W poprzednich odcinkach...
To ona?
Tak długo cię nie widziałam, moje dziecko.
Gdy do nas trafiła, matka ukrywała ją przed jej ojcem.
Jej strach był bardzo wiarygodny.
Poradzić ci coś? Nie bądź Robinem.
Lata pomocy Bruce'a zrobiły ze mnie żywą broń. Jego broń. Nie zapomnisz jego nauk, a w końcu nad tobą zapanują.
Dobranoc, suko!
- Co się dzieje? - Próbowałaś zabić Rachel.
Kory, przestań! Robisz jej krzywdę!
Muszę iść.
- Kory? - Jestem tutaj.
- Pochodzę z planety Tamaran. - Coś jeszcze?
Rachel. Wstawaj, kochanie.
- O co chodzi? - O Gara. Jest chory. Chodź.
On umiera! Czuję to.
Twój ojciec. Jest silniejszy od ciebie. On ocali Gara.
Moje dziecko.
Ten byt został wezwany na ziemię, by spłodzić córkę.
Trigon. Ziemia będzie pierwszą planetą, którą zaleje mrok.
- Kto to? - Jej matka.
To rodzinny interes.
Mój przyjaciel umiera. Możesz go uratować?
Dziękuję.
Nareszcie w domu.
Co tu się dzieje? Tam powinien stać dom.
Czy to czas, by pożreć świat?
Nie, póki nie pęknie jej serce.
Dick, czekaj!
KALIFORNIA
Tatusiu!
Zapłacisz mi za to! Obudziłeś bestię!
Nie uciekniesz. Już nikt ci nie pomoże!
Mamusiu!
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY Hej! Chodź tu.
Mamusiu! Ratuj mnie!
O rany! Jesteś przemoczony!
- Ty też. - To jego wina, prawda?
- Nie! - Tak!
Skoro już tu jesteś, skarbie. Zimowa koniczyna czy Mango tango?
Nie chcesz poczekać, aż dowiemy się, co to?
Głuptas ze mnie. Myślałam, że człowiek.
- Przestań ciągle dowcipkować. - Dopiero zacznę.
Nie chcę banału typu niebieski to chłopiec, różowy dziewczynka.
Poza tym, gdy poznamy płeć, będziemy tak zajęci,
że nie będzie czasu na malowanie.
Chcę skończyć ten pokój do końca tygodnia.
- Chcę siostrzyczkę. - Tak?
To świetnie,
ale nie zawsze dostajemy to, co chcemy. Czasem dostajemy, co się trafi.
Ostrożnie!
Pomogę ci. Skąd ten pośpiech? Mamy jeszcze miesiąc.
Tak. O ile znów nie urodzę wcześniej.
Jak będziesz przesuwać meble,
urodzisz na tej podłodze.
- Nie mów tak. - Urodziłaś mnie na podłodze?
Nie, w szpitalu.
Ale za wcześnie. Poród trwał dziewięć godzin.
Pielęgniarki twierdziły, że to nic takiego
i że powinnam się cieszyć. Wiesz, co zrobił tata?
Pomógł mi przygotować twój pokój trzy miesiące wcześniej,
żebyśmy nie musieli się o nic martwić.
Mam świetny pomysł.
Może spędzimy popołudnie
na malowaniu ścian i przygotowywaniu pokoju?
Wspaniały pomysł! Tatuś jest geniuszem.
Prawda?
- Sprawdzimy, kto to? - FaceTime!
- Chodźmy! - Czekajcie na mnie!
- Cześć, zwierzaki! - Cześć, Johnny!
- Cześć! - Dzwonimy do Johnny'ego.
Dostaliście nasze prezenty?
Tak. Lampka-królik jest przerażająco urocza.
Świetnie pasuje do dziecięcego pokoiku.
- Prawie ją stłukła. Ja ją uratowałem. - Oczywiście, Dick.
Johnny... Dostałeś prezent ode mnie?
- Tak! - Jest zachwycony. Nie odkłada go.
To jak go nazwiemy?
- Gar Junior? Mały Gar? A może... - Nie, nazywa się Warczuś.
Bardzo... kreatywnie.
Na studiach w porządku?
Tak! Jest super.
Cztery tygodnie, a Rachel jeszcze nie wyrzucili, więc...
A Gar jeszcze nie był na zajęciach, więc...
Świetnie sobie radzicie. Jestem z was dumny.
