Ron Burgundy.
Przez lata był prorokiem przekazującym wiadomości San Diego.
Ale potem przepadł jak kamfora.
Gdzie zaczyna się kolejny rozdział legendy o Ronie Burgundy?
Tam, gdzie udają się wszyscy wielcy w kolejnym etapie swojego życia.
W Nowym Jorku!
Ronie Burgundy!
Ta laska ma tyłek jak potwór z Loch Ness.
Niespotykany i pożądany.
Ron, powiedz mu coś.
Masz tyłek jak Gwiazda Polarna,
więc mędrcy chcą za nią podążać.
To było w czasach, gdy nie było komórek i sterydów.
Ron i jego obecna żona, Veronica, wiedli dobre życie.
Calineczka cuciła cycem cudze dziecko.
Biskup na batmicwę wbił się w beżowe bryczesy.
Batmicwę.
Olbrzym André odwalił obłędny masaż stóp.
Masaż stóp.
Corningstone. Corningstone.
O, nie!
Wbijają tylnymi drzwiami!
O, nie!
Łap dziecko! Ratuj dziecko!
Pięć, cztery...
-Wspaniałego programu. -Tobie również, skarbie.
Dobry wieczór.
Oto weekendowe wydanie WBC News o 6:30.
Ron Burgundy.
Veronica Corningstone.
Dzisiejsza wiadomość dnia.
ONZ nałożyła dziś sankcje na...
Po programie przyślij ich do mojego biura.
Czas na zmianę.
Chodzą plotki, że po 35 latach stania za sterami,
Mack Tannen rozważa dymisję.
Rozumiem.
Czy to znaczy, że możemy dostać wieczorne wiadomości?
Myślę, że to za chwilę nastąpi.
Boże, to się dzieje naprawdę?
-Zaraz dostanę hiperwentylacji. -Widzę.
Spójrz na mnie.
Cóż...
Śmieję się jak lalka brzuchomówcy.
To prawda.
Musimy przestać, bo zaraz tam wchodzimy.
Nie rób tam tego, skarbie.
Panie Tannen, jest pan bardzo inspirujący.
Prowadzę wieczorne wiadomości od 35 lat.
-Kawał dobrej roboty. -Tak.
Kawał dobrej roboty.
Problem w tym, że to wymagająca praca.
Tak.
Wydaje mi się, że macie odpowiednie predyspozycje.
Niech się wam przyjrzę.
Mój Boże.
Muszę przyznać, że zabójczo pan pachnie.
-Ron, proszę cię! -W porządku.
Skąd jesteś?
Z Finlandii?
Co ciekawe, jestem stuprocentowym Meksykańcem.
Ze stanu Oaxaca.
Nieprawda, skarbie.
Witam pana.
Serce mi kołacze.
Muszę przyznać, że to dziwaczne i nietypowe.
Niezły towar, co?
Przepraszam.
W porządku.
Zmienimy historię wiadomości.
-Veronica. -Tak?
Będziesz pierwszą pełnoetatową prezenterką wiadomości.
-Rany julek! -Wiedziałem.
A pan, panie Burgundy...
Będę pierwszym prezenterem uczulonym na laktozę.
-Panie Burgundy. -Tak?
Jest pan zwolniony.
Słucham?
Zwalniam pana.
Jest pan najgorszym prezenterem,
jakiego w życiu widziałem.
A co zrobiłem źle? Niech pan wymieni jedną rzecz.
Koreańscy żołnierze zostali ostrzelani w strefie zdemilitaryzowanej!
Jejku, przepraszam.
Ktoś to wpisał dużą czcionką.
Myślałem, że mam krzyczeć.
Prezydent Parter... Cholera!
Prezydent Carter będzie przemawiał we wtorek na konferencji.
Tony, czy ja przekląłem?
Poważnie? Cholera!
To znaczy... Cholera. Kurczę!
Zamordowanego lidera praw obywatelskich pochwalono...
Widzieliście? Trafiłem w obiektyw!
Wybaczcie.
Staram się trzymać najwyższe standardy,
więc nie powinniście słyszeć takich słów.
Mam spieprzony dzień. Niech to szlag!
Wiem, że to trudne, biorąc pod uwagę waszą relację,
więc pomyślcie o tym wieczorem.
Zabraniam!
Zabraniasz? A kim ty niby jesteś? Juliuszem Cezarem?
A co to za koleś?
Wiesz, że nie oglądam NBA.
Przykro mi z powodu tego, co się stało,
ale jesteśmy w związku, skarbie.
Jeśli spotyka mnie coś dobrego, jest to również twój sukces.
To niedorzeczne!
Przecież to się przydarzyło tylko tobie!
Ty... Cicho bądź.
Mamo?
Przepraszam państwa bardzo.
On nie chce spać.
A niech cię, Lupito, co wyście tam robili?
Jedliście nachosy?
Mamusiu? Tatusiu? Czemu na siebie krzyczycie?
Czy mamusia znowu dotknęła włosy tatusia?
Walter, skarbie, czas już iść spać.
Mamusia i tatuś muszą o czymś porozmawiać.
Nie! Powinien o tym wiedzieć.
Ma sześć lat. Jest dorosły.
Walterze, posłuchaj.
Życie to nie bajka.
To nie tylko skakanie na skakance i macanie się po tyłkach.
Życie jest skomplikowane.
Co zamierzasz robić w życiu?
Kim chcesz być, jak dorośniesz?
Astronautą albo kowbojem!
Nigdy ci się to nie uda.
Ron!
Musisz trochę obniżyć poprzeczkę.
Usługi dla ludności. Kucharz w barze. Strażnik więzienny.
Może będziesz oświetleniowcem w porno-biznesie.
Krótko mówiąc, trzymasz latarkę, gdy dorośli jadą na grubo.
Przecież to jeszcze dziecko!
Daj spokój! Ma już włosy na jajkach.
Jest dość duży, by to usłyszeć.
Twój ojciec jest mądrym człowiekiem.
Zaraz cię zamknę w komórce!
Veronico, to moje ostatnie słowo.
Sprawa jest prosta.
Albo ja, albo praca.
Nie musimy niczego wybierać, Ron.
Nie rób tego.
Nie przekreślaj wszystkiego, na co tak ciężko pracowaliśmy.
Ja...
...albo praca.
Witamy w SeaWorld na Pokazie Delfinów.
PÓŁ ROKU PÓŹNIEJ
Sponsorem pokazu jest British Petroleum.
B.P., z naturą za pan brat.
Program poprowadzi Ron Burgundy.
Witam wszystkich.
Miło mi powitać państwa w słynnym parku wodnym SeaWorld
w San Diago, w Kalifornii.
A teraz kilka ciekawostek. Delfiny to nie ryby, tylko ssaki.
A teraz kolejna ciekawostka.
Od ponad trzech miesięcy nikt mnie nie przytulał.
Zapłaciłem nawet włóczędze, żeby poleżał ze mną na łyżeczkę.
A teraz powitajmy światowej klasy treserki,
Jesse i Paulę.
Dziękuję. Dziękuję, Ron.
Czasem próbuję je pocałować.
Powitajmy gwiazdy tego pokazu, Chippy'ego i Roo-roo!
Warto dodać,
że Chippy jest po rehabilitacji, a Roo-roo to dupek.
Spójrzcie jak pływają i robią różne sztuczki!
To było do przewidzenia. W końcu to delfiny.
Co powiedziałeś?
Spójrzcie na ten przyklejony uśmiech.
Niby jesteś bystrzacha, bo znasz sekretny język.
Ale puszczasz bąki przez czubek głowy.
Ty palancie!
Dzieci i zwierzęta pana nienawidzą!
Jadłbym delfiny, gdyby to było legalne!
Puszczajcie mnie, bufony!
Najpierw narzygałeś do basenu z rekinami.
Potem nakarmiłeś foki gyrosem z kurczakiem.
A teraz to?
Zwalniam cię, ty pijaku!
Coś ci powiem, Trevor.
Codzienne przychodziłem pół godziny wcześniej
i molestowałem rozgwiazdy!
Dotarłem do końca swej drogi. Nie ma już odwrotu.
Wiem, że to nic przyjemnego.
Będziesz jedynym świadkiem.
Lepiej wyjdź, jak wymiękasz.
Żegnaj, mój słodki kudłaty książę.
Niech to cyc strzeli!
Panie Burgundy? Ja tylko...
Mój Boże!
Co tu się dzieje?
Próbowałem się powiesić?
Bo moje życie to porażka?
A ja nie widziałem innego wyjścia?
Chyba mówisz prawdę, ale czemu mówisz tak, jakbyś kłamał?
To wołanie o pomoc?
Ale nie zadziałało, bo jestem za ciężki i urwałem lampę?
Coś w tym stylu?
Wygląda na to, że mówisz prawdę.
Owszem. Tak właśnie było.
Wyśmienite naleśniki.
Samobójstwo wzmaga apetyt. Nikt mi nie wmówi, że jest inaczej.
Jestem Freddie Shapp, producent wiadomości nowego typu.
Zaczynamy od całodobowego kanału informacyjnego.
To zupełna nowość!
SSW. Sieć Światowych Wiadomości.
To najgłupsza rzecz, o jakiej słyszałem.
Wiadomości podawane 24 godziny na dobę?
Innymi słowy kanał, który nadaje bez przerwy?
Tak. 24 godziny...
Bez urazy, ale jesteś skończonym debilem.
Panie Burgundy, zapewniam, że jesteśmy rzetelni.
Mamy piękną siedzibę na Manhattanie.
A multimilioner Kench Allenby jest właścicielem Koala Airlines.
Dobrze, że oczyścili go z zarzutów morderstwa.
Jestem jego wielkim fanem.
On to wszystko sponsoruje. Wierzy w to.
Zdaje się, że nic nie kumasz, Freddie.
Mój idol, Mack Tannen, powiedział, że żaden ze mnie dziennikarz.
Nie jestem dość dobry.
Trzymaj.
To twoja pierwsza tygodniówka.
Na dziewictwo Olivii Newton-John!
Co ty na to, Ron?
Biorę tę robotę.
Przysięgam, że znów będę numerem jeden.
Odzyskam opiekę nad synem, odbuduję swoją reputację
i naprawię relację z Veroniką.
Ale co ważniejsze
zrobię to, do czego Bóg zesłał mnie na ten świat.
Będę miał zabójczą fryzurę i będę czytać wiadomości.
Ron... Nawet nie wiesz, jak się cieszę.
Mam najlepszy zespół prezenterów na świecie.
-Twój ruch. -Muszę ich tylko znaleźć.
TRZM KLSE
San Diago. To tu zaczęliśmy nasze poszukiwania.
Podobno Champ Kind został wylany, bo pokazał fujarę Pat Summerall.
-Kto uwielbia kurczaki? Wy! -My!
Pyszne kurczaki Wpadać czas
Poznaj nas!
Jestem Champ Kind, legenda San Diego. Wierzę w dwie rzeczy.
Dobre kurczaki,
a gdy przyjdzie zagłada nuklearna, a przyjdzie, będę ogierem rozpłodowym.
Wpadnij na skrzydełko.
Gdy się tu znajdziesz, powiesz: "Chlast!"
Żadnych katolików i Żydów.
