.:: GrupaHatak.pl ::.
facebook.pl/GrupaHatak
Napisy: Igloo666
NIEWIDZIALNY CZŁOWIEK
Adrian?
SYPIALNIA PODGLĄD NA ŻYWO
ALARM WYŁĄCZONY
Wybacz, Zeus.
Nie mogę cię zabrać.
Przepraszam.
Ale nie będziesz w tym chodził.
OBROŻA ELEKTRYCZNA
Dobry piesek.
Kurwa.
Gdzie jesteś, Emily?
Cholera.
Cecilia, co się dzieje?
Nic ci nie jest?
Wyjaśnię ci później. Po prostu jedź.
- Otwieraj, Cecilia! - Co się dzieje?
- Otwieraj! - Nie!
- Otwieraj, do kurwy nędzy! - Jadę!
- Cecilia, wracaj tu! - Jezu!
Wracaj tu natychmiast! Nie masz prawa odejść!
DWA TYGODNIE PÓŹNIEJ
Cee.
- Od dawna nie śpisz? - Od paru godzin.
Nie mogę zasnąć.
Jeśli położysz się i zamkniesz oczy, to masz większe szanse.
Ale zmęczenie nie unieważnia naszej umowy.
Obiecałem twojej siostrze, że wyjdziesz przed dom.
Cee.
Jego tam nie ma.
Obiecuję.
Przepraszam.
- Nie jestem gotowa. - Nic się nie stało.
To i tak najdalej, odkąd tu jesteś.
To praktycznie podróż na Księżyc.
Nie idzie z tym pracować.
KTOŚ CIĘ OBSERWUJE?
SPOSOBY HACKOWANIA KAMERKI
Spokojnie. Otworzę.
Znamy się?
- Wiszę ci jakąś kasę? - Sporo.
Naprawdę? Mówiłem, że macie nie nachodzić mnie w domu.
Powiedz jej, że zostajesz z nami.
Co tu robisz, Emily?
Też miło cię widzieć, siostrzyczko.
Zajrzę do Sydney.
Nie możesz tak robić. Prosiłam cię, byś nie przyjeżdżała.
Wie, gdzie mieszkasz i będzie cię śledził.
Rozumiem, ale mam pewne wieści.
Żadne wieści tego nie usprawiedliwiają. Mam konkretny plan.
Musisz go wypełnić, a nie próbować mnie kontrolować.
Nie próbuję cię kontrolować.
Próbuję ci powiedzieć, że nie musisz mnie już unikać.
On nie żyje.
Co?
PIONIER OPTYKI NAJPRAWDOPODOBNIEJ POPEŁNIŁ SAMOBÓJSTWO
ADRIAN GRIFFITH ZNALEZIONY MARTWY W HOTELU
Co on ci dokładnie zrobił?
Możesz ze mną porozmawiać?
To nie ma sensu.
Zawsze musiał mieć kontrolę nad wszystkim.
W tym nade mną.
Kontrolował mój wygląd.
To, co ubierałam i co jadłam.
To od niego zależało, czy i kiedy wychodziłam z domu.
I co mówiłam.
I ostatecznie kontrolował nawet to, o czym myślałam.
A jeśli...
Jeśli nie podobało mu się to, co według niego myślałam...
- to wtedy... - Co?
Bił cię?
Między innymi.
Chciał mieć dziecko.
A ja wiedziałam, że wtedy...
nigdy bym już od niego nie mogła uciec.
Brałam pigułki antykoncepcyjne bez jego wiedzy.
Ale nie mogłam tak robić w nieskończoność.
Dlatego do ciebie zadzwoniłam.
Jesteś teraz z nami.
Nic ci nie grozi.
On nie żyje.
Nie mówię, żebyś mierzyła nisko, ale warto sprawdzić kilka opcji.
Nie ograniczaj się do jednej uczelni w całym kraju.
Ale właśnie do tej chcę się dostać. Moim celem jest Parsons.
Ale miałaś mieć cele. Liczba mnoga.
