เวลา 6 โมงเช้า 42 นาที
บ้านพ่อเบธ
เขาไม่อยู่บ้าน
มันเป็นวันที่ฟ้าใสจริงๆ
เบธ
- ร็อบ คุณทำอะไรอยู่ - เปล่านี่
- งั้นก็หยุดได้แล้ว - ไม่เห็นเป็นไรนี่
- นี่.. - หยุดนะ
เธออาย
นี่จะเอาไปลงอินเตอร์เน็ตแน่ๆเลย
ตามใจ ปิดหน้าไปไม่สนหรอก
อย่างอื่นน่าสนกว่า -เช่นอะไร
ตัวคุณ
อ้า โถเอ้ย
จริงๆ ฉันกลัวนะ
นั่งรถแค่ครึ่งชั่วโมงเอง -หยุดน่า ฉันไม่เคยไป
เธอไม่เคยไป โคนี่ย์ ไอร์แลนด์
เหลือเชื่อ เธอไม่เคยไป โคนีย์ ไอร์แลนด์
ไม่รู้นิ ก็ไม่เคยไป
มันสนุกมาก ผมพาไปเอง
ใครกันแน่ที่อยากไป
ผมรอที่จะไปไม่ไหวแล้ว เอาให้ผม
นี่ทำอะไรนะ อะไรนะ
ก็ได้
นี่เป็นวิธีเดียวที่ผมจะทำ
อย่าเวอร์ ร๊อบ ไม่มีใครควักตังค์โหลดดูหรอก
คุณไม่เคยเข้าเว็บไซต์แผ่นอกกระ จากใจสาวละสิ
โอเค อะไรอีกละ -อะไรเหรอ
นอกจากนั่งรถไฟเหาะ กินสายไหม
-วันนี้คุณอยากจะทำอะไรหล่ะ -ถ้าจะให้ตอบ...
ถ้าบอกคุณ
ที่รัก นั้นไม่ใช่กล้องของผม
ผมไม่รู้ว่าเป็นปุ่มเปิด หรือปุ่มซูม
เอาละเจอแล้ว นี่ นี่ น่าจะใช่นะ
แจ๋วเลย เดี๋ยวคงได้ถ่ายภาพคุณ ตอนถูกรถทับพอดี
มุขโหดนะนี่
แขกจะมางานกันกี่โมง
แล้วจะสายมั้ย -อีก 2 ชั่วโมง
เพราะแบบนี้เราถึงต้องรีบ -แล้วเราจะไปไหนกัน
เราจะไปนี่ไง ร้านหัวมุมแถวๆนี่
คุณไปรอบๆงาน พร้อมกล้องพี่ชายคุณ
สัมภาษณ์ทุกคนในงานเลี้ยงนะ
ทำไม นี่ไม่ใช่งานแต่งงานซักหน่อย
ฉันรู้ว่ามันไม่ใช่ -แต่อยากได้แบบงานแต่ง
หาไม่เจอ
ผม งง ไม่เข้าใจว่า ทำไมผมต้องทำด้วย
คุณคิดดูนะ ผมยังใช้ไม่เป็นเลย
มันต้องเป็นแบบนี้ -บ้าหรือเปล่า
คุณไม่เป็นเลย -อย่ามามั่วน่า
โอเค ถามอะไรหน่อย
คุณเห็นฉันจากในกล้องรึเปล่า
เห็นชัดแจ่ว
ดี งั้นก็เห็นนะสิ ว่าฉันเป็น ยัยบ้าหอบฟาง
คุณนะอึดอยู่แล้ว
อ้อ หัดทำ 2 อย่างพร้อมกันดูบ้าง
อยากมาก อยากมาก ขอบคุณนะ
ผมไม่อยากแบกกล้องทั้งคืนนี่น่า
เอาน่า
งานนี้สำคัญนะ
ผมรู้น่า แต่โครตน่าเบื่อเลย
ไม่น่าเบื่อหรอก -แต่ผมไม่อยากทำนี่
เจสัน ฉันวางแผนตั้ง 2 อาทิตย์
ให้ช่วยแค่นี้ทำบ่นเหรอ -โอเค ที่รัก ที่รัก
อย่าโวยนะ ทำก็ได้
เธอหน้าหงิกแล้วนะครับ
โอ้ ที่รัก ล้อเล่นนะๆ
ฟังหน่อยเพื่อน ฉันมีงานให้นายทำ
ฉันมีหน้าที่แล้ว
ฉันต้องทำป้าย -ใช่ๆฉันเห็นแล้ว
แต่งานนี้เจ๋งกว่าติดป้ายเยอะ
เคยเห็นบัตรในงานแต่ง ที่แขกอวยพรคู่บ่าวสาว -ต่อหน้ากล้องนะ เห็นมั้บ
ไม่
ช่างเหอะ นายแค่ถือกล้อง แล้วก็ง่ายๆเดินไปทั่วงาน
แล้วก็ให้แขกอวยพร ร๊อบ หน้ากล้อง
ไม่เอาดีกว่าเพื่อน
ท่าทางงานหนัก
งานนี่มันเจ๋งนะ -แล้วคืนนี้
มาลีน่ามาที่นี่ด้วยนะ
จริงอะ -แน่ละ
นายถ่าย นายจะได้เกิด -ไม่เอาๆ
ได้ยืนคุยกับเธอ
เพื่อร๊อบ -ฉันไม่ได้พูดว่าฉันจะทำ
ลองดูน่า -นิดเดียวนะ
ลองถ่ายฉันดูก่อน
พร้อมยัง -พร้อม
เริ่ม
เอ่อ ร๊อบ ไม่รู้จะพูดอะไรดี
พี่โชคดีที่ญี่ปุ่น -ผมรักพี่นะ
แล้วก็ผมปลื้มพี่มาก
แค่นี่แหละ -แค่นี่เหรอ
เออ ง่ายมั้ยละ -ว่าไปก็สนุกดี
ตามสบายเลย -ขอบใจ
ฉันไปถ่ายเก็บภาพ
เฮ้ แจ่มเลย
เฮ้ เพื่อน
พูดอะไรดีละ -อะไรก็ได้
ขอให้ปลอดภัย -ร๊อบ ภาษาญี่ปุ่นพูดว่าไงนะ
โอ้ เจ๋ง สุดยอด
ฮัด ทำอะไรนะ -บันทึกภาพของคืนนี้อยู่
แต่ฉันบอกให้เจสันทำนะ
ก็เจสันขอร้องให้ผมทำ -ผมเป็นคนดีเลยช่วยเขา
ผมทำดีด้วย
คงไม่ได้ทำเอามันส์ใช่มั้ย
เพราะมันมีความหมายมากนะ
ไม่ๆ ผมไม่ทำเล่นหรอก จริงจังมากๆ
จริงจังมาก -สัญญานะ
อืม -คุณอยากพูดอะไรหน่อยมั้ย
ก็ได้ -เริ่มได้เลย
โอเค
อยากพูดอะไรพูดเลย
นี่เป็นครั้งสุดท้าย ที่เขาจะได้เห็นคุณ -โอเค ฮัดรู้แล้ว
โรเบิร์ต ฮอร์กิ้น
ไม่อยากเชื่อว่าพี่ทิ้งให้ฉัน -ดูแลน้องตัวแสบของพี่ตามลำพัง
ใจเย็นๆ ใส่ใหญ่เลยนะ
ฉันรู้ เรายังไม่ได้เกี่ยวข้อง เป็นทางการ -ยังแต่ว่า
พูดแบบนี้ไม่แฟร์ -เพื่อน
โอเค -เราค่อยไปตัดเขาออก
แต่ฉันคิดว่าคุณเป็นพี่ชาย -หวังว่าคุณจะเห็นฉันเป้นน้องสาว
งั้นโทรหาด้วยนะ
แล้วทำงานที่โน้น ต้องมีตังค์โทรหาเราอยู่แล้ว
ฮัด -อะไร
อ้อ โทษที แจ๋วมากเลย -ดูดีแล้ว ใช่ได้เลย
ดูดีแล้ว
นั้นดูดีมากเลย
เหรอ แต่ครึ่งหลังดูคุณไม่ค่อยตั้งใจ
โอเค ใช่ เราต้องทำได้
ใช่ นายทำได้เพื่อน กล้าๆไว้
ว่าไงพวก -ว่าไง
ว่าไง
ขอโทษครับ มาลีน่า
เอ้ เป้นไงบ้าง
ผมเดินไปทั่วงาน เพื่อเก็บภาพนะ
ร็อบจะไปแล้ว
เรามาเลี้ยงส่งเขานะ -ใช่ ใช่
แจ๋ว เรากำลังถ่ายภาพ -ให้คนฝากอะไรถึงเขานะ
ไม่ละ ขอผ่านนะ ฉันแทบจะไม่รู้จักร๊อบนะ
ฉันแค่มาทักทายลิลลี่นะ -คงดูประหลาดนิดๆ
ถ้าฉันจะพูดอะไร
โอเค ผมรู้ ปัญหาคือผมต้องถ่ายทุกคน
งั้น คุณเคยไปงานแต่งใช่มั้ยละ
ไม่ๆ ฉันเข้าใจคุณดี แต่ฉันไม่อยากพูดจริงๆ
โอเค แจ๋ว แต่แค่นิดเดียวเองไม่นานหรอก
ก็ได้
ไงร๊อบ ฉันมาลีน่านะ
เราเคยเจอกัน 3 ครั้งได้มั้ง
และทุกครั้งฉันจะเมาตลอด
ฉันไม่รู้จะพูดอะไรดีนะ
แต่งานคุณเจ๋งมากเลย -สุดยอด!!!
คุณเป็นประธานอะไรซักอย่าง ใช่มั้ย -รองประธาน
นั้นก็เจ๋งแล้วละ
ขอให้โชคดีแล้วกันนะ -เราจะอยู่นี่
ดูแลนิวยอร์คให้ปลอดภัย -ให้เหมือนเดิมตอนคุณกลับมา
เยี่ยม พูดได้ดีมากเลย -ใช่
แต่ถ้าไม่ชอบ ถ่ายซ่อมใหม่ได้นะ
ดีสิ -คุณมีนามบัตรอะไรมั้ย
คือว่า เอเจนซี่ฉัน เรากำลังจะไปแล้วนะ -เราจะจัดมีตติ้งภายใน
เขาอยากให้มีวีดีโอ
บ้าบออะไรแบบนี้ -เออ จริงๆแล้ว
ผมไม่ใช่ตากล้องมืออาชีพ -อะไรนะ
ผมไม่ใช่ตากล้องอาชีพ ผมฮัด -ฮักเหรอ
ไม่ใช่ ฮัด -เป็นเพื่อนร๊อบกับลิลลี่
เราเคยเจอกันหลายครั้งแล้ว -อ้อ ใช่ ใช่
กล้องมันบังหน้าอยู่นะสิ -ฉันเลยจำไม่ได้
อ้อ โอเค ผมเอาออกนะ
เป็นยังไงบ้างละ
ดีใจที่ได้เจอคุณ
เหรอดีใจเหมือนกันคะ จริงๆนะ -แล้วคุณจะทำอะไรต่อ
ที่จริงแล้วว่าจะไปหาอะไรกินนะ
อืมม ถ่ายให้สนุกนะ
ผมถ่ายมีตติ้งให้คุณได้นะ -ถ้าคุณต้องการ
เขาขึ้นไปแล้ว -ทุกคนพร้อมนะ เอานะ
ใครช่วยเบาเพลงหน่อยได้มั้ย
เซอร์ไพร์ซ
ไม่ ไม่ ไม่
พวกนายจัดงานกันได้ไงเนี้ย
หมูๆ นายบื้อ มาเลย
เป้นไงบ้าง -รับไป รับไป
ขอโทษนะ
โอ้ เฮย์ ใช่ ดีมาก
ว่าไง เพื่อน -พูดไรหน่อย
ใช่ พูดไรหน่อย พูดหน่อยนะ
โอ้ นี้มันเซอร์ไพรส์มาก -ผมก็ด้วย
จริงๆแล้ว -มันเป็นงานเลี้ยงเซอร์ไพรส์นะ
ช่าย
แต่มันเยี่ยมมาก ขอบคุณมาก ลิลลี่?
