Çeviri: returnz İyi Seyirler.
Meteoroloji Dairesi Telmar Kasırgası’nın şiddetini ikinci kategoriye yükseltti.
Sağanak yağış ile birlikte rüzgar hızının saatte 135 km’yi bulması bekleniyor.
Burası Çöl Kartalı. Kayıp üç kişiden hâlâ bir iz yok.
Anlaşıldı, lütfen kurtarma operasyonuyla ilgili rapor verin.
Hadi!
Merkez, burası birinci kurtarma timi.
Köpeklerimiz kayıpları bulamadı. Burası gittikçe kötüleşiyor.
- Fırtına şiddetleniyor. - Çöl Kartalı, orada durum nedir?
Ani bir sel tehlikesi var. Adamlarınızı hemen geri çekin.
Bütün ekipler yüksek araziye. Büyük miktarda su geliyor.
Kurtarma ekibi, hemen geri çekilin ya da bir sığınak bulun.
Atıyla gelen gönüllü nerede? Telsize cevap vermiyor.
Çoktan geri dönmüştür. Burada kalması için delirmiş olması lazım.
Aşırı türbülans var. Geri dönüyoruz.
- Buradayız!
- Yardım et!
Hemen gitmemiz gerek. Çok fazla su geliyor.
Bin hadi!
Karımda bizimleydi. Onu gördün mü?
- Hadi. Bin. - Öylece gidemeyiz. Aşağıda olabilir.
Orada değil. Onu nehrin aşağısında buldum. Ölmüştü.
- Lütfen Jaime, gidelim! - Onu bulacağım.
Jaime!
İn hadi!
Şu kayanın arkasına geç!
Hadi oğlum.
Bana yakın dur. Tutunabildiğin kadar sıkı tutun!
Ölecek miyiz?
- Onu nerede buldunuz? - Akıntının üç kilometre aşağısında. Ana Kanyon’da.
- Kimliğini belirleyebildiniz mi? - Henüz değil. Fena hırpalanmış.
Bu kim?
Ara sıra gönüllü olur yüzbaşı.
İçi geçmiş ama çok iyi iz sürücüdür.
İyi misin John?
Kadın ilk dalgada öldü. Kocası da kaçtı.
Evet onları nehrin bir buçuk kilometre aşağısında bulduk.
Elinden geleni yaptın John.
Yardımın için minnettarız, tekrar.
Bayım.
Teşekkür ederim.
Rica ederim.
Aferin oğlum.
- Yorgun musun? - Evet.
Üşümüş de olmalısın.
Sıcak bir kahve içini ısıtacaktır.
Haberleri duydum.
İki kişi ölmüş.
Onları kurtaramadım.
Savaşta kardeşlerimi de kurtaramamıştım.
Bazılarını kurtaramadın diye kendini suçlayamazsın.
Artık savaşta değilsin.
Sadece kafanın içinde.
Kapatması çok zor.
Orada otururken bana babanı hatırlatıyorsun.
Dışarıda sallanan koltuğunda öylece otururdu.
Hep düşünürdü, hiç konuşmazdı.
Ama sen burada harika bir iş çıkardın.
Burayı çekip çevirdin.
Kalıp Gabriella’yı büyütmeme…
…yardım ettiğin için sana minnettarım.
Teşekkür ederim.
İyi geceler Maria.
Sakin, sakin.
Aferin. Hadi dön.
Tamam oğlum. Tamam.
Hadi oğlum. İşte böyle.
Dön, dön.
Hadi. Hadi oğlum.
Hadi.
- Günaydın. - Günaydın.
İyi uyudun mu?
Gayet iyi.
Gabriella’nın arabasını göremedim.
Telefonla aradı. Merak etme John.
Antonia’ya gitti.
Yeni yuvarlak yüzlü aygır için bana yardım eder diyordum.
O atı sevmişti. Harika dönüyor. Harika.
Evet.
İyi bir eğitmen olurdu.
Atlarla arası iyi.
Sence de öyle değil mi?
Belki.
Ama o üniversiteye gidiyor.
Sence senin gibi sürekli at kokmak ister mi?
O kadar kötü mü?
Atları seven biri için hayır.
