HARRY POTTER I INSYGNIA ŚMIERCI: CZĘŚĆ II
TU SPOCZYWA ZGREDEK WOLNY SKRZAT
Piękny dom.
Należał do ciotki.
Przyjeżdżaliśmy tu jako dzieci.
Teraz to bezpieczny dom Zakonu.
Tych, którzy z niego zostali.
Mugole myślą, że to odstrasza zło, ale się mylą.
Muszę porozmawiać z goblinem.
Jak się masz?
Żyję.
Pewnie nie pamiętasz...
Że zaprowadziłem cię do skrytki u Gringotta?
Jesteś sławny nawet wśród goblinów, Harry Potterze.
Pochowałeś skrzata.
Tak.
I sprowadziłeś mnie tutaj.
Jesteś...
bardzo niezwykłym czarodziejem.
Skąd masz ten miecz?
To skomplikowane.
Czemu Bellatriks Lestrange myślała, że powinien być w jej skrytce?
To skomplikowane.
Miecz sam do nas przybył w potrzebie.
Nie ukradliśmy go.
W skrytce madam Lestrange jest identyczny,
ale fałszywy.
Umieszczono go tam latem.
- Nic nie podejrzewała? - Jest uderzająco podobny.
Tylko goblin poznałby, że to nie miecz Gryffindora.
Kto go tam dał?
Profesor z Hogwartu. Z tego co wiem, obecny dyrektor.
Snape?
Podłożył fałszywy miecz w skrytce Bellatriks?
Dlaczego?
Skrytki Gringotta kryją wiele dziwnych rzeczy.
Skrytka madam Lestrange też?
Być może.
Muszę się dostać do banku. Do jednej ze skrytek.
To niemożliwe.
Samemu - tak.
Ale z tobą - nie.
Czemu miałbym ci pomóc?
Mam złoto. Mnóstwo.
- Nie interesuje mnie złoto. - A co?
To.
To moja cena.
Myślisz, że w skrytce Bellatriks jest horkruks?
Przeraziła się, że mogliśmy tam być.
Pytała, co jeszcze zabraliśmy.
Stawiam wszystko, że tam jest część jego duszy.
Zniszczmy go, a łatwiej będzie go zabić.
A jak go już znajdziemy?
Jak go zniszczymy, skoro dałeś miecz Gryfkowi?
Nad tym jeszcze pracuję.
Jest słaby.
Tak?
Panie Ollivander, muszę panu zadać parę pytań.
Pytaj, o co chcesz.
Zidentyfikuje pan tę różdżkę? Musimy wiedzieć, czy jest bezpieczna.
Orzech włoski.
Włókno ze smoczego serca.
12 i trzy czwarte cala.
Twarda.
Należała do Bellatriks Lestrange.
Obchodź się z nią ostrożnie.
A ta?
Głóg.
Włos jednorożca.
10 cali. Należycie giętka.
Należała do Dracona Malfoya.
Należała? Już nie należy?
Może nie, jeśli mu ją zabrałeś.
Czuję, że zmieniła pana.
Mówi pan o różdżkach, jakby czuły...
myślały.
To różdżka wybiera czarodzieja, panie Potter.
To zawsze było jasne dla tych z nas, którzy studiowali różdżkarstwo.
A co pan wie o Insygniach Śmierci?
Podobno są trzy.
Czarna Różdżka...
Peleryna-Niewidka, która skrywa przed wrogami...
i Kamień Wskrzeszenia, który sprowadza zmarłych zza grobu.
Kto ma wszystkie, ten jest Panem Śmierci.
Ale niewielu wierzy, że istnieją.
A pan?
Pan w to wierzy?
Nie widzę powodu, żeby wierzyć w bajki.
Kłamie pan.
Wie pan o jednym.
I powiedział mu pan o nim.
O Czarnej Różdżce i gdzie może jej szukać.
Torturował mnie.
Zresztą...
powiedziałem mu tylko plotki.
Nie wiadomo...
Nie wiadomo, czy ją znajdzie.
Znalazł.
Damy panu odpocząć.
On pana szuka, panie Potter.
Jeśli to prawda, co pan mówi, że ma Czarną Różdżkę...
to obawiam się,
że nie ma pan szans.
No to muszę go zabić, zanim mnie znajdzie.
Na pewno jest jej?
Na pewno.
No i?
Jak wyglądam?
Okropnie.
Możesz go dać Hermionie, Gryfku.
Ufamy ci, Gryfku.
Jeśli przemycisz nas do skrytki, miecz jest twój.
Madam Lestrange.
Dzień dobry.