Proszę bardzo.
Jeden Chlast Specjalny z chlast surówką.
W mojej surówce jest zużyty plaster.
Zaraz się tym zajmę.
Spadaj stąd, albo rozwalę ci łeb, ty pieprzony komuchu!
Jak jesteś ze spisu ludności, możesz wykreślić mnie z listy!
Nigdy nie miałeś podejścia do klienta, Champ.
Ron Burgundy?
-Niech cię uściskam! -Jak się masz, przyjacielu?
Boże, stęskniłem się za tobą.
Ja też się cieszę, że cię widzę.
Nareszcie w domu.
Wszystko dobrze?
Tak, dużo lepiej.
Dobra, koniec tych uścisków.
-W porządku. -Dobra.
Wracaj tu!
Nie świruj!
W końcu Harken posadził mnie i powiedział:
"Champ, jesteś niebezpiecznym alkoholikiem, rasistą
"i nie masz pojęcia o sporcie".
Ja mu na to: "Ed, ty cholerny Polaczku, jest 10:00 rano.
"Chodźmy się napić,
"a potem na baseball, bo Meksykańcy dobrze kopią to jajo".
Wtedy mnie wylał!
Na szczęście, gdy wychodziłem, udałem, że doznałem kontuzji w pracy.
Poszedłem na ugodę i kupiłem to miejsce.
Cieszę się, że spadłeś na cztery łapy.
Mogę cię o coś zapytać?
Pewnie. Wal śmiało.
To na pewno kurczak?
Jasne, że nie.
Nie da się wyjść na swoje, gdy serwujesz prawdziwe kurczaki.
Najczęściej smażymy nietoperze.
-Co? -Tak.
Ale staramy się dbać o jakość.
To największy koszmar, o jakim słyszałem.
Tak?
Trzeba robić swoje, no nie?
Serwujesz smażone gacki?
Wiesz, jak na nie mówią?
-Nietoperze. -"Kurczaki z jaskini".
Nikt ich tak nie nazywa.
Lepiej weź gryza i przestań oceniać.
Nie będę się zajadał smażonym gackiem.
Jest przepyszny.
Spójrz tylko. Same ścięgna.
To nietoperz?
Kurczak z jaskini.
Co cię tu sprowadza, Ron?
Przyjacielu, jest robota. W Nowym Jorku.
Chlast! Wchodzę!
Dziennikarza sportowego już masz.
Świetnie.
Denny!
Zamykamy!
Wiesz, gdzie jest Brian Fantana?
Nie słyszałeś?
Fantana zrobił karierę.
Kotku.
Właśnie tak. Pokaż, co tam masz. Pobaw się.
Odwróć się i podnieś nóżki.
Ale masz futerko, kiciu.
To mi się podoba!
Właśnie tak.
Ty mały puszku, to...
Załatwione.
Lepiej się nie da.
-Genialne! -Tak.
Cześć, Brian. Masz czas dla takich szaraków jak my?
A niech mnie kule biją.
-Hej, Brian. -Champ! Co u ciebie?
Hej!
-To jest... -Dość tego!
Nie wierzę...
Wspaniale was widzieć!
Witajcie w moim dojo.
Miejscówka jest obłędna.
-Niesamowite. -Dziś panuje tu chaos.
Robimy okładkę magazynu dla kociarzy. Wiecie, jak to jest.
Przez ostatnie dwa lata mieszkałem w namiocie.
Tu jest zupełnie inaczej.
W kuchni mamy saunę.
Sporo osób uważa, że to dziwne, ale ja tu trzymam wino.
Żaden ze mnie specjalista, ale wiem, że musi leżeć w cieple.
Spójrzcie na to.
To była niezła zabawa.
Nie znoszę poniedziałków!
Dwutygodniowa sesja w Pradze.
Wiecie, jak mówią na koty?
-Kurczaki z zajezdni. -Nie.
-Co? -Nie słuchaj go.
-Tak. -Mają dużo mięsa.
Uwielbiam go.
Najwspanialsze jest to, że jest taki prawdziwy.
Nie znoszę poniedziałków!
Nie lubię ich, i już.
Ron nie znosi poniedziałków.
Ja też za nimi nie szaleję.
Nie lubię też wtorków, śród i czwartków.
Właściwie, co was do mnie sprowadza?
Brian, zbieramy zespół prezenterów wiadomości.
Serio?
Chcemy cię zapytać, czy do nas dołączysz.
Kurczę, no nie wiem.
Dobrze mi się powodzi.
Nie wiem, czy mogę.
Rozumiem to doskonale.
Jesteś Quincy Jonesem kociej fotografii.
Czemu miałbyś to rzucać?
A słyszałeś, że w Nowym Jorku są kluby z pełnym striptizem?
Nadal nie wiadomo...
Gdzie jest Brick Tamland?
Nie słyszeliście?
Nie, co się stało?
Brick
nie żyje.
"Lubię tostery"
"Lubię też łapawice, bo łatwo się je zakłada"
BRICK TAMLAND URODZONY? - ZMARŁ 4 MARCA 1979
Rok temu Brick zaginął na morzu.
Zobaczył ptaka i popłynął go pogłaskać.
Nigdy nie wrócił.
Wszyscy kochaliśmy Bricka,
chociaż nigdy nie miał numeru telefonu,
adresu ani numeru ubezpieczenia.
Przez sześć lat pracy w programie, nigdy nie pobrał czeku.
Kochany Brick.
Był bardzo wrażliwy.
Chciał przekazać nauce swoje organy zanim umrze,
bo był ciekawy, gdzie wylądują.
Będziemy go długo wspominać i będzie nam go brakować.
Dziękuję, wielebny.
Dajcie spokój!
-Brick był wielki. -Serio?
Będzie mi go brakować.
Nie spocznę, póki nie znajdę jego mordercy.
-Co? -Jego mordercy?
Trudno mi uwierzyć, że już go nie ma.
Przecież jest.
Czuję, jakbym wczoraj się z nim widział.
Pewnie gadałeś do lustra.
Gdy dotarła do mnie ta wiadomość,
nie wiedziałem, co począć!
Nikt z nas nie wie!
Dlaczego? Dlaczego?
Czemu nam go zabrałeś?
Przecież stoisz przed nami, Brick.
Niech cię szlag!
-Brick! -Brick nie żyje!
-Nie, Brick żyje. -Brick nie żyje!
-Spójrz tylko! -Przecież żyje.
On żyje, Brick. Ty żyjesz.
-Ty jesteś Brick! -Brick, to ty!
On nie żyje!
Nie!
Jesteś Brick! Dotknij się.
-Jestem Brick? -Tak!
-Ja żyję? -Tak!
Oczywiście.
Jasne, że tak.
Na litość boską.
Mam ochotę mu palnąć. Chyba to zrobię.
Pamiętacie naszą wycieczkę wielkanocną do San Francisco?
Tak się upiliśmy, że wsadziliśmy Bricka do lodówki
i zrzuciliśmy go z mostu Golden Gate.
Złamałem sobie kręgosłup!
A pamiętasz, jak wyzwałeś Champa na pojedynek
i wypiłeś kufel piwa z Woolitem?
Wypił zanim zdążyłem powiedzieć: "Nie rób tego.
"To przecież trucizna".
Boże, pół roku leżałem w śpiączce.
Powiedzieli, że przez defekty neurologiczne nie dożyję 55 roku życia.
Zostały ci tylko trzy lata.
Niedługo umrzesz!
A pamiętacie to?
Byłem sam i przyśniło mi się drzewko pomarańczowe.
Tylko zamiast pomarańczy wisiały na nim dzieci.
To było dziecięce drzewko!
Jak mamy to pamiętać? Przecież to twój sen.
Nie wiem. Przecież to to samo.
Sen jest ciekawy, ale...
A co powiecie na to, jak się rodziłem i wyszedłem przez waginę?
Krzyczałem:
"Nadchodzę! Nadchodzę, mamo!"
Przecież nas tam nie było, Brick.
Opowiadamy historie, w których brał udział cały zespół.
Ron, nie mogę...
Nie mogę przestać się śmiać!
Włóż mu do gęby ołówek.
Już dobrze.
No proszę.
Już mi lepiej.
Znowu wszystko gra! Ekipa wiadomości powraca!
Ron, Brian, Brick, ja, a nawet Baxter!
Ten staruch to włochaty knypek!
Ron, a kto właściwie prowadzi?
Wszystko pod kontrolą. Włączyłem tempomat.
Kto chce chimichangę?
Zainstalowanie tej smażalnicy było strzałem w dziesiątkę.
Ron, po co ci ta torba na kule do kręgli
i terrarium ze skorpionami?
-To długa i zwariowana historia! -Hej, Ron.
Tempomat kontroluje prędkość, ale nie kieruje pojazdem.
Co mówiłeś?
Będzie co opowiadać.
Wielkie Jabłko. Ron Burgundy powraca.
Skąd ta nazwa, Ron?
Bo przy każdej ulicy rośnie jabłoń.
SIEĆ ŚWIATOWYCH WIADOMOŚCI
Jesteśmy na miejscu. Witajcie w SSW.
No nie wiem, Ron. Jesteś pewien, że to dobre miejsce?
Mamy tu jeszcze spory bałagan,
ale na jutro wszystko będzie gotowe.
Ściągnęliśmy najlepszych prezenterów z całego kraju.
Tam stoi Curtis Knightfish z Houston.
Curtis Knightfish.
To najlepszy prezenter pod słońcem.
Jest też Diane Yahwea z Carson City.
Diane Yahwea. Wiesz, jak na nią mówią?
"Dymana Yahwea".
To moja ciotka.
A to najlepszy zawodnik w tym biznesie.
Jack Lime z Chicago.
Chodzą słuchy, że Allenby płaci mu milion rocznie.
To szaleństwo. Kto jest wart takich pieniędzy?
Boże! On jest wspaniały!
Założę się, że jego kupa pachnie drzewem sandałowym.
Mogę ci jakoś pomóc?
Co mówiłeś?
Pytałem, czy ci pomóc.
A o co pytasz?
Gapisz się na mnie, mistrzuniu.
Chcesz autograf?
On mówił, coś ty za jeden, więc gapiłem się na ciebie.
A potem powiedział coś innego, a ja nadal się na ciebie gapiłem.
Jack Lime jest wspaniały!
Ja naprawdę tak mówię?
Masz jakiś problem?
Nie, nie mam problemu.
Robisz takie miny, jakbyś miał problem.
Przepraszam, że robię miny.
Nie chciałem robić min, jakbym miał jakiś problem.
Nie podoba mi się ta mina!
Lepiej szybko ją zmień.
Zmień wyraz twarzy.
Czy ta mina jest lepsza?
Nie bardzo...
Ta cholernie mnie wkurza! Zmień ją natychmiast!
Wkurzasz go.
Kończy mi się repertuar.
Prowokuję cię, stary.
Witamy na pokładzie!
Będziemy się dobrze bawić.
Boże. Cały Jack Lime.
Chodźcie, chłopaki.
Chodźmy się spotkać z szefem.
Dla was, dla wiadomości sportowych i dla pogody mamy osobne kamery.
Mam pytanie, Freddie. Jak tam nowy szefuńcio?