- Buraya! - Buraya!
Karımı gördün mü?
Hataya yer yok.
Bu savaşı kazanacağız.
Sizi temin ederim ki ordu…
Bu strateji başarılı olamaz.
- John Amca! - Burdayım!
Selam.
Tünaydın.
Atları çalıştırdın mı?
Evet, oldukça.
Neyle uğraşıyorsun?
Bunun ne olduğunu biliyor musun?
Küçük bir bıçak.
Hayır, Şam çeliği.
Bu bir mektup açacağı. Üniversitede işine yarar diye düşündüm.
Sonra üzerine bu beyaz sapları takacağım.
Mektup açacağı öyle mi?
Masana çok yakışacak.
Bunu sana söylemek istemezdim ama artık kimse mektup yazmıyor.
O zaman veletleri kendinden uzak tutmak için kullanırsın.
- Her neyse. - Tamam.
- İt. - Tamam. Tanrım.
- Menteşeleri yağlamam gerek. - Yardım edebilirim.
Olur. Dün gece nasıldı?
İyi, partiye fazla kişi de gelmedi.
- Niçin? - Yağmur yüzünden.
Büyükannem dün gece olanları anlattı.
Ölen insanları.
Sen iyi misin?
Senin hatan değildi, biliyorsun değil mi?
Sen uğraştın.
Uğraştım.
At sürmek ister misin?
- Olur, hadi çizmelerini giy. - Tamam.
Bu çok acayip. Üniversiteye başlayacağım.
Nedenini bilmiyorum ama ne yapmak istediğime karar veremiyorum.
Sen benim yaşımdayken biliyor muydun?
Evet. Asker olmak istiyordum.
Benim yaşımda mı?
Senin yaşından bile önce.
Sevdin mi peki?
Bir süreliğine hayatımdaki en iyi arkadaşlara sahip oldum.
Sen gidince buralar epey sessiz olacak.
Böyle sorular soran biri olmayacak.
- Eminim başa çıkarsın. - Evet.
Güneş batıyor. Gitmek için sadece…
…bir saatim kaldı.
- Nedenmiş o? - Antonia’ya gitmeliyim.
Sonbaharda üniversiteye gidecek arkadaşlar için bir parti veriyor.
Neden onları buraya davet etmiyorsun?
Ne?
Onları buraya çağır.
Geçen sefer olanları unuttun mu?
- Onların ödünü patlattın. - Niçin?
Gözün hep üzerlerindeydi çünkü.
Hayır.
Bazen yapıyorum ama kasıtlı değil.
Teşekkür ederim ama Antonia o işi halletti.
Orada yapacağız, olur mu?
Onlara tünelleri göster.
Ne?
Onlara tünelleri göster.
Sen kimseyi o tünellere sokmazsın.
Evet ama onlar senin arkadaşların.
Gelebilirler.
- Tamam, olur. Evet. - Evet, onlara tünelleri göster.
- Evet, eğlenceli olur. - Evet.
Seninle at sürmeyi özleyeceğim.
Ben de seninle binmeyi özleyeceğim.
Hazır olun.
Vay canına!
Çok iyi değil mi? Buraya kimseyi sokmaz.
Bu çılgınca.
Ne biçim bir müzik bu.
Eğer annesi duysaydı.
Sen seviyor musun?
Alışıyorum.
Umarım iyi vakit geçiriyordur.
Beni tünellere hiç sokmadın.
Bunu gerçekten istiyorsan sana bir tur ayarlayabilirim.
Yok ben almayayım. Aşırı pis.
Öyledir.
Burası parti için harika bir yer.
Şimdi olmaz, tamam mı? Kafam çok dolu.
Anlıyorum.
-Şunu sen mi çizdin? -Evet.
On yaşındayken çizmiştim.
Tam bir başyapıt.
-Kim o?
Buna bakmalıyım. Gizelle.
Naber kızım, beni duyabiliyor musun? Telefon iyi çekmiyor.
Evet, evet. Duyuyorum.
Herşeyi anlat.
- Gabrielle. - Evet?
Ne yapıyorsun burada? Bütün arkadaşların gitti.