Dzień dobry?
Jesteś Bellatriks Lestrange, nie naiwną uczennicą.
Spokojnie.
Jeśli nas zdradzi, będziemy mogli poderżnąć sobie tym mieczem gardła.
Rozumiecie?
Ma rację. Byłam głupia.
Do roboty.
Chcę zajrzeć do swojej skrytki.
Dokument?
To nie będzie konieczne.
Madam Lestrange.
Nie lubię czekać.
Wiedzą.
Wiedzą, że się podszywa.
Ostrzeżono ich.
Co robimy, Harry?
Madam Lestrange, czy może pani pokazać różdżkę?
Dlaczego?
Polityka banku. Z pewnością pani rozumie, w tych okolicznościach.
Nie.
Zupełnie nie rozumiem.
Obawiam się,
że muszę nalegać.
Imperio.
Dobrze, madam Lestrange. Proszę za mną.
Co to, Gryfku?
Gryfku!
Arresto momentum!
Świetna robota, Hermiono.
Znowu wyglądasz jak ty.
Wodospad Złodzieja. Zmywa wszelkie zaklęcia.
Może być śmiertelny.
Nie mów.
Tak z ciekawości, jest stąd inne wyjście?
Nie.
Co, do diabła, wy tu robicie?
Złodzieje!
- Kiedy zdałeś klucze... - Imperio!
To nie brzmi dobrze.
Szlag.
To spiżobrzuch ukraiński.
Nauczyli go, że ten hałas wiąże się z bólem.
Barbarzyństwo.
Lumos.
Kurka.
Accio horkruks.
Chyba nie próbujesz tego powtórzyć?
Takie zaklęcia tu nie działają.
Jest tu, Harry?
Czujesz coś?
To on! Tam.
Zastosowali zaklęcie Gemino. Wszystko dotknięte się mnoży.
Daj mi miecz!
Przestań się ruszać!
Mam go!
Umawialiśmy się, Gryfku!
Puchar za miecz!
Miałem was tu wprowadzić. Nie mówiłem nic o wyprowadzeniu.
Gryfku!
Złodzieje!
Parszywy konus. Ale nadal mamy Bogroda.
Pech.
Nie możemy tu stać! Kto ma pomysł?
To ty jesteś ta bystra.
Mam pomysł, ale szalony.
Reducto!
Skaczcie!
Relashio!
Co teraz?
Reducto!
Trzymajcie się!
To było wspaniałe! Absolutnie wspaniałe!
Spadamy!
- Skaczmy! - Kiedy?
Teraz!
On wie. Sami-Wiecie-Kto.
Wie, co zabraliśmy
z banku Gringotta i wie, że szukamy horkruksów.
- Skąd... - Widziałem go.
Wpuściłeś go do umysłu? Nie wolno ci!
Czasem nie mogę temu zaradzić! Może mogę, nie wiem.
Nieważne, co się stało?
Jest zły.
Ale też się boi.
Wie, że jeśli zniszczymy wszystkie horkruksy, będziemy mogli go zabić.
Zrobi wszystko, żebyśmy nie znaleźli pozostałych.
Coś jeszcze. Jeden jest w Hogwarcie.
Co?
- Widziałeś go? - Zamek i Rowenę Ravenclaw.
To ma związek z nią. Idziemy tam!
Nie możemy. Musimy mieć plan.
Hermiono, jakiś nasz plan się sprawdził?
Planujemy, a i tak jest chaos.
Ma rację.
Jest jeden problem. Snape jest dyrektorem.
Nie wejdziemy tam ot tak.
Przejdziemy tajnym przejściem
z Miodowego Królestwa w Hogsmeade.
Coś jest z nim nie tak.
Zawsze mogłem zrozumieć jego myśli.
A teraz wszystko jest chaotyczne.
Może po utracie horkruksów słabnie. Umiera.
Nie. Raczej jest ranny.
W każdym razie wydaje się groźniejszy.
CHŁOPIEC ODKRYŁ NASZ SEKRET, NAGINI.
STALIŚMY SIĘ SŁABSI.
WSZYSCY MUSZĄ GO SZUKAĆ.
A TY, MOJA PRZYJACIÓŁKO, MUSISZ TRZYMAĆ SIĘ BLISKO.
NIEPOŻĄDANY NR 1
- Rozbiegnijcie się! - Szukajcie wszędzie!
Tutaj, Potter.
Przyjrzałaś mu się?
- Przez chwilę myślałem, że to... - Wiem. Dumbledore.
Widzę cię w tym.
Głupcy. Coście myśleli, przychodząc tu?
