บูม
สวัสดี ผมริชาร์ด แคสเซิล ผู้จริงจังและลึกลับ
และผมคือริชาร์ด แคสเซิล ผู้เป็นมิตร ไม่ถือตัว
แถมยังหล่อแบบคมเข้ม
พ่อคะ หัวพ่อจะใหญ่กว่านี้ได้อีกมั้ยคะ
ลูกว่าพ่อไม่ได้นะ พ่อกำลังจะได้รับรางวัลนักเขียนแห่งปีเชียวนะ
เป็นเกียรติสูงสุดที่นักเขียนแนวลึกลับจะได้รับ
พ่อจะได้เข้าร่วมกับนักเขียนชั้นเซียนทั้งหลาย เป็นสิ่งที่พ่อปรารถนามาตลอด
เพราะงั้น หัวไหนดีกว่ากัน
ฉันชอบรูปที่คุณยิ้มแบบหล่อคมเข้ม
หนูชอบรูปที่จริงจังและลึกลับของพ่อค่ะ
แม่ครับ แม่ต้องเป็นคนตัดสิน ว่ารูปไหนที่ควรถูกแขวนไว้ข้างหลังผม
ที่งานพิธีสัปดาห์หน้า
ลูกรัก ลูกก็รู้ว่าแม่ไม่ชอบเลือกที่รักมักที่ชัง
แม่รักลูกชายหัวโตทั้งสองแบบเท่า ๆ กัน
เอาล่ะ แม่จะออกไปเจอเพื่อนหน่อย
พ่อเขาเพิ่งเสียไป
มาร์ทา เสียใจด้วยนะคะ
ไม่เป็นไรเลยจ้ะ เขามีชีวิตที่ร่ำรวย สุขสบายดี
และที่สำคัญ เขามีโกดังควบคุมค่าเช่าที่เชลซี
ซึ่งถ้าเดินเกมถูก มันอาจเป็นของฉันแน่
บายจ้ะ
นั่นแหละที่เรียกว่า "ความตายสร้างโอกาส"
ดูเหมือนเราจะมีโอกาสเป็นของตัวเองแล้วล่ะ
ไปกันเลย
แล้วเราค่อยมาตัดสินกันทีหลังนะ ว่าพ่อจะเลือกรูปไหนดี
รู้มั้ย ทั้งรางวัลของผมและที่คุณจะได้เป็นผู้กอง เราอาจเป็นคู่หูคนดังคู่ใหม่ของนิวยอร์กได้เลยนะ
แคสเซิล อย่าเพิ่งพูดสิ ฉันยังไม่ได้ผลสอบกลับมาเลยนะ
คุณทำได้อยู่แล้วน่า
ไม่ใช่ ต้องเป็นคดีที่ผู้ชายโดนขวานจามที่หัวใจ
เลือดออกจนตายบนเก้าอี้นวม เราเรียกเขาว่า "ลอร์ดออฟเดอะฟลาย" นายจำได้มั้ย
นายผิดแล้ว เพื่อน
ต้องเป็นคดีที่เจ้าของร้านขายสัตว์เลี้ยง ถูกเมียจับทำเป็นอาหารหมาไง
พวกคุณเถียงเรื่องอะไรกัน
คดีแรกที่ผู้กองมอนต์โกเมอรี จับคู่ให้เราทำวันนี้เมื่อ 10 ปีก่อน
จริงเหรอ วันนี้วันครบรอบของพวกคุณเหรอ ผมไม่มีอะไรมาให้เลย
- ยังมีเวลาน่า - พวกคุณมาจากสถานี 12 ใช่มั้ย
ฉันเจ้าหน้าที่คอลลินส์ ขอบคุณที่ออกมานอกเขตรับผิดชอบของคุณ
เหยื่อของเราเป็นหญิงไม่ทราบชื่อ
เธอโดนทำร้ายในป่าและถูกวิ่งไล่มาที่ถนน แล้วถูกรถบรรทุกคันนั้นชน
จากบาดแผลที่พบเราจึงระบุว่าเป็นการฆาตกรรม
รู้มั้ยครับว่าเธอมาจากไหน
ที่นี่ห่างไกลผู้คน แถวนี้ไม่มีบ้านอีกเป็นไมล์เลยค่ะ
- มีบัตรประจำตัวที่ศพมั้ยคะ - ไม่มีค่ะ
และเราก็ตรวจลายนิ้วมือเธอแล้ว แต่ไม่พบในฐานข้อมูล
เราส่งทีมเราออกไปค้นหาในป่าแล้ว แต่เจอสิ่งนี้ยัดอยู่ในเสื้อยกทรงเธอ
แบงก์ 50 ดอลลาร์ คีย์การ์ดและใบเสร็จ
จากร้านกาแฟในเมือง ลงวันที่เมื่อวาน
- บัตรนี้ดูเหมือนกุญแจโรงแรม - แต่ไม่ใช่จากแถวนี้
เราคิดว่าเธออาจพักในเมือง หวังว่าคุณจะช่วยเราสืบได้ว่าเธอคือใคร
- และมาทำอะไรที่นี่ - แน่นอนค่ะ
เจ้าหน้าที่คอลลินส์ครับ แล้วรอยกรีดบนหน้าเธอล่ะ
รูปกางเขนนี่น่ะเหรอ น่าขนลุกใช่มั้ย
เราคิดว่าเธออาจกำลังวิ่งหนีคนที่ทำกับเธอแบบนี้
- ดูเหมือนพวกชอบทำพิธีกรรม - ค่ะ และยิ่งน่าขนลุกขึ้นไปอีก
ตอนคนขับรถบรรทุกชนเธอ เขาบอกว่าเห็นบางอย่างโผล่ออกมาจากป่า
- บางอย่างเหรอ - เป็นเงาดำ สวมหน้ากาก
- หน้ากากแบบไหน - เขากลัวจนตัวสั่น เราก็เลยไม่ได้คาดคั้น
เราจะสอบปากคำเขาอย่างละเอียด ทันทีที่เขาหายดีแล้ว
- เขาอยู่ที่ไหน - ที่โรงพยาบาลในวู้ดเบอร์รีค่ะ
ขอตัวนะคะ นี่เจ้าหน้าที่คอลลินส์ ว่ามา
เราต้องคุยกับคนขับรถคนนั้น
ผมพยายามเบรกแล้วจริง ๆ แต่เธอโผล่มาจากไหนไม่รู้
คุณวอลเตอร์ เจ้าหน้าที่บอกว่า คุณเห็นบางอย่างในป่า
ครับ แต่มันเหมือนไม่ใช่ของจริง
มันเหมือนพวกภูตผี อะไรทำนองนั้น
น่ากลัวมาก
- คุณอธิบายลักษณะมันได้มั้ยคะ - มันสวมเสื้อโค้ตสีเข้มดูสกปรก ๆ
แล้วก็ใส่หน้ากากเหมือนหน้าตุ๊กตา
- แบบตุ๊กตากระเบื้องใช่มั้ย - ครับ
สีขาว ตรงเบ้าตาเป็นสีดำ
มีลายอะไรบนหน้ากากมั้ย
- มีครับ - ลายแบบไหน
ลายเหมือนคราบน้ำตาไหลออกจากตา
- แล้วที่หน้ามันก็... - มีเส้นสีดำแบ่งครึ่งตรงกลางเหมือนกางเขน
ใช่แล้ว คุณรู้ได้ยังไงน่ะ
แคสเซิล มีอะไรเหรอ
มันเกิดขึ้นจริง
อะไรเกิดขึ้นจริงคะ
เบ็คเกตต์ ผมเคยเห็นหน้ากากนั่นมาก่อน
"ยอดนักเขียนไขปมฆาตกรรม"