Może jest jeszcze za wcześnie, ale w Chicago już robi się zimno.
Możemy do was przyjechać na Święto Dziękczynienia?
- Tak! - Jasne! Byłoby super.
Któreś z was będzie musiało spać w pokoju z Johnnym i Warczusiem,
a dziecko będzie całymi nocami płakało, ale będzie nam bardzo miło.
Albo teraz, albo na Boże Narodzenie,
sami wybierzcie, które święto ma wam zepsuć Gar.
- Najlepiej oba. - Tęsknimy za wami.
- My za wami też. - Ale najbardziej za Johnnym. Pa, Johnny!
Pa!
Są już tacy duzi.
Wiem. Ale nadal martwię się o Rachel.
Daje sobie radę. I to świetnie. Udało jej się.
Chyba wszystkim nam się udało.
Tato? Ktoś do nas idzie.
Cześć.
Co słychać?
- Jason? - Minęło pięć lat. Zmieniłem się?
To pewnie fryzura.
Co tu robisz? Chodzi o Batmana.
Ma kłopoty.
- Napijesz się? Kawy albo... - Nie, dzięki.
Nieźle się urządziłeś.
Wiedziałem, że tu mieszkasz, masz rodzinę, ale to...
Gratuluję.
- Co się stało, Jason? - Byłem głupi. To moja wina.
Banda Człowieka-zagadki napadała na jubilerów. Zasadziliśmy się na nich z Batmanem.
Poszłoby jak po maśle, ale zacząłem kozaczyć. Niespodzianka.
Rzuciłem się na niego. Myślałem, że dam mu radę sam.
Wiesz, że Człowiek-zagadka nie używa broni?
Teraz używa. Dostałem kulą w kręgosłup.
Nadal tam jest.
Jezu.
Przykro mi.
W Gotham jest coraz gorzej.
Dużo gorzej.
- Komisarz Gordon nie żyje. - Co?
Trzy dni temu. Robota Jokera. Paskudna sprawa.
Trzymał go przy życiu prawie tydzień. Przysyłał nam zdjęcia.
Nim Bruce zorientował się, gdzie są, było już za późno.
Nigdy go takiego nie widziałem.
On zabije Jokera.
Nie zrobiłby tego.
- Bruce nie przekroczy pewnych granic. - Pozmieniało się. Najpierw Alfred, potem to, a teraz Gordon.
Coś w nim pękło.
Już nic nie utrzyma go w ryzach.
- Czemu mi to mówisz? - Bo jesteś prawdziwym Robinem.
Zawsze byłeś nim ty. Nie ja.
Nigdy nie pozbierał się po twoim odejściu.
Tak mówił Alfred, Barbara, a kiedyś nawet Superman.
Nie chciałem w to wierzyć, ale to prawda.
Tylko ciebie słuchał.
Możliwe, że od śmierci rodziców tylko na tobie mu zależało.
Musisz wrócić do Gotham i przekonać go, by tego nie robił.
Nie mogę. Przysiągłem, że nie wrócę.
Nie rozmawiałem z Bruce'em od lat.
Ta sprawa z Tonym Zucco...
Wiesz, przez co przechodzi.
Jeśli to zrobi, nie będzie odwrotu.
Jest ostatnim bohaterem Gotham.
Ostatnim, który ma poczucie sprawiedliwości.
Jeśli przejdzie na stronę zła, miasto upadnie.
Stary...
tylko ty możesz go ocalić.
Jeśli Bruce chce coś zrobić, zrobi to. Oboje o tym wiemy.
Walka ze złem w stroju nietoperza się sprawdza.
Ale że niby tylko ja mogę go ocalić? Bzdura.
- Więc kto? - Co?
Jim Gordon nie żyje. Alfred też. Barbara zaginęła.
Z Supermanem jest skłócony od lat.
- Jest sam. - Zawsze był sam.
Nie, gdy miał ciebie.
Jak będziesz się czuł, jeśli nie spróbujesz?
Bruce Wayne to nie moja odpowiedzialność.
Przepraszam. Posłuchaj...
jeśli po twoim porodzie nadal się nie pozbiera, pojadę.
W porządku. Czujesz?
Warczuś chce jechać z tobą.
- Dokąd, skarbie? - Do Gotham.
Gumowe ucho!
- To twój ulubieniec. - Ochroni cię.