Linda Jackson ma na półce całą kolekcję nagród Emmy.
Jest ostra jak paznokcie. I uwielbia wygrywać.
Hej, Lindo!
Pozwól, że ci przedstawię Rona Burgundy.
Linda Jackson. Jak się masz?
Ron.
To jest Linda Jackson.
Witam, panie Burgundy.
Czarna.
-Czarna. -Jezu, przestań.
Bardzo przepraszam. Nie mogę przestać powtarzać...
Czarna. Słowo "czarna".
Witam, panie Burgundy.
Czarna.
-Czarna. -Dość tego.
Czarna.
Przestań mówić "czarna".
-Czarna. Jak nie powiem, to zemdleję. -Przestań!
Donna, podasz mi filiżankę kawy?
-Oczywiście, pani Jackson. -Dziękuję.
-Siadajcie, proszę. -Jasne.
Proszę siadać.
Wspaniale. Jesteście świadomi, że środowisko dziennikarskie
wyśmiewa to, co próbujemy robić w tej stacji.
Dlatego mnie tu sprowadzono.
Jest najlepsza!
Panowie, ja nie przegrywam.
Słuchajcie, musimy coś wyjaśnić.
Lepiej nie.
W imieniu całego zespołu chciałbym powiedzieć,
że wspieramy wszystkich Ameroafrykanów.
Veronica strzaskała się na mahoń!
Pamiętam pierwszego Ameroafrykana, którego zobaczyłem.
Mówi się Afroamerykanina.
-Na pewno? -Tak.
100% pewności? A nie czasami...
Ron...
Ryby z frytkami?
W środku wszyscy jesteśmy tacy sami, śmierdzący i różowi.
W liceum
zakradaliśmy się z kumplami do szatni dziewczyn.
Podglądaliśmy dziewczyny pod prysznicem.
Podglądałem wszystkie, bez względu na kolor skóry.
Tak więc...
Jezu, to najgorsze spotkanie, na jakim byłem.
Jak świeci słońce, zawsze chodzi za mną czarny człowiek.
To raczej twój cień, Brick.
Nazwałem go Leon.
A co się dzieje z Leonem, gdy jest pochmurnie?
Idzie do domu.
To twój cień.
Mówi o swoim cieniu.
Zamknij gębę i siadaj!
Co on wyprawia?
Przestraszył się. Nie można na niego krzyczeć.
Nic mu nie jest?
Proszę mu zaśpiewać syrenią pieśń.
Wysokie tony...
Nie będę z panem śpiewać.
Wychodź, Brick!
Linda ma balonik.
Niech pani załatwi balonik.
To jakieś żarty, Freddie?
Przepraszam, Lindo.
Nie, w porządku!
Macie czarną szefową, więc odwala wam palma.
Odwala wam?
-Szczerze mówiąc, trochę. -Odwala wam?
-Odwala wam palma? -Ona ma nóż!
Mam to gdzieś.
Nie mamy się trzymać za ręce i śpiewać Kumbaya.
Czarna.
Jeśli wykręcicie oglądalność, będziemy się dogadywać.
A jak nie, będę lodowata.
I niemiła, czaicie?
Ja czaję. Wszyscy czaimy.
Lubię się czaić.
Raz przyczaiłem się na skarb, ale wykopałem pół trupa.
Wynoście się z mojego biura!
Nie można oddawać pola ani o centymetr,
a my byliśmy niewzruszeni.
Panowie.
Zorganizowaliśmy wam apartament na Upper East Side,
a także nową garderobę.
Doskonale! Kiedy zaczynamy transmisję?
Jutro w samo południe
-mamy wielką inaugurację. -Jasne.
Wchodzicie na antenę od 2:00 do 5:00 w nocy.
To zmiana dla łowców duchów!
"Ja się nie boję duchów".
Dajcie spokój, będzie cudownie.
Idziemy po klucze!
Czy na miejscu jest jakaś wóda?
Jasne, że tak.
Nie przestanie.
Czasem przestaje, ale później znowu zaczyna.
Co ty wyprawiasz, Chani? Odbierz!
Witam. Tak, już przełączam.
Masz odbierać telefony.
Organizuję też św. Mikołaja. Kiedy to przypada?
W Boże Narodzenie. A kiedy ma przypadać?
Jestem Brick. W zeszłym tygodniu byłem trupem.
A ja mam na imię Chani.
Podoba mi się miejsce między twoją głową i tułowiem.
Masz fajne włosy.
Wyglądają jak mokry popcorn.
Dziękuję.
Chcesz zobaczyć mój uśmiech, gdy pozuję do zdjęć?
Tak, proszę.
Chcesz zobaczyć moją minę, gdy zobaczę cukrowego węża?
Tak.
Dobre.
Którą porę dnia lubisz najbardziej?
Teraz.
A ty którą lubisz najbardziej?
Minutę temu.
Niespodzianka! Wielki tatuś wrócił.
Ron.
Co ty tu robisz?
Pracuję w SSW. Znów się tu przeprowadziłem.
Wolałabym, żebyś najpierw zadzwonił.
Nieważne, kto jest winny, że się rozstaliśmy.
Byłem uparty.
A ty byłaś chorą dziwką, która od XIX w. ciągle ma napięcie przedmiesiączkowe.
Do czego zmierzasz, Ron?
Najważniejsze, że wróciłem.
I resztę mojego życia chcę spędzić...
Skarbie, kto przyszedł?
Cześć, Ron. Jestem Gary, kochanek Veroniki.
To prezent dla mnie?
Nie. Nie dla ciebie.
To dla Waltera.
W porządku.
Kiedy opowiesz mi o Garym?
Ron, odszedłeś ode mnie.
Co niby miałam zrobić?
Ron, wiem, że to dziwne.
Siedzę tu z twoją żoną. Kochamy się.
Za chwilę odstrzelę ci fiuta pistoletem sygnałowym.
Ron!
Jak ten Gary zarabia na życie?
Dobrze go prześwietliłaś?
Otóż Gary
to jeden z najlepszych psychologów na całym Manhattanie.
Jak słodko.
Czytasz teraz w moich myślach?
A wiesz w ogóle, kto to jest psycholog?
Pierdol się.
Ron!
-W porządku. -Przestań!
Uzewnętrznia uczucia. To dobrze.
-To nie jest w porządku. -On jest wściekły.
Wiedziałeś, że cię walnę, bo czytasz w moich myślach!
Mamo! Wróciłem!
-Cześć, mały. -Cześć, skarbie.
-Cześć, Walter. -Hej, tato.
Tęskniłem za tobą!
Walterze, twój tata przyniósł ci prezent.
Mam prezent specjalnie dla ciebie.
Trzymaj.
Tak, Gary.
Przecież widzę, że to dla mnie.
Wcale nie. To dla Waltera.
To kostium superbohatera.
Co to jest?
To "Człowiek-koronka". Nowy superbohater.
Będę Człowiekiem-koronką!
Wspólna opieka nad dzieckiem jest trudna, Ron.
Powinniśmy teraz wspierać tego malucha.
Marzenie ściętej głowy.
Słucham?
Ty i Veronica nie nadajecie się na matkę!
Mam ci przypomnieć, że zabrałeś dziecko na walki kogutów?
-To były zawody mistrzów! -Jestem Człowiek-koronka!
To była przygoda jego życia!
Wrócił do domu zbryzgany krwią!
Osiem razy obstawił zwycięzcę. To absolutny rekord!
Nie miałeś z nim kontaktu emocjonalnego.
Dobra, nie kłóćmy się przy dziecku.
Wystarczy, że jego matka lubi robić loda klaunom.
-Dość tego. Wynoś się! -Bierz swoje rzeczy! Idziemy.
W porządku. Już mnie nie ma.
-Wiem, słyszałem. -Bierz swoje rzeczy.
-Zobaczymy się później. -Bez wątpienia.
Do zobaczenia, tato! Dzięki za prezent.
Żegnaj, Walterze.
Miło było cię poznać, Ron. Ale powinieneś już iść.
Ron!
Wiedziałeś!
Przewidziałeś to, bo czytasz w moich myślach!
To był dowód!
Tam jest Lime!
Spójrz na niego. Wygląda jak cholerny książę!
Ma coś w sobie.
Dałbym wszystko, żeby się z nim zakumplować.
Nie wiem, o co ten krzyk.
Nie widzę w nim nic szczególnego.
Co mówiłeś?
O co chodzi?
Słyszałem, że coś mówiłeś.
Co mówiłem? Nic takiego.
Słyszałem, że coś powiedziałeś.
Powiedział, że jesteś nieszczególny.
Brick!
Tak powiedziałeś?
-On tu idzie. -Wiem!
Rozerwę go na strzępy.
Nie! Dajcie mi go zdzielić.
Słuchaj, Jack...
Wszyscy cię podziwiają, więc zrobiłem się trochę zazdrosny.
Zacząłem gadać bzdury.
Zabawne.
Czy to nie ty straciłeś robotę i żonę?
Czy nie ty powinieneś robić jej makijaż?
-Chłopaki, wystarczy. -Zamknij się, Freddie!
Zamknij gębę, Jacku Srajm!
-Posłuchaj tego, twardzielu. -Dawaj.
Stawiam, że przebijemy dziś twoją oglądalność.
Przepraszam. Staram się zachować spokój.
Nie rób tego.
Wy startujecie o 2:00 w nocy, a on w czasie największej oglądalności.
Może... Nie. Hej, Freddie.
Podejmuję wyzwanie. O co się zakładamy?
Jeśli przegramy, wyjadę z Nowego Jorku.
I już nigdy nie wystąpię w roli prezentera.
A jeśli jakimś cudem
pan Wąsik sprawi niespodziankę?
Zmienisz nazwisko na Jack Srajm.
Wchodzę w to, długasie.
Wszyscy słyszeli?
-Freddie, słyszałeś? -Słyszałem.
-Zabawa rozpoczęta. -Dobra.
Dlaczego się założyłeś, Ron?
Mamy zmianę dla duchów! Nie mamy szans!
Uwaga!
Panie i panowie,
dzisiejszy dzień nie byłby możliwy bez wizjonera naszej stacji.
Powitajmy pana Kencha Allenby'ego!
Brawo!
Dziękuję.
Dzień dobry.
Dzisiaj zadżebisty dzień. Dzieje się, dzieje.
Czy ktoś zna australijski akcent?
Myślałem, że mówią tak samo jak my.
Powtórzcie za mną...
Nie rozumiemy pana.
Spróbujmy inaczej. Jestem Kench Allenby.
-Dużo lepiej. -Teraz dobrze! Wielkie dzięki.
Jestem Kench Allenby. Pewnie znacie moją historię.
Wszystko zawdzięczam własnej pracy.
Mój nieżyjący ojciec, Wag Allenby, dał mi 300 milionów dolarów,
a ja harowałem całe życie, żeby zrobić z tego 305 milionów.
Taka jest prawda.
To całodobowy kanał wiadomości...
Tworzymy historię.
Jesteśmy jak odkrywcy Nowego Świata.
A tej wspaniałej podróży przewodzi najlepszy prezenter Ameryki,
pan Jack Lime!
Pokaż im, Jack!
Dziękuję. Pozdrawiam Rona Burgundy.
