NUMER PRYWATNY
Nie.
Powiedziałem: nie!
- Bonjour. - Carl, wiem, że to ty.
Siemasz.
Zabawne, właśnie chciałem do ciebie dzwonić.
Wybrałem numer i już miałem nadusić "dzwoń".
- Zastrzegłeś swój numer? - Tak, inaczej byś nie odebrał.
- Co porabiasz? - Szwendam się po domu.
- Czytałeś mojego SMSa? - SMSa? Jakiego?
Mieliśmy się spotkać.
Chciałbym do was dołączyć, ale jestem tu, kapujesz, udupiony.
- Nie kapuję. Ani trochę. - Muszę porobić parę rzeczy.
Że to akurat dziś musiało być...
- "To"? Jakie to? - No "to".
Gdybym miał to "to" przed sobą, to bym ci powiedział, co "to" jest.
Kłamiesz, nie ma żadnego "tego" w twoim zmyślonym kalendarzu.
Nieprawda, dużo rzeczy w nim jest.
Jak ustawianie się w kolejce w wypożyczalni?
Co ty wygadujesz? Nie jestem w wypożyczalni.
- Jestem w domu. - Widzę cię przez szybę.
- To nie ja. - Nie?
To pewnie mój sobowtór. Często przychodzi do tej wypożyczalni.
Pewnie jego teraz widzisz.
Niesamowite. Nawet mówi to samo, co ty teraz.
Nie udawaj, że coś mówisz.
Carl, wyjdź na zewnątrz.
- Wiem, że nic nie mówisz. - Co?
- Carl! - No dobra!
Patrzcie, kto przyszedł.
Nie wierzę.
- Kirby. - Carl Allen.
Nie sądziłem, że cię tu zobaczę.
- Coś ty taki zabiegany? - Mam sporo spraw na głowie.
Rozumiem.
Cieszymy się, że tu jesteś, bo chcemy coś ogłosić.
Pokaż im. Sami widzicie. Zaręczona!
- Ekstra! - No nie?
- Wielki krok. - Żebyś wiedział. Ogromny.
Szybko działacie. Ile minęło, pół roku?
- Nie. - Dwa lata.
Ano tak.
Tak czy siak, 21. robimy imprezę. Darmowe drinki.
Wiesz, jak mnie przekonać.
- Pasuje ci, Carl? - Coś wykombinuję.
- Wykombinujesz? - Patrzcie, kto przyszedł.
- Carl, co masz do wykombinowania? - Przecież drinki będą darmowe.
Mówię serio. Stephanie jest przy barze.
- Ta Stephanie? - Tak, moja była żona.
- Stephanie, Boże. - Chyba też ma towarzystwo.
I chyba się nieźle bawią. No i dobrze.
Patrzcie, macają się. Fajnie, że tu przyszedłem.
- Wiecie co, czas na mnie. - Nie, zostań.
Minęły 3 lata. Nie uciekaj zawsze, jak ją widzisz.
To nie ma z nią nic wspólnego.
Carl. Peter.
- Patrzcie, to Stephanie! - Cześć!
- To Ted, mój chłopak. - Cześć.
- Chyba się nie... - Chyba masz rację.
- Wychodzisz? - Niestety tak.
- A szkoda, bo dopiero co przyszłaś. - Tak jak i ty.
- Ale ma "coś" na głowie. - Tak, właśnie.
I to "coś" mnie wzywa.
Zadzieram kiecę i lecę.
Chyba nie udał się kawał.
Na razie.
- Cześć, głuptasko. - Dzień dobry.
- Wpadniesz do mnie na śniadanie? - Brzmi wspaniale, ale nie mogę.
- Mam płatki i jogurt. - Nie, dziękuję.
- A tosty? - Praca wzywa. Przepraszam.
Przyjdź na dzisiejszy koncert!
Zdrówka życzę. Hej, ty, chciałbyś...
- To ty. Niech zgadnę: nie? - Tak.
- Tak? - Nie. Przytakiwałem na twoje "nie".
Dobra.
PerskieZony.com
Nie, dziękuję.
Bal przebierańców. Jasne, że nie.
Zaczyna się...
Znów to samo.
- Carl Allen gotów do służby? - Nie jestem żołnierzem.
Jesteś żołnierzem na finansowym froncie.
Norman, pierwsza linia.
- Odbierz u siebie, będzie dyskretniej. - A co tam. Odbiorę tu.
Norman.
Na pewno, bo... Dobrze.
Naturalnie.
Pamiętasz o tym awansie, o którym rozmawialiśmy?
Nic z tego. Jak słyszałeś, starałem się.
Jednak wybrali Dimco.
Nic się nie stało.
Wcale nie zależy mi na tej posadzie.
Pomyślałem sobie, że po pięciu latach mi się należy, ale co tam.
Ale chociaż nie wypieprzyli cię.
Wiesz, co to znaczy?
Zwolnili?
Skąd wiedziałeś? Pewnie słyszałeś ode mnie wcześniej.
- Nie, to pospolite określenie. - W moim świecie, ja je wymyśliłem.
No to jest chwytliwe.
Wpadnij do mnie, to się rozchmurzysz.
Robię imprezę z dziwnymi kapeluszami i perukami.
- Wyjeżdżam. - Ale nie wiesz, kiedy ją robię.
- Kiedy? - W piątek. - Nie ma mnie.
Powiedziałeś to równo ze mną.
Jakbyś miał z góry ustaloną odpowiedź.
Przyznaję, interesy idą słabo.
Łyżworolki to raczej wąski biznes,
ale moje pomysły zrewolucjonizują przemysł łyżworolkowy.
Z pewnością, ale nie ma pan kapitału własnego, a zdolność kredytowa...
Słaba... Nie chcę wyjść na desperata, ale nie pozostaje mi nic innego.
ODRZUCONY
NUMER PRYWATNY
Carl! Kopę lat!
Nick Lane? Siemasz.
- Wciąż pracujesz w banku? - Wyszedłem na drugie śniadanie.
Po tylu latach pewnie jesteś tu prezesem.
Miałem parę propozycji, ale to nie dla mnie.
- Co u Stephanie? - Niech ją... Bóg błogosławi.
U niej wszystko dobrze. A co u ciebie?
Zwiedzałem świat. Żyłem pełnią życia.
Wspiąłem się na Kilimandżaro. Jadłem nietoperze.
Zastrzeliłem krowę z bazooki. Choć nie jestem z tego dumny.
- Ale zrobiłem to! - Brzmi wystrzałowo.
Chcesz poznać moją tajemnicę?
Jestem na tak!
Słowo "tak" zmieniło moje życie.
- Trzymaj. - Nie, dzięki. Spoko.
- Spoko. Dupa, nie spoko. - No dobra.
- Nie chcesz tu pracować. - Chcę.
Nie chcesz.
Weź ten kamień i rzuć nim w okno banku.
- Nie, dzięki. - Więc zaproponuj to mi.
- Chcesz rzucić tym kamieniem w bank? - Tak!
- Oszalałeś? - Przyjdź na seminarium.
Stać!
Korzystaj z życia. Nie pożałujesz!
- Chcesz posłuchać mojej kapeli? - Nie.
Przykro mi.
- Cześć. - Stephanie?
- Carl. - Zgadłaś.
Tak pomyślałem, że zadzwonię. Stęskniłem się za tobą.
- Dziwne, no nie? - Tak.
- Ted zabiera mnie na rejs. - Spoko. Gratuluję.
Pete, nie mam czasu.