ทุกๆคนช่วยกันจัดงาน ทุกๆคนนะ
ไม่ ขอบคุณทุกๆคนด้วย ขอบคุณ มันชั่ง...
โอ้ มันชั่งมีความหมายมาก แล้ว...แค่นี้ละ ผมพูดได้แค่นี้ละ ไม่มีอะไรพูดแล้ว
ขอให้มีความสุข -ช่าย ปาร์ต!ี้
ช่าย
ไง เพื่อน นายเซอร์ไพร์สไหม โย่ ใช่ ชอบด้วย ไม่เคยเซอร์ไพร์สเท่านี้มาก่อน
ไม่ นายช่วยบอกความรู้สึก ของนายตอนนี้หน่อย?
ไม่รู้สิ เหมือนกับ ผมรู้สึก... รู้สึกเบื่อหน่ายนิดๆ
ไม่ นายดูไม่เลย ยินดีด้วย ไม่ นี้ มันเจ๋งมาก น้อง
นายกำลังทำอะไร กับกล้องวีดิโออยู่นะ?
ก็คือว่า ฉันกำลังทำสารคดีอยู่
เพื่อนายจะได้ เอาไปที่ญี่ปุ่นด้วยไง
โอ้ ฉันสามารถดูได้ทุกคืน
เมื่อฉันไปอยู่ที่นั้น เจสัน ถามว่า ถ้านาย...
ใช่ นายดูได้ โอ้ ดีเลย
ยอด ขอบคุณ เยี่ยมเลย
เอ ฮัด นายว่าเบธจะมา คืนนี้หรือเปล่า?
น่าจะนะ ฉันแน่ใจว่าลิลลี่ชวนเธอแล้ว ทำไม เธอยังไม่มานะ
แล้วนายเป็นไง ยังอยู่ได้ โดยไม่ต้องมี ลอป นะ?
เขาเป็นเหมือน เสาหลักของนาย ใช่ ฉันรู้ดี
์ ฉันจะอยู๋อย่างไรถ้าไม่มีนาย?
ไม่รู้สิ ฉันเป็นเหมือน เสาหลักของนาย ถูกต้องนะคร้าบ
ฉันจะทำของฉัน...ฉันไม่อยู่ที่นี้ ไง ฮัด
ฉันทำสารคดีอยู่ ฉันไม่อยูนี้
นั้นเป็นปัญหาใหญ่ของฉัน ถ้าเธอพาเขา...
นายรู้อะไรไหม ไม่ แต่เมื่อนายพูดถึงนางฟ้าของฉัน...
ฉันรักนางฟ้าของฉัน -ฉันก็ด้วย -จริงดิ
นั้นวิเศษมาก แต่ฉันหมายความว่า มันจะเป็นงั้น ใช่ไหม
เบธ เฮ เธอมาด้วย
มันไม่สำคัญหรอก แค่นายอยู่นี้ มันก็ดีแล้ว
โอ้ ไม่ มันดีมาก ดีมากๆ
ขอให้มีความสุข -แน่นอน ฉันต้องไปพูดอะไรหน่อยแล้ว
นั้นใครวะ? ไม่รู้ดิ มันอาจมั่วมา
นี้ ฉันจะไปเช็คมันหน่อย ระวัง ถ่ายอยู่นะ
โอ้ ขอบคุณมาก
ฉันพลาดมาทำเซอร์ไพร์สคุณ -โอ้ ไม่เป็นไร
ฉันขอโทษ ่ เราติดปํญหานิดหน่อย ฉันเสียใจจริงๆ
ไม่เป็นไร -แค่นี้ก็ดีใจแล้ว
นั้นมันเจ๋งมาก -ล็อป นี้ ทราวิส
ไง -ไฮ โอ ยินดีที่รู้จัก
ผมได้ยินเกี่ยวกับคุณมาเยอะ
ยินดีด้วยนะ ที่คุณทำได้ -ขอบคุณ
-รองประธานบริษัท มันเยี่ยมมาก -ฉันชอบชุดคุณนะ
ขอบคุณ ฉันก็ชอบของคุณ -ใช่ ขอบคุณ
นั้นมันชั่งวิเศษมากเลย
-เราน่าจะ... ใช่ ตรงนั้นมีบุฟเฟ่ต์
เอ ผมเป็นตากล้องคืนนี้ ผม ฮัด
-โอเค -แล้วก็ ที่นั้นมีสาเกเยอะมาก
ใฃ่ บริการตัวเองนะ ขอให้สนุก
-สนุกกัน ทุกๆคน มันดีมาก ที่ได้พบคุณ
-ขอให้สนุก ขอบใจที่มา
-ฉันคิดว่ามันบอกว่าฉันน่ารัก พวกเขาเดทกันอยู่หรือไง
ใช่
-เฮย ทุกอย่างเรียบร้อยนะ -ช่าย ทุกอย่างเรียบร้อย
โอเค เพราะ อะไรไม่รู้นะ เพราะนายนั่งอยู่ตรงนี้เหมือน...
นั้นกล้องฉันนิ?
ฉันไม่รู้ พี่นายให้ฉันมาถ่าย
แล้วนายเปลี่ยนเทปยังเนี้ย? เพราะฉันมีเทปติดไว้ในนั้
ฉันไม่รู้ เลย...
โรเลอร์-โคอสเตอร์สนุกจัง แต่ ชอบพวกถ้วยกาแฟพวกนั้น...
เทปยังอยู่ข้างในตอนฉันได้มา ทำไมหรอ?
ล็อป ทำไม ไม่ มันไม่ทันแล้ว
ไม่ทันแล้ว มันโง่มาก
โอเค นายแน่ใจนะว่ายังโอเคนะ? เพราะนายกำลังทำตัวแปลกๆใส่ฉันอยู่
เราไม่ได้เสียมันหมดหรือได้มันหมดหรอก
นี้ นี้ เพื่อน เอาเลย -แจ่มมาก มันต้องอย่างงี้สิ
ขอโทษนะครับ ขอโทษนะครับ
เกิดอะไรขึ้นกับคุณ เฮ้ เบ็ท เบ็ท เบ็ท เบ็ท
เฮ้ ฉันกำลังถ่ายวีดีโอให้ร๊อบ คุณอยากกล่าวอะไรให้เขาหน่อยไม๊
โอ้ ไม่รู้สิ ฉันว่าเวลานี้ไม่น่าจะเหมาะนะ
โธ่..เอาหน่อยน่า เขากำลังจะไปแล้วนะ
-น่านะ -ฉันรู้
คุณจะไม่ได้ เจอเขาอีกนานเลยนะ
จะไม่พูดอะไรหน่อยเหรอ?
ทราวิส หาอะไรให้ฉันดื่มหน่อยสิ
-ได้สิ -โอเค
ขอบใจนะ
โอเค..ตรงนี้จะดีเหรอ?
-ไม่ๆ ในครัวดีกว่า -โอเค ดีมาก
โอเค
เริ่มเลย
ร๊อบ..
ฉันไม่อยากพูดผ่านกล้องหรอกนะ
แต่ฉันแค่..อยากให้คุณรู้ ว่าฉันยินดีกับคุณแค่ใหน
เพราะฉันรู้ว่ามันยากแค่ใหน กว่าคุณจะได้งานนี้
ฉันรู้ว่ามันมีความหมายกับคุณ
และ..ฉันจะคิดถึงคุณ
เฮ้ ขอคุยอะไรด้วยหน่อยสิ
เจสัน? ร๊อบกับเบธดูประหลาดๆนะ
-พูดอะไรของนาย? -นี่ซีเรียสนะ พวกเขาอยู่ข้างนอก
-ฉันยุ่งอยู่นะ -โอเค เดี๋ยวฉันไปดูเอง
คุณไม่ได้โทรหาฉันเลยนะร๊อบ
คุณก็เลยควงคนอื่นมางั้นสิ?
ฟังก่อนสิ! คุณไม่ได้ คุยกับฉันเป็นอาทิตย์แล้วนะ
-โธ่เอ๊ย ฮัด! -โทษที!
-โว้ว อะไรน่ะ -ได้ตัวแล้ว เข้าไปข้างในเดี๋ยวนี้
-แต่ฉันถ่ายวีดีโออยู่นะ -ไปถ่ายอย่างอื่น
ลิลลี่ คุณว่าเค้า ทะเลาะกันเรื่องอะไร
ลิลลี่ ถ้าคุณรู้ คุณต้องบอกผม
ฉันไม่บอกหรอก
ผมควรจะรู้นะ เพราะผมเป็นตากล้อง
แล้วเธอก็ลากผมเข้ามา
-โอเค เดี๋ยวได้รู้กัน -ผมเป็นกลางอยู่แล้ว
-เราจะไปถามเธอ เดี๋ยวก็รู้ -ตอนี้เธออยู่ในครัว
-ทำไรน่ะ? -ลิลลี่!
ลิลลี่ คุณมีอะไรจะบอกไม๊?
-ไม่ -ต้องมีสิ
-อะไรเนี่ย? ไม่ -ฮัด ..นายนี่สุดยอดจริง
-คุณกำลังเบี่ยงประเด็นนะ -ก็ฉันไม่รู้อะไรจริงๆ
โกหก
ถ้ารู้อะไรก็บอกเราบ้าง
-ไม่ -มองผมนะ
ผมรู้จักคุณดี บอกมาเถอะ
ก็ได้..ปิดกล้องก่อน
ได้สิ ไม่มีปัญหา
เราไม่บอกใครหรอก
ร๊อบกับเบธมีอะไรกันแล้ว
-จริงเหรอ? -เมื่อสอง-สามอาทิตย์ก่อน
เบธให้ฉันสัญญา ว่าจะไม่บอกใคร
เอาจริงดิ..ลิลลี่
ร๊อบกับเบธมีอะไรกัน แล้วคุณไม่บอกผม
-ทำไมไม่บอกผมบ้าง? -ฉันต้องบอกนายด้วยเหรอ?
ฟังนะ..แล้วไม่ต้องถามอะไรมาก
ร๊อบกับเบธได้กันแล้ว
-ฉันว่าแล้ว -ล้อเล่นน่า?
จริงๆ
เฮ้ มาลีน่า
-ผมเอง ฮัด -ว่าไง
คุณรู้รึป่าว ว่าร๊อบกับเบธได้กันแล้ว
ไม่อะ
พวกเขาเป็นเพื่อนกัน
คือว่า ร๊อบกับเบธเคยเป็นแฟนกัน สมัยเรียนมหาลัย
แค่อยากรำลึกความหลังกันก็ได้มั้ง
ช่ายย.. แล้วคุณอยาก รำลึกปัจจุบันกับผมไม๊?