Warto mieć cele, James.
No proszę. Świat czeka na zdobycie.
Za rok przejdziesz na drugą stronę ulicy.
Cee, to do ciebie.
Nikt nie wie, że tu mieszkam.
INFORMACJA DLA SPADKOBIERCÓW
Od kogo to?
Dziękuję za przyjście.
Jako pełnomocnik
reprezentujący fundusz powierniczy mojego zmarłego brata
jestem zobowiązany do wypełnienia jego ostatniej woli.
Zaznaczył, abym zrobił to osobiście.
Chciał, abym odczytał jego oświadczenie.
„Cecilio.
Wiem, że nasz związek był daleki od ideału.
Ale sądziłem, że ufamy sobie na tyle, że porozmawiałabyś ze mną,
- zamiast uciekać. - Przepraszam, ale nie masz prawa.
- Muszę to odczytać. - A ona nie musi słuchać.
Wyślij mi to e-mailem. Odczytamy to same.
- To moja praca. - Wyjaśnij lepiej sprawę pieniędzy.
Wspomniałem, że Adrian ujął Cecilię w funduszu powierniczym.
- Dlatego przyjechałyśmy. - Właśnie.
Z tego samego powodu, dla którego kobiety zbliżały się do niego: dla pieniędzy.
Żadne pieniądze nie sprawiłyby, że chciałybyśmy się do niego zbliżyć.
Ale ty byłaś z nim blisko.
Jest w tamtej urnie.
Zgodnie z jego testamentem
otrzymasz pięć milionów dolarów i jego posiadłość.
Już po odliczeniu podatku.
Środki będą wypłacane w transzach po 100 tysięcy dolarów
co miesiąc przez najbliższe cztery lata.
Są oczywiście pewne warunki. Nie możesz popełnić przestępstwa.
Zazwyczaj daję 120 dni na zgłaszanie roszczeń innych osób,
ale zrzekam się tego.
Proszę więc o podpis i dane konta bankowego,
a uruchomię środki.
Możecie wejść.
Czekaj. Gdzie jesteś?
- Możemy już otworzyć oczy? - Tak.
Dzięki, Cee.
Ładnie to wygląda.
Drabina?
Co powiedziałaś?
Chyba się przesłyszałem.
- Co się mówi? - Dziękuję.
Nie ma za co. Wiedziałam, że potrzebujecie nowej.
A tamtej trzeba było się pozbyć.
To miłe z twojej strony, Cee. Dziękujemy.
To bardzo miłe.
Chciałam podziękować za możliwość mieszkania z wami.
No i za dbanie o mnie.
Sydney też może z niej korzystać.
- Nie pomogę ci malować. - Nawet bym cię nie poprosił.
Nie do malowania, tylko wielu innych rzeczy.
Dzięki niej możesz na przykład dosięgnąć coś takiego.
Dziwne. Szkoda, że nie masz... A nie, czekaj, przecież jest drabina.
- I wtedy to wezmę. - Właśnie.
- Skąd się to tam wzięło? - Tak, po prostu leżało.
- Co to? - Koperta z moim imieniem.
- Dziwne. - I to chyba twoje pismo.
- To na pewno dziwne? - Ja tylko kupiłam drabinę.
- Jasne. - Zobaczmy.
I to fajną drabinę.
To nowe konto bankowe na twoje nazwisko.
Przez najbliższy rok będę tam wysyłać dziesięć tysięcy dolarów miesięcznie.
Konto ma nazwę „Parsons”.
- Świat mody czeka. - Cee, to za wiele.
- Jesteś tego pewna? - Powiem tak.
Starczy pewnie też na doktorat.
- No to idę do Parsons. - Nie wierzę.
- To już pewne. - O Boże.
Czekajcie, musimy to uczcić.
I żadnego żarcia na wynos ani odgrzewanego w mikrofali.
Kurczę, to co poczniemy?
Skąd ta radość? Nie pijesz, bo nie masz 21 lat.
- Uwierz, piję. - Trochę jej nie zaszkodzi.