Wiecie, jakie to niebezpieczne?
Jesteś Aberforth, brat Dumbledore'a.
To ciebie widziałem w lustrze.
To ty posłałeś Zgredka.
Gdzie go zostawiliście?
Nie żyje.
Przykro mi, lubiłem tego skrzata.
Kto ci to dał? To lustro?
Mundungus Fletcher, jakiś rok temu.
- Nie miał prawa, należało... - Do Syriusza.
Albus mi powiedział.
Oraz że się zapewne wkurzysz, jeśli się dowiesz, że je mam,
ale pomyśl - gdzie byś był, gdybym go nie miał?
Masz wieści od innych? Od Zakonu?
Już po Zakonie.
Sami-Wiecie-Kto zwyciężył.
Twierdzenie inaczej to oszukiwanie się.
Musimy się dostać do Hogwartu, dziś.
Dumbledore wyznaczył nam zadanie.
Czyżby?
Proste? Łatwe?
Szukamy horkruksów.
Sądzimy, że ostatni jest na zamku. Pomóż nam tam wejść.
Mój brat wam tego nie nakazał. To samobójstwo.
Wróć do domu, chłopcze. Pożyj trochę dłużej.
Dumbledore wierzył, że to dokończę.
A dlaczego ty wierzysz jemu?
Czemu wierzysz w cokolwiek, co ci powiedział?
Czy kiedykolwiek wypowiedział moje imię?
Albo jej?
- Czemu... - Miał sekrety? Ty mi powiedz.
- Ufałem mu. - Odpowiedź godna chłopca.
Chłopca szukającego horkruksów, bo uwierzył człowiekowi,
który nawet nie powiedział mu, gdzie zacząć! Oszukujesz!
Mniejsza z tym, że mnie, ale i siebie.
Tak postępuje głupiec.
A nie wyglądasz mi na głupca, Harry Potterze.
Więc zapytam ponownie. Musi być jakiś powód.
Nie interesują mnie twoje relacje z bratem.
Mam gdzieś, że się poddałeś.
Ufałem człowiekowi, którego znałem.
I musimy się dostać na zamek dziś.
Wiesz, co robić.
Dokąd ją posłałeś?
Zobaczysz. Wkrótce.
To pańska siostra Ariana?
Umarła bardzo młodo, prawda?
Mój brat poświęcił wiele rzeczy, panie Potter,
poszukując mocy,
w tym Arianę.
Była mu oddana.
Dał jej wszystko...
poza czasem.
Dziękujemy, panie Dumbledore.
Dwa razy uratował nam życie.
Pilnował nas przez lustro.
Tak nie robi ktoś, kto się poddał.
Wraca.
Kto z nią jest?
Neville!
- Wyglądasz... - Koszmarnie?
To jeszcze nic. Seamus ma się gorzej.
Ab, jeszcze parę osób tu idzie.
Tego nie było na Mapie Huncwotów.
Bo powstało dopiero teraz.
Siedem tajnych przejść zamknięto w wakacje.
To jedyna droga.
Wszędzie śmierciożercy i dementorzy.
Ciężko jest ze Snapem - dyrektorem?
Nie widuję go prawie. Trzeba uważać na Carrowsów.
Carrowsów?
Rodzeństwo. Odpowiedzialni za dyscyplinę.
Lubią karać.
Oni ci to zrobili? Dlaczego?
Dziś ćwiczyliśmy zaklęcie Cruciatus.
Na pierwszoroczniakach.
Odmówiłem.
Hogwart się zmienił.
Zabawmy się.
Posłuchajcie! Zaskoczę was.
Oby nie kolejne danie Aberfortha. Byłbym zaskoczony, gdyby dało się zjeść.
Powiedz Remusowi i reszcie, że Harry wrócił.
Nie zabijmy go, zanim Sami-Wiecie-Kto nie spróbuje.
Nowa prognoza pogody. Błyskawica uderzyła.
Jaki jest plan, Harry?
Musimy coś znaleźć.
Coś ukrytego na zamku.
Może pomóc pokonać Sami-Wiecie-Kogo.
Jasne. A co to jest?
Nie wiemy.
- Gdzie jest? - Też nie wiemy.
- Wiem, kiepskie wskazówki. - Żadne.
To ma coś wspólnego z Krukonami.
To musi być coś małego, łatwego do ukrycia.
Ktoś ma pomysł?
Zaginiony diadem Roweny Ravenclaw.
Zaczyna się.
Zaginiony diadem Roweny Ravenclaw?
Nie słyszeliście? To znana historia.
Tak, Luno, ale zaginął wieki temu.
