அது நடக்குது!
கொஞ்சம், இருங்கப்பா!
குழந்தை வருது! குழந்தை வருது!
-எச்சரிக்கை! -குழந்தை பிறக்கப் போகுது!
-மருத்துவ உதவி தேவை! -பையனோ! பெண்ணோ!
குழந்தை வரப்போகுது! வரப்போகுது! வருகிறேன், எல்லீ!
எனக்கு கிடைத்துவிட்டது!
எல்லீ! எல்லீ!
எல்லீ, நீ எங்கே இருக்க? நான் எங்க இருக்கேன்?
மானி?
அது ஒரு சின்ன உதைதானு சொன்னேனே.
சரி! சரி! ஓ.
உங்கப்பாவை ரொம்ப பயமுறுத்திட்டயே! அப்பா அசடு!
அப்பா மலை உச்சியிலிருந்து உருண்டு, தொப்புன்னு, விழுந்தேன்.
அசட்டு அப்பா. இல்ல.
மன்னிக்கணும்! நண்பர்களே! அது சாதாரண உதைதான்!
-உன்னை உதைக்கணும் தெரியுமா? -இந்த வாரத்துல இது மூணாவது.
சரி, சரி, காட்சி ஆயிடுச்சு எல்லாம் போகலாம்! போகலாம்!
இன்னும் ஒருத்தருக்கு வயிறு பெரிசா இருக்கு!
நான் ஒண்ணும் கர்ப்பமில்ல!
அப்பிடியா. நீ ஒரு நல்ல அம்மாவா இருந்திருப்ப!
மானி, கொஞ்சம் இரு. பொறுமை, வேணும். நீ ரொம்பவே ஆடறே.
சரி, சரி! அப்பா, நீயும் டியகோ மாதிரி பேசற.
இரு. டியகோ எங்க?
என் குளம்பெல்லாம் எரியுது! செல்லம், எரியுது!
இங்க பாரு. நான் நுனிக்காலால நடக்கறேன்! நுனிக்காலால!
தோற்றுவிட்டாயே, டிங்கோ!
இப்ப? இப்ப நான் பார்க்கலாமா?
இரு. குழந்தையைப் படுத்தாதே.
குழந்தை நல்லாதான் இருக்கு. அப்பாதான் சரியில்ல.
எட்டிப் பார்க்காதே!
ஓஹோ! சின்னவரோட மைதானம்!
அட.
அதிசயமாயிருக்கே!
மானி.
நானே பண்ணிணேன். நம்ம குடும்பம்.
ஏய், நான் ஏன் அதுல இல்ல?
-நீ எங்களோட குடும்பத்துல இரு. -நீ கச்சிதமாய் பொருந்துவ!
நன்றி!
ஆனா, இன்னும் வேலை நடக்குது. அங்கங்க கொஞ்சம் பாக்கி இருக்கு.
நம்ப முடியல. குழந்தைக்காக இயற்கையை மாற்றுகிறாய்.
இயற்கையை மாற்றுவதா? சும்மா இரு. இது சரியான பிதற்றல்.
மானி, இந்த உலகத்துலதான் நம்ம குழந்தை வளரப்போகுது.
அதை உன்னால மாற்ற முடியாது.
என்னால கண்டிப்பா முடியும். நான்தான் இப்பூமியிலே பெரியவன்!
சரி, பெரிய அப்பாவே. அவனுடைய பருவவயதை சமாளி, பாக்கலாம்.
வா, வா ஸிட்! நீ எதையும் தொடாதே.
இது பசங்களுக்கான இடம். நீ என்ன சின்னப் பையனா?
இதற்கு பதில் சொல்ல வேண்டாம்.
டியகோ! நீ இங்கேயா இருக்கே.
நீ ஒரு அற்புதத்தை தவறவிட்டுட்ட!
சரி. சரி. நான் அதை அப்புறமா பார்த்துக்கறேன்.
சரி. அப்புறம் பார்க்கலாம்.
உனக்குப் புரியுதா, டியகோ ஏதோ கவலையில் இருக்கான்.
இல்லை, எல்லாம் நல்லாதான் இருக்கான்.
நீ அவன்கிட்ட பேசிப் பாரு.
ஆண்கள் அவங்க கவலையப் பற்றி மற்றவர்களிடம் பேசுவதில்ல.
நாங்க ஒருவரோட தோள ஒருவர் தட்டிக்கொடுப்போம்.
அது முட்டாள்தனம்.
பெண்களுக்குத்தான் அது. எங்களுக்கு அது சிகிச்சை.
சரி, சரி, நான் போறேன்.
ஏய்.
நீ ஏன் அப்படி பண்ணினாய்?
எனக்குத் தெரியல.
அதனால, சொல்வதைக் கேளு.
எதப்பத்தியோ கவலைப்படுவதாய் எல்லீ கூறுகிறாள். நான் சொன்னே...
நான் நினைக்கறேன், சீக்கிரமா
நான் இந்த இடத்தை விட்டுப்போக வேண்டியிருக்கும்னு.
சரி. அவகிட்ட நல்லா இருக்கேன்னு சொல்றேன். எதுவுமில்லனு.
நம்மை நாமே ஏமாற்றிக்கறோம், இல்ல? என்னால முடியல.
என்னால சின்னப் பசங்களைக் கட்டி மேய்க்க முடியவில்லை.
நீ எதப்பத்தி பேசறே?
உனக்குனு ஒரு குடும்பம் இருப்பது, நல்லது, எனக்கு மகிழ்ச்சிதான்,
ஆனா அது உன் சொந்த விஷயம், என்னுதில்லை.
-பையனோட இருக்க வேண்டாமா? -இல்ல, இல்ல, இல்ல. அது வந்து...
-நீ என்ன தப்பா எடுத்துக்கற. -இல்லை, நீ போ.
போய் ஏதாவது பெரிய வேலை பண்ணு, பெரிய மனிதா.
என்னுடைய சுவாரசியமில்லாத குடும்பத்தை விட்டு தள்ளிப்போ.
மன அழுத்தம் உனக்கா எல்லீக்கா?
மானி, பொறு! யாரும் எங்கேயும் போகவேண்டாம்.
-அப்போ? -அதுதான் நாங்க பேசிக்கறதில்ல.
-ஏன்? என்ன ஆச்சு? -டியகோ போகிறானாம்.
இது நம் வாழ்க்கைல ரொம்ப நல்லநேரம். ஒரு குழந்தை வருதே!
இல்லை, ஸிட். அவர்களுக்கு, குழந்தை பிறக்கப்போகுது.
ஆனா, நம்ம ஒரு குடும்பம், ஒரே மந்தை.
எல்லாம் மாறிப்போச்சு. மானிக்கு வேற வேலைகள் இருக்கு.
உண்மையை ஒத்துக்க, ஸிட். நாமெல்லாம் பிரியவேண்டிய நேரம்.
இப்போது நாம இரண்டு பேர் மட்டும்தானா.
இல்ல, ஸிட், நாம இரண்டு பேர் மட்டும் இல்லை.
க்ராஷும், எட்டீயும் கூட வருகிறார்களா?
க்ராஷ் மட்டும்?
எட்டீ மட்டும்?
வருகிறேன், ஸிட்.
சரி, அமைதி. அமைதி.
புதிய நண்பர்கள் கிட்டுவர். ஒரு மந்தையாவோம். அமைப்பேன்.