ภาพสเกตช์นี่มาจากคนขับรถบรรทุก
คุณพร้อมจะพูดถึงมันรึยังคะ
ตอนนั้นผมอายุ 11
แม่ผมออกทัวร์กับคณะละคร "ปิ๊ปปิน"
ผมอยู่ในนิวแฮมป์เชียร์ พักอยู่กับครอบครัวเพื่อนที่เรียนด้วยกัน
ตอนช่วงวันหยุดยาว
บ้านพวกเขาติดกับป่าของรัฐ มีเนื้อที่กว่าร้อยเอเคอร์
ชื่อว่าฮอลแลนเดอร์วู้ด
เราถูกเตือนแล้วว่าอย่าเข้าไปในป่าตามลำพัง
ยิ่งมีคนห้าม คุณยิ่งอยากทำสินะ
ผมเดินอยู่หลายชั่วโมง
ผมหนาว
และหลงทาง
ตอนนั้นเองที่ผมเห็นเขา
ร่างที่ห่อหุ้มด้วยผ้าคลุมสีดำ กำลังคุกเข่าอยู่
ไม่กี่นาที เขาก็จากไป
นั่นเป็นตอนที่ผมเห็นเธอนอนอยู่ที่พื้น
- "เธอ" งั้นเหรอ - ศพน่ะ
ศพแรกที่ผมได้เห็น
คอเธอถูกปาด และสัญลักษณ์แบบเดียวกับที่เราเห็น
ก็ถูกสลักไว้บนหน้าผากและแก้มเธอ
ผมแตะแขนเธอ ผมยังจำได้เลยว่ารู้สึกเย็นแค่ไหน
ถ้าแกบอกใครว่าวันนี้เห็นอะไรที่นี่
ฉันจะตามล่าแกแล้วฆ่าทิ้งซะ
แกเข้าใจมั้ย
ไปซะ
คุณคิดว่าเขาปล่อยคุณไปทำไม
ผมไม่รู้
ผมรอจนได้กลับเข้าเมือง เพื่อโทรหาตำรวจจากตู้โทรศัพท์
คือผมกลัวจนไม่กล้าเปิดเผยตัว
- แล้วผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร - นั่นแหละประเด็น
พวกเขาใช้สุนัขตำรวจค้นจนทั่วป่า แต่ก็ไม่เจอศพ
คุณเลยไม่รู้ว่าเธอเป็นใครสินะ
ผมตรวจดูหนังสือพิมพ์ท้องถิ่น ไม่มีรายงานเรื่องคนหายเลย
พอโตขึ้น ผมลองค้นหากับฐานข้อมูลคนหาย
แม้แต่กับฐานข้อมูลของเอฟบีไอ เพื่อหาคนที่มีลักษณะตรงกับเธอ
หรือคดีไหนก็ได้ที่เกี่ยวข้อง กับสัญลักษณ์หรือหน้ากากแบบนั้น
แต่ไม่พบอะไรเลย
เหมือนมันไม่ได้เกิดขึ้น
พอผ่านไปสักพัก ผมก็เริ่มสงสัยว่า มันอาจเป็นแบบนั้นจริง ๆ
เพราะวันนั้นในป่า เคท นั่นแหละคือสาเหตุของสิ่งที่ผมทำอยู่ทุกวันนี้
ให้ผมพยายามสืบหาเรื่องราว เพราะผมไม่มีโอกาสได้รู้เกี่ยวกับเรื่องนั้น
ทำไมคุณไม่เคยเล่าให้ฉันฟังเลย
เพราะผมไม่อยากให้มันเป็นเรื่องจริงน่ะสิ
แต่มันเกิดขึ้นจริง
เขามีตัวตน
เขาเคยฆ่ามาก่อนและ...
เขาพยายามจะฆ่าอีกครั้ง
ผมตรวจสอบกับสถานีตำรวจ ใกล้ฮอลแลนเดอร์วู้ดแล้ว
มีบันทึกการโทรว่าพวกเขาได้รับการโทรแจ้ง ในเดือนกุมภาพันธ์ ปี 83 ว่าเจอศพ
แต่หลังจากที่ไม่พบอะไร ก็เลยคิดว่าเป็นการโทรแกล้งครับ
โอเค แล้วฐานข้อมูลของเอฟบีไอล่ะ
ตลอด 30 ปีที่ผ่านมา ไม่เคยมีคดี หรือการฆาตกรรมที่มีรูปแบบนี้เลย
เบ็คเกตต์ สิ่งที่แคสเซิลเล่า มันเกิดขึ้น
หลาย 10 ปีที่แล้ว เขาแน่ใจกับเรื่องนี้เหรอ
ก็มั่นใจแบบที่ฉันเคยเห็นมาน่ะ
แล้วเรื่องหญิงนิรนามของเรา มีอะไรคืบหน้าเกี่ยวกับใบเสร็จร้านกาแฟมั้ย
ครับ บาริสต้าที่นั่นจำเหยื่อเราได้ เธอไม่ใช่ลูกค้าประจำ
แต่สองสามวันมานี้เธอมาที่ร้านหลายครั้ง
- มีใครมากับเธอมั้ย - ไม่ เธอมาคนเดียว
สั่งเครื่องดื่ม หาที่นั่ง มองออกไปนอกหน้าต่างอยู่หลายชั่วโมง
ทำไมเราไม่ลองไปถามคนแถวนั้นดู บางทีอาจมีคนรู้จักเธอ
ผ่านมานานขนาดนี้ คุณคิดจริง ๆ เหรอว่าเป็นฆาตกรคนเดียวกัน
เราไม่รู้จนกว่าจะได้เจอเขา
ไง
คีย์การ์ดที่เราเจอบนเหยื่อน่ะ แกะรอยไปถึงโมเทลนอกเมืองควีนส์
เธอจ่ายค่าห้องเป็นเงินสด ไม่ได้แสดงบัตรประจำตัว
ลงชื่อเข้าพักไว้ว่าเจน สมิท คิดว่าไม่ใช่ชื่อจริงเธอ
งั้นเราก็ยังคงไม่รู้ว่าเธอคือใคร เธอมีรถมาด้วยมั้ยตอนเข้าพัก
ไม่ แท็กซี่มาส่งเธอ
งั้นก็มีคนพาเธอไปที่ป่าน่ะสิ
- เธอพักอยู่ที่นี่นานแค่ไหน - ราวสองสัปดาห์
เอสโปตรวจดูลิ้นชักด้วย เผื่อเจออะไรที่ระบุตัวเหยื่อได้บ้าง
"อีสต์ไซด์บาร์"
เบ็คเกตต์
- รูปถ่าย ผู้หญิงคนเดียวกันหมดเลยใช่มั้ย - ดูนี่สิ
- เลขทะเบียนรถ - เป็นร้อยเลย
กับที่อยู่ที่ลงทะเบียนไว้ของแต่ละคัน
- ทำไมเธอถึงมีมันล่ะ - ดูเลขทะเบียนสิ
แต่ละทะเบียนมีตัวอักษร "เอกซ์" กับ "แซด"
เหยื่อของเรากำลังตามหาใครบางคนอยู่
ใช่ แต่ใครล่ะ
ผมรู้แล้วว่าเราจะถามใครได้
"แฟรงก์ มัลลอย"
ผมรู้ว่าจะมีสิ่งเลวร้ายเกิดขึ้นกับเอ็มม่า
ผมพยายามตามหาเธอ เพื่อหยุดเธอ
คุณมัลลอย ลูกสาวคุณเข้าไปทำอะไรในเมือง
เมื่อสองเดือนที่แล้ว เพื่อนเธอหายตัวไป
เอ็มม่าพยายามตามหาเธอ