No odetnij ją wreszcie.
- Pete? Cześć. A ty tu skąd? - Nie odbierasz telefonu.
Co? Broń Boże.
- Nie wiem, gdzie mam telefon. - Ściemniasz.
Znalazłem.
Znalazłeś!
Nie przyszedłeś na moją imprezę zaręczynową.
Nie żartuj. To było dziś?
Sorka, zapomniałem. Wynagrodzę ci to.
Obiecuję, wybierz dzień i idziemy na bawim bawim.
- Co to w ogóle znaczy? - Nie wiem.
To nie miało być picie w barze, tylko impreza zaręczynowa.
- Człowiek żeni się tylko raz. - Nie powtórzyłbym tego.
Wiem, że Stephanie cię zostawiła, i wiem, że jesteś zły o to.
Ale tu nie chodzi o ciebie, tylko o mnie.
Kiedy ostatnio byliśmy się zabawić? Zawsze masz jakieś wymówki.
"Nie chcę się angażować". "Nie chcę, by coś mnie ograniczało".
Wiesz chociaż, jak moja narzeczona ma na nazwisko.
Jasne. Fisher. Fishman.
Czekaj. Fishwald.
Fishwald? Lucy Fishwald?
Nie.
Burns! Lucy Burns!
I zgadnij co.
Nie lubi mojego najlepszego kumpla.
Myślałem, czemu powinna, ale wiesz co?
- Nic nie przyszło mi do głowy. - Pete, ja...
Skończ z tymi wymówkami! Rób, co chcesz.
Ale jeśli się nie zmienisz, skończysz jako samotny.
Sam jak palec!
Cześć, Carl.
Rooney, podejdź.
Czy Carl nie wydaje ci się dziwny? Zdaje mi się czy on nie żyje?
On tak zawsze.
Coraz bardziej skłaniałbym się ku temu, że nie żyje.
Mało co się z nim widziałem, więc ciężko mi powiedzieć.
Masz rację.
Słabo się starał.
Nie był dobrym kumplem.
W niczym nie był dobry.
- Są jeszcze piwka? - To ostatnie.
Wkurzyłem się.
Co to było?
"TAK!" TWOJE NOWE "NIE"!
Za chwilę zaczynamy!
Prosimy zająć miejsca.
Carl? Hej!
- Carl, hej! - Cześć, Nick.
- Przyszedłeś! - Chciałbyś może...
Usiąść? Jasne. Wiedziałem, że przyjdziesz.
Poznałem po twoich oczach. To ci się spodoba.
Terrence to geniusz. Zaszokuje cię.
- Koleś jest jak umysłowy granat. - Tego bym nie chciał raczej.
Ale potrzeba ci tego. Dlatego tu przyszedłeś.
Musisz skończyć z mówieniem "nie" i to na dobre!
Zaczyna się.
Życie. Wszyscy jesteśmy jego częścią.
- Czy może je stanowimy? - To było mocne.
Zmiany tworzy nasza świadomość.
Ale co tworzy naszą świadomość?
Otoczenie. Czym możemy zapanować nad otoczeniem?
Jednym słowem.
Jak ono brzmi?
Tak!
Tym słowem jest "tak"!
Tak! Tak!
Powtarzaliście je po stokroć? Powiedzcie po dwustokroć!
Powiedzcie po dwustokroć...
Tak!
Zaproście "tak" do waszego życia.
Wtedy jego odpowiedź na zaproszenie będzie brzmiała "tak".
Mówiąc "tak" wszystko staje się możliwe.
Nabierzecie chęci do życia i wydalicie odpady.
Zanim zaczniemy, chciałbym powitać nowych członków.
Kto z was jest tu nowy?
On! Ten tutaj. Nowy.
Tutaj.
Zapraszam do mnie, przyszły "Jestem na tak".
Dziękuję, przyszedłem tylko posłuchać.
W życiu nie możesz być słuchaczem.
Przyjdź tu wreszcie.
Nie, dzięki. Spasuję.
Co powiedziałeś?
- Spasuję? - A przedtem?
- Dzięki? - A jeszcze wcześniej?
- Nie? - Jest na nie! Jest na nie!
Wystarczy.
Skoro góra nie przyjdzie do Terrence'a,
Terrence przyjdzie do góry!
- Jak masz na imię? - Carl.
Niech zgadnę. Ktoś namówił cię na przyjście tutaj?
- Tak. - Tak!
- I nie jesteś przekonany? - Nie.
Jest na nie!
Nie żyjesz. Mówisz życiu "nie".
A gdy nie żyjemy, to wymyślamy wymówki
sobie i innym.
Od lat chodzisz do tej samej, nudnej pracy.
Nie masz dziewczyny ani nikogo na jej podobieństwo.
I straciłeś swą miłość, bo ona wybrała twe przeciwieństwo.
Nocami tak ci nudno,
że nawet nie chce ci się masturbować.
Mam rację?
Mam... problemy.
Zawrzemy z Carlem umowę.
Chcesz zawrzeć z nami umowę?
- Odpowiedź brzmi "tak". - Tak!
Gdy opuścisz ten budynek,
gdy tylko nadarzy się okazja,
obojętnie jaka, będziesz odpowiadać "tak".
Tak!
A jak...
powiem... to drugie?
Gdy złożysz sobie obietnicę,
po jej złamaniu
sprawy mogą obrać... niespodziewaną drogę.
Co postanawiasz?
Jesteś gotów zawrzeć umowę?
- Tak. - Tak!
- Powtórz. - Tak.
- Jeszcze raz. - Tak!
- Spraw, bym ci uwierzył! - Tak!
Tak!
Oto i on.
- To było cudowne. - Dzięki.
Fajnie, że do nas dołączyłeś.
- Serio masz zamiar to zrobić? - Nie wiem. Może.
Dziwne. To chyba nie było seminarium o "może".
Niezłe auto.
Podwiózłbyś mnie do Elysian Park?
Tak! Jasne, że to zrobi.
Prawda?
Czemu nie.
Tak!
Nie pożałujesz tego.
Mogę skorzystać z twojej komórki?
No dalej!
Jechać dalej czy...
czy już wystarczy? Bo mnie tam wszystko jedno.
Czekaj. Nie słyszę własnych myśli.
Jeszcze kawałek. Tam na wzgórzu.
Mów.
No co ty...
Może być tutaj.
Tak. No.
Co? Halo?
Cholera, bateria siadła.
A to psikus... Dzięki.
Dzięki, amigo.
Miło z twojej strony. Zwykle mi odmawiają.
Choć przy tym hotelu ostatnio mam farta.
Żaden problem. Dobranoc.
Czekaj. Mogę pożyczyć parę dolców?
Dobra.
To żadne przegięcie.
Tak, możesz.
Kupa kasy. Dasz mi całość?
Jasne.
Masz.
Niech cię Bóg błogosławi!
Bez jaj...
Zapalaj.
No nie.
Cudownie!
Carl, chcesz oddać pieniądze bezdomnemu?
Tak!
A pozwolić mu wyczerpać baterię,
byś nie mógł zadzwonić po pomoc drogową.
To dopiero klawy pomysł!
Nie ma to jak spacerować nocą górami i dać się zabić rodzinie Mansonów.
Nie ma nic przeciwko!
Działaj.
PŁATNOŚĆ TAK/NIE
Tak.
Zresztą nie mam wyboru.
Chcesz ponieść 10-kilogramowy kanister na samą górę?
Mogę, naprawdę?
Ładna mina.