Stresujesz się, przyjacielu?
Zaczynamy.
Widziałeś jak się okręcił za biurkiem? Wspaniałe.
Dobra. Proszę o ciszę.
W porządku.
Zaczynamy transmisję.
Pięć, cztery, trzy, dwa...
Witamy w serwisie SSW.
Zapraszamy państwa na nową epokę wiadomości.
Przed państwem Jack Lime,
wasz przewodnik po wydarzeniach, zwanych wiadomościami 24h.
Dziś odwiedzimy górę św. Heleny.
To tylko przelotny bajer. Chwilowa moda.
Miejmy nadzieję.
Zobaczmy, co tu mamy.
"Globalna temperatura wzrosła o pół stopnia, alarmują klimatolodzy". Nuda.
"W ciągu dekady Chiny mogą zdominować światową gospodarkę".
Nie.
Kto następny?
Może zamiast wiadomości puścimy pornosa.
Freddie?
Nie ma mowy.
Daj spokój, Freddie!
To tylko burza mózgów.
Staramy się uatrakcyjnić wiadomości,
a ty zachowujesz się tak, jakbyśmy ci naszczali do drinka.
Wiadomości zawsze są nudne, Ron!
To poważne sprawy.
To ty poszedłeś na ten głupi układ!
Nie wiem, czemu mamy mówić ludziom to, co mają usłyszeć.
Czemu nie możemy im mówić tego, co chcą usłyszeć?
Chwila, chwila.
Powtórz to.
Pytam, czemu nie możemy mówić ludziom tego, co chcą usłyszeć.
Czemu nie możemy im tego mówić?
A co oni chcą usłyszeć, Ron?
Że żyjemy w najlepszym kraju stworzonym przez Boga.
-Wiadomo! -Ucieszył się.
Powinniśmy mówić o patriotach.
Słodkich, śmiesznych zwierzaczkach. Albo o dietach.
Czemu mężczyźni wolą blondynki.
A także reportaż o tym,
ile spermy znajduje się na hotelowej pościeli.
I tylko najlepsze akcje sportowe.
Zwycięskie uderzenia w baseballu, wsady, przyłożenia i żadnej piłki nożnej.
Ja lubię jak wieje!
Brick ma rację. Ludzie lubią huragany.
Tornada, trzęsienia ziemi, powodzie. Wyślemy Bricka w samo oko cyklonu.
Zrobiłbyś to?
Widzowie oszaleją. Ja bym to oglądał!
To łamie wszelkie zasady dziennikarstwa.
Pewien mędrzec rzekł kiedyś: "I co z tego?"
Zostało 10 godzin do transmisji.
Wystarczy nam osiem!
-Czy to cukierek? -Nie wiem.
Cukierek.
-Lubię cię. -Lubię cię.
Opowiedz mi o sobie.
Mam 19 lat. Mam na drugie imię Courtney.
Zawsze zgaduję, ile żelków jest w paczce,
nawet jeśli nie trafiam.
A ty?
Nazywam się Chani Nazwiskó.
Jestem przebojowa i bardzo towarzyska.
Potrafię napisać 50 słów na minutę, robiąc tylko 300 błędów.
Mam przeszkolenie i upoważnienie...
Do obsługi wojskowej wyrzutni rakiet.
Ja też.
Dostałam od ciebie wiadomości telefoniczne z ostatniego tygodnia.
Wysłałaś je do mnie pocztą?
A jak miałam je przekazać?
Osobiście.
Jeszcze nie spotkałam takiej kretynki
i nie ma w tym grama przesady.
Przykro mi.
Takie są fakty, Chani.
Ty!
-Daj jej spokój! -Przepraszam.
Zabierz od niej swoje brudne łapska!
Pomocy!
Przepraszam pana!
-Zostaw mnie! -Uspokójcie się!
To bogini wśród kobiet!
Glen!
Moje wiadomości!
Zostaw go!
Nie dzisiaj!
-W jej sercu latają motylki! -Chani!
I tak cię widzę za biurkiem. Zwalniam cię!
Dlaczego?
Nic ci nie jest?
Uratowałeś mi życie.
Kazała mi wolniej się poruszać.
Nie chciałem mieć tych mocy.
Dostałem je.
Wczoraj wieczorem gonił mnie ptak.
Wyobrażałam sobie, że to ty.
Umówimy się na randkę?
Tak.
Dobry Boże, spraw, żeby się udało.
Przysięgam, że jeśli mi pomożesz, zostanę mnichem.
Ogolę głowę i zostanę mnichem...
Kogo ja chcę oszukać? Przecież i tak tego nie zrobię.
Słyszałeś?
Evan mówił, że w prompterze jest dziwny tekst.
Jest 2:00 w nocy.
Niech Freddie Shapp się z tym bawi. Spadamy stąd.
Ludzie, którzy zmieniają historię, rzadko zdają sobie z tego sprawę.
Ron wraz ze swoim zespołem chcieli, żeby wiadomości były ciekawsze.
Nie wiedzieli, że na zawsze zmieniają historię transmisji telewizyjnych.
Witaj, Ameryko. Jest 2:00 w nocy czasu wschodniego.
Jestem Ron Burgundy i opowiem wam dziś o Ameryce.
To najwspanialszy kraj na świecie.
A niech tam, najlepszy w historii świata!
On ma rację!
Za dużo słuchamy o tym, co w Ameryce jest złego.
Amen, bracie!
Dziś opowiemy wam, co w Ameryce jest dobrego.
Nareszcie ktoś w telewizji mówi coś sensownego.
Po pierwsze, potrafimy skopać tyłki.
Nazistowskie. Rosyjskie.
Co on wyprawia?
Mówi o Ameryce.
Masz jakiś problem?
Niektórzy eksperci mówią, że silikonowe implanty są groźne,
niezdrowe i uwłaczające dla kobiet,
ale jako reporter stwierdzam, że cycki są ekstra.
Sukinsyn!
Chlast! Chlast!
Chlast!
Oddaję ci głos, Ron.
Wiatr jest naprawdę wietrzny.
Brick, słyszysz mnie?
Nie słyszę cię, Ron!
Odpowiadasz na pytania, więc chyba jednak mnie słyszysz.
Wcale nie, słyszę!
Brick, myślisz, że istnieje jakieś zagrożenie dla ludzi?
Obawiam się o nowojorskie zwierzęta.
Widziałem kobietę z psem, którzy unosili się w powietrzu.
Porywy wiatru osiągają prędkość odrzutowca?
Wyglądało to tak, jakby szła z balonem w kształcie psa.
Przełączamy.
Ósma i ostatnia historia o zwierzętach tego wieczoru.
Wygląda na to, że mieszkańcy North Yulk w Montanie
znaleźli najsłodszych patriotów na zielonych łąkach Boga.
Spójrzcie tylko na tego malucha!
Nieźle się zabawiał.
W imieniu całego zespołu SSW, mówił do państwa Ron Burgundy.
Nie życzę państwu dobrej, lecz amerykańskiej nocy.
Schodzimy z anteny!
-Nie mogłem oderwać oczu od ekranu! -Tak.
Jesteś porywający, Ron! Chlast!
Strzał w dziesiątkę!
Byłem na zewnątrz!
Byłeś, Brick. Świetna robota.
Niesamowite. Świetny materiał.
Co to miało znaczyć?
Spokojnie, Linda. Próbowaliśmy czegoś nowego.
Zmieniliście format programu bez konsultacji ze mną?
To niedopuszczalne!
Otóż to, siostro. Wbiliśmy i zwyciężyliśmy!
Taka jest prawda. Nie dźwigniesz tego, mamuśku!
Wynocha! Zwalniam was wszystkich od zaraz.
Gdybyś była facetem, leżałabyś już na deskach.
Serio? Wal, śmiało!
Weź zamach! Pokaż, na co cię stać!
Mam pięciu braci.
Dwóch z nich gra na obronie w NFL, więc wyskocz!
-Naprawdę chcesz? -Pewnie.
To może zaboleć.
Dawaj, Ron. Do dzieła.
Boisz się? Masz jakiś problem?
Cykor cię obleciał? Spękałeś?
Nie jestem cykorem.
Jak ci strzelę, to krew ci wąsa zaleje.
Cóż...
Grasz na czas, Ron.
Wcale nie.
Ron! Zrób to, co mężczyźni powinni robić od tysięcy lat
i walnij tę kobietę.
-Przyłóż jej! -Migasz się.
Walnij babę!
Nadciąga ekspres z Toledo. Wszyscy na pokład!
Ron! Nie!
To nie ja! Złaź ze mnie!
Mamusiu, dzidzię bardzo boli.
Twoją dzidzię.
Co to za dźwięki? Dobry Boże!
Brzmisz jak balon.
Weź się w garść.
Ochrona!
Widzieli mojego siusiaka.
Chłopcy z ósmej klasy widzieli mojego siusiaka.
Powiedziałeś, że widzieli twojego siusiaka?
Widzieli go w szatni.
Wywaliło go z powrotem do piątej klasy.
Zabierzcie go stąd!
A niech to dingo pogryzie.
Wiedziałem, że będzie trudno na starcie,
ale notowania są niższe niż myślałem.
Dobrze, że o 2:00 w nocy oglądalność nagle wzrosła.
To nam uratowało tyłek.
Wzrost? O czym ty mówisz?
Jaki wzrost?
Co to za koleś ten Burgundy?
To pewnie jakaś pomyłka.
Zaczęli od oglądalności 0,2%, a skończyli na 5,6%?
To niewiarygodne! Przebili trzykrotnie Jacka Lime'a!
Jak to możliwe? Co to za goście?
To lokalna ekipa z San Diego.
Uwielbiam cię!
Już dla nas nie pracują.
Wylałam ich.
Bez dwóch zdań jestem wam winien przeprosiny.
Ściągnąłem was tu, choć od początku pachniało katastrofą.
Nie, Ron. Nie musisz bić się w piersi.
W porządku, Ron.
Makao.
Jakie masz teraz plany, Brian?
Wrócę do Los Angeles.
Mam tam sporo kumpli.
O.J. Simpsona. Phila Spectora. Roberta Blake'a.
Niezła ekipa.
Chodzimy razem na laski.
Mówimy o sobie: "Zabójczy podrywacze".
Nazwa w dechę. Strzelcie ją sobie na kurtkach.
Niezły pomysł.
Chłopaki?
Hej.
Przynoszę pewne wiadomości.
Freddie, nie chcemy tu słyszeć słowa "wiadomości".
Tak.
Macie rację. Nie było tematu. Zapomnijcie, że w ogóle tu byłem.
Zapomnijcie, że SSW chce, żebyście wrócili.
Chcą wam dać najlepsze pasmo i podwyżkę.
Nie rżnij głupa, Freddie! O co właściwie chodzi?
Tak! Nie rżnij nas w pupę.
Nie rżnę...
Zanotowaliście wyjątkowy skok oglądalności.
Widzom spodobał się wasz program.
Odnieśliście sukces!
Kumacie? Jesteście zwycięzcami!
Na nocnik Gene'a Rayburna!
Widzowie nie mogą się oderwać od tej kaszany!
Ekipa prezenterów wiadomości była sławna w San Diego,
ale to pryszcz w porównaniu z Nowym Jorkiem.