เดี๋ยวนะคะ
- นี่เพื่อนเธอใช่มั้ยคะ - ใช่ครับ โซอี้ แอดดิสัน
แล้วที่บอกว่า "เธอหายตัวไป" หมายความว่าไงครับ
โซอี้ถูกแฟนเธอซ้อม
เธอเลยขโมยรถเขามาเพื่อจะมาพักอยู่กับเอ็มม่า
แต่เธอก็ไม่เคยโผล่มา
สองสามวันถัดมา ตำรวจเจอรถเธอ จอดอยู่ข้างทางและหม้อน้ำระเบิด
แต่ไม่พบโซอี้
- พวกเขาได้ไปคุยกับแฟนเธอมั้ยคะ - คุยสิ
แต่เขาอยู่ห่างไปสองรัฐและมีพยาน
เขาแจ้งความรถหายไว้ ตำรวจก็เลยสันนิษฐานว่าโซอี้หนีไป
แล้วทิ้งรถนั่นไว้ไปขึ้นคันอื่น
แต่เอ็มม่ารู้ว่าโซอี้ไม่ทำอย่างนั้นแน่ โดยที่ไม่โทรบอกก่อน
เอ็มม่าเลยลาออกจากงานแคชเชียร์
เพื่อพยายามตามหาเธอ ตามรอยเส้นทางเธอไป
จนไปเจอพนักงานเสิร์ฟที่จุดพักรถ ที่เคยเห็นโซอี้ขึ้นรถซีดานสีขาวไป
รถป้ายทะเบียนนิวยอร์ก ที่มีตัวอักษร "เอกซ์" กับ "แซด" ใช่มั้ย
ครับ พนักงานเสิร์ฟบอกเอ็มม่าว่า
มันมีสติ๊กเกอร์รูปวงรี ติดอยู่บนกระจกหลังเขียนว่า "เอ็นวายซี"
นั่นคือสิ่งที่เธอเข้าเมืองไปทำ เธอพยายามตามรอยรถที่โซอี้ขึ้นไป
คุณมัลลอย ป่านี่มีความหมายอะไรกับคุณบ้าง มีเหตุผลอะไรมั้ยที่เอ็มม่าจะเข้าไปในนั้น
อาจเป็นทางที่เอ็มม่าคิดว่าโซอี้จะเข้าไป หรือใกล้กับที่ที่เธอหายตัวไปรึเปล่า
ไม่ครับ โซอี้มาจากพิตต์สเบิร์ก คนละทางกันเลย
จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีใครได้ข่าว จากเธอเลยเหรอครับ
โซอี้ไม่มีครอบครัว
และถ้าไม่ใช่เพราะเอ็มม่า
ก็คงไม่มีใครรู้ว่าเธอหายตัวไป
นั่นคือเหตุผลที่ทำไม ผมถึงไม่เคยเจอผู้หญิงที่ผมพบในป่าเลย
เป้าหมายเขาก็คือคนที่ไม่มีใครตามหา
นักโบกรถ พวกนักเดินทาง
เขาถามพวกนั้นสองสามข้อ ถ้าตรงเงื่อนไข เขาก็จะฆ่าคนพวกนั้น
แต่ถ้าไม่ เขาก็แค่คนใจดีที่ให้ติดรถไปด้วย
นั่นคือสาเหตุที่เขาไม่ได้ฆ่าผม เพราะมันจะดึงดูดความสนใจ
สามสิบปี คุณว่าเขาทำมากี่ครั้งแล้ว 10 ครั้ง
ยี่สิบครั้ง 100 ครั้ง
ผมน่าจะคิดวิธีหยุดเขาได้
แคสเซิล ตอนนั้นคุณแค่ 11 ขวบ
ะสิ่งที่เกิดกับคุณตอนนั้นมันเลวร้าย
และฉันรู้ว่าคุณคิดยังไงกับคดีนี้ มันเหมือนเป็นทางปราบปีศาจตัวนั้น
แต่เรายังไม่รู้อะไรเลย เราไม่รู้ว่านี่คือคนคนเดียวกันรึเปล่า
คนเดียวกันแน่นอนอยู่แล้ว
เอ็มม่าต้องทำเรื่องที่ผมทำไม่ได้ตอนนั้นอยู่แน่
เธอตามรอยเขา เพราะอย่างนั้นเขาเลยตามล่าเธอ
ผมต้องหาชายคนนี้ให้เจอ เคท ผมต้องหยุดมัน
หนุ่ม ๆ มีวิธีตรวจสอบบันทึก ของตำรวจเมื่อ 30 ปีที่แล้วบ้างมั้ย
ดูว่ามีรายงานรถถูกจอดทิ้งไว้ในรัศมี 50 ไมล์ จากฮอลแลนด์เดอร์วู้ดบ้างรึเปล่า
ได้สิ เราแค่โทรไปหาสถานีตำรวจ ทุกหน่วยในบริเวณนั้น
แล้วรอให้พวกเขาหยุดหัวเราะนานพอ ที่เราจะขอร้อง
ให้เราได้เข้าไปในห้องเก็บของฝุ่นเขรอะ
- เอาจริงเหรอ - เราจำเป็นต้องรู้ว่าจะเจอกับอะไร แล้วก็
สุขสันต์วันครบรอบนะ
นักสืบเบ็คเกตต์ ขอคุยด้วยหน่อย
- ปิดประตูด้วย - ได้ค่ะ
ฉันเพิ่งรับสายจากสำนักงานตำรวจกลาง
พวกเขาอยากให้ฉันพักการเข้าเวรของคุณคืนนี้ เพื่อการประเมินผลการปฏิบัติงาน
ท่านคะ การประเมินผลของฉันอีกตั้งสามเดือน
ท่านคิดว่ามันเกี่ยวกับผลการสอบ เป็นผู้กองของฉันรึเปล่าคะ
ไม่ใช่ พวกเขาไม่ได้เรียกไปคุยเรื่องผลสอบ
พวกเขาจะแจ้งคุณมาทางอีเมล
แล้วมีเรื่องอะไรเหรอคะ
ฉันไม่รู้ และไม่มีใครบอกอะไรได้เลย
แต่พวกเขาต้องการพบคุณที่นั่นตอนทุ่มครึ่ง
อาจจะเป็นข่าวดีก็ได้ เผลอ ๆ คุณอาจได้รับรางวัลด้วยเหมือนกัน
"มือปราบคดีฆาตกรรมแห่งปี"
โอเค อาจจะไม่ใช่รางวัลนี้ แต่ก็ยังเป็นข่าวดีได้อยู่
แล้วทำไมลางสังหรณ์ฉันบอกว่ามันเป็นข่าวร้ายล่ะ
นี่ พวกคุณ ฉันเจออะไรบางอย่าง
ฉันกำลังตรวจทะเบียนรถในลิสต์ของเอ็มม่าอยู่
ดูว่าเจ้าของคนไหนมีประวัติอาชญากรรมรึเปล่า
แล้วฉันก็สังเกตเห็น ที่อยู่ของรถคันนี้ที่ลงทะเบียนไว้
อยู่ถัดไปจากร้านกาแฟ ที่เอ็มม่าเข้าไปในวันที่เธอถูกฆ่า
เธอจับตาดูรถคันนั้นอยู่
เธอต้องคิดว่าเป็นรถที่โซอี้ขึ้นตรงจุดพักรถแน่ ๆ
แล้วพอเจ้าของรถรู้ว่าเธอกำลังตามเขา
- เขาเลยออกล่าเธอ - แล้วรถคันนี้เป็นของใคร
ตรงนี้แหละที่แปลก มันเป็นของผู้หญิงคนนี้