Cześć.
- Czyżbyś zrobiła mi zdjęcie? - Może i tak.
- Czyżby skończyło ci się paliwo? - Może i tak.
Kijowo.
Tak samo miałam tydzień temu.
Gdy jechałaś na zadupie, by podwieźć bezdomnego,
który rozładował ci telefon, byś nie mogła wezwać pomocy?
Nie.
Ale to właśnie chyba zdarzyło się tobie.
Nie.
Skąd ta myśl?
Rozładował ci komórkę?
Musiał być najpopularniejszym bezdomnym na świecie.
Fajnie, że trzyma kontakt z innymi.
Cieszyłem się, że mogę mu w tym pomóc.
To pewnie niezłe uczucie.
Jasne. No i zażyłem trochę ruchu.
Podwieźć cię?
Na tym czymś?
- Nie za ostro? - Nie.
W sumie mogłabyś przyspieszyć.
Wtedy jak się rozbijemy, przynajmniej będę martwy.
Nie chcę być sztucznie utrzymywany przy życiu.
- Co robisz? - Zdjęcie.
Uśmiech!
- Nic nie widzę! - Ja też!
Ale fajnie!
Nie!
Ułożyło się.
- Jeszcze raz dzięki za podwózkę. - Żaden problem.
Oby szybko wróciły ci kolorki na twarzy.
- Preferuję cztery kółka. - Serio?
W życiu bym nie zgadła. Wyglądasz na luzaka.
- Oddasz mi już kask? - Wciąż go mam na głowie?
Dzięki.
- Wszystko okej? - Tak.
Chyba że chcesz zostać i lizać się.
- Co? - Co mówiłaś?
Ja nie...
Dobrej nocy.
Tak!
KORZYSTAJ Z OKAZJI
"Tak" zawsze prowadzi w dobrą stronę.
Nie unikaj okazji. Mogą przybierać różne kształty.
- Halo. - Tu twój kumpel Norman.
A także twój szef. Ale bardziej kumpel niż szef, co nie?
Chyba...
Wpadniesz do pracy w sobotę?
Spoko. Nie ma to jak spędzić sobotę w banku.
Dokładnie. To miejsce jest niezwykłe.
Czy chciałbym powiększyć sobie penisa?
Akurat. Jakbym musiał.
TAK
PerskieZony.com
Cześć, tu Faranoosh. Będziesz moim mężem?
Na to wygląda.
Przepraszam.
Chciałabym złożyć wniosek o pożyczkę na mały biznes.
- Jaki to biznes? - Piekę ciasta z twarzami gwiazd.
- Mickey Rourke! - To Bono...
Racja. Oby tylko nie smakowało jak Rourke.
Co pan sądzi?
Podoba mi się.
ZATWIERDZONE
Ciekawe. Ciasta?
Zaufałem przeczuciu, Norm.
Nazwałeś mnie "Norm".
- Pasowałoby mi to na ksywę? - Pewnie. Chyba tak.
Masz niezły styl, "Car".
To mogłaby być twoja ksywa.
"Carl" i tak już jest krótkie.
Właśnie tego nam tu trzeba.
- Wiesz, co zrobiłem? - Co?
Sprawa z Dimco dała mi do myślenia. Polazłem na górę i dogadałem szefom.
"Carl dostaje awans zamiast Dimco.
Czy też razem z Dimco.
Albo rzucam robotę".
Serio? Co odpowiedzieli?
Najpierw byli skłonni mnie zwolnić.
- Potem wyłożyłem kawę na ławę. - No i dobrze.
I powiedziałem, że jak zaczniesz wykazywać inicjatywę, to dam ci awans.
- No i? - No i wykazujesz!
Te ciasta! Wymyślasz ksywki...
Zapytałem dziś Dimco, czy przyjdzie w sobotę do pracy.
- Wiesz, co odpowiedział? - Nie.
- Skąd wiedziałeś? - Bo nie ma go dziś?
Za to ty jesteś!
Dlatego tobie dam tę posadę.
Super!
Dzięki!
A także podwyżkę. Będziesz dostawać 62.
- Tysięcy? - Przecież nie szyszek!
Przybij na szczęście, ziózef!
Słyszałeś? Połączyłem "ziomek" z "Józef".
Ziózef!
Fajnie brzmi, co nie?
No jacha.
Byłem zwykłym śmieciem i palantem.
Choć bardziej śmieciem. Przepraszam za to.
Powinienem był przyjść wtedy.
No co ty powiesz?
Zmieniłem się.
Wyjaśnijmy sobie, musisz na wszystko odpowiadać "tak"?
Dokładnie. Tak jak mówiłeś. Byłem zamknięty, ale skończyłem z tym.
Moje życie się zmienia.
Era na tak rozpoczęta!
W porzo! Wyciągnęliśmy cię.
Przepraszam! Mogłabyś przynieść nam drinki?
Ten pan za wszystko zapłaci.
- Nie masz nic przeciwko? - Nie mam.
- Nic a nic. - Robi się.
Powinienem szorować zęby na poniedziałek, ale nie mogę tego przegapić!
Weź sztacha sosu.
Widzę, że też jesteście na tak.
Stawiam wszystkim!
Dałeś czadu.
- Przepraszam, mogę... - Nie ma sprawy.
Chyba nie o to jej chodziło.
Ale spoko.
Żułem gumę?
Coś ci się nie pomyliło?
Wyluzuj! To było nieporozumienie.
Mówię życiu "tak".
Podpisałem tajną umowę.
Nieładnie to zabrzmiało...
- Taki chojrak, to chodź na zewnątrz. - Nie. Broń Boże.
Dobra!
Poradzę sobie.
Dobra, ale jak wygram,
to zabieram ją na bal. Zasługuje na to.
Ładne dziewczyny powinno zabierać się na bal.
To było słodkie.
Walnąłeś mnie prosto w twarz.
- Będę cię ubezpieczać. - Jasne, jak zawsze.
- Wybacz, to nasza wina. - Nie biłem się od siódmej klasy.
- Bijemy się czy nie? - Jasne.
Dobra. Mało ci jeszcze? Jestem gotów.
Gdzie się podziałem? Gdzie się podziałem?
Nie uderzysz kogoś, kogo nie widzisz.
Oglądałeś Billy'ego Jacka?
Bo zaraz dostaniesz w twarz z półobrotu.
To nieuniknione.
Przetestuj moje zęby na krawężniku.
Tylko wiarygodnie. Dajmy ludziom show!
Co?
Musimy ustalić zasady walki.
A zasady są takie, że nie ma zasad!
Kretyn!
- Uderzyłeś złego kolesia! - To zacznij być dobry.
Dlatego oberwałeś. Źle ci z oczu patrzyło.
Tu jestem, cioto.
Rany. Ale jaja...
Nie uwierzysz...
- Prawie zablokowałem. - Pilnuj go, a ja spławię kolesia.
Posłuchaj, dużo dziś wypiliśmy...
Dzięki za walkę, koleś.
Chyba obaj się oczyściliśmy.
- Zadzwoń. - Skurwiel!
Udało się!
Dałeś mu popalić!
- A ta mała nie idzie ze mną na bal? - Niestety nie.
Telly, tu jesteś.
- Cześć. - Pomóc w czymś?
Zastanawiałam się, czy pomógłbyś mi w założeniu półek.
Serio?
Dobra. To chyba na tyle.
- Do zobaczenia! - Dobra robota!
Nie tak szybko!
Co pani robi?
