbresë me këmbë në tokë -Askush të mos vajtojë Të keqen
Prandaj duhet ta zbresim me këmbë…
Në tokë!
VAZHDON
WICKED PJESA E PARË
Përkthyer nga: Erta Progonati