A mówił mi, że jestem dojrzała jak na swój wiek.
- Fakt. - Że jest dojrzałym dzieckiem.
- Pamiętam. - Chwileczkę.
Dwie na jednego? Próbuję zachować rozsądek.
- Boisz się? - Pamiętasz, że jestem gliniarzem?
Zaraz go załatwię.
- Załatwiony, Sydney! - Nie, ratuj!
Spokojnie, obronię cię!
Dzień dobry.
- Zjesz śniadanie? - Nie, muszę już lecieć.
- Uwierz albo nie, ale mam kaca. - Ja też.
Szampan tak na mnie działa.
Starzejemy się, Cee.
Te zimowe poranki dają mi w kość.
Dobra, spadam. Będę koło 19.
Obudzisz Sydney? Podjarała się dzięki tobie.
Trzeba jej przypilnować.
Nie ma sprawy.
Syd, koniec leniuchowania! Spóźnisz się do szkoły.
Cholera!
Tylko nie wodą!
Przepraszam.
- Zrobiłaś śniadanko. - Tak.
- Da się je uratować? - Nie.
Przykro mi.
James?
James!
Co się stało?
Coś tu widziałam. Ślady stóp.
- Ślady stóp? - Tak, na pościeli.
- Widziałam je. - Na pościeli?
Naprawdę.
Ktoś tu był.
- Syd, odłóż to. - Przecież sam mi go kupiłeś!
I kogo chcesz spryskać?
James, naprawdę je widziałam.
Przysięgam.
Adrian będzie cię nawiedzał, jeśli mu na to pozwolisz.
Nie pozwól mu na to.
Spróbuj zasnąć.
Jutro masz rozmowę o pracę.
Nie chcę, by ten skurw...
Nie chcę, by ta osoba to zepsuła.
Przepraszam.
Po studiach w Kalifornii pracowałam przez pół roku w Paryżu.
To był najlepszy okres w moim życiu.
- Choć pewnie ta praca będzie lepsza. - Usiądź.
Dlaczego akurat Paryż?
Wszystkie piękne kobiety muszą tam trafiać?
Znam trochę francuski i zawsze chciałam tam zamieszkać.
Dlatego po ukończeniu studiów
poleciałam tam z iście studenckim budżetem.
Spałam w schowku na miotły. Dosłownie.
Ja też dosłownie zaczynałem od małego schowka.
I proszę.
- Potrafimy docenić schowki. - Tak.
Mogę zobaczyć twoje prace?
Oczywiście.
Przecież...
Na pewno je tutaj wkładałam. Bardzo przepraszam.
- Nie wiem, jak do tego doszło. - Nie szkodzi.
Możesz nam je później dosłać.
Opowiem ci trochę więcej o nas.
W Ruler włączamy ludzki czynnik do architektury.
Wszystko w porządku?
Przepraszam. Źle się czuję.
Przynieść ci wodę?
Cecilia?
Wszystko w porządku?
Cecilia, w najbliższych dniach nie powinnaś prowadzić pojazdów
ani obsługiwać ciężkich maszyn.
Ale ogólnie nic ci nie dolega.
Ja albo ktoś od nas odezwie się, gdy przyjdą wyniki morfologii.
Zostaw numer pielęgniarce i możecie wracać do domu.
Gotowa?
- Zastałam Cecilię Kass? - Przy telefonie.
Z tej strony doktor Lee ze szpitala St. Vincent's.
Mamy wyniki morfologii.
Wygląda na to, że przyczyną zasłabnięcia było zażycie diazepamu.
Jak to diazepamu?
We krwi wykryto jego wysokie stężenie.
To tłumaczy całe zdarzenie.
Chciałabym porozmawiać o czymś jeszcze,
ale nie jestem pewna, czy to rozmowa na telefon.
- Powiedz mu, by przestał. - Ale kto ma co przestać?
Ma zaprzestać tego, co robi.
O czym ona bredzi?
Nie mówiła, po co tu jedziemy.