- คอนนี่ ลูอิส - แต่เธออายุ 72 และไม่มีประวัติอาชญากรรม
ขอที่อยู่เธอหน่อย
นี่ไง
รถซีดานสีขาว มีตัวอักษร "เอกซ์" กับ "แซด" ในทะเบียน
มีสติ๊กเกอร์ "เอ็นวายซี" ที่กระจก ตรงกันกับที่เด็กเสิร์ฟบอกเอ็มม่าเลย
ก็ใช่ แต่หญิงชราอายุ 72 มาเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้ยังไง
คุณโอเคมั้ย
หลังจากผ่านมาหลายปี ในที่สุดผมอาจได้คำตอบ
คุณนายลูอิส ตำรวจนิวยอร์ก
มันเปิดอยู่
ทีวีเปิดอยู่
คุณนายลูอิส ได้ยินผมมั้ย
คุณนายลูอิส
คุณนายลูอิสคะ
ไม่มีร่องรอยการทรมานหรือรอยกรีดบนผิวเธอ
แต่จนกว่าจะนำศพเธอไปที่ห้องชันสูตร เรายังตัดเรื่องการฆาตกรรมออกไม่ได้
- เธอตายมานานแค่ไหนแล้ว - ดูจากการย่อยสลาย ฉันว่าประมาณสามปี
- ไม่มีใครสังเกตเห็นเลยเหรอ - ฆาตกรเป็นคนทำ และเขาใช้รถเธอ
และอาจจะบ้านเธอด้วย
เบ็คเกตต์
ดูสิว่าผมเจออะไรในครัว
กล่องไม้ขีดเหมือนที่เราเจอ ในห้องของเอ็มม่าที่โรงแรม
ถ้าเอ็มม่าตามติดฆาตกร เธออาจตามเขาไปที่นั่น
ผมตรวจสอบรายชื่อญาติของคุณนายลูอิสแล้ว
เธอมีญาติเพียงคนเดียวคือลูกชาย
เจอเบอร์โทรเขาในข้าวของของเธอ
รหัสพื้นที่ 910 งั้นเหรอ ที่ไหนเนี่ย
- นอร์ทแคโรไลน่า - โอเค
ฉันจะไปบอกเขาเอง ดูว่าเขารู้อะไรบ้าง
คงไม่ได้อะไรมาก ถ้าเขาไม่ได้เจอเธอมาสามปีแล้ว
ลูกชายแบบไหนกันที่ไม่แวะมาเยี่ยมแม่บ้าง
ไม่ใช่ทุกครอบครัวจะเข้ากันได้ดี พ่อผมไม่คุยกับพี่ชายเขาตั้ง 20 ปี
ไม่มีอะไร
ลองหาโทรศัพท์สิ
ตู้มันถูกเลื่อน
คนที่อยู่ข้างใน วางอาวุธซะ
มีทางลับอยู่ใต้นี้
ทุกคน เขาอยู่ข้างใต้ ไปเร็ว
หยุดนะ
โนอาห์ ลูอิส อายุ 52 ปี เคยอยู่ในกองทัพช่วงนึงในปี 90
ตอนนี้ไม่มีประวัติการทำงานที่ไหน เขาบอกเพื่อนบ้านว่าแม่เขานอนป่วยเรื้อรัง
และเขามาดูแลเธอ
พวกเขาก็เลยคิดว่าเขาเป็นลูกชายที่ดี
ใช่ แต่ความสัมพันธ์แม่ลูกห่างไกลจากคำว่าดีมาก
สี่ปีก่อน แม่เขาส่งตัวเขา เข้าสถานบำบัดทางจิตของรัฐ
หลังจากที่เขาใช้มีดขู่ภรรยาตัวเอง ผมเลยติดต่อไปหาหมอที่รักษาเขา
เขาบอกว่าโนอาห์มีความผิดปกติ แบบบุคลิกภาพแปรปรวน
และมีแนวโน้มการใช้ความรุนแรง
งั้นก็คือเขาสินะ
มีบันทึกว่าเขาอยู่ที่ไหนเมื่อ 30 ปีก่อนบ้างมั้ย
เราสนใจว่าตอนนี้เขาอยู่ไหนมากกว่า
เราส่งทีมออกตรวจพื้นที่ละแวกนี้ เราออกประกาศจับแล้ว แต่ยังไม่เจออะไร
ทฤษฎีแบบแผนของฆาตกรของคุณ เหมือนจะได้ผลนะ
- เจออะไรเหรอ - ใช่ จากเดือนกุมภาพันธ์ ปี 83
หลังจากวันที่คุณเจอศพ ตำรวจออกใบสั่งให้รถพิกอัปที่ถูกจอดทิ้งไว้คันนึง
พวกเขาเห็นมันจอดอยู่ข้างทาง ใกล้กับฮอลแลนเดอร์วู้ด
รถเป็นของเจ้าของฟาร์ม
และเขาให้หญิงสาวที่เป็นแรงงานต่างด้าว ใช้ออกไปข้างนอกและขนของ
ตอนตำรวจบอกเจ้าของฟาร์มว่าพบรถของเขา เขาคิดว่าเธอก็แค่หนีไป
เขาเลยไม่ไปแจ้งความคนหาย
ไม่ เขาไม่อยากให้เธอมีปัญหากับตม.
- เขาจำได้มั้ยว่าเธอคือใคร - ได้
และเขามีรูปถ่ายเธอด้วย
เธอชื่ออะไร
โรซาลิต้า แคมโป
เราจะสืบเรื่องโนอาห์ให้ลึกลงไปอีก
เขาอาจเกี่ยวข้องกับเรื่องเมื่อ 30 ปีก่อนได้
เราจะหาเขาจนเจอ แคสเซิล ฉันสัญญา
ฉันต้องออกไปรับการประเมินแล้ว
- อยากให้ฉันเลื่อนไปก่อนมั้ย - ไม่ ผมควรไปเป็นเพื่อนคุณ
ฉันไม่เป็นไร
- ฉันจะโทรหาตอนเสร็จแล้ว โอเคมั้ย - โอเค
- บายค่ะ - บาย
"ความตายในป่า โดยริชาร์ด แคสเซิล อายุ 11"
"หน้าเธอมีเลือดเลอะเต็มไปหมด"
"เย็นเหมือนน้ำแข็ง"
- ไง - ไงคะ
- พ่อยุ่งอยู่เหรอคะ งั้นหนู... - ไม่ พ่อแค่...
อ่านที่พ่อเคยเขียนไว้เมื่อนานมาแล้ว
- พ่อคะ ตอนนั้นพ่ออายุเท่าไหร่ตอนที่พ่อรู้ - รู้อะไร
ว่าพ่ออยากเป็นนักเขียน
คิดว่าตั้งแต่เด็ก ทำไมเหรอ
หนูกำลังจะจบเกรด 11
และหนูไม่รู้ว่าหนูอยากทำอะไร
ตอนพ่ออายุเท่าหนู พ่อก็ได้ตีพิมพ์หนังสือเล่มแรกแล้ว
และตอนนี้พ่อก็จะได้รางวัลที่ยอดเยี่ยม เพราะพ่อทำตามสิ่งที่พ่อชอบ
หนูจะเป็นคนที่ยอดเยี่ยมได้ยังไง
ถ้าหนูยังหามันไม่เจอ
เชื่อพ่อสิ
ลูกจะเจอ หรือ...
หรือมันจะเจอลูกเอง
แล้ววันหนึ่งลูกจะมองย้อนกลับมา แล้วจะรู้ว่า...