Nikt żywy go nie widział.
Ktoś mi powie, co to za cholerny diadem?
Rodzaj korony. Jak tiara.
Harry.
Cześć.
Pół roku mnie nie widziała, a jestem jak powietrze.
- Ja to tylko brat. - Braci ma dużo,
- a Harry jest jeden. - Cicho.
Co się stało, Ginny?
Snape wie. Wie, że zauważono Harry'ego w Hogsmeade.
Wielu z was z pewnością się zastanawia, skąd tak późne wezwanie.
Dowiedziałem się, że dzisiejszego wieczoru
w Hogsmeade widziano Harry'ego Pottera.
A więc,
jeśli ktokolwiek,
uczeń czy pracownik, spróbuje pomóc panu Potterowi,
zostanie ukarany
proporcjonalnie do wagi swojej przewiny.
Co więcej,
każdy, kto ma o tym jakąś wiedzę...
a kto teraz nie wystąpi...
będzie potraktowany jako...
tak samo winny.
A więc...
Jeśli ktoś z tu obecnych
wie cokolwiek o miejscu pobytu pana Pottera dziś wieczorem...
zachęcam, żeby wystąpił...
teraz.
Wydaje się, że mimo starannych zabezpieczeń,
nadal ma pan problem z ochroną, dyrektorze.
I to całkiem spory.
Jak śmiesz stać tam, gdzie stał on?
Powiedz im, co się stało tamtej nocy!
Powiedz, jak spojrzałeś w oczy człowiekowi, który ci ufał, i go zabiłeś!
Powiedz!
Tchórz!
Potter?
Wiem, że wielu z was będzie chciało walczyć.
Niektórzy mogą nawet pomyśleć, że walczyć jest mądrze.
Ale to głupota.
Dajcie mi Harry'ego Pottera.
Zróbcie to, a nikomu nie stanie się krzywda.
Dajcie mi Harry'ego Pottera, a zostawię Hogwart nienaruszony.
Dajcie mi Harry'ego Pottera,
a zostaniecie wynagrodzeni.
Macie godzinę.
Na co czekacie?
Niech ktoś go złapie!
Uczniowie nie śpią!
Uczniowie są na korytarzu!
Kazano im wstać, idioto skończony!
Przepraszam.
Przyszedł pan w samą porę, panie Filch.
Gdyby pan mógł, to bardzo bym prosiła
o wyprowadzenie pani Parkinson i reszty Ślizgonów z korytarza.
A dokąd dokładnie mam ich zabrać?
Lochy byłyby odpowiednie.
Idziemy!
Zakładam, że masz powód, żeby wracać. Czego ci trzeba?
Czasu, pani profesor. Ile tylko się da.
Rób, co musisz. Ja zabezpieczę zamek.
Dobrze cię widzieć.
Wzajemnie, pani profesor.
Utrzymaj pozycje, Neville.
Harry! Uznaliśmy z Hermioną,
że nic nam po horkruksie.
- Jak to? - Chyba że możemy go zniszczyć.
I pomyśleliśmy...
Ron pomyślał, to jego pomysł. Genialny.
Zniszczyłeś dziennik Toma Riddle'a kłem bazyliszka.
Uważamy, że wiemy, gdzie taki znaleźć.
Ale weźcie to. Znajdziecie mnie po powrocie.
- A ty dokąd? - Do domu Krukonów.
Gdzieś muszę zacząć.
Chcę dobrze zrozumieć.
- Pozwala nam pani? - Zgadza się, Longbottom.
Wysadzić go?
Czad. Ale jakim cudem to zrobimy?
Omów to z panem Finniganem.
O ile pamiętam, ma predyspozycje do pirotechniki.
Rozwalę go.
Brawo. A teraz idźcie.
Nie powstrzymamy Sama-Wiesz-Kogo w nieskończoność.
Ale możemy go opóźnić.
A nazywa się Voldemort, Filiusie. Możesz go używać.
I tak będzie chciał cię zabić.
Piertotum locomotor!
Hogwart w niebezpieczeństwie.
Obstawcie granice! Chrońcie nas! Spełnijcie obowiązek wobec szkoły!
Zawsze chciałam użyć tego zaklęcia.
Protego maxima. Fianto duri. Repello inimicum.
Harry, zaczekaj! Muszę z tobą porozmawiać.
Jestem nieco zajęty, Luno.
Tam nic nie znajdziesz, tracisz czas.
Pogadamy później.
- Później! - Harry Potterze!
Posłuchaj mnie!
Pamiętasz słowa Cho o diademie Roweny Ravenclaw?