Ortalığı fena dağıtmışlar. Temizlik yapıyordum.
Nasıl geçti?
Herkes çok eğlendi.
Amcan bu tünelleri niçin inşa etti diye sorup durdular.
Sen ne dedin?
Kazmayı sevdiğini ve birazcık da deli olduğunu söyledim.
Gayet mâkul.
Seninle birşey konuşmalıyım.
Ve bu konuda ön yargılı olmanı istemiyorum.
Meksika’ya gitmem lazım.
Neden istiyorsun bunu?
Çünkü babamı buldum.
Arkadaşım Gizelle, orada yaşıyor.
Eskiden burada yaşardı. Onu hatırladın mı?
Evet.
Ondan bir iyilik istedim ve o da onu buldu.
Ona yakın bir kasabada yaşıyor.
John Amca, bunu yapmalıyım. Onun ağzından duymalıyım.
Böyle birşeyi neden yaptığını anlamam gerek.
Çünkü o iyi bir adam değil.
- O kadar basit olamaz. - Basit.
John Amca, hikâyelerini dinledim. Çok fazla şey yaşamışsın.
Fakat benim dünyam seninkinden çok farklı.
Hayır değil. Daha kötü.
Hayır değil.
İnsanlar sebepsiz yere kötü davranmazlar.
Hiçbir şey bir adamın ailesini terk etmesine neden olamaz.
Bir ailesi olduğu için şanslıydı.
-Neden bu kadar sinirleniyorsun? -Çünkü ne kadar kötü olduğunu bilmiyorsun.
Ben bir adamın kalbinin ne kadar kara olabileceğini biliyorum.
Orada iyi bir şey yok Gabrielle.
-Belki değişmiştir. -Öyle adamlar değişmez.
Sadece kötüleşir.
Sen değiştin.
Değişmedim.
Sadece kontrol altında tutuyorum. Hem de her gün.
John Amca, bana güvenmelisin.
Artık doğru kararlar verebileceğimi bilmeni istiyorum.
Ben orayı kontrol edemem.
Beni sonsuza kadar koruyamazsın.
Ben olduğum sürece…
…sana bir daha asla zarar vermeyecek.
Hiç kimse.
17 yaşındayken doğrularının peşinden gittiğini söyledin.
Ve seni kimse durdurmadı.
Keşke durdursalardı.
Gabrielle seni kızım gibi görüyorum.
Cevaplar istediğini biliyorum.
Biraz daha bekle.
Biraz daha olgunlaş.
Dünyayı biraz daha tanı.
Benim için bunu yapar mısın lütfen?
Tamam.
Teşekkürler.
- Ben yatacağım. - İyi geceler.
İyi geceler.
Baban seni istemedi.
- Sadece nedenini bilmek istiyorum. - Bunun ne önemi var?
Adam tam bir şerefsiz. Ne kalbi ne de ruhu var.
Neler oluyor?
Babasını görmek istiyormuş.
Gabrielle, anlaştığımızı sanıyordum.
Anlaştık, anlaştık. Üzgünüm.
Ama ben bütün gece düşünüp durdum.
Ve cevapları şimdi istiyorum, sonra değil.
Onu nasıl buldun?
Gizelle yardım etti.
Gizelle.
Hâlâ o kızla konuşuyor.
- Gizelle kötü biri. - O değişti.
O kız değişmez. Buradan gittiği zaman çok sevinmiştim.
Bana yardım etmeye çalışıyor sadece.
Seni hatırlamayacak bile.
Sana babalık bile yapmadı.
Bu adam sana daha çok babalık yaptı.
Senin yanında oldu, seni korudu.
Son on yıldır senin baban oydu.
- O şerefsiz değil. - Maria, sakin ol.
Hayır. Neden?
Çünkü.
O adam seni görmeyi bile haketmiyor.
Annen kanserden ölürken o adam hastaneye bile gitmedi.
Bir yılbaşı anneni döverken John onu ellerinden kurtardı.
Bu kadar yeter.
Anlat ona.
Onunla görüşmeni istemiyorum.
O tehlikeli yere gitmene izin vermiyoruz.
- Lütfen. - Yeter!
Tamam.
Haklısın, gitmeyeceğim.