குலகுலயை முந்திரிக்காய் நரியே நரியே...
பரவாயில்லை, நீ இன்னும் அழகாத்தான் இருக்க.
அற்புதம்.
யாரிங்கே? யாராவது?
என்ன?
ஐயோ பாவம். தனிமை ரொம்ப கொடுமை, இல்ல?
கவலைப்படாதீங்க. இனி நீங்க தனியில்ல.
அப்பாடா.
ஒண்ணுமில்ல, ஒண்ணுமில்ல. சரி, நான் நல்லா இருக்கேன்.
இங்கயே இரு. இரு. நீ, உன் தம்பியப் பார்த்துக்க.
அம்மா இப்ப வரேன்.
அம்மா வந்துக்கிட்டு இருக்கேன், பாப்பா!
பிடிச்சிட்டேன்!
பசங்களா நான் உங்க கிட்ட என்ன சொன்னேன்?
நன்றி, நன்றி, நன்றி!
கெட்ட முட்டை. அழுகின முட்டை!
உன்னாலே எனக்கு மாரடைப்பே வந்துடுச்சு!
என்ன மன்னிச்சிடு, அன்பே. நான் உன்னை மிக நேசிக்கறேன்.
இப்ப, மாமா மானியையும், மாமி எல்லீயையும் பாரு.
-ஹை! -இது யாரு.
இது எக்பெர்ட், இது ஷெல்லி, இது யோகோ.
ஸிட், நீ செய்யறது சரியில்லை, வீண் முயற்சி.
என் பசங்க நீ பேசுவதைக் கேட்டுவிட போறாங்க!
அவங்க உன் பசங்க இல்ல, ஸிட். அவங்கள திருப்பி அனுப்பு.
-நீ அப்பாவா இருக்க தகுதியில்ல. -ஏன் இல்ல?
முதலில், வேற ஒருத்தர் முட்டைகளைத் திருடியிருக்கே.
இரண்டாவது, அதுல ஒண்ணு இப்ப நொறுங்கியிருக்கும்.
ஸிட், யாராவது இவற்றைத் தேடப் போறாங்க.
இல்ல. இவை பனிக்கட்டிகளுக்கு கீழே இருந்தன.
நான் மட்டும் இல்லைனா, இவை உறைந்து போயிருக்கும்.
ஸிட், உன் நிலைமை எனக்குப் புரியுது.
ஒருநாள், உனக்கும், ஒரு குடும்பம் வரும்.
நீ ஒரு கீழ்த்தரமான, நல்ல பெண்ணை சந்திப்பாய்,
நாற்றத்தை பொருட்படுத்தாதவளா, வேற கதியில்லாதவளாக...
மானி என்ன சொல்றான்னா...
இல்ல. எனக்குப் புரியுது. நான் இதெல்லாம் திருப்பிடறேன்.
தனிமைல நான், எனக்கு தனிமை, உனக்கு உன்னோட குடும்பமிருக்கு.
நான் ஒரு தனிமைக்கோட்டை.
பனிமலையில்
என்றென்றும்!
நான் ஒரு தனி மனிதன், தன்மையில்!
-இது சற்று அதிகமான தனிமை. -சரியாகச் சொன்னாய்!
-ஸிட், சற்றுப் பொறு! -இல்ல! இல்ல. அவன் வருவான்.
ஸிட்டோட திறமையே அதுதான்.
நான் ஏன் உங்கள அனுப்பணும்? எனக்கு குழந்தைங்கனா பிடிக்குமே!
நான் பொறுப்பா, அன்பா, போற்றி இவற்றை வளர்ப்பேன்.
நீ என்ன நினைக்கறே?
நீ ஒத்துக்கொள்வாய் என எனக்குத் தெரியும்.
அழாதீங்க! அழாதீங்க.
நான் ஈரமில்லாத இடத்தைக் கண்டுபிடிக்கிறேன்.
சரி.
இருங்க, உங்க ஈரத்தை துடைத்துவிடறேன்.
எனக்குத் தெரியல. பெற்றவனாக இருப்பது சிரமம்தான்.
ஒருவேளை அதுக்கு நான் தயாரில்லையோ.
அம்மா!
அம்மா! அம்மா! அம்மா!
நான் ஒரு தாய்.
அம்மா எங்கே?
நான் இங்கே இருக்கேன்.
இங்க பாருங்க. அழகான பால்வடியும் முகங்கள்.
கிடைத்தது! கிடைத்தது!
இல்ல, இல்ல! நில்லு! நான் இல்ல! நில்லு, நில்லு!
ஏய்! கடிக்கூடாது!
மன்னிச்சுடு. மன்னிச்சுடு. இல்லை. சரி. பரவாயில்லை. அழாதே.
ஏன் இன்னும் அழற? பசியா?
பசிதான் இருக்கும். என்ன தரணும்னு தெரியும்.
ஜோ, ஜோ கொடிய மிருகமே
நான் உன் பாப்பா இது என் பாலு
நீ ஒரு பெண்ணுனு நினைச்சேன்!
உங்களை, அனுப்பமுடியாது. பசங்களுக்குன்னு மானி சொல்றான்.
பொறுங்க. நீங்களும் பசங்கதானே!
எதையும் உடைச்சுடாதீங்க!
விளையாட்டு மைதானம் திறந்தாச்சுன்னு சொல்றாங்க!
இல்ல, பொறு! எல்லாருக்கும் இல்ல!
இல்ல, இல்ல, இல்ல! அதைத் தொடாதே!
-என்ன அது? -யாருக்குத் தெரியும்? ஜாலி!
-நல்லா விளையாடுங்க! -அம்மா, எனக்குத் தரமாட்டானாம்!
-நீ எதுவும் செய்ய மாட்டாயா? -ஏன்? இதனிடம்தான் இருந்தது.
-இல்லை! -ஆமாம்!
-இல்ல -ஆமாம்!
-இல்லை! -புளுகன், புளுகன்!
உனக்கு என்ன ஆச்சு?
நான் மூணு குழந்தைகுக்குத் தாய். கொஞ்சம் இரக்கப்படலாம்.
மெதுவாக! இல்ல!
இல்ல, பண்ணாதே...
நில், நில், நில்!
-ரொனால்ட்! -வெட்கக்கேடு.
நில்லு! நில்லு, நில்லு, நில்லு!
இல்ல! இல்ல!
-பொறுத்துக்கொள், ஜானி குட்டி! -நான் முயற்சிக்கறேன்!
நிபுணர்கள், குழந்தைகளுக்கு பிடித்ததை தின்ன சொல்கிறார்கள்.
என் கணுக்கால்கள் பெரிசா இருக்கா?
கணுக்காலா? ஏது கணுக்கால்?
ரொனால்ட்! நீ எங்கேருந்து வரே?
இல்ல, இல்ல.
சரி, சரி. அவனை வெளில துப்பு.
நீ ஜானி குட்டியை விடலைனா,
நாம இந்த மைதானத்தை விட்டு உடனே போறோம்!
ஒண்ணு,
இரண்டு...
என்னை "மூணு" சொல்ல வைக்காதே!
இங்க பாரு. எத்தனை ஆரோகியமா இருக்கு.
-அது ஜானி குட்டி இல்லை. -இது, எவ்வளவோ பரவாயில்லை.
மேடிஸன்!