Nikt żywy go nie widział.
To oczywiste. Musimy porozmawiać ze zmarłym.
Robi wrażenie, prawda?
Jeśli masz ją znaleźć, to tam.
Nie idziesz?
Najlepiej porozmawiajcie we dwoje.
Jest bardzo nieśmiała.
Jesteś Szarą Damą.
Duchem Wieży Krukonów.
Nie odpowiadam na to imię.
Przepraszam. Helena, prawda? Helena Ravenclaw.
Córka Roweny.
Jesteś przyjacielem Luny?
Tak.
Pomyślała, że możesz mi pomóc.
Szukasz diademu mojej mamy.
Tak.
Zgadza się.
Luna jest dobra, w przeciwieństwie do wielu innych.
Ale myliła się. Nie mogę ci pomóc.
Zaczekaj, proszę!
Chcę go zniszczyć!
Nigdy nie zmądrzeją.
Taka szkoda.
Ale, panie...
nie powinniśmy zaczekać...
Zaczynajcie.
Ty też tego chcesz, prawda, Heleno?
Żeby go zniszczono.
Inny przysięgał go zniszczyć dawno temu.
Dziwny chłopiec o dziwnym nazwisku.
- Tom Riddle. - Ale kłamał.
Okłamał wielu.
Wiem, co zrobił! Wiem, kim jest!
Zbrukał go czarną magią!
Mogę go zniszczyć raz na zawsze.
Ale musisz mi powiedzieć, gdzie go ukrył.
Wiesz, gdzie go ukrył. Czyż nie, Heleno?
Musisz mi tylko powiedzieć.
Proszę.
Dziwne.
Trochę mi go przypominasz.
Jest tutaj...
Na zamku. Tam, gdzie wszystko jest ukryte.
Jeśli musisz pytać,
nigdy się nie dowiesz.
Jeśli wiesz, musisz tylko zapytać.
Dziękuję.
Powiedz profesor McGonagall, że ja i Remus zajmiemy się tą stroną zamku.
Tak jest.
Dean, po namyśle, powiedz McGonagall,
żeby przysłała jedną czy dwie różdżki więcej.
Sukces zapewnia siła przekonań,
nie liczba sług.
Kto to powiedział?
Ja.
Dobrze się czujesz, Freddie?
Tak.
Ja też.
Harry mówi przez sen. Zauważyłaś?
Jasne, że nie.
Tak?
Wy i czyja armia?
- Ty to zrób. - Nie mogę.
Możesz.
Neville!
Poszło nieźle.
Do środka! Wszyscy, kryć się!
Ginny! Neville! W porządku?
I to jak! Mógłbym pluć ogniem! Nie widziałeś Luny?
Szaleję za nią!
Pora jej powiedzieć, skoro zginiemy przed świtem.
Wiem.
Nigdy go na niej nie znajdziemy.
- Tu jest. - Brawo.
Właśnie zniknął, widziałam.
Może wszedł do Pokoju Życzeń.
Nie widać go na mapie, tak mówiłaś w zeszłym roku.
Prawda, mówiłam.
Chodźmy.
Genialne.
Idziemy!
Co tu robisz, Potter?
Mógłbym spytać o to samo.
Masz coś mojego.
Oddaj.
- Co jest nie tak z tą? - Jest mojej matki.
Potężna, ale to nie to samo.
Nie do końca mnie rozumie.
Wiesz, o czym mówię?
Czemu jej nie powiedziałeś?
Bellatriks.
Wiedziałeś, że to ja.
Nic nie powiedziałeś.
No już, Draco.
Nie bądź głupi. Zabij go.
Spokojnie.
Expelliarmus!
Avada Kedavra!
Drętwota!
To moja dziewczyna, barany!
Mam!
Uciekajcie!
Goyle podpalił Pokój.
Tędy!
Nie możemy ich zostawić!
On żartuje, tak?
Jeśli przez nich zginiemy, zabiję cię!
Panie?
Avada Kedavra!
Chodź, Nagini. Musisz być bezpieczna.
To wąż.
Wąż to ostatni horkruks.
Przejrzyj jego umysł, Harry.
Dowiedz się, gdzie jest. Znajdziemy jego, znajdziemy węża.
I położymy temu kres.
Panie?
Czy nie byłoby mniej...
Czy nie byłoby mądrzej, gdybyś odwołał atak...
i sam poszukał chłopca?
Nie muszę szukać chłopca.
Zanim skończy się noc, sam do mnie przyjdzie, rozumiesz?
Spójrz na mnie!
Jak możesz ze sobą żyć, Lucjuszu?