Antonia’ya gidiyorum.
- Tamam. - Özür dilerim.
Sorun değil. O daha çocuk.
John Amca!
Az önce yaşananlar için özür dilerim.
Sorun değil.
Tamam.
Merhaba! İçeri gel!
Bir bakayım sana.
Çok güzelsin.
Hiç değişmemişsin.
Hâlâ bakire misin?
Rahat ol, şaka yapıyorum.
Yol seni yormuş olmalı.
-Bir şey içer misin ? -Hayır, gerek yok.
Bence var.
Şuraya oturayım.
Etrafa baktığını farkedebiliyorum.
Ne?
Güzel ev değil mi?
Evet güzel.
Bana baktığını da farkediyorum.
Hayır.
Hayır, harika görünüyorsun.
Değiştiğimin farkındayım.
Burada hayat kolay değil kardeşim.
Yapman gerekeni yapmalısın.
Evet, anladım.
Babamı bulmama yardım ettiğin için sana minnettarım.
Evet kolay olmadı ama önemli değil.
-Sana ufak bir hediye… -Hayır, hayır.
Oradan dilenci gibi mi duruyorum?
Hayır Gizelle.
- Öyle demek… - Şaka yaptım.
Tamam.
Bir anlığına gerçekten inandım.
Senin duygularını asla incitmem.
İşimi bitireyim de babanı görmeye gidelim.
Olur.
Deh. Hadi!
Deh.
Hadi!
İşte burası. 172 numara.
Git ve babanı gör.
2 numaralı daire, tamam.
Merhaba.
Manuel burada mı?
Sen kimsin?
Onunla konuşmak istiyorum.
- Ne istiyorsun? - Kiminle konuşuyorsun?
- Bu kim Manuel? - Sonra açıklarım.
Telefon numaran yoktu.
Bunu beklemiyordum.
Çok uzun zaman oldu.
Biliyorum.
Ne kadar büyümüşsün Gabriella.
Beni nasıl buldun?
Kolay olmadı.
Sen her zaman zeki bir çocuktun.
Küçücük bir kızken bile okulda hep başarılıydın.
Seninle konuşmam gerek.
Tıpkı annene benzemişsin.
Gerçekten mi?
Evet, oldukça.
İkizi kadar hem de.
Teşekkür ederim. Sana bir soru sormam gerek.
Elbette.
Bizi neden terk ettin?
Sadece bunu neden yaptığını anlamaya çalışıyorum.
Tamam.
Çünkü bir gün annene ve sana baktım.
Ve ikinizinde artık benim için bir şey ifade etmediğinizi anladım.
Biliyorum anlaması zor.
Ama seninle ve onunla beraberken…
…zaman kaybettim.
Sonra geberdi ve beni seninle başbaşa bıraktı.
Seni hiç istemedim.
Başka sorun var mı?
Bir daha gelmene gerek yok.
Tamam. Kapatmam lazım.
Ne oldu? Ne oldu, söylesene?
Onu dinlemem gerekirdi. Başından beri haklıydı.
-Hemen eve geri dönmem gerek. -Kim?
Unut onu! Eve geri dönemezsin.
Çok geç oldu ve üzgünsün.
Bırak sana yardım edeyim. Ama önce sakinleşmen lazım.
Bunu unutman için bir şeyler yapalım.
Ben sürerim.
Selam.
Selam, naber?
- Merhaba. - Merhaba.
Don Miguel.
Geldiğin için teşekkür ederim.
İçecek bir şey ister misin?
- Fazla zamanım yok. - Direk konuya girelim.
İşi genişletmek istediğini duydum.
Büyümek istiyorum.
Yardımınla bunu başarabilirim. Ortak olabiliriz.
Ben her zaman yeni kızlar ararım.
Geçen yıl yaklaşık 17.000 kız ihraç ettim.
En çirkini bile 300.000 dolardan fazla kazandırabiliyor.
Don Miguel, çok iyi görünüyorsun.
Bizi yalnız bırakın.
Kızlarımızı beğeneceğini biliyordum. Bizdekiler en iyileri.
New York’a da sevkiyat yaptığını duydum.