- Zapomniałam pójść do banku. - Zdarza się.
Zapominalska się robię. Starość nie radość.
- Nie ma co się przejmować. - Jakoś muszę ci się odpłacić.
To w ramach sąsiedzkiej przysługi.
Ale z ciebie ciacho.
Dlaczego nigdy nie widuję cię z dziewczynami?
Nie jestem z żadną związany, ale chodzę na randki.
- Ulżyć ci? - Słucham?
No wiesz. Seksualnej.
Do czego to zmierza?
Nic się nie martw. Połóż się, a ja zajmę się resztą.
Wolałbym już wyjść.
Czuję się niezręcznie.
Na to chyba nie będę mógł się zgodzić.
- Nie żartuj. - Ale dzięki za propozycję.
Teraz znam pani zamiary. Mam "coś" do zrobienia.
To do zobaczenia!
Będę mieć przez ciebie koszmary!
Bez jaj...
Terrence mówił, że tak będzie, jak odmówię.
Co ja plotę? Wyłaź!
Mogę mówić "nie", kiedy tylko chcę!
Dobry piesek!
Wyluzuj się. Zadbam o wszystko.
Boże!
Jak ty to robisz?
Bal przebierańców.
Przyjdź przebrany za ulubioną postać z Harrego Pottera.
Masz to jak w banku!
Zawsze chciałem to przetestować.
Spodziewać się dostawy między 8 a 17.30?
Chciałby pan porozmawiać o kościele mormonów?
Zapraszam do środka.
- Maślane ciasteczka! - Maślane ciasteczka...
W porządalu!
Mówiliście prawdę!
Genialne!
Tak, chcę grać na gitarze. Tak, chcę nauczyć się latać.
Tak, chciałbym nauczyć się koreańskiego.
Jak on mnie nazwał?
POMOŻESZ BEZDOMNYM?
Bezdomnym?
Bierzcie i jedzcie!
- Nałożyć ci? - Nigdy nie słucha.
Chcę zacząć dystrybucję nawozów organicznych.
Następny!
Chcesz posłuchać... Sorka.
A sru! Chcę!
Zatkało kakao?
Proszę.
Przyszedłem.
Super.
Piwo.
W zamierzchłych czasach...
W Nibylandii...
Istniała kapela...
O tak, istniała!
Tą kapelą byliśmy my.
Wymiatacze rocka.
Prawdziwy wypas!
Zespół ten sprowadził milion innych muszelek.
I ten zespół był super.
Witajcie, Jake, Penelope, Rodrigo, Phillip, Zachary.
Jesteśmy Munchausen By Proxy.
Bez jaj...
To ja powinnam była zerwać z tobą
Za kogo ty się masz? d d Za kogo ty się masz?
Mam ochotę skręcić ci kark A potem splunąć w twarz
Za kogo ty się masz? d d Za kogo ty się masz?
Gdyby ktoś zadzwonił Mówiąc, że jesteś trup
Za kogo ty się masz? d d Za kogo ty się masz?
Wzruszyłabym ramionami I zapytała: coś jeszcze?
Za kogo ty się masz? d d Za kogo ty się masz?
Przedstawiałam ci kiedyś Iana? Jest hakerem.
Pomógł mi skasować twojego bloga.
I bloga twojej kapeli.
I profil na naszej-klasie.
Miłego surfowania, dupku!
Nie dzwoń do mnie po 23 d d Koniec z tym
Dzwoniłeś raz, potem drugi Potem jeszcze cztery razy
Ale siódmego razu nie będzie
Dziwka, dziwka
Nie jestem twoją dziwką na telefon
Koniec z dziwkarstwem
Nie dzwoń do mnie po 23 d d Koniec z tym
Możesz dzwonić o 22:59 Ale nie o 23, bo sobie nie życzę
Poproszę wodę.
Całuśny facet bez beny!
Całowaliśmy się? A tak, pamiętam!
- Co tu robisz? - Zabawna sprawa, nie?
Jeszcze jak!
- Śledzisz mnie? - Nawet mi to do głowy nie przyszło.
A propos, masz ładne meble w gościnnym.
Niezłe... przedstawienie. Czy co to tam było.
- Dzięki. - Mocne teksty.
Sama wymyślałaś?
- Są z życia wzięte. - Spoko.
- Napijesz się? - Nie mogę, muszę wcześnie wstać.
- Muszę więc już lecieć. - Naprawdę?
Ale możesz mnie odprowadzić.
Prowadzę foto jogging
dla ludzi lubiących bieganie i fotografowanie.
Tak, ostatnio stało się to bardzo popularne.
Spotykamy się w parku i biegamy około 8 km.
O szóstej rano.
Tak wcześnie wstawałem ostatnio...
nigdy.
Wczesna pora.
Ale wychodzą niezłe fotki.
Co robisz poza śpiewaniem w kapeli i robieniem zdjęć podczas biegania?
Robię to, na co mam ochotę.
- Jestem wolontariuszką, maluję. - Fajnie, też udzielam się społecznie.
I pozuję nago.
Dobrze wiedzieć.
Może skorzystam z twoich usług.
Tak czy siak, jestem na tak. Chętnie się z tobą spotkam.
Nie pytałam o to.
Zmyliłaś mnie tym komentarzem odnośnie pozowania nago.
Ty to powiedziałeś.
Ktokolwiek powiedział, i tak poczułem się niezręcznie.
Może przyjdziesz jutro na moje zajęcia?
Nie za dużo jak na pierwszy raz?
Jasne, z miłą chęcią.
Fajnie. To do jutra.
- Carl. - Allison.
- Rooney? - Impreza z Red Bullami. Piszesz się?
Spoko.
Wszyscy gotowi? Klisze włożone?
- Allison? - Tak?
- Będziemy używać flesza? - Po wschodzie słońca nie.
Super noc, chłopaki. Rozumiem, że zabieracie laski.
Zadzwońcie jakoś w tym tygodniu, to powtórzymy to.
Gdyby ktoś mnie zapytał, co robiłem, powiedziałbym, "Luzowałem się!".
Ja tak samo.
Lee, ledwo cię znam, ale nic nie szkodzi.
Patrz, jak blisko jestem.
Allison, to ja, Carl!
Przyszedłem!
- Co to za jedni? - Rooney i nowy kumpel, Lee.
Jest pielęgniarzem. Pierwszy raz się z takim czymś spotykam.
Byliśmy na kilku balangach. Totalny odlot!
- Właśnie widzę. - Wypiłem parę Red Bulli.
Piłaś go kiedyś?
Ja nie, ale wypiłem wczoraj i bardzo mi smakował.
Mam naszyjnik. Świeci po ciemku. Choć teraz nie widać.
Ale wystarczy zrobić tak.
Imponujące. Nic ci nie jest po tych Red Bullach?
Nie. Nie wydaje mi się.
Po joggingu powinniśmy skoczyć na parę Red Bulli.
Wszyscy mają Red Bulla, mam i ja!
Możemy wypić razem.
- Byłoby mi... - Red Bull.
- Brzmi zachęc... - Red Bull.
- Chętnie pó... - Red Bull.
Pełen energii, to mi się podoba!
Klaso, poznajcie Carla. Carl, poznaj moją klasę.
Siemanko!
Do dzieła!
Nie ruszajcie się!
Zrobione!
Carl, nic ci nie jest?
Nie ruszaj się.
Tego mi było trzeba.
Jesteś dość nieprzewidywalny.
Zagadkowy.
Wiesz... żyję pełnią życia.