Ale znam ją i wiem, że nie robi tego bez powodu.
więc siedź spokojnie, słuchaj i okaż trochę szacunku.
Pewnej nocy myślałam o tym,
jak uciec od Adriana.
Układałam sobie w myślach plan.
A on patrzył na mnie i bacznie mnie obserwował.
Nie powiedziałam ani słowa...
a mimo tego powiedział, że nigdy nie odejdę.
Że zawsze mnie znajdzie, dokądkolwiek bym się nie udała.
Że znajdzie się blisko mnie, a ja go nawet nie zauważę.
I wtedy zostawi jakiś znak, abym się zorientowała.
Podałam mu to w nocy, kiedy od niego uciekłam.
Zgubiłam wtedy tę buteleczkę.
A teraz w jakiś sposób wróciła ona do mnie.
Jak to mam rozumieć?
Zgubiłaś ją, a potem ją znalazłaś.
On żyje, Tom.
Mam urnę z prochami, która nieco temu przeczy.
Nie wiem, jak to zrobił.
Znalazł na to sposób.
Znalazł sposób na bycie niewidzialnym.
To pionier w dziedzinie optyki. Wiem, że byłby w stanie do tego dojść.
I mam przeczucie, że dobrze wiesz, o czym mówię.
On nie zginął.
Po prostu nie mogę go zobaczyć.
Proszę, powiedz mu, by przestał.
Zgadzam się z tobą.
Adrian był geniuszem. Ale nie świadczyły o tym jego wynalazki,
tylko zdolność manipulowania ludźmi.
Potrafił jak nikt inny wykorzystywać ludzkie słabości.
Wymyślił dla ciebie idealne tortury nawet po własnej śmierci.
Jedyną rzeczą bardziej genialną od stania się niewidzialnym
jest wmówienie ci, że tak się stało, choć to nieprawda.
Mój brat kontrolował mnie na długo przed poznaniem ciebie.
Nienawidziłem go.
To nas łączy.
Poczułem ulgę...
na wieść o jego śmierci.
On nie żyje, Cecilia.
Widziałem jego ciało.
Posłuchaj.
Nie pozwól mu wygrać, przywracając go do życia.
Muszę z tobą porozmawiać.
W końcu wszystko jasne.
W końcu wiem, co o mnie myślisz.
- Co? - Dzięki, że znalazłaś czas,
by powiedzieć mi, jak bardzo nie można ze mną wytrzymać.
Co takiego?
Oczywiście nie muszę tego mówić, ale nie chciałam żadnych pieniędzy.
Emily, nie wiem, o czym mówisz.
O e-mailu, który mi rano wysłałaś.
Jakim e-mailu?
Skoro tak o mnie myślisz, to nie licz więcej na moją pomoc.
Jesteś za głupia, by mieć dobrego faceta i za słaba, by uciec od złego,
więc nie błagaj mnie o pomoc.
Nie wysłałam tego pieprzonego e-maila!
To nie byłam ja.
Ktoś mi to robi.
To jego sprawka.
Kogo?
Adriana?
Adrian wysłał mi tego e-maila? Spoko.
Zacznij brać leki. Adrian nie żyje.
Em, proszę cię.
WYSŁANE
OD: CECILIA KASS DO: EMILY KASS
NIE MOŻNA Z TOBĄ WYTRZYMAĆ.
NIE CHCĘ CIĘ WIDZIEĆ. NIE CHCĘ CIĘ ZNAĆ.
WOLAŁABYM, ABYŚ TO TY NIE ŻYŁA ZAMIAST...
Cee?
Będzie dobrze, Syd.
Wiesz, czego nam trzeba?
Pozbądźmy się taty...
i zróbmy sobie babski wieczór.
Upieczemy ciasto.
Dobry pomysł z tym ciastem.
O Boże. Sydney, nic ci nie jest?
Dlaczego to zrobiłaś? Nie! Tato!
- Tato! - Sydney, to nie byłam ja.
- Co się stało? - Uderzyła mnie.