Nie wiem.
Znajdź Severusa.
Przyprowadź go do mnie.
Wiem, gdzie jest.
Szybciej!
Nie!
Dokonałeś wyjątkowych czarów tą różdżką, panie,
w ostatnich godzinach.
Nie.
Nie, ja jestem wyjątkowy...
ale różdżka mi się opiera.
Nie ma potężniejszej różdżki.
Powiedział tak sam Ollivander.
Dziś, gdy przyjdzie chłopiec, nie zawiedzie cię, jestem pewien.
Słucha ciebie...
i tylko ciebie.
Czyżby?
Panie?
Różdżka. Czy naprawdę mnie słucha?
Jesteś mądry, Severusie.
Na pewno wiesz.
Wobec kogo jest naprawdę lojalna?
Wobec ciebie...
oczywiście, panie.
Czarna Różdżka...
nie może służyć mi należycie, bo nie jestem jej prawdziwym panem.
Czarna Różdżka należy do zabójcy ostatniego właściciela.
Ty zabiłeś Dumbledore'a, Severusie.
Póki żyjesz, Czarna Różdżka nie może być moja.
Byłeś dobrym i wiernym sługą, Severusie...
ale tylko ja mogę żyć wiecznie.
Panie...
Nagini. Zabij.
Zbierz je.
Proszę.
Dajcie mi coś, szybko. Jakąś fiolkę.
Zabierz je do myślodsiewni.
Spójrz na mnie.
Masz oczy matki.
Walczyliście dzielnie...
ale na próżno.
Nie chcę tego.
Każda rozlana kropla magicznej krwi to wielka strata.
Dlatego rozkazuję swoim siłom wycofać się.
Pod ich nieobecność godnie pożegnajcie martwych.
Harry Potterze, teraz mówię bezpośrednio do ciebie.
Tej nocy wolałeś, żeby przyjaciele ginęli za ciebie,
niż samemu stanąć ze mną do walki.
Nie ma większego dyshonoru.
Przyjdź do mnie do Zakazanego Lasu i staw czoło przeznaczeniu.
Jeśli tak nie zrobisz,
zabiję każdego mężczyznę, kobietę i dziecko,
którzy będą chcieli ukryć cię przede mną.
Gdzie są wszyscy?
No już. Co z tobą?
Umarła.
Odeszła.
Dziwadło!
Chodź tu.
Powiem mamie! Jesteś dziwadłem!
Jesteś dziwadłem, Lily!
Zazdrości, bo jest zwyczajna, a ty - wyjątkowa.
To podłe, Severusie.
Gryffindor!
- Cześć, jestem James. - Lily.
Jesteś taki jak ojciec.
Ani słowa przeciw mojemu ojcu!
Poleje się krew,
a sługa i pan jeszcze raz się zjednoczą!
Severusie.
Nie. Nie zabijaj mnie.
Proroctwo nie mówiło o kobiecie.
Tylko o chłopcu urodzonym pod koniec lipca.
Ale on myśli, że to jej syn.
Zamierza ich wytropić i zabić.
Proszę ich ukryć, błagam.
Co dasz mi w zamian, Severusie?
Wszystko.
Harry, tak cię kochamy. Tak kochamy.
Harry, mamusia cię kocha.
Tatuś cię kocha.
Harry, bądź ostrożny.
Bądź silny.
Avada Kedavra!
Mówiłeś, że będziesz ją chronił.
Lily i James zaufali niewłaściwej osobie, Severusie.
Tak jak ty.
Chłopiec przeżył.
Nie trzeba mu opieki. Czarnego Pana nie ma.
Czarny Pan powróci.
Wtedy chłopiec będzie w strasznym niebezpieczeństwie.
Ma jej oczy.
Jeśli naprawdę ją kochałeś...
Nikt nie może wiedzieć.
Mam nie ujawnić twoich zasług?
Daj słowo.
Kiedy co dzień ryzykujesz, żeby chronić chłopca?
Brak mu talentu, arogancją przewyższa ojca
i obnosi się ze swoją sławą.
Ani słowa przeciw mojemu ojcu!
James Potter.
Leniwy, arogancki.
Mój ojciec był wielki!
Twój ojciec był świnią!
Wypij resztę.
Na razie zaklęcie dotknie tylko dłoni.
A potem ogarnie resztę ciała.
Jak długo?
Może rok.
Nie ignoruj mnie, Severusie.
Wiemy, że Lord Voldemort kazał młodemu Malfoyowi mnie zabić.
Ale jeśli on zawiedzie, Czarny Pan zapewne
zwróci się do ciebie.