Bizi yalnız bırak Victor.
Miguel ile konuşacaklarımız var.
Konuşun o zaman. Sorun nedir?
Hugo, kiminle muhattap olacağımı kararlaştırın. Ondan sonra konuşalım.
Bana bir dakika müsade et Don Miguel.
Victor.
Senin derdin ne?
Neyin peşinde olduğumuzu bilmiyor musun?
Sen neden bahsediyorsun?
Burada en iyi kızları toplamak için kıçını yırtan benim.
Ama bir anlaşma bile bağlayamayacak mıyım?
Kötü izlenim uyandırıyorsun.
- Sakin ol. - Kapa çeneni.
Bu işi kaçırma şansımız yok.
Ucunda çok para var.
Sen kendi işini yap.
Ben de kendiminkini.
Afedersiniz.
John! John!
-Ne oldu? -Antonia’ya hiç gitmemiş.
-Meksika’ya gitmiş. -Ne?
Gizelle aradı.
Gabriella babasını görmeye gitmiş ama dönmemiş.
Adresi aldın mı?
Babasınınkini de aldım.
Ne oldu John?
-Polise haber vereyim mi? -Polisler sınırı geçemez.
Orada hiçbir şey yapamazlar.
Lütfen John. Onu bana geri getir.
Onu bulacağım.
Ben orayı kontrol edemem.
Beni sonsuza kadar koruyamazsın.
Beni iyi dinleyin.
Köpeklerimi severim.
Fakat kaçmaya çalışırlarsa…
…bu tepemi attırır.
Böyle bir şey yaşanırsa cezalandırılması gerekir.
Sana ne dedim? Dizlerinin üzerine çök.
İçinizden biri eğer kaçmak isterse…
…hiç durmasın…
…kaçsın.
Ama ben sizi bulurum.
Ve sizi öldürürüm.
Yemin ederim.
Gabrielle’i arıyorum.
Burada değil.
Nerede?
Ben bir şey bilmiyorum.
Tüm bunlar senin yüzünden oldu.
O lanet boynunu on yıl önce kırmalıydım.
Gizelle.
Kimsin? Ne istiyorsun?
Benim adım John. Birkaç kez görüşmüştük.
Gabrielle’i arıyorum.
Burada değil.
Nerede olabileceğini biliyor musun?
Bilmiyorum. Babasını bulmak…
…için yardım istedi. Bütün bildiğim bu.
Sana olay hakkında birkaç soru sorabilir miyim?
Tamam ama fazla bir şey bilmiyorum.
Sakıncası yoksa içeride.
Olur.
Çok üzgündü.
Babası onu kovmuş. Ben de yardım etmek istedim.
Sonra ne oldu?
Ne mi oldu?
Çok ağlıyordu. Ve kendimi kötü hissettim.
Onu bu bok çukuruna geri getirmek istemedim çünkü moral bozucu.
Onu dışarı çıkarırsam kendini daha iyi hissedeceğini düşündüm.
Sakinleşir, kafasını dağıtır belki de bir şeyler içer diye.
Bir mekana gittik ve birbirimizi kaybettik.
Sonrasını bilmiyorum.
Nasıl?
Çünkü çok içtim. Bu normal.
İki arkadaşımla konuşuyordum.
Sonra ona baktım ama orada yoktu.
Onu her yerde aradım.
Sonra çıktığını düşündüm.
Bilmiyorum, bilmiyorum.
Veda etmeden mi gitti?
Evet. Bilmiyorum, belki.
Beni oraya bırakan kişiyi bile bilmiyorum.
Sana çok içtiğimi söyledim.
Biriyle konuşuyor muydu, herhangi biriyle?
Ne?
Biriyle konuşuyor muydu?
Bilmiyorum. Belki.
Birkaç kişiyle konuşmuş olmalı.
Neden beni sorguya çekiyorsun? Sana yalan söylediğimi mi sanıyorsun?
Evimi aradın ve babasının evinden geri gelmediğini söyledin.
Evet sizi önceden uyarmak istedim.
-Ya da kıçını kurtarmak istedin. -Siktir git…
Bunu nereden aldın?
Kendisi verdi.
Bu annesinindi.