ใช่เลย..ได้กันแล้วเรียบร้อย
-ลิลลี่บอกผมมา -ไม่มีทาง
จริงๆ สาบานได้
ทำไมต้องกุเรื่องพรรค์นี้ขึ้นมาด้วย?
-ผมไม่ได้โกหกจริงๆ -ปั้นน้ำเป็นตัวเก่งนี่
ผมไม่ได้พูดอะไรแบบนั้น
เฮ้
-ขอให้โชคดีที่ญี่ปุ่นนะ ร๊อบ -คืนนี้ขอให้โชคดีนะ ทราวิส
เฮ้เพื่อน..เป็นไรไม๊?
-เอาน่า -ไม่ใช่เวลานี่น่า ฮัด
-นี่มันอะไร? -ปล่อยเค้าไปเถอะน่า
-เราควรไปคุยกับเค้า เราจะไม่คุยกับเค้า
ฉันจะคุยกับเค้าเอง
เพื่อน นายพูด ที่งานปาร์ตี้
-...ต้องทำอะไรซักอย่าง -ไม่ ทุกคนต้องใจเย็นๆ
-ปล่อยเค้าไว้ -เค้าแค่จะพัก
-ขังตัวเองในห้องทั้งคืนเนี่ยนะ -ลิลลี่ ดูตัวเธอสิ
-ไม่เป็นไรหรอก เชื่อสิ -ฉันว่าไม่นะ
-ไม่เป็นไร -นายเป็นน้องชายเค้านะ
นายก็เป็นเพื่อนสนิทเค้า ไปทำให้เค้าอารมณ์ดีหน่อย
งั้น นายจะทำไง? จะชวนเค้าคุยมากกว่า
หรือจะให้ฉันคุยมากกว่า?
-นายไม่ต้องพูดอะไรนะ - ตกลง ดี
เราต้องคุยกัน
นายไม่รู้หรอกว่ากำลังพูดอะไรออกไป
-ใช่มั้ย? -ใช่ ก็บอกฉันมาสิ
ก็แค่เรื่องมันบานปลายไปหน่อย
ก็ เอ่อ เบธบอกโลรี่ หลังจากนั้นพวกนายก็รู้กันหมดทุกคน
-พวกนายทำให้เธอโกรธ -ฉันปล่าวนะ
เธอบอกว่านายไม่เคยโทรหาเลย
ฉันจะไปแล้ว จริงมั้ย? งั้นฉันจะพูดขึ้นมาเพื่ออะไร
ฉันไม่รู้ว่ะ แต่เธออกหัก
นั่นไง ไม่มีทางได้อยู่ร่วมกัน เบธกับฉัน ยังไงซะก็ต้องแยกจาก
เป็นเพื่อนกันก็ดีอยู่แล้ว
....ไม่ ฉันรู้สึกว่ายังไม่ไดีพอสำหรับเธอ
ไม่ หยุด หยุดเลย อย่าพูดว่า "รู้สึก" ร็อบ
นายไม่ดีพอสำหรับเธอจริงๆ
ก็แค่นั้น มันคือความจริง มันคือวิทยาศาสตร์
เบธ แมคอินไตร์ เธอมาจากดาวดวงอื่น เพื่อน
เธอสวย มีเสน่ห์ แล้วนาย....ก็รักเธอ
แต่ดูนายตอนนี้ซิ นายมันก็ไอ้พวกไม่ได้ความ
แล้วการหนีไปญี่ปุ่นก็ไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นมา -เธอก็ออกจะคลั่งนายจะตายไป
-เหมือนกับตอนนี้ที่นายเป็น -และนายก็ตกหลุมรักเธอ
แต่นายต้องเป็นฝ่ายเริ่มก่อน -แล้วมันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
ไม่หรอก ง่ายจะตายไป ร็อบ -ไม่เอาน่า อย่าปอดไปหน่อยเลย
แค่ช่วงสั้นๆ ถ้านายทำได้...
นายจะเรียนรู้คำว่า "ลืมโลก"
แล้วสู้กับผู้คนต่อไป นั่นคือสิ่งที่นายต้องแคร์
โอ้ว พระเจ้า โอ้ พระเจ้า พระเจ้า นั่นมันบ้าอะไรว่ะเนี่ย
ทำเอากลัวขี้ขึ้นหัวเลย
ลิล! ลิล!
รู้สึกมั้ย มันเหมือนแผ่นดินไหว
-พวกนาย... -ลิล อยู่ไหนน่ะ?
-เกิดอะไรขึ้น? -เกิดอะไรขึ้น?
-ไม่เป็นไรนะ - โอว พระเจ้า
-อืม น่ากลัวจังเลย -เห็นอะไรบ้างรึปล่าว
เฮ้ มารีน่า มารีน่า ไม่เป็นไรนะ
พวก ดูนั่นสิ
-โอเค -อย่างกับระเบิดแน่ะ
ตกลง ทุกคนมานี่ มานี่ มานี่
ช่วยเงียบก่อนนะ
-แต่ ตอนนี้คาดเดาได้ว่า... -เงียบๆหน่อย
-...15นาทีก่อนหน้านี้... -พวก ได้โปรด
...มีความเป็นไปได้ว่า เกิดแผ่นดินไหวข้างใต้เมือง แมนฮัตตัน
ใกล้กับท่าเรือนิวยอร์ค เราได้รับรายงายว่า ถังน้ำมันเกิดการล้มพัง
ในตำแหน่งกลางของท่าเรือ ใกล้ๆกับ เทพีเสรีภาพ
-ขอย้ำ... -ใกล้ๆนี่เอง
-....เราไม่รู้ไว้เลยว่า ถ้า... -ใกล้ๆนี่ ใกล้มากๆด้วย
จริงด้วย คิดว่า ถ้าขึ้นไปบนดาดฟ้าแล้วจะมองเห็นมั้ย
-ไม่รู้สิ อาจจะนะ เจ จะขึ้นไปบนดาดฟ้าหรอ
ไปกันเถอะ อาจจะได้เห็นอะไรบนดาดฟ้าก็ได้
ไม่เอาน่า เจสัน เราไม่ขึ้นไปบนดาดฟ้าหรอก
-มาเถอะ -ฉันว่าไม่ใช่ความคิดที่ดีนะ
-ไม่ -มัน...
คุณคิดว่าไง? ผู้ก่อการร้ายโจมตีอีกแล้วเหรอ?
-นี่มันบ้าจริงๆ -เดินระวังๆหน่อย
มันสั่นสะเทือนไปทั่วเลย ยังกะมีใครมาเขย่าไงงั้น
-ใช่ รายงานข่าวว่างั้น -ไม่มีเบาะแสอื่นเลยเหรอ?
- ฉันคิดว่าพวกมันน่าจะระเบิดรถไฟนะ -ไม่น่าจะใช่นะ
-มีบางอย่างที่นี่ - เกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย
บางทีคุณน่าจะรีบออกไปจากเมือง ก่อนที่จะเกิดอะไรไปมากกว่านี้
หุบปากซะ
โอ้ พระเจ้า!
ไม่ ไม่ ไม่
ไปเร็ว ไป ไป ไป
ไป ไป เร็วเข้า
โอ พระเจ้า
ร๊อบ นายมีชุดกุญแจนี่ ? ไปจากที่นี่เถอะ ?
โอเค ได้หันกลับไปมองบางรึป่าว? มีใครบาดเจ็บบ้างไม๊
มีใครเห็นเจสันหรือเปล่า ? ผมไม่รู้
มีใครเห็นเจสันไหม ? ใครสักคนเห็นเจสันบ้าง ?
มีใครเห็นเจสันไหม ? เขาอยู่ข้างในหรือเปล่า ?
โอ พระเจ้า ! โอ บัดซบ
โอ เยซูเจ้า
โอ พระเจ้า ! โอ พระเจ้า !
รีบไปเก็บข้าวของเร็ว เราต้องรีบออกไปจากที่นี่ !
ฉันกำลังบอกอยู่นี่ไง
-ฉันเสียใจจริงๆ - คุณไปอยู่ใหนมา?
เฮ้ พวกนายเห็นนั่นรึป่าว? พวกนายเห็นนั่นไม๊?
ไป! ไปกันเร็ว!
เฮ้ หมอบลง! หมอบลง! คุณไม่เป็นไรนะ ?
ฉันไม่เป็นไร พวกคุณเห็นนั่นไม๊?
-พวกคุณเห็นนั่นรึป่าว? -คุณไม่เป็นไรนะ
ยังมีคนอยู่ข้างนอกนั่น
ร๊อบ! ร๊อบ! เฮ้ ร๊อบ ฉันเห็นมัน! ร๊อบ!
ร๊อบ อะไร ?
ร๊อบ ฉันเห็นมัน อะไร ?
เขาพูดอะไรอยู่น่ะ ? มันมีชีวิต
หมอบลง ลิลี่ กลับมา!
มันไปแล้ว
เจสัน นายจะทำอะไร เจสัน นายจะไปไหน ?
ลิลี่ รออยู่เฉย ๆ นะ
เจสัน อย่าออกไปนะ เจสัน อย่า!
ลิลี่ รออยู่นี่นะ
เฮ้ ร๊อบ! ร๊อบ! เขาจะไปใหนของเค้าน่ะ
เจสัน ร๊อบ ร๊อบ!
-โอ้ว พระเจาช่วย.. มาลีน่า? -โอ้ว พระเจ้า
ไม่เป็นไรนะ? รอก่อน มานี่ มานี่เร็ว นั่งลง
ฉันเดินผ่านถนนเส้นนั้นมา ถนนเส้นนั้นหน่ะ
นั่นแหล่ะ ที่ฉันพยายามจะบอกพวกคุณ มันเดินข้ามหัวฉันไป
อะไร? นั่นเสียงมัน
คุณบอกว่า คุณเห็นบางอย่าง ใช่ไม๊? คุณไปเห็นอะไรมา?
-คุณบอกว่า มันยังมีชีวิตอยู่? มันเป็นตัวอะไร? - ใครจะไปสนล่ะ
ผมไม่รู้สิ ..ผมไม่รู้ คือ ผมกำลังอัดวีดีโออยู่ เดี๋ยวผมเปิดให้ดู
เฮ้ ดูสิ! ฉันอัดมันไว้ได้ทัน!
-ใหน ลองกรอกลับไปให้ดูหน่อยซิ ได้ๆๆ เดี๋ยวผมกรอให้ดู
มันเป็นโอกาสที่ดีสำหรับคุณเลยนะ
ช่ายๆ แต่ผมยัง พูดภาษาของเขาไม่ได้เลย
โธ่.. อะไรกัน มันจะยากซักแค่ใหนกันเชียว
ภาษาญี่ปุ่นนะ ภาษาญี่ปุ่นยากจะตาย
-เดี๋ยวก็พูดได้น่า -คุณว่าผมควรจะไปจริงๆเหรอ
-โอวพระเจ้า -นี่มันบ้าชัดๆ
-นี่มันบ้าจริงๆเลย -คุณเห็นรึป่าว?
ผมไม่รู้ว่ามันตัวอะไร จริงๆนะ! มันตัวเท่าตึกเลย
มันดูเหมือนกับ.....คุณเห็นมันรึป่าวล่ะ?
