W poprzednich odcinkach...
My pomocnicy musimy trzymać się razem.
Nie mogę przestać myśleć o tym szpitalu.
Mówiłaś przez sen.
Coś ważnego?
Gdybym zrozumiał choć słowo, powiedziałbym ci.
- Nie mogę być Robinem. - Czekaj.
Ale nie mogę też nim nie być.
- Na pewno sobie poradzisz? - A jak myślisz?
Zrozumiałam, że więcej dobrego zrobię jako Donna Troy.
Odszedłem. Nie od Batmana. Zostawiam Robina.
Co się stało?
Nie radziłem sobie z przemocą. Było coraz gorzej.
- Jak to zrobiłaś? - Co?
Odeszłaś.
Nie odeszłam. Po prostu przestałam to robić.
Co za różnica?
Sam zobaczysz.
Gdy zaatakowałem tego faceta w szpitalu...
Jakie to uczucie?
Nie najgorsze.
To dobrze. To część ciebie.
W ciele tygrysa nie jestem do końca sobą.
Czuję, jakbym ze środka to kontrolował, ale to też kontroluje mnie.
- Jak długo szukałaś Rachel? - Myślałam, że kilka miesięcy.
Wygląda na dużo więcej.
Co tu jest napisane?
Czemu masz w telefonie zdjęcia liter
dziwnej odmiany alfabetu sumeryjskiego? To nie sumeryjski. Sprawdziliśmy wszystkie bazy.
Powiedziałam „odmiana”.
Ten alfabet został zapomniany wieki temu.
Urodziny Rachel. Co roku tego dnia wzrasta liczba zgonów.
Ponad 200 000 zgonów więcej. Na całym świecie.
Chodzi o jakąś przepowiednię.
Przy tobie nikt nie jest bezpieczny.
Zaakceptuj to.
Masz tylko mnie.
Jest Niszczycielką Światów.
Mam dom. W Ohio.
Możecie tam zostać, jak długo chcecie.
Choć tyle mogę zrobić.
To mogłaby być nasza tajna baza.
Super.
Kory? Nic ci nie jest?
Coś jest ze mną nie tak. Coś się stało w tym szpitalu.
Jeśli uszkodzili twój mózg, może mogę go uleczyć.
To opis misji twojej znajomej, Kory,
którą nazywają w nim Nocą albo Gwiazdką.
Rachel, to raczej...
Kory ma zabić Rachel.
Halo?
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Hank!
Dawn!
Hank!
Dawn!
Pomóż mi.
Hank!
Pomocy!
Proszę!
Kory, przestań! Robisz jej krzywdę!
Kory?
To ja, Gar.
Kory, co ty...
Przestań.
- Jesteś cały? - Tak.
Wszystko będzie dobrze.
- Niezły chwyt. - Co się stało?
Próbowała zabić moją córkę.
Rachel?
Próbowałam pomóc Kory odzyskać pamięć.
Musiałam zrobić coś źle.
Nie. To nie twoja wina.
Lasso.
To ty, prawda?
Jestem starą kumpelą Dicka.
Jesteś Wonder Girl.
Byłam.
Co się dzieje?
Próbowałaś zabić Rachel.
Co? Nigdy bym tego nie zrobiła.
Ta kobieta ma opuścić mój dom.
- Zaczekaj... - Natychmiast.
Rachel, tak mi...
Przepraszam.
Muszę iść.
Kory, czekaj.
Kory.
Zaczekaj. Porozmawiaj ze mną.
Co się dzieje?
Jestem mrokiem, Niszczycielką Światów.
Zaczynam sobie przypominać.
Co? Co sobie przypomniałaś?
Nie wiem.
Kory.
Musimy za nią jechać.
Co? Nie tylko ty masz fajne gadżety.
Ja prowadzę.
Przepraszam.
Wcześniej nie potrafiłam wyczuć emocji Kory.
Ale tym razem się udało. Chciała mnie zabić.