-சரி, அவனை வெளில துப்பு. -ஸிட்?
ஏய். ஏய், மானி.
ஜானி குட்டி!
பொறு! இல்ல, வேண்டாம்...
மன்னிக்கணும்.
-இந்த இடம் அழிந்து போச்சு. -ஆனா நாங்க பண்ணலை.
நம்ம பழைய மாதிரி இல்லை, தம்பி.
நல்ல காலமா, யாருக்கும் எதுவும் ஆகலை.
அந்த ஆளைத் தவிர.
அப்புறம் அந்த மூணு பேரு.
அப்புறம் அவ.
நான் சொன்னதை கேட்காம, நீ அவங்கள வளர்த்தாய்!
இப்ப அவங்க என்ன பண்ணியிருக்காங்க பாரு!
சரி, ஒத்துக்கறேன், அவங்களுக்குச் சற்று ஒழுக்கமில்ல.
குழந்தைகளைத் தின்னுவது ஒழுங்கு குறைவு மட்டுமில்ல!
-அவங்களைத் துப்பிட்டானே. -பரவாயில்லயே, பிரமாதம்.
அவனுக்கு ஒரு பொன் தாரகை தரலாம்! குழந்தைனா இவன்தான்!
அவங்க நம்ம குடும்பத்துல பொருந்தல, ஸிட்.
அவங்க யாரானாலும், எங்கேருந்து வந்திருந்தாலும், திருப்பி அனுப்பு.
மானி! என்னால அவங்கள அனுப்ப முடியாது!
பூகம்பம்!
சரி, சரி. அம்மா வந்தாச்சு.
பூகம்பம் அலறுமா?
இவங்க எப்பவோ அழிந்து போயிட்டாங்கன்னு நினைச்சேன்!
பின்ன, இது கண்டிப்பா ஒரு கோபமான கிளிஞ்சல்தான். ஸிட்!
வாங்க, வாங்க! உள்ளே, உள்ளே, உள்ளே!
யாரும் அசையாதீங்க.
இல்ல, இல்ல, இல்ல, அழாதீங்க. அழாதீங்க.
நாமெல்லாம், வழித்தவறிய ஆட்டுக்குட்டிகள்
ஸிட்! அவங்கள அவகிட்ட கொடு! அவதான் அவங்களோட அம்மா!
அவதான் அவங்க அம்மானு நான் எப்படி நம்புறது?
பிறப்பு சான்றிதழா, வேணும்? அவ ஒரு டைனாஸர்!
சரி, நான் அவங்கள வளர்க்க, ரொம்ப கஷ்டப்பட்டேன்!
ஒரே ஒரு நாள்! பைத்தியக்காரா, அவங்கள திருப்பிக் கொடு!
இங்க பாரு, இவங்கெல்லாம் என் குழந்தைகள்,
நீ என்னோட சண்டை போட்டுதான் அவங்கள எடுத்துக்க முடியும்!
-ஸிட்! -ஸிட்!
உதவி பண்ணுங்க!
ஓடுங்க!
உனக்கு வேற வேலை இல்லையா?
ஸிட்?
ஸிட் கீழேதான் இருக்கணும்.
-அவன், செத்துப் போயிட்டான். -பாவம்.
அவனோட பிரிவு துக்ககரமானது.
ஓ, இல்ல, இல்ல, இல்ல. இவ்வளவு வேகம் கூடாது.
சரி, எல்லீ, இதோட அவ்வளவுதான்.
க்ராஷ், எட்டீ, இரண்டு பேரும் ஊருக்குத் திரும்புங்க.
ஆமாம், அதுதான் நடக்கப்போகுது.
எல்லீ, நீ அதைப்பாத்தியா! இது ரொம்ப விபரீதமானது!
யாரு கேட்டா.
சரி. நாம ஸிட்டைக் காப்பாத்தின பிறகு, கொல்லப்போறேன்.
-பெண்கள் முதலில். -அழகுக்கு முன்னால வயது.
-கஷ்டமில்லாம, பலனில்ல. -என்ன கஷ்டம்?
-ஸிட்! -ஸிட்!
ஓ, இல்ல. இல்ல, இல்ல. இது சரியில்லை.
எல்லீ! எல்லீ, இரு!
சரி, பாரு, உனக்கு எதாவது ஆச்சுன்னா,
ஒண்ணுமில்லனாலும், சொல்லு, நாம இங்கிருந்து போறோம்.
சரி.
நமக்கு ஒரு சங்கேத மொழி வேணும்!
ஆமாம். "குழந்தை வரப்போகுது" என்று அறிவிக்கற மாதிரி.
"குழந்தை வரப்போகுது!" ன்னே வச்சுக்கிட்டா, எப்படி?
ரொம்ப பெருசு. சின்னதா, சுருக்குன்னு, இருக்கணும்...
"பீச்சஸ்!"
-பீச்சஸ்? -எனக்கு பீச் ரொம்ப பிடிக்கும்.
உருண்டையா, உன்னப்போல அழகா, சாறுடன் இருக்கும்.
நான் என்ன உருண்டையாவா இருக்கேன்?
உருண்டைதான் நல்லது. உருண்டைதான் அழகு.
என் பக்கமே இரு.
உங்களுக்கும் என்னை மாதிரியே கனவு தெரியுதா?
நாம் இந்த உலகத்துக்கெல்லாம் மேல, எதுவும் தெரியாம வாழறோம்.
அதப் பிடி! சீக்கிரம்!
-நீ என்ன செய்யற, டியகோ? -சுத்திப் பார்க்கிறேன்.
-நானும், ஸிட்டைத் தேடுகிறேன். -அடடா! நீ எவ்வளவு நல்லவன்?
உங்க சண்டையெல்லாம், பிறகு! நம்ம எல்லாருமே தேடுவோம்!
பரவாயில்லை.
இங்கே, அப்பா! இங்கே! சீக்கிரம்! நல்ல பையன்! வா!
-மேலே ஏறு. -நீ என்ன பைத்தியமா?
நான் அது மேலே ஏறமாட்டேன்!
ஒண்ணு இந்த டைனாஸர் மேல இல்லை அது மேல!
கர்ப்பவதிக்கு உயிர் மேல ஆசை! ஆஹா ஊஹூ ஹே ஹே!
இனிமே இந்த மாதிரி ஆஹா ஊஹூ ஹே ஹேனு அலறாதே!
-எனக்கு சக்தியே இல்லை. -எனக்கு மட்டும் என்னவாம்?
ஒளிந்துக்கோ!
பிரமாதம், நண்பா! நீ என் சகோதரன் மாதிரி!
நானும் அப்படியே உணர்கிறேன்!
இவனை நம்மோட வச்சுக்கலாமா?
-பக்! -என்ன?
என் பெயர் பக். பக்மினிஸ்டரின் சுருக்கம்.
"பஹ்" ஹோட நீள வடிவம்.
சரியில்லையே.
நீ இங்கே என்ன பண்ணற?
-நண்பனை டைனாஸர் கடத்திடுச்சு. -அப்படியா!
அவன் செத்துட்டான். என் உலகிற்கு வருக. வீட்டுக்குப் போகலாம்.
-நீங்க போங்க. -ஸிட் இல்லாம வரமாட்டேன்.
எல்லீ, இரு. அக்கிறுக்கன் சொல்வதும் சரிதான்.