Wstrząśnięty, nie zmieszany.
Nie podoba ci się, to z nami koniec.
Podoba mi się!
Ludzi, co dzień w dzień robią to samo,
- mam ochotę zastrzelić. - Prosto w głowę!
Serio, spotykałam się z facetem i nie mogłam zrozumieć,
jak on może żyć w tym swoim ciasnym biurze.
Dokładnie, to takie frustrujące.
Chętnie przemówiłbym im do rozsądku.
"Obudź się, przegapisz swoje życie!"
Wyjąłeś mi to z ust.
- Co się stało z tym biurokratą? - Nie wyszło nam. To długa historia.
To o nim śpiewasz w tej piosence?
Być może.
Biurokrata - drażliwy temat. Koniec i kropka.
Skoro musisz wiedzieć, to mieszkaliśmy razem.
Myślałem, że jest tym jedynym, a potem nagle zerwał ze mną.
Zniknął i nigdy go już nie zobaczyłam.
Rozumiem. Paskudna sprawa. Przykro mi.
Następnym razem informuj mnie, jak długo masz zamiar opowiadać,
- to wezmę poduszkę. - Postaram się.
Skup się na najważniejszym.
To... dobre na krążenie.
Jest spontaniczna, apodyktyczna, nie ma pojęcia, co robi
i wcale o to nie dba. Kompletnie się różnimy.
- Carl, podaj chululę. - Się robi, Faranoosh.
- Jak się poznaliście? - PerskieZony.com
Fajna stronka, zajrzyj na nią.
- Jestem zaręczony. - Faktycznie.
Ładnie to tak mówić przy niej o Allison?
Spoko, ledwo co się poznaliśmy. Wie, że nie będzie jedyną.
Poza tym... nie jest w moim typie.
- Słyszę cię. - Sorka.
Poza tym, gdybym nie powiedział "tak" bezdomnemu, nie poznałbym Allison.
Nie umawiałbyś też się w ciemno z Iranijką. Bez obrazy, Faranoosh.
Nic się nie stało.
Nie wiedziałem, że mam przed sobą człowieka na nie.
Nie, podoba mi się to. Zabierz to stąd, proszę.
- Cześć. - Cześć.
Faranoosh, Lucy. Poznajcie się.
Nikt z moich znajomych nie chce wyprawić mi wieczoru panieńskiego.
Mam pomysł.
Wyprawisz Lucy wieczór panieński?
No pewnie.
- Chętnie. - I po kłopocie.
Serio?
Dziękuję.
To naprawdę... słodkie.
- To było słodkie. - Dzięki.
Zapomniałem, muszę odebrać kostiumy dla mnie i Allison.
Po co te kostiumy?
- Żartowałem. - Spoko.
Zablokowałem czar i odbiłem z powrotem.
- Niezły kostium. - Zostały im tylko dla dzieci.
To jest Allison. Ma różdżkę z drewna sekwoi.
- Cześć. - Zapewne Norman.
Tak, miło cię poznać.
Dzięki, że wpadliście. Wchodźcie.
Są drinki, chipsy, sosy i ludzie równie fajni jak wy.
- Dzięki. - To będzie czarująca impreza.
Zagraj w pole!
Próbowaliście już tego?
Costco mają tego całe mnóstwo.
Mam taką kartę, dzięki której mam dostęp do wszystkiego.
Mogę kupować ile chcę po zniżkowych cenach!
- Też możemy mieć takie karty? - Wątpię.
- Ale mogę pogadać z kim trzeba. - Byłoby super.
Nie chce się wracać, co nie?
Ja nie wracam.
Niezupełnie.
Dobra, ekipa, oglądamy Komnatę tajemnic?
Dzięki, że wpadliście.
- Miło było cię poznać. - Ciebie też.
- Hej! - A tak.
Wygrywam. Albo i nie.
Możesz trzymać tę rękę. Drugą cię obejmuję.
- Dzięki za wyjaśnienie. - Spoko.
Pa!
Wsiadać na Hogwart Express. Następny przystanek - Azkaban.
Chcesz poprowadzić?
- Coraz lepiej ci idzie. - Całkiem nieźle, co nie?
Wszystko pod kontrolą.
Mam pomysł.
- Tak nie wolno. - Co, masz cykora?
Szybko, ktoś idzie.
Chyba widzę kogoś. Prędko!
- To szaleństwo. - Wiem.
Ale jest pięknie.
Niesamowite.
Całkowicie się zgadzam.
Powiedz, że nie potrzeba ci Pierścionków z diamentem
A będę zadowolony
Powiedz, że chcesz tylko to
Czego pieniądze ci nie dadzą
Nie zależy mi na pieniądzach
Miłości mi one nie dadzą
Nikomu wcześniej nie pozwoliłam jechać moim skuterem.
Nikomu wcześniej nie pozwoliłem pocałować mnie na scenie.
Dobry wieczór, Los Angeles.
Powitajcie na Hollywood Bowl Munchausen By Proxy.
Jestem twoim największym fanem!
Zabiłem ją!
Będę sławny!
No nie wiem.
Musicie mieć podejrzanych fanów.
Nie wydaje mi się. Dużo ich zresztą nie ma.
No co ty? A Rodrigo, tamci przy barze...
Ja bym im nie ufał.
Poza tym ja i moi znajomi. Łącznie ośmiu-dziewięciu psycholi.
- Ilu ludzi się tu pomieści? - Około 17 tysięcy.
Jak każdy z nas zaprosi swoich znajomych...
wychodzi 1800 ludzi.
Wiemy, że nie gramy muzyki dla mas.
- Co? - Ale kocham to.
Tak samo jak fotografowanie.
Wiem, że nie ma popytu na rozmazane zdjęcia,
robione podczas biegu,
- ale... - Nie muszą niczego przedstawiać.
Wiesz...
Świat to plac zabaw.
Ale w miarę dorastania ludzie o tym zapominają.
Uwielbiam twoją muzykę.
Robienie zdjęć w bezruchu to żadna sztuka.
A wy tu co?!
- Jasny gwint. - Stać!
- Rozkaz! - Carl, uciekaj! - Dzięki.
- W tej chwili masz stanąć! - Się robi!
Ani kroku dalej!
- Carl, ruchy! - Dobra.
Wszystkim nie dogodzę.
Dzień doberek!
Witaminy, witaminy, dla chłopaka i dziewczyny.
Za moment panią obsłużę!
Rozdasz za mnie resztę?
Niezły kapelusz!
- Lee? - Cześć!
Co tam, ziomalu?
Coś pomieszałem?
Carl, musimy pogadać.
Zaczekaj moment.
O co chodzi?
To coś poważnego. Przyszedł prezes.
Nie patrz!
Chce z tobą pogadać na temat twoich pożyczek.
Było miło. Mogą mnie wypieprzyć.
Ale nie bój żaby. Nie ma tego złego.
- To dotyczy też i mnie. - No coś ty.
Tak, pozwalałem ci to robić.
Wiesz, że to prawda. Zawładnęła tobą ciemna strona.
- Tak. - Pilnowałem cię.
Ale przyszła kryska na Matyska. Musimy stawić czoła konsekwencjom.
- Chodź. - Czekaj.
- Daj mi moment. - Dobra.
W czym mogę pomóc, Lee? To może być moja ostatnia pożyczka.
To Ducati.
Chcę, by ludzie nie widzieli we mnie tylko pielęgniarka.
Rozumiesz, o co mi chodzi?
Niezła maszyna.