-ผมไม่เถียงกับกับคุณหรอก เข้าใจไม๊? -คุณกำลังเถียงอยู่นี่ไงล่ะ!
เฮ้ ๆ พวกคุณ เอาน่า! ทุกคนใจเย็นหน่อย!
-เงียบหน่อยสิพวกเรา -เอาล่ะ เฮ้ย.. หุบปากกันให้หมด!
เอาล่ะนะ..เราไม่รู้ว่าที่เราเห็นมันตัวอะไร! เรื่องของเรื่องคือ มันยังอยู่แถวนี้
เข้าใจไม๊? ดังนั้นเราจะต้อง รีบออกไปจากแมนฮัตตั้น!
-เดี๋ยวนี้ -ใช่ ใช่
เราต้องไปทางสะพานบรูคลิน ผมว่าเป็นทางที่ดีที่สุดแล้ว
-บนสะพานมันหนีไม่ได้นะ -ทำไมไม่ไปทางถนนล่ะ
ไม่ๆ คุณรู้รึป่าวว่ามันไกลแค่ใหน? บรูคลิน อยู่ตรงนี้เองนะ
ไม่ไม่ไม่ เพื่อนเอ๋ยมันอยู่ใกล้แค่นี้เอง มันอยู่ตรงนี้นี่ไง
-ถ้าไปทางถนนมันจะไกลมากๆนะ -เกิดอะไรขึ้นหรือ?
ผมว่า พวกเรากำลังหาทางหนีไปจากที่นี่ เธอพร้อมที่จะ...
โอเค ได้สิ ได้ มาร์ลีน่า เรากำลังจะไปจากที่นี่กัน โอเคไม๊?
มันกินพวกเรา มันกินทุกคนเลย
เราต้องไปกันแล้ว! ไปกันเถอะ!
โอเค มานี่สิ
-ไปเร็วพวก ไป ไป ไป -ฉันไม่กล้าคิด..แม้แต่จะมองยังไม่กล้า
-มือถือของใครใช้ได้บ้าง? -อะไรนะ?
-ฮัด มือถือนายใช้ได้รึป่าว? -อะไรนะ?
-ไม่อะ.. -บ้าเอ๊ย! ดันลืมทิ้งไว้ ไม่ได้เอามาว่ะ
-มันไม่มีสัญญาณเลย -ของคุณก็ไม่มีสัญญาณ เหมือนกันเหรอ?
ไม่มีนะ .. ไปกันเถอะ
-ฮัด มาเร็วสิ! -อะไรหรือ? โอเค
ไม่เป็นไรนะ
ไปต่อเร็วเข้า
เราต้องการเข็มเจาะเลือด!
-ได้โปรด ใจเย็นไว้ -ไปกันเร็วพวกเรา
-ไปต่อเลย ไปเลย -ขอโทษที.. คุณตำรวจ
คุณรู้รึป่าวว่า... นั่นมันตัวอะไร? มันเป็นตัวอะไร?
ฟังนะ ถ้าคุณไม่บาดเจ็บละก็ คุณต้องเดินไปเรื่อยๆก่อน
ไปเร็ว! เร็วเข้า! พวกคุณ ไปเร็วสิ!
นั่นแหล่ะ ถ้าเราถึงสะพานเมื่อไร เราก็จะปลอดภัย
เฮ้ เป็นยังไงบ้าง? เธออาการดีขึ้นรึยัง?
เธอไม่เป็นไรแล้วหล่ะ
-มาร์ลีน่า คุณเห็นมัน.. นั่นมันตัวอะไร? -ไม่ใช่ตอนนี้นะ ฮัด
ขอโทษที
ขอให้ทุกท่าน เดินไปอย่างเป็นระเบียบ
ให้ท่านลงไปทางใต้ ไปยัง บรูคลิน
-เดินไปเรื่อยๆ -เออ ไม่รู้ ฉันบาดเจ็บว่ะ
ถ้าเราออกจากที่นี่ได้ ฉันจะไปบ้านญาติ
เธอมีคอนโดฯอยู่นอกเมือง
โปรดฟังอีกครั้งหนึ่ง.. อย่าหยุด เดินไปเรื่อยๆ
จะมีการช่วยเหลือเบื้องต้น ที่ฝั่งบรูคลิน
ให้ทุกท่านรีบข้ามสะพานไป อย่างมีระเบียบ
-ยังอัดวีดีโอไว้อยู่รึป่าว? -ใช่
ทุกคนจะต้องอยากรู้ ว่ามันพังแบบนี้ได้ยังไง
อ่า นายบอกเขาก็ได้นี่ ว่ามันพังแบบนี้ได้ยังไง ฮัด
ไม่ล่ะ ถ่ายวีดีโอไว้ เวิร์คกว่า
ทุกคนจะต้องอยากดูที่ฉันถ่ายไว้ ใช่ปะหล่ะ? นี่มันจะเป็นของสำคัญ
คือว่า..ทุกคนจะต้องดูวีดีโอนี่
-เบ็ธ? เบ็ธ? -ร๊อบ!
เบ็ธ ผมโทรหาคุณตั้งหลายครั้ง คุณไม่เป็นไรใช่ไม๊? ฮัลโหล?
รอเดี๋ยวสิ พวก! ฟังนะ ..เฮ่! ลิลลี่ หยุดก่อน!
ขอโทษทีนะ แถวนี้เสียงดังมากเลย คุณช่วยพูดดังๆหน่อย
ลิลลี่!
-อะไรนะ? -ร๊อบกำลังคุยโทรศัพท์กับเบ็ธ
เดี๋ยว! เจสัน รอก่อนสิ!
-ร๊อบกำลังคุยโทรศัพท์กับเบ็ธ! -เค้าพูดว่าไรนะ?
-อะไรนะ?
-ร๊อบกำลังคุยโทรศัพท์กับเบ็ธ!
โอเคนะ เบ็ธ คุณต้อง ใจเย็นๆก่อน โอเคไม๊?
คุณอยู่ที่ใหน? คุณหมายความว่าไง คุณขยับไม่ได้รึ?
โปรดฟังอีกครั้งหนึ่ง... อย่าตื่นตระหนก..
เห็นนั่นไม๊?
-เจสัน! -คุณเห็นอะไรไม๊?
ไม่ ผมไปตรงนั้นไม่ได้!
ผมไปไม่ได้..ไม่เห็นอะไรเลยด้วย! แล้วคุณเห็นอะไรไม๊?
เจสัน!
-พวกนายหยุดกันทำไม? -เจสัน!
-อะไรนะ? -เจสัน ระวัง!!
เจสัน! โอ้..ไม่ เจสัน! ไม่!
เจสัน!
-ไม่ ไม่! พระเจ้าช่วย ไม่นะ เจสัน! เจสัน! -ลิลลี่ มาเร็วเข้า!
เจสัน! ไม่!
ไป ไป ไป ไป
ลิลลี่.ลิลลี่หยุดก่อน.กลับมา และฟังผมเดี๋ยวนี้
ได้โปรดเถอะ ใครก็ได้ ช่วยบอกหน่อยว่ามันเกิดอะไรขึ้น
-ฉันไม่รู้. ฉันหมายถึง มันออกมาจากที่ไหนซักแห่ง
และเขาอยู่ที่นั่น แต่ตอนนี้เขาไปแล้ว
-พระเจ้า! เจสัน! เจสัน! -ลิลลี่ ผมเสียใจ เสียใจจริงๆ
ร็อบ. นายฟังให้ดีนะ เพื่อน. ฉันเสียใจเรื่องน้องชายของนาย.
ฉันเสียใจจริงๆ เพื่อน. โอเคมั้ย? ร็อบ?
โอ้ บัดซบจริงๆ
ร๊อบ ร๊อบ เพื่อน เราอยู่นี่ไม่ได้
เราอยู่ไม่ได้. -ร็อบ. เราต้องออกไปจากที่นี่เพื่อน
ฟังฉันนะ. เราต้องออกไปจากที่นี่
เราต้องไปที่สะพานแมนฮัตตัน นายรู้ใช่มั้ย
เราต้องออกไปจากที่นี่. ที่นี่มันไม่ปลอดภัย
โอเค เราสามารถออกไปอีกด้านหนึ่งได้. เราจะลองกันดู
ไปอุโมงค์ลินคอร์น. ฉันไม่รู้ เพื่อน.ฉันไม่รู้ แต่
เพื่อน เราต้องออกไปจากที่นี่. ที่นี่ไม่ปลอดภัย
เราจะทำยังไงกันดี ร็อบ? เราจะทำอย่างไรต่อไป
รู้มั้ย? เฮ้!
ดูนั่น...เฮ้ พระเจ้า. ร็อบ. เฮ้ ร็อบ
- ไม่. -ร็อบ
-แบตฉันหมดว่ะ. -เย้ เพื่อน ฉัน...
เอาหล่ะ ฟังนะ เราต้อง ออกไปจากที่นี่ เพื่อน
-ร็อบ! ร็อบ! -เอาหล่ะ เขาจะไปไหน?
คุณจะไปไหน?
โอ้ พระเจ้า. ฉันจะไปกับเขา. เฮ้ ร็อบ!
ร็อบ! เพื่อน! ฉันคงไม่สามารถพาทั้งหมดนี่ไปได้หรอกนะ เพื่อน
เฮ้ ร็อบ.
ขอโทษนะ. เฮ้ ร็อบ! ร้านปิดแล้ว เพื่อน
- ร็อบ ร็อบ! -ไฟกำลังไหม้อยู่นะ.
สะพานมีคนเต็มไปหมดเลย ผู้คนกำลังเดินข้ามกันไปอีกฝั่ง
- มันกำลังจะพังแล้ว. -บัดซบจริงๆ
ไม่มีรายงานผู้บาดเจ็บ แต่...
โอ้ พระเจ้า.
เรายังคงเกาะติดข่าวด่วน เกี่ยวกับทางตอนใต้ของแมนฮัทตัน
เราได้รับภาพสถานการจริง ถ่ายทอดสดถึงสตูดิโอของเรา
สำหรับผู้เพิ่งเปิดมารับชม
ทางตอนใต้ของแมนฮัทตัน กำลังถูกยึดในขณะนี้
เป็นฝีมือ...
นี่เป็นคำสั่งให้อพยพประชาชน
ให้เดินทางลงใต้
ออกจากเมืองไปด้วยความเป็นระเบียบด้วย
นี่เป็นคำสั่งอพยพประชาชน! เราขอให้ทุกคนออกจากพื้นที่เดี๋ยวนี้!
ร็อบ? ร็อบ! เฮ้ เพื่อน!
คืองี้น่ะ ฉันคิดว่าเรารีบออกไปจาก ที่นี่ เดี๋ยวนี้เลย!
ได้ยินที่พูดไม๊? เพราะว่า
ข้างนอกแม่งน่ากลัวโคตรๆ! ร็อบ? เข้าใจที่ฉันพูดไม๊?
ร็อบ ตอนนี้เกิดเหตุประหลาดอยู่น่ะ เป็นบ้าไรของนายเนี่ย! ร็อบ?
ดอนน่า มาเทล กำลังอยู่ใกล้ที่เกิดเหตุ
มีอะไรเกิดขึ้นบ้าง?
คุณช่วยบอกหน่อยได้ไม็ว่ามันเหมือนอะไร บนพื้นดินนั่นหน่ะ?
