W poprzednim odcinku.
Obozowych patafianów
wywiało na bezludną wyspę.
Grubasek dobił do brzegu w sławojce
i poznał kolegę, który był równie durny jak on.
Tokio Hotel zbudowała tratwę,
zostawiając pyskatą samą.
Jakimś cudem wylądowali na drzewie i wyznali grzechy.
Postanowili dowiedzieć się, kto rozpala ogień.
Ale znaleźli tylko obozowisko ekipy.
Nie pasi, że robię skrót odcinka?
Chris pojechał poprowadzić jakieś sucharskie show.
Mnie też się to nie podoba.
Więc zamknijcie się i oglądajcie
Wyspę Totalnej Porażki!
Kto to był?
Gdzie jesteśmy?
Kto nas tu przeniósł?
- Chris? - Mamuniu!
Zamknąć się!
Nieważne, jak tu trafiliście.
Gdzie Chris?
Nie interesuj się.
Teraz ja dowodzę.
I sprawię, że pożałujecie, że żyjecie.
Macie znaleźć drogę powrotną z lasu
choćby nie wiem co.
Chyba żartujesz. Zginiemy tu.
Znowu zostawili nas samych w lesie. Z Heather.
Wolałabym pływać z rekinami.
No to tak. Zespół pierwszy.
Przestępca i grubasek.
Drużyna druga.
Siostry Grimm.
Niezbędne rzeczy są w torbach.
Kierujcie się na północ, do obozu.
Wygrają ci, którzy pierwsi klepną totem.
Lepiej rozbijcie obóz przed zmrokiem,
bo potem nie zobaczycie nawet swoich roztrzęsionych rąk
przerażonymi oczami.
Chyba że będziecie mieć noktowizor. Ale niestety.
Proszę, nie zostawiaj nas. Nie damy rady.
Weź się w garść!
Duncan nie jest tchórzem.
Kombinuje coś. Już ja się dowiem co.
To jakaś paranoja. Zjedzą nas niedźwiedzie.
Żeby tylko.
Grizzly to nic w porównaniu z Płaską Stopą.
To dopiero wredne bydlę.
Powodzenia!
Nie dajcie się zjeść!
To niezgodne z prawem!
Erin Brockovich, pozwij stację.
A oni dokąd?
Nie przeżyją. To samobójstwo.
Mam pomysł.
Spróbuj się wreszcie zamknąć!
Chętnie zostawię ją na jakimś wygwizdowie,
ale ktoś musi uratować mnie przed niedźwiedziem.
Fajnie, że dali mi Owena.
Gdybyście byli niedźwiedziem,
w kim wolelibyście maczać nachosy?
Dokąd biegniemy?
Chciałem przestraszyć dziewczyny.
Co my tu mamy.
Brakuje tylko jednego.
Co to było?
Zginiemy tu!
Wydostaniemy się stąd raz dwa dzięki temu.
Ukradłeś? Supcio!
W końcu jestem przestępcą.
Dzięki niemu wszystko zobaczymy.
Pokaż.
Moje oczy! Oślepłem!
Wystarczy. Zadanie czeka.
Bierz mapę, ja obczaję, gdzie jesteśmy.
Na nic nam mapa, jeśli nie mamy kompasu.
Słońce wzeszło na wschodzie, więc tam jest północ.
Czyli obóz jest tam.
Na pewno? Moim zdaniem
wzeszło tam.
Więc obóz jest tam.
Nie sądzę.
Idziemy tędy. Jazda.
Wystarczy iść wzdłuż rzeki. Proste.
Chyba że trafimy na Płaską Jakjejtam.
Skończ.
To kolejna durna bajeczka.
Nie wierzę w wielkie stopy.
Nie zostawiliby nas, gdyby jakaś istniała.
Moglibyśmy zginąć.
Zostawiliby?
Marzę o spreju. Komary zaraz mnie zeżrą.
Chyba połknęłam jednego.
Ale swędzi.
Trudno uwierzyć, ale tęsknię za Chrisem.
Każdy byłby lepszy od Szefa.
Obozowi kucharze zawsze wyglądają jak zwyrole.
Słyszysz mnie, Chris?
Gdy ty odpoczywasz, my musimy znosić tego świra,
który nie raczy nic robić.
Zostawił nas w lesie.
Słyszałeś, co Szef mówił o Stopie? Straszne.
Niektórzy sądzą, że to właśnie ona łączy nas
z małpami.
Ty łączysz nas z małpami.
Powaga.
Podobno ma dwa i pół metra,
waży 200 kilo
i śmierdzi tak, że rzygasz dalej niż widzisz.
Nie peniaj.
Gdyby istniała, ktoś by już ją złapał.
To szczwana bestia.
Tam są dziewczyny.
Idą w złą stronę.
Typowe dla lasek. Zero zmysłu orientacji.
Radzę zajrzeć do mapy.
Nie mamy żadnej.
Ale kompas pokazuje, że północ jest tam.
Podobno tam jest obóz.
Cieszcie się widoczkiem.
Teraz my jesteśmy z tyłu.
Musimy skoczyć do rzeki.
Po skoku z klifu,
byłem królem świata!
Zginę. Już po mnie.
Przemogłem się
i pomogłem drużynie wygrać.
To było super.
