‎ก่อนหน้านี้ใน Titans...
‎พวกผู้ช่วยอย่างเราต้องสามัคคีกันไว้
‎ฉันเลิกนึกถึงสถานบำบัดจิตนั่นไม่ได้
‎คุณละเมอ
‎มีเบาะแสอะไรมั้ย
‎ผมคงจะบอกถ้ามีคำที่ผมเข้าใจ
‎- เป็นโรบินไม่รุ่งแล้วละ ‎- เดี๋ยว
‎แต่ไม่เป็นโรบินก็ไม่รุ่งเหมือนกัน
‎- เธอแน่ใจนะว่าเธอจะไม่เป็นไร ‎- คิดว่าไงล่ะ
‎ฉันแค่ตระหนักว่าฉันสามารถทำเรื่องดีๆ ‎ได้มากกว่าโดยการเป็นดอนน่า ทรอย
‎ผมเลิกแล้ว ครั้งนี้ไม่ใช่แบทแมน โรบิน
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ผมคุมความรุนแรงไม่ได้ มันแย่ลงเรื่อยๆ
‎- แล้วคุณทำได้ไง ‎- ทำอะไร
‎เลิก
‎ฉันไม่ได้เลิก ฉันแค่หยุด
‎ต่างกันยังไง
‎เธอจะคิดออกเอง
‎ที่สถานบำบัดจิต ตอนผมจู่โจมชายคนนั้น...
‎มันรู้สึกเป็นไง
‎ผมไม่ได้ไม่ชอบนะ
‎ก็ควรเป็นงั้น มันเป็นส่วนหนึ่งของตัวเธอ
‎ตอนที่ผมเป็นเสือ ‎ผมไม่ได้เป็นตัวของตัวเองเท่าไหร่
‎มันเหมือนกับ ผมอยู่ข้างในสิ่งที่กำลังควบคุมมัน ‎แต่มันเองก็สามารถควบคุมได้เหมือนกัน
‎- คุณหาตัวเรเชลมานานแค่ไหนแล้ว ‎- สองสามเดือน คิดว่างั้น
‎ดูเหมือนจะนานกว่าสองสามเดือนอยู่นะ
‎มันเขียนว่าอะไร
‎ทำไมเธอมีรูปตัวอักษร
‎ภาษาสุเมเรียนกลายพันธุ์อยู่ในโทรศัพท์ ‎นั่นไม่ใช่สุเมเรียน เราหาทุกฐานข้อมูลแล้ว
‎ฉันบอกว่า "กลายพันธุ์"
‎ตัวอักษรนี่สาบสูญไปหลายศตวรรษแล้ว
‎วันเกิดของเรเชล... ‎อัตราการตายเพิ่มขึ้นทุกปีในวันนั้น
‎มีคนตายเพิ่มขึ้นกว่า 200,000 รายทั่วโลก
‎ฉันคิดว่าเธอเป็นส่วนหนึ่งของคำพยากรณ์
‎คนรอบตัวเธอไม่มีใครปลอดภัย
‎ยอมรับเถอะ
‎เธอมีแต่ฉัน
‎เธอเป็นผู้ทำลายล้างโลก
‎ฉันมีบ้าน ในโอไฮโอ
‎พวกคุณทั้งหมดจะอยู่ที่นั่นได้นานเท่าที่ต้องการ
‎เป็นอย่างน้อยที่สุดที่ฉันจะทำได้
‎นี่เป็นฐานลับๆ ของเราได้
‎เจ๋ง
‎คอรี่ คุณโอเคมั้ย
‎มีบางอย่างผิดปกติกับฉัน ‎สิ่งที่เกิดขึ้นที่สถานบำบัดจิต...
‎ถ้าสมองคุณได้รับบาดเจ็บ ‎บางทีฉันอาจช่วยรักษาได้
‎มันเป็นพันธกิจสำหรับคอรี่เพื่อนเธอแน่ๆ
‎ซึ่งมีชื่อระบุอยู่ว่าไนท์ หรือสตาร์ไฟร์
‎เรเชล ฉันไม่คิดว่านี่...
‎คอรี่มาที่นี่เพื่อฆ่าเรเชล
‎สวัสดีค่ะ
‎ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX
‎แฮงค์!
‎ดอว์น! ดอว์น!
‎ดอว์น!
‎แฮงค์! แฮงค์!
‎ดอว์น!
‎ช่วยฉันด้วย
‎แฮงค์!