மானி, நம்ம இத்தன தூரம் வந்தாச்சு, அவனைப் பிடிச்சுடலாம்.
அவன் சுவடுகள் இருக்கு.
வாங்க போவோம்.
உங்க நண்பன், உள்ளே இருக்கான்.
அடுத்த பிறவியில்.
உயர்ந்த ஞானமுள்ள தேவனே, உனக்கு எப்படித் தெரியும்?
ஆமாம்.
டைனாஸர் பச்சைநிறத்துல ஒண்ணையும், மூணுகுட்டியோடையும் போச்சு.
ஆமாம், பச்சைநிறப் பொருள் எங்க நண்பன்.
தடங்களைப் பார்த்தே இதெல்லாம் கண்டுபிடிச்சயா?
இல்லை. இல்லை. நான் அவங்க வந்ததைப் பார்த்தேன்.
எரிமலைக்குழம்பருவிக்குப் போயிகிட்டிருக்காள்.
கைக்குழந்தைகளை எல்லாம் அங்கதான் கவனிக்கறாங்க.
அங்கே போக, நீங்க துயரக்காட்டைத் தாண்டணும்,
மரணப்பிளவைத் தாண்டி
துக்கத் தட்டுகளுக்கு போகணும்.
சரி! கிறுக்குத்தனத்துக்குள்ளே நிதானமாய் இறங்க வாழ்த்துகள்.
நாம் இப்ப போறோம்.
இத என்ன, சுற்றுலாத்தலம்னு நினைச்சயா?
நீ உன்னோட மனைவியைக் காப்பாத்த முடியாது, நண்பா.
உன்னோட மெல்லிய தந்தங்களை வச்சுக்கிட்டு நீ என்ன பண்ணுவே
அந்த அரக்கனைப் பார்க்கிறப்ப?
நான் அவனை
ரூடின்னு கூப்பிடுவேன்.
ஓ, நல்லது. நல்லது. ஏதாவது புரியாததோனு நினைச்சேன்,
"ஷெல்டன்" அல்லது "டிம்" இது மாதிரி.
இருங்க. அம்மா டைனாஸரைவிட பெருசா ஏதாவது இருக்கா?
-ஆமாம். -கண்ணா?
ஆமாம், ஆமாம்! அவன்தான் எனக்கு இதை செய்தான்!
-அவன்தான் இதை செய்தானா? -இலவசமாவா? பரவாயில்லையே.
ஆமாம். அவன் நமக்கும் ஒண்ணு கொடுப்பானோ, என்னவோ.
என் உலகத்திற்கு வருக.
உயிர் மேல ஆசையிருந்தா, உள்ளே வராதீங்க!
சரி! எங்களுக்குப் புரியுது!
அழிவும், துயரமும், இத்யாதி, இத்யாதி, இத்யாதி.
துயரக்காடு போலிருக்கே.
-கொஞ்சம் பொறு. -ஏன்?என்ன ஆச்சு? பீச்சஸா?
என்ன? இல்லை! எனக்கு ஏதோ ஒரு உணர்வு.
உனக்குப் பசி! இரத்தத்தில் சர்க்கரை குறைச்சல். பழம் தின்னு!
-வேண்டாம்! மானி! -எதுவும் பண்ணாதே.
இது உன்னோட இடம் இல்லை.
ஒரு அழகான மலர்கிட்ட நான் ஏன் பயப்படணும்.
இதை நீ எதிர்ப்பார்க்கல, இல்ல.
-மானி! -இதுக்குக் காரணம், நீதான்.
செடியே, என் நண்பர்களைத் தின்னாதே!
அவ்வளவுதான்! நான் இதை வேரோட அழிக்கப் போறேன்!
-அப்படின்னா, என்றுமே திறக்காது. -என்ன?
சரி, கர்பவதியே, ரொம்ப கவலைப்படாதே.
அவங்க ஜீரணமாகும் முன், அவங்கள வெளில எடுக்கணும்.
ஜீரணமா?
மூணு நிமிடங்களில், அவங்க எலும்புதான் இருக்கப்போகுது.
ஒருவேளை, அந்த தடியனுக்கு ஐந்து நிமிடங்களாகலாம்.
நான் தடியனில்ல!
எனக்கு உடம்பு கூசுது.
என் மேல இடிச்சுக்கிட்டே நீ அதை சொல்லாதே.
அந்த மாதிரி கூச்சமில்ல.
எனக்கும், அது மாதிரிதான் இருக்கு.
உதவி! யாராவது உதவி பண்ணுங்க!
சீக்கிரம்!
கூப்பிடுடா
வீரன் பக்கை.
இப்ப யாரு தடியன்?
இல்ல!
சுற்றுலா பிரயாணிகள்.
செடியோட எச்சமாக.
-பிரமாதம்! -பிரமாதம்!
ஏதாவது சொல்லு.
உதவிக்கு நன்றி.
பக், பச்சைநிறப்பொருளைக் கண்டுபிடிக்க உதவுவாயா?
-அது அவசியமில்லை! -ஆமாம், அவசியம்தான்.
சரி, உதவி பண்ணுகிறேன்.
எனக்குனு சில விதிகள் இருக்கு.
முதலில், பக் சொல்லுவதை தட்டக்கூடாது.
இரண்டாவது, பாதைக்கு நடுவிலேயே வரணும்.
மூன்றாவது விதி,
யாருக்கு வாயுத்தொல்லை இருக்கோ அவன் பின்னாடி வரணும்.
அப்ப, கிளம்புங்க. சீக்கிரம், சீக்கிரம்!
நமக்கு அறிவிருக்கானு சோதனை பண்ணிக்கணும்.
அது நான்காவது விதி! இப்ப நண்பனைக் கண்டுபிடிக்கலாம்!
சரி. சரி. கவலைப்படாதே. நமக்கு ஒண்ணும் ஆகாது.
குலுக்காதே. வாந்தி வரும் போல இருக்கு.
பாரு? நம்மை இறக்கி விடுகிறாள்...
இல்ல! எனக்கு சாகிற வயதில்ல!
அருமையான எச்சில். நான் இதை எப்பவும் சொல்றதில்ல.
கேளு, குடும்பம்னா சிக்கல்தான்! நாம இதை சரி பண்ணிக்கலாம்.
அவங்கள ஞாயிறிலிருந்து செவ்வாய் வரை நான் வச்சுக்கறேன்!
புதனிலிருந்து சனிவரை? வாரக் கடைசியில்?
பரவாயில்ல? அம்மா நல்லா இருக்கேன்.
நீ என்னைத் தின்னுவது தவறான செய்தியைத் தரும்.
இவனின் முதல் வெற்றி!
வெற்றி ரொம்ப சிக்கலாயிடுச்சே.
அந்த அரக்கன் ஸிட்டைக் கண்டுபிடிச்சிடுவானா?
முக்கியமா, நம்மை?
ரூடி? நீ கிண்டலடிக்கிறாயா?
விடமாட்டான். எல்லாம் அறிந்து, காண்பவன், எதுவும் புசிப்பவன்.
ஆம் என்கிறாய்.
ஏய்! என் புல்வெளி மேல நடக்காதே! போ! போ!
எனக்கு அவனைக் கூட்டுப்புழு பருவத்திலிருந்தே தெரியும்.
அதான், அவன் வலிதாகும் முன்னால்.