ทุกประสบการณ์ที่ลูกเจอ ทุกทางเดินที่เหมือนจะผิดพลาด หรือเจอทางตัน
ที่จริงแล้วมันได้นำลูกตรงไปสู่สิ่งที่ลูกเป็น
และอะไรก็ตามที่ลูกเป็น พ่อไม่เคยสงสัยเลย
ลูกต้องกลายเป็นคนที่ยอดเยี่ยมแน่นอน
แล้วลูกรู้มั้ยว่าพ่อรู้ได้ยังไง
- ยังไงคะ - เพราะลูกยอดเยี่ยมอยู่แล้ว
พวกเขาพร้อมแล้วครับ คุณนักสืบ
เชิญนั่ง
นักสืบเบ็คเกตต์ ในรายงานแจ้งว่า คุณเข้าสอบเลื่อนขั้นเป็นผู้กอง
ใช่ค่ะ ท่าน
อะไรทำให้คุณคิดว่าตัวเองมีคุณสมบัติที่เหมาะสม
ประสบการณ์ของดิฉันที่สถานี 12 ทำให้มั่นใจในภาวะความเป็นผู้นำของดิฉันค่ะ
- และจุดนี้... - ที่ผมหมายถึงก็คือ...
อะไรทำให้คุณคิดว่าคุณมีคุณสมบัติเหมาะสม กับตำแหน่งนักสืบของกรมตำรวจนิวยอร์ก
- อะไรนะคะ - หน้าที่คุณคือการบังคับใช้กฎหมาย
แต่คุณก็ละเลยมันซ้ำไปซ้ำมา
ที่ลอสแอนเจลิส คุณสืบสวนคดี
- นอกเหนือขอบเขตอำนาจของคุณ - แต่...
คุณใช้ตราของคุณไล่ตามแก้แค้นเรื่องส่วนตัว กับวุฒิสมาชิกแบร็กเก็น
คุณล้ำเส้น และทำให้หลายชีวิต ตกอยู่ในอันตรายนับครั้งไม่ถ้วน
- ท่านคะ ชายคนนั้นคือฆาตกร - คุณระงับข้อมูลคดีจากผู้บังคับบัญชา
และขัดต่ออำนาจหน้าที่ทุกครั้งที่คุณพอใจ
นี่ไม่รวมถึงความสัมพันธ์ ในการทำงานกับริชาร์ด แคสเซิล
บอกผมมาสิ คุณนักสืบ กี่ครั้งที่คุณปล่อยให้ความรู้สึกส่วนตัวต่อสามีคุณ
มาบงการคุณในการไล่ตามผู้ต้องสงสัย
ท่านคะ นั่นไม่ยุติธรรมเลย ดิฉันไม่เคย...
และตอนที่เขาหายตัวไป คุณใช้ตำแหน่งหน้าที่ของคุณ
และเงินภาษีจำนวนมาก ขอความช่วยเหลือ จากเพื่อนนักสืบในการตามหาเขา
และคุณทำให้เสื่อมเสียชื่อเสียง โดยการเป็นแรงบันดาลใจ
ให้นิยายเรื่อง "นิกกี้ ฮีต นักสืบกรมตำรวจนิวยอร์ก"
ผู้ใช้เวลาส่วนใหญ่บนเตียง มากกว่าการไล่ล่าฆาตกร
นักสืบเบ็คเกตต์ คุณคาดหวังว่าจะเป็นผู้นำ หรือทำงานในตำแหน่งปัจจุบันต่อได้ยังไง
เมื่อชัดเจนว่าคุณได้แต่ตัดสินผิดพลาดมาตลอด
- ท่านคะ ถ้าท่านได้พิจารณารายงานของฉัน... - เราก็กำลังพิจารณาอยู่นี่ไง
คุณไม่มีคุณสมบัติพอต่อการเป็นผู้กอง และผมคิดว่า
คุณไม่มีคุณสมบัติพอต่อการเป็นนักสืบด้วยซ้ำ
ขอบคุณ คุณไปได้
ท่านคิดผิดค่ะ
- อะไรนะ - ดิฉันพูดว่า "ท่านคิดผิด"
ในทุกคดีที่ท่านอ้างถึง
ดิฉันไม่เพียงแต่ประสบความสำเร็จ ในการนำตัวฆาตกรมาดำเนินคดี
แต่ดิฉันยังทำมัน ด้วยความเคารพกฎหมายอย่างสูงสุด
และต่อส่วนงานที่ดิฉันเป็นตัวแทน
และในเรื่องความสัมพันธ์กับคุณแคสเซิล
เขาได้พิสูจน์แล้วว่าเขาเป็นคู่หูที่เก่งกาจ และคอยสนับสนุนดิฉันเสมอ
และสำหรับเรื่องตัวละครในนิยายที่อ้างถึงดิฉัน
ดิฉันภูมิใจมากที่เป็นแรงบันดาลใจของเขา และภูมิใจที่ได้เป็นภรรยาเขา
ท่านถามว่า "คุณคาดหวังการเป็นผู้นำได้ยังไง"
ด้วยการต่อสู้เพื่อสิ่งที่ถูกต้องต่อไป ไม่ใช่แค่เฉพาะเรื่องง่าย ๆ
งานของดิฉันคือการปกป้องพลเมืองนิวยอร์ก
ดิฉันจะทำต่อไป และจะทำให้ดีกว่าคนอื่น ๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ดี
ดิฉันไม่ได้ล้ำเส้น
ดิฉันทุ่มเทกับมัน
และหากท่านมีคำถามอื่น ๆ อีก
ท่านก็สามารถถามครอบครัวของเหยื่อ ในคดีที่ดิฉันดูแลได้ค่ะ
นักสืบเบ็คเกตต์
นั่งลงก่อน
นั่นเป็นการตอบโต้ที่เต็มไปด้วยอารมณ์และมีพลัง
ที่จริงแล้ว มันก็เป็นสิ่งที่เราคาดหวังว่าจะได้ยิน
นี่ไม่ใช่การประเมินผลงาน
งั้นทำไมท่านโจมตีดิฉันแบบนั้น
เราต้องการดูว่าคุณจะแก้ต่างให้ตัวเองได้หรือไม่
เคท นี่คือการทดสอบ
- เกี่ยวกับอะไรคะ - อนาคตของคุณ
เราตามหาคนอย่างคุณมาตลอด
คนที่ซื้อไม่ได้
วีรบุรุษตัวจริงที่จะปกป้องประชาชนได้
เคท คุณยิ่งใหญ่กว่าสิ่งที่คุณเป็นอยู่ตอนนี้ คุณรู้ดี
นั่นคือสาเหตุที่คุณไปดี.ซี. สาเหตุที่คุณไปสอบเป็นผู้กอง
คุณต้องการเวทีที่ใหญ่ขึ้น และเราต้องการมอบมันให้คุณ
เราคิดว่าคุณมีอนาคตที่ไกลแน่
สำหรับอะไรคะ
เราอยากให้คุณลงสมัคร เป็นผู้แทนในวุฒิสภานิวยอร์ก
- วุฒิสมาชิกงั้นเหรอ - และพวกเขาบอกว่านี่แค่เริ่มต้น
ปรากฏว่าทางพรรคได้ตามดูฉันมาสักพักนึงแล้ว
พวกเขาคิดว่าประชาชนกำลังมองหาคนแบบฉัน
- แล้วคุณคิดว่าไง - ไม่รู้สิคะ แคสเซิล
ฉันเป็นตำรวจ ไม่ใช่นักการเมือง
ฉันเคยบอกคุณรึยังว่า เคยอยู่ในสหประชาชาติจำลองตอนเด็ก ๆ น่ะ
แม่ฉันเป็นหนึ่งในพี่เลี้ยง