Sława wyniosła ich na szczyty.
Szczyty pełne darmowych drinków i nagich stewardess.
To wszystko na dziś.
Dzięki Bogu za to, że się coś działo. Dzięki mnie za czytanie wiadomości.
Żegna państwa Jack...
...Srajm.
RON BURGUNDY I ZESPÓŁ WIADOMOŚCI SSW
Hej!
Więcej graficznych bajerów.
Ale już jest dużo.
Słyszałeś go. Więcej grafiki.
Pozwólcie obywatelowi zadać pytanie!
Czy ojciec Ron może się zamknąć na chwilę?
To zaprzecza wszystkiemu, na co pracowałam całe życie.
Przestań, skarbie.
Duchowy pociąg
Oglądalność
BRIAN FANTANA GWIAZDA WIADOMOŚCI, SSW
Jeśli jesteś jak ja, potrzebujesz bielizny pasującej do aktywnego stylu życia.
Tylko w najlepszych sklepach.
Nazywam się Brick Tamland. Prezentuję pogodę i lubię masło.
Masło jest pożywne i dobrze smakuje.
Masło!
W życiu społecznym Nowego Jorku pojawiło się coś nowego.
Jest przyjemne, stosunkowo łagodne
i kosztuje tyle, ile lemoniada w lokalnym sklepie.
Brian Fantana powie nam,
dlaczego każdy, kto się liczy, lubi zajarać crack.
Rozumiem Brian, że przyniosłeś kokainę,
którą wypalimy w naszym studiu.
Czy możemy zrobić zbliżenie?
Co to jest? Wiedziałeś, że to zrobią?
Nie.
Proszę włożyć kryształki do fifki.
Czy stąd pochodzi powiedzenie: "Wypalić fifkę pokoju"?
Mam to gdzieś.
Uwielbiam twoje programy o gotowaniu.
Od razu czuć efekty. Niezłe, niezłe!
Natychmiast czujemy euforię.
Zdziwicie się. Efekt przychodzi bardzo...
Sprawia im to przyjemność.
Jasne. Przecież to crack.
Teraz już wiemy, że w telewizji nie można palić cracku na żywo.
Słuchajcie, chłopaki.
Wiecie, co ukoronuje ten wspaniały dzień?
Co?
Trwała dla wszystkich!
Wejdź, proszę. Zamknij drzwi.
Jeśli chodzi o notowania,
Brian Fantana znalazł niesamowitą historię.
Opowiada o częściach samolotów,
które odpadają i spadają na ludzi.
Nazwaliśmy to: "Śmierć z nieba". Możemy zrobić...
Podejdź bliżej.
Obserwuję cię.
Serio?
I to bardzo uważnie.
Robisz, co ci się żywnie podoba.
Jestem dosyć niezależny.
Nie stosujesz się do zasad.
Traktujesz wszystko tak, jakbyś był królem świata.
Jestem pracowity jak pszczółka. To wszystko.
-Wiesz co? -Co?
Bardzo mnie to podnieca!
Chcesz mi zrobić krzywdę?
Postawmy sprawę jasno.
Jesteś wschodzącą gwiazdą, a ja mam na ciebie ochotę.
Boże, bardzo się boję.
Chcę, żebyś miauczał jak kot.
A teraz szczekaj jak pies.
Szczekaj. Szczekaj!
Teraz jak szczeniak.
Dalej! Szczekaj!
Nie płacz.
To mnie podnieca i przeraża. Co za dziwna mieszanka.
Proszę wejść.
Linda.
Wybacz, Lindo.
Ron, Jack chciałby zapytać,
czy może znowu się przedstawiać jako Lime, a nie Srajm.
Ma z tym duży problem.
Nie może. Przecież to zakład.
Jezu!
Jak chcesz, możesz je zmienić.
Na jakie?
Art Areola.
Jeszcze gorzej! Dobrze o tym wiesz!
Lyle Cyc lub Steve Anus.
Steve Anuse.
-Nie, musisz powiedzieć "Anus". -Musi być "Anus".
Freddie, nie mogę.
Słuchaj, Burgundy. To jeszcze nie koniec. Słyszałeś?
Zobaczymy się na boisku.
Cóż.
Bardzo owocne spotkanie.
Możesz po mnie wpaść o 20:00.
Nie bardzo rozumiem, co się tu dzieje.
Wynocha!
Garfield na wolności
Ron.
Ron, omija cię niezła beka z Garfielda!
Właśnie mnie zgwałciła nasza szefowa.
Co takiego?
Nie wiem, co się stało.
Wszystko mi się zlewa.
Ręce, włosy, oddech i usta.
Może było tam więcej osób. Sam nie wiem.
Chyba ma na ciebie ochotę.
Stary.
Odkąd staliśmy się sławni, nie mogę opędzić się od kobiet.
Nie chcę się chwalić, ale sprzedałem Florence Henderson wszy łonowe.
Nie ma się czym chwalić, Brian. To jakiś koszmar.
Mamuśka z Grunt to rodzinka zabawiła się z tobą,
a rano okazało się, że ma wszy łonowe.
Sprzedałem jej całą rodzinkę wszy.
Moim zdaniem to jej wina, bo puszcza się na lewo i prawo.
Umówiłem się na randkę!
Brick idzie na randkę?
Brawo Brick!
Co to jest randka?
To sytuacja, gdy dwoje ludzi
spędza ze sobą czas, piją kilka drinków, itepe itede...
Zrzucają ubrania...
-W porządku. -Będzie dobrze.
To niezła zabawa.
Nie martw się, Brick. W razie czego, możesz na nas liczyć.
Ale najpierw trzeba zadbać o zabezpieczenie.
Proszę bardzo.
Szeroki wachlarz kondomów Briana Fantany.
Może daj mu "Zakapturzonego gościa"?
Masz opływowy kształt.
Ten jest ultra-prążkowany.
Twój przyjaciel wygląda jak pancernik.
Zakłada się dwie godziny.
Ma kapturek. Nie zauważy, jak dochodzisz.
Chwila, moment.
Myślisz o tym samym, co ja?
Wesoła fiutonetka Lou Dobina.
To jest sprzęt.
To włóczęga, który lubi patrzeć, jak inni się bzykają.
Robią je z denimu, więc z każdym praniem lepiej wyglądają.
Gwarantują niezłą jazdę.
Chwileczkę. Mam.
Sztywny duch.
Najlepsza guma na rynku.
Począłem w niej cztery z siedmiu moich nieślubnych dzieci.
Czy aby kondom nie służy do czego innego?
Żeby nie zapładniać kobiety?
Jest takie stare powiedzenie. "Nie".
Dziękuję, Ron,
i z okazji dnia św. Patryka pozdrawiam wszystkich Indian.
Na tej wielkiej mapie...
Gdzie moja mapa?
Nie ma jej. Wszystko jest zielone.
Tam jest mapa. Spójrz na monitor.
Racja.
Ron, gdzie moje nogi?
-Gdzie moje nogi? -Są na miejscu.
Nie mam nóg, Ron.
Nie wiem, jakim cudem stoję.
Twoje nogi są tam gdzie trzeba.
Kolor twoich spodni jest taki sam jak...
Ron, ja nie mam nóg!
Tło za tobą.
93?
Spokojnie.
Jak obroniłam dyplom z dziennikarstwa na Uniwersytecie Columbia,
dostałam pracę w londyńskiej siedzibie ABC News.
Nieźle.
To niewątpliwie moje ulubione miasto na świecie.
Jest w czołowej 90-tce.
Między Omaha i Jacksonville na Florydzie.
Masz jakieś ulubione miejsca?
Lubię wszystko.
Big Ben, Tower of London.
Naughty Hill. Ściana Płaczu.
Zwykle biorę sorbet i spaceruję wzdłuż Thamizy.
Mówi się "Tamiza", a nie "Thamiza".
Piccadilly.
Madison Square Garden.
Miejsce narodzin Sherlocka Holmesa.
Stresujesz się?
Boże, i to jak.
Przestraszyłam cię, gdy pokazałam pazur?
Trochę tak.
Nie chodzi o to, że nie jesteś atrakcyjna...
Tylko o to, że jestem trochę staroświecki.
Cóż, ja jestem nowoczesną kobietą.
Jak pojawia się coś, czego pragnę, sięgam po to.
Mogę cię o coś zapytać?
Wsadziłaś mi stopę między nogi?
Nie.
Wybacz.
To moja ręka.
A zatem...
Zrobimy to, prawda?
Z pewnością to zrobimy.
Czuję się dziwnie, bo będę się bzykał z Murzynką!
Przepraszam!
To nie w moim stylu.
Gdy jestem w stresie, nie kontroluję siły głosu.
Nie przeszkadza mi to. I tak dziś wieczorem będziesz mój.
A zatem chodźmy uprawiać seks międzyrasowy!
Przepraszam.
To najładniejszy automat z napojami pod jakim stałam.
Dostał pięć gwiazdek.
Mogę ci zadać osobiste pytanie?
Nie wiem jakie, ale możesz.
Całowałeś się z kimś?
A pudełka śniadaniowe i śpiący ludzie też się liczą?
Oczywiście.
Zatem tak.
Całowałem się ze Scooby-Doo i Royem.
Ja się tylko całowałam w snach.
Całowałam się z małym smokiem i kobietą z płonącymi włosami.
Nie jestem zbyt doświadczony w całowaniu, ale wiem jedno...
Bardzo ważna jest praca zębów.
Chyba jestem gotowa, żeby spróbować tego całowania.
Witam, pani Jackson.
Nie chciałem pani przestraszyć.
Panie Allenby, nie spodziewałam się...
Wiem. Ja też nie.
Ale usłyszałem tę historyjkę,
nad którą pracują Ron Burgundy i Brian Fantana.
Podobno z moich samolotów
ostatnio odpadają jakieś części.
Czy to jakiś problem? Tak.
Czy próbujemy go naprawić? Nie wiem. Może.
Ale jeśli to wyemitujecie, akcje Koala runą w dół.
Nie możemy usunąć tego materiału. To nieetyczne.
To nasza stacja. Możemy robić, co chcemy.
To jedna z zalet.
Nazywa się "synergią". Jeden koncern współpracuje z innym.
Za synergię.
Wydajesz się trochę milcząca.
Chętnie pójdę na tę rodzinną kolację.
Spodobasz im się.
Przepyszne!
A więc...
Od kiedy się spotykacie?
Mamo.
W porządku. To logiczne pytanie.
To bardzo świeża miłość, lecz płonie jasnym płomieniem.
Jest gorąca, pełna potu i smrodku.
To miłość pełna rozpusty.
Co pan wygaduje?
Rąbiemy się co wieczór aż dudni.
Mam rację? Ziom?
Nie poruszamy takich tematów przy kolacji.
Obrabiam tę czekoladę na okrągło.
Przybij piątkę.
Proszę opuścić rękę.
Co ty wyprawiasz, Ron?
Staram się chwycić białego byka za rogi.
Przełamuję bariery rasowe i staram się zasymilować.
-To wszystko. -Zachowujesz się jak palant.
Całkiem nieźle mi idzie.
Słyszałam, że jest pan gwiazdą tej stacji.
Wkładam w tę pracę całe serce.