To ty musisz mnie zabić, Severusie.
To jedyne wyjście.
Tylko wówczas Czarny Pan zaufa ci bezgranicznie.
Nadejdzie czas, kiedy trzeba będzie powiedzieć coś Harry'emu Potterowi.
Ale musisz zaczekać, aż Voldemort będzie najsłabszy.
Co takiego?
Tej nocy, kiedy Voldemort poszedł do Doliny Godryka, żeby zabić Harry'ego,
a Lily Potter rzuciła się między nich,
zaklęcie się odbiło.
Wtedy część duszy Lorda Voldemorta
przylgnęła do jedynej żywej istoty, jaką znalazła:
do samego Harry'ego.
Nie bez powodu Harry rozmawia z wężami.
I może zaglądać do umysłu Lorda Voldemorta.
Część Voldemorta żyje w nim.
A więc, kiedy nadejdzie pora...
chłopiec musi umrzeć?
Tak.
Musi umrzeć.
Trzymałeś go przy życiu, żeby umarł w odpowiedniej chwili.
Chowałeś go jak prosię na rzeź.
Nie mów, że się nim przejmujesz.
Expecto patronum.
Lily.
Po tylu latach?
Zawsze.
A więc, kiedy nadejdzie pora...
chłopiec musi umrzeć?
Tak. Musi umrzeć.
I musi to zrobić sam Voldemort.
To konieczne.
Gdzie byłeś?
- Myśleliśmy, że w lesie. - Teraz tam idę.
Oszalałeś?
Nie możesz mu się oddać.
O co chodzi, Harry?
Czego się dowiedziałeś?
Jest powód, dla którego je słyszę.
Horkruksy.
Chyba od jakiegoś czasu to wiedziałem.
I wy chyba też.
- Pójdę z tobą. - Nie, zabij węża.
Zabij węża i zostanie tylko on.
OTWIERAM SIĘ NA SAM KONIEC
Jestem gotów na śmierć.
Kamień Wskrzeszenia.
Byłeś taki dzielny, kochanie.
Co tu robisz?
Wy wszyscy.
Nigdy nie odeszliśmy.
Czy to boli?
Śmierć?
To szybsze niż zasypianie.
Koniec już bliski, synu.
Przepraszam,
nie chciałem, żebyście ginęli za mnie.
Remusie, twój syn...
Inni mu powiedzą, za co zginęli jego rodzice.
Kiedyś zrozumie.
Zostaniecie ze mną?
Do samego końca.
Nie będzie mógł was zobaczyć?
Nie.
Jesteśmy tutaj.
Trzymajcie się blisko mnie.
Zawsze.
Ani śladu Harry'ego, panie.
Myślałem, że przyjdzie.
Harry?
Nie! Co ty tu robisz?
Cisza!
Harry Potter.
Chłopiec, który przeżył.
Przyszedł umrzeć.
Avada Kedavra!
Nie możesz pomóc.
Harry,
cudowny chłopcze.
Dzielny mężczyzno.
Przejdźmy się.
Profesorze, co to jest?
Coś, czemu żaden z nas nie pomoże.
Część Voldemorta, przysłana tu, by umrzeć.
A gdzie jesteśmy?
Chciałem cię o to zapytać. Jak sądzisz, gdzie jesteśmy?
Wygląda jak stacja King's Cross.
Tylko czystsza.
I bez pociągów.
King's Cross, naprawdę?
To jest, jak to mówią, twoja impreza.
Sądzę, że już wiesz, że ciebie i Voldemorta
łączy coś więcej niż przeznaczenie
od tamtej nocy w Dolinie Godryka, wiele lat temu.
A więc to prawda?
Jakaś jego część żyje we mnie.
Żyła.
Została zniszczona wiele chwil temu przez samego Voldemorta.
Byłeś horkruksem, którego nie zamierzał stworzyć, Harry.
Muszę wracać, prawda?
Twój wybór.
Mam go?
O tak.
Jesteśmy na King's Cross, mówisz?
Myślę, że gdybyś chciał, mógłbyś wsiąść do pociągu.
Dokąd by mnie zabrał?
Dalej.
Voldemort ma Czarną Różdżkę.
Prawda.
- A wąż nadal żyje. - Tak.
Nie mam go czym zabić.
Hogwart zawsze pomoże tym, którzy o pomoc proszą.
Zawsze byłem dumny z układania zgrabnych zdań.
Słowa są, w moim nie tak skromnym mniemaniu,
naszym najbardziej zasobnym źródłem magii,
zdolnej zadawać rany lub je leczyć.