Do zobaczenia po twojej stronie.
Wesley T. Parker, wiceprezes oddziału oszczędności federalnych.
Miło mi.
Inspektor kredytowy wydaje 35-40 pożyczek na dwa miesiące.
Ty wydałeś ich 561.
Trochę mi wyszło poza normę.
Jeszcze bardziej niespotykane są kwoty pożyczek.
Pożyczka 250$ na rower górski.
600$ na lekcje windsurfingu.
Próbował pan kiedyś? Polecam.
Naszą zasadą jest, że nie wydajemy małych pożyczek.
- Mogę to wyjaśnić. - Siadaj.
Z początku myślałem, że chcesz nas oskubać.
- W życiu... - Ja bym tak zrobił.
Ale potem dokładnie to przeanalizowałem.
Jako że pozwoliliśmy tym ludziom zaspokoić potrzeby,
ponad 98% spłaca w terminie.
A jako że było ich tak dużo,
to nieźle na nich zarabiamy.
Dobra robota z tymi mikropożyczkami.
No widzisz! A tak się bałeś.
A gdybym zaproponował ci pracę na górze?
W korporacji?
Świetnie!
- Muszę odpowiedzieć... - Czekaj! Zanim podejmiesz decyzję,
porozmawiajmy o pieniądzach.
Dolarach i centach, Wes.
To oferta dla Carla, więc nie masz nic do gadania.
Rozumiem.
Jeszcze dziś dostaniesz umowę.
Dobra robota, Carl. Piącha.
Piącha z tobą!
To jest ładne. Gdyby jeszcze było kremowe...
- Jak uważasz? - Super!
Bingo panny młodej? Jak w to się gra?
Jak w zwykłe bingo,
ale tu wykrzykujesz coś wstydliwego o pannie młodej.
Teraz jasne?
- Bingo sobie odpuścimy. - No weź...
Wolę coś normalnego.
Musisz wycisnąć z tego ile się da!
To nie wygląda na skomplikowane. Prawda?
Długo jeszcze będzie pan tak pytać?
- Pójdźmy gdzieś indziej. - Nie, nie. Pogadam z nią.
Proszę pani.
Coś nie tak?
Tak.
Żeby pan wiedział.
Jestem tu całymi dniami...
i widzę te wszystkie pary.
To niesprawiedliwe! A ja to co?
Kiedy nadejdzie pora na Soo-Mi?
Rozumiem.
Nadejdzie pora i na ciebie.
Widzisz tę panią, co ze mną przyszła?
To narzeczona mojego przyjaciela.
Nienawidzi mnie.
Zrobisz mi wielką przysługę, jeśli nam pomożesz.
Przyda się ktoś po mojej stronie.
To jak będzie, Soo-Mi?
W porządku.
To do dzieła!
Bingo jest bardzo proste.
Wyjaśnię szczegółowo, jeśli pani chce.
Nie wierzę.
Ktoś chce skoczyć!
Co robimy?
Co się dzieje?
Znaczy się... ktoś chce się zabić!
Na co się gapicie?
Nie pokazuj na mnie!
Paniusiu, zabierz psa.
Koleś, mógłbyś się kawałek przesunąć?
- Dzwoniliście już na policję? - Tak, ale zginie, zanim przyjadą.
Ktoś musi przemówić mu do rozsądku.
- Miejsce! - Niech mu ktoś pomoże!
Cześć.
Czego?
Niczego nie próbuj, bo skoczę.
- Dobra. - Co "dobra"?
Źle się wyraziłem. Daj mi chwilę...
Powinienem coś powiedzieć...
Ale nie wiem co.
- Beznadziejny. W ogóle jesteś gliną? - Daj mi się zastanowić!
Czekaj. Mam.
A ty dokąd?
Koleś, hej!
Nie skacz!
Idę! Cierpliwość to cnota!
Co ty tam wyrabiasz?
Zejdź proszę z tego gzymsu
Przestań wreszcie okłamywać się
Jeśli nie chcesz widzieć już mnie Ja rozumiem dobrze cię
- Jak to dalej szło? d - Postradałeś z lekka zmysły
Chęci życia nagle prysły
Czujesz, że tu nie pasujesz
Wszyscy wokół mają powód, by rzec:
Precz z przeszłością, precz!
Zejdź proszę z tego gzymsu
Przestań wreszcie okłamywać się
Jeśli nie chcesz widzieć już mnie Ja rozumiem dobrze cię
Mam pęcherze na palcach!
Carl!
- Stephanie, cześć! - Cześć.
- Co tam? Co tu porabiacie? - Lecimy na weekend na Tahiti.
Ojciec Teda ma tam małą posiadłość.
40 hektarów to wcale nie tak mało.
Nie jak na Tahiti.
Widziałam cię w telewizji. To było niesamowite!
Facet potrzebował pomocy. Nic wielkiego.
- Dokąd lecisz? - Nie wiem jeszcze, gdzieś z dziewczyną.
- Serio? - Coś sobie wybierzemy.
Zrobimy wyliczankę.
Zawsze próbuj nowego. Na razie.
- Ciekawe. - Wyobrażasz to sobie?
Nie.
Boże, Carl!
Co dalej?
Dwa bilety na najbliższy wylot stąd.
Jeszcze tak nie robiliśmy.
Najbliższy samolot leci do...
Lincoln, w stanie Nebraska.
Dobra. Może być.
Lincoln, nadlatujemy!
- Co można tu zwiedzić? - Na pewno to!
MUZEUM TELEFONICZNE
Pierwsze słuchawki operatora ważyły prawie 5 kg.
- Ciekawe. - Zobacz to!
- Pierwsza rozmowa. - Całkiem spoko.
Spójrz na telefon. Spodziewałem się większego.
Czekaj, coś mi wibruje.
Niezły strzał.
- Co ty na to? - Aż się podnieciłam...
Jak to działa? Mam...
Tak trzymamy.
Dobra.
Wyrzuć.
Zestrzeliłam!
Mogę jeszcze raz?
Mogę? No co?
Stawiam 20$ na Oklahomę.
Mógłbyś postawić piwo na podkładkę?
- Co, mieszkasz tu? - Poprosiłem Carla i zgodził się.
- To Carl? - Chwila.
Jest w Nebrasce.
A teraz ciekawa sprawa.
Trzeba poprawnie odrąbać głowę, inaczej wszystko pójdzie na porcje.
Ktoś dostanie w kubełku dziób albo kupę ścięgien.
A was czeka za to rozprawa.
Zasłabnięcie w usuwalni głów.
Że też musiałem się potknąć...
- Wyglądało, jakbyś zasłabł. - Nadepnąłem na gwóźdź.
Skoro tak...
Myślałam, że to przez tę gadkę o dziobach.
Proszę, skończ.
Zaczyna padać.
Masz, to cię osłoni.
Chodźmy.
Prędko!
Musimy znaleźć jakieś schronienie.
Dalej!
Tutaj!
Spokojnie, jestem z tobą.
Wszystko w porządku?
Nic ci się nie stało?
Nic.
- Co? - Chyba się w tobie zakochałam.
Serio?
Kiedyś cię tylko lubiłam, ale teraz kocham.
- A ty mnie kochasz? - Naturalnie.
Kocham cię jak... Nie wiem, co.
Śmieszna sprawa.
Tak sobie myślałam, choć to może niedorzeczne,
że moglibyśmy razem zamieszkać.
Serio tak sądzisz?
- Co ty na to? - Co ja na to?
Pewnie.