இப்படி உன்னோட தைரியத்தை வச்சுப் பிழைச்சிட்டிருக்கே,
தனியா, பொறுப்புகளில்லாமல்.
நம்மை நம்பி யாருமில்லை. கட்டுப்பாடுகளில்லை, ஆச்சர்யம்.
ஒரு தனிமைவிரும்பி ஆசைப்படும் சிறந்த வாழ்க்கை இதுதான்.
கேட்டீங்களா? இந்த மாதிரி இடம்தான் எனக்குப் பிடிக்கும்.
யாரது?
ம்ம்... இல்லை, இங்க பாருங்க, என்னால இப்ப பேசமுடியாது.
ம்ம். இல்லை, நான் ஒரு செத்தவனை உயிர்பிக்கிறேன்.
ஆம்.
இல்ல, அவங்க என் பின்னாலே வராங்க!
தெரியும்! அவங்க என்னைக் கிறுக்குனு நினைக்கறாங்க.
இல்லை... சரி, நாம இப்ப மரணப்பிளவுக்குள் போகிறோம்.
நான்... நான் உன்னைப் பிரியப்போகிறேன்.
ம்ம், நானும், உன்னை நேசிக்கிறேன்.
சரி, போய் வாருங்கள்! போய் வாருங்கள்! போய் வாருங்கள்.
சரி! என் பின்னாலே வாங்க.
மூணு வாரத்துல நீ அந்த மாதிரி இருப்பாய்.
ஆமாம், இதை ஏன் மரணப்பிளவுன்னு சொல்றீங்க?
ம்ம்ம், "நாற்றமான பெரிய விரிசல்," இத சொன்னா எல்லாம் சிரிச்சாங்க.
சரி, இப்ப என்ன?
மேடம்.
அவள் அதை பண்ணக்கூடாது!
விதி ஒண்ணு.
அட, பெரிய யானையே! உனக்கு நல்ல ஞாபகசக்தி உண்டே.
பக் சொல்லைத் தட்டாதே.
இப்ப, நேர பாரு, நிமிர்நது நில், அப்பறம்...
ஓ, ஆம், அந்த விஷவாயுனால் நீ செத்தாலும் செத்திடுவே.
விஷவாயுவா?
-சொர்கத்தில் இன்னும் ஒரு நாள். -இரு!
ஜெரொனிமோ!
-எல்லி, நீ நலம்தைனே? -நீ இதை பண்ணியே பாக்கணும்!
சரி, இப்ப எல்லாரும் வாங்க! மிகச் சுலபம்தான்!
பயப்படாதீங்க!
சின்ன பிரச்சனைகள் தான்.
கொஞ்சம் இருங்கடா, பசங்களா!
இனிமேலும் தாக்குப்பிடிக்க முடியாது!
அவன் அதை சுவாசிக்கிறான்!
இப்ப நானும் அதை சுவாசிக்கிறேன்!
ஏய்! நாம சாகலை!
உன் குரல் எப்படியோ இருக்கு!
என்னுடையதா? உன் குரலை கவனி!
சரி, சரி. ஒண்ணு, இரண்டு...
கிறிஸ்துமஸ், கிறிஸ்துமஸ் காலம் வந்தாச்சு
நிறுத்து! உனக்கு என்ன பைத்தியமா?
இது விஷம் இல்லை.
ஆனா ரொம்ப கவலையா இருக்கு!
சிரிப்பதை நிறுத்துங்க! எல்லாரும்தான்!
"எல்லாரும் சிரிக்கறதை நிறுத்துங்க!"
"முதல் விதி என்ன?"
சும்மா தான் சிரிக்கிறாங்க. அதுல என்ன தப்பு?
இவங்கெல்லாம் சிரிச்சே செத்துடுட்டாங்க!
சிரிப்பதை நிறுத்துங்க!
இதுல என்ன வேடிக்கை தெரியுமா?
ஸிட்டை காப்பாத்த போய்,
நாம எல்லாம் சாகப்போறோம்!
-ஸிட்டை பிடிக்ககூட பிடிக்காது! -யாருக்கு பிடிக்கும்? மூடன்!
குழப்பத்தில மாட்டி விட்டதுக்கு மிக்க நன்றி. ஜாலியா இருக்கு!
கூட்டத்தை உதறிட்டு வந்தியே! ரொம்ப நல்லா இருந்தது!
நிறுத்து அதை!
உனக்கு தெரியல? நாம எல்லாரும் சாகப்போறோம்!
நாம தான் எல்லாம் பண்ணும், இல்ல?
சில சமயம் படுக்கையை ஈரமாக்கி விடுவேன்!
அது பரவாயில்ல! அப்பப்ப நானும் உன் படுக்கையை நனைச்சிடுவேன்!
உனக்கு எவ்வளவு கேட்டுதோ தெரியல.
-எனக்கு எல்லாம் கேட்டுது. -அப்படியா. சரி.
-நீ என் படுக்கையை நனைச்சியா? -சும்மா சொன்னேன்டா, மடையா.
சரி, வா போகலாம்.
நாம எதையோ மறந்துட்டோமா?
இங்கதான், ரூடி, ரூடி, ரூடி!
எனக்கு தனிமை ரொம்ப தெரியுது.
சரி. வாங்க, பசங்களா.
என்ன? காய்கறிள் சாப்பிட மாட்டீங்களா?
அப்புறம் எப்படி பெரிய, பலசாலி டைனாஸர்களா வளருவது?
இல்லை. அவங்க காய்கள்தான் உண்ணுவார்கள். அதுதான் நல்லது.
இப்பவும் என்னை பார். என் முடி வளத்தைப் பார்.
மன்னிக்கணும்! நான் பேசிகிட்டு இருக்கேன்.
இல்லை, இல்லை, இல்லை. பசங்களா, அது நமக்கு இல்லை.
அது ரொம்ப இறகுகளும் கொழுப்பும்...
இன்னும் உயிரோட இருக்கு!
இல்லை! இல்லை, இல்லை, உயிருள்ளதை சாப்பிடக்கூடாது!
இப்ப, தப்பி! பறந்து போ!
சுதந்திரமா இரு,
குட்டிப் பறவையே.
எல்லாம் என் தப்புதான்.
ஏய், எங்க போற நீ?
இதுதான் உன் தீர்ப்பா?
அதுனாலதான் நீ ஒத்தையாவே இருக்க!
என்னடா. நான் என்னிடமே பேசுகிறேனா?
"அவங்க சைவம்" னு, சொல்கிறேன். நீ, "உர்ர்" ங்கறே.
"இதைப் பேசலாமா?" னு கேட்டேன். அதுக்கும், "உர்ர்" ங்கறே.
இதுக்கு பேரு பேச்சு இல்லை.
பாரு? மறுபடியும் அதையே சொல்கிறாய்.
உனக்கு எதனிடம் பயம்? நீ இந்த உலகத்திலேயே பெரியவன்!
இல்லையா?
ஏய்!
அவங்களாள தப்பிக்கவே முடியாது. பகலில் பயங்கரமா இருக்கு.
இரவு இன்னும் மோசம்.
அதோட, அவங்க வழிகாட்டி ஒரு பைத்தியம்.
என்ன? பக்கா? அவன், ஒரு கிறுக்கு!
நான் கிறுக்கு இல்லை!
ஒட்டு மொத்த கிறுக்கு.