Bujam się po studiu jak gość.
Na wejściu
wbijam do tego cholernego białasa i dojeżdżam mu:
"Siema, szefie! Słuchaj tego!
"Wisisz mi kabonę! Gdzie moje hajsiwo?
"Jesteś mi krewny, ziomuś!"
Chciałbym zwrócić uwagę, że nie mówimy w ten sposób.
Dobra, dobra.
Tatusiek się nadyma.
Pewnie myśli sobie: "Szlag! Co to za pozer.
"Siedzi przy moim blacie, szama prowiant i suszy flakon!"
Jak tak można?
"Poszczuję go pitbullem. Cujo, do nogi!"
Lindo, nie rozumiem, co ty w nim widzisz.
Skumałaś moją nawijkę, czarna mamuśku.
Leci ostry przeładunek!
-Poruchawa na całego! -Mój Boże.
-To moja mama, ziom. -Proszę, przestań.
Która z was, zjarane ździry,
zapoda mi puree?
Kolacja, mistrzostwo świata.
Zwariowałeś?
Ależ skąd! Świetnie się bawiłem!
Mój ojciec kopnął cię w głowę!
Nie chciałbym cię obwiniać, ale to ty mnie tam zaprosiłaś.
Przepraszam.
-To ja przepraszam. -Po prostu...
Bardzo się stresuję, bo Allenby
chce zablokować reportaż, który robisz dla podniesienia sondaży.
"Śmierć z nieba".
To doskonały materiał. Świetna demaskacja.
Posłuchaj, Ron.
Słyszałeś kiedyś o synergii?
Twoja mama uważa, że musimy spędzać ze sobą czas.
Uważa, że nie mam z tobą dobrego kontaktu.
Dasz wiarę?
Tatusiu.
Czasem w nocy słyszę różne dźwięki i zaczynam się bać.
Wydaje mi się, że w mojej szafie jest duch.
Posłuchaj, synku.
Duchy nie istnieją. Sprawa zamknięta.
A co istnieje i jest straszne?
Naprawdę chcesz wiedzieć, czego się bać?
Tak, bardzo.
Voodoo.
-Voodoo? -Tak, voodoo.
To gówno zryje ci psychę.
I jest w 100% prawdziwe.
Obiecaj, że nigdy nie pojedziesz na Haiti.
Obiecuję, tato.
Świetnie. Lubię spędzać z tobą czas.
Ja też, tato.
Słuchaj, wybierasz się na Haiti?
-Nie. -To dobrze.
Coś ty mu nagadał?
Nie wiem, o co ci chodzi.
Od czterech dni nie zmrużył oka!
Gdy tylko gdzieś idziemy, pyta, czy nie wybieramy się na Haiti!
O co tu chodzi?
To chore, że nie uświadamiasz go, jak niebezpieczne jest voodoo.
Musisz nauczyć się wchodzić z nim w zdrowy kontakt!
Chciałbym cię o coś zapytać i wierz mi, że to nie żart.
Jesteś pewna, że on nie jest karłem z dysleksją?
On ma dopiero siedem lat, Ron.
-No dobra. -Posłuchaj mnie.
Jutro o 8:00 rano ma konkurs naukowy i chce, żebyś tam był.
Chętnie się tam wybiorę.
A z kim masz wywiad?
Nie rozmawiam z tobą o pracy.
Po prostu idź do niego na ten konkurs.
Świetnie!
Mówią, że to wywiad dekady.
Veronica Corningstone zaprosiła do rozmowy Jasira Arafata.
Jakiego Jasira?
Przywódcę OWP i propagatora pokoju na Bliskim Wschodzie.
Pani Corningstone to była żona Rona Burgundy,
co może być dla niego bolesnym ciosem.
Nie zwracaj na niego uwagi, Ron.
Dziękujemy za uwagę. Mówił do państwa Jack Srajm.
Nadal tak się przedstawia.
Zniszczą nas w tych sondażach.
Miałem nadzieję, że tym razem nam się uda.
A co z moim reportażem "Śmierć z nieba"?
Lepiej zapytaj Rona.
Wywalamy ten materiał, Brian.
Co? Dlaczego? Nieźle się nad nim naharowałem.
Bo tak postanowiłem. Zapomnij o tym. To synergia.
A co to znaczy?
Uspokój się, Ron.
Pokazaliśmy im na co nas stać.
Pokonamy ich następnym razem.
Ty się uspokój! Nie zamierzam być drugi!
Champ chce powiedzieć...
Wiem, co on chce powiedzieć.
Wcale mnie nie dziwi, że macie to gdzieś.
Nie oszukujmy się. Wszystkie oczy zwrócone są na mnie.
Zaczynam się zastanawiać, co wy wyprawiacie, klauni.
Chani lubi klaunów, ale nie tych strasznych.
Zamknij się, Brick!
Zamknij się chociaż raz!
Ron na mnie krzyczy.
Masz rację, krzyczę na ciebie!
Nie krzycz na Bricka.
Nadal palisz crack?
Nie.
Paliłem tylko ten jeden raz.
To kłamstwo. Paliłem go jeszcze sześć razy.
Doprowadziłeś Bricka do łez.
Masz obsesję na punkcie oglądalności, Ron.
Wiesz co, Ron?
Jesteśmy ekipą wiadomości, a to jak więzy krwi.
Ale nie podoba mi się to, jak się zmieniłeś.
Byliśmy szczęśliwi, zanim nas znalazłeś, racja?
Ja pstrykałem kociaki,
Champ serwował ludziom nietoperze, a Brick był martwy.
Podjęliśmy ryzyko i przyjechaliśmy tutaj.
Ale teraz już wiem, że chodziło tylko o ciebie
i o pobicie Veroniki bez względu na koszty.
Nie chodziło o wiadomości, ani o zespół.
Nie chodziło też o twojego syna.
Tak!
Lepiej mnie przeproś, Brian.
Od dźwigania cię z sobą przez 15 lat mam otarcia na plecach.
Wiesz co, Burgundy?
Zawsze rzucasz się z makietą...
Z motyką... Czy jakoś tak.
Dobra, idźcie sobie! Nie potrzebuję was!
Sam będę prowadził wiadomości!
Dziś zaprosiłam do rozmowy Jasira Arafata...
-Koszmar. -...przywódcę OWP.
-Za 20 minut wchodzimy. -Dobra.
Jesteś gotowy?
Co to jest?
Nic takiego.
To tylko pościg na żywo z Milwaukee.
Wiesz co?
Zaczniemy transmisję od tego.
To nie są wiadomości, Ron.
Ale zaczniemy od tego, jasne?
I więcej się ze mną nie sprzeczaj.
Bill!
-Dla współczesnego widza... -Zaczynamy.
...transmisja z pościgu nie robi żadnego wrażenia...
-Trzy, dwa... -Ale w 1980 roku to była nowość.
Dobry wieczór. Na żywo z Nowego Jorku wita państwa Ron Burgundy.
W sercu naszego kraju mają miejsce dramatyczne wydarzenia.
Właśnie trwa pościg...
Zostaw logo "Z ostatniej chwili". Zostaw grafikę.
Samochód pędzi 160 km/h.
Pierwszy raz w historii wiadomości będziemy to obserwować na żywo,
aż skończy się to wielkim karambolem lub strzelaniną.
Richard!
Chodź tu szybko! W wiadomościach pokazują pościg!
Kiedy przyjdzie tata?
Niedługo.
Martwisz się?
Chcesz teraz porozmawiać o swoich uczuciach?
-Boże, tylko nie to. -Dobrze.
Oto transmisja na żywo wydarzeń z naszego kraju.
Freddie, co się dzieje?
Czemu pokazujemy jakiś nieistotny pościg?
Burgundy nam kazał!
Nie widzisz, co ten sukinsyn wyprawia?
Nie mamy dobrego materiału, więc go tworzy.
Tak nie można!
Każ mu spekulować, kto prowadzi ten wóz.
Ron, spekuluj, kto siedzi za kółkiem.
Kierowca może być pod wpływem narkotyków.
Ma pewnie ze dwa metry wzrostu.
Myślę jednak, że jest chudy. Daję mu niecałe 75 kg.
Pewnie wziął zakładnika, a może nawet dwóch.
Nie wiemy tego. Może mieć...
Rozdzwoniły się telefony. Dzwonią w sprawie pościgu!
Nie widziałem czegoś takiego!
Panie Arafat, czy istnieje jakiś scenariusz
zawarcia pokoju z Izraelem?
Moje serce pragnie pokoju. Jestem oddany...
Co to... Przepraszam.
Co się stało...
Stacja przełączyła się na inny materiał.
Jakiś szalony pościg.
Kto go transmituje?
Prowadzę najważniejszy wywiad w całej mojej karierze,
a oni pokazują jakiś pościg?
Chętnie obejrzę pościg.
Ty się lepiej nie odzywaj.
To niezwykle pasjonujące.
Uderzył w inny samochód!
Uderzył w inny wóz! Widzieliście?
Walnął w niego!
-Uderzył w samochód! -Uderzył w samochód!
Kiedy wiadomości stały się takie ciekawe?
Ależ się teraz wściekł!
Tego nam było trzeba. Już zaczynało być nudno...
Świetnie się spisałeś.
Dzięki, Gary.
Twój tata już raczej nie przyjdzie.
Przykro mi, mały, ale chyba musimy już iść.
Przestań czytać w moich myślach!
W porządku.
Tego się właśnie obawiałem.
-Zrobiłeś to siłą umysłu? -Nie.
Kłamiesz.
Właśnie się dowiedzieliśmy, że policja dopadła podejrzanego.
Okazało się, że to starszy, 80-letni pan,
-który nie wiedział, co się dzieje. -Niesamowite.
Żegna państwa Ron Burgundy.
Nie życzę państwu dobrej, lecz amerykańskiej nocy.
Schodzimy z anteny!
Tak!
Wspaniale!
Świetnie!
Niewiarygodne! Udało ci się, Ron!
O rany. Dzięki, Freddie.
To nie tylko moja zasługa.
To efekt pracy całego zespołu.
SSW POKONUJE CORNINGSTONE I INNE STACJE!
RON BURGUNDY BIJE REKORD OGLĄDALNOŚCI!
Panie i panowie,
znamy powód, dla którego stacja SSW dostała się na sam szczyt.
Zwycięstwo zawdzięcza najlepszemu prezenterowi na świecie.
Niech nam żyje!
Pan Ron Burgundy!
Brawo, Ron!
Daj czadu, Ronny!
Spadamy stąd.
Jasne. Do diabła z nim.
Udało się, moja onyksowa diablico.
Jesteś niesamowity!
Ron, to jakiś kompletny odlot!
W micie o Ikarze,
bohater przejęty pychą wzlatuje zbyt wysoko,
a słońce roztapia jego skrzydła.
Burgundy nie spodziewał się, że stanie się tak sławny.
Dlatego jego upadek był oszałamiający.
Boże, Ronny!
Ron!
-Otwórzcie bramkę. -Dzwońcie po karetkę.
Nie umieraj na naszych oczach!
Trzymaj klasę, Burgundy.
Niech ktoś dzwoni po karetkę!
Milton, do cholery. Co to jest?
Cóż, Ron...