- Zawahałeś się. - Wcale nie.
- Tak. - Mylisz się.
To był głupi pomysł. Za wcześnie na takie rzeczy.
Przestań, o czym ty gadasz?
Zapytaj mnie jeszcze raz.
- Chcesz się wprowadzić? - Tak.
Zawahałem się? Jeśli tak, to tylko na setne sekundy.
- Dokąd lecimy? - Los Angeles.
Chwilka.
Powinniśmy to robić co weekend.
- Zobaczyć świat. - Jestem na tak.
- Dobrze się czujesz? - Tak.
Proszę pana.
Proszę z nami.
- Słucham? - Chcemy zadać panu parę pytań.
Jesteś niesamowita. Nieźle!
A to dopiero...
Ty też grasz?
Serio mnie nabraliście.
"Przyszedł jakiś świrus. Wezwać pomoc!"
- Dobra robota. - Idziemy, dowcipnisiu.
Pani też.
- Nienawidzi pan ojczyzny? - Słucham?
- Nienawidzi pan Ameryki? - Nie! Jasne, że nie.
To czemu planuje pan zamach?
- Co? - To chyba jakaś pomyłka.
Czy ja coś do pani mówiłem?
Obserwowaliśmy pana. Znamy pana i wiemy, co pan planuje.
To niedorzeczne. Macie mnie za terrorystę?
Czemu kupił pan bilety na ostatnią chwilę?
To miał być taki spontaniczny wypad.
Lincoln to faktycznie idealne miejsce na tego typu wypad.
Jest pan użytkownikiem PerskichZon.com?
- Tak, ale... - Tak?
- Co to za jedna? - To Faranoosh.
Nic wielkiego. Mogę to wyjaśnić.
Lepiej to wyjaśnij.
Jako inspektor kredytowy
dał pan pożyczkę facetowi, co chciał otworzyć biznes nawozowy.
- Nawóz do czego, bomb? - Nie!
- Brał pan lekcje latania? - Tak, no dajcie spokój!
A lekcje koreańskiego? Pracuje pan dla Korei Płn.?
Co? Nie!
Był pan żonaty zaledwie pół roku. Chodziło o obywatelstwo?
- Miałeś żonę? - Tak! Dawno temu!
Chciałem ci o tym powiedzieć.
Tylko, że... Nie mogę myśli zebrać.
Zacznij gadać, Carl. O ile to twoje prawdziwe imię.
Już był kiedyś jeden pokręcony Carl.
Nazywał się Marks.
Muszę porozmawiać ze swoim prawnikiem.
Przed paroma miesiącami, mój klient poszedł na seminarium,
które wymusiło na nim zgadzanie się na wszystko.
Więc te wszystkie podejrzane sprawy, nauka pilotowania, nagłe wypady
są spowodowane tym, że musi na wszystko odpowiadać "tak".
Lubi to.
- "Tak" na wszystko? To żart? - To nie tak jak myślisz.
A jak? Chętnie się dowiem.
Może powinniśmy omówić to gdzie indziej.
Racja. Chodźmy do środka.
- O mały włos... - Co to ma być?
Poważnie odpowiadasz na wszystko "tak"?
- Nawet jak ci się to nie podoba? - Jasne, że nie!
No czasami...
Co za ulga! Już myślałam, że cały czas kłamałeś,
ale na szczęście tylko czasami. Od razu mi lepiej!
Więc wcale nie chciałeś przyjść na mój koncert ani pobiegać.
Nie chciałeś ze mną polecieć!
Chciałem, sam to zaproponowałem!
A jak ci zaproponowałam wspólne mieszkanie,
nie było mi łatwo to powiedzieć i mówiłam poważnie.
Nie wiedziałam, co zadecydujesz, ale sądziłam, że ocenisz sytuację.
Zawahałeś się. Chciałeś odmówić, ale nie mogłeś.
Nie do końca.
Skąd mam wiedzieć, co z tego wszystkiego faktycznie chciałeś zrobić?
Allison!
Żegnaj.
Idiota ze mnie, że nie powiedziałem jej o małżeństwie.
- Wiesz co? - Co?
Zawahałem się, jak zaproponowała mi wspólne mieszkanie.
To tak, jakbym powiedział "nie".
Stąd ten cały bałagan.
Złamałem umowę.
A może to wina tego, że na wszystko bez zastanawiania się zgadzałeś,
a nie przez złamanie umowy?
To umowa z wszechświatem, a nie byle co.
Ale żyjąc na Ziemi możesz przemyślać swoje decyzje,
podejmować je wedle uznania, zależnie od sytuacji.
Czyli tak jak to robią normalni ludzie!
Masz rację. Dokończymy później.
- Allison! - Albo i nie!
Allison, porozmawiajmy.
- Zjeżdżaj. - Dobra.
Jeszcze dalej.
To na razie.
- Uwielbiam dobrze zjeść. - Ja również.
Naprawdę?
Mamy wiele wspólnego.
Cześć. To znów ja.
Dokładnie chodzi mi o 15-20%.
DZWONI: CARL
Przestaję cię asekurować.
Ster jest cały twój.
Ekstra.
Najlepsze uczucie pod słońcem.
Cześć, Jake, Rodrigo, Penelope, Philip, Zachary.
Dziękuję za to, że dobrowolnie chcieliście tu przyjść.
Wszystkich, których nie wymieniłam zapraszam do skoku z mostu.
- Allison? - Nie, Wes.
- Dzwonię nie w porę? - Nie, zresztą zwisa mi to.
Tak chciałem tylko sprawdzić, jak ci się wiedzie na wysokim szczeblu.
Public relations dają wycisk, co?
- W sumie to się nie zastanawiałem... - Zaczekaj.
Wes?
Słyszysz mnie?
Piłka, aport!
Słuchaj, mam dla ciebie robotę. Zamykamy kilka wydziałów.
Poinformujesz o tym ich zarządców.
Zamykamy wydziały?
Które?
Jesteśmy Spartanie!
Cześć.
Masz trzy wiadomości.
Cześć! To ja, twój idiofon. Żartowałem, Norman mówi.
Pamiętaj, że widzimy się dziś na imprezie!
Bez odbioru!
Rooney przy telefonie. Dzięki za pożyczenie mi auta.
Może już zauważyłeś brak przedniego zderzaka,
ale nie bój żaby, wszystko załatwiłem.
Zostawiłem też u siebie pranie. Pamiętaj, by je wykrochmalić.
Buźka!
Tu Peter. Chcę ci przypomnieć o przyjęciu ślubnym Lucy.
Nie dostałem od ciebie żadnego potwierdzenia.
Przyjęcie!
- Aktualne? - Cholercia!
Czekam na telefon.
- Siemka. - Cześć.
- Co jest? - Muszę z wami pogadać.
- O czym? - Wytłumaczę w środku.
Niespodzianka!
- Kurka wodna! - Wszystkiego najlepszego!
Jak ty to zrobiłeś?
Przysługa za przysługę.
To mi się podoba!
Najlepszego!
- To Bert, od nawozów. - Cześć.
Pielęgniarek Lee.
Drinka dla niego. Niewiele życia mu zostało!
- Ciasto? - Dzięki.
- John Goodman! - Nie, to Alec Baldwin.
Racja. Genialnie!
Dzięki, że przyszedłeś.
- Jak sobie radzisz? - Jakoś idzie.
Z dnia na dzień.
Chcę ci kogoś przedstawić.
Norman, to Soo-Mi.
Cześć.