เอ่อ... บ็อบ ตอนนี้ทางกองทัพ ไม่ยอมให้เราเข้าไปใกล้
แต่ว่าจากเท่าที่เห็นเนี่ย กองทัพเพิ่มกำลังพล
และยุโธประกรณ์มาแล้ว
เพื่อที่จะช่วยเหลือ และนำคนออกจากพื้นที่
บอกตามตรงครับทอม คุณกับผมก็มืดแปดด้านพอกัน
ดูเหมือนว่ามีตัวอะไรหล่นลงมาด้วย
และจุดเกิดเหตุ มีฝุ่นฝุ้งเต็มไปหมด...
ดูเหมือนว่า มีอะไรหล่นลงมาด้วย ใช่ไม๊ครับ?
ใช่ ใช่ ใช่ มีค่ะ
มีตัวเล็กๆ ตกลงมาที่ถนน
-โอ้พระเจ้า -ไม่รู้อะไร มันขยับได้
-โอ้พระเจ้า! มัน... ดอนน่า!
-มันอยู่นั่น -โอ้ ตายแล้ว
-ดอนน่า ได้ยินเราไม๊? -เฮ้!
คุณทำบ้าอะไรกันอยู่? เราต้องไปจากที่นี่กันแล้วน่ะ! แล้วเค้าไปไหนเนี่ย?
ผมรู้ ผมบอกเค้าหลายเที่ยวแล้ว
-ร็อบ! ร็อบ! -ผมก็ลองทำแล้ว!
-ร็อบ! ร็อบ! เราต้องไปกันแล้วน่ะ โอเค?
-ทหารกำลังอพยพผู้คนอยู่น่ะ -เฮ้ร็อบ ฟังน่ะ โอเค?
เราต้องออกไปจากที่นี่กันแล้วน่ะ
-ออกไปจากร้านเครื่องใช้ไฟฟ้านี้ได้แล้ว -ร็อบ มาเร็ว เราต้องไปแล้ว
-เราต้องไปแล้ว ไปเร็ว... -เดี๋ยวก่อนได้มั้ย!
โอเค๊? หยุด รอก่อน!
หากต้องการฟังขอความ...
ร็อบ! ร็อบ! ฉันไม่... ไม่..พระเจ้า! ฉันขยับไม่ได้
มันพัง อพาร์เมนท์ฉัน... ผนังทั้งหมดหล่นใส่ฉัน
ฉันเลือดไหล! ฉันเลือดไหล! ฉันขยับไม่ได้
โอ้ พระเจ้า
ช่วยฉันด้วย ร็อบ
หากต้องการลบข้อความ...
ร็อบรอก่อน! ร็อบ!
ฉันได้ข้อความเธอแล้ว ฉันกำลังจะไปช่วยเดี๋ยวนี้แหละ โอเค๊?
เฮ้ ร็อบ ฟังน่ะ คิดให้ดีก่อนน่ะเพื่อน
โอเค๊? เบ็ธอยู่ในมิททาวน์ มิททาวน์ไปทางนั้น
-ทายสิทางนั้นมีอะไร? รอหน่อยได้มั้ย?
-นรกกำลังแตกที่มิททาวน์ -นี่มันบ้า โอเค?
เราไม่วิ่งไปหามันแน่ โอเค๊?
เราไม่ไปกลางเมืองแน่!
ไม่ ไม่ต้อง คุณไม่ต้องไปกับผม
คุณไปสมทบกับทหารกับฝูงชน
แล้วเขาจะพาคุณหนีไปเอง
โอเค๊?
-ร็อบ! -ฉันเสียใจ ฉันต้องไปแล้ว
ร็อบ!
-ร็อบ ฟังน่ะ! -ร็อบ เดี๋ยวซิ!
เราคนนึงต้องรั้งนายเอาไว้
ถ้านายดื้อจะไป ทุกคนคงไม่สบายใจแน่
ฟังน่ะ ไม่มีใครเปลี่ยนในฉันได้ โอเค๊?
ดูให้ดี ฉันไม่ได้บ้า รู้รึยัง? ฉันรู้ตัวว่ากำลังทำอะไร
ไม่มีใครเปลี่ยนใจฉันได้
-หันกลับไป แล้วไปซะ.... -ฉันไปด้วย
ฉันจะไปกับพี่
ลิลลี่ เธอไม่ต้องมาก็ได้
-ไม่ ฉันจะไป -พวกนาย ไม่ได้ยินข้อความหรอ?
ฉันว่า ต่อให้เราไปเจอเบ็ธ ก็มีโอกาสที่
-เธอจะ... -หยุดพูด
จะบ้าไปกันใหญ่แล้ว
-ร็อบ! -นายรู้ว่าฉันพูดอะไรกับนาย ใช่มั้ย?
ที่นายคิดมันเป็นไปไม่ได้ ไม่เข้าท่าหน่ะ
ร็อบ! ร็อบ!
-ร็อบ! -เฮ้... เดี๋ยว...
ผมขอโทษ ผมฟังคุณไม่รู้เรื่อง
ใช่ แต่ผมฟังคุณไม่รู้เรื่อง ร็อบ รอเดี๋ยว!
ผมขอโทษ เฮ้ ฟังน่ะ เพื่อน
-ฮัท! -ฉันขอโทษ
เฮ้ ร็อบ! รอด้วย ได้โปรด!
ร็อบ! นายลองโทร 911 รึยัง
-ส่งเจ้าหน้าที่ไปช่วยเธอได้? -ใช่ ฉันลองแล้ว
โอเค งั้น ฉันว่าลองโทรหาตำรวจดู ตำรวจดับเพลิงหน่ะ
-มันโทรไม่ได้หน่ะ! ฉันโทรแล้ว ฉัน... -โอเค พอดูออกจะ...
-โอ้ ชิบหายแล้ว -โอ้พระเจ้า!
โอ้! โอ้พระช่วย
โอ้ พระเจ้า! โอ้ไม่ คุณพระช่วย!
ร็อบ! ร็อบ! เฮ้ ร็อบ!
-ฮัด! เราต้องไปทางนี้! -ฉันไม่ได้ยินที่นายพูด!
-รถไฟใต้ดิน! -อะไรน่ะ? อะไร?
-บัดซบ! บ้าชิบ! มาทางนี้! มาทางนี้!
นั่นมันบ้าอะไรเนี่ยเพื่อน!
โอ้ ร็อบ
ฮัด! ฮัด!
นายเป็นไงบ้างเพื่อน?
-ฉันยังไม่ตาย -มาเร็ว
-โอเค โอเค โอ้คุณพระช่วย -บ้าชิบ
นั่นมันตัวห่าอะไรวะเนี่ย?
-บ้าชิบ โอ้แม่เจ้า -นายเห็นมันมั้ย?
-โอ้พระเจ้า โอ้พระเจ้า -นายเห็นมันมั้ย?
โอเค
เฮ้ เราต้องข้ามไป... แค่ข้ามไปชานชาลาอีกฝั่ง
แล้วขึ้นบันไดไปก็ถึงที่นั่น อีกฝั่งของถนนหน่ะ
ร็อบ อีกฝั่งนึงของถนน มันก็เหมือนฝั่งนี้!
เรารออยู่ที่นั่นได้ จนกว่าสถานการณ์จะสงบ และเราจะฝ่ามันออกไป
ร็อบ มันมีแต่ไฟทั้งนั้น! โอเค? สถานการณ์คงไม่สงบแน่ๆ!
แต่ถ้าเรารอ...
ฟังก่อนเพื่อน นายว่าไงฉันก็ว่าตาม โอเค๊? เชื่อฉัน
ที่ฉันจะพูด นายต้องฟังฉัน ว่าข้างบนมันเกิดอะไรขึ้นบ้าง
-เราไม่... -ร็อบ เขาพูดถูก โอเค๊?
เราต้องรอ เราต้องรอก่อน
นี่มันบ้าไปแล้ว
โธ่เว้ย!
-โอ้เพระเจ้า -อะไร? ร็อบอะไรน่ะ
ครับแม่
ครับ ไม่ ผมปลอดภัย ครับ ครับ เรา
ตอนนี้เรากำลังอพยพ ทหารมาที่นี่
เค้าให้เราอพยพ ไม่ต้องเป็นห่วงครับ ครับ แต่แม่ ฟังผมนะ
เราพยายามออกนอกเมือง ไปถึงสะดานบรู๊คลีน
เราอยู่ที่นั่น ตอนมันบุก
แม่ เจสันตายแล้ว เจสันตายแล้ว แม่
ผมไม่รู้จะปลอบเขายังไง
แบบว่า
แบบ ผมรู้ ผมควรพูดอะไรบ้าง
แต่ ผมไม่รู้ว่าจะพูดอะไร
ที่จริงฉันไม่น่าอยู่ที่นี่
คุณไม่ต้องมาก็ได้
คุณมีทางเลือก
คุณจะไปก็ได้
คงมีบางคนหรือบางอย่าง ที่คุณอยากพบ จริงมั้ย
ใช่
ผมขอโทษ
-มันไม่ใช่ความคิดงี่เง่า -เราต้องเดิน
-เดี๋ยว -มีอะไร?
ฉันรู้
-...แค่ข้ามทางนี่ไป -ก็ดี
ใช่ ที่นี่หก
ร็อบ ฉันไม่คิดว่า รถไฟจะวิ่งตอนนี้น่ะเพื่อน
-ไม่ เราต้องเดิน เห็นมั้ย? -ใช่...
ดู เบ็ธอยู่ที่นั่น โคลัมบัส เซอร์เคิล
เราแค่เดินไปทางหก ไปยังเล็กซิงตันและเดินลงไป
-เซ็นทรัลพาร์คทางใต้ -นายจะให้เราเดินในอุโมง?
ถ้าไม่งั้นก็อยู่ที่นี่
ฉันจะไปด้วย
ฉันมองไม่เห็น
มันทำให้ฉันประสาทกินเลย รู้ใหม? -ฉันคิดว่ามีไฟฉายที่กล้องนะ
-ไหนดูซิ -นี่หรอ?
ใช่ นั่นแหละ เห็นยัง?
โอเค
มหาสมุทรมันกว้างน่ะเพื่อน
เรื่องทีฉันจะบอก มันเกิดขั้นเมื่อปีก่อนนู้น
มีคนเจอ ปลาตัวหนึ่ง ในมาดากัสการ์ พวกเขาคิดว่า นั่น
-ซึ่งน่าจะสูญพันธุ์ไปนานแล้ว -แล้วไง
มันอยู่ข้างล่างมานาน แล้วไม่มีใครบอกงั้นเหรอ
ใช่ มันอาจจะผุดมาจากก้นมหาสมุทรก็ได้ ใครจะรู้
หรือจากรอยแยกพื้นดิน ก็แค่ทฤษฎีนะ
ฉันหมายถึง เราจะได้รู้ แล้วเอาแหไปจับไอ้ตัวต่างดาวนั่นซะ
-เหมือนซุปเปอร์แมน ใช่ เหมือนแบบนั้นแหละ
เดี้ยวก่อน คุณรู้หรือเปล่า ว่าซุปเปอร์แมนคือใคร?
โอ้ มายก็อด นายรู้ว่าซุปเปอร์แมนคือใคร?