Wygląda na to, że oba nerwy optyczne
są oddzielone od rogówek.
-Co? -Będę z tobą szczery...
Straciłeś wzrok.
Milton, ja jestem prezenterem.
Czytam wiadomości z promptera. To moja praca!
Z czego będę żył?
Nie jestem doradcą zawodowym, ale możesz robić wiele rzeczy.
Zostań jasnowidzem, albo mistykiem.
W tym odpicowanym gabinecie
musi być coś, co może mi pomóc!
-Uspokój się! -Tu musi coś być!
Uspokój się!
Zombie!
Jak się dorwę, to cię zabiję.
Świat niewidomych.
Ron Burgundy, maestro mediów wizualnych,
wkroczył na zawsze w krainę ciemności.
DWA MIESIĄCE PÓŹNIEJ
Kto tam?
To my, Ron!
Na pewno jesteście zdrożeni po podróży.
Mam nadzieję, że lubicie pieczywo chrupkie i baleron.
Prosto z piekarnika!
Proszę bardzo.
W telewizji wszyscy za tobą tęsknią, Ron.
Jack Lime pracuje w twoim zastępstwie.
Właściwie nie jest aż taki zły.
Teraz przedstawia się jako Jack Lamé.
Nieładnie z jego strony.
Powinien się przedstawiać Jack Srajm.
Brick!
Brick.
To warcaby i uszczelki. Nie jedz tego.
A co z Lindą? Nie dzwoni do mnie.
Jest dość zajęta.
Ron, dasz mi przepis?
Co robisz całymi dniami?
Jesteś chyba odcięty od świata.
Każdy dzień zaczyna się tak samo.
Budzę się krzycząc z przerażenia
z powodu ciemności, bo wydaje mi się, że umarłem.
Codziennie?
Tak! Codziennie!
A potem zaczyna się Wielka Przygoda.
Robię śniadanie.
Jadłem wszystko od gwoździ po podkładki.
Pewnego razu wgryzłem się w marmurową popielniczkę,
bo myślałem, że to gofer.
Miałem na niego wielką ochotę! Zniszczyłem sobie zęby do cna.
Nie czułeś, że popielniczka nie jest gorąca jak gofer?
Nie! Nie czułem, bo jestem ślepy!
To nie trwa 23 czy 22 godziny dziennie,
ale cały cholerny czas!
Wypiliście kiedyś pół butelki ketchupu
myśląc, że to Châteauneuf-du-Pape, rocznik 1946?
Nalałem go nawet do dekantera!
Jak wypijesz pół butelki...
To całe 9 czy 10 łyków.
Nie czułeś, że to ketchup?
Mam ci przeliterować?
Jes-tem śle-py!
Rozumiem, że ci ciężko.
Wiecie, co mnie najbardziej upokarza?
Nie mogę się nawet masturbować!
-Dlaczego? -Pewnego ranka, 20 minut
smyrałem swoją goleń, zastanawiając się, czemu nic nie czuję.
"Kiedy nadejdzie rozkosz?"
Smyrałeś goleń myśląc, że to penis?
-Myślicie, że jestem głupi, prawda? -Nie!
Wariat, który mieszka w dziwnej latarni morskiej
na kompletnym odludziu.
Sam się tu wprowadziłeś.
Wiecie, czemu tu mieszkam?
Powiem wam głośno i wyraźnie.
Jestem
ślepy!
Chyba musimy już iść.
Może tak będzie lepiej.
Lepiej się stąd wynoście!
Nie dość, że żyję w kompletnej izolacji,
to wasze odwiedziny tylko pogorszyły mój stan!
Żegnaj, Ron.
Co?
Nie, nie idźcie!
Zaczekajcie, proszę! Jestem sam jak palec! Wracajcie!
Zaczekajcie! Wracajcie!
Wracajcie!
Jestem sam!
Dlaczego mi to zrobiłeś, Boże? Dlaczego?
Nie lepiej było uleczyć chore dziecko lub stworzyć nowe zwierzątko?
Ale nie... Ty musiałeś oślepić Rona Burgundy!
Nie sądziłam, że zobaczę
Rona Burgundy, który użala się nad sobą.
Kto to? Co to za hałas?
Daj mi rękę.
Nic nie widzę!
Daj rękę, Ron!
Musisz to zrobić dla siebie.
Dobra... Dawaj.
Dalej, wstawaj.
Cher, to ty?
Nie umiesz rozpoznać mnie po głosie?
Każda stacja kopiuje to, co zrobiłeś.
Wszystkie newsy są o zwierzętach, pościgach albo klubach ze striptizem.
Dżin został wypuszczony z butelki,
którą stary Ron Burgundy sam odkorkował.
-Dlatego odeszłam z WBC News. -Co?
Nie podają prawdziwych wiadomości.
Chodzi tylko o oglądalność.
Veronico.
Dlaczego tu jesteś?
Dla naszego syna.
Walter cię potrzebuje.
Musisz wziąć odpowiedzialność za siebie i za niego.
Wiesz, że mówisz do człowieka,
który dziś rano próbował umyć zęby żywym homarem?
Że co?
Chyba czułeś, co trzymasz w ręce...
Mówię tylko, że to nie będzie łatwe.
To lepiej zacznijmy od zaraz.
Wypij herbatę.
-Pójdę po gąbkę i to wytrę. -Nie, zostań.
Posprzątam to w try miga.
Przypomnij sobie krągłości.
Krągłości.
-Zielone oczy. -Zielone oczy.
Używaj innych zmysłów!
Nie mogę!
Spróbujmy jeszcze raz.
-Rzuciłaś? -Rzuciłam.
To tylko jakieś bezładne gryzmoły.
Nie. To jest piękne.
Piękne.
A co z Garym?
Rozstaliśmy się dwa tygodnie temu.
Był zbyt stabilny emocjonalnie. To było nie do zniesienia!
Udało ci się!
"Czasem rekin musi zrobić to, co do niego należy".
Ostatni fragment nie ma sensu.
Cała reszta jest bardzo przyjemna.
Obiecaj, że już nigdy nie znikniesz.
Jak mówię, że będę, to przysięgam, że będę.
Tak się cieszę.
Ja również, synku.
Przeczytaj jeszcze raz, jak rekin zamawia pepperoni z wodorostami.
Hej.
Znalazłam piękne małże u ujścia rzeki.
Możemy je podać wieczorem
z sosem maślanym
i winem.
Veronico.
Tak, Ron?
Możesz mi to wyjaśnić?
Ron, mówi dr Brangley. Nagrałem już mnóstwo wiadomości.
Pewnie są kasowane.
Istnieje zabieg, który może przywrócić ci wzrok.
Skontaktuj się ze mną, jeśli cię to interesuje.
Kasowałaś te wiadomości?
Tak, Ron. Pozwól, że ci wyjaśnię.
Jak mogłaś?
Nigdy nie byliśmy tacy szczęśliwi, więc pomyślałam, że...
Że jeśli cię znów zobaczę,
to nie będę mógł was kochać?
Tak!
Niech cię szlag! Okłamałaś mnie!
Dałem ci wszystko!
Dałem ci moje serce, mój uśmiech,
moje nasienie.
Okłamałaś mnie.
-Tato! -Skarbie.
Tato! Nie!
Tato, nie odchodź!
-Tato! -Walter...
Skarbie, musimy dać mu odejść.
Musimy go puścić wolno.
On wróci. Obiecał.
Możesz mi zadzwonić po taksówkę? Jestem ślepy!
Oczywiście!
Ron, operacja się udała.
Zaraz zdejmiemy bandaże i sprawdzimy, czy widzisz.
I co?
Tak.
Widzę.
Boże. Przyszedł Ron Burgundy!
Jest pan dla mnie inspiracją.
Dziękuję.
Witaj znowu, Ron.
Dzięki, Bri-man.
Powodzenia w Wietnamie.
Brick.
Będziemy mieć z Brickiem dziecko!
Nazwiemy go Tortilla Jackson.
-W porządku. -Jestem w 22 miesiącu ciąży.
Chodź tu, gnojku.
Przyniosłem ci drinka, Ron.
Poczekaj z tym drinkiem. Muszę się przewietrzyć.
Jak się czujesz?
Świetnie, tylko...
Sporo tam ludzi.
Słuchaj, Ron. Wybacz, że nie zadzwoniłam ani nie przyszłam.
Nie musisz się tłumaczyć.
Najważniejsze, że wróciłeś.
Witaj, Ron.
Co ty tu robisz?
Musiałam tu przyjść, żeby ci powiedzieć coś bardzo ważnego.
Pani musi być Linda Jackson.
A pani, Veronica.
Tak, to ja. Miło mi.
Czuję się wzruszony.
Nie zrozum mnie źle, ale jeśli jeszcze raz tkniesz Rona,
schowam się na tylnym siedzeniu twojego samochodu
i poparzę ci twarz lokówką.
Możesz mnie straszyć,
ale ja też mam pazurki, zdziro.
Nie zadzieraj ze mną, Lindo,
bo porazi cię "biały grom".
Byłem trochę przybity,
ale od razu mi lepiej.
Lepiej zostawię was samych.
Miło było poznać, pani Corningstone.
Mnie również.
Chcecie się cmoknąć na pożegnanie?
Domyśl się, Ron.
Zakładam, że raczej nie.
Pa, Lindo.
Wiem, czemu nie odpowiadałeś na moje wiadomości.
Ale tym razem nie chodziło o mnie. Walter gra koncert
za pół godziny w Tishman School na 65. Ulicy.
Skomponował coś specjalnie dla ciebie, Ron.
Walter.
Nie masz pojęcia, jaki byłby szczęśliwy, gdybyś się tam pojawił.
Ron, dzwonili z reżyserki! Jestem pani fanem.
Aktorka Sheila Blackledge, mama z przebojowego sitcomu
Czworo to rodzina, pięcioro to tłum,
dowiedziała się właśnie, że mąż ją zdradzał,
więc w czasie snu poharatała mu fiuta!
Rany julek.
Przyjechała policja, ale ona uciekła swoim białym bronco
i teraz trwa pościg!
Mamy wyłączne prawa do transmisji,
ale musisz natychmiast wejść na antenę!
To może być twój wielki powrót.
-Veroniko, ja... -Nie, Ron.
Pobijesz rekordy oglądalności.
-Walter to zrozumie. -Walter to zrozumie.
Idź.
Chodź, Ron. Są pewne priorytety!
-Veroniko! -Chodź już!
-Słyszysz mnie? -Tak.
Głośno i wyraźnie.
Wróciłeś, a tu taka historia.
-To będzie prawdziwy hit. -Oczywiście.
Dobrze jest wrócić na stare śmieci?
Tak, świetnie.
Boże, spójrz tylko. Jak latarnia morska w środku nocy!
Moja złota kura.
Dobra, kochany.
Będę ci podawać szczegóły.
Pięć, cztery,
trzy, dwa...
Witaj, Ameryko.
Po pewnym czasie nieobecności, dobrze jest znów być z wami.
Jestem Ron Burgundy.
W dzisiejszym programie opowiemy o romansie,
pociętym penisie, gwieździe telewizji i pościgu.
Wrzucamy transmisję na żywo.
Problem tylko w tym...