- Co? - James, nie zrobiłam tego.
Sydney, nie uderzyłabym cię. Ja cię kocham.
Nie zrobiłabym tego, James. To on! Przysięgam, że tu jest.
Dość tego, Cee.
- Przestań. Jesteś cała, kochanie? - Chcę stąd iść.
- Sydney, przepraszam, ale nigdy... - Cee.
Najpierw zadbam o bezpieczeństwo córki. Rozumiesz?
Chodź, kochanie.
James, błagam.
Tego właśnie chce.
Robił tak, gdy z nim byłam.
Chce, żebyś myślał, że to ja.
Chce, bym została sama.
Uspokój się. Straszysz moją córkę.
Jedź do swojej siostry. Lepiej, by cię tu teraz nie było.
Chodź, Sydney.
Sydney, przepraszam.
Gdzie jesteś?
Gdzie jesteś? Pokaż się.
Nie wyżywaj się na dziewczynce! Śmiało, uderz mnie!
KAWA MIELONA
Dlaczego padło na mnie, Adrian?
Mogłeś mieć każdą.
Przykra perspektywa, prawda?
Pieniądze i władza pozwalają ci kupić coś takiego.
Kupić ludzi.
No to...
dlaczego ja?
Jestem zwykłą dziewczyną z przedmieść,
którą napotkałeś na imprezie.
Nie możesz po prostu o mnie zapomnieć?
Nie zostało już nic, co mógłbyś mi odebrać.
Odebrałeś mi już wszystko.
Adrian Griffin z tej strony. Zostaw wiadomość, a oddzwonię.
NIEZNANY NUMER: NIESPODZIANKA
- Cecilia? - Tak. Jedźmy już.
- Szybko. I niech pan zamknie drzwi! - Wszystko w porządku?
- Tak, jedźmy już. - W porządku.
Proszę się pośpieszyć.
Stinson Beach? To całkiem daleko.
Muszę tylko coś stąd wziąć.
Mógłby pan zaczekać?
Mogę wrócić za dwie minuty albo 20, ale wrócę.
Odwiózłby mnie pan do miasta.
Nie ma sprawy.
Zeus.
12-14-17.
Od dnia, w którym się poznaliśmy.
Bardzo romantyczne.
Proszę, spotkajmy się wieczorem w jakimś miejscu publicznym.
O 20 w Yulan?
Jeśli nie, to rozumiem, ale daj znać, żebym zadzwoniła do kogoś innego.
Nie mam zbyt wiele czasu.
Dziękuję.
Witamy w Yulan.
Jestem Taylor i zadbam dziś o panie.
- Wiedzą panie, co i jak? - Zamawiamy jedzenie, a potem je jemy?
Owszem, choć w naszym lokalu stawiamy na rodzinną atmosferę.
- Już tu byłyśmy. - W porządku. Podać wodę?
- Gazowana, niegazowana? - Darmowa.
- W porządku. - Super.
Dziękuję, że przyjechałaś.
Kocham cię.
Jesteś jak gliniarz, Emily.
Masz w sobie tę wielką siłę,
w której znajduję oparcie, gdy mam kłopoty,
i której się boję, gdy nie jestem.
James jest wysokim, prawdziwym gliniarzem, a chyba też się ciebie boi.
I dobrze. Sprałabym mu dupsko.
- Naprawdę. - Wiem.
Potrzebuję teraz tej siły.
Musisz uwierzyć w to, co za chwilę ci powiem.
Dzięki, Taylor.
- Potrzebują panie więcej czasu? - Tak.
O wiele więcej.
Nie ma sprawy.
Emily.
Byłam dziś w jego domu.
- Domu Adriana? - Tak.
Weszłam bez problemów.
Znalazłam dowód na to, co się wokół mnie dzieje.
Dowód na to, że Adrian obserwuje mnie i prześladuje.
Jaki dowód?
Adrian opracował kombinezon.
Składa się z wielu kamer i...
Co jest?
Proszę, nie!
Nie możecie tego zrobić.