Wiem, że twoja relacja z Bruce'em jest więcej niż skomplikowana.
I że podczas ostatniego spotkania obaj powiedzieliście za dużo.
Ale on cię ocalił, Dick.
A jeśli tylko ty możesz ocalić jego?
- To absurd. - A jeśli nie?
- Dokąd? - Na południe.
Nie jeżdżę na południe.
- To do centrum. - Nie jeżdżę poniżej 99. ulicy.
Na północ. Poleca pan jakiś hotel?
Tak. Four Seasons w Bostonie. Cztery godziny drogi na północ.
Bruce. To ja.
Dawno nie rozmawialiśmy, ale...
Jestem w Gotham. Chcę z tobą porozmawiać.
Daj znać, jak odbierzesz wiadomość.
Spieprzaj z ulicy!
Co tam, skarbie?
Na mnie patrzysz?
Już rozumiem, czemu to zła część miasta.
Każda część jest zła.
Jezu.
Powodzenia. Dziękuję.
Jesteś tu nowy, skarbie?
- Mogę w czymś pomóc? - Chcę wynająć pokój.
- Oczywiście. Na ile godzin? - Na całą noc.
Świetnie.
Cała noc kosztuje 55 dolarów.
I obawiam się, że płatność tylko gotówką.
Chce pan czystą pościel?
Tak.
Dodatkowe sześć dolarów.
Pokój 309. Trzecie piętro.
Dziękuję.
Winda jest w naprawie.
- Mary-Lou. - Witaj, Bob. Siadaj.
Dzięki.
...podobno świetnie wyglądałeś w sądzie w tych nowych dżinsach.
Dzięki, Mary-Lou.
Zwłaszcza do butów z Samotną Gwiazdą.
Co my tu w ogóle robimy?
Chcesz do domu?
Ja też.
Tak!
...wywołując chaos i biorąc sprawy we własne ręce.
Poprzedni komisarz, Jim Gordon,
utrzymywał bliskie relacje z zamaskowanymi bohaterami.
To z kolei przyciągnęło wielu zamaskowanych przestępców
i ostatecznie kosztowało go życie.
Koniec z tolerowaniem samozwańczych bohaterów.
Zbrodnią zawsze zajmowała się policja.
A policja z Gotham jest gotowa stawić czoła tym wyzwaniom.
Moim pierwszym działaniem jako nowego komisarza
będzie całkowita rezygnacja z używania bat-sygnału.
- Cześć. - Cześć. Rozmawiałeś z nim?
Nie. W nocy trudno go namierzyć.
- Mamusiu! - Zaraz wracam, skarbie!
Co się dzieje? To Johnny?
Tak, godzinę po twoim wyjeździe zaczął wymiotować,
a teraz ma wysoką gorączkę.
Nie daje mi wyjść z pokoju.
- Dzwoniłaś do lekarza? - Oczywiście, że dzwoniłam.
- Wybacz. - Staram się obniżyć gorączkę.
Wybacz, chyba trochę mnie to przytłacza.
Szkoda, że cię nie tu ma.
Tęskni za tobą.
Oboje tęsknimy. Za tobą i Warczusiem.
To głupie. Wracam na lotnisko.
Mogą minąć dni, nim go namierzę.
- Dobrze. - Sprawdzę loty.
Oddzwonię.
Numer alarmowy. W czym mogę pomóc?
W hotelu Montecito doszło do aktu przemocy. Pokój 307. Szybko.
- Co to ma znaczyć? - Nie!
Otwierać!
Spierdalaj!
Stać!
To ja dzwoniłem. Mieszkam obok.
Los Angeles? Co ty tu robisz?
- Pochodzę stąd. Odwiedzam kogoś. - Kto wraca do Gotham?
Mam sentyment.
Do wszystkich jednostek. Możliwy kod 391 na rogu Chester i 169.
Do wszystkich jednostek. Odpowiedzcie. Kod 391.
- 391? - Tak.
Oznacza tych zamaskowanych.
Śmiało.
Kurwa, Bruce. Naprawdę to zrobiłeś.
LOTY WKRÓTCE WEJŚCIE NA POKŁAD
- Znamy się? - Ja pana nie znam.
Kapitan Frank Finney, policja z Gotham.
Czemu węszy pan na miejscu zbrodni?
Detektyw Dick Grayson, policja z LA.
Kiedyś tu mieszkałem. Akurat przechodziłem.
Widział pan coś?