அவன் பாதம் மிகச் சின்னது.
வாயை மூடு! நீ வாயை மூடு.
ஓ, இருடா போக்கிரி...
பிடிச்சுட்டேன்!
அவன் கால்களப பின்னிக்கொள்கிறான்.
-நாம மேல போக வேண்டாமா? -என்ன?
ரூடிக்கு இரவு சிற்றுண்டிக்கா? சந்தர்ப்பமே இல்லை!
அவன் சரியாக கூறுகிறான். எல்லாரும் ஓய்வெடுங்க.
இங்க தங்கலாம்.
சரி, இப்ப யாருக்கு பசிக்குது?
எனக்கு!
உனக்குத் தேவையே இல்லை!
நான், வசமாக மாட்டிக்கிட்டேன், தப்பிக்க வழியே இல்லை,
கத்தி முனையில் இருக்கிற மாதிரி,
அந்த அசுர வெள்ளை பிசாசோட கண்ணை பாத்துட்டு இருக்கேன்.
-நீ செத்துட்டியா? -ஆமா, கிட்டதிட்ட.
ஆனா நான் தப்பிச்சுட்டேன்!
மரணத்தோட வாசலை போய் தொட்டு விட்டு வந்துட்டேன்.
ரூடி என்னை தொண்டைல இழுத்து விழுங்குவதுக்கு முன்னால்,
அவன் தொண்டைக்குழிக்குள்ள தொங்கும் பின் சதையை அப்படியே
இழுத்துப்பிடிச்சு தொங்கினேன்.
முன்னும் பின்னும், அவனைப் பிடித்து ஊஞ்சல் ஆடிட்டே,
முன்னும் பின்னும், முன்னும் பின்னும், முன்னும் பின்னும்,
முன்னும் பின்னும், முன்னும் பின்னும்,
கடைசியில், கையை விட்டு அவன் வாயிலிருந்து வெளியே பறந்தேன்!
அப்ப எனக்கு ஒரு கண் போனாலும், இது இருக்கே!
-ரூடியோட பல்லு! -அப்பாடி!
இது அந்த பழமொழி மாதிரி, "பல்லுக்கு பதில் கண்ணு,
"தாடைக்கு பதில் மூக்கு, அப்புறம்..."
சரி, பழைய பழமொழி, வேண்டாம் அது நல்லா இருக்காது.
-நீ ஒரு அபாரமான கீரிப்பிள்ளை! -மிக அபாரமான கீரிப்பிள்ளை!
அபார கீரி!
என்ன? அப்படிதான்.
இப்படிதான் ஒரு கூர்கிளிஞ்சலை வச்சு ஒரு டி-ரெக்ஸ் ஆணை பெண்
டி-ரெச்சலா மாற்றிய கதையைக் கூறுகிறேன்.
-சரி, தலைவா. -சரி, தலைவா.
சரி, இன்றய இரவுக்கு இந்த கதை போதும்.
வா, எல்லீ, நீ இப்ப ஓய்வு எடுக்கணும்.
இதுதான் வாழ்கை.
சரி, எல்லாரும் சற்று தூங்குங்க. நான் காவல் இருக்கேன்.
கவைலப் படாதே, பக். இரவுதான் எங்க நேரம்.
ஆம்! இரவு எங்களுக்குச் சொந்தமானது.
நல்லது, ரூடி.
இரு, இரு. நான்?
நல்ல தூங்குங்க, பசங்களே! நாளைக்கு நிறைய வேலை இருக்கு.
மேயணும், வேட்டையாடணும்,
என் நண்பர்கள் எப்படி இருக்காங்களோ,
என்ன ஞாபகமிருக்கோ என்னவோ.
உனக்கு நிறைய பாசமிருக்கு, உனக்கு தெரியுமா?
மானி?
க்ராஷ்? எட்டி?
மானி?
என்ன நடக்குது இங்க? நீ பத்திரமா இருக்கியா?
மன்னிச்சுக்கோ. நீ பத்திரமா இருக்கணும்னு நினைச்சேன்,
ஆனா இப்படி இன்னும் அதிக ஆபத்துல விழுந்திருக்கோம்.
ஏய். இது உன்னோட தப்பில்லை.
அது நம் இருவரையும்விட பெரிசு. ஸிட்டை காபத்தணும் .
ஆம், ஆனா நான் மட்டும் இன்னும் நல்ல நண்பனா இருந்திருந்தா,
-இப்ப இங்க இருக்க மாட்டோம். -நல்ல நண்பன்னா?
நீ விளையாடுகிறாயா?
தோழனுக்காக, வாழ்கை, மனைவி, மக்களையிழக்க தயாரானாயா.
நல்ல கணவனோ, அப்பாவோ இல்லை, ஆனா நல்ல நண்பன்!
ஏய்!
எல்லாரும், நில்லு்ங்க!
எனக்கு ஏதோ சந்தேகமாயிருக்கு.
இதில் ஏதோ பயங்கர நாத்தம் வருது
ஏதோ விலங்கு தன் சிறுநீரை அடித்தாற் போல.
அப்ப ஸிட்தான்.
பசங்களா, இங்க ஏதோ சண்டை நடந்த மாதிரி இருக்கு.
கொத்து முடி. பாதி தின்ன இறைச்சி!
ஐயோ... அங்க என்ன அது!
ப்ராக்கொலி.
இதுதான் நடந்ததிருக்கும் என நினைக்கிறேன்.
டைனாஸர் ஸிட்டை தாக்குது,
ஸிட் திருப்பி அதை ப்ராக்கொலியால அடிச்சு, அதை
வெறும் துண்டமாய் ஆக்கியிருக்கான்.
பைத்தியமா? ஸிட் மூர்க்கனல்ல. சமத்தும் இல்லை.
சரி. அப்ப டைனாஸர் எங்க?
சரி. சரி, நல்ல கேள்வி.
இன்னொரு யோசனை.
ஸிட் ப்ராக்கொலி சாப்பிட்டிருக்கான்,
டைனாஸர் ஸிட்டை சாப்பிட்டிருக்கு,
டைனாசர் ப்ராக்கொலிய மிதிச்சு, ப்ராக்கொலிய
ஒரு வழி பண்ணிடுச்சு.
பக், உனக்கு புத்தி எப்போ கெட்டுப்போச்சு?
மூணு மாசம் முன்னாடிதான்.
ஒரு நாள் ஒரு அன்னாசிப்பழத்தை கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டேன்.
அதுவும் அசிங்கமான அன்னாசிப்பழம்.
ஆனா அவளை நான் காதலிக்கறேன்.
பக், நீ இங்க எதையோ கவனிக்கலனு நினைக்கிறேன்.
சரி, உன் நண்பன் உயிரோடு இருந்தாலும், சிற்றுநேரமே.
ரூடி நெருங்கி கிட்டு இருக்கான்.
-ஐயோ! -ஐயோ!
வந்தாச்சு. சோகக் கல்லேடுகள்.
அதில் எஞ்சியிருப்பது.
ஒரு வரிசையில் வாங்க! வெடிமலை குழம்பருவிக்குப் போங்க.
-அது என்ன சத்தம்? -அது காத்து. அது நம்மகிட்ட பேசுது.
-அது என்ன சொல்லுது? -எனக்கு தெரியலை.
எனக்கு காத்தோட மொழி தெரியாது.