‎ช่วยด้วย!
‎ได้โปรด!
‎คอรี่ หยุด! คุณกำลังทำเธอเจ็บ!
‎คอรี่
‎นี่ผมเอง การ์
‎คอรี่ คุณทำอะไร...
‎หยุด
‎- นายเป็นไรมั้ย ‎- ไม่เป็นไร
‎ไม่เป็นไรนะ เรเชล
‎- รับได้สวย ‎- เกิดอะไรขึ้น
‎เธอพยายามจะฆ่าลูกสาวฉัน
‎เรเชล
‎ฉันกำลังพยายามจะช่วยคอรี่ ‎ฟื้นคืนความทรงจำ
‎ฉันคงทำอะไรผิด
‎ไม่ ทั้งหมดนี่ไม่ใช่ความผิดลูก
‎บ่วงบาศ
‎คุณคือเธอ ใช่มั้ย
‎ฉันเป็นเพื่อนเก่าของดิ๊ก
‎คุณคือวันเดอร์เกิร์ล
‎ฉันเคยเป็น
‎เกิดอะไรขึ้น
‎คุณพยายามจะฆ่าเรเชล
‎อะไรนะ ไม่ ฉันไม่มีวันทำแบบนั้น
‎เอาผู้หญิงคนนี้ออกไปจากบ้านฉัน
‎- โอเค เดี๋ยวก่อน... ‎- เดี๋ยวนี้ ให้ตายสิ
‎เรเชล ฉันขอ...
‎ฉันขอโทษจริงๆ
‎ฉันต้องไปละ
‎คอรี่ เดี๋ยว
‎คอรี่
‎เดี๋ยว ให้ตายสิ พูดกับผมหน่อย
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ฉันคือความมืด ผู้ทำลายล้างโลก
‎ฉันเริ่มจะจำได้
‎อะไรนะ คุณจำอะไรได้บ้าง
‎ฉันไม่รู้ ฉันไม่รู้
‎คอรี่
‎นี่ คอรี่! เฮ้!
‎เราต้องตามเธอไป
‎อะไร ไม่ใช่เธอคนเดียวนะที่มีอุปกรณ์เจ๋งๆ
‎ฉันขับเอง
‎แม่ขอโทษจ้ะ
‎หนูไม่เคยเข้าถึงความรู้สึกของคอรี่มาก่อน
‎แต่ครั้งนี้หนูทำได้ และเธออยากจะฆ่าหนู
‎แต่เธอก็ไม่อยากด้วย
‎เธอสับสน
‎อย่ามั่นใจเกินไปนัก
‎เอ้านี่
‎ขอบใจ
‎เอางี้ดีกว่า เดี๋ยวฉันไปทำอะไรให้เธอสองคนกิน
‎ฮัลโหล ‎ฮัลโหล
‎เธออยู่ข้างหน้าเราประมาณกิโลเมตรครึ่ง
‎อย่าให้เธอเห็น
‎เธอจะไปไหนเนี่ย
‎ฉันเสียใจที่ฉันคิดถูก ‎เรื่องที่เพื่อนเธออยากฆ่าเรเชล
‎คุณคิดผิด คอรี่ไม่ใช่ฆาตกร
‎บางครั้งเธอก็ฆ่าคน แต่เรื่องนี้ไม่มีเหตุผล
‎คอรี่รักเรเชล ‎เธอทำทุกอย่างเพื่อพยายามจะช่วยเธอ
‎ที่เราเห็นเมื่อกี้...
‎นั่นไม่ใช่คอรี่ตัวจริง
‎เธอนอนกับเขา ใช่มั้ย
‎เธอกำลังแก้ตัวให้เขาพัลวัน
‎และเธอชอบผู้หญิงอันตราย
‎"ผู้หญิงอันตราย"
‎ยกเว้นดอว์น เธอทำเรื่องนั้นพัง
‎ขับรถไปเฉยๆ ได้มั้ย ขอเหอะ
‎ได้
‎ให้ตายสิ
‎แองเจล่าเหรอ
‎ใช่ค่ะ...
‎คุณกลับมาแล้ว
‎ทอมมี่ คาร์สันเหรอ
‎ขอรายงานตัว
‎- ไง โห ‎- ไง
‎ใช่ ผมรู้ ผอมกะหร่องตอนอยู่มัธยม
‎ตอนนี้แค่มองเฟรนช์ฟรายส์น้ำหนักยังขึ้นเลย
‎นานแค่ไหนแล้ว
‎ยี่สิบปีตั้งแต่คุณไปจากเมืองได้มั้ย
‎อย่าให้ฉันนับเลย นานเกินไป
‎คุณดูดี
‎คุณก็เหมือนกัน
‎แล้วเกิดอะไรขึ้น คุณไปอยู่ไหนมา
‎ได้ยินว่าคุณย้ายไปอยู่ชิคาโกกับแฟน หรือ...
‎ใช่ เรื่องมันยาว
‎คุณอยู่ที่นี่คนเดียวเหรอ
‎ไม่ ฉันอยู่กับลูกสาวและเพื่อนของเธอ
‎ผมเองไม่เคยมีลูก
‎คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่นี่
‎ผมกำลังทำงานอยู่
‎คุณเป็นตำรวจ
‎นายอำเภอ
‎เรามีปัญหาที่สถานีรถไฟที่เดย์ตัน
‎ได้รับโทรศัพท์แจ้ง ‎เกี่ยวกับรถสองสามคันข้างนอกนี่
‎เลยว่าจะลองมาดู
‎แถวนี้คุณเห็นใครบ้างมั้ย
‎ไม่ค่ะ
‎คุณกลับมาบ้านนานรึยัง
‎แค่สองสามชั่วโมง
‎จะอยู่นานมั้ย
‎ถาวรเลย หวังว่านะ
‎ดีแล้ว
‎ถ้าคุณยังอยู่ บางทีเราอาจไปดื่มหรืออะไรกัน
‎ที่ฮิคคอรี กริลล์ยังมีชาลองไอแลนด์ ‎ซื้อหนึ่งแถมหนึ่งในวันอังคาร
‎โอเค
‎ถ้าให้เวลาฉันทำตัวให้คุ้นอีกสองสามวัน
‎งั้นนับเป็นเดท
‎ฟังดูดี คุณรู้ว่าจะหาผมได้ที่ไหน
‎ค่ะ
‎- ยินดีต้อนรับกลับมา ‎- ขอบคุณค่ะ
‎เธอต้องกิน
‎ฉันไม่หิว
‎เรเชล
‎ฉันคงทำอะไรกับคอรี่
‎ไปยุ่งกับสมองเธอหรือทำเธอเป็นบ้า
‎ฉันไม่ควรทำเลย ‎ฉันมีแต่ทำให้มันแย่กว่าเดิมสำหรับเธอ
‎ถึงเธอจะทำอะไรลงไปจริงๆ
‎ซึ่งฉันไม่คิดว่าเธอทำ
‎มันเป็นอุบัติเหตุ
‎ดิ๊กกับวันเดอร์เกิร์ลจะไปหาดูว่ามันเรื่องอะไร
‎พวกเขาจะช่วยคอรี่และพาเธอกลับมา
‎ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย
‎โอเคมั้ย
‎เธออยู่ที่นี่ไม่ได้
‎อะไรนะ
‎ทุกคนที่ฉันเข้าใกล้...
‎ถ้าพวกเขาอยู่กับฉันนานๆ ไป พวกเขาจะเจ็บตัว
‎ไม่จริงสักหน่อย
‎เกิดเรื่องเลวร้ายกับคนรอบตัวฉัน
‎- เรเชล หยุด ‎- อย่ามาแตะฉัน!
‎ฉันเสียใจจริงๆ
‎โอเค ถ้าซุปรสชาติแย่บอกแม่ได้นะ
‎ในสวนไม่ค่อยมีอะไรมาก
‎ซุปอร่อยครับ
‎ผมให้เวลาพวกคุณหน่อยดีกว่า
‎เป็นอะไรไป
‎เขาไม่ควรมาอยู่ที่นี่กับเรา
‎ทำไม เขาทำอะไรเหรอ
‎เขาพยายามจะทำให้หนูรู้สึกดีขึ้น
‎แล้วลูกไม่อยากรู้สึกดีขึ้นเหรอ
‎หรือลูกแค่กลัวจะรู้สึกดี
‎ฟังนะ...
‎แม่รู้ว่าหลังจากทุกอย่างที่ลูกเจอ ‎และทุกอย่างที่เกิดขึ้น
‎มันน่ากลัวที่จะผูกพันกับใคร แต่...
‎ลูกต้องยึดเหนี่ยวคนที่ลูกแคร์เอาไว้
‎คนที่ลูกรัก
‎แม่ไม่ควรมอบลูกให้กับเมลิสซาเลย
‎ไม่ว่าตอนนั้นแม่จะกลัวแค่ไหน
‎แม่น่าจะหนีไปกับลูก
‎ไม่ใช่ไปจากลูก
‎นั่นเป็นความจริง
‎และแม่ละอายแก่ใจมาก
‎อย่าทำผิดเหมือนแม่ เรเชล
‎เพราะมันทำให้แม่ตัวคนเดียว
‎เป็นเวลานานเกินไป
‎(ดิ๊ก เกรย์สัน)
‎(ไม่มีสัญญาณ)
‎นี่ เธอเป็นไรมั้ย
‎ไม่ ฉัน...
‎ที่นี่มีบางอย่างผิดปกติ
‎เธอหมายความว่าไง
‎ไม่รู้สิ ฉันแค่สังหรณ์ใจยังไงไม่รู้
‎บางทีฉันอาจแค่เครียด
‎ฉันขอโทษที่ระบายอารมณ์ใส่เธอ
‎มันเป็นวันที่แปลก
‎ไม่
‎ไม่ ฉันไม่ดีเอง
‎ไม่หรอก
‎ฉันดีใจที่เธออยู่นี่ และฉันหวังว่าเธอจะอยู่ต่อ
‎ฉันควรจะพูดแบบนั้นออกมา
‎ขอบใจ เรช... ‎การ์
‎ท้องฉันรู้สึกแปลกๆ
‎เธอไม่สบายรึเปล่า
‎ฉันแค่ต้อง...
‎ฉันแค่ต้องนอนพักสักหน่อย
‎โอเค
‎เธอเป็นใคร
‎- ฉันเป็นคนที่ทำคุณสลบ ‎- เธอทำแบบนั้นครั้งที่สองไม่ได้แน่
‎คอรี่
‎ไม่ว่าคุณกำลังเผชิญกับอะไรอยู่ ‎ให้เราช่วยคุณนะ
‎ฉันไม่ต้องการให้คุณช่วย
‎คอริแอนเดอร์ คอริแอนเดอร์
‎ฉันนึกว่าเธอตายแล้ว
‎คุณกำลังได้ความทรงจำคืนมา
‎ใช่
‎แต่ฉันไม่เห็นเข้าใจอะไร มันไม่เรียงลำดับ
‎เท่าที่ฉันรู้คือฉันพยายามฆ่าเด็กผู้หญิงที่ฉันรัก ‎และฉันไม่รู้ว่าทำไม
‎แต่คำตอบอยู่ในนี้
‎เกิดอะไรขึ้น ‎คอรี่
‎ยานลำนี้ ‎ฉันรู้จักมัน
‎มันเป็นของฉันเอง
‎คอริแอนเดอร์
‎ลูกก็น่าจะพักหน่อยเหมือนกัน
‎ลูกรู้ว่าคุยกับแม่ได้ ลูกบอกแม่ได้ทุกอย่าง
‎พลังที่หนูมี...
‎มันทำร้ายคนด้วยรึเปล่าคะ
‎ทำให้คนป่วยน่ะ
‎ตอนแรกคอรี่ ทีนี้ก็การ์
‎เรเชล ทั้งหมดนี่ไม่ใช่ความผิดลูก
‎แต่หนูเคยทำร้ายคนมาก่อน แม่ก็รู้
‎ความมืดในตัวหนู...
‎สิ่งที่อยากทำร้ายผู้คน นั่นได้จากเขารึเปล่าคะ
‎- ใคร ‎- พ่อของหนู
‎สิ่งที่หนูเรียกว่าความมืด ‎มันไม่ต้องเป็นแบบนั้นก็ได้
‎ลูกตัดสินใจได้ว่าจะใช้มันยังไง
‎แต่พอหนูทำ คนล้มตาย
‎แต่ลูกก็ได้ช่วยคนเหมือนกันนี่ จริงมั้ย
‎หนูพยายามแล้ว
‎ลูกได้พยายาม และจะพยายามต่อไปอีก
‎ลูกจะใช้สิ่งที่อยู่ในตัวลูกเพื่อช่วยคน
‎สิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้...
‎มันแค่โชคไม่ดี
‎และบ้านเก่าๆ หลังหนึ่ง
‎คอรี่
‎- คอรี่ ‎- ฉันอยู่นี่
‎ฉันขอยอมรับ... ว่าประทับใจ
‎คุณลืมอะไรแบบนี้ได้ยังไง
‎ฉันมาจากดาวที่ชื่อว่าทามารัน
‎จำอะไรได้อีกมั้ย
‎ภาพเหล่านี้ในหัวฉัน ‎แต่พวกมันเคลื่อนไหวเร็วไป
‎ฉันจำได้ว่ามาที่โลกนี้ในยานลำนี้
‎ฉันจำได้ว่ายืนอยู่ที่แผงควบคุมนี่
‎หนังสือนี่เป็นอย่างเดียวในนี้ที่ดูเก่าแก่
‎มันชื่อว่ากูลรอน เดซ ไดร์
‎"การสิ้นสูญของโลก"
‎เดี๋ยวก่อน...
‎เรากำลังดูการฉายภาพในอนาคต
‎ทามารันกำลังเผาไหม้
‎ถ้าเรเชลไม่ตาย โลกของฉันจะดับสูญ
‎แล้วเรเชลทำแบบนั้นได้ยังไง
‎เธอไม่ได้ทำ เป็นใครบางคนจากที่อื่น
‎ดาวดวงอื่นเหรอ
‎ไม่ จากมิติอื่น
‎เขามาที่นี่เมื่อนานมาแล้ว
‎ทำลายล้างโลกหนึ่ง แต่เขาถูกเนรเทศ
‎แต่ฉันไม่รู้ นี่อาจผิดพลาด
‎สิ่งนี้ถูกอัญเชิญมาที่โลกเพื่อให้กำเนิดลูกสาว
‎เรเชล
‎พ่อของเธอ
‎ไทรกอน
‎เขาถูกดึงกลับไปที่บ้านเกิดของเขา ‎และถูกจองจำ
‎แต่เธอเป็นประตูมิติที่เขาจะเดินผ่านเข้ามาได้
‎เป็นสิ่งที่จะทำให้เขาอยู่ที่นี่ได้ในครั้งนี้
‎โลกจะเป็นดาวดวงแรก ‎ที่เขาจะปกคลุมด้วยความมืดของเขา
‎แต่ในที่สุด ทุกอย่าง โลกทุกโลก ‎โลกของฉัน จะถูกเผา
‎เดี๋ยวก่อน
‎เราอาจมีปัญหาที่ใกล้ตัวกว่านั้น
‎นี่พ่อของเรเชล ถูกมั้ย
‎นี่คือเรเชล
‎นี่ใครกัน
‎แม่ของเรเชลเหรอ
‎พวกเขาดูสนิทกัน
‎มันเป็นธุรกิจครอบครัว
‎แย่แล้ว
‎เรเชล
‎เรเชล ลูกรัก มาเถอะ ลูกต้องตื่นแล้ว
‎มีอะไรคะ คอรี่กลับมารึยัง
‎ไม่ การ์น่ะ เขาป่วย มาเร็ว
‎การ์
‎การ์ เธอได้ยินฉันมั้ย
‎- เขาเป็นอะไรไป ‎- แม่ไม่รู้
‎บางทีอาจเป็นดิ๊ก
‎อยู่นี่กับการ์ เดี๋ยวแม่ไปดูเอง
‎การ์
‎ทอมมี่ ไง
‎ไง ผมอยากเอาของขวัญขึ้นบ้านใหม่มาให้น่ะ
‎เห็นว่าไฟเปิดอยู่
‎แม่! หนูหยุดเลือดไม่ได้!
‎- เกิดอะไรขึ้น ‎- มาเร็ว!
‎เพื่อนเธอน่ะ เขาป่วย
‎ขอผมดูหน่อย
‎แม่!
‎เขาเป็นแบบนี้มานานแค่ไหนแล้ว
‎เราไม่รู้
‎สองสามชั่วโมงที่แล้วเขายังดีๆ อยู่เลย
‎ไม่เป็นไรนะ ผมเป็นตำรวจ
‎ผมเพิ่งชาร์จแบตมาเอง
‎มีโทรศัพท์บ้านอยู่ในครัว
‎เดี๋ยวผมมา โอเคนะ
‎ไม่เป็นไรนะ
‎แองเจล่าหลอกเรามาตลอด
‎องค์กร สถานบำบัด ‎ทั้งหมดทำเพื่อเอาตัวเรเชลกลับมา
‎คุณทำอะไรข้างหลังรถ
‎ค้นของเธออยู่
‎มันบอกว่ามีวิธีเดียวที่จะปราบไทรกอนได้
‎ลูกสาวเขา
‎- เรเชล ‎- ใช่ แต่...
‎แต่เธอต้องผ่านการทดสอบ
‎- "การทดสอบ" มันใช้คำนั้น ‎- การทดสอบคืออะไรกัน
‎สี่ร้อยวันแห่งการฝึกรบที่หนักหน่วงติดต่อกัน
‎ไม่เคยมีใครรอด ไม่มีทางที่เธอจะทำมันได้...
‎ถ้ามีใครทำได้ คนนั้นต้องเป็นเรเชล ‎คุณก็รู้จักเธอ
‎งั้นเราควรต้องรีบ
‎โทรศัพท์เสีย ผมจะไปใช้วิทยุสื่อสารที่รถ
‎คุณโทรเรียกใครไม่ได้
‎อะไรนะ
‎ฉันขอโทษ
‎ฉันก็อยากไปดื่มกับคุณหรอกนะ
‎แต่ฉันมีแฟนแล้ว
‎มีใครมาช่วยมั้ย
‎เขาไปในเมืองเพื่อไปหาหมอ ‎แต่การ์กำลังแย่ลงเรื่อยๆ
‎เรารอไม่ได้ ลูกจะต้องช่วยเขา
‎หนูเหรอ
‎ลูกทำได้ ลูกรักษาเขาได้ ‎ไม่ ดูสิว่าเกิดอะไรขึ้นกับคอรี่
‎- และ... ‎- เรเชล มองแม่นี่
‎ลูกมีพรสวรรค์ที่ได้จากพ่อ ‎และลูกต้องใช้มันตอนนี้
‎เพื่อช่วยชีวิตเพื่อนของลูก
‎ลูกทำได้
‎ดี มันกำลังได้ผล
‎เขากำลังจะตาย! หนูรู้สึกได้
‎ไม่นะ ต้องมีวิธีอื่นสิ...
‎พ่อของลูก
‎เขาแข็งแกร่งกว่าลูก เขาช่วยการ์ได้
‎เขาจะทำแบบนั้นเพื่อลูก
‎หนูไม่เข้าใจ
‎เขาใกล้ชิดลูกมาตลอด เรเชล
‎เขาอยู่ไม่ไกล คอยดูแลลูก เราต้องรีบ
‎ลูกต้องเปิดใจ เรเชล
‎คิดถึงพ่อของลูก ว่าลูกอยากเจอเขาแค่ไหน
‎แต่หนูนึกว่าเขา...
‎นี่เป็นวิธีเดียวที่จะช่วยการ์
‎ลูกต้องมีสมาธิ
‎ลูกทำได้
‎ใช่
‎ลูกทำได้
‎นั่นยังไง ลูกรัก
‎ลูกกำลังทำให้มันเกิดขึ้น เรเชล
‎ใช่
‎ลูกทำได้แล้ว เรเชล
‎พาเขากลับบ้าน
‎พาเขามาหาแม่
‎ลูกพ่อ
‎ไฟฟ้าดับ ‎เขาอยู่ที่นี่แล้ว
‎เรามาช้าเกินไป มันเริ่มขึ้นแล้ว
‎เราต้องไปหาเรเชล
‎ที่รักของข้า
‎ทุกอย่างนี้เพื่อท่าน ทุกอย่าง
‎ศรัทธาของเจ้าไม่เคยทำให้ข้าผิดหวัง ที่รัก
‎เพื่อนหนูกำลังจะตาย
‎คุณช่วยเขาได้มั้ย
‎ไม่มีอะไรที่พ่อจะไม่ให้ลูก
‎ช่างประหลาด
‎เด็กชายหรือสัตว์ป่า
‎เจ้ามีอีกทั้งชีวิตให้ตัดสินใจ
‎ขอบคุณ
‎ข้ามาถึงบ้านจนได้
‎เกิดบ้าอะไรกัน
‎อากาศ... มันเรืองแสง
‎ตรงที่ที่ควรจะมีบ้าน
‎ดิ๊ก เดี๋ยวก่อน!
‎มาเถอะ
‎ดิ๊กผ่านไปได้ ทำไมเราเข้าไปไม่ได้
‎ถึงเวลากินโลกรึยัง
‎ไม่จนกว่าหัวใจเธอจะแหลกสลาย
‎พวกมันกำลังมา