และหลังจากที่ท่านได้ดูฉัน แม่พูดว่า "รู้มั้ย เคที่
ลูกสามารถโตไปเป็นอะไรก็ได้ที่ลูกอยากเป็น"
ฉันอยากเป็นเหมือนแม่ค่ะ
อยากเป็นคนที่สร้างความเปลี่ยนแปลง
คุณทำแล้ว
ตอนนี้คำถามคือคุณจะสร้าง ความเปลี่ยนแปลงที่ใหญ่กว่าได้มั้ย
แคสเซิล ถ้าคุณได้เห็นวิธีที่พวกเขา โจมตีฉันในห้องนั้นละก็
และในการหาเสียง มันจะยิ่งแย่กว่า
คุณ อเล็กซิส พ่อฉัน มาร์ทา พวกคุณจะถูกลากเข้าไปเกี่ยวด้วย
พวกเราแข็งแกร่งนะ
- งั้นคุณคิดว่าฉันควรทำเหรอคะ - ผมรู้ว่าคุณทำได้
พวกเขาบอกว่าฉันทำข้อสอบได้ดีมาก
ฉันอาจจะมีหน่วยเป็นของตัวเองภายในหนึ่งปี
- คุณต้องตัดสินใจเมื่อไหร่ - เร็ว ๆ นี้ค่ะ
ไม่ว่าคุณจะตัดสินใจยังไง ผมก็จะสนับสนุนคุณ
ขอบคุณค่ะ
- เบ็คเกตต์ - เบาะแสจากกล่องไม้ขีดนั่นได้เรื่องแล้ว
หน่วยที่เราส่งไปเฝ้าที่บาร์นั่น เห็นโนอาห์ ลูอิสเข้าไปข้างใน
- หน่วยเฉพาะกิจเพิ่งจับเขาได้ - พวกเขาเจอตัวแล้ว
- แม่ฉันอยู่ที่ไหน - กำลังถูกชันสูตรอยู่
ฉันเตือนแล้ว แต่แม่ไม่หยุดปากมากเรื่องฉันซะที
ตอนนี้เธอไม่พูดสักคำ
มันคือสิ่งที่แม่สมควรได้รับ
แล้วคนอื่น ๆ ล่ะ พวกเขาสมควรได้รับสิ่งที่เขาโดนรึเปล่า
เรารู้ว่าคุณทำอะไรลงไป โนอาห์
ตัวตนที่แท้จริงของคุณ
เล่าเรื่องเอ็มม่า มัลลอยให้เราฟังหน่อย
ฉันจำชื่อไม่เก่ง
"เอ็มม่า มัลลอย"
คุณรู้จักเธอ
คุณอยู่ที่ไหนเมื่อคืนวานนี้
- ข้างนอก - ข้างนอกที่ไหน
เพื่อนบ้านบอกว่ารถคุณไม่อยู่
- ฉันไปขับรถเล่น - คุณได้ขับไปที่ป่ารึเปล่า
แล้วผู้หญิงคนนี้ล่ะ โซอี้ แอดดิสัน
มีคนเห็นเธอขึ้นรถคุณ โนอาห์ ตอนนี้เธอหายตัวไป
- เธอน่ารักดี - เธอตายหรือยัง
ฉันช่วยนายไม่ได้
คุณพาพวกเขาไปไหน คนอื่น ๆ ด้วย
คุณทำให้พวกเขาหายไปได้ยังไง
เรามีรถคุณ โนอาห์ บ้านคุณด้วย เราจะหาหลักฐานให้เจอ
เอ็มม่าเจอหลักฐานใช่มั้ย
นั่นคือสาเหตุที่คุณตามล่าเธอใช่มั้ย เพราะเธอเข้าใกล้เกินไป
นั่นคือเหตุผลที่คุณยิงใส่เราใช่มั้ย
นายอยู่ในบ้านฉัน
ไม่เห็นเหรอ ฉันคือเหยื่อ
ฉันคือเหยื่อ
- มีอะไรเหรอ - เพราะเขาเอาตัวรอดมาได้กว่า 30 ปี
ผมคิดว่าเขาน่าจะจัดการได้ยากกว่านี้
เรามีปัญหาแล้ว
ผมเพิ่งคุยกับหน่วยเฉพาะกิจ จนถึงตอนนี้ เรายังไม่พบอะไรในบ้านหรือในรถ
ที่จะเชื่อมโยงโนอาห์กับเอ็มม่า หรือโซอี้ได้เลย
งั้นเราเชื่อมโยงเขา กับการฆาตกรรมเหยื่อสักคนไม่ได้เลยเหรอ
แล้วการฆาตกรรมแม่เขาล่ะ
ผลชันสูตรชี้ว่าเธอตายด้วยสาเหตุทางธรรมชาติ
ตอนนี้ ที่เราตั้งข้อกล่าวหาเขาได้ ก็คือกระทำผิดต่อศพ
- เขายิงใส่เรา - ใช่ แต่ตอนนั้นเขาซ่อนตัวอยู่ในตู้เสื้อผ้า
เขาอ้างได้ว่าเขาไม่รู้ว่าเราเป็นตำรวจ เขาแก้ต่างได้
แคสเซิล เราเชื่อมโยงเขา กับคดีที่ฮอลแลนเดอร์วู้ดไม่ได้
ในปี 83 เขาอยู่ในโรงเรียนเตรียมทหาร ที่เซาท์แคโลไรน่า ที่อยู่ไกลออกไป
ตอนนั้นเป็นช่วงวันหยุดยาว เขาอาจกำลังพักร้อน หรือโดดเรียนก็ได้
เว้นแต่บันทึกทั้งหมดหายไป และไม่มีทางพิสูจน์ได้
สิ่งที่คณะลูกขุนจะได้ยินก็คือ เขาอยู่ห่างจากนิวแฮมป์เชียร์ 1,000 ไมล์
- ไม่มีหลักฐาน ก็ไม่มีคดี - กุญแจสำคัญคือเอ็มม่า
เราต้องหาตำแหน่งรถของเขาในบริเวณนั้น ตอนที่เธอถูกทำร้าย
ประสานงานไปที่เจ้าหน้าที่คอลลินส์ ให้ลงพื้นที่ตรวจที่นั่น
มันต้องมีที่ที่เขาไป สถานที่ลับตาคนที่เขาเอาศพไปทิ้ง
คุณบอกว่าเขาพบจิตแพทย์อยู่ด้วย
ใช่ ดอกเตอร์แวน โฮลซ์แมน
รู้มั้ย บางทีโนอาห์อาจพูดอะไร ตอนบำบัดบ้างก็ได้ นั่นอาจช่วยเราได้
เราจะพบโฮลซ์แมนได้ที่ไหน
ถ้าสุดท้ายแล้วโนอาห์รอดไปได้ คุณได้ส่งผมเข้าบำบัดแน่
ขอโทษค่ะ เราอยากคุยกับดอกเตอร์โฮลซ์แมนค่ะ
ค่ะ สักครู่นะคะ
ฟังนะ ถ้าหลังจากเจ็ดปีกับทฤษฎีบ้า ๆ ของคุณ
แล้วคุณยังไม่ถูกส่งตัวเข้ารับการบำบัดล่ะก็ ฉันก็คิดว่าคุณรอดแล้วล่ะ
สวัสดีครับ ผมดอกเตอร์โฮลซ์แมน
ผมเข้าใจว่าคุณกำลังหาตัวผมอยู่
ค่ะ ฉันนักสืบเบ็คเกตต์ และนี่ริชาร์ด แคสเซิล
เราต้องคุยกับคุณ เกี่ยวกับคนไข้คนนึงของคุณ โนอาห์ ลูอิส
ได้เลย ขอผมออกใบสั่งยาพวกนี้ให้เสร็จก่อน
- แล้วผมจะไปคุยกับคุณ - ได้ค่ะ
เบ็คเกตต์ ผมเคยได้ยินเสียงนั่น
วันที่ผมอยู่ในฮอลแลนเดอร์วู้ด
นั่นเขา เขาคือฆาตกร
แคสเซิล นั่นมัน 30 ปีมาแล้ว
- คุณไม่น่าจะ... - เคท ตอนที่เขาพูด