Dalej, wielkoludzie.
Ale po kilku dniach lęk wrócił
jak cofka po starym żarciu.
Nie bawię się już w samobójcze skoki.
Nie przekonasz mnie.
Spoko-loko. Pomogę ci.
To nie tajemnica,
że się nie lubimy i najchętniej zrzuciłybyśmy się z klifu.
Myślałam o tym.
Ale musimy też wygrać to zadanie.
I zgarnąć nietykalność.
Kto wie, co teraz knują.
Nieźle.
Ekstra punkt za smród.
- Czyli współpraca? - Tak.
Uciekają!
Udał im się pomysł ze spływem. Brawo, chłopaki.
Jak mogli ukraść nasze rzeczy.
W końcu jeden jest kryminalistą.
Obyśmy szybko wróciły. Capisz.
I kto to mówi. Czuję stąd twoje pachy.
Patrz, odcisk wielkiej stopy.
Ośmieszacie się.
Hej, wiewióreczko.
Cześć, panie praczu.
Witaj, Płaska Stopo.
W nogi!
Płaska Stopa!
- Duncan. - Owen?
- Heather. - Duncan?
- Heather? - Gwen?
- Owen?
Skoro lista sprawdzona, co robimy?
Widzieliście to bydlę?
Dałbym mu radę.
Wrzeszcząc jak panienka?
To było dla zmyły.
Na razie jesteśmy bezpieczni.
Zdefiniuj "bezpieczni".
Nie sądziłam, że to powiem, ale oby to Owen lizał mi teraz ucho.
Nie, to raczej...
Nietoperz!
Wielkie stopy są gorsze nocą?
Wolę nie wiedzieć.
Nie mamy szans, skoro macie nasze rzeczy.
Chyba ty.
- No raczej, że wygrali. - Niech ci będzie.
Możecie z nami przenocować.
Rozbijcie obóz, a my pójdziemy po drewno.
Nigdy więcej grania bezbronnej.
Niech myślą, że są tacy męscy.
Na razie.
Chłopaków bardzo łatwo oszukać. Są jak dzieciaczki.
Nieświadomi.
Heather coraz bardziej zaskakuje mnie swoją perfidnością.
Mistrzowsko porobiła chłopaków.
Myślisz, że możemy im zaufać?
W życiu.
Nie ufaj nikomu.
Ulepiłem kulkę z batonów energetycznych.
Chce ktoś?
Nie, ale wzięłabym śpiwór.
Nie mogę zasnąć. Boję się. Mogę...
Spoko.
Od razu lepiej. Będziesz czuwał?
No pewnie.
Obudź się.
Ognisko, dziewczyny. Nasze rzeczy. Przepadły.
Co?
Mapa!
Czy jest nam głupio? A skąd. Pierwsi nas okradli.
Na wojnie wszystko dozwolone. A to zdecydowanie wojna.
Ale radocha. Szkoda, że nie widziałam ich min.
I żeby nie było, Gwen też miała w tym udział.
Nie wierzę, że dałem się porobić lasce.
Dwóm.
Uległeś pierwotnym popędom...
- Czujesz? - Co?
Słodkie. Cynamonowe. Już prawie wiem, co to.
Drożdżówka z lukrem.
Lodzio miodzio.
Już do ciebie biegnę.
Czekaj!
Udało się!
Szlag.
Biegnij!
Drożdżóweczki.
Nie! Byliśmy tak blisko.
Dlaczego?
Prosto z pieca.
To moje!
Miałem na nie ochotę. Dobra, kończymy.
Wygrały dziewczyny.
Przegraliśmy przez drożdżówki?
Co to ma być? Wiecie, ile bym ich kupił za sto kafli?
OMG. Ale poruta. Mam nadzieję, że drożdżówki smakowały.
Jednak wygrałyśmy.
Duncan jest chyba na mnie zły.
Może mogłem mu jedną zostawić.
To miał być mój dzień.
Wszystko ogarnąłem.
Miałem zjeść drożdżówki.
I nałożyć maseczkę Heather.
Chciałem przeczytać pamiętnik Gwen, wyczyścić paznokcie.
Naostrz go sobie.
Potem miałem zjeść resztę słodyczy Owena.
Ale nic z tego!
Więc...
Macie swoją nietykalność.
Udław się nią.
A ty wylatujesz.
Wreszcie. Wracam do poprawczaka.
Tam wiem, czego się spodziewać.
Lewa. Lewa. Lewa, prawa, lewa.
Żwawo, żołnierzu.
Czy przypominam ci kogoś, kto ma cały dzień?
No cóż.
Miałeś szansę skumać się ze mną, ale nawaliłeś.
Dobrze ci szło.
Szkoda, że przegrałeś przez drożdżówki.
Daruj sobie.
A więc została nasza trójka.
Dziękuję wszystkim, dzięki którym tu jestem.
Courtney, wiem, co czujesz.
Szkoda, że tak cię oszukali.
Noah, bystry z ciebie chłopak.
I Lindsay. Prawie równie modna jak ja.
Wiesz, że zawsze będziemy się przyjaźnić.
Nie sądziłam, że zajdę tak daleko.
Ale nie pogniewam się, jeśli wygram.
Owen i dwie lasencje.
Balanga!
Zabierzcie mnie stąd.