Ale i nie chciała.
Była rozdarta.
Nie bądź taka pewna.
Proszę.
Dzięki.
Pójdę przyrządzić wam coś do jedzenia.
Halo?
Jest półtora kilometra przed nami.
Nie zbliżaj się zbytnio.
Dokąd jedzie?
Przykro mi, że miałam rację co do jej zamiarów.
Nie miałaś. Kory nie jest morderczynią.
Czasem zabija ludzi, ale to nie ma sensu.
Kory kocha Rachel. Cały czas próbowała jej pomóc.
To, czego byliśmy świadkami...
to nie była prawdziwa Kory.
Sypiasz z nią, prawda?
Za bardzo ją usprawiedliwiasz.
I lubisz niebezpieczne kobiety.
„Niebezpieczne kobiety”.
Poza Dawn. Nieźle to spieprzyłeś.
Zajmij się prowadzeniem.
Spoko.
Cholera.
Angela?
Tak...
Wróciłaś.
Tommy Carson?
Obecny.
- Cześć. - Cześć.
Wiem. W szkole był ze mnie niezły chuderlak.
Teraz nie mogę spojrzeć na frytki bez tycia.
Ile to już minęło?
Dwadzieścia lat, odkąd wyjechałaś?
Nie każ mi liczyć. Zbyt wiele.
Świetnie wyglądasz.
Ty też.
Co się stało? Gdzie byłaś?
Słyszałem, że wyjechałaś do Chicago z chłopakiem czy...
Długa historia.
Jesteś tu sama?
Nie, z córką i jej kolegą.
Ja nie mam dzieci.
Skąd wiedziałeś, że tu jestem?
Dzięki pracy.
Jesteś policjantem.
Szeryfem.
Były jakieś problemy na stacji kolejowej w Dayton.
Słyszeliśmy, że pojawiły się tu jakieś auta.
Pomyślałem, że to sprawdzę.
Widziałaś tu kogoś?
Nie.
Dawno wróciłaś?
Kilka godzin temu.
Długo zostajesz?
Na zawsze. Mam nadzieję.
Świetnie.
Może kiedyś skoczymy na drinka?
W Hickory Grill nadal są wtorki z Long Island.
Jasne.
Daj mi kilka dni, stanę na nogi
i możemy się umówić.
Super. Wiesz, gdzie mnie znaleźć.
Tak.
- Witaj w domu. - Dzięki.
Musisz jeść.
Nie jestem głodna.
Rachel.
Musiałam zrobić coś Kory.
Uszkodzić jej mózg albo ją wkurzyć.
Nie powinnam była jej dotykać. Tylko pogorszyłam sprawę.
Nawet jeśli coś jej zrobiłaś,
choć nie sądzę,
to był wypadek.
Dick i Wonder Girl się tym zajmą.
Pomogą Kory i ją tu przywiozą.
Wszystko będzie dobrze.
Jasne?
Nie możesz tu zostać.
Co?
Wszyscy, do których się zbliżyłam...
jeśli są przy mnie zbyt długo, dzieje im się krzywda.
Nieprawda.
Wszystkich moich bliskich spotykają złe rzeczy.
- Rachel, przestań. - Nie dotykaj mnie!
Przepraszam.
Jeśli zupa jest niedobra, możecie powiedzieć.
Niewiele dało się zrobić z produktów z ogrodu.
Zupa była pyszna.
Dam wam chwilę.
Co się dzieje?
Nie powinien tu zostawać.
Dlaczego? Co zrobił?
Chciał poprawić mi humor.
A ty nie chcesz mieć lepszego humoru?
Czy się boisz?
Posłuchaj...
Wiem, że po tym, co przeszłaś, po tym wszystkim, co się wydarzyło,
boisz się przywiązać, ale...
musisz być blisko ludzi, na których ci zależy.
Ludzi, których kochasz.
Nie powinnam była oddawać cię Melissie.
Bez względu na to, jak bardzo się bałam.