ผมยังรู้สึกได้ถึงมีดที่จี้คอผมอยู่ ผมไม่มีวันลืมเสียงนั้นตราบที่ผมยังมีชีวิต
ขอโทษด้วยครับ เราไปคุยกันในออฟฟิศผมดีมั้ย
เชิญนั่งครับ
ผมคงจะพูดได้ว่า ผมแปลกใจในสิ่งที่โนอาห์ทำลงไป
แต่เขามีปัญหามาก
เราทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อเขา ตอนที่เรายังดูแลเขาอยู่
ดอกเตอร์โฮลซ์แมน คุณรักษาลูอิสมานานแค่ไหนแล้วคะ
สี่ปี เราทำให้เขาสงบลง หลังจากที่แม่เขาส่งเขามา
แต่เงื่อนไขของการออกจากโรงพยาบาลก็คือ การเข้ามาประเมินสภาพจิตใจทุกเดือน
แล้วคุณสองคนคุยเรื่องอะไรกันบ้างคะ
ความโกรธ ความสัมพันธ์
ความเกลียดชังเพศหญิงของเขา
- คุณเรียนที่ดาร์ทเมาท์ - ใช่ครับ ตอนปริญญาตรี
แล้วพบคุณลูอิสครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่คะ
สองสามวันก่อน เขาค่อนข้างกระวนกระวาย
เขาคิดว่ามีคนตามเขา ผมคิดว่าเขาแค่หวาดระแวง เลยปรับยาเขา
คุณไม่รู้เลยเหรอคะว่าเขาจะทำเรื่องรุนแรง
ไม่ครับ
เขาเคยทำแบบนี้มาก่อน รู้มั้ย
ลักพาตัวผู้หญิง ฆ่าพวกเขาทิ้งในป่า
อาจนานหลายปี
- คุณรู้ได้ยังไง - ผมอยู่ในเหตุการณ์
ตอนที่เขาลงมือ เขาสวมหน้ากาก
แล้วทำไมเขาต้องทำแบบนั้นด้วย สวมหน้ากากตอนฆ่าพวกเขา
- ผมไม่รู้ - ลองเดาดูสิ
อาการทางจิตแบบไหน ถึงไปกระตุ้นให้เขาทำแบบนั้น
เจอเรื่องเลวร้ายในวัยเด็กงั้นเหรอ
จิตใจของคนเป็นโรคทางจิตมันซับซ้อน
แต่สุดท้ายเขาก็ฆ่าคนพวกนั้นอยู่ดี
แล้วทำไมเขาถึงต้องปิดบังหน้าตาด้วย
บางทีเขาอาจไม่ได้กำลังปิดบัง
บางทีนี่อาจเป็นหน้าที่แท้จริงของเขา
ปีศาจที่เขารู้ตัวดีว่าตัวเองเป็นอยู่
เขาต้องการให้เหยื่อได้เห็น และได้กลัวก่อนที่พวกเขาจะตาย
บางทีหน้ากากของเขา ก็คือผู้ชายที่เขาแกล้งเป็นอยู่ในทุก ๆ วันก็ได้
- เสียงของเขาเหรอ - ผมรู้ มันฟังดูบ้า
ก็ใช่น่ะสิ แคสเซิล เรามีผู้ต้องสงสัยอยู่แล้ว
ผู้ต้องสงสัยที่สมบูรณ์แบบ
เพราะโฮลซ์แมน รู้รายละเอียดส่วนตัวของคนไข้ เขาเลยจัดฉากให้โนอาห์ติดกับ
เผื่อเวลาที่มีใครรู้เรื่องการฆาตกรรม
และโฮลซ์แมนเรียนที่ดาร์ทเมาท์ ในนิวแฮมป์เชียร์ ปี 1983
เขาเป็นคนรักครอบครัว แต่งงานมานาน 24 ปีแล้ว
ลูก ๆ ก็เลี้ยงดูมาอย่างดี ไม่เคยโดนจับด้วย
และพยาน
พวกเขาเห็นเหยื่อขึ้นรถโนอาห์ ไม่ใช่รถโฮลซ์แมน
ผมยังอธิบายเรื่องนั้นไม่ได้ แต่โฮลซ์แมนอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้และ...
ที่รัก เรื่องเสียงน่ะ เป็นไปได้มั้ยว่าคุณจำผิด
คุณทำให้ฆาตกรรายนี้กลายเป็นปีศาจคอยหลอนคุณ
คุณพูดเองว่าอยากให้เขาจัดการยากกว่านี้
คุณไม่เชื่อผม
เขาบริสุทธิ์ เขาไม่มีส่วนเชื่อมโยงใด ๆ กับคดีนี้
- เราไม่มีอะไรให้สืบแล้ว - ยิ่งกว่าไม่มี
ที่เรามีก็แค่จำเสียงพูดเมื่อ 30 ปีที่แล้วได้ จากพยานเห็นเหตุการณ์ที่ตอนนั้นยังเด็ก
ฟังนะ แคสเซิล เราอยากไขคดีนี้ให้ได้พอ ๆ กับคุณ
คุณรู้อะไรมั้ย
ผมคาดว่าจะได้รับปฏิกิริยาแบบนี้ จากพวกเขาก็จริงนะ
- แต่ไม่ใช่จากคุณ - แคสเซิล
ฉันขอโทษ
คุณบอกว่าเป็นเขา ฉันเชื่อคุณ
ยกเว้นว่าคุณพูดถูก
เราทำอะไรไม่ได้แล้ว
เราอาจต้องจับตาดูเขาเป็นปี ๆ หวังว่าเขาจะลงมืออีก
นี่ไม่ควรเป็นตอนจบของเรื่อง
ฉันกำลังคิดนะ
เขาทำให้เหยื่อเหล่านั้นหายไป อย่างไร้ร่องรอยได้ยังไง
เขาต้องเอาไปซ่อนที่ไหนสักแห่งแน่ ๆ
ที่ที่ครอบครัวเขาไม่รู้
เขาน่าจะมีที่ซ่อนหรือที่เก็บของที่ไหนสักแห่ง
แบบนั้นจัดการยากเกินไป อาจเกิดน้ำท่วม ผู้จัดการชอบสอดรู้
เขาน่าจะหาที่ที่เขาควบคุมได้เป็นอย่างดี
ฉันเลยค้นพวกอสังหาริมทรัพย์ดู
ไม่เจออะไรเกี่ยวกับเขา แต่ฉันเจอนี่
- ที่นาเหรอ - ค่ะ
เจ้าของคือพ่อแม่ของโฮลซ์แมน เสียแล้วทั้งคู่
มันอยู่ในบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ โฮลซ์แมนอยู่ในรายชื่อผู้รับกรรมสิทธิ์คนแรก
เป็นไปได้ที่ภรรยาเขาจะไม่รู้เรื่องนี้
มันห่างไปแค่ไม่กี่ไมล์ จากจุดที่เอ็มม่าถูกรถบรรทุกชน
บันทึกภาษีแจ้งว่ามีโรงนาที่นั่นด้วย
เขาต้องขังเธอไว้ที่นั่นแน่
มันทั้งส่วนตัว ห่างไกล เป็นที่เปลี่ยว
เพียงแต่ฉันจะไม่มีวันได้หมายค้น
ถ้าฉันบุกเข้าไปโดยไม่มีหมาย หลักฐานอะไรที่เราได้จากที่นั่นก็จะใช้ไม่ได้
เพราะคุณเป็นตำรวจ
แต่คุณไม่ใช่
มันจะเป็นการบุกรุก
คุณจะทำผิดกฎหมาย
แต่ถ้าคุณเจอบางอย่าง...