Sana asla vermez.
Onu sattın.
O senin arkadaşındı.
Siktir git! Defol evimden!
Bana bak.
Beni o kulübe götüreceksin.
Ve kiminle konuştuğunu göstereceksin.
Yoksa canını fena yakarım.
Gidelim.
İn.
Kahretsin. Ben oraya giremem.
Beni tanırlar. Burası benim yaşadığım yer.
İçeri gireceksin ve onları göstereceksin.
Başka bir şey yapmaya çalışırsan…
…onlar beni yakalayana kadar kafana kurşunu yemiş olursun.
Yürü.
Değişmedim. Sadece kontrol altında tutuyorum.
Benim dünyam seninkinden çok farklı.
Çünkü ne kadar kötü olduğunu bilmiyorsun.
Ben bir adamın kalbinin ne kadar kara olabileceğini biliyorum.
İşte o adam. Kanepedeki.
- Oldu mu? - Kaybol.
Defol buradan.
Geri döneceğim.
Git buradan!
Nerede o?
O sürtüğü tanımıyorum.
Nerede o?
Tamam.
Nerede olduğunu söylemeye başla yoksa koparırım.
Tamam, tamam.
Söyleyeceğim!
Kızlar dinleyin.
Her an çalışmaya hazır olacaksınız. Gece gündüz farketmez.
Günde en az 40 ya da 50 erkek.
Ve biz aksini söyleyene kadar durmak yok.
Numara yok!
Burada dur.
Hangi ev?
Tepedeki. Işıkları yanan yer.
Hadi! Hepsi sizin! İyi eğlenceler!
Hey Gringo? Nasıl gidiyor?
Çok güzelmiş.
Ne arıyorsun?
Kayıp mı oldun ihtiyar?
Hayır mı?
Belki de bu bıçakla dilini kesmeliyim.
Victor.
Arizona demek.
Ne oldu?
Amerika’da fahişe mi kalmadı?
- Sanırım onu tanıyorum. - Öyle mi?
Daha taze.
Kız neyin oluyor?
Bu kadar yeter!
Kaldırın onu.
Kızı bırak.
Ne?
Kızı…
-Kızı bırak. -Bırakayım mı?
Şununla oynamayı bırak. Asidin içine atalım gitsin.
"John Rambo."
Johnny Rambo.
Bir şey diyeyim mi, Johnny?
Ne benim ne de müşterilerim için bu kızın bir önemi yok.
Benim dünyamda bir hiçler. İnsan bile sayılmazlar.
Onlar birer eşya.
Bizim gibi adamlar için bir değerleri yok.
O yüzden ben ona bir önem vermezdim.
Bu kıza.
Ama şimdi vereceğim.
Çünkü senin buraya gelmen onun için çok kötü oldu.
Biz onu sadece eğitecek, kullanacak ve satacaktık.
Ama şimdi onu örnek olarak göstereceğiz.
Yaşamana müsade ediyorum.
- Sen neden bahsediyorsun? - Kes sesini Victor!
Ve sefil hayatının geri kalanında hep bunu düşüneceksin.
Ta ki düşünemeyene kadar Johnny.
Ona da fahişeye de imzanı at.
Şöyle yanağına.
Biraz derin olsun.
Buradan gitmeliyiz.
Kalk.
Sana yardım edeyim. Kalkabilecek misin?
Hadi, kalkmalısın. Dönebilirler.
Kızı bırak.
Bana neden aptal muamelesi yapıyorsun?
Ben öyle bir şey yapmıyorum.
Onu öldürmeme neden izin vermediğini anlamıyorum.
Beni küçük düşürüyorsun.
Ne istiyorsun?
O kızı bana ver.
- Bu bir iş. - Biliyorum ama bu kişisel.
Tamam.
Hayır, hayır! Lütfen, yapma!
Kim bu?
Kim bu adam?
Onu nereden buldun?
- Hayır, hayır! - Kim bu?
Artık bir önemi yok.
Yarı baygın sokakta yatıyor.
Yanağında imzamla beraber.
İşte.
Şimdi sıra sende.
Eğer hareket etmezse bu dikişler tutar.