-எல்லீ? -நலம். கவலைப்படாதே.
நான் இப்பத்தான்...
எல்லீ!
-மானி! -ஓரத்துக்குப் போங்க!
எல்லீ!
எல்லீ! நீ எங்க இருக்க?
பரவாயில்ல! நான் இங்கதான் இருக்கேன்!
அங்கேயே இரு, எல்லீ! நாங்க அங்க வந்திட்டுடிருக்கோம்!
இரு! அவன் விழுந்துட்டான்!
இரு. இரு. நேரமாச்சு!
இருங்கடா. மிக வேகமாப் போறீங்க!
இங்க நல்லாயிருக்கே. நல்ல இடம், தோழ்மையானவர்கள்.
வணக்கம், நண்பரே.
-ரூடி. -ரூடி?
-அப்படி ஒன்றை கேள்விப்படல. -அதுதான் ஸிட்!
-நாம வேகமா போகணும். -மானி! அன்னாசிப்பழங்கள்!
-அன்னாசிப்பழங்களா? -அப்பப்பப இப்படி ஆசைப்படுவா.
மாதுளம்பழங்கள்? திராட்சைபழங்கள்! ஈச்சம்?
பழக்கலவையை கேட்கிறா.
இரு, யோசனை பண்ணு!
பீச் பழங்கள்!
பீச் பழங்களா?
ஆமா பீச்பழங்கள் தான்! குழந்தை! இப்போ, என்ன?
இப்பவா? இது நல்லதில்லை.
குழந்தை வந்துகிட்டிருக்கு! கேட்டுதா உங்களுக்கு?
ஏன்னா, சில சமயம் எனக்கு தோணும் ஆனா, இப்ப...
சற்று பொருத்துக் கொள்ளேன்?
எனக்காக யாராவது அவனை அடிக்க முடியுமா?
இதோ அடிச்சுட்டோம்.
அப்படியே உக்காரு. இதோ வந்துகிட்டே இருக்கோம்!
இப்ப ஒண்ணுதான் பண்ண முடியும். தோழா, நீ என்னுடன் இரு.
மானி, நாங்க வர வரைக்கும் நீ எல்லீயைப் கவனி.
என்னது? இல்லை, நீங்க இப்ப போக முடியாது!
அவ வழியை விட்டு விலகிப்போறா! இரண்டாம் விதி என்னாச்சு?
ஐந்தாம் விதிப்படி இரண்டாம் விதியை ஒதுக்கிவைக்கலாம்
யாராவது ஒரு பெண்ணோ, ஒரு அழகான நாயோ இருந்தால்.
இந்த விதியெல்லாம் அப்பப்ப மாத்திக்கிட்டே இருக்கலாம்.
-ஆம், ஆனா, வந்து... நீ... -மானி, பரவாயில்லை விடு.
அவளை நான் பார்த்துக்கறேன்.
இப்ப சரி! வாங்க, பசங்களா.
-டேய், தங்கையைப் பார்த்துக்க. -சரி.
"அவளை நான் பாத்துக்கறேன்" னா, என்ன பொருள்?
அதாவது, முன்னால தானே யாராவது பாத்துக்கணும்.
அங்கதானே நிஜமான காப்பு தேவை, இல்ல?
நாம போகணும்.
சரி. பரவாயில்ல. சரி.
அப்பா... அப்பா வராங்க.
குட்டி, நல்ல நேரம் பார்த்தாய், வெளிய வருவதற்கு.
ஆபத்து ! ஆபத்து! போய்விடு! போய்விடு!
பயப்படாதே. அது வெறும் நெருப்புக் குழம்பு.
கொதிக்கற நெருப்புக்குழம்பு!
-பசங்களா, பந்தயத்துக்கு தயாரா? -ஆமாம், அய்யா!
-அபாயமான விளையாட்டுக்கு? -ஆமாம், அய்யா!
சாவுக்கு?
எங்க திருப்பிக் கேளுங்க?
குதிங்க!
அப்படித்தான்! குதிங்க!
முன் இது போல பறந்ததுண்டா?
இல்ல! உண்மையை சொன்னா, இதுதான் முதல் தரம்.
-ஆ, இங்க இருக்கிறாளா! -எல்லீ!
மானி!
நான் அவளை கப்பாத்தணும்!
இங்க பாரு. நான் எல்லீயை பாத்துக்கறேன்.
-நீ அந்த பசங்களை நிறுத்து. -ஆனா...
மானி, அவங்க அவ கிட்ட வந்துட்டா ஆபத்து. என்னை நம்பு.
சரி. வா போலாம்.
என் காலெல்லாம் கொதிக்குது, கண்ணா! எரியுது!
நா மெதுவாப் போறேன். மெதுவாய். மெதுவாய்.
ஆட்டம், ஆடாதேடா! நான் இங்க குழந்தை பெத்திட்டிருக்கேன்.
சரி. மன்னிச்சுக்கோ. நீ நல்லா இருக்கியா?
நல்லா இருக்கேனா? பெறுவதை பத்தி உனக்கென்ன தெரியும்?
இல்லை, அப்படியில்லை, பராவாயில்ல மானி வரான்.
டியகோ, எனக்கு பயமா இருக்கு. உன் கையை பிடிச்சுக்கட்டா?
ஓ, கண்டிப்பா.
வலியை சற்று பொருத்துக்கொள்.
-பிரசவ வலி இது. -வலி தாங்கலையே!
இங்க பாரு! அவன் வந்துட்டான்!
-ரோஜர்! -இல்லை! ஸிட்!
எனக்கு தெரியும்! ரோஜர்!
முதல்ல ஸிட்டை பிடிச்சிட்டு அப்பறம் ரோஜர தேடலாமா?
அதை விடு!
பக்?
இல்ல, இல்ல, பக்! பக் இரு! ஸிட் அங்க இருக்கான்!
அதை அவங்ககிட்ட சொல்லு!
அப்படிப் போடுங்கடா, பயந்தாங்குள்ளிகளா!
எதைப்பத்தியும் கவலைப்படாதே. நீ நல்லா இருக்கேயில்ல.
நல்ல போயிட்டிருக்கு.
இரு.
மூச்சு விட்டுக்கிட்டே இரு!
டியகோ!
மூச்சு விட்டுக்கிட்டே இரு! அது ரொம்ப முக்கியம்.
அந்த வெடிமருந்தைப் எடுடா!
எதிரி, ஆபத்து! சுடு!
இது ரொம்ப நல்லா இருக்கு!
அப்படியே மறுபடியும் சுடு!
-அப்படித்தான்! -சென்று வா, மகனே!
இப்ப நண்பனை பார்க்கலாம்!
காப்பாத்துங்க! காப்பாத்துங்க! ஆபத்து! ஆபத்து!
நாங்க கீழ விழுந்துட்டு இருக்கோம்! இந்தா இதை பிடி!
மீன் மாதிரி இருக்கு.
சரி. அது ஆச்சரியம்.
-உன்னை நேச்க்கிறேன், செல்லம்! -எனக்குத் தெரியும்!
முழிச்சுக்கோடா! வா போலாம்!
இழுங்கடா!
ஸிட் காலின்னு நினைக்கிறேன்!
-உதவி! -இரு, ஸிட்! நான்தான்!
-நானும் இருக்கேன்! -நானும் இருக்கேன்!