-โอเค ฉันไม่... ฉันไม่ รู้สึกบางอย่าง
นายรู้จักการ์ฟิลด์ด้วยไหม -หลายคนคิดว่า
เขามาจากอวกาศด้วย แต่เขาไม่ได้มาจากที่นั้นหรอกนะ
ฉันหยุดคิดไม่ได้เลยว่า ฉันพูดกับเธอแบบนั้นได้ไง
"คืนนี้ขอให้โชคดีนะ ทราวิส"
เธอเข้าใจคุณ
แล้วนึกถึงสิ่งที่ฉันพูดกับเจสัน
-มันไม่เหมือนกัน -ทำไม
เจสันรู้ว่าเธอรักเค้า
เฮ้ จำได้มั้ย สองสามปีก่อนมีคน
จุดไฟเผาคนจอนจัดตายในรถไฟใต้ดินหน่ะ?
-ไอ้เวร ฮัธ -อะไร?
พูดขึ้นมาทำไม ไม่เข้าท่าเลย
ถูกของนาย
อดคิดไม่ได้ว่าจะน่ากลัวแค่ไหน ถ้าคนจรจัดที่ถูกไฟคลอกตาย
-มาโผล่เอาตอนนี้ -ฮัท ขอร้อง
-หยุดได้แล้ว -ฉันก็แค่อยากพูด ขอโทษ
-อะไรหน่ะ? -รีบเดินกันเถอะ
โอ้ตายหล่ะ! น่าเกลียดน่ากลัว
ขยะแขยง
พวกมันวั่งไปทางเดียวกันหมด
-ใช่ เหมือนหนีอะไรซักอย่าง -หนีอะไร?
เฮ้ อีกไกลมั้ย?
ไม่รู้ ขึ้นสถานีหน้าแล้วกัน
-ดีมั้ย? -เออ
นายได้ยินนั่นมั้ย?
-อะไรหน่ะ? -ฟังก่อน
ฉันไม่เห็นอะไร พวกนายเห็นรึเปล่า?
-โอ้ เพื่อน กลัวนะเว้ย -เงียบซักแปปได้มั้ย?
-โอ้ ลองเปิดโหมดถ่ายกลางคืน -อะไร?
-หมายความว่าไง -นี่ไง
อยู่นี่ ใช่แล้ว
เปิดรึยัง?
-ชิบหายแล้ว -อะไร? อะไร?
-วิ่งโอเค๊ วิ่งโอเค๊ วิ่ง -อะไร?
เฮ้ วิ่งไปเร็ว! วิ่ง! วิ่งไปเร็ว! วิ่งหนีไปเลยเร็ว!
วิ่งไปเลย! วิ่ง วิ่งเร็ว!
-ลิลลี่! -นาย
เดี๋ยว
โอ้พระเจ้าช่วย! ช่วยด้วย! ช่วยที!
มาร์ลิน่า! ทางนี้!
มาเร็ว รีบไป! ไปเร็ว ไป! ไป! ไป!
ฮัด!
-...คุณมาถึงแล้ว -จนได้นะ ฉันคิดอะไร...
เธอเป็นอย่างไรบ้างตรงนั้น มาร์ลิน่า
เธอโอเคนะ?
นายบอกหน่อย
ว่ามันดูเป็นไง?
คูเหมือนบาดเจ็บ
นายว่าอะไรนะ? นายกำลังบอกว่า มันไม่มีเสน่ห์เร้าใจ อย่างงั้นเลยหรอ?
นิดนึง
เอ้านี้ นี้ เอานี้ไปล้างแผลซะ -ขอบใจ
นี้ มันเล่นนายด้วย ฮัด? มันกัดนายมาหรือเปล่า ?
ไม่ มันไม่ได้กัดฉันนะ
โอเค โอเค
เฮ เฮ
แล้วไอ้พวกนั้น มันคงออกไปจากนี้แล้วมั้ง?
ใช่ โอ้ แมน
มีตัวหนึ่งมันจับผมได้ แล้วมันยังจะลากผมไปด้วย
มันยังไงกันแน่?
-มันอาจชอบเธอ ฮัด -ใช่ๆ
มันอาจจับผมไปทำ เป็นราชินีของมันก็ได้
นี่ ขอบใจที่กลับมาแล้ว ช่วยผมไว้นะ คุณรู้ใหม?
แล้วไง? ทำไมต้องชอบคิดว่า คนสวยต้องใจดำด้วยละ?
ไม่ ไม่ ผมรู้ว่าคุณไม่หรอก
ก็อย่างที่ผมบอก ผมดีใจนะที่คุณมาช่วย
ไม่อย่างงั้น ผมคงได้ตายเป็นแน่แท้
ใช่ใหม?
แต่นั้นทำให้ คุณโดนกัด
เฮ--
แผลของ มาร์ลิน่า สาหัสมาก นายรู้ใหม?
อืม เราควรพักที่นี้ อีกสักนิดนะ ฉันว่า
แล้วก็หวังว่าพวกนั้นมัน คงไม่พังประตูเข้ามา
ใช่ แล้วเราจะทำอย่างไรต่อไปละ? -นั้นดิ
โอเค เรามาดูกัน ทางนี้ออกไปเป็นอะไร
-อาจต้องอุโมงค์อื่นแทน ไม่ ไม่เข้าอุโมงค์แล้ว
แล้ว จะทำไง เราจะลองขึ้นไปข้างบนดู
โอเค ที่แน่ๆเลย เราก็มีทางเลือกว่า
ตายอยู่ตรงนี้ ตายในอุโมงค์ หรอขึ้นไปตายกันข้างถนน แค่นี้
-ใช่ เจ๋งมาก -...เป็นข้อสรุปที่เจ๋งมากเลย
แต่เดี้ยวก่อน เราก็ยังไม่รู้เลยว่า เราอยู่ใหนกัน ใช่ใหม?
เราก็น่าจะลองขึ้นไปดูรอบๆ เพือเราจะจำอะไรได้บ้างนะ
คูณคิดว่าคุณเดินไหวใหม?
-ไม่ ฉันยังไหว ฉันยังไหว -นี้มา ผมช่วยคุณ
เราอยู่ที่ถนนสาย 59 เราอยู่ที่ถนนสาย 59
ใช่ เราอยู่ที่สาย 59
มันแปลกๆอยู่นะ
อะไรนะ?
ใช่
หวัดดี
มาลีน่า
มีอะไร - เป็นอะไรมั้ย
ฉันรู้สึก... เวียนหัว
อืม เธอต้องการนั่งพักหน่อยมั้ย?
-ไม่ ฉันสบายดี -เธอต้องการหมอ
-แน่ใจนะ? -ฉันไม่เป็นอะไร
รู้มั้ย เราควรจะพักก่อน ถ้าเธอต้องการ
ไม่ ฉันสบายดี ฉันสบายดี
พบพลเรือน! มีคนอื่นนอกเหนือจากพวกคุณมั้ย?
-ไม่ มีเราแค่สี่คน -มีอยู่เท่านี้
เราพบพลเรือนที่นี่จำนวนสี่คน
-โอเค พาพวกเขาเข้าไป -รับทราบ
-ไปเร็ว ไป ไป -โอเค โอเค
-รีบไป! -โอเค โอเค
ขอโทษครับ คุณ ขอโทษครับ
ฟังนะครับ เราต้องการความช่วยเหลือ เพื่อนของเรา เธอบาดเจ็บ เธอติดอยู่
ในที่พักของเธอทางนี้ ที่โคลัมบัส เซอร์เคิล
คุณไม่ควรไปที่นั่นตอนนี้
คุณรู้มั้ยมันตัวอะไร? ข้างนอกนั่น? รู้มั้ยมันตัวบ้าอะไร?
ถ้าเค้ารู้ เค้าก็ไม่บอกผม จะอะไรก็ช่าง มันกำลังชนะอยู่
-ว่าไง? -เราเจอคนถูกกัดอีกหนึ่งราย
อย่าไปมองนะ แหวะ
-ได้โปรด เราอยู่ที่นี่ไม่ได้ เราต้อง... -เฮ้ ไม่ใช่ตอนนี้
-รับทราบ -ท่านครับ พวกเรามี F-18 สอง
ออกจากเซลฟริจแล้ว อีกสี่ลำกำลังติดอาวุธอยู่
-อีก 30 นาทีออกได้ -รับทราบ
ฟังน่ะทุกคน เก็บของเตรียมพร้อม
-เราจะถอนกำลังอีก 15 นาที -ท่านครับ
-ไปเจอพวกเขาที่ไหน? -ในอุโมงใต้ดิน
ใช่ เราเดินมาตั้งแต่ถนนสปริง
เตรียมพร้อมเดินทาง ส่งขึ้นฮ.ลำเลียง
-ครับผม ไปได้ ไป ไป -ไม่ รอเดี๋ยว เดี๋ยว
-ฟังน่ะ เพื่อนเราบาดเจ็บสาหัส -ไป ไป
-เราต้องไปดูเธอ
เสียใจ พ่อหนุ่ม เราช่วยคุณไม่ได้ ส่งขึ้นฮ.ลำเลียง
ไม่ ได้โปรดฟังฉันก่อน ไปซะ ฟังสักหน่อยเถอะได้โปรด
ิปิดกล้อง เฮงซวยนี่ซะ..
-เราพยายามจะช่วยพวกเธอ... -ทำตามวิธีของรา
-ไม่นะ คุณมี... -ผมไม่เอากลุ่มปฏิบัติการไปเสี่ยง
-หรือให้ลูกน้องผมเสี่ยง -ผมไม่ต้องการความช่วยเหลือ
ตุณขึ้น ฮ. ไปซะ
ช่วยฟังผมสักนิด
-นายไม่รู้ว่าข้างนอกนั่นมีอะไร -ผมไม่สนหรอก
ฟังน่ะ เธอกำลังจะตาย
ทำอะไรไม่ได้เลยหรอตอนนี้
ผู้หญิงที่ผมรักมากกว่าอะไร กำลังจะตายเพราะผม
เธอควรอยู่กับผมคืนนี้ แต่ผมไล่เธอไป
ผมเข้าใจ โอเค๊? คุณงานล้นมือ ผมเข้าใจ
เราเลยต้องไปช่วยเธอ และถ้าคุณจะหยุดผม
-คุณต้องยิงผม -ฮัด
-ฉันรู้สึกไม่ค่อยดี -โอ้ ตายละ
-เฮ้! เราเจอคนถูกกัด! -มาร์ลีนา
-รอเดี๋ยว -พาตัวเธอไป
ไปต่อ!
เฮ้! มาร์ลีนา เป็นอะไรรึเปล่า? เฮ้! พวกคุณจะทำอะไรน่ะ?
เดี๋ยว พวกคุณจะพาเธอไปไหน?
เดี๋ยวสิ พระเจ้า เดี๋ยวก่อน
-มาร์ลีน่า หยุด เดี๋ยวก่อนสิ -ปล่อยว้อย
-เดี๋ยวสิเฮ้ย ปล่อยนะเว้ย
-เดี๋ยว มาร์ลีน่า -ถอยไป
มาร์ลีน่า รอเดี๋ยวสิ
-รอก่อนสิเว้ย...ปล่อยสิวะ -ไม่
พระเจ้า ได้โปรด จะพามาร์ลีน่าไปไหนน่ะ
รอเดี๋ยว
มันจบแล้ว ทำอะไรไม่ได้
ทำอะไรไม่ได้ ช่วยเธอไม่ได้ มันจบแล้ว จบแล้ว
-รับทราบ ที่นี่เคลียร์ -แน่ใจนะ
ผมจะเอาพวกเขาขึ้น ฮ.จากที่นี่
-ไปกัน -โอ้ พระเจ้า
เกิดอะไรขึ้น?