Ale w tym przypadku zmieniłbym swoje pierwotne zdanie na takie:
Hogwart zawsze pomoże tym, którzy na pomoc zasługują.
Nie żałuj zmarłych, Harry.
Żałuj żyjących.
A przede wszystkim tych, którzy żyją, nie znając miłości.
Profesorze, patronus mojej mamy to łania, prawda?
Taki sam jak profesora Snape'a.
Intrygujące, nie sądzi pan?
Jeśli się nad tym zastanowić, to wcale nie.
Pójdę już, Harry.
Profesorze?
Czy to wszystko dzieje się naprawdę?
Czy tylko w mojej głowie?
Oczywiście, że w twojej głowie, Harry.
Ale dlaczego przez to nie miałoby się dziać naprawdę?
Profesorze?
Co mam robić?
Profesorze.
Panie, jesteś ranny?
Nie potrzebuję twojej pomocy.
Chłopiec.
Nie żyje?
Żyje?
Draco, czy on żyje?
Martwy.
Kto to? Kogo niesie Hagrid?
Neville, kto to?
Harry Potter...
nie żyje!
Cisza!
Głupia dziewucha.
Harry Potter nie żyje.
Od dziś... pokładacie wiarę...
we mnie.
Harry Potter nie żyje!
Czas się zadeklarować.
Wystąpcie i przyłączcie się do nas.
Lub zgińcie.
Draco.
Chodź.
Dobra robota, Draco.
Dobra robota.
Przyznam, że liczyłem na więcej.
Kimże jesteś, młody człowieku?
Neville Longbottom.
Cóż, Neville, na pewno znajdziemy ci jakąś funkcję.
Chciałbym coś powiedzieć.
Neville, na pewno wszyscy wysłuchają cię z zachwytem.
- Nieważne, że Harry zginął. - Milcz, Neville.
Każdego dnia giną ludzie.
Przyjaciele... krewni.
Dziś straciliśmy Harry'ego.
Ale wciąż z nami jest, tutaj.
Tak jak Fred...
Remus...
Tonks.
Oni wszyscy.
Nie zginęli na próżno.
Ale ty tak zginiesz.
Bo się mylisz!
Serce Harry'ego biło dla nas! Dla nas wszystkich!
To jeszcze nie koniec!
Confringo!
Dokąd idziesz?
Lucjuszu! Wracaj i walcz!
Wracajcie!
Zwabię go na zamek! Musimy zabić węża.
To ci się przyda.
Nie moją córkę, suko!
Miałeś rację,
mówiąc Snape'owi, że różdżka cię zawodzi.
Zawsze tak będzie.
Zabiłem Snape'a.
A jeśli nigdy nie należała do Snape'a?
Jeśli zawsze służyła innemu?
No dalej, Tom. Zakończmy to tak, jak zaczęliśmy.
Razem.
Zawsze myślałem, że wyrośniesz.
Nie mogłem znaleźć różdżki. A w życiu jej nie zgubiłem.
Zaplątała mi się w fałdach.
W końcu ją znalazłem i paru zabiłem.
Harry.
Dlaczego Czarna Różdżka go nie słuchała?
Należała do innego.
Kiedy zabił Snape'a, myślał, że różdżka będzie jego.
Ale ona nigdy nie należała do Snape'a.
To Draco rozbroił Dumbledore'a tamtej nocy w Wieży Astronomicznej.
Od tej chwili różdżka słuchała jego.
Do czasu...
kiedy rozbroiłem Dracona w dworze Malfoyów.
A więc to znaczy...
Jest moja.
Co z nią zrobimy?
My?
To Czarna Różdżka, najpotężniejsza różdżka na świecie.
Z nią bylibyśmy niepokonani.
19 LAT PÓŹNIEJ
Razem.
Opiekujcie się sobą nawzajem!
- Torba. - Tak.
Sweter.
Będę tęsknić.
Idą.
Tato? A jeśli trafię do Slytherinu?
Albusie Severusie Potterze...
nosisz imiona dwóch dyrektorów Hogwartu.
Jeden z nich był Ślizgonem
i najdzielniejszym człowiekiem, jakiego znałem.
Ale powiedzmy, że trafię.
Wtedy Slytherin zyska cudownego, młodego czarodzieja.
Ale jeśli to dla ciebie tyle znaczy, możesz wybrać Gryffindor.
Tiara Przydziału bierze pod uwagę twój wybór.
Naprawdę?
Tak.
Wsiadać!
Gotowy?
Tak.
Ruszaj się, Jay!
HARRY POTTER I INSYGNIA ŚMIERCI: CZĘŚĆ II