ฉันรู้ว่ามันมีความหมายกับคุณมาก ไม่ว่าคุณตัดสินใจยังไง ฉันก็จะสนับสนุนคุณ
ดูเหมือนไม่มีคนอยู่
นี่คือเส้นแบ่งเขต คุณรออยู่แถวนี้แหละ
โอเค แต่คุณจะไม่เข้าไปคนเดียว
คุยกับฉันผ่านโทรศัพท์ บอกให้ฉันรู้ว่าคุณเจออะไร
ได้เลย
คุณเห็นอะไรบ้าง
ดูเหมือนเขาใช้มันเป็นที่เก็บของ
ที่เก็บของสุดสยอง
เบ็คเกตต์ รถเหมือนกับที่โนอาห์มี สีเดียวกัน
ป้ายทะเบียนเหมือนกัน สติ๊กเกอร์ด้วย เหมือนทุกอย่าง เขาทำแบบนี้นี่เอง
งั้นถ้ามีใครเห็นเขา มันก็จะพากลับไปหาโนอาห์
แต่คุณต้องเจอมากกว่านั้น ถ้าจะแจ้งตำรวจ
มองดูรอบ ๆ เขาอาจจะเก็บชิ้นส่วนของเหยื่อไว้
คุณโอเคมั้ย
โอเค
- พระเจ้า - แคสเซิล
แคสเซิล คุณเห็นอะไร
ผมเห็นพวกเธอ
รูปถ่ายของเหยื่อ
ทุกคนเลย
เบ็คเกตต์ เขาอยู่ที่นี่ เขาอยู่ในนี้
แกเจอฉันได้ยังไง
- ฉันตามหาแกตั้งแต่ที่ฮอลแลนเดอร์วู้ด - เด็กผู้ชายคนนั้น
แกเองเหรอ
ฉันน่าจะฆ่าแกซะตอนที่มีโอกาส
แกไม่มีทางชนะ โฮลซ์แมน เรารู้ว่าแกเป็นใคร
มันไม่สำคัญ
แกทั้งคู่ต้องตาย และพวกเขาจะไม่มีวันเจอฉัน
แคสเซิล
มันล็อก
- เบ็คเกตต์ - แคสเซิล
ฉันเข้าไปไม่ได้
ความอันตรายของการเผชิญหน้ากับปีศาจ
ก็คือบางครั้งปีศาจก็ชนะ
แคสเซิล เกิดอะไรขึ้นในนั้น
แคสเซิล
เบ็คเกตต์
พระเจ้า
คุณโอเคมั้ย โอเคนะ
ยังคงค้นพบความสยดสยองและคำถามอีกมากมาย
ตรงที่ดินแถบชานเมือง ของจิตแพทย์ผู้มีชื่อเสียง แวน โฮลซ์แมน
ขณะที่เจ้าหน้าที่ยังคงค้นหาศพของเหยื่อต่อไป
- คิดว่าคุณกำลังซ้อมสุนทรพจน์ของคืนนี้อยู่ - ก็ใช่ ผมซ้อมอยู่ ผมแค่...
ผมอดสงสัยไม่ได้ว่าถ้าไม่ใช่เพราะเขา
หรือเพราะวันนั้นในป่า
ผมจะได้มาอยู่ตรงนี้มั้ย เราจะได้อยู่ตรงนี้มั้ย
ที่รัก เราไม่ได้มาอยู่ตรงนี้เพราะเขา
เราอยู่ตรงนี้ได้ เพราะมีคนแบบเราในหมู่คนแบบเขา
นั่นเป็นสาเหตุที่คุณเขียนนิยายลึกลับ เป็นสาเหตุที่ฉันมาเป็นตำรวจ
เราทั้งคู่พยายามนำความยุติธรรมมาสู่โลกนี้
ทีนี้
ฉันจะไปแต่งตัว
ฉันจะได้ภูมิใจในตัวคุณอย่างที่สุดในคืนนี้
ฆาตกรรม เรื่องลึกลับ เรื่องสยดสยอง
คืนนี้ผู้ที่ได้รับเกียรติเป็นผู้เชี่ยวชาญ ในทุกด้านที่กล่าวมา
ตลอดหลายปี เขาทำให้ผู้อ่านตกอยู่ใต้มนต์สะกดของเขา
ด้วยเรื่องราวที่น่าตื่นเต้นของเขา
ผมภูมิใจที่จะขอเสนอผู้รับรางวัล นักเขียนแห่งปีของเราในปีนี้
เพื่อนที่ดีของผม ริชาร์ด แคสเซิล
ไมเคิล คอนเนลลี่ และก็ทุกท่านเลยครับ ขอบคุณมาก ไมเคิล
ผมขอขอบคุณทุกท่านสำหรับการได้รับเกียรตินี้
รู้มั้ย ผม...
สองสามวันนี้ ผมใช้เวลาส่วนใหญ่คิดว่า ผมมาถึงจุดนี้ได้ยังไง
ชั่วโมงที่ยาวนาน หน้ากระดาษว่างเปล่า
คนส่วนใหญ่คิดว่าการเขียนเป็นอาชีพที่โดดเดี่ยว
ที่ใช้เวลาของเราไปกับโลกแห่งจินตนาการ
การต่อสู้ ความรัก ความตาย
แต่เราไม่ได้ทำมันโดยลำพัง
เพราะว่าเรื่องดี ๆ ในงานเขียนของเรามาจากเรื่องจริง
และความจริงก็คือ...
ผมอยู่ตรงนี้ได้ก็เพราะทุกคนในชีวิตของผม
แม่
แม่เป็นดาราในใจของผมเสมอ
และอเล็กซิส ลูกทำให้พ่อรู้สึกทึ่งทุกวัน
สาวผมแดงทั้งคู่ คือแหล่งความรักที่ไม่มีเงื่อนไขของผม
สำหรับเพื่อน ๆ ของผมที่สถานี 12
พวกคุณยอมให้ผมเป็นส่วนหนึ่งด้วย
โดยเฉพาะคุณสองคน ฮาเวียร์ เควิน
คุณทำเหมือนผมเป็นพี่น้อง และผมขอบคุณสำหรับเรื่องนั้น
และเคท
เมื่อเจ็ดปีก่อน ผมคิดว่า คงจะไม่สามารถเขียนหนังสือได้อีก
แล้วคุณก็เดินผ่านประตูเข้ามา
และโลกทั้งใบของผมก็เปลี่ยนไป
คุณพูดถูก คุณบอกว่าผมไม่รู้อะไรเลย
แต่ตอนนี้ผมรู้แล้ว
นี่เป็นเพราะคุณ
เพราะเรา
ตลอดไป
เป็นสุนทรพจน์ที่น่ารักมาก ลูกรัก
ก็ผมมีแรงบันดาลใจ
แคสเซิล แล้วใครจะเป็นแรงบันดาลใจให้คุณ ถ้าเบ็คเกตต์กลายเป็นวุฒิสมาชิกล่ะ
ใช่ คุณจะตามเธอไปไหนมาไหนไม่ได้แล้วนะ
ไม่รู้สิ บางทีต่อไปผมอาจเขียน นิยายเขย่าขวัญเกี่ยวกับการเมืองก็ได้นะ
ฉันจะอ่านมันแน่
เบ็คเกตต์ ถ้าคุณลงสมัครจริง ฉันจะช่วยคุณหาเสียง
ขอบคุณนะ
นั่นเป็นก้าวสำคัญทีเดียว เคท
คุณตัดสินใจหรือยังว่าคุณจะทำอะไร
ยังเลยค่ะ แต่ไม่ว่าจะเป็นอะไร ฉันกำลังตั้งหน้าตั้งตารอการผจญภัย
ที่แน่ ๆ คือมันจะเปลี่ยนแปลงไป
แต่ผมรู้ว่ามีสิ่งหนึ่งที่จะไม่มีวันเปลี่ยน
คือสิ่งที่พวกเรามี
ฉลอง
เพื่อเรา
- เพื่อเรา - เพื่อเรา
ดื่ม
- จากสถานี มีการฆาตกรรมเกิดขึ้น - อะไรกัน
"แปลโดย: SDI Media"