-Co on wyprawia? -Ron, dobrze się czujesz?
-Że to żaden news. -Co?
Wyłącz prompter.
Ron, mówi Kench.
Co ty wyprawiasz, do cholery?
Czytaj, co masz przed nosem, albo cię zniszczę!
Nie rób tego! Zostaw Kencha w swojej głowie!
-Niech to szlag! -Wyciągnął słuchawkę z ucha.
W swojej karierze przeczytałem wiele wiadomości,
ale dopiero teraz zrozumiałem,
czym są prawdziwe newsy.
Informują one widzów o tym,
co robią ludzie u władzy, dzięki czemu nie dochodzi do korupcji.
A co, jeśli władza ma w rękach media?
Ty gnoju!
Cholera. Zaraz wszystko zepsuje.
Ostatnio miałem wiele ciekawych, osobistych doświadczeń.
Kochałem się z dumną, inteligentną Murzynką.
Straciłem wzrok.
A także wypaliłem sporo cracku.
Ale najbardziej dotknęła mnie pustka,
gdy odwróciłem się od trzech najlepszych przyjaciół, jakich miałem.
Cześć, Ron!
Pozwólcie zatem,
że udam się na występ mojego syna
i powiem kobiecie, którą kocham, że wciąż ją kocham.
Dobranoc, Ameryko. Nigdy nie zapominaj,
że zasługujesz na prawdę.
Dobra. Koleś jest skończony.
Lindo, dajemy tę blond pudernicę!
Wraca!
Jeszcze jedno.
Samoloty Koala Airlines to straszny złom.
Ty sukinsynu!
Przepraszam, chłopaki.
Nie wiem, co się ze mną działo.
Brick, przepraszam, że na ciebie krzyczałem.
Brian...
Niepotrzebnie odrzuciłem wasz materiał.
To był doskonały reportaż.
Champ, przepraszam, że nie zgodziłem się
na wieczorne masaże tkanek głębokich.
Ron, dobry z ciebie człowiek.
Ale padłeś ofiarą własnego ego i dumy.
Zanim inni ci wybaczą, musisz sam sobie wybaczyć.
Co powiedziałeś, Brick?
Mam na sobie dwie pary majtek.
Dziękuję.
Ron, jesteśmy zespołem.
Potrzebujemy cię.
Pozwól mu odejść, Champ.
Ron!
Niech żyje Ron Burgundy!
Mówi Brick Tamland dla SSW News.
Raz tyci tyci pająk po rynnie w górę pruł
Lecz rozpadało się, więc pająk spłynął w dół
Ty draniu!
Za kogo ty się uważasz?
Po tym, co dla ciebie zrobiłem,
tak mi się odpłacasz? Zniszczę cię!
Powiem szczerze,
że nie spotkałam jeszcze białego z takimi jajami.
A co mi tam.
Za stare czasy.
Dziękuję.
A tata przyjdzie?
Nie, skarbie. Tatuś jest w pracy.
I tak przyjdzie. Czuję to.
Taxi!
Cholera!
W tym mieście dumny Meksykanin nie ma szans na taksówkę!
Spieszę się na występ mojego syna!
A teraz utwór skomponowany dla ojca
przez 7-letniego Waltera Burgundy.
Rezerwacja dla Rona Burgundy OBIECAŁ, ŻE SIĘ POJAWI
Obiecałem to mojemu synowi!
A to co?
Witaj, Ron.
Uprawiasz jogging?
Jack Lime!
Dlaczego oni uciekają?
Nie mam czasu na pogawędki. Muszę gdzieś lecieć.
Zabawne. Mnie się nigdzie nie spieszy,
bo zniszczyłeś mi karierę.
Wiesz, ile mnie kosztowało przedstawianie się jako Jack Srajm?
To było prawdziwe piekło!
Wybacz. Nie pracuję już w mediach.
Odszedłem.
Nie można tak po prostu odejść z telewizji.
Puść mnie, proszę!
Nie martw się. Mamy cztery do jednego.
Zaraz będzie po wszystkim.
Nie tak szybko!
Moja ekipa. Dzięki Bogu!
Nie ma dnia, byśmy nie stali murem za Ronem Burgundy.
Nie ma sprawy. Jak załatwię tych wieśniaków,
wytrę sobie buty o krawężnik.
Naprawdę, Jacku Lime?
Jak z tobą skończę,
przyjedzie po mnie mama i zabierze mnie do domu.
Chwila!
Szkoda, że nie macie darmowej opieki zdrowotnej,
bo światowy serwis BBC nakopie wam do dupy.
Boże, chroń królową
i zabij Rona Burgundy.
Nie przeszkadzaj.
Cofnąć się.
Jak chcecie się bić,
musicie pokonać Wesleya Jacksona i jego ekipę z MTV News.
Co to jest MTV?
Chyba choroba weneryczna.
Kto dziś gra teledysk dnia?
Nowy zespół zwany Burgundy i jego dziurawa klata.
Pojedynek nie może obyć się bez Jill Janson.
I Wendy Van Peele z Entertainment News.
Wiadomości rozrywkowe to padaka!
W co się dzisiaj wbiłeś? Przecież ty krwawisz!
Celebryci, którzy mają dziś urodziny... Brak.
Celebryci, którzy dziś zginęli...
Wy wszyscy, cioty!
Hej!
Nie zaczynajcie walki bez Scotta Rilesa
i wyjątkowo miłej ekipy kanadyjskich wiadomości.
A co z francuskojęzycznym zespołem Quebec News?
Prawdziwy głos Kanady!
Bez jaj.
Dajcie spokój! Tam nie ma wiadomości.
W Kanadzie nic się nie dzieje!
Wytrzemy tobą podłogę!
I sflekujemy na cacy!
-Wybaczcie. -Wybaczcie.
Wydłubiemy ci oczy! I kopniemy w głowę!
-Wybaczcie! -Wybaczcie!
Lubię wasze piwo imbirowe!
Jeff Bullington, kanał sportowy ESPN.
Dzisiaj zobaczycie mnie
jak wyrywam kręgosłupy z waszych trupów.
Jasny gwint, ile serwisów informacyjnych!
Wygląda na to, że rynek jest nasycony.
Zgłasza się ekipa History Network. U nas też są wiadomości.
Tylko transmitujemy je z dużym opóźnieniem.
Chwila. Macie w zespole ducha Stonewalla Jacksona?
Owszem, a także potężnego Minotaura.
To chyba jakaś ściema.
Minotaur nie jest postacią historyczną! Przecież to mitologia!
Słuchajcie, wszyscy!
Znaleźliśmy się na polu bitwy, więc nie ma już odwrotu.
Niektórzy z nas zginą.
Ale mam chcicę.
Inni zostaną okaleczeni.
Nawiążą się też bliskie przyjaźnie.
Tylko żadnego dotykania włosów i twarzy.
Masz nas za żółtodziobów?
-Wybaczcie. -Wybaczcie.
Gdy El Trousias,
dziewica z chmur zadmie w róg bojowy,
rozpęta się bitwa!
To ja, El Trousias!
Posłuchajcie mojej syreniej pieśni!
El Trousias... Brałbym.
To znaczy, że możecie zaczynać.
Brick, co to ma być, do cholery?
Spluwa z przyszłości.
To nie fair! On ma spluwę z przyszłości!
Skąd ją wytrzasnąłeś?
W imię króla, królowej i św. Jerzego.
Hujja!
Nie spodziewaliście się tego.
Dwadzieścia stopni w prawo.
Wybaczcie!
-Wybaczcie! -Wybaczcie!
Aktywowana moc Seks Pantery.
W imię Margaret Thatcher...
-Nie! -Skazuję cię na śmierć!
Proszę, nie!
A niech to Dan Issel!
Gary!
Tak, Ron.
Nigdy się nie lubiliśmy.
Ale siłą swojego umysłu
spojrzałem w przyszłość i zobaczyłem, że będziesz dobry.
-Teraz już idź. -Wiedziałem!
Idź na występ syna.
Wiedziałem, że masz taką moc!
Niech to będzie najlepszy dzień w twoim życiu!
Wzywam Wszechmocnego, na mój znak odpal rakiety.
309914, usmaż tych frajerów.
Powtarzam, usmaż tych frajerów.
Spadajmy stąd. Za dużo się tu dzieje!
Co za jazda!
Ten potwór to mój przyjaciel!
Ron, może jeszcze zdążymy na występ!
Hej, Ronny.
Proszę cię, Lime. Chcę tylko zdążyć na występ syna.
Nie ma mowy!
Mają przewagę liczebną, Ron.
Odpalcie gaśnice. Robi się gorąco!
A potem pojawiło się czterech gości na motocyklach.
Wes Mantooth i ekipa wiadomości Channel Nine!
Czego tu szukacie?
To bitwa na szczeblu ogólnokrajowym.
Popełniłeś dziś jeden błąd.
Zadarłeś z gościem z San Diego.
Mówi się San Diago.
Może nie zawsze zgadzamy się z Ronem,
ale łączy nas pochodzenie
z najwspanialszego miasta w historii Ziemi.
To było słodkie.
Ale jest was trzy razy mniej.
Daj mi skończyć. Gdy my tu sobie gawędziliśmy,
moja ekipa wylała wam pod nogi benzynę.
Jak rzucę peta, to zrobi się ciepło.
Zapomniałeś o jednym, dziamdziaku.
Ty też wtedy zginiesz.
Biorąc pod uwagę moje życie,
i tak wyląduję w piekle.
Więc nie boję się spłonąć na Ziemi.
Wielkie nieba!
To najbardziej złowieszczy tekst, jaki słyszałem.
W porządku!
To chyba koniec walki.
Chodźmy, chłopaki.
Jupi! Wygraliśmy! Uczcijmy to!
Zimne ognie!
-Stój, Brick! -Nie!
-Brawo! -Tak.
Tato!
Synu, pokonałem Minotaura, by tu dotrzeć.
I zrobiłbym to jeszcze raz.
Tato! Razem pokonamy voodoo!
W końcu Ron nauczył się kochać swojego syna
i żonę bardziej niż swoją karierę.
Okazało się, że odejście z wiadomości
miało największą oglądalność w tym roku.
Ron i jego ekipa wiadomości, wraz z Veroniką,
mogli przebierać w ofertach pracy.
Ale wcześniej musieli coś jeszcze załatwić.
Zanim udzielę tej parze ślubu,
Brick i Chani złożą przysięgę małżeńską.
Najdroższy Bricku.
Wszystko co mam, należy do ciebie.
Cztery kosiarki do trawy. Moja siostra.
35 fretek.
Ogromny kredyt studencki i zadłużenie nieruchomości.
To wszystko jest twoje.
Droga, Chani.
Nigdy nie zapomnę chwili, gdy cię zobaczyłem.
Siusiak mnie zaswędział, więc pomyślałem: "Ja pierdykam,
"zaraz mi pocieknie z pędzla".
Ogłaszam was mężem i żoną.
Możesz pocałować pannę młodą.
Cudownie. Piękna ceremonia.
Dobra, do roboty.
Myślicie, że...
Nie umiem obsługiwać komputera.
Chłopaki, widziałem tam Jacka Lime'a.
Co za pieprzony sztywniak.
Wystraszyłem się jak cholera.