யாரையும் பயமுறத்த விரும்பலை, ஆனா இதை யாரு ஓட்டறாங்க?
ஐய்யய்யோ!
இல்லை, இல்லை, இரு! இரு! என் குழந்தைங்க!
நான் போயிட்டு வரேன்னு கூட சொல்லலை.
உன்னால முடியும்! தள்ளு! தள்ளு!
என்னால முடியலை!
இன்னும் ஒரே ஒரு தரம்தான்!
என்ன வேதனைப்படுகிறேன்னு உனக்கு புரியாது!
சரி, நான் சொன்னதை மறந்துடு. இப்ப நாம சேர்ந்து செய்யலாம்.
நீங்க இந்த உலகில் இல்லாதப்போ உங்களை பிடிச்சிருந்தது.
மயக்கமா வருது.
மானி! இங்க வாடா, கண்ணா. குழந்தை பிறந்திடும் போலஇருக்கு.
அழகு வடியுது.
அவளை எல்லீனு கூப்பிடலாம்னு நினைக்கிறேன்.
சின்ன எல்லீ.
எனக்கு வேற நல்ல பெயர் தோணுது. பீச்சஸ்.
பீச்சஸ்?
ஏன்? அவளும் உருண்டையா அழகா, நல்லா இருக்கா.
பீச்சஸ்.
எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும்.
நான்தான் பாத்தேனே, வீராதி வீரா.
இல்ல, இல்ல. போன டைனாசர் கண்ணை நகத்தால் கீறி, அப்பறம்...
சரி, நான் கல் இல்ல.
வந்துட்டோம்!
அது ஸிட்!
-ஆண் குழந்தை! -அதுதான் வால்.
அது பெண் குழந்தை!
குட்டி, செல்லம். பாரு, பாரு! நான்தான் ஸிட் மாமா. ஆம், பாரு.
கொள்ளை அழகு. ஆமாம்! அம்மா மாதிரியே.
அப்பாடி.
தப்பா எடுத்துக்காதே மானி! சும்மா. நீயும் மனதில் அழகுதான்!
நீ மீண்டும் வந்தது மகிழ்ச்சி, ஸிட்.
இதைச் சொல்வேனு நினைக்கல, ஆனா நீ வேணும், நண்பா.
இப்ப என் குழந்தைகள் என்னுடன் இருக்கணும்.
நீங்க எல்லாம் சேர்ந்து வளையாடியிருக்கலாம்.
எல்லீ!
சத்தியம் செய்தேன் அழமாட்டெனு.
அழல.
ஒரு குடும்பத்தோடு இருப்பதே மறந்து விட்டது.
நீ எப்படி? குழந்தைகளைப் பற்றி யோசித்தாயா?
சரி, தோழர்களே, உங்களை வீடு சேர்க்கலாம்.
வந்தாச்சு, தோழர்களே. துடங்கிய இடத்திற்கே.
இது நல்ல மகிழ்ச்சிதான்! இதை அடிக்கடி செய்யலாம்.
அது தெரியாது.
சரி! சரி. ஆம், இதில் சற்று ஆபத்து இருக்கு, ஆமாம்.
சரி, நான் இங்கு வரைதான்.
நீ இல்லாமல் இதெல்லாம் முடிந்திருக்காது.
ஆம், தெரியும். ஆனா, அது...
நாம் தனியாக இல்ல, இல்ல?
வருக, ரூடி.
ஓடுங்க!
இங்க வாடா, அரக்க கிளிஞ்சலே!
எதாவது தேடுகிறாயா?
வந்து எடுத்துக் கொள்!
குகைக்குள்! போ!
-குழந்தையுடன் இரு. -பார்த்துக்கறேன். போ.
பயந்தாங்குளி.
டப்புனு வந்துதாம் கீரி!
வா! தள்ளு!
-டியகோ! பிடி! -பிடிச்சிட்டேன்!
ஓட்டைக்குள், மலையின் மேல். இன்னும் ஒரு சுற்று...
வாங்க, பசங்களா! இழுங்க!
அடுத்த முறை நல்லதாகட்டும், வெள்ளையனே.
இது ரொம்ப நேரம் ஆகாது! போகலாம்!
இருங்க, பசங்களே!
இப்படி, தாயே!
இங்கே வாங்க, பசங்களே. உங்களுக்கு ஒன்று கூறுகிறேன்.
நீங்க நல்ல இடத்தில் தான் இருக்கீங்க.
நீங்க எல்லாம் நல்ல பயங்கரமான டைனாஸர்கள் ஆவீரகள்
உங்கள் தாயைப் போலவே.
அப்புறம் அம்மா,
குழந்தைகளை நன்றாக பார்த்துக்கொள்.
-நீ நல்ல தகப்பன், ஸிட். -நன்றி.
-உன் குழந்தையை பார்த்துகலாமா? -முடியாது.
-பாரு. எனக்கு ரொம்ப எளிமை! -சரி, யோசிக்கிறேன்.
ஆஹா!
நடக்காது.
போயிட்டான். நான் இப்ப என்ன செய்யணும்?
அது சுலபம். எங்களுடன் வா.
அங்க மேலேயா?
திரும்பிப் போவதைப் பற்றி யோசிக்கவேயில்ல.
இங்கேயே இருந்துட்டேனா, இதுவே வீடாயிடுச்சு.
இனிமே அங்க சரிப்படும்னு தோணல.
அதனால? எங்கள பாரு. நாங்க சராசரி குடும்பமா என்ன?
போய் வா, பெரியவனே.
அதுதான் அறிகுறி! வா, பீச்சஸ்.
உயிர் உள்ளது!
பக்?
நான்... நான் போகணும்...
ஆம்.
மேலும், இவ்வுலகம் இப்படிதான் இருக்கணும்.
அவர்களைப் பார்த்துக்கொள், டைகர்.
"எப்பவும் பக் சொல்லைத் தட்டாதே."
வெளியே வந்தாச்சு!
ரூடி!
எல்லரும் நலமா?
பக் எங்கே?
கவலை வேண்டாம். அவன் இருக்க வேண்டிய இடத்தில் இருத்தான்.
-அவன் நலமாக இருப்பானா? -விளையாடுகிறாயா?
அவனை யாரும் எதுவும் செய்ய முடியாது. ரூடியைக்குதான் கவலை.
இந்த "சம்சார பந்தம்" எல்லாம உனக்கில்லனு தெரியும்,
ஆனா நீ என்ன முடிவெடுத்தாலும்...
நான் வரல, தோழா.
பந்தயங்கள் நிறைந்த வாழ்வு? இங்கேயே இருக்கு.
இது பத்தி இன்னும் நிறைய கூறலாம். தயார் செய்யறேன்.
நான் பலசாலி மற்றும் இறவாளினு எப்படி நிரூபிக்கணும்?
அக்கறை இருப்பினும் பச்சாதாபமுள்ளவன்னு?
நன்றி.
சீக்கிரம் வளர்ந்து விடுகிறார்கள், இல்ல?
ஆம். அதாவது, என் குழந்தைகளை பாரு.
என்னவோ ஒரு நாள் பிறந்து அடுத்த நாள் போனால் போல இருக்கு.
போய்தானவிட்டார்கள், ஸிட்.
ஆம். ரொம்ப பொறுப்பு இருந்தது.
ஆமாம், செல்லமே. உறைப்பனி உலகிற்கு நல்வரவு.