To on ją zabił! To nie byłam ja!
To nie ja!
To on ją zabił! Musicie mnie wysłuchać!
- Nie! - Uspokój się.
Posłuchajcie mnie!
Ty skurwielu!
Zabiłeś ją!
Widzę cię!
On tu teraz jest!
On tu jest, musicie mi uwierzyć! Nie widzicie go, ale jest w tej sali!
Musicie mnie wysłuchać.
On tu jest i chce mnie skrzywdzić.
- Błagam... - Już dobrze.
On tu jest...
- Poczujesz się lepiej. - On tu jest.
Niespodzianka.
Cecilia.
Możesz potwierdzić, czy to ty?
Zemdlałaś ostatnio podczas rozmowy o pracę
ze względu na przyjęcie dużej dawki diazepamu?
Ktoś mi go podał.
Wysłałaś też swojej siostrze e-maila, w którym życzyłaś jej śmierci, prawda?
Mam coś.
Coś, co udowodni, że on nadal żyje.
Sama to znalazłam.
Co to takiego?
Nie mogę teraz powiedzieć.
Właśnie nas słucha.
Jest teraz w tym pokoju.
Twierdzisz, że morderca twojej siostry jest tutaj z nami, ale go nie widzimy?
Dzięki.
James.
Powiedz, że nie uważasz, że ja ją zabiłam.
Powiedz, że o tym wiesz.
Chociaż równie dobrze to moja wina.
To ja wmieszałam Adriana w jej życie.
To moja wina.
Nie powinienem był cię zostawiać.
Zawiodłem cię.
Coś jest nie tak z tym łóżkiem?
Nie.
Czy przeszkadza ci cokolwiek, co znajduje się w tym pokoju?
Nie.
W porządku.
Chcę z tobą o czymś porozmawiać.
Sprawdziliśmy badanie morfologiczne, które zrobiono ci w szpitalu.
Pamiętasz to?
Tak.
Wiedziałaś, że jesteś w ciąży?
Nie.
Lekarz ci o tym nie powiedział?
To niemożliwe.
To nieprawda.
Zaszłaś w ciążę całkiem niedawno.
Nie wiemy, kiedy dokładnie, ale jakoś w zeszłym miesiącu.
Czy jest ktoś, kogo możemy powiadomić?
Ktoś z twojej rodziny?
Jakichś przyjaciół?
Przykro widzieć cię w takim stanie.
Mimo całej tej sprawy z tobą i Adrianem nadal uważam cię za swoją rodzinę.
Zostałeś moim adwokatem?
Jestem adwokatem twojego źródła zarobków.
Reprezentuję fundusz powierniczy brata.
Miałaś otrzymywać pieniądze pod warunkiem,
że nie zostaniesz oskarżona o przestępstwo
ani uznana za niepoczytalną.
W świetle niedawnych wydarzeń muszę cię poinformować,
że wypłaty środków zostaną wstrzymane.
Wiem, że założyłaś konto z środkami na studia dla przyjaciółki,
więc informowanie o tym nie sprawia mi żadnej przyjemności.
Kiedyś było mi ciebie żal.
Brat narcystycznego socjopaty.
Jego wieczny worek treningowy.
Zależny od jego pieniędzy.
Ale teraz...
widzę, kim jesteś naprawdę.
Jesteś po prostu jego słabszą wersją.
Masz te same cechy, tylko brak ci odwagi.
Możesz walczyć z tym w sądzie.
Ale będzie to cię sporo kosztować. Wątpię, by coś z tego wyszło.
Ale...
jeśli podpiszesz ten dokument i zrzekniesz się swoich środków,
pójdzie to sprawniej.
Jest też jedno wyjście, które wszystko naprawi.
Urodzisz dziecko...
i wrócisz do niego.
Myślisz, że nie wiedział o antykoncepcji?
Pewnie, że wiedział.
Mogłaś przewidzieć, że się dowie. Znałaś go tak samo jak ja.
Podmienił tabletki.
A tobie wydawało się, że się zabezpieczasz.