Mogę ci mówić Soo?
Tak.
- Tańczysz? - Raz wygrałem zawody.
- Patrz na te ruchy! - Uważaj!
To mi się podoba.
I to za pół ceny, więc...
Świetne przyjęcie.
Zasłużyłeś sobie.
- U ciebie w porządku? - Tak.
- Wciąż nie oddzwania? - Nie.
- Co zamierzasz? - Nie wiem.
Chyba po staremu będę się na wszystko zgadzać.
Może to zabrzmi głupio,
ale chyba nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło.
Brzmi całkiem sensownie.
No, może nie do końca.
- Zjemy jutro kolację? - Tak.
- Świetnie. - I nie robię tego z przymusu.
- Ale przedtem tak robiłeś? - No.
- Ale teraz chcesz? - Tak!
- I to jak! - Ja też.
- Myślę tylko o tym. - Serio?
Pochwalony!
Witam.
Tilly, tak?
Dużo o pani słyszałem.
Jak miło.
- Pomógłbyś mi... - Jasne, nie ma sprawy.
Chodźmy.
Halo?
Cześć, Carl.
Stephanie, coś się stało?
Mógłbyś do mnie przyjechać?
Pokłóciliśmy się i wyszedł rozwścieczony.
Takie sprawy same się rozwiązują.
Nie. Nie tym razem. To chyba koniec.
Może tak miało być...
Może...
Już dawno czułam podświadomie, że coś jest nie tak.
Mam w głowie taki mętlik...
Trochę...
Teraz...
Przenocuj dziś u mnie.
Nie mogę. Przepraszam.
Słucham?
Nie.
To jakieś żarty?
Chryste Panie!
Tylko nie to...
Nie widziałem znaku zakazu.
Stoi ledwie 20 minut.
Nic nie poradzę.
Nie możesz przymknąć na to oka?
Jest na nie! Jest na nie!
To jakieś zwidy!
Palant.
Rozdział 26. Słowa.
Rymy do "tak".
Hak, smak, wrak.
Szpak - takie zwierzę.
Jak - zwierzę oraz zaimek.
- Tylko nie świruj. - Co, do diaska?
Dała niesamowicie jednoznaczny sygnał.
Widać, że na mnie leci.
Zdaje mi się, że przyszła sprawdzić stan Carla.
Akurat.
Umowa...
Jak się trzymasz, stary?
Umowa... Prześladuje mnie.
Ten znów te bzdury...
To nie jest bzdura!
To jest bzdura.
To on!
Dzięki Bogu!
Zwolnij mnie z umowy.
- Wykańcza mnie. - Po pierwsze,
co robiłeś w moim aucie?
Już mówiłem. Zwolnij mnie z umowy.
Żadna umowa nie istnieje i nigdy nie istniała.
To było spontaniczne.
Spontaniczne?
Musiałem coś powiedzieć, inaczej narobiłbyś mi wstydu.
Więc to "Jestem na tak" to zwykła ściema?
Nie. Tylko nie wiesz, jak je wykorzystywać.
Wiem. Zgadzać się na wszystko.
To chyba oczywiste.
Nie o to w tym chodzi.
Z początku tak, ale tylko byś się otworzył,
byś jakoś to zaczął.
Potem mówisz "tak" nie dlatego, że musisz,
nie dlatego, że tak każe ci umowa,
lecz dlatego, że czujesz w sercu, że chcesz to powiedzieć.
Ma pan rację!
To ma sens!
- Już dawno ci to mówiłem. - Wcale nie.
- Mówiłem. - Ale innymi słowami.
- Może nie tym samym akcentem, ale... - Dobra, nieważne.
Dzięki i wybacz za samochód.
I to coś na głowie.
- Która na osi? - 5.40.
Super.
Też mu to mówiłem.
A co mnie to...
Wskakuję do wyrka. Może pielęgniarka jeszcze wróci.
- Proszę wrócić do pokoju. - Nic z tego.
- W tej chwili niech się pan zatrzyma! - Naskocz mi!
- Lee, a ty tu co? - Jestem pielęgniarkiem.
Faktycznie!
Przepraszam. Mogę pożyczyć twoje auto?
Pozbyłem się go. Teraz jeżdżę Ducati.
Dzięki tobie.
Ducati?
Jeździłeś już czymś takim? Ma dość dużą moc.
Spoko, nie jeden raz jeździłem na skuterze Allison.
To nie to samo.
Musisz z wyczuciem, bo to ma wysoki...
Jasny gwint!
...moment obrotowy.
- Co tam? - Nie narzekam.
Z drogi!
Uciekać! Przepraszam!
Tylko nie...
Kretyn...
A ty tu czego?
Chcę ci tylko powiedzieć, że nie chcę z tobą mieszkać.
Dziękuję, mój ty wybawco.
Dobra, biegniemy!
- Ale chcę z tobą być. - A ja z tobą nie.
Nie wiem, jaki jesteś naprawdę.
Wszystko, co ci mówiłem, było prawdą. No, poza tym mieszkaniem razem.
To mnie stresuje.
Ale to poważna decyzja i nie można jej podejmować "ot, tak".
I mówi to człowiek, co na wszystko mówi "tak".
Nieprawda. Mogę mówić "nie", jeśli ma to być kłamstwo.
Genialne. Wyczytałeś to w tej tam waszej Biblii?
Wiem, że ta filozofia nie jest idealna.
No coś ty?
Nie zauważyłam.
Ale gdybym jej nie przyjął, nigdy bym cię nie poznał.
Bo przedtem myślałem, że na nikogo nie zasługuję.
Pomyślałem, że jak zacznę mówić "tak"
i zacznę wychodzić do ludzi, w końcu poznają moje "prawdziwe ja".
Nie myślałem, że mam czym się dzielić.
Ale teraz wiem, że mam coś ogromnego.
Chcę to dzielić z tobą.
- Reggie, mógłbyś przestać? - Trochę wyczucia...
Sorka. Wyglądało ciekawie.
Nawet gdybym cię poznał, to nigdy nie umówiłbym się z tobą.
Byłaś moim przeciwieństwem.
Robiłaś różne rzeczy, miałaś przyjaciół,
śpiewałaś w zespole, korzystałaś z życia.
Niczego się nie bałaś.
Myślisz, że niczego się nie boję?
Za kogo mnie masz? Wielu rzeczy się boję.
Ja też się boję.
Pobójmy się razem.
Nie wiem, co mam ci odpowiedzieć.
Powiedz więc "tak".
Ale tylko jeśli tego chcesz.
I jakbyś mogła, to szybko, bo zaczyna mi się robić zimno.
Zauważyłam.
Więc?
- Może. - No weź...
- Nie powiem tego. - Dobra. Może być "może".
"Może" jest całkiem spoko.
Reggie, przestań!
Przepraszam, ale fałdy wyszły z mody.
Nie macie niczego z płaskim przodem?
Soo-Mi, fałdy przeszły do lamusa.
Uwydatniają to, co masz w środku!
Dzięki. To największa darowizna, jaką mieliśmy.
Nie ma za co, ale to zasługa Carla.
Dobry z pana człowiek.
Żaden problem. Znam wielu ludzi, którzy chętnie dają.
Powtarzaliście je po stokroć? Powiedzcie po dwustokroć!
Powiedzcie po dwustokroć...
Tak!
Dobry Boże...
tłumaczenie: zacharLecter <>
korekta: djdzon <>
.:: Napisy24 - Nowy Wymiar Napisów ::. Napisy24.pl