Powinnam była uciec z tobą.
Nie od ciebie.
Taka jest prawda.
I jest mi bardzo wstyd.
Nie popełniaj tego samego błędu, Rachel.
Bo ja zostałam przez to sama.
Na zbyt długo.
BRAK ZASIĘGU!
Wszystko w porządku?
Nie, ja...
Z tym miejscem jest coś nie tak.
W jakim sensie?
Nie wiem. Mam złe przeczucia.
Może to tylko stres.
Przepraszam, że tak wybuchłam.
To był dziwny dzień.
Nie.
To ja jestem do bani.
Wcale nie.
Cieszę się, że tu jesteś, i mam nadzieję, że zostaniesz.
To powinnam była powiedzieć.
Dzięki, Rach... Gar?
Dziwnie rozbolał mnie brzuch.
Będziesz wymiotował?
Muszę...
Muszę się położyć.
Dobrze.
Kto to?
- Dziewczyna, która cię powaliła. - Drugi raz ci się nie uda.
Kory,
cokolwiek się dzieje, pozwól nam pomóc.
Nie potrzebuję pomocy.
Koriand'r.
Myślałam, że nie żyjesz.
Odzyskujesz pamięć.
Tak.
Ale to wszystko nie ma sensu. Nie potrafię tego poukładać.
Próbowałam zabić dziewczynę, którą kocham, ale nie wiem dlaczego.
Ale odpowiedź jest tutaj.
Co się dzieje? Kory?
Ten statek... Ja go znam.
Jest mój.
Koriand'r.
Ty też powinnaś odpocząć.
Możesz ze mną porozmawiać. Wszystko mi powiedzieć.
Ta moja moc...
Czy ona robi ludziom krzywdę?
Wywołuje choroby?
Najpierw Kory, teraz Gar.
Rachel, to nie twoja wina.
Ale już zdarzało mi się robić ludziom krzywdę. Przecież wiesz.
Ten mrok, który we mnie tkwi...
To, co chce krzywdzić ludzi, pochodzi od niego?
- Kogo? - Mojego ojca?
To, co nazywasz mrokiem, nie musi nim być.
Ty decydujesz, jak tego używasz.
Gdy to robię, giną ludzie.
Ale wielokrotnie im też pomagałaś.
Starałam się.
Pomagałaś i nadal będziesz.
Użyjesz tego, co w tobie siedzi, by pomagać innym.
To, co zdarzyło się dziś...
to zwykły pech.
I stary dom.
Kory?
- Kory? - Jestem tutaj.
Muszę przyznać, że jestem pod wrażeniem.
Jak mogłaś zapomnieć o czymś takim?
Pochodzę z planety Tamaran.
Coś jeszcze?
Widzę w głowie pewne obrazy, ale przesuwają się za szybko.
Pamiętam, że tym statkiem przyleciałam na Ziemię.
Pamiętam, jak stałam przy tym pulpicie.
Tylko ta książka wygląda tu na starą.
To Gul'ron Dez Dire.
„Śmierć światów”.
Chwila...
To projekcja przyszłości.
Tamaran płonie.
Jeśli Rachel nie zginie, zginie mój świat.
Jak Rachel to robi?
To nie ona. Robi to ktoś inny, z innego miejsca.
Z innej planety?
Nie, z innego wymiaru.
Przybył tu dawno temu.
Zniszczył świat, ale go wygnano.
Sama nie wiem. Mogę się mylić.
Ten byt został wezwany na ziemię, by spłodzić córkę.
Rachel.
Jej ojciec.
Trigon.
Ściągnięto go do jego świata i uwięziono,
ale ona jest bramą, przez którą może wrócić.
Kotwicą, która tym razem go tu zatrzyma.
Ziemia będzie pierwszą planetą, którą zaleje mrok.
Ale w końcu wszystkie światy, w tym mój, spłoną.
Czekaj.
Możliwe, że mamy bardziej palący problem.
To ojciec Rachel, tak?