ไปได้แล้ว อย่าทำตัวมีปัญหา
มานี่ มานี่ โอเค
-ไปเร็ว -โอเค โอเค
ไปกัน เร็วๆ
คุณฟังฉันนะ
ผู้หญิงคนนั้น ที่โคลัมเบียเซอเคิล ใช่มั้ย?
-ครับ -ถ้าคุณคิดจะหนีไปจากนี่
ผมจะหยุดพวกคุณ แต่คุณต้องรู้ไว้อย่าง
รัฐบาลกำลังพิจารณาอยู่ ที่จะใช้มาตรการยึดพื้นที่นี้ไว้
หมายถึง พวกเขาจะไปรวมกันในที่ๆนึง
-กลางเมืองเหรอ? -ไม่ กลางแมนฮัตตัน
เอานะ นี่เป็นโอกาสเดียว
-พระเจ้า -ถ้าทำไม่ได้
นายได้อยู่ที่เมืองห่านี่ไปตลอดแน่
-พยายามดูเวลาไว้นะ -ได้
เราจะลำเลียงคนออกจาก สวนสาธารณะและถนน40th
ฮ. ลำสุดท้ายจะออกตอนเวลา 0600
ถ้านายทำได้ เราจะออกไปจากที่นั่น
-โอเค ตกลง ขอบคุณมาก -ถนน58th นะ
-ตอนนี้เลย ไปได้แล้ว -ไปกัน
ไปกันเถอะ ไป ไป ไป!!
-ยังกับฝันร้ายเลย -มันเกิดขึ้นเร็วมาก
ไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน มันเกิดอะไรขึ้นกับเธอ
หมายถึง นายเห็นใช่มั้ย นายเคยเห็นอะไรแบบนั้นรึปล่าวฮัด?
ไม่ เลือดเริ่มออก จากตาเธอ แล้วพวกเขา ก็ส่งเสียงร้อง ว่าเธอถูกกัด
แล้วเลือกก็ไหลไม่หยุด จากนั้น...
ฮัด
-โอเคมั้ย -อืม ไม่เป็ยไร ฉันไม่เป็นไร
นี่พวก ฉันไม่... แต่ เราไม่มีเวลาแล้วนะ
โอเค บางทีพวกนายน่าจะรอที่นี่ ฉันจะไปเอง
ตกลงมั้ย?
-โทษที ฉันแค่... -ไม่ ไม่ เราจะไปด้วย
แน่ใจนะ
ไม่ เพื่อน เราต้องทำมัน โอเค?
เราอยู่กับนาย ไปกัน ไปกันเถอะ รีบไปตอนนี้
-พระเจ้า เวรกรรม -อะไร?
-พระเจ้า อะไรล่ะ?
-เวรเอ๊ย -นั่นไม่ใชบ้านของเบธใช่มั้ย
-พระเจ้า -นั่นอพาร์ทเมนต์ของเบธเหรอ?
-พระเจ้า ร็อบ นั่นใช่ที่บ้านเธอจริงๆเหรอ
-บอกสิว่ามันไม่ใช่ -นั่นที่พักเธอ ใช่
-ตายโหง หวังว่าเธอจะอยู่ชั้นล่างนะ
เปล่า ชั้น39
-เออ ดี -แล้วจะขึ้นไปยังไงล่ะทีนี้
ไม่รู้สิ เราแค่เข้าไปข้างใน แล้วดูว่าจะขึ้นไปได้สูงแค่ไหน
ไม่รู้ว่าจะทำได้รึปล่าว
งั้นลองเข้าไปอีกตึกนึง
แล้วลองมองดู ตรงที่พอจะข้ามไปบนหลังคาได้
แล้วหาทางที่จะลงไปยังตึกนั่น
เดี๋ยวสิ ไม่นะ ไม่เป็นไรหรอก แค่คิดไร้สาระน่ะ
เฮ้ มันไม่ดีเลย ฉันขอถอนคำพูด
ปกติไม่เคยมีใครฟังฉันเลย แต่ดันมาเห็นด้วยอาตอนนี้อะนะ
เยี่ยม
บ้าเอ้ย
สงสัยจะไม่ทำงานแฮะ
-เป็นไงมั่ง? -มันไม่ทำงาน
อ่า..เดี๋ยวนะ ลองตัวโน้นดูซิ...
ไม่ ไม่ บ้าเอ้ย
อ่า..ต้องขึ้นบันไดกันแล้วล่ะ
พวกนายเห็นสีหน้าพวกนั้นรึป่าว ตอนลิลลี่ถามพวกนั้นว่า นี่มันตัวอะไร?
ฉันหมายถึง พวกเขายังไม่มีไอเดีย
-นอกซะจากว่า พวกเขาถูกฝึกมา ให้ทำหน้าแบบนั้น -โธ่เอ๊ย ฮัด
ฉันไม่อ่านหนังสือพิมพ์
-บางทีรัฐบาล อาจสร้างเจ้าตัวนี้ ขึ้นมาก็ได้ -อ้า ..ใช่แล้ว
ฉันว่านะ.. บางทีมันอาจเป็นแค่อุบัติเหตุ
-รึบางทีเค้าอาจตั้งใจ.... - แม่น.. บางทีอาจเป็นฝีมือรัฐบาล
-รู้ไปแล้วมันช่วยอะไรเราได้ไม๊ล่ะ? -แน่นอน
มันช่วยได้สิ เพราะฉันจะได้มีเรื่องให้บ่น เรื่องอะไรก็ได้ซักเรื่องนึง
และอีกอย่าง ฉันกำลังจะ อึแตกรดกางเกงอยู่แล้วเนี่ย
ขอโทษที
เฮ้ รอก่อนสิ พวกคุณได้ยินเสียงนั่นไม๊? ได้ยินมั้ย
-ได้ยิน -ได้ยินสิ
อ้า ผมว่าเราใกล้จะถึงแล้ว
ฮัด ฉันจะเช็คชั้นนี้ดู
โอเค
โอเค ดูเหมือนว่า.. อีกสองชั้นก็จะถึงแล้ว ผมว่านะ
โอเค
พวกนาย พวกนาย พวกนาย
ชั้นนี้แหล่ะ ชัวร์ มันต้องเป็นชั้นนี้แน่ๆ
พระเจ้า
ฉันว่าไม่มีใครอยู่
พระเจ้า โอ้ พระเจ้า
พระเจ้า. โอเค
โอเค ๆ เราข้ามมันไปได้ เราข้ามมันไปได้แน่ๆ
-ไม่รู้สิ ร๊อบ - ดูสิ มันเป็นทางตรงๆ
-ไม่รู้สิ ฉันเสียใจ -ลิลลี่ ลิลลี่ ..มันเป็นทางตรงสั้นๆ
ดูนั่น มันเป็นทางตรงๆ เรา....เกาะท่อตรงนั้นปีนไปได้
เราใช้.. ตู้แอร์ ปีนไปได้ โอเค๊?
มาเร็ว เรามาตั้งไกลแล้ว เราต้องทำได้ ผมจะไปคนแรก
-โอเค โอเค โอเค นั่นแหล่ะ - เห็นไม๊? โอเค
-โอเค ฉันจะถ่ายวีดีโอเก็บไว้ -ระวังตัวด้วยนะ โอเค๊?
-มาสิ มาเร็ว -โอเค โอเค
โอเค. ฮัด มาเข้าเถอะน่า! วางกล้องลงซะ! รีบมาเข้า!
โอ้ พระเจ้า
-โอเค ไม่เป็นไรนะ โอเค -เดี๋ยวผมไปคนแรก
เอาล่ะ ถ้านี่เป็นสิ่งสุดท้าย ที่คุณเห็น นั่นหมายความว่า ผมตายไปแล้ว
-ฮัด เร็วเข้า ทำอะไรอยู่! -โอเค
ระวัง! โอ้ว ตายละ...
โอเค
โอเค โอเค แม่ม
โอเค โอเค พระเจ้า
-ใช่ โอเค คุณไม่เป็นไรนะ -ใช่
ใกล้จะถึงแล้ว มาเร็ว
เร็วเข้า ฮัด
บ้าจริง
เบธ! เบธ! เบธ!
-หาทางเข้าไปได้ไม๊? -จะให้ช่วยไม๊?
ให้ฉันช่วยไม๊ หรือว่า...
เบธ ?เบธ?
เบธ
เบธ? โอ้วพระเจ้าช่วย
-อะไรนะ? -บ้าจริง
โอ้ พระเจ้า ..โอ้ว พระเจ้า .. เบธ
-เบธ -อะไรนะ?
เบธ!
โอ้ว พระเจ้า ..โอ้ว พระเจ้า
คุณได้ยินผมไม๊? เบธ
เฮ่
-คุณอยู่ที่นี่จริงๆเหรอ? -ใช่ ผมอยู่ที่นี่จริงๆ
ร๊อบ?
คุณกลับมาช่วยฉัน
แน่นอน.. ผมต้องกลับมาช่วยคุณ
-ผมขอโทษที่มาช่วยคุณช้าไปหน่อย -ไม่ ไม่เป็นไร
โอเค โอเค โอเค . คุณไม่เป็นไรแล้ว -เราจะช่วยคุณออกไปจากที่นี่นะ
เราจะพาคุณออกไปนะ โอเคมั้ย? ฮัด วางกล้องลงซะ
-แล้วมาช่วยฉันที โอเค? -โอเค โอเค.
-คุณจะไม่เป็นอะไร -โอเค เอาละนะ
-เราต้องยกเธอขึ้นพร้อมๆกัน -ใจเย็นนะ โอเค คุณจะไม่เป็นไร
-เข้าใจไม๊? มันจำเป็นนะ -ไม่..อย่าทำอย่างนั้น ร๊อบ
-ได้โปรดเถอะ อย่าทำอย่างนั้น -อดทนไว้นะ ทนเจ็บแป๊บเดียว
-โอเคนะ? -โอเค พร้อมไม๊พวกเรา
-ไม่ ได้โปรดเถอะ ..ไม่ -ช้าๆนะ คุณจะไม่เป็นไร
เราจะทำมันช้าๆ
-ใจเย็นก่อน รอแป๊บ -ไม่นะ อย่า
-นึง ส่อง ..ซั่ม -นึง ส่อง ..ซั่ม
โอ้ว พระเจ้า
-โอเค นั่งลงก่อน นั่งลง -ฉันรู้ ..ฉันรู้ นี่..ตรงนี้
ฉันรู้ ฉันรู้..คุณจะไม่เป็นไร คุณจะไม่เป็นไร
-คุณปลอดภัยแล้ว -ไม่นะ ไม่.. ไม่
ฉันรู้ ฉันรู้ ฉันรู้ว่ามันเจ็บ ฉันรู้ว่ามันเจ็บ
นั่นมันตัวอะไรน่ะ
-พระเจ้าช่วย -ตัวนี้อันตรายมาก
-โอเค เราต้องรีบไป เราต้องรีบไป -โอเค ไปกันเลย
-ผมจับคุณไว้อยู่ -โอ้ว พระเจ้า
-โอ้ว พระเจ้าช่วย -โอเค โอเค ไปเลย ๆ
-ไป ๆ -โอเค ผมจับคุณไว้แล้ว
คุณจะไม่เป็นไร คุณจะปลอดภัย โอเคนะ?