Odnalazłby cię zawsze i wszędzie.
Potrzebuje cię, bo ty nie potrzebujesz jego.
Nikt nigdy go nie zostawił.
Ale uznał, że kara jest już wystarczająca.
Zwłaszcza że teraz wie, że jesteś w ciąży.
Skończmy te gierki.
Możesz otrzymać nowe życie z nim.
Wystarczy zadzwonić.
Będzie między wami tak jak dawniej.
Cecilia, i tak nie masz wyboru.
Jesteś morderczynią.
Ale mogę to zmienić.
Adrian zabił moją siostrę, a ty mu w tym pomogłeś.
Nie musisz decydować teraz.
Mogę wrócić za trzy dni.
Uważaj na siebie.
Będziemy cię obserwować.
Przygotujcie parasole, kurtki i nieprzemakalne buty.
Przydadzą się w najbliższych dniach. Obecne prognozy utrzymają się.
W środkowej Kalifornii zaobserwowano konwekcyjne ruchy pary wodnej.
Wygląda na to, że reszta tygodnia będzie pochmurna i deszczowa.
Podskoczy wilgotność powietrza i czekają nas ulewne deszcze.
Może także zaistnieć ryzyko podtopień.
Może się to poprawić dopiero w okolicach przyszłego weekendu.
Słońca zapewne nie zobaczymy aż do niedzielnego popołudnia,
kiedy temperatura przekroczy 15 stopni. Do tego czasu będzie chłodno i deszczowo.
CENTRUM ZDROWIA PSYCHICZNEGO SANTA MARINA
Otwórz usta.
Podnieś język.
Opuść.
W porządku. Dobranoc.
Zapomnij o dziecku.
I o mnie.
Mam cię.
Pierdol się!
Wracaj do łóżka.
Proszę, nie!
Przestańcie!
Proszę, nie!
On tu jest!
- Na podłogę. - On tu jest.
- Kładź się. - Jest za tobą!
- Posłuchaj mnie! - Kto?
Za tobą!
- Rozumiem, Cecilia. Połóż się. - Za tobą!
Posłuchaj!
- Jest tuż za tobą. - Nie wstawaj.
Nie zbliżać się!
Tam jest!
Myślisz, że wiesz, jak ze mną wygrać? No to pora na nauczkę.
Sprzeciwiaj mi się dalej, a nic ci nie zrobię,
tylko skrzywdzę bliską ci osobę.
Możesz winić tylko siebie za śmierć tej młodej dziewczyny.
Adrian, błagam cię. Tylko nie Sydney.
Stój! Ręce do góry!
Cecilia, nie rób nic głupiego.
Tu jestem!
Zatrzymać ją!
Biegnie do głównego wyjścia!
Co tu się odpierdala?
Co się dzieje, Harry?
- Harry, jesteś cały? - Nic mu nie jest.
Z kim rozmawiam?
- James Lanier. - To ja.
Cee?
- Skąd masz telefon? - Nieważne.
- Posłuchaj. - Nie, to ważne.
No dalej!
- Nie możesz do mnie dzwonić. - Sydney jest w niebezpieczeństwie!
- Gdzie jesteście? - Ja w pracy, a ona w domu.
Musisz natychmiast do niej jechać. Słyszysz?
Boję się, że Adrian coś jej zrobi.
Sydney.
Nic ci nie jest?
Przestań!
Tato!
Sydney, padnij!
Nie płacz.
Tom?
Jest tu ktoś?
Pomocy!
Proszę!
- Pomocy! - Odsuń się!
Policja! Ręce na widoku!
Oddział specjalny znalazł dziś Adriana.
Był związany w piwnicy.
Padł ofiarą swojego brata tak samo jak ty.
Nie.
Mylisz się, James.
To Adrian mi to zrobił.
Nie jest żadną ofiarą.
Był związany w piwnicy.
Skoro upozorował śmierć, to mógł upozorować porwanie.
W moim salonie leży ciało Toma, ubrane w przestrzelony kombinezon.