Sprawdziłbym ten budynek.
Doprawdy? Dlaczego?
Bo to z niego go wyrzucono. Nie z tego.
- Czemu pan tak sądzi? - Pozycja ciała, kąt uderzenia.
Rozbita szyba na ulicy, nie na chodniku.
Nie ma schodów przeciwpożarowych ani wejścia na dach. Zamykają je na noc.
- Nikt nie mógł się tam dostać. - Poza tym, kto go zrzucił.
Batmanem?
Mówi pan, jakby go znał.
Jeśli tak jest, mógłby pan nam pomóc.
Przyda się każda informacja, która ułatwi jego zatrzymanie.
Powodzenia.
- Dokąd pan idzie? - Wracam do Los Angeles.
Proszę chwilę zostać. Mam jeszcze kilka pytań.
- Nie jestem podejrzanym. - Proszę.
- Muszę wracać do rodziny. - Ja mam rodzinę w Gotham.
Tu jest mój dom.
Jakiś szaleniec wyrzuca ludzi z budynków.
Przydałaby mi się pańska pomoc.
Dobranoc, kapitanie.
Jezu! On żyje!
To jak?
Muszę z kimś porozmawiać.
Bruce?
Jesteś tam?
Nie przejechałem tu, żeby rozmawiać z zegarem.
Dobra.
Posłuchaj. Dziś miałeś fart.
Joker przeżył.
Nie jesteś mordercą. Wiem, przez co przechodzisz.
Po śmierci Tony'ego Zucco czułem pustkę.
Długi czas spowijał mnie mrok.
Nikomu tego nie życzę, zwłaszcza tobie.
Ale znalazłem kogoś, kto mnie potrzebował.
Dziecko. Brzmi znajomo?
To przywróciło mnie do...
życia.
Ty też jesteś w mrocznym miejscu, ale wyjdziesz z niego.
Tobie będzie łatwiej, bo...
nie przekroczyłeś granicy. Jeszcze nie.
Chcę ci pomóc, Bruce, ale musisz ze mną porozmawiać. Proszę.
SZPITAL PANI NASZEJ OD SIEROT
- Joker. - Jest pan na liście?
Finney mówił, że go tu przywieźli. Pozwolił mi go zobaczyć.
Mówią, że przeżyje.
Kory?
Słyszałam, że tu jesteś. Nie chciałam, by ominęła mnie zabawa.
Co tu robisz?
FBI interesują takie rzeczy
jak morderstwo komisarza policji. Teraz to...
Biuro wie, skąd jesteś?
Nie, ale dla pewności omijam chłopaków z piwnicy.
Pytanie brzmi: co ty tu robisz?
Pilnuję, by Batman nie przeholował.
- Trochę się spóźniłeś. - Mogło być gorzej.
Co cię to w ogóle obchodzi? Odszedłeś dawno temu.
Spaliłeś kostium. Po co się w to mieszasz?
Bo mogę być jedyną osobą,
która wie, przez co przechodzi.
Jeśli jest szansa, by go ocalić, spróbuję.
A jeśli to niemożliwe?
Myślałeś o tym? Jeśli stracił sumienie...
Nigdy go nie miał.
Miał swój kodeks. Poczucie sprawiedliwości.
To ja miałem sumienie.
Co znaczyło, że on w nocy spał, a ja gapiłem się w sufit.
I spójrz, gdzie cię to zawiodło. Do życia, na którym ci zależy.
Żona, dziecko. Wybrałeś lepsze życie.
Wracaj do niego.
Zapomnij o zbawianiu Batmana.
Może masz rację.
Sprawdzę korytarz, ty idź na oddział.
- Teraz ty wydajesz polecenia? - Rób, co mówię.
Bruce! Czekaj!
- Hej! - I co mi zrobisz?
Znowu wezwiesz gliny? Gówno mi zrobili.
- Cześć. - Zrobił to. Zabił go.
- Zabił Jokera. - Boże.
Mimo moich próśb. Postarał się.
Zrobił to na złość mnie.
Zaczynam malować ramy. Żółte czy zielone?
- Kto to? - Hank. Zielone.
- Co tam robi? - Pomaga mi malować pokoik.
Jezu. Nie ma mnie jeden dzień. Mówiłem, że zrobię to po powrocie.
Zaoferował pomoc. Zgodziłam się.
Kończy ci się piwo.