Beyin sarsıntısı geçirmiş. Hastanede tedavi görmeli.
- Biliyorum. - Tamam.
Sarsıntı yüzünden parlak ışıklara ve gürültüye karşı…
…oldukça hassas olacak.
Birkaç güne toparlar.
Carmen, sen de dikkatli olmalısın. Bunun tehlikeli olduğunu biliyorsun.
- Merak etme. - Tamam.
Kalkmışsın.
Evet.
İyi misin?
Kimsin sen?
Carmen Delgado.
Senin adın ne?
John.
Bu arada kamyonetin garajda.
Buraya nasıl geldim.
Ben getirdim.
Beni tanımıyorsun bile.
Neden tanımam gerekiyor ki?
Başın beladaydı.
Kim olsa aynısını yapardım sanırım.
Orada ne arıyordun?
Ben bağımsız bir gazeteciyim.
El Flaco’yu takip ediyordum.
Kızlara uyuşturucu verip onları satan adam.
Seni kulüpte onu izlerken gördüm.
Ona ne yaptığını gördüm.
Ne zamandır buradayım?
-Dört gündür. -Dört gün mü?
Evet.
Eyvah.
Bana söylemelisin.
Onu alan adamlar nerede?
Kimi aldılar? Kızını mı?
Evet. Nerede o?
Kim onlar?
Martinez kardeşler.
Benim de kız kardeşimi aldılar.
Üç yıl önce aşırı dozdan ölü bulundu.
Üzüldüm.
Nerede olabileceklerini bana söylemelisin.
Hayır, bu şekilde olmaz.
Çok fazla adamları var.
Sen deli misin?
Ben onu düşünmüyorum.
Benim tek düşünebildiğim…
Çok korkmuş olması…
Yaşadığı şeyler…
Ve senin kız kardeşinin yaşadıkları.
Bana yardım et lütfen.
Bunu sensiz yapamam.
- Tamam. - Teşekkür ederim.
Sağol.
- Ne istiyorsun? - Bir kız, elinde genç var mı?
İçeri gel.
Burada seçenek daha çok. Bir göz at.
20 dolar.
- Kaç! - Yapamam! Yapamam!
- Kalk hadi! Kaç! - Olmaz!
Beni öldürürler!
Ne oluyor orada? Hayır! Hayır!
- Kaç! - Hayır!
-Gabrielle. Gel buraya. - Hayır!
-Hayır. Gabrielle, Gabrielle. -Hayır!
Benim John.
-John Amcan.
Geçti. Geçti.
Amcan yanında. Amcan yanında.
Tamam. Eve gidiyoruz.
Artık güvendesin.
Kimse bir şey görmedi mi?
- Sana söylemiştim, onu öldürmeliydik! - Sakin ol Victor.
Bunu o yaptı.
O lanet ihtiyar buraya geldi…
…ve kızı götürdü.
- Onu bulacağız ve öldüreceğiz. - Hayır, hayır, hayır.
Umrumda değil. Bu senin sorunun.
Ne istiyorsun benden?
Bir dahaki sefer benim dediğim olacak.
İşinize dönün.
İşinize dönün!
Siktir!
Benim için geldin.
Seni geri götürüyorum, evine götürüyorum.
- Özür dilerim. - Hayır. Senin suçun yok.
Sen bir şey yapmadın.
Eve gideceğiz ve her şey düzelecek.
Her şey yoluna girecek.
Tamam.
Bunu senin için geri aldım.
Gabrielle, gözlerini açık tutmanı istiyorum.
Açık tut.
Hadi biraz sohbet edelim.
Hatırlıyorum da sen harika bir biniciydin.
Ne zaman bir yarışmaya ya da etkinliğe katılsan…
…hep kazanırdın.
O zamanlar daha on bir yaşındaydın.
Bir günde beş kupa kazanmıştın. Bu büyük bir başarı.
Gabrielle benimle kal.
Yapabilirsin. Birazdan evde olacağız.
Seni iyileştireceğim.
Önünde uzun bir hayat var.
Yapacağın çok şey var.
Çok fazla şey.
Uzun zaman önce eve döndüğümde sen çok küçüktün.
Gabrielle. Sen çok küçüktün.