Jeśli wcześniej działał, to teraz już nie.
Mamy też pełno świadków ze szpitala psychiatrycznego,
którzy widzieli naprawdę dziwne rzeczy.
To twoja najlepsza szansa na odzyskanie wolności.
Nie.
Wiem, że ciało Toma leży w twoim salonie.
Ale za poprzednimi rzeczami stał Adrian.
Wrobił własnego brata.
Wiem, jak to działa, Cee.
- Nie rozumiesz. - To ty nie rozumiesz.
On tak właśnie działa.
Sprawia, że czuję się, jakbym to ja oszalała.
Tak właśnie...
Tak właśnie działa.
- I teraz znowu to robi. - Dobrze, ale posłuchaj mnie.
Musisz zachować to dla siebie i pozwolić mi wykonywać moją pracę.
Pozwól sobie pomóc.
Nie pomożesz mi, póki Adrian jest na wolności.
Cecilia?
Tak się cieszę, że dzwonisz.
Wyglądasz wspaniale.
Jak zawsze.
Ale się tak nie czuję.
Żyjemy w kłamstwie.
Proszę, wejdź do środka. Jest dość zimno.
Chciałem zamówić coś prostego,
ale zacząłem bać się, że możesz nie mieć na coś ochoty.
Mamy więc sushi, steki i makarony.
A może nie jesteś głodna?
To tak logiczne, że chyba wyszedłem na kretyna.
- Chętnie zjem stek. - Znakomity wybór.
Ręka mi drży.
Jesteś jedyną osobą na świecie, która może to zobaczyć.
Potrzebuję cię, Cecilio.
Wiem, że kiedy byliśmy ze sobą, bardzo źle cię traktowałem.
Wyciągnąłem z tego wnioski.
Mógłbym spalić wszystko, co posiadam, by ci to udowodnić.
Jeśli chcesz być obecny w życiu tego dziecka...
pierwszym krokiem ma być szczerość.
Oczywiście.
Musisz przyznać się do wszystkiego, co zrobiłeś.
Musisz przyznać, że to byłeś ty.
A nie twój brat.
Ty.
Kochałem mojego brata. Sądziłem, że on mnie też.
Wiem, że pewnie tak to nie wyglądało, ale...
Tom ciągle mnie kontrolował.
Po prostu powiedz prawdę.
Muszę wiedzieć, że nie zwariowałam.
Nie możemy zaczynać od kłamstw.
Wcale tak nie jest.
To nie byłem ja.
Przysięgam.
Dlaczego nie możesz po prostu powiedzieć prawdy?
Właśnie to robię.
Adrian, przestań!
Musisz zrobić to dla mnie.
I przede wszystkim dla siebie.
Robię dokładnie to, o co prosisz.
Mówię prawdę.
Wiem, że czasami czujesz się, jakbyś wariowała.
Ale tylko ja mogę ci pomóc.
Pamiętasz?
Bo znam cię lepiej niż ktokolwiek inny.
Zresztą...
nie powinno to dla ciebie być...
niespodzianką.
Pójdę się ogarnąć.
Jasne.
Nie!
Coś ty zrobił?!
- Służby ratunkowe. - Pomocy!
Mój partner próbował się zabić.
Błagam, pośpieszcie się!
Pośpieszcie się.
Celestial Drive, numer 3333.
Proszę.
Niespodzianka.
- Jesteś cała? - Tak, nic mi nie jest.
Spójrz na mnie. Nic mi nie jest.
Zabił się.
Poderżnął sobie gardło.
Monitoring wszystko nagrał.
Nie chciałaś, żeby do czegokolwiek się przyznał, co?
Oczywiście, że chciałam.
Ale nie wiedziałam, że jest aż tak niezrównoważony.
Wszystko słyszałeś, prawda?
James?
A co ty o tym sądzisz?
Jak dla mnie popełnił samobójstwo.
Napisy: Igloo666
.:: GrupaHatak.pl ::.
.:: Napisy24.pl - Wprost od tłumaczy ::.