Uzupełnij zapasy, jak chcesz mieć zadowolonego pomocnika.
- O co ci chodzi? - A jak myślisz?
To niesprawiedliwe.
Jestem cała w farbie, wysiadła klima
i pół nocy zajmowałam się chorym dzieckiem.
Nie masz prawa się wściekać.
Przepraszam. Tylko...
Hank?
Nie będę znów o tym rozmawiać.
Muszę odebrać. To Kory.
Oczywiście.
Dawn? - Dick? - Co jest?
Musisz tu przyjść.
Jestem w Azylu Arkham. Jest źle.
Twój kumpel chyba uznał, że nie warto kończyć na Jokerze.
Chodź.
Nie poprzestał na więźniach.
Strażnikach, pielęgniarkach...
W biurze znaleźli naczelnika. Rodzina go nie rozpoznała.
To nie była sprawiedliwość.
To była masakra.
Jego już nie można ocalić.
Jego trzeba powstrzymać.
Wiem, że to dla ciebie trudne,
ale uwierz mi, to właściwy wybór.
Uratujesz wiele istnień. Również jego.
Ja będę dowodził.
Jeśli ci uwierzę.
Zatem słucham.
- Bruce Wayne. - Nie pieprz bzdur.
Batman to Bruce Wayne.
Jasna cholera.
Dobra, słuchajcie.
Zanim zaczniemy, coś wam wyjaśnię.
Nasze zadanie to eliminacja trudnego celu.
Wchodzimy z pełną siłą,
ale naszym celem jest pojmać Batmana, Bruce'a Wayne'a, żywego.
Harrison, twoja ekipa wchodzi pierwsza.
Następnie SWAT i snajperzy wejdą na mój znak.
Agentka Kory Anders będzie łączniczką. Do roboty!
Słyszeliście. Jazda!
Jesteśmy wyposażeni w naboje usypiające.
- Gdy go trafimy, zabieramy go. - Nie da się tak podejść.
Wiemy, z kim mamy do czynienia.
- On nie ma pojęcia. - Zielonego.
- I Kory... - Niech zgadnę. Nie zabijać go.
Właśnie. Tak.
MOBILNE CENTRUM DOWODZENIA
TRYB ŚLEDZENIA
Wchodzimy.
Pierwszy ładunek.
Drugi ładunek.
Zbliżacie się do schodów zachodnich.
Mińcie je i wejdźcie do salonu.
Ale według planów za tą ścianą
jest zejście do jaskini.
Tego się właśnie spodziewa.
Idźcie od północy.
Za zegarem jest zejście.
Do salonu! Ruchy!
Zespół Alfa.
Jazda.
- Połącz mnie. - Przyjąłem. Mów.
Bruce. Mówi Dick.
Idziemy do ciebie.
Wyciągniemy cię.
Nie opieraj się. To dobrzy ludzie.
Nie chcę, by komuś stała się krzywda, również tobie.
Zakończmy to.
- Poświeć. - Nic nie widzę.
Czysto. Oczy dookoła głowy.
Nie widzę go.
- Nie. - Uwaga!
Finney, spieprzaj stamtąd, już!
Nie!
Nie! Proszę, nie!
Bat...
Kory, nie uda się. Uciekaj! Ma działo mrożące!
Nie!
- Wysadzać! - Przyjąłem.
Kory...
Jezu, Bruce. Zabiłeś ją.
Tego zawsze chciałeś.
Dać pochłonąć się mrokowi, by w końcu stać się sobą.
Pieprz się, Bruce. Wygrałeś.
Dick.
Dick, proszę...
porozmawiajmy.
Zostaw go!
To nie moje dzieło. To on.
Zaoferowałem mu wybór ścieżki, która otwierała wiele innych dróg,
ale on dokonał własnego wyboru.
Wolał przyjąć mrok, niż zaprzeczać jego istnieniu.
To była jego walka.
Chciał uciec przed samym sobą, przed tym, kim naprawdę jest.
Dick.
Uwolniłem go od wielkiego jarzma.
Kocham go, bo i ty go kochasz.
Z błogosławieństwem Trigona stał się częścią rodziny.
Rachel...
Jak dobrze być w domu.
Zobaczysz. Wszyscy zobaczą.
GDZIEŚ W METROPOLIS
UWAGA! OBIEKT 13 ODŁĄCZONY
Nie!
Proszę, nie rób mi krzywdy.