Ben kayıptım. Kayıp bir adamdım.
Sonra seni tanıdım.
Sonra bir şey gördüm. Bir daha görmeyeceğimi sandığım bir şey.
Bu dünyadaki iyilik. Masumiyet.
Hiç sahip olamayacağımı sandığım bir ailem olmuştu.
Seni büyütmek başıma gelen en güzel şeydi.
Bunun için teşekkür ederim. Teşekkür ederim.
Sen…
Gabrielle, Gabrielle.
Gabrielle. Hayır, hayır.
Yapma.
Gabrielle?
Tanrım.
Özür dilerim.
Neden ben ölmedim?
Bekle!
Onu özleyeceğim.
Kardeşinde kalmanı istiyorum.
Burada senin için bir şey kalmadı. Benim için de.
Sen nereye gideceksin?
Dolaşıp duracağım.
Her zamanki gibi.
Seni tekrar görür müyüm?
Tabi.
Burayı özleyeceğim.
Ölene kadar yas tutacağım.
Kalbim sanki sökülmüş gibi.
Evet.
İyi yolculuklar.
Ne istiyorsun?
Yardımına ihtiyacım var.
İçeri gel.
Biri seni görürse ikimiz de ölürüz.
Buraya dönmen çok tehlikeli.
Onu buldun mu?
O öldü.
Ben…
Üzgünüm.
Gerçekten. Nasıl hissettiğini biliyorum.
Ama geri dönmen tehlikeli.
Neden geldin?
Zayıf olanı bulmam gerek.
Hayır.
- Onu keseni. - Hayır.
Beni keseni.
Sana tekrar yardım edemem.
Etmek zorundasın.
Neden zorundaymışım?
Bu neyi değiştirecek? Hiçbir şeyi.
Kederimizle yaşamaya devam edeceğiz.
Sen böyle mi yaptın?
Onu her gün düşünüyorum.
Hem de her gün.
Ama devam etmeliyiz.
Ya edemiyorsam ne olacak?
- Edemiyorsam ne olacak? - Buna mecbursun.
Başka şansımız yok. Olan oldu.
Niye olsun?
Nasıl boşverebilirsin?
Masum yüzüne baktığımda…
…ve onda bir daha hayat olmayacağını gördüğümde…
Nasıl boşverebilirim?
İntikam istiyorum.
Ölümün geldiğini bilmelerini istiyorum.
Bunu durdurmak için yapabilecekleri bir şey yok.
Acımızı hissetmelerini istiyorum.
Ve hissedecekleri son şey bu olacak.
Senin de bunu istediğini biliyorum.
Koş!
Dinleyin! Herkes hazırlıklı olsun!
Beş kişi ahıra. Diğerleri beni izlesin!
Bana o ihtiyarı getirin!
Beni izleyin.
Buraya! Mahzende!
Burada!
Chino, oraya! Diğerleri benimle gelsin!
Sessiz. Beni izleyin.
Orada!
Git kontrol et.
Chiaro, Carito. Cevap verin!
Chino, Pilon. Cevap verin!
Orospu çocuğu!
Buradayım!
Hepsi öldü.
Hepsi.
Seni on defa öldürebilirdim.
Ama seni sona bıraktım.
Siktir git.
Sen siktir git, kendini ölmüş say.
Öfkemi hissetmeni istiyorum.
Nefretimi…
Elimi uzatıp…
…kalbini söktüğümde!
Senin bana yaptığın gibi.
Senin de orospunun da canı cehenneme!
Yaşamak istiyor musun?
Işıkları takip et.
İşte böyle bir duygu.
Bir ölüm dünyasında yaşadım.
Eve gelmeye çalıştım.
Ama asla gerçekten varamadım.
Aklımın ve ruhumun bir parçası…
…bu yolda kayboldu.
Ama kalbim hâlâ buradaydı.
Doğduğum yerde.
Bildiğim tek aileyi sonuna kadar…
…koruyacağım yerde.
Bildiğim tek evde.
Bütün sevdiklerim artık birer hayalet.
Ama ben savaşacağım.
Onların anısını sonsuza dek...
…yaşatmak için.
Çeviri: returnz