จับผมไว้แน่นๆ คุณจะไม่เป็นอะไร
คุณจะไม่เป็นไร เข้าใจไม๊ คุณจะไม่เป็นอะไร
-โอเค จับผมไว้นะ -โอ้ว พระเจ้าช่วย
-โอเค โอเค โอ้ว พระเจ้า
โอเค
โอ้ว ตายละ นี่มันไม่น่าเชื่อจริงๆ
-คุณโอเคมั้ย? -อย่ามองลงไปข้างล่างนะ โอเค๊?
-ฉันช่วยอะไรไม่ได้ -ไม่เป็นไร..ไม่เป็นไร
โอ้ว พระเจ้าช่วย
พระเจ้า!
-โอเค ไปเลยๆ -ไปเรื่อยๆ อย่าหยุด ไปไป
ไปเลย ไป รีบหน่อย ไป ไป ไป ไป ไปให้ถึงอีกฝั่งนึง
เร็วหน่อย ไปเลย ไปเรื่อยๆ
โอ้ พระเจ้า
-โอ้ ตายล่ะ! -โอ้ พระเจ้าช่วย
-โอ้พระเจ้า เห็นนั่นไม๊? -โอเค รีบมาเร็วๆเข้า
-รีบเข้าข้างใน -โอเค มาเร็ว มาเร็ว
-โอ้ว พระเจ้า -ไปๆ! วิ่ง!
วิ่ง! วิ่ง! วิ่งเร็ว!
-ร๊อบ มาเร็ว! - โอ้ว พระถังซำจั๋ง
โอ้ว..พระเจ้าช่วย
-นั่นมันตัวอะไรกัน? -ฉันไม่รู้
ไม่เหมือนที่เราเคยเจอ ...แต่อันตรายพอๆกัน
ร๊อบ กี่โมงนะ ที่ฮ.จะออก
-0600 -มันเวลาอะไรกันวะ
-หกโมง.. ฮัด - อ้า ใช่แล้ว ฉันรู้แล้ว
-มาเลย เร็วเข้า -โอเค
รอก่อน!
-จะทันไม๊? -พวกเราต้องไปจากที่นี่ เร็วเข้า
ไปเร็ว! วิ่งๆๆ
ก้มหน่อย ระวังหัว
มาเลย! มาเลย!
พวกคุณต้องรอ ฮ. ลำถัดไป
-ไม่! -เคลียร์พื้นที่ เคลียร์พื้นที่
-ไม่นะ ไม่.. รอด้วย รอด้วย -ลิลลี่!
เราจะตามคุณไปติดๆนะ โอเคไม๊?
รอเราด้วย รอพวกเราด้วย. เราจะตามไปติดๆนะ
พวกเราจะปลอดภัย เข้าใจไม๊? พวกเราจะต้องปลอดภัย ..ได้ยินไม๊
โอ้ว พระเจ้าช่วย
ก้มไว้. ก้มไว้. มาเลย มาๆๆ เร็วเข้า
ขอบคุณมาก
-เขาจะทิ้งระเบิดแล้ว -พาพวกนี้ออกไปจากที่นี่ เดี๋ยวนี้
โอย แย่แล้ว! พระเจ้า.....
โอ้ว พระเจ้า พวกคุณเห็นนี่ไม๊
พวกคุณเห็นรึป่าว? ดูนั่นสิ เร็วเข้า
โดนเต็มรูตูดขนาดนี้...ขี้คล่องแน่ๆ โอ้วพระเจ้า พระเจ้า พระเจ้า
โอ้ว พระเจ้า ไอ้พวกนั้นจะไม่มาชนเราใช่ไม๊
โอ้ว พระเจ้าช่วย พวกเขายิงโดนมันเข้าแล้ว! พวกเขายิงถูกมัน เต็มๆเลย
พวกเรา ดูนั่นสิ มันถูกยิงเข้าไปเต็มๆเลย พวกเขายิงมันด้วย.... โอ้วพระเจ้าช่วย!
-นั่นแหล่ะ พวกเขายิงถูกมันเต็มๆเลย! -โอ้ว มันกำลังจะล้ม
เป้าหมายถูกกำจัด เป้าหมายถูกกำจัด เป้าหมายถูกกำจัด... มันล้มลงไปแล้ว
ผมว่า พวกเขาปราบมันสำเร็จ
ใช่แล้ว เย้! เย้! ดูซากมันสิ
ใช่ๆ นี่แหล่ะที่ผมต้องการ โอ้วพระเจ้า ไม่นะ ไม่! ไม่! ไม่!
โอ้ว พระเจ้า.. พระเจ้าช่วย พระเจ้า ได้โปรดเถอะ ..พระเจ้า
ได้โปรดเถิด พระเจ้า ..ได้โปรด ได้โปรดเถอะ พระเจ้า..พระเยซูก็ได้
โอ้ พระเจ้า .. ผมเสียใจ
ไม่นะ ..ไม่ พระเจ้าได้โปรดเถอะ ..ไม่
ร๊อบ! ช่วยฉันที
ร๊อบ..โอ้ว ไม่นะ ไม่
นี่คือ ฮอคอาย 6 เป้าหมายยังไม่ตาย
เริ่มกระบวนการ แฮมเมอร์ดาวน์ TOT 15 นาที
ไซเรนจะดังประมาณ2 นาที
ถ้าคุณได้ยินเสียง ไซเรนละก็ .. คุณอยู่ในโซนของ ระเบิดปูพรหม
มาเร็ว มาเร็วเข้า ฮัด คุณไม่เป็นไรใช่ไม๊
-ใช่ ฉันไม่เป็นไร ..ผมคิดว่านะ -ฉันขยับแขนไม่ได้
-นี่คือ ดันแคน-ชาร์ลี กลับฐานด่วน - ช่วยด้วย ..ช่วยฉันด้วย
-พระเจ้าช่วยเราด้วย -โอเค . โอเค. โอเค.
เร็วเข้า ช่วยฉันที
ฉันรู้ ฉันรู้ เรากำลังจะ พาพวกคุณออกไปจากที่นี่ ..มาเร็ว
ฮัด.. คุณไปดึงอีกข้างนึง
คุณต้องดึงเขาขึ้นมา.. เร็วเข้า เร็วเข้า
-โอเค โอเค -ฉันขยับไม่ได้เลย
ไม่ๆ คุณต้องทำให้ได้ ..อย่าพูดอย่างนั้น
รับทราบ เรากำลังจะไป
นี่ จับมือเขาไว้ จับมือเขาไว้ -ขอให้โชคดี
จับแน่นๆนะ ได้แล้ว ..ได้แล้ว ..ได้แล้ว ไปเลย ไปเลย
ฉันจับขาเขาได้แล้ว รีบไป!
-ขาฉัน ! -ฉันรู้ ฉันรู้ ฉันรู้ ฉันรู้
ไม่เป็นไรแล้วนะ คุณไม่เป็นไรแล้วคุณไม่เป็นไร คุณปลอดภัยแล้ว คุณปลอดภัยแล้ว
เราต้องรีบห้ามเลือด โอเคมั้ย? โอเค๊?
ฉันไม่โอเค ฉันเดินไม่ไหว
คุณจะต้องเดินไหว
อย่าทำอย่างนั้น
โอเค ๆ ฟังนะ เราต้องออกไปจากที่นี่ โอเคไม๊?
อ่า.. แล้วเราจะไปทางใหนกันดี?
เราต้องออกไปจากบริเวณนี้ เพราะทหารกำลังจะทิ้งระเบิดที่นี่
-โอเค โอเค. โอเค. -โอเคมั้ย มาเลยเร็ว ไปกันเถอะ
ไปทางนี้กันดีกว่า มาเร็ว มาเร็ว คุณต้องเดินไหว โอเค.
ไปเถอะ เดี๋ยวก่อน รอแป๊บนึง
-ฮัด! -ฮัด!
อะไร? โอ้! โอ้ไม่!
-ฮัด! ฮัด! -ฮัด! นายจะทำอะไร?
ฮัด!
ฮัด! ฮัด!
ฮัด!
เขาตายแล้ว
ก็ตายกันหมดน่ะแหล่ะ -ฉันรู้
เราต้องไปแล้ว .. เร็วเข้า -ต้องรีบไปจากที่นี่
จะไปใหนล่ะ? เราไม่มีที่จะไปแล้วนะ
เร็วเข้า รีบไปเถอะ มันจะมาทางนี้แล้ว
ไม่.. เราควรรอกันอยู่ที่นี่ -รอที่นี่แหล่ะ
ฟังนะ.. ถ้าเรารออยู่ตรงนี้ -เดี๋ยวจะมีคนมาช่วยเรา ..เข้าใจไม๊
พวกทหารกำลังสู้กับมันอยู่ -ถ้าเรารออยู่ตรงนี้ ต้องมีคนมาช่วยเราแน่ๆ
ไม่ๆ เราไม่ควรอยู่ที่นี่เลย
ไม่เป็นไร.. ไม่เป็นไร
ฉันกลัวมากๆเลย - ผมรู้ ...ผมรู้
ผมชื่อโรเบิร์ต ฮอว์คกินส์
ตอนนี้เป็นเวลา 6 โมง 42 นาที ของวันเสาร์ที่ 23 พฤษภาคม
เมื่อประมาณ 7 ชั่วโมงที่ผ่านมา มีบางสิ่ง โจมตีเมืองนี้
ผมไม่รู้ว่า มันคืออะไร
ถ้าคุณพบเทปนี้... ผมหมายถึง ถ้าคุณกำลังดูอยู่ตอนนี้
คุณคงจะรู้อะไร เกี่ยวกับมันมากกว่าผม
ยังไงก็ตาม มันฆ่าน้องชายของผม เจสัน ฮอว์คกินส์
และมันก็ฆ่าเพื่อนรักของผม ฮัดสัน แพลทท์ และมาร์ลีนา ไดมอนด์
และอีกมาก อีกมาก
เราตกลงที่เซ็นทรัลปาร์ค และก็หลบอยู่ใต้สะพานนี้
กองทัพ กำลัง บอบม์ เจ้าสัตว์ประหลาดอยู่
และเราติดอยู่ท่ามกลางระเบิด
Ok. พร้อมนะ
ไม่เป็นไร
เบธ มองหน้าผม ฉันไม่รู้จะพูดอะไร
เอ่อ ก็แค่บอกเค้าว่าคุณคือใคร
ฉันชื่อ อลิสเบท แมคอินไทร์ ฉันไม่รู้ว่าทำไมมันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้
แต่เราต้องรออยู่ที่นี่ จนกว่ามันจะผ่านไป
ร๊อบ เราต้องรออยู่ที่นี่
มองหน้าผม เบธ มองหน้าผม มองหน้าผม
ผมรักคุณ ฉันก็รักคุณ
ผมรู้หน่ะ ว่าผมพูดอะไรอยู่ เอาน่า ยอมรับซะเถอะ
คุณจะต้องคิดถึงผม นิดนึงก็พอ เคไม๊?
อ่าาาา เดี๋ยวก็รู้
โอเค ได้ๆ ได้เลย
อ่า.. เทปจะหมดม้วนแล้ว ตอนนี้กล้องเราเหลืออีกประมาณสามวิ
คุณอยากจะพูดอะไรหน่อยไม๊? ซักนิดนึงก็ยังดีนะ
สุดท้ายแล้ว สำหรับวีดีโอม้วนนี้
..วันนี้..ฉันมีความสุขมาก