To Rachel.
A to?
Jej matka?
Nie wyglądają na skłóconych.
To rodzinny interes.
Kurwa.
Rachel?
Rachel. Wstawaj, kochanie.
O co chodzi? Kory wróciła?
Nie. Chodzi o Gara. Jest chory. Chodź.
Gar.
Słyszysz mnie?
- Co się z nim dzieje? - Nie wiem.
Może to Dick.
Zostań z Garem. Ja sprawdzę.
Gar.
Tommy. Cześć.
Cześć. Pomyślałem, że przyniosę ci powitalny prezent.
Widziałem światło.
Mamo! Nie mogę zatamować krwawienia!
- Co się dzieje? - Szybko!
Jej kolega jest chory.
Zerknę na niego.
Mamo!
Dawno się zaczęło?
Nie wiemy.
Kilka godzin temu był zdrowy.
Wszystko będzie dobrze. Jestem z policji.
Dopiero naładowałem.
W kuchni jest telefon stacjonarny.
Zaraz wracam.
Wszystko będzie dobrze.
Angela przez cały czas z nami pogrywała.
Organizacja, szpital. Chodziło tylko o odzyskanie Rachel.
Co tam robisz?
Przeszukuję jej rzeczy.
Tu jest napisane, że jest sposób, by pokonać Trigona.
Jego córka.
- Rachel? - Tak, ale...
najpierw musi przejść Próby.
- „Próby”. To to słowo. - Co za Próby?
Czterysta dni najcięższego treningu świata.
Jeszcze nikt go nie ukończył. Nie ma szans, żeby ona...
Jeśli ktoś ma dać radę, to Rachel. Znasz ją.
W takim razie spieszmy się.
Nie ma sygnału. Spróbuję przez radio w aucie.
Nie możesz nikogo wezwać.
Co?
Przykro mi.
Poszłabym na tego drinka.
Ale już kogoś mam.
Sprowadzi pomoc?
Pojechał do miasta po lekarza, ale Garowi się pogarsza.
Nie możemy czekać. Musisz mu pomóc.
Ja?
Dasz radę. Możesz go uleczyć. Nie. Widziałaś, co zrobiłam Kory.
- I... - Rachel, spójrz na mnie.
Masz dar po ojcu i teraz musisz go użyć,
by ocalić przyjaciela.
Uda ci się.
Dobrze. To działa.
On umiera! Czuję to.
Nie. Musi być inny...
Twój ojciec.
Jest silniejszy od ciebie. On ocali Gara.
Zrobi to dla ciebie.
Nie rozumiem.
Zawsze był blisko ciebie, Rachel.
Zawsze był obok i nad tobą czuwał. Musimy się spieszyć.
Musisz otworzyć umysł, Rachel.
Pomyśl o ojcu. Jak bardzo chcesz go zobaczyć.
Ale myślałam, że on...
Tylko tak ocalisz Gara.
Musisz się skoncentrować.
Uda ci się.
Tak.
Dasz radę.
Dobrze, kochanie.
Robisz to.
Tak.
Zrobiłaś to.
Sprowadź go do domu.
Sprowadź go do mnie.
Moje dziecko.
Wysiadł. On tu jest.
Spóźniliśmy się. Już się zaczęło.
Musimy odnaleźć Rachel.
Kochanie.
To wszystko dla ciebie. Wszystko.
Twoja wiara nigdy mnie nie zawiodła.
Mój przyjaciel umiera.
Możesz go uratować?
Zrobię dla ciebie wszystko.
Niezwykłe.
To chłopiec czy bestia?
Będziesz miał całe życie na decyzję.
Dziękuję.
Nareszcie w domu.
Co tu się dzieje?
Powietrze. Migocze.
Tam powinien stać dom.
Dick, czekaj!
Chodź.
Dick przeszedł. Dlaczego nie my?
Czy to czas, by pożreć świat?
Nie, póki nie pęknie jej